{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315990"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315990","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη και Επικύρωση Μεθόδων για τον Προσδιορισμό της Αντιοξειδωτικής Ικανότητας Λευκών Οίνων με Αυτοματοποιημένες Διατάξεις Ροής","abstract":"Στην παρούσα εργασία αναπτύχθηκαν και επικυρώθηκαν δύο αυτοματοποιημένες μέθοδοι σε ροή με ανίχνευση χημειοφωταύγειας για την εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας οίνων. Οι μέθοδοι βασίστηκαν στη μείωση της έντασης της χημειοφωταύγειας της αντίδρασης της λουμινόλης με το υπερμαγγανικό κάλιο σε αλκαλικό περιβάλλον που προκαλούν τα αντιοξειδωτικά συστατικά του οίνου. Η πρώτη μέθοδος βασίστηκε στην τεχνική των διαδοχικών εγχύσεων (Sequential Injection Analysis, SIA), ενώ η δεύτερη μέθοδος βασίστηκε στην τεχνική της έγχυσης δείγματος σε ροή (Flow Injection Analysis, FIA) χρησιμοποιώντας το γαλλικό οξύ ως πρότυπο αντιοξειδωτικό. Αρχικά, έγινε μελέτη της στατιστικής σημαντικότητας των χημικών και γεωμετρικών παραμέτρων με τη βοήθεια πειραματικού σχεδιασμού. Στη συνέχεια, έγινε λεπτομερής μελέτη και επιλογή της κάθε σημαντικής παραμέτρου με κριτήρια την ευαισθησία, τη γραμμική περιοχή και την επαναληψιμότητα. Στη συνέχεια, η μέθοδος επικυρώθηκε ως προς την επίδραση μήτρας (χρησιμοποιώντας προσομοιωτή μήτρας οίνου σε διάφορες αραιώσεις), τη γραμμικότητα, την πιστότητα, την ορθότητα και την ανθεκτικότητα ενώ προσδιορίσθηκαν τα όρια ανίχνευσης και προσδιορισμού. Η δυναμική γραμμική περιοχή και των δύο μεθόδων ως προς το γαλλικό οξύ ήταν 1-15 μmol L-1. Τα όρια ανίχνευσης ήταν 0.2 μmol L-1 για τη μέθοδο SIA και 0.3 μmol L-1 για τη μέθοδο FIA. Οι ανακτήσεις για τις 2 μεθόδους κυμάνθηκαν στην περιοχή 96-101% και η αναπαραγωγιμότητα των μεθόδων κυμάνθηκε στην περιοχή 4.6–6.7 %. Οι δύο μέθοδοι συγκρίθηκαν με τη μέθοδο DPPH για την εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας 15 λευκών οίνων παρουσιάζοντας ικανοποιητικούς συντελεστές συσχέτισης (0.982) με την μέθοδο αναφοράς.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία αναπτύχθηκαν και επικυρώθηκαν δύο αυτοματοποιημένες μέθοδοι σε ροή με ανίχνευση χημειοφωταύγειας για την εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας οίνων. Οι μέθοδοι βασίστηκαν στη μείωση της έντασης της χημειοφωταύγειας της αντίδρασης της λουμινόλης με το υπερμαγγανικό κάλιο σε αλκαλικό περιβάλλον που προκαλούν τα αντιοξειδωτικά συστατικά του οίνου. Η πρώτη μέθοδος βασίστηκε στην τεχνική των διαδοχικών εγχύσεων (Sequential Injection Analysis, SIA), ενώ η δεύτερη μέθοδος βασίστηκε στην τεχνική της έγχυσης δείγματος σε ροή (Flow Injection Analysis, FIA) χρησιμοποιώντας το γαλλικό οξύ ως πρότυπο αντιοξειδωτικό. Αρχικά, έγινε μελέτη της στατιστικής σημαντικότητας των χημικών και γεωμετρικών παραμέτρων με τη βοήθεια πειραματικού σχεδιασμού. Στη συνέχεια, έγινε λεπτομερής μελέτη και επιλογή της κάθε σημαντικής παραμέτρου με κριτήρια την ευαισθησία, τη γραμμική περιοχή και την επαναληψιμότητα. Στη συνέχεια, η μέθοδος επικυρώθηκε ως προς την επίδραση μήτρας (χρησιμοποιώντας προσομοιωτή μήτρας οίνου σε διάφορες αραιώσεις), τη γραμμικότητα, την πιστότητα, την ορθότητα και την ανθεκτικότητα ενώ προσδιορίσθηκαν τα όρια ανίχνευσης και προσδιορισμού. Η δυναμική γραμμική περιοχή και των δύο μεθόδων ως προς το γαλλικό οξύ ήταν 1-15 μmol L-1. Τα όρια ανίχνευσης ήταν 0.2 μmol L-1 για τη μέθοδο SIA και 0.3 μmol L-1 για τη μέθοδο FIA. Οι ανακτήσεις για τις 2 μεθόδους κυμάνθηκαν στην περιοχή 96-101% και η αναπαραγωγιμότητα των μεθόδων κυμάνθηκε στην περιοχή 4.6–6.7 %. Οι δύο μέθοδοι συγκρίθηκαν με τη μέθοδο DPPH για την εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας 15 λευκών οίνων παρουσιάζοντας ικανοποιητικούς συντελεστές συσχέτισης (0.982) με την μέθοδο αναφοράς.","abstract_has_math":false,"creators":["Καράμπελας Δημήτριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:24:21Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315990"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315990","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315990","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315990","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315990","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καράμπελας Δημήτριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315990","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315990"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία αναπτύχθηκαν και επικυρώθηκαν δύο αυτοματοποιημένες μέθοδοι σε ροή με ανίχνευση χημειοφωταύγειας για την εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας οίνων. Οι μέθοδοι βασίστηκαν στη μείωση της έντασης της χημειοφωταύγειας της αντίδρασης της λουμινόλης με το υπερμαγγανικό κάλιο σε αλκαλικό περιβάλλον που προκαλούν τα αντιοξειδωτικά συστατικά του οίνου. Η πρώτη μέθοδος βασίστηκε στην τεχνική των διαδοχικών εγχύσεων (Sequential Injection Analysis, SIA), ενώ η δεύτερη μέθοδος βασίστηκε στην τεχνική της έγχυσης δείγματος σε ροή (Flow Injection Analysis, FIA) χρησιμοποιώντας το γαλλικό οξύ ως πρότυπο αντιοξειδωτικό. Αρχικά, έγινε μελέτη της στατιστικής σημαντικότητας των χημικών και γεωμετρικών παραμέτρων με τη βοήθεια πειραματικού σχεδιασμού. Στη συνέχεια, έγινε λεπτομερής μελέτη και επιλογή της κάθε σημαντικής παραμέτρου με κριτήρια την ευαισθησία, τη γραμμική περιοχή και την επαναληψιμότητα. Στη συνέχεια, η μέθοδος επικυρώθηκε ως προς την επίδραση μήτρας (χρησιμοποιώντας προσομοιωτή μήτρας οίνου σε διάφορες αραιώσεις), τη γραμμικότητα, την πιστότητα, την ορθότητα και την ανθεκτικότητα ενώ προσδιορίσθηκαν τα όρια ανίχνευσης και προσδιορισμού. Η δυναμική γραμμική περιοχή και των δύο μεθόδων ως προς το γαλλικό οξύ ήταν 1-15 μmol L-1. Τα όρια ανίχνευσης ήταν 0.2 μmol L-1 για τη μέθοδο SIA και 0.3 μmol L-1 για τη μέθοδο FIA. Οι ανακτήσεις για τις 2 μεθόδους κυμάνθηκαν στην περιοχή 96-101% και η αναπαραγωγιμότητα των μεθόδων κυμάνθηκε στην περιοχή 4.6–6.7 %. Οι δύο μέθοδοι συγκρίθηκαν με τη μέθοδο DPPH για την εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας 15 λευκών οίνων παρουσιάζοντας ικανοποιητικούς συντελεστές συσχέτισης (0.982) με την μέθοδο αναφοράς.","In this Master Thesis, two automated flow methods with chemiluminescence detection have been developed and validated for the estimation of the antioxidant capacity of wines. The methods were based on the inhibition of the light intensity of the chemiluminescence reaction between luminol and potassium permanganate in alkaline medium caused by the antioxidants in the sample. The first method was based on sequential injection analysis (SIA) whereas the second on flow injection analysis (FIA) using gallic acid as the reference antioxidant. Initially, the statistical significance of the main chemical and geometrical parameters was investigated through an experimental design approach. Then, a detailed study and selection of each significant parameter was performed using as criterion the combination of sensitivity, linearity and precision. The methods were validated in terms of matrix effects (using model wine matrix at different dilutions), linearity, precision, trueness and ruggedness/robustness while the limits of detection and quantification were calculated. The linear dynamic range of both methods for gallic acid was 1-15 μmol L-1. The limits of detection were 0.2 μmol L-1 for the SIA method and 0.3 μmol L-1 for the FIA method. The recovery values varied between 96–101 %, while the reproducibility of the methods was in the range 4.6–6.7 %. The two methods were compared with the DPPH reference method for the estimation of the antioxidant capacity of 15 white wines and were found to have satisfactory correlation coefficient (0.982) with the reference method."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη και Επικύρωση Μεθόδων για τον Προσδιορισμό της Αντιοξειδωτικής Ικανότητας Λευκών Οίνων με Αυτοματοποιημένες Διατάξεις Ροής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καράμπελας Δημήτριος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία αναπτύχθηκαν και επικυρώθηκαν δύο αυτοματοποιημένες μέθοδοι σε ροή με ανίχνευση χημειοφωταύγειας για την εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας οίνων. Οι μέθοδοι βασίστηκαν στη μείωση της έντασης της χημειοφωταύγειας της αντίδρασης της λουμινόλης με το υπερμαγγανικό κάλιο σε αλκαλικό περιβάλλον που προκαλούν τα αντιοξειδωτικά συστατικά του οίνου. Η πρώτη μέθοδος βασίστηκε στην τεχνική των διαδοχικών εγχύσεων (Sequential Injection Analysis, SIA), ενώ η δεύτερη μέθοδος βασίστηκε στην τεχνική της έγχυσης δείγματος σε ροή (Flow Injection Analysis, FIA) χρησιμοποιώντας το γαλλικό οξύ ως πρότυπο αντιοξειδωτικό. Αρχικά, έγινε μελέτη της στατιστικής σημαντικότητας των χημικών και γεωμετρικών παραμέτρων με τη βοήθεια πειραματικού σχεδιασμού. Στη συνέχεια, έγινε λεπτομερής μελέτη και επιλογή της κάθε σημαντικής παραμέτρου με κριτήρια την ευαισθησία, τη γραμμική περιοχή και την επαναληψιμότητα. Στη συνέχεια, η μέθοδος επικυρώθηκε ως προς την επίδραση μήτρας (χρησιμοποιώντας προσομοιωτή μήτρας οίνου σε διάφορες αραιώσεις), τη γραμμικότητα, την πιστότητα, την ορθότητα και την ανθεκτικότητα ενώ προσδιορίσθηκαν τα όρια ανίχνευσης και προσδιορισμού. Η δυναμική γραμμική περιοχή και των δύο μεθόδων ως προς το γαλλικό οξύ ήταν 1-15 μmol L-1. Τα όρια ανίχνευσης ήταν 0.2 μmol L-1 για τη μέθοδο SIA και 0.3 μmol L-1 για τη μέθοδο FIA. Οι ανακτήσεις για τις 2 μεθόδους κυμάνθηκαν στην περιοχή 96-101% και η αναπαραγωγιμότητα των μεθόδων κυμάνθηκε στην περιοχή 4.6–6.7 %. Οι δύο μέθοδοι συγκρίθηκαν με τη μέθοδο DPPH για την εκτίμηση της αντιοξειδωτικής ικανότητας 15 λευκών οίνων παρουσιάζοντας ικανοποιητικούς συντελεστές συσχέτισης (0.982) με την μέθοδο αναφοράς.","In this Master Thesis, two automated flow methods with chemiluminescence detection have been developed and validated for the estimation of the antioxidant capacity of wines. The methods were based on the inhibition of the light intensity of the chemiluminescence reaction between luminol and potassium permanganate in alkaline medium caused by the antioxidants in the sample. The first method was based on sequential injection analysis (SIA) whereas the second on flow injection analysis (FIA) using gallic acid as the reference antioxidant. Initially, the statistical significance of the main chemical and geometrical parameters was investigated through an experimental design approach. Then, a detailed study and selection of each significant parameter was performed using as criterion the combination of sensitivity, linearity and precision. The methods were validated in terms of matrix effects (using model wine matrix at different dilutions), linearity, precision, trueness and ruggedness/robustness while the limits of detection and quantification were calculated. The linear dynamic range of both methods for gallic acid was 1-15 μmol L-1. The limits of detection were 0.2 μmol L-1 for the SIA method and 0.3 μmol L-1 for the FIA method. The recovery values varied between 96–101 %, while the reproducibility of the methods was in the range 4.6–6.7 %. The two methods were compared with the DPPH reference method for the estimation of the antioxidant capacity of 15 white wines and were found to have satisfactory correlation coefficient (0.982) with the reference method."],"dc:identifier":["uoadl:1315990","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315990"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ανάπτυξη και Επικύρωση Μεθόδων για τον Προσδιορισμό της Αντιοξειδωτικής Ικανότητας Λευκών Οίνων με Αυτοματοποιημένες Διατάξεις Ροής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:21Z"}