{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315941"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315941","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη και Επικύρωση Μεθόδου Προσδιορισμού Βορικοναζόλης σε Ορό/Πλάσμα Αίματος: Αναδρομική Μέτρηση των Επιπέδων του Φαρμάκου στον Ορό Ασθενών και Διερεύνηση της Επίδρασης Δημογραφικών, Κλινικών και Γενετικών Παραγόντων.","abstract":"Εισαγωγή: Η βορικοναζόλη είναι ένα τριαζολικό αντιμυκητιασικό δεύτερης γενιάς που δρα έναντι πολλών μυκήτων. Οι ενδείξεις της περιλαμβάνουν την εν τω βάθει ασπεργίλλωση, τη καντινταιμία σε μη ουδετεροπενικούς ασθενείς, την οισοφαγική καντιντίαση και τις σοβαρές λοιμώξεις που προκαλούνται από είδη Scedosporium και Fusarium. Χορηγείται από του στόματος και ενδοφλέβια. Παρουσιάζει μη γραμμική φαρμακοκινητική όσον αφορά στους ενήλικες και υψηλή διατομική μεταβλητότητα όσον αφορά στα παιδιά. Τη συγκέντρωση της βορικοναζόλης στο αίμα φαίνεται να επηρεάζουν πολλοί παράγοντες, όπως δημογραφικοί, κλινικοί και γενετικοί και για το λόγο αυτό η φαρμακοκινητική της παρουσιάζει υψηλή μεταβλητότητα. Ο προσδιορισμός των επιπέδων της βορικοναζόλης στο αίμα πραγματοποιείται συνήθως μέσω της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC) που αποτελεί τη καταλληλότερη μέθοδο ανάλυσης του φαρμάκου και χαρακτηρίζεται από μεγάλη ακρίβεια και ευαισθησία. Στόχος: Η ανάπτυξη, επικύρωση HPLC-UV μεθόδου για τον προσδιορισμό της βορικοναζόλης σε ορό/πλάσμα αίματος ασθενών και η εφαρμογή της στη μέτρηση της συγκέντρωσης της βορικοναζόλης σε δείγματα ορού αίματος 27 νοσηλευόμενων ασθενών που την έλαβαν για την αντιμετώπιση διηθητικών μυκητιάσεων διαφόρου αιτιολογίας. Επιπλέον, η γονοτύπηση των 27 ασθενών με στόχο τη συσχέτιση μεταξύ των μετρούμενων επιπέδων της βορικοναζόλης με το γονότυπο του κάθε ασθενή αλλά και με τα δημογραφικά (φύλο, ηλικία, βάρος) και τα κλινικά (υποκείμενη νόσος, συνοσηρότητες συγχορηγούμενα βιοδραστικά μόρια, χορηγούμενη δόση, οδός χορήγησης) χαρακτηριστικά τους. Μέθοδοι: Η ποσοτικοποίηση των επιπέδων της βορικοναζόλης έγινε σε 57 δείγματα ορού από 27 ασθενείς τα οποία επεξεργάστηκαν και αναλύθηκαν αναδρομικά μέσω μιας ειδικά ανεπτυγμένης ευαίσθητης μεθόδου HPLC. Η συλλογή των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν» από ασθενείς οι οποίοι λάμβαναν βορικοναζόλη τουλάχιστον για 3 ημέρες έτσι ώστε να βρίσκονται σε σταθερή κατάσταση (steady state), αφού είχαν δώσει τη συγκατάθεση τους. Στη συνέχεια, έλαβε χώρα η γονοτύπηση τους μέσω της τεχνικής της PCR (Polymerase Chain Reaction). Κατά την επεξεργασία των δεδομένων, όπου ήταν εφικτό, πραγματοποιήθηκε στατιστική επεξεργασία με t-test ενώ τα υπόλοιπα συμπεράσματα βασίστηκαν σε οπτικές παρατηρήσεις. Αποτελέσματα: Οι χρόνοι ανάσχεσης της βορικοναζόλης και του εσωτερικού προτύπου ήταν 5.3min και 8.3min αντίστοιχα. Η καμπύλη αναφοράς είναι γραμμική για το εύρος συγκεντρώσεων από 0.1815 έως 12.16 μg/ml και τα όρια Ανίχνευσης (LOD) και Ποσοτικοποίησης (LOQ) της βορικοναζόλης υπολογίστηκαν ίσα με 0.0554.26 μg/ml και 0.18154.30 μg/ml αντίστοιχα. Οι εντός της ημέρας και μεταξύ των ημερών ακρίβεια και πιστότητα της μεθόδου υπολογίστηκαν <15% για τα δείγματα ελέγχου (QCs). Η ανάκτηση της βορικοναζόλης ήταν πάνω από 80% για όλα τα επίπεδα συγκεντρώσεων των Quality Controls. Οι μετρούμενες συγκεντρώσεις της βορικοναζόλης στα δείγματα των ασθενών κυμαίνονταν από 1.15 ± 19.01 έως 16.6 ± 3.69 mg/L ενώ από τη γονοτύπηση προέκυψε πως 18/27 ασθενείς εμφάνιζαν τον CYP2C19*1/*1 γονότυπο (γρήγοροι μεταβολιστές), 8/27 τον CYP2C19*1/*2 (ενδιάμεσοι μεταβολιστές) και 1/27 τον CYP2C19*2/*2 γονότυπο (φτωχός μεταβολιστής). Συμπεράσματα: Η μέθοδος HPLC-UV που αναπτύχθηκε χαρακτηρίζεται από ακρίβεια, ευαισθησία, επαναληψιμότητα και ταχύτητα και εφαρμόστηκε με επιτυχία στην αναδρομική μέτρηση της συγκέντρωσης της βορικοναζόλης στα δείγματα ορού των 27 ασθενών. Η γονοτύπηση υπέδειξε πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών είναι γρήγοροι και το μικρότερο ποσοστό φτωχοί μεταβολιστές του φαρμάκου και πως οι πρώτοι εμφάνισαν Ctrough και Cpeak βορικοναζόλης εκτός του θεραπευτικού εύρους αυτής (> 6μg/ml) σε μικρότερο ποσοστό σε σύγκριση με τους ενδιάμεσους μεταβολιστές οι οποίοι έτειναν να εμφανίζουν υψηλότερες μέσες τιμές Ctrough και Cpeak βορικοναζόλης. Η συγχορήγηση της ομεπραζόλης με τη βορικοναζόλη στη παρούσα εργασία δεν επηρέασε τα επίπεδα της τελευταίας, ενώ δε φάνηκε να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων της βορικοναζόλης των τριών τύπων μεταβολιστών με την ηπατοτοξικότητα την οποία εμφάνισαν. Κατά τη συσχέτιση των μετρούμενων επιπέδων της βορικοναζόλης με τη χορηγούμενη δόση και την οδό χορήγησης προέκυψε πως μια αύξηση της δόσης από τα 400 στα 600mg/day (κατά 1.5 φορές) κατά την per os χορήγηση, οδήγησε σε δυσανάλογη αύξηση της CMeanTrough της βορικοναζόλης κατά 2.2 φορές (p=0.088>0.05, ΕΣ: 5%) και σε αύξηση της CMeanPeak κατά 1.5 φορές ενώ προκάλεσε την ανάλογη αύξηση των CMeanTrough και CMeanPeak (κατά 1.5 και 1.4 φορές αντίστοιχα) κατά την IV χορήγηση. Δε παρατηρήθηκε σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των CMeanTrough (p=0.0649>0.05, ΕΣ: 5%) και CMeanPeak της βορικοναζόλης που επιτυγχάνονται μετά τη per os και την IV χορήγηση και στη περίπτωση της δόσης των 400mg/day και των 600mg/day.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η βορικοναζόλη είναι ένα τριαζολικό αντιμυκητιασικό δεύτερης γενιάς που δρα έναντι πολλών μυκήτων. Οι ενδείξεις της περιλαμβάνουν την εν τω βάθει ασπεργίλλωση, τη καντινταιμία σε μη ουδετεροπενικούς ασθενείς, την οισοφαγική καντιντίαση και τις σοβαρές λοιμώξεις που προκαλούνται από είδη Scedosporium και Fusarium. Χορηγείται από του στόματος και ενδοφλέβια. Παρουσιάζει μη γραμμική φαρμακοκινητική όσον αφορά στους ενήλικες και υψηλή διατομική μεταβλητότητα όσον αφορά στα παιδιά. Τη συγκέντρωση της βορικοναζόλης στο αίμα φαίνεται να επηρεάζουν πολλοί παράγοντες, όπως δημογραφικοί, κλινικοί και γενετικοί και για το λόγο αυτό η φαρμακοκινητική της παρουσιάζει υψηλή μεταβλητότητα. Ο προσδιορισμός των επιπέδων της βορικοναζόλης στο αίμα πραγματοποιείται συνήθως μέσω της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC) που αποτελεί τη καταλληλότερη μέθοδο ανάλυσης του φαρμάκου και χαρακτηρίζεται από μεγάλη ακρίβεια και ευαισθησία. Στόχος: Η ανάπτυξη, επικύρωση HPLC-UV μεθόδου για τον προσδιορισμό της βορικοναζόλης σε ορό/πλάσμα αίματος ασθενών και η εφαρμογή της στη μέτρηση της συγκέντρωσης της βορικοναζόλης σε δείγματα ορού αίματος 27 νοσηλευόμενων ασθενών που την έλαβαν για την αντιμετώπιση διηθητικών μυκητιάσεων διαφόρου αιτιολογίας. Επιπλέον, η γονοτύπηση των 27 ασθενών με στόχο τη συσχέτιση μεταξύ των μετρούμενων επιπέδων της βορικοναζόλης με το γονότυπο του κάθε ασθενή αλλά και με τα δημογραφικά (φύλο, ηλικία, βάρος) και τα κλινικά (υποκείμενη νόσος, συνοσηρότητες συγχορηγούμενα βιοδραστικά μόρια, χορηγούμενη δόση, οδός χορήγησης) χαρακτηριστικά τους. Μέθοδοι: Η ποσοτικοποίηση των επιπέδων της βορικοναζόλης έγινε σε 57 δείγματα ορού από 27 ασθενείς τα οποία επεξεργάστηκαν και αναλύθηκαν αναδρομικά μέσω μιας ειδικά ανεπτυγμένης ευαίσθητης μεθόδου HPLC. Η συλλογή των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν» από ασθενείς οι οποίοι λάμβαναν βορικοναζόλη τουλάχιστον για 3 ημέρες έτσι ώστε να βρίσκονται σε σταθερή κατάσταση (steady state), αφού είχαν δώσει τη συγκατάθεση τους. Στη συνέχεια, έλαβε χώρα η γονοτύπηση τους μέσω της τεχνικής της PCR (Polymerase Chain Reaction). Κατά την επεξεργασία των δεδομένων, όπου ήταν εφικτό, πραγματοποιήθηκε στατιστική επεξεργασία με t-test ενώ τα υπόλοιπα συμπεράσματα βασίστηκαν σε οπτικές παρατηρήσεις. Αποτελέσματα: Οι χρόνοι ανάσχεσης της βορικοναζόλης και του εσωτερικού προτύπου ήταν 5.3min και 8.3min αντίστοιχα. Η καμπύλη αναφοράς είναι γραμμική για το εύρος συγκεντρώσεων από 0.1815 έως 12.16 μg/ml και τα όρια Ανίχνευσης (LOD) και Ποσοτικοποίησης (LOQ) της βορικοναζόλης υπολογίστηκαν ίσα με 0.0554.26 μg/ml και 0.18154.30 μg/ml αντίστοιχα. Οι εντός της ημέρας και μεταξύ των ημερών ακρίβεια και πιστότητα της μεθόδου υπολογίστηκαν &lt;15% για τα δείγματα ελέγχου (QCs). Η ανάκτηση της βορικοναζόλης ήταν πάνω από 80% για όλα τα επίπεδα συγκεντρώσεων των Quality Controls. Οι μετρούμενες συγκεντρώσεις της βορικοναζόλης στα δείγματα των ασθενών κυμαίνονταν από 1.15 ± 19.01 έως 16.6 ± 3.69 mg/L ενώ από τη γονοτύπηση προέκυψε πως 18/27 ασθενείς εμφάνιζαν τον CYP2C19*1/*1 γονότυπο (γρήγοροι μεταβολιστές), 8/27 τον CYP2C19*1/*2 (ενδιάμεσοι μεταβολιστές) και 1/27 τον CYP2C19*2/*2 γονότυπο (φτωχός μεταβολιστής). Συμπεράσματα: Η μέθοδος HPLC-UV που αναπτύχθηκε χαρακτηρίζεται από ακρίβεια, ευαισθησία, επαναληψιμότητα και ταχύτητα και εφαρμόστηκε με επιτυχία στην αναδρομική μέτρηση της συγκέντρωσης της βορικοναζόλης στα δείγματα ορού των 27 ασθενών. Η γονοτύπηση υπέδειξε πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών είναι γρήγοροι και το μικρότερο ποσοστό φτωχοί μεταβολιστές του φαρμάκου και πως οι πρώτοι εμφάνισαν Ctrough και Cpeak βορικοναζόλης εκτός του θεραπευτικού εύρους αυτής (&gt; 6μg/ml) σε μικρότερο ποσοστό σε σύγκριση με τους ενδιάμεσους μεταβολιστές οι οποίοι έτειναν να εμφανίζουν υψηλότερες μέσες τιμές Ctrough και Cpeak βορικοναζόλης. Η συγχορήγηση της ομεπραζόλης με τη βορικοναζόλη στη παρούσα εργασία δεν επηρέασε τα επίπεδα της τελευταίας, ενώ δε φάνηκε να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων της βορικοναζόλης των τριών τύπων μεταβολιστών με την ηπατοτοξικότητα την οποία εμφάνισαν. Κατά τη συσχέτιση των μετρούμενων επιπέδων της βορικοναζόλης με τη χορηγούμενη δόση και την οδό χορήγησης προέκυψε πως μια αύξηση της δόσης από τα 400 στα 600mg/day (κατά 1.5 φορές) κατά την per os χορήγηση, οδήγησε σε δυσανάλογη αύξηση της CMeanTrough της βορικοναζόλης κατά 2.2 φορές (p=0.088&gt;0.05, ΕΣ: 5%) και σε αύξηση της CMeanPeak κατά 1.5 φορές ενώ προκάλεσε την ανάλογη αύξηση των CMeanTrough και CMeanPeak (κατά 1.5 και 1.4 φορές αντίστοιχα) κατά την IV χορήγηση. Δε παρατηρήθηκε σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των CMeanTrough (p=0.0649&gt;0.05, ΕΣ: 5%) και CMeanPeak της βορικοναζόλης που επιτυγχάνονται μετά τη per os και την IV χορήγηση και στη περίπτωση της δόσης των 400mg/day και των 600mg/day.","abstract_has_math":false,"creators":["Κινιάκου Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:24:21Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315941"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315941","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315941","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315941","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315941","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κινιάκου Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315941","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315941"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η βορικοναζόλη είναι ένα τριαζολικό αντιμυκητιασικό δεύτερης γενιάς που δρα έναντι πολλών μυκήτων. Οι ενδείξεις της περιλαμβάνουν την εν τω βάθει ασπεργίλλωση, τη καντινταιμία σε μη ουδετεροπενικούς ασθενείς, την οισοφαγική καντιντίαση και τις σοβαρές λοιμώξεις που προκαλούνται από είδη Scedosporium και Fusarium. Χορηγείται από του στόματος και ενδοφλέβια. Παρουσιάζει μη γραμμική φαρμακοκινητική όσον αφορά στους ενήλικες και υψηλή διατομική μεταβλητότητα όσον αφορά στα παιδιά. Τη συγκέντρωση της βορικοναζόλης στο αίμα φαίνεται να επηρεάζουν πολλοί παράγοντες, όπως δημογραφικοί, κλινικοί και γενετικοί και για το λόγο αυτό η φαρμακοκινητική της παρουσιάζει υψηλή μεταβλητότητα. Ο προσδιορισμός των επιπέδων της βορικοναζόλης στο αίμα πραγματοποιείται συνήθως μέσω της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC) που αποτελεί τη καταλληλότερη μέθοδο ανάλυσης του φαρμάκου και χαρακτηρίζεται από μεγάλη ακρίβεια και ευαισθησία. Στόχος: Η ανάπτυξη, επικύρωση HPLC-UV μεθόδου για τον προσδιορισμό της βορικοναζόλης σε ορό/πλάσμα αίματος ασθενών και η εφαρμογή της στη μέτρηση της συγκέντρωσης της βορικοναζόλης σε δείγματα ορού αίματος 27 νοσηλευόμενων ασθενών που την έλαβαν για την αντιμετώπιση διηθητικών μυκητιάσεων διαφόρου αιτιολογίας. Επιπλέον, η γονοτύπηση των 27 ασθενών με στόχο τη συσχέτιση μεταξύ των μετρούμενων επιπέδων της βορικοναζόλης με το γονότυπο του κάθε ασθενή αλλά και με τα δημογραφικά (φύλο, ηλικία, βάρος) και τα κλινικά (υποκείμενη νόσος, συνοσηρότητες συγχορηγούμενα βιοδραστικά μόρια, χορηγούμενη δόση, οδός χορήγησης) χαρακτηριστικά τους. Μέθοδοι: Η ποσοτικοποίηση των επιπέδων της βορικοναζόλης έγινε σε 57 δείγματα ορού από 27 ασθενείς τα οποία επεξεργάστηκαν και αναλύθηκαν αναδρομικά μέσω μιας ειδικά ανεπτυγμένης ευαίσθητης μεθόδου HPLC. Η συλλογή των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν» από ασθενείς οι οποίοι λάμβαναν βορικοναζόλη τουλάχιστον για 3 ημέρες έτσι ώστε να βρίσκονται σε σταθερή κατάσταση (steady state), αφού είχαν δώσει τη συγκατάθεση τους. Στη συνέχεια, έλαβε χώρα η γονοτύπηση τους μέσω της τεχνικής της PCR (Polymerase Chain Reaction). Κατά την επεξεργασία των δεδομένων, όπου ήταν εφικτό, πραγματοποιήθηκε στατιστική επεξεργασία με t-test ενώ τα υπόλοιπα συμπεράσματα βασίστηκαν σε οπτικές παρατηρήσεις. Αποτελέσματα: Οι χρόνοι ανάσχεσης της βορικοναζόλης και του εσωτερικού προτύπου ήταν 5.3min και 8.3min αντίστοιχα. Η καμπύλη αναφοράς είναι γραμμική για το εύρος συγκεντρώσεων από 0.1815 έως 12.16 μg/ml και τα όρια Ανίχνευσης (LOD) και Ποσοτικοποίησης (LOQ) της βορικοναζόλης υπολογίστηκαν ίσα με 0.0554.26 μg/ml και 0.18154.30 μg/ml αντίστοιχα. Οι εντός της ημέρας και μεταξύ των ημερών ακρίβεια και πιστότητα της μεθόδου υπολογίστηκαν <15% για τα δείγματα ελέγχου (QCs). Η ανάκτηση της βορικοναζόλης ήταν πάνω από 80% για όλα τα επίπεδα συγκεντρώσεων των Quality Controls. Οι μετρούμενες συγκεντρώσεις της βορικοναζόλης στα δείγματα των ασθενών κυμαίνονταν από 1.15 ± 19.01 έως 16.6 ± 3.69 mg/L ενώ από τη γονοτύπηση προέκυψε πως 18/27 ασθενείς εμφάνιζαν τον CYP2C19*1/*1 γονότυπο (γρήγοροι μεταβολιστές), 8/27 τον CYP2C19*1/*2 (ενδιάμεσοι μεταβολιστές) και 1/27 τον CYP2C19*2/*2 γονότυπο (φτωχός μεταβολιστής). Συμπεράσματα: Η μέθοδος HPLC-UV που αναπτύχθηκε χαρακτηρίζεται από ακρίβεια, ευαισθησία, επαναληψιμότητα και ταχύτητα και εφαρμόστηκε με επιτυχία στην αναδρομική μέτρηση της συγκέντρωσης της βορικοναζόλης στα δείγματα ορού των 27 ασθενών. Η γονοτύπηση υπέδειξε πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών είναι γρήγοροι και το μικρότερο ποσοστό φτωχοί μεταβολιστές του φαρμάκου και πως οι πρώτοι εμφάνισαν Ctrough και Cpeak βορικοναζόλης εκτός του θεραπευτικού εύρους αυτής (> 6μg/ml) σε μικρότερο ποσοστό σε σύγκριση με τους ενδιάμεσους μεταβολιστές οι οποίοι έτειναν να εμφανίζουν υψηλότερες μέσες τιμές Ctrough και Cpeak βορικοναζόλης. Η συγχορήγηση της ομεπραζόλης με τη βορικοναζόλη στη παρούσα εργασία δεν επηρέασε τα επίπεδα της τελευταίας, ενώ δε φάνηκε να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων της βορικοναζόλης των τριών τύπων μεταβολιστών με την ηπατοτοξικότητα την οποία εμφάνισαν. Κατά τη συσχέτιση των μετρούμενων επιπέδων της βορικοναζόλης με τη χορηγούμενη δόση και την οδό χορήγησης προέκυψε πως μια αύξηση της δόσης από τα 400 στα 600mg/day (κατά 1.5 φορές) κατά την per os χορήγηση, οδήγησε σε δυσανάλογη αύξηση της CMeanTrough της βορικοναζόλης κατά 2.2 φορές (p=0.088>0.05, ΕΣ: 5%) και σε αύξηση της CMeanPeak κατά 1.5 φορές ενώ προκάλεσε την ανάλογη αύξηση των CMeanTrough και CMeanPeak (κατά 1.5 και 1.4 φορές αντίστοιχα) κατά την IV χορήγηση. Δε παρατηρήθηκε σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των CMeanTrough (p=0.0649>0.05, ΕΣ: 5%) και CMeanPeak της βορικοναζόλης που επιτυγχάνονται μετά τη per os και την IV χορήγηση και στη περίπτωση της δόσης των 400mg/day και των 600mg/day.","Introduction: Voriconazole is a triazole second generation antifungal that acts against many fungi. Voriconazole is indicated for use in the treatment of invasive aspergillosis, candidaemia in non-neutropenic patients, esophageal candidiasis, and serious infections caused by Scedosporium and Fusarium. It is administered orally and intravenously. Voriconazole displays non-linear pharmacokinetics in adults and high inter-individual variability in children. Many factors have been found to affect voriconazole plasma concentrations, such as demographic, clinical and genetic factors and therefore it exhibits high pharmacokinetic variability. The determination of voriconazole levels in blood samples is usually performed by High Performance Liquid Chromatography (HPLC) which is the most suitable analytical method characterized by great accuracy and sensitivity. Aim: The development, validation of an HPLC-UV method for the determination of voriconazole in human serum/plasma and its application for the measurement of the voriconazole concentrations in serum samples of 27 hospitalized patients receiving voriconazole for the treatment of invasive fungal diseases of diverse etiology. The genotyping of the 27 patients in order to define a correlation between measured voriconazole concentrations and the genotype, demographics characteristics (gender, age, weight) and clinical characteristics (underlying disease, concomitant comorbidities, bioactive molecules, dose, route of administration) of each patient. Methods: The quantification of voriconazole in 57 serum samples from 27 patients took place retrospectively, using the specially developed and HPLC method. Blood sampling took place at the University General Hospital \"Attikon\" from patients receiving voriconazole for at least three days to ensure the achievement of steady state, after obtaining their written consent. Genotyping of each patient was then performed using the PCR (Polymerase Chain Reaction) technique. The t-test was applied for statistical data analysis where possible while the remaining conclusions were based on visual observations. Results: Retention times of voriconazole and internal standard were 5.3min and 8.3min respectively. The calibration curve is linear in the range from 0.1815 to 12.16 μg/ ml and the limit of detection (LOD) and quantification (LOQ) of voriconazole were calculated to be 0.0554.26 μg/ ml and 0.18154.30 μg/ ml respectively. The within-day and between-day assay accuracy and precision were calculated to be <15% for the control samples. The measured concentrations of voriconazole in patients samples ranged from 1.15 ± 19.01 to 16.6 ± 3.69 mg/L while genotyping showed that 18/27 patients had the CYP2C19 *1/*1 genotype (fast metabolizers), 8/27 the CYP2C19 *1/*2 genotype (intermediate metabolizers) and 1/27 the CYP2C19 *2/*2 genotype (poor metabolizer). Conclusions: The HPLC-UV method was characterized by precision, sensitivity, reproducibility and speed and was successfully applied in the retrospective measurement of voriconazole concentrations in the serum samples of 27 patients. Genotyping indicated that the majority of patients were quick metabolizers and the minority poor metabolizers of the drug and that the former achieved Ctrough and Cpeak of voriconazole outside the therapeutic range (> 6mg / ml) to a lesser extent compared to the intermediate metabolizers who tended to have higher average trough and peak voriconazole levels. Coadministration of omeprazole with voriconazole did not affect the levels of voriconazole in this study. No correlation between the levels of voriconazole and the three types of metabolizers as well as the development of hepatotoxicity was observed. Finally, the correlation between the measured levels of voriconazole and the dose and route of administration showed that an increase of the per os adminestered dose from 400 to 600mg/day (1.5 times), led to a disproportionate 2.2-fold increase in CMeanTrough voriconazole concentrations (p= 0.088>0.05, CI:5%) and a 1.5-fold increase in CMeanPeak voriconazole concentrations and caused a proportionate increase in CMeanTrough and CMeanPeak voriconazole concentrations (by 1.5 and 1.4 times respectively) during IV administration. No significant difference was observed between CMeanTrough (p = 0.0649> 0.05, CI:5%) and CMeanPeak voriconazole concentrations after per os and IV administration both in the case of 400mg/day and in that of 600mg/day."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη και Επικύρωση Μεθόδου Προσδιορισμού Βορικοναζόλης σε Ορό/Πλάσμα Αίματος: Αναδρομική Μέτρηση των Επιπέδων του Φαρμάκου στον Ορό Ασθενών και Διερεύνηση της Επίδρασης Δημογραφικών, Κλινικών και Γενετικών Παραγόντων."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κινιάκου Γεωργία"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η βορικοναζόλη είναι ένα τριαζολικό αντιμυκητιασικό δεύτερης γενιάς που δρα έναντι πολλών μυκήτων. Οι ενδείξεις της περιλαμβάνουν την εν τω βάθει ασπεργίλλωση, τη καντινταιμία σε μη ουδετεροπενικούς ασθενείς, την οισοφαγική καντιντίαση και τις σοβαρές λοιμώξεις που προκαλούνται από είδη Scedosporium και Fusarium. Χορηγείται από του στόματος και ενδοφλέβια. Παρουσιάζει μη γραμμική φαρμακοκινητική όσον αφορά στους ενήλικες και υψηλή διατομική μεταβλητότητα όσον αφορά στα παιδιά. Τη συγκέντρωση της βορικοναζόλης στο αίμα φαίνεται να επηρεάζουν πολλοί παράγοντες, όπως δημογραφικοί, κλινικοί και γενετικοί και για το λόγο αυτό η φαρμακοκινητική της παρουσιάζει υψηλή μεταβλητότητα. Ο προσδιορισμός των επιπέδων της βορικοναζόλης στο αίμα πραγματοποιείται συνήθως μέσω της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC) που αποτελεί τη καταλληλότερη μέθοδο ανάλυσης του φαρμάκου και χαρακτηρίζεται από μεγάλη ακρίβεια και ευαισθησία. Στόχος: Η ανάπτυξη, επικύρωση HPLC-UV μεθόδου για τον προσδιορισμό της βορικοναζόλης σε ορό/πλάσμα αίματος ασθενών και η εφαρμογή της στη μέτρηση της συγκέντρωσης της βορικοναζόλης σε δείγματα ορού αίματος 27 νοσηλευόμενων ασθενών που την έλαβαν για την αντιμετώπιση διηθητικών μυκητιάσεων διαφόρου αιτιολογίας. Επιπλέον, η γονοτύπηση των 27 ασθενών με στόχο τη συσχέτιση μεταξύ των μετρούμενων επιπέδων της βορικοναζόλης με το γονότυπο του κάθε ασθενή αλλά και με τα δημογραφικά (φύλο, ηλικία, βάρος) και τα κλινικά (υποκείμενη νόσος, συνοσηρότητες συγχορηγούμενα βιοδραστικά μόρια, χορηγούμενη δόση, οδός χορήγησης) χαρακτηριστικά τους. Μέθοδοι: Η ποσοτικοποίηση των επιπέδων της βορικοναζόλης έγινε σε 57 δείγματα ορού από 27 ασθενείς τα οποία επεξεργάστηκαν και αναλύθηκαν αναδρομικά μέσω μιας ειδικά ανεπτυγμένης ευαίσθητης μεθόδου HPLC. Η συλλογή των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν» από ασθενείς οι οποίοι λάμβαναν βορικοναζόλη τουλάχιστον για 3 ημέρες έτσι ώστε να βρίσκονται σε σταθερή κατάσταση (steady state), αφού είχαν δώσει τη συγκατάθεση τους. Στη συνέχεια, έλαβε χώρα η γονοτύπηση τους μέσω της τεχνικής της PCR (Polymerase Chain Reaction). Κατά την επεξεργασία των δεδομένων, όπου ήταν εφικτό, πραγματοποιήθηκε στατιστική επεξεργασία με t-test ενώ τα υπόλοιπα συμπεράσματα βασίστηκαν σε οπτικές παρατηρήσεις. Αποτελέσματα: Οι χρόνοι ανάσχεσης της βορικοναζόλης και του εσωτερικού προτύπου ήταν 5.3min και 8.3min αντίστοιχα. Η καμπύλη αναφοράς είναι γραμμική για το εύρος συγκεντρώσεων από 0.1815 έως 12.16 μg/ml και τα όρια Ανίχνευσης (LOD) και Ποσοτικοποίησης (LOQ) της βορικοναζόλης υπολογίστηκαν ίσα με 0.0554.26 μg/ml και 0.18154.30 μg/ml αντίστοιχα. Οι εντός της ημέρας και μεταξύ των ημερών ακρίβεια και πιστότητα της μεθόδου υπολογίστηκαν <15% για τα δείγματα ελέγχου (QCs). Η ανάκτηση της βορικοναζόλης ήταν πάνω από 80% για όλα τα επίπεδα συγκεντρώσεων των Quality Controls. Οι μετρούμενες συγκεντρώσεις της βορικοναζόλης στα δείγματα των ασθενών κυμαίνονταν από 1.15 ± 19.01 έως 16.6 ± 3.69 mg/L ενώ από τη γονοτύπηση προέκυψε πως 18/27 ασθενείς εμφάνιζαν τον CYP2C19*1/*1 γονότυπο (γρήγοροι μεταβολιστές), 8/27 τον CYP2C19*1/*2 (ενδιάμεσοι μεταβολιστές) και 1/27 τον CYP2C19*2/*2 γονότυπο (φτωχός μεταβολιστής). Συμπεράσματα: Η μέθοδος HPLC-UV που αναπτύχθηκε χαρακτηρίζεται από ακρίβεια, ευαισθησία, επαναληψιμότητα και ταχύτητα και εφαρμόστηκε με επιτυχία στην αναδρομική μέτρηση της συγκέντρωσης της βορικοναζόλης στα δείγματα ορού των 27 ασθενών. Η γονοτύπηση υπέδειξε πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών είναι γρήγοροι και το μικρότερο ποσοστό φτωχοί μεταβολιστές του φαρμάκου και πως οι πρώτοι εμφάνισαν Ctrough και Cpeak βορικοναζόλης εκτός του θεραπευτικού εύρους αυτής (> 6μg/ml) σε μικρότερο ποσοστό σε σύγκριση με τους ενδιάμεσους μεταβολιστές οι οποίοι έτειναν να εμφανίζουν υψηλότερες μέσες τιμές Ctrough και Cpeak βορικοναζόλης. Η συγχορήγηση της ομεπραζόλης με τη βορικοναζόλη στη παρούσα εργασία δεν επηρέασε τα επίπεδα της τελευταίας, ενώ δε φάνηκε να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων της βορικοναζόλης των τριών τύπων μεταβολιστών με την ηπατοτοξικότητα την οποία εμφάνισαν. Κατά τη συσχέτιση των μετρούμενων επιπέδων της βορικοναζόλης με τη χορηγούμενη δόση και την οδό χορήγησης προέκυψε πως μια αύξηση της δόσης από τα 400 στα 600mg/day (κατά 1.5 φορές) κατά την per os χορήγηση, οδήγησε σε δυσανάλογη αύξηση της CMeanTrough της βορικοναζόλης κατά 2.2 φορές (p=0.088>0.05, ΕΣ: 5%) και σε αύξηση της CMeanPeak κατά 1.5 φορές ενώ προκάλεσε την ανάλογη αύξηση των CMeanTrough και CMeanPeak (κατά 1.5 και 1.4 φορές αντίστοιχα) κατά την IV χορήγηση. Δε παρατηρήθηκε σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των CMeanTrough (p=0.0649>0.05, ΕΣ: 5%) και CMeanPeak της βορικοναζόλης που επιτυγχάνονται μετά τη per os και την IV χορήγηση και στη περίπτωση της δόσης των 400mg/day και των 600mg/day.","Introduction: Voriconazole is a triazole second generation antifungal that acts against many fungi. Voriconazole is indicated for use in the treatment of invasive aspergillosis, candidaemia in non-neutropenic patients, esophageal candidiasis, and serious infections caused by Scedosporium and Fusarium. It is administered orally and intravenously. Voriconazole displays non-linear pharmacokinetics in adults and high inter-individual variability in children. Many factors have been found to affect voriconazole plasma concentrations, such as demographic, clinical and genetic factors and therefore it exhibits high pharmacokinetic variability. The determination of voriconazole levels in blood samples is usually performed by High Performance Liquid Chromatography (HPLC) which is the most suitable analytical method characterized by great accuracy and sensitivity. Aim: The development, validation of an HPLC-UV method for the determination of voriconazole in human serum/plasma and its application for the measurement of the voriconazole concentrations in serum samples of 27 hospitalized patients receiving voriconazole for the treatment of invasive fungal diseases of diverse etiology. The genotyping of the 27 patients in order to define a correlation between measured voriconazole concentrations and the genotype, demographics characteristics (gender, age, weight) and clinical characteristics (underlying disease, concomitant comorbidities, bioactive molecules, dose, route of administration) of each patient. Methods: The quantification of voriconazole in 57 serum samples from 27 patients took place retrospectively, using the specially developed and HPLC method. Blood sampling took place at the University General Hospital \"Attikon\" from patients receiving voriconazole for at least three days to ensure the achievement of steady state, after obtaining their written consent. Genotyping of each patient was then performed using the PCR (Polymerase Chain Reaction) technique. The t-test was applied for statistical data analysis where possible while the remaining conclusions were based on visual observations. Results: Retention times of voriconazole and internal standard were 5.3min and 8.3min respectively. The calibration curve is linear in the range from 0.1815 to 12.16 μg/ ml and the limit of detection (LOD) and quantification (LOQ) of voriconazole were calculated to be 0.0554.26 μg/ ml and 0.18154.30 μg/ ml respectively. The within-day and between-day assay accuracy and precision were calculated to be <15% for the control samples. The measured concentrations of voriconazole in patients samples ranged from 1.15 ± 19.01 to 16.6 ± 3.69 mg/L while genotyping showed that 18/27 patients had the CYP2C19 *1/*1 genotype (fast metabolizers), 8/27 the CYP2C19 *1/*2 genotype (intermediate metabolizers) and 1/27 the CYP2C19 *2/*2 genotype (poor metabolizer). Conclusions: The HPLC-UV method was characterized by precision, sensitivity, reproducibility and speed and was successfully applied in the retrospective measurement of voriconazole concentrations in the serum samples of 27 patients. Genotyping indicated that the majority of patients were quick metabolizers and the minority poor metabolizers of the drug and that the former achieved Ctrough and Cpeak of voriconazole outside the therapeutic range (> 6mg / ml) to a lesser extent compared to the intermediate metabolizers who tended to have higher average trough and peak voriconazole levels. Coadministration of omeprazole with voriconazole did not affect the levels of voriconazole in this study. No correlation between the levels of voriconazole and the three types of metabolizers as well as the development of hepatotoxicity was observed. Finally, the correlation between the measured levels of voriconazole and the dose and route of administration showed that an increase of the per os adminestered dose from 400 to 600mg/day (1.5 times), led to a disproportionate 2.2-fold increase in CMeanTrough voriconazole concentrations (p= 0.088>0.05, CI:5%) and a 1.5-fold increase in CMeanPeak voriconazole concentrations and caused a proportionate increase in CMeanTrough and CMeanPeak voriconazole concentrations (by 1.5 and 1.4 times respectively) during IV administration. No significant difference was observed between CMeanTrough (p = 0.0649> 0.05, CI:5%) and CMeanPeak voriconazole concentrations after per os and IV administration both in the case of 400mg/day and in that of 600mg/day."],"dc:identifier":["uoadl:1315941","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315941"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ανάπτυξη και Επικύρωση Μεθόδου Προσδιορισμού Βορικοναζόλης σε Ορό/Πλάσμα Αίματος: Αναδρομική Μέτρηση των Επιπέδων του Φαρμάκου στον Ορό Ασθενών και Διερεύνηση της Επίδρασης Δημογραφικών, Κλινικών και Γενετικών Παραγόντων."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:21Z"}