{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315946"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315946","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη και επικύρωση μεθόδου προσδιορισμού εχινοκναδινών σε πλάσμα αίματος: εφαρμογή στη φαρμακοκινητική μελέτη ανιδουλαφουνγκίνης και μικαφουνγκίνης σε ασθενείς με διηθητική μυκητιασική λοίμωξη διαφόρου αιτιολογίας.","abstract":"Η ανιδουλαφουνγκίνη και η μικαφουνγκίνη αποτελούν δύο νέους αντιμυκητιασικούς παράγοντες που ανήκουν στην ομάδα των εχινοκανδινών. Πρόκειται για ημισυνθετικά λιποπεπτίδια τα οποία παράγονται μετά από χημική τροποποίηση προϊόντων ζύμωσης των μυκήτων. Δρουν ως μη ανταγωνιστοί αναστολείς της 1,3-β-D-συνθετάσης της γλυκάνης ενός συμπλόκου ενζύμου, το οποίο καταλύει τη σύνθεση της 1,3-β- D-γλυκάνης, ενός πολυσακχαρίτη ο οποίος αποτελεί βασικό συστατικό του κυτταρικού τοιχώματος των μυκήτων. Και οι δύο ενδείκνυται για τη θεραπεία της οισοφαγικής καντιντίασης, της καντινταίμιας και άλλων διηθητικών λοιμώξεων από Candida όπως τα ενδοκοιλιακά αποστήματα και η περιτονίτιδα, με τη μικαφουνγκίνη να χορηγείται επίσης και ως θεραπεία προφύλαξης σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων. Στα πλαίσια της εργασίας αυτής αναπτυχθηκε μία νέα υγροχρωματική φθορισμομετρική μέθοδος με στόχο τη μέτρηση των επιπέδων ανιδουλαφουνγκίνης και μικαφουνγκίνης σε δείγματα πλάσματος ασθενών. Η νέα μέθοδος επικυρώθηκε πλήρως σύμφωνα με τις κατευθηντήριες οδηγίες που έχουν εκδώσει ο FDA και ο EMEA σχετικά με την επικύρωση των βιοαναλυτικών μεθόδων. Κατά τη διάρκεια της επικύρωσης της μεθόδου μελετήθηκαν χαρακτηριστικά ποιότητας όπως η εκλεκτικότητα/ειδικότητα, η ανιχνευσιμότητα (η οποία περιλαμβάνει το όριο ανίχνευσης και το κατώτερο όριο ποσοτικοποίησης), η καμπύλη βαθμονόμησης- γραμμικότητα, η ακρίβεια, η πιστότητα, η ανάκτηση, η σταθερότητα και η ανθεκτικότητα. Η μέθοδος αποδείχθηκε πλήρως εκλεκτική και ακριβής με τις τιμές τις εντός- και μεταξύ- εργαστηριακών ημερών ακρίβειας και πιστότητας να μην ξεπερνούν το 5%. Η αναλυτική μέθοδος που αναπτύχθηκε, μετά την πλήρη επικύρωσή της, χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση και την ποσοτικοποίηση δειγμάτων πλάσματος ασθενών, που είχαν λάβει είτε ανιδουλαφουνγκίνη είτε μικαφουνγκίνη. Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά είκοσι επτά (27) ασθενείς, εκ των οποίων οι δεκατρείς (13) είχαν λάβει ανιδουλαφουνγκίνη και οι υπόλοιποι δεκατέσσερις (14) μικαφουνγκίνη. Η εκάστοτε εχινοκανδίνη χορηγήθηκε για την αντιμετώπιση κάποιας διηθητικής μυκητιασικής λοίμωξης, ενώ σε κάποιους από αυτούς χορηγήθηκε ως θεραπεία προφύλαξης. Σε όλους τους συμμετέχοντες χορηγήθηκε η τυπική δόση των 100 mg ημερησίως ενδοφλέβιας ανιδουλαφουνγκίνης ή μικαφουνγκίνης, ενώ σε τρεις από τους ασθενείς που έλαβαν ανιδουλαφουνγκίνη χορηγήθηκε δόση εφόδου 200 mg, την πρώτη ημέρα της θεραπείας. Όλες οι μετρούμενες συγκεντρώσεις, για όλους τους ασθενείς βρίσκονταν εντός του εύρους της καμπύλης, ενώ και στα δύο θεραπευτικά σχήματα, οι τιμές RSD% των δειγμάτων δεν ξεπερνούσαν το 5%. Στη συνέχεια ακολούθησε η φαρμακοκινητική ανάλυση των αποτελεσμάτων της μικαφουνγκίνης με στόχο την εύρεση ενός πληθυσμιακού φαρμακοκινητικού μοντέλου. Το δι-διαμερισματικό γραμμικό μοντέλο περιέγραφε ικανοποιητικά τα αποτελέσματα της μικαφουνγκίνης και οι πληθυσμιακές μέσες τιμές που προέκυψαν για τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους ήταν αντίστοιχα, 17.7 mL/min για την κάθαρση, 12.2 L για τον όγκο του κεντρικού διαμερίσματος, 50.5 mL/min για την κάθαρση μεταξύ των διαμερισμάτων και τέλος 8.99 L για τον όγκο του περιφερικού διαμερίσματος. Η εισαγωγή συμμεταβλητών στο μοντέλο δεν επέφερε καμία βελτίωση, πιθανώς λόγω του μικρού αριθμού των διαθέσιμων ασθενών που έλαβαν μικαφουνγκίνη. Για ένα πιο αξιόπιστο αποτέλεσμα απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση με συλλογή και μέτρηση περισσότερων δειγμάτων ασθενών.","abstract_html":"Η ανιδουλαφουνγκίνη και η μικαφουνγκίνη αποτελούν δύο νέους αντιμυκητιασικούς παράγοντες που ανήκουν στην ομάδα των εχινοκανδινών. Πρόκειται για ημισυνθετικά λιποπεπτίδια τα οποία παράγονται μετά από χημική τροποποίηση προϊόντων ζύμωσης των μυκήτων. Δρουν ως μη ανταγωνιστοί αναστολείς της 1,3-β-D-συνθετάσης της γλυκάνης ενός συμπλόκου ενζύμου, το οποίο καταλύει τη σύνθεση της 1,3-β- D-γλυκάνης, ενός πολυσακχαρίτη ο οποίος αποτελεί βασικό συστατικό του κυτταρικού τοιχώματος των μυκήτων. Και οι δύο ενδείκνυται για τη θεραπεία της οισοφαγικής καντιντίασης, της καντινταίμιας και άλλων διηθητικών λοιμώξεων από Candida όπως τα ενδοκοιλιακά αποστήματα και η περιτονίτιδα, με τη μικαφουνγκίνη να χορηγείται επίσης και ως θεραπεία προφύλαξης σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων. Στα πλαίσια της εργασίας αυτής αναπτυχθηκε μία νέα υγροχρωματική φθορισμομετρική μέθοδος με στόχο τη μέτρηση των επιπέδων ανιδουλαφουνγκίνης και μικαφουνγκίνης σε δείγματα πλάσματος ασθενών. Η νέα μέθοδος επικυρώθηκε πλήρως σύμφωνα με τις κατευθηντήριες οδηγίες που έχουν εκδώσει ο FDA και ο EMEA σχετικά με την επικύρωση των βιοαναλυτικών μεθόδων. Κατά τη διάρκεια της επικύρωσης της μεθόδου μελετήθηκαν χαρακτηριστικά ποιότητας όπως η εκλεκτικότητα/ειδικότητα, η ανιχνευσιμότητα (η οποία περιλαμβάνει το όριο ανίχνευσης και το κατώτερο όριο ποσοτικοποίησης), η καμπύλη βαθμονόμησης- γραμμικότητα, η ακρίβεια, η πιστότητα, η ανάκτηση, η σταθερότητα και η ανθεκτικότητα. Η μέθοδος αποδείχθηκε πλήρως εκλεκτική και ακριβής με τις τιμές τις εντός- και μεταξύ- εργαστηριακών ημερών ακρίβειας και πιστότητας να μην ξεπερνούν το 5%. Η αναλυτική μέθοδος που αναπτύχθηκε, μετά την πλήρη επικύρωσή της, χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση και την ποσοτικοποίηση δειγμάτων πλάσματος ασθενών, που είχαν λάβει είτε ανιδουλαφουνγκίνη είτε μικαφουνγκίνη. Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά είκοσι επτά (27) ασθενείς, εκ των οποίων οι δεκατρείς (13) είχαν λάβει ανιδουλαφουνγκίνη και οι υπόλοιποι δεκατέσσερις (14) μικαφουνγκίνη. Η εκάστοτε εχινοκανδίνη χορηγήθηκε για την αντιμετώπιση κάποιας διηθητικής μυκητιασικής λοίμωξης, ενώ σε κάποιους από αυτούς χορηγήθηκε ως θεραπεία προφύλαξης. Σε όλους τους συμμετέχοντες χορηγήθηκε η τυπική δόση των 100 mg ημερησίως ενδοφλέβιας ανιδουλαφουνγκίνης ή μικαφουνγκίνης, ενώ σε τρεις από τους ασθενείς που έλαβαν ανιδουλαφουνγκίνη χορηγήθηκε δόση εφόδου 200 mg, την πρώτη ημέρα της θεραπείας. Όλες οι μετρούμενες συγκεντρώσεις, για όλους τους ασθενείς βρίσκονταν εντός του εύρους της καμπύλης, ενώ και στα δύο θεραπευτικά σχήματα, οι τιμές RSD% των δειγμάτων δεν ξεπερνούσαν το 5%. Στη συνέχεια ακολούθησε η φαρμακοκινητική ανάλυση των αποτελεσμάτων της μικαφουνγκίνης με στόχο την εύρεση ενός πληθυσμιακού φαρμακοκινητικού μοντέλου. Το δι-διαμερισματικό γραμμικό μοντέλο περιέγραφε ικανοποιητικά τα αποτελέσματα της μικαφουνγκίνης και οι πληθυσμιακές μέσες τιμές που προέκυψαν για τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους ήταν αντίστοιχα, 17.7 mL/min για την κάθαρση, 12.2 L για τον όγκο του κεντρικού διαμερίσματος, 50.5 mL/min για την κάθαρση μεταξύ των διαμερισμάτων και τέλος 8.99 L για τον όγκο του περιφερικού διαμερίσματος. Η εισαγωγή συμμεταβλητών στο μοντέλο δεν επέφερε καμία βελτίωση, πιθανώς λόγω του μικρού αριθμού των διαθέσιμων ασθενών που έλαβαν μικαφουνγκίνη. Για ένα πιο αξιόπιστο αποτέλεσμα απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση με συλλογή και μέτρηση περισσότερων δειγμάτων ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστολίδη Στυλιανή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:24:21Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315946"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315946","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315946","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315946","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315946","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστολίδη Στυλιανή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315946","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315946"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανιδουλαφουνγκίνη και η μικαφουνγκίνη αποτελούν δύο νέους αντιμυκητιασικούς παράγοντες που ανήκουν στην ομάδα των εχινοκανδινών. Πρόκειται για ημισυνθετικά λιποπεπτίδια τα οποία παράγονται μετά από χημική τροποποίηση προϊόντων ζύμωσης των μυκήτων. Δρουν ως μη ανταγωνιστοί αναστολείς της 1,3-β-D-συνθετάσης της γλυκάνης ενός συμπλόκου ενζύμου, το οποίο καταλύει τη σύνθεση της 1,3-β- D-γλυκάνης, ενός πολυσακχαρίτη ο οποίος αποτελεί βασικό συστατικό του κυτταρικού τοιχώματος των μυκήτων. Και οι δύο ενδείκνυται για τη θεραπεία της οισοφαγικής καντιντίασης, της καντινταίμιας και άλλων διηθητικών λοιμώξεων από Candida όπως τα ενδοκοιλιακά αποστήματα και η περιτονίτιδα, με τη μικαφουνγκίνη να χορηγείται επίσης και ως θεραπεία προφύλαξης σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων. Στα πλαίσια της εργασίας αυτής αναπτυχθηκε μία νέα υγροχρωματική φθορισμομετρική μέθοδος με στόχο τη μέτρηση των επιπέδων ανιδουλαφουνγκίνης και μικαφουνγκίνης σε δείγματα πλάσματος ασθενών. Η νέα μέθοδος επικυρώθηκε πλήρως σύμφωνα με τις κατευθηντήριες οδηγίες που έχουν εκδώσει ο FDA και ο EMEA σχετικά με την επικύρωση των βιοαναλυτικών μεθόδων. Κατά τη διάρκεια της επικύρωσης της μεθόδου μελετήθηκαν χαρακτηριστικά ποιότητας όπως η εκλεκτικότητα/ειδικότητα, η ανιχνευσιμότητα (η οποία περιλαμβάνει το όριο ανίχνευσης και το κατώτερο όριο ποσοτικοποίησης), η καμπύλη βαθμονόμησης- γραμμικότητα, η ακρίβεια, η πιστότητα, η ανάκτηση, η σταθερότητα και η ανθεκτικότητα. Η μέθοδος αποδείχθηκε πλήρως εκλεκτική και ακριβής με τις τιμές τις εντός- και μεταξύ- εργαστηριακών ημερών ακρίβειας και πιστότητας να μην ξεπερνούν το 5%. Η αναλυτική μέθοδος που αναπτύχθηκε, μετά την πλήρη επικύρωσή της, χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση και την ποσοτικοποίηση δειγμάτων πλάσματος ασθενών, που είχαν λάβει είτε ανιδουλαφουνγκίνη είτε μικαφουνγκίνη. Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά είκοσι επτά (27) ασθενείς, εκ των οποίων οι δεκατρείς (13) είχαν λάβει ανιδουλαφουνγκίνη και οι υπόλοιποι δεκατέσσερις (14) μικαφουνγκίνη. Η εκάστοτε εχινοκανδίνη χορηγήθηκε για την αντιμετώπιση κάποιας διηθητικής μυκητιασικής λοίμωξης, ενώ σε κάποιους από αυτούς χορηγήθηκε ως θεραπεία προφύλαξης. Σε όλους τους συμμετέχοντες χορηγήθηκε η τυπική δόση των 100 mg ημερησίως ενδοφλέβιας ανιδουλαφουνγκίνης ή μικαφουνγκίνης, ενώ σε τρεις από τους ασθενείς που έλαβαν ανιδουλαφουνγκίνη χορηγήθηκε δόση εφόδου 200 mg, την πρώτη ημέρα της θεραπείας. Όλες οι μετρούμενες συγκεντρώσεις, για όλους τους ασθενείς βρίσκονταν εντός του εύρους της καμπύλης, ενώ και στα δύο θεραπευτικά σχήματα, οι τιμές RSD% των δειγμάτων δεν ξεπερνούσαν το 5%. Στη συνέχεια ακολούθησε η φαρμακοκινητική ανάλυση των αποτελεσμάτων της μικαφουνγκίνης με στόχο την εύρεση ενός πληθυσμιακού φαρμακοκινητικού μοντέλου. Το δι-διαμερισματικό γραμμικό μοντέλο περιέγραφε ικανοποιητικά τα αποτελέσματα της μικαφουνγκίνης και οι πληθυσμιακές μέσες τιμές που προέκυψαν για τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους ήταν αντίστοιχα, 17.7 mL/min για την κάθαρση, 12.2 L για τον όγκο του κεντρικού διαμερίσματος, 50.5 mL/min για την κάθαρση μεταξύ των διαμερισμάτων και τέλος 8.99 L για τον όγκο του περιφερικού διαμερίσματος. Η εισαγωγή συμμεταβλητών στο μοντέλο δεν επέφερε καμία βελτίωση, πιθανώς λόγω του μικρού αριθμού των διαθέσιμων ασθενών που έλαβαν μικαφουνγκίνη. Για ένα πιο αξιόπιστο αποτέλεσμα απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση με συλλογή και μέτρηση περισσότερων δειγμάτων ασθενών.","Anidulafungin and micafungin are two new antifungal agents that belong in the echinocandine class. They are large, cyclic semisynthetic lipopeptides produced via chemical modification of fermentation products of fungi. They act as noncompetitive inhibitors of 1,3-β-D-glucan synthase, an enzyme complex that catalyzes the synthesis of 1,3-β-D-glucan, which is an essential polysaccharide of the fungal cell wall. Both of them, are indicated for the treatment of esophageal candidiasis, candidemia and other forms of Candida infections such as intra-abdominal abscess and peritonitis, with micafungin additionally indicated as a prophylactic therapy for Candida infections in patients undergoing hematopoietic stem cell transplantation.In this master thesis, was described the development and validation of an HPLC-fluorescence method for the quantitative determination of anidulafungin or micafungin in plasma samples. The new method was fully validated, according to the official guidelines for bioanalytical process validation, proposed from FDA and EMEA. During the validation process, the following parameters were assessed: selectivity, detectability (includes limit of detection and lower limit of quantification), calibration curve - linearity, accuracy, precision, recovery, stability and robustness. The method was selective and all the validation parameters were within the acceptable limits. The intra- and inter-day accuracy and precision were less than 5% and demonstrated that this method was accurate and precise.The described method was used for the quantification of patients’ plasma samples, who have received either anidulafungin or micafungin. More specifically in this study, thirteen patients received intravenous anidulafungin and fourteen patients received intravenous micafungin, for the treatment of a different type of invasive fungal infection. All patients received the standard doses of 100 mg/day anidulafungin or micafungin and some of them received a loading dose of 200 mg at the first day of therapy. The plasma concentrations were calculated by the equation of the standard curve and all of them were inside the calibration range. Each sample was analyzed in triplicate in order to estimate the accuracy (Er%) and precision (RSD%). All the Er% and RSD% values were less than 5%, for both therapeutic regimens. Based on the measured concentrations, the next step was the pharmacokinetic analysis of micafungin in order to find a population pharmacokinetic model. A two-compartment linear pharmacokinetic model was adopted to describe micaungin’ s pharmacokinetic. The clearance of micafungin in the population analysis was estimated to be 17.7 mL/min and the central volume of distribution was 12.2 L. The population means values of inter-compartmental clearance and peripheral volume of distribution were 50.5 mL/min and 8.99 L, respectively. Several covariate candidates were incorporated independently in the model but none of them influenced micafungin’s clearance. A possible explanation for this result is the small number of patients that it was used for this pharmacokinetic analysis. For a more reliable result, it’s necessary the collection and the measurent of more patients’ plasma samples."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη και επικύρωση μεθόδου προσδιορισμού εχινοκναδινών σε πλάσμα αίματος: εφαρμογή στη φαρμακοκινητική μελέτη ανιδουλαφουνγκίνης και μικαφουνγκίνης σε ασθενείς με διηθητική μυκητιασική λοίμωξη διαφόρου αιτιολογίας."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστολίδη Στυλιανή"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η ανιδουλαφουνγκίνη και η μικαφουνγκίνη αποτελούν δύο νέους αντιμυκητιασικούς παράγοντες που ανήκουν στην ομάδα των εχινοκανδινών. Πρόκειται για ημισυνθετικά λιποπεπτίδια τα οποία παράγονται μετά από χημική τροποποίηση προϊόντων ζύμωσης των μυκήτων. Δρουν ως μη ανταγωνιστοί αναστολείς της 1,3-β-D-συνθετάσης της γλυκάνης ενός συμπλόκου ενζύμου, το οποίο καταλύει τη σύνθεση της 1,3-β- D-γλυκάνης, ενός πολυσακχαρίτη ο οποίος αποτελεί βασικό συστατικό του κυτταρικού τοιχώματος των μυκήτων. Και οι δύο ενδείκνυται για τη θεραπεία της οισοφαγικής καντιντίασης, της καντινταίμιας και άλλων διηθητικών λοιμώξεων από Candida όπως τα ενδοκοιλιακά αποστήματα και η περιτονίτιδα, με τη μικαφουνγκίνη να χορηγείται επίσης και ως θεραπεία προφύλαξης σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων. Στα πλαίσια της εργασίας αυτής αναπτυχθηκε μία νέα υγροχρωματική φθορισμομετρική μέθοδος με στόχο τη μέτρηση των επιπέδων ανιδουλαφουνγκίνης και μικαφουνγκίνης σε δείγματα πλάσματος ασθενών. Η νέα μέθοδος επικυρώθηκε πλήρως σύμφωνα με τις κατευθηντήριες οδηγίες που έχουν εκδώσει ο FDA και ο EMEA σχετικά με την επικύρωση των βιοαναλυτικών μεθόδων. Κατά τη διάρκεια της επικύρωσης της μεθόδου μελετήθηκαν χαρακτηριστικά ποιότητας όπως η εκλεκτικότητα/ειδικότητα, η ανιχνευσιμότητα (η οποία περιλαμβάνει το όριο ανίχνευσης και το κατώτερο όριο ποσοτικοποίησης), η καμπύλη βαθμονόμησης- γραμμικότητα, η ακρίβεια, η πιστότητα, η ανάκτηση, η σταθερότητα και η ανθεκτικότητα. Η μέθοδος αποδείχθηκε πλήρως εκλεκτική και ακριβής με τις τιμές τις εντός- και μεταξύ- εργαστηριακών ημερών ακρίβειας και πιστότητας να μην ξεπερνούν το 5%. Η αναλυτική μέθοδος που αναπτύχθηκε, μετά την πλήρη επικύρωσή της, χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση και την ποσοτικοποίηση δειγμάτων πλάσματος ασθενών, που είχαν λάβει είτε ανιδουλαφουνγκίνη είτε μικαφουνγκίνη. Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά είκοσι επτά (27) ασθενείς, εκ των οποίων οι δεκατρείς (13) είχαν λάβει ανιδουλαφουνγκίνη και οι υπόλοιποι δεκατέσσερις (14) μικαφουνγκίνη. Η εκάστοτε εχινοκανδίνη χορηγήθηκε για την αντιμετώπιση κάποιας διηθητικής μυκητιασικής λοίμωξης, ενώ σε κάποιους από αυτούς χορηγήθηκε ως θεραπεία προφύλαξης. Σε όλους τους συμμετέχοντες χορηγήθηκε η τυπική δόση των 100 mg ημερησίως ενδοφλέβιας ανιδουλαφουνγκίνης ή μικαφουνγκίνης, ενώ σε τρεις από τους ασθενείς που έλαβαν ανιδουλαφουνγκίνη χορηγήθηκε δόση εφόδου 200 mg, την πρώτη ημέρα της θεραπείας. Όλες οι μετρούμενες συγκεντρώσεις, για όλους τους ασθενείς βρίσκονταν εντός του εύρους της καμπύλης, ενώ και στα δύο θεραπευτικά σχήματα, οι τιμές RSD% των δειγμάτων δεν ξεπερνούσαν το 5%. Στη συνέχεια ακολούθησε η φαρμακοκινητική ανάλυση των αποτελεσμάτων της μικαφουνγκίνης με στόχο την εύρεση ενός πληθυσμιακού φαρμακοκινητικού μοντέλου. Το δι-διαμερισματικό γραμμικό μοντέλο περιέγραφε ικανοποιητικά τα αποτελέσματα της μικαφουνγκίνης και οι πληθυσμιακές μέσες τιμές που προέκυψαν για τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους ήταν αντίστοιχα, 17.7 mL/min για την κάθαρση, 12.2 L για τον όγκο του κεντρικού διαμερίσματος, 50.5 mL/min για την κάθαρση μεταξύ των διαμερισμάτων και τέλος 8.99 L για τον όγκο του περιφερικού διαμερίσματος. Η εισαγωγή συμμεταβλητών στο μοντέλο δεν επέφερε καμία βελτίωση, πιθανώς λόγω του μικρού αριθμού των διαθέσιμων ασθενών που έλαβαν μικαφουνγκίνη. Για ένα πιο αξιόπιστο αποτέλεσμα απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση με συλλογή και μέτρηση περισσότερων δειγμάτων ασθενών.","Anidulafungin and micafungin are two new antifungal agents that belong in the echinocandine class. They are large, cyclic semisynthetic lipopeptides produced via chemical modification of fermentation products of fungi. They act as noncompetitive inhibitors of 1,3-β-D-glucan synthase, an enzyme complex that catalyzes the synthesis of 1,3-β-D-glucan, which is an essential polysaccharide of the fungal cell wall. Both of them, are indicated for the treatment of esophageal candidiasis, candidemia and other forms of Candida infections such as intra-abdominal abscess and peritonitis, with micafungin additionally indicated as a prophylactic therapy for Candida infections in patients undergoing hematopoietic stem cell transplantation.In this master thesis, was described the development and validation of an HPLC-fluorescence method for the quantitative determination of anidulafungin or micafungin in plasma samples. The new method was fully validated, according to the official guidelines for bioanalytical process validation, proposed from FDA and EMEA. During the validation process, the following parameters were assessed: selectivity, detectability (includes limit of detection and lower limit of quantification), calibration curve - linearity, accuracy, precision, recovery, stability and robustness. The method was selective and all the validation parameters were within the acceptable limits. The intra- and inter-day accuracy and precision were less than 5% and demonstrated that this method was accurate and precise.The described method was used for the quantification of patients’ plasma samples, who have received either anidulafungin or micafungin. More specifically in this study, thirteen patients received intravenous anidulafungin and fourteen patients received intravenous micafungin, for the treatment of a different type of invasive fungal infection. All patients received the standard doses of 100 mg/day anidulafungin or micafungin and some of them received a loading dose of 200 mg at the first day of therapy. The plasma concentrations were calculated by the equation of the standard curve and all of them were inside the calibration range. Each sample was analyzed in triplicate in order to estimate the accuracy (Er%) and precision (RSD%). All the Er% and RSD% values were less than 5%, for both therapeutic regimens. Based on the measured concentrations, the next step was the pharmacokinetic analysis of micafungin in order to find a population pharmacokinetic model. A two-compartment linear pharmacokinetic model was adopted to describe micaungin’ s pharmacokinetic. The clearance of micafungin in the population analysis was estimated to be 17.7 mL/min and the central volume of distribution was 12.2 L. The population means values of inter-compartmental clearance and peripheral volume of distribution were 50.5 mL/min and 8.99 L, respectively. Several covariate candidates were incorporated independently in the model but none of them influenced micafungin’s clearance. A possible explanation for this result is the small number of patients that it was used for this pharmacokinetic analysis. For a more reliable result, it’s necessary the collection and the measurent of more patients’ plasma samples."],"dc:identifier":["uoadl:1315946","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315946"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ανάπτυξη και επικύρωση μεθόδου προσδιορισμού εχινοκναδινών σε πλάσμα αίματος: εφαρμογή στη φαρμακοκινητική μελέτη ανιδουλαφουνγκίνης και μικαφουνγκίνης σε ασθενείς με διηθητική μυκητιασική λοίμωξη διαφόρου αιτιολογίας."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:21Z"}