{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316377"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316377","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απόδοση θερμικά τροποποιημένης ατταπουλγιτικής αργίλου στην απορρόφηση μολύβδου και χαλκού από υδατικά διαλύματα","abstract":"Η ατταπουλγιτική άργιλος που εξορύσσεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη περιοχή των Γρεβενών, αποτελεί ένα φυσικό υλικό, φιλικό προς το περιβάλλον, εύκολα διαθέσιμο με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα σε περιπτώσεις περιβαλλοντικής αποκατάστασης εδαφών που έχουν ρυπανθεί από βαρέα μέταλλα. Στη παρούσα εργασία, παρουσιάζονται αποτελέσματα από εργαστηριακά πειράματα που πραγματοποιήθηκαν, με σκοπό να συγκριθεί η προσροφητική ικανότητα ατταπουλγίτη (παλυγορσκίτη) θερμικά τροποποιημένου και μη, σε Pb (II) και Cu (II) από πρότυπα υδατικά διαλύματα. Την ατταπουλγιτική άργιλο προσέφερε η εταιρία Geohellas Α.Ε, σε μορφή πούδρας. Τα δείγματα υποβλήθηκαν σε θερμική επεξεργασία σε θερμοκρασίες 130, 330, 500 και 800oC για 4 ώρες. Πριν και μετά τη θερμική επεξεργασία των δειγμάτων πραγματοποιήθηκαν ορυκτολογικές αναλύσεις περιθλασιμετρίας ακτίνων Χ (XRD) μέσω των οποίων έγινε εμφανές ότι το κρυσταλλικό πλέγμα του ατταπουλγίτη παραμορφώνεται σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 330oC. Η θερμική επεξεργασία προκαλεί αφυδάτωση - απώλεια ζεολιθικού H2O σε χαμηλές θερμοκρασίες ( <150oC) και αφυδροξυλίωση σε υψηλότερες θερμοκρασίες (350-500oC), ενώ σχεδόν πλήρης καταστροφή του πλέγματος λαμβάνει χώρα σε θερμοκρασίες > 550oC. Η συγκριτική μελέτη για την αποδοτικότητα προσρόφησης θερμικά τροποποιημένου και μη ατταπουλγίτη, σε Pb και Cu, διεξήχθη με πειράματα ενός σταδίου για δόση προσροφητικού από 2 έως 15 g/L, πρότυπα διαλύματα μετάλλων αρχικής συγκέντρωσης 50 mg/L, μέγιστο χρόνο ανάδευσης 2h και pΗ των πρότυπων υδατικών διαλυμάτων ρυθμισμένο στο 4. Όλα τα πειράματα διεξήχθησαν σε ειδικό θερμοθάλαμο στους 22oC για τον Pb και στους 25oC για τον Cu. Τουλάχιστον το 90% του Pb και Cu συγκρατήθηκε από δόση προσροφητή 5 g/L και 10 g/L αντίστοιχα για όλα τα αργιλικά υλικά, ενώ αύξηση της ποσότητας της δόσης του προσροφητή σε 10 g/L και 15 g/L αντίστοιχα οδήγησε σχεδόν σε 100% κατακράτηση για όλα τα υλικά (θερμικά τροποποιημένα και μη). Εξαίρεση αποτέλεσε ο ατταπουλγίτης που πυρώθηκε στους 800oC, όπου το 70% περίπου του Cu συγκρατήθηκε από δόση προσροφητή 10 g/L. Το βέλτιστο pΗ του πρότυπου υδατικού διαλύματος είχε τιμή 4-6 και για τα 2 μεταλλικά στοιχεία αλλά και για όλα τα υλικά. Η μέγιστη απορρόφηση των μετάλλων επετεύχθη μέσα στα πρώτα 5 min της αντίδρασης για όλα τα υλικά, με εξαίρεση τον ατταπουλγίτη που πυρώθηκε στους 800oC. Σταδιακή αύξηση της συγκέντρωσης NaNO3 από 0 έως 0,5 mol/L προκάλεσε μείωση στη προσρόφηση των βαρέων μετάλλων πιθανόν λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ των Na+ και Pb2+ για τις θέσεις προσρόφησης. Οι κύριοι μηχανισμοί προσρόφησης των μετάλλων φαίνεται να είναι η δημιουργία συμπλόκων εξωτερικής σφαίρας συναρμογής και η ιοντοανταλλαγή. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι σημαντικές αλλαγές στην ικανότητα προσρόφησης της ατταπουλγιτικής αργίλου πιθανόν οφείλονται στη καταστροφή του κρυσταλλικού πλέγματος του υλικού και την αλλοίωση του ναννοπορώδους του έπειτα από πύρωση του υλικού σε θερμοκρασίες > 550oC.","abstract_html":"Η ατταπουλγιτική άργιλος που εξορύσσεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη περιοχή των Γρεβενών, αποτελεί ένα φυσικό υλικό, φιλικό προς το περιβάλλον, εύκολα διαθέσιμο με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα σε περιπτώσεις περιβαλλοντικής αποκατάστασης εδαφών που έχουν ρυπανθεί από βαρέα μέταλλα. Στη παρούσα εργασία, παρουσιάζονται αποτελέσματα από εργαστηριακά πειράματα που πραγματοποιήθηκαν, με σκοπό να συγκριθεί η προσροφητική ικανότητα ατταπουλγίτη (παλυγορσκίτη) θερμικά τροποποιημένου και μη, σε Pb (II) και Cu (II) από πρότυπα υδατικά διαλύματα. Την ατταπουλγιτική άργιλο προσέφερε η εταιρία Geohellas Α.Ε, σε μορφή πούδρας. Τα δείγματα υποβλήθηκαν σε θερμική επεξεργασία σε θερμοκρασίες 130, 330, 500 και 800oC για 4 ώρες. Πριν και μετά τη θερμική επεξεργασία των δειγμάτων πραγματοποιήθηκαν ορυκτολογικές αναλύσεις περιθλασιμετρίας ακτίνων Χ (XRD) μέσω των οποίων έγινε εμφανές ότι το κρυσταλλικό πλέγμα του ατταπουλγίτη παραμορφώνεται σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 330oC. Η θερμική επεξεργασία προκαλεί αφυδάτωση - απώλεια ζεολιθικού H2O σε χαμηλές θερμοκρασίες ( &lt;150oC) και αφυδροξυλίωση σε υψηλότερες θερμοκρασίες (350-500oC), ενώ σχεδόν πλήρης καταστροφή του πλέγματος λαμβάνει χώρα σε θερμοκρασίες &gt; 550oC. Η συγκριτική μελέτη για την αποδοτικότητα προσρόφησης θερμικά τροποποιημένου και μη ατταπουλγίτη, σε Pb και Cu, διεξήχθη με πειράματα ενός σταδίου για δόση προσροφητικού από 2 έως 15 g/L, πρότυπα διαλύματα μετάλλων αρχικής συγκέντρωσης 50 mg/L, μέγιστο χρόνο ανάδευσης 2h και pΗ των πρότυπων υδατικών διαλυμάτων ρυθμισμένο στο 4. Όλα τα πειράματα διεξήχθησαν σε ειδικό θερμοθάλαμο στους 22oC για τον Pb και στους 25oC για τον Cu. Τουλάχιστον το 90% του Pb και Cu συγκρατήθηκε από δόση προσροφητή 5 g/L και 10 g/L αντίστοιχα για όλα τα αργιλικά υλικά, ενώ αύξηση της ποσότητας της δόσης του προσροφητή σε 10 g/L και 15 g/L αντίστοιχα οδήγησε σχεδόν σε 100% κατακράτηση για όλα τα υλικά (θερμικά τροποποιημένα και μη). Εξαίρεση αποτέλεσε ο ατταπουλγίτης που πυρώθηκε στους 800oC, όπου το 70% περίπου του Cu συγκρατήθηκε από δόση προσροφητή 10 g/L. Το βέλτιστο pΗ του πρότυπου υδατικού διαλύματος είχε τιμή 4-6 και για τα 2 μεταλλικά στοιχεία αλλά και για όλα τα υλικά. Η μέγιστη απορρόφηση των μετάλλων επετεύχθη μέσα στα πρώτα 5 min της αντίδρασης για όλα τα υλικά, με εξαίρεση τον ατταπουλγίτη που πυρώθηκε στους 800oC. Σταδιακή αύξηση της συγκέντρωσης NaNO3 από 0 έως 0,5 mol/L προκάλεσε μείωση στη προσρόφηση των βαρέων μετάλλων πιθανόν λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ των Na+ και Pb2+ για τις θέσεις προσρόφησης. Οι κύριοι μηχανισμοί προσρόφησης των μετάλλων φαίνεται να είναι η δημιουργία συμπλόκων εξωτερικής σφαίρας συναρμογής και η ιοντοανταλλαγή. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι σημαντικές αλλαγές στην ικανότητα προσρόφησης της ατταπουλγιτικής αργίλου πιθανόν οφείλονται στη καταστροφή του κρυσταλλικού πλέγματος του υλικού και την αλλοίωση του ναννοπορώδους του έπειτα από πύρωση του υλικού σε θερμοκρασίες &gt; 550oC.","abstract_has_math":false,"creators":["Μεσσήνη Παναγιώτα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:24:28Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316377"],"render_values":[{"text":"uoadl:1316377","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316377","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316377","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1316377","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μεσσήνη Παναγιώτα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316377"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ατταπουλγιτική άργιλος που εξορύσσεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη περιοχή των Γρεβενών, αποτελεί ένα φυσικό υλικό, φιλικό προς το περιβάλλον, εύκολα διαθέσιμο με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα σε περιπτώσεις περιβαλλοντικής αποκατάστασης εδαφών που έχουν ρυπανθεί από βαρέα μέταλλα. Στη παρούσα εργασία, παρουσιάζονται αποτελέσματα από εργαστηριακά πειράματα που πραγματοποιήθηκαν, με σκοπό να συγκριθεί η προσροφητική ικανότητα ατταπουλγίτη (παλυγορσκίτη) θερμικά τροποποιημένου και μη, σε Pb (II) και Cu (II) από πρότυπα υδατικά διαλύματα. Την ατταπουλγιτική άργιλο προσέφερε η εταιρία Geohellas Α.Ε, σε μορφή πούδρας. Τα δείγματα υποβλήθηκαν σε θερμική επεξεργασία σε θερμοκρασίες 130, 330, 500 και 800oC για 4 ώρες. Πριν και μετά τη θερμική επεξεργασία των δειγμάτων πραγματοποιήθηκαν ορυκτολογικές αναλύσεις περιθλασιμετρίας ακτίνων Χ (XRD) μέσω των οποίων έγινε εμφανές ότι το κρυσταλλικό πλέγμα του ατταπουλγίτη παραμορφώνεται σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 330oC. Η θερμική επεξεργασία προκαλεί αφυδάτωση - απώλεια ζεολιθικού H2O σε χαμηλές θερμοκρασίες ( <150oC) και αφυδροξυλίωση σε υψηλότερες θερμοκρασίες (350-500oC), ενώ σχεδόν πλήρης καταστροφή του πλέγματος λαμβάνει χώρα σε θερμοκρασίες > 550oC. Η συγκριτική μελέτη για την αποδοτικότητα προσρόφησης θερμικά τροποποιημένου και μη ατταπουλγίτη, σε Pb και Cu, διεξήχθη με πειράματα ενός σταδίου για δόση προσροφητικού από 2 έως 15 g/L, πρότυπα διαλύματα μετάλλων αρχικής συγκέντρωσης 50 mg/L, μέγιστο χρόνο ανάδευσης 2h και pΗ των πρότυπων υδατικών διαλυμάτων ρυθμισμένο στο 4. Όλα τα πειράματα διεξήχθησαν σε ειδικό θερμοθάλαμο στους 22oC για τον Pb και στους 25oC για τον Cu. Τουλάχιστον το 90% του Pb και Cu συγκρατήθηκε από δόση προσροφητή 5 g/L και 10 g/L αντίστοιχα για όλα τα αργιλικά υλικά, ενώ αύξηση της ποσότητας της δόσης του προσροφητή σε 10 g/L και 15 g/L αντίστοιχα οδήγησε σχεδόν σε 100% κατακράτηση για όλα τα υλικά (θερμικά τροποποιημένα και μη). Εξαίρεση αποτέλεσε ο ατταπουλγίτης που πυρώθηκε στους 800oC, όπου το 70% περίπου του Cu συγκρατήθηκε από δόση προσροφητή 10 g/L. Το βέλτιστο pΗ του πρότυπου υδατικού διαλύματος είχε τιμή 4-6 και για τα 2 μεταλλικά στοιχεία αλλά και για όλα τα υλικά. Η μέγιστη απορρόφηση των μετάλλων επετεύχθη μέσα στα πρώτα 5 min της αντίδρασης για όλα τα υλικά, με εξαίρεση τον ατταπουλγίτη που πυρώθηκε στους 800oC. Σταδιακή αύξηση της συγκέντρωσης NaNO3 από 0 έως 0,5 mol/L προκάλεσε μείωση στη προσρόφηση των βαρέων μετάλλων πιθανόν λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ των Na+ και Pb2+ για τις θέσεις προσρόφησης. Οι κύριοι μηχανισμοί προσρόφησης των μετάλλων φαίνεται να είναι η δημιουργία συμπλόκων εξωτερικής σφαίρας συναρμογής και η ιοντοανταλλαγή. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι σημαντικές αλλαγές στην ικανότητα προσρόφησης της ατταπουλγιτικής αργίλου πιθανόν οφείλονται στη καταστροφή του κρυσταλλικού πλέγματος του υλικού και την αλλοίωση του ναννοπορώδους του έπειτα από πύρωση του υλικού σε θερμοκρασίες > 550oC.","Attapulgite (palygorskite) clay, mined in the area of Grevena, Greece is a natural material, environmentally friendly, readily available with proven efficiency in environmental remediation of soils contaminated by heavy metals. In this thesis, we present results of laboratory experiments on the adsorption of Pb (II) and Cu (II) from standard aqueous solutions by comparing the adsorption capacity of raw and thermally modified attapulgite. Powdered attapulgite clay was supplied by Geohellas SA. The samples were heat treated in muffle at temperatures of 130, 330, 500 and 800oC for 4 hours. Mineralogical analysis by X-ray diffraction (XRD) before and after heat treatment revealed that the crystal lattice of attapulgite gets destructed at temperatures higher than 330oC. The heat treatment induces dehydration - loss zeolitic H2O, at low temperatures (<150oC) and dehydroxylation at higher temperatures (350-510oC), while the complete destruction of the clay occurs at temperatures > 550oC. The comparative study of Pb and Cu adsorption efficiency of heat treated and non-treated material, was performed for adsorbent dose from 2 to 15 g/L, initial metal concentration 50 mg/L, maximum shaking time 2h and pH 4. The effect of ionic strength was studied by varying the concentration of NaNO3 from 0 to 0.5 mol/L. All experiments were carried out in a chamber set at 22oC for Pb and 25oC for Cu. At least 90% of Pb was retained by adsorbent dose of 5 g/L and 10 g/L respectively for all tested materials, while an increase in the amount of dose of adsorbent to 10 g/L for Pb and 15 g/L for Cu reached almost 100% retention of all materials. An exception was observed in the instance of attapulgite heated at 800oC, where 70% of Cu was retained by adsorbent dose of 10 g/L. The optimum pH of standard aqueous solution was 4-6 for both metals and also for all materials (thermally modified and raw). With the exception of attapulgite clay heated at 800oC, maximum adsorption was achieved within the first 5 min of reaction. A decrease in adsorption was observed as the concentration of NaNO3 was raised probably due to competition between Na+ and metal ions for available adsorption sites. Outer sphere complexation and ion exchange are probably the main adsorption mechanisms at the studied pH. These data imply that significant changes in the adsorption capacity of the used attapulgite clay occur after calcination in temperatures > 550oC due to destruction of the crystal lattice of the material and nanoporocity change."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απόδοση θερμικά τροποποιημένης ατταπουλγιτικής αργίλου στην απορρόφηση μολύβδου και χαλκού από υδατικά διαλύματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μεσσήνη Παναγιώτα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η ατταπουλγιτική άργιλος που εξορύσσεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη περιοχή των Γρεβενών, αποτελεί ένα φυσικό υλικό, φιλικό προς το περιβάλλον, εύκολα διαθέσιμο με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα σε περιπτώσεις περιβαλλοντικής αποκατάστασης εδαφών που έχουν ρυπανθεί από βαρέα μέταλλα. Στη παρούσα εργασία, παρουσιάζονται αποτελέσματα από εργαστηριακά πειράματα που πραγματοποιήθηκαν, με σκοπό να συγκριθεί η προσροφητική ικανότητα ατταπουλγίτη (παλυγορσκίτη) θερμικά τροποποιημένου και μη, σε Pb (II) και Cu (II) από πρότυπα υδατικά διαλύματα. Την ατταπουλγιτική άργιλο προσέφερε η εταιρία Geohellas Α.Ε, σε μορφή πούδρας. Τα δείγματα υποβλήθηκαν σε θερμική επεξεργασία σε θερμοκρασίες 130, 330, 500 και 800oC για 4 ώρες. Πριν και μετά τη θερμική επεξεργασία των δειγμάτων πραγματοποιήθηκαν ορυκτολογικές αναλύσεις περιθλασιμετρίας ακτίνων Χ (XRD) μέσω των οποίων έγινε εμφανές ότι το κρυσταλλικό πλέγμα του ατταπουλγίτη παραμορφώνεται σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 330oC. Η θερμική επεξεργασία προκαλεί αφυδάτωση - απώλεια ζεολιθικού H2O σε χαμηλές θερμοκρασίες ( <150oC) και αφυδροξυλίωση σε υψηλότερες θερμοκρασίες (350-500oC), ενώ σχεδόν πλήρης καταστροφή του πλέγματος λαμβάνει χώρα σε θερμοκρασίες > 550oC. Η συγκριτική μελέτη για την αποδοτικότητα προσρόφησης θερμικά τροποποιημένου και μη ατταπουλγίτη, σε Pb και Cu, διεξήχθη με πειράματα ενός σταδίου για δόση προσροφητικού από 2 έως 15 g/L, πρότυπα διαλύματα μετάλλων αρχικής συγκέντρωσης 50 mg/L, μέγιστο χρόνο ανάδευσης 2h και pΗ των πρότυπων υδατικών διαλυμάτων ρυθμισμένο στο 4. Όλα τα πειράματα διεξήχθησαν σε ειδικό θερμοθάλαμο στους 22oC για τον Pb και στους 25oC για τον Cu. Τουλάχιστον το 90% του Pb και Cu συγκρατήθηκε από δόση προσροφητή 5 g/L και 10 g/L αντίστοιχα για όλα τα αργιλικά υλικά, ενώ αύξηση της ποσότητας της δόσης του προσροφητή σε 10 g/L και 15 g/L αντίστοιχα οδήγησε σχεδόν σε 100% κατακράτηση για όλα τα υλικά (θερμικά τροποποιημένα και μη). Εξαίρεση αποτέλεσε ο ατταπουλγίτης που πυρώθηκε στους 800oC, όπου το 70% περίπου του Cu συγκρατήθηκε από δόση προσροφητή 10 g/L. Το βέλτιστο pΗ του πρότυπου υδατικού διαλύματος είχε τιμή 4-6 και για τα 2 μεταλλικά στοιχεία αλλά και για όλα τα υλικά. Η μέγιστη απορρόφηση των μετάλλων επετεύχθη μέσα στα πρώτα 5 min της αντίδρασης για όλα τα υλικά, με εξαίρεση τον ατταπουλγίτη που πυρώθηκε στους 800oC. Σταδιακή αύξηση της συγκέντρωσης NaNO3 από 0 έως 0,5 mol/L προκάλεσε μείωση στη προσρόφηση των βαρέων μετάλλων πιθανόν λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ των Na+ και Pb2+ για τις θέσεις προσρόφησης. Οι κύριοι μηχανισμοί προσρόφησης των μετάλλων φαίνεται να είναι η δημιουργία συμπλόκων εξωτερικής σφαίρας συναρμογής και η ιοντοανταλλαγή. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι σημαντικές αλλαγές στην ικανότητα προσρόφησης της ατταπουλγιτικής αργίλου πιθανόν οφείλονται στη καταστροφή του κρυσταλλικού πλέγματος του υλικού και την αλλοίωση του ναννοπορώδους του έπειτα από πύρωση του υλικού σε θερμοκρασίες > 550oC.","Attapulgite (palygorskite) clay, mined in the area of Grevena, Greece is a natural material, environmentally friendly, readily available with proven efficiency in environmental remediation of soils contaminated by heavy metals. In this thesis, we present results of laboratory experiments on the adsorption of Pb (II) and Cu (II) from standard aqueous solutions by comparing the adsorption capacity of raw and thermally modified attapulgite. Powdered attapulgite clay was supplied by Geohellas SA. The samples were heat treated in muffle at temperatures of 130, 330, 500 and 800oC for 4 hours. Mineralogical analysis by X-ray diffraction (XRD) before and after heat treatment revealed that the crystal lattice of attapulgite gets destructed at temperatures higher than 330oC. The heat treatment induces dehydration - loss zeolitic H2O, at low temperatures (<150oC) and dehydroxylation at higher temperatures (350-510oC), while the complete destruction of the clay occurs at temperatures > 550oC. The comparative study of Pb and Cu adsorption efficiency of heat treated and non-treated material, was performed for adsorbent dose from 2 to 15 g/L, initial metal concentration 50 mg/L, maximum shaking time 2h and pH 4. The effect of ionic strength was studied by varying the concentration of NaNO3 from 0 to 0.5 mol/L. All experiments were carried out in a chamber set at 22oC for Pb and 25oC for Cu. At least 90% of Pb was retained by adsorbent dose of 5 g/L and 10 g/L respectively for all tested materials, while an increase in the amount of dose of adsorbent to 10 g/L for Pb and 15 g/L for Cu reached almost 100% retention of all materials. An exception was observed in the instance of attapulgite heated at 800oC, where 70% of Cu was retained by adsorbent dose of 10 g/L. The optimum pH of standard aqueous solution was 4-6 for both metals and also for all materials (thermally modified and raw). With the exception of attapulgite clay heated at 800oC, maximum adsorption was achieved within the first 5 min of reaction. A decrease in adsorption was observed as the concentration of NaNO3 was raised probably due to competition between Na+ and metal ions for available adsorption sites. Outer sphere complexation and ion exchange are probably the main adsorption mechanisms at the studied pH. These data imply that significant changes in the adsorption capacity of the used attapulgite clay occur after calcination in temperatures > 550oC due to destruction of the crystal lattice of the material and nanoporocity change."],"dc:identifier":["uoadl:1316377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316377"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Απόδοση θερμικά τροποποιημένης ατταπουλγιτικής αργίλου στην απορρόφηση μολύβδου και χαλκού από υδατικά διαλύματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:28Z"}