{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316404"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316404","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αριθμητική προσομοίωση Μαγνητουδροδυναμικών πιδάκων από νεογέννητα άστρα","abstract":"Οι πίδακες πλάσματος που παρατηρούνται στα νεογέννητα άστρα αποτελούν μια πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία εκροών πλάσματος από αστροφυσικά αντικείμενα. Ως γνωστόν, οι νέοι αστέρες σχηματίζονται σε γιγαντιαία μοριακά νεφελώματα υδρογόνου. Σε αυτά τα νεφελώματα δημιουργούνται λόγω της βαρυτικής αστάθειας Jeans κάποιοι πυρήνες συμπύκνωσης. Οι πυκνοί αυτοί πυρήνες καταρρέουν λόγω της βαρύτητας, δημιουργώντας στο κέντρο τους ένα συμπύκνωμα ύλης από το οποίο τελικά θα δημιουργηθεί ο πρωτοαστέρας. Όμως, για να αυξηθεί κατά πολλές τάξεις μεγέθους η πυκνότητα στις κεντρικές περιοχές του συμπυκνώματος και να σχηματισθεί τελικά ο αστέρας πρέπει να αφαιρεθεί στροφορμή από το σύστημα. Συγκεκριμένα, λόγω του νόμου διατήρησης της στροφορμής καθώς ο πυρήνας συμπύκνωσης καταρρέει περιστρέφεται ταχύτατα με αποτέλεσμα να σχηματίζεται ένας φακοειδής δίσκος αερίου γύρω από τον πρωτοαστέρα. Το μεγαλύτερο μέρος της στροφορμής αυτού του δίσκου συσσώρευσης πρέπει να αφαιρεθεί για να συνεχίσει η πρόσπτωση της ύλης και η αύξηση της κεντρικής πυκνότητας. Αυτή ακριβώς την αφαίρεση της στροφορμής επιτελούν οι πίδακες του πλάσματος εξυπηρετώντας έτσι τελικά το σχηματισμό του νέου αστέρα. Οι πίδακες πλάσματος των νεαρών άστρων (YSOs) μπορούν να περιγραφούν σε πρώτη προσέγγιση από τις εξισώσεις της μαγνητοϋδροδυναμικής (ΜΥΔ). Οι πίδακες αυτοί παρουσιάζουν μεγάλη εστίαση και επιταχύνονται καθώς απομακρύνονται από την πηγή. Τα επικρατέστερα σενάρια που εξηγούν τις παραπάνω ιδιότητες των πιδάκων είναι η Μαγνητουδροδυναμική (ΜΥΔ) αυτό–εστίαση και η μαγνητοφυγοκεντρική επιτάχυνση. Η προσομοίωση των πιδάκων των YSOs επιτυγχάνεται με την εφαρμογή συνδυασμένων αναλυτικών αυτό–όμοιων μοντέλων στην εκροή που προέρχεται α) από το άστρο και β) στην εκροή που προέρχεται από το δίσκο. Οι αναλυτικές λύσεις χρησιμοποιούνται ως αρχικές καταστάσεις αριθμητικής προσομοίωσης των ΜΥΔ εξισώσεων. Σκοπός της εργασίας μας είναι αυτή ακριβώς η προσομοίωση πιδάκων της κατηγορίας T Tauri νεογέννητων άστρων. Η προσομοίωση πραγματοποιείται με τον κώδικα PLUTO ο οποίος χρησιμοποιείται για την επίλυση προβλημάτων υδροδυναμικών – μαγνητουδροδϋμικών εκροών. Τα αποτελέσματα της αριθμητικής προσομοίωσης συγκρίνονται με 4 πίδακες νεογέννητων αστέρων. Συγκεκριμένα, επιλέγονται γι αυτό το σκοπό οι πίδακες των αστέρων RW Auriga, CW Tauri, DG Tauri και HH 30 οι οποίοι είναι σχετικά κοντινοί έτσι ώστε να παρατηρούνται με μεγάλη διακριτική ικανότητα. Για κάθε πίδακα προσομοιάζεται αρχικά η δημιουργία των φωτεινών συμπυκνωμάτων Herbig Haro (HH objects) όπως απεικονίζονται από παρατηρήσεις στις γραμμές [SII] λ6716 και [SII] λ6731 τη χρονική περίοδο Δεκέμβριος – Ιανουάριος 1997 για τους πίδακες των αστέρων RW Auriga, CW Tauri, DG Tauri και τη χρονική περίοδο Μάρτιος 1995 για τον HH 30. Στη συνέχεια προσομοιάζονται η θερμοκρασία και οι ταχύτητες Vr και Vz για τις συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Τέλος γίνεται σχολιασμός των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από τις προσομοιώσεις και σύγκρισή τους με τις παρατηρήσεις.","abstract_html":"Οι πίδακες πλάσματος που παρατηρούνται στα νεογέννητα άστρα αποτελούν μια πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία εκροών πλάσματος από αστροφυσικά αντικείμενα. Ως γνωστόν, οι νέοι αστέρες σχηματίζονται σε γιγαντιαία μοριακά νεφελώματα υδρογόνου. Σε αυτά τα νεφελώματα δημιουργούνται λόγω της βαρυτικής αστάθειας Jeans κάποιοι πυρήνες συμπύκνωσης. Οι πυκνοί αυτοί πυρήνες καταρρέουν λόγω της βαρύτητας, δημιουργώντας στο κέντρο τους ένα συμπύκνωμα ύλης από το οποίο τελικά θα δημιουργηθεί ο πρωτοαστέρας. Όμως, για να αυξηθεί κατά πολλές τάξεις μεγέθους η πυκνότητα στις κεντρικές περιοχές του συμπυκνώματος και να σχηματισθεί τελικά ο αστέρας πρέπει να αφαιρεθεί στροφορμή από το σύστημα. Συγκεκριμένα, λόγω του νόμου διατήρησης της στροφορμής καθώς ο πυρήνας συμπύκνωσης καταρρέει περιστρέφεται ταχύτατα με αποτέλεσμα να σχηματίζεται ένας φακοειδής δίσκος αερίου γύρω από τον πρωτοαστέρα. Το μεγαλύτερο μέρος της στροφορμής αυτού του δίσκου συσσώρευσης πρέπει να αφαιρεθεί για να συνεχίσει η πρόσπτωση της ύλης και η αύξηση της κεντρικής πυκνότητας. Αυτή ακριβώς την αφαίρεση της στροφορμής επιτελούν οι πίδακες του πλάσματος εξυπηρετώντας έτσι τελικά το σχηματισμό του νέου αστέρα. Οι πίδακες πλάσματος των νεαρών άστρων (YSOs) μπορούν να περιγραφούν σε πρώτη προσέγγιση από τις εξισώσεις της μαγνητοϋδροδυναμικής (ΜΥΔ). Οι πίδακες αυτοί παρουσιάζουν μεγάλη εστίαση και επιταχύνονται καθώς απομακρύνονται από την πηγή. Τα επικρατέστερα σενάρια που εξηγούν τις παραπάνω ιδιότητες των πιδάκων είναι η Μαγνητουδροδυναμική (ΜΥΔ) αυτό–εστίαση και η μαγνητοφυγοκεντρική επιτάχυνση. Η προσομοίωση των πιδάκων των YSOs επιτυγχάνεται με την εφαρμογή συνδυασμένων αναλυτικών αυτό–όμοιων μοντέλων στην εκροή που προέρχεται α) από το άστρο και β) στην εκροή που προέρχεται από το δίσκο. Οι αναλυτικές λύσεις χρησιμοποιούνται ως αρχικές καταστάσεις αριθμητικής προσομοίωσης των ΜΥΔ εξισώσεων. Σκοπός της εργασίας μας είναι αυτή ακριβώς η προσομοίωση πιδάκων της κατηγορίας T Tauri νεογέννητων άστρων. Η προσομοίωση πραγματοποιείται με τον κώδικα PLUTO ο οποίος χρησιμοποιείται για την επίλυση προβλημάτων υδροδυναμικών – μαγνητουδροδϋμικών εκροών. Τα αποτελέσματα της αριθμητικής προσομοίωσης συγκρίνονται με 4 πίδακες νεογέννητων αστέρων. Συγκεκριμένα, επιλέγονται γι αυτό το σκοπό οι πίδακες των αστέρων RW Auriga, CW Tauri, DG Tauri και HH 30 οι οποίοι είναι σχετικά κοντινοί έτσι ώστε να παρατηρούνται με μεγάλη διακριτική ικανότητα. Για κάθε πίδακα προσομοιάζεται αρχικά η δημιουργία των φωτεινών συμπυκνωμάτων Herbig Haro (HH objects) όπως απεικονίζονται από παρατηρήσεις στις γραμμές [SII] λ6716 και [SII] λ6731 τη χρονική περίοδο Δεκέμβριος – Ιανουάριος 1997 για τους πίδακες των αστέρων RW Auriga, CW Tauri, DG Tauri και τη χρονική περίοδο Μάρτιος 1995 για τον HH 30. Στη συνέχεια προσομοιάζονται η θερμοκρασία και οι ταχύτητες Vr και Vz για τις συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Τέλος γίνεται σχολιασμός των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από τις προσομοιώσεις και σύγκρισή τους με τις παρατηρήσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Δαμάλα Ειρήνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:24:28Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316404"],"render_values":[{"text":"uoadl:1316404","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316404","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316404","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1316404","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δαμάλα Ειρήνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316404","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316404"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι πίδακες πλάσματος που παρατηρούνται στα νεογέννητα άστρα αποτελούν μια πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία εκροών πλάσματος από αστροφυσικά αντικείμενα. Ως γνωστόν, οι νέοι αστέρες σχηματίζονται σε γιγαντιαία μοριακά νεφελώματα υδρογόνου. Σε αυτά τα νεφελώματα δημιουργούνται λόγω της βαρυτικής αστάθειας Jeans κάποιοι πυρήνες συμπύκνωσης. Οι πυκνοί αυτοί πυρήνες καταρρέουν λόγω της βαρύτητας, δημιουργώντας στο κέντρο τους ένα συμπύκνωμα ύλης από το οποίο τελικά θα δημιουργηθεί ο πρωτοαστέρας. Όμως, για να αυξηθεί κατά πολλές τάξεις μεγέθους η πυκνότητα στις κεντρικές περιοχές του συμπυκνώματος και να σχηματισθεί τελικά ο αστέρας πρέπει να αφαιρεθεί στροφορμή από το σύστημα. Συγκεκριμένα, λόγω του νόμου διατήρησης της στροφορμής καθώς ο πυρήνας συμπύκνωσης καταρρέει περιστρέφεται ταχύτατα με αποτέλεσμα να σχηματίζεται ένας φακοειδής δίσκος αερίου γύρω από τον πρωτοαστέρα. Το μεγαλύτερο μέρος της στροφορμής αυτού του δίσκου συσσώρευσης πρέπει να αφαιρεθεί για να συνεχίσει η πρόσπτωση της ύλης και η αύξηση της κεντρικής πυκνότητας. Αυτή ακριβώς την αφαίρεση της στροφορμής επιτελούν οι πίδακες του πλάσματος εξυπηρετώντας έτσι τελικά το σχηματισμό του νέου αστέρα. Οι πίδακες πλάσματος των νεαρών άστρων (YSOs) μπορούν να περιγραφούν σε πρώτη προσέγγιση από τις εξισώσεις της μαγνητοϋδροδυναμικής (ΜΥΔ). Οι πίδακες αυτοί παρουσιάζουν μεγάλη εστίαση και επιταχύνονται καθώς απομακρύνονται από την πηγή. Τα επικρατέστερα σενάρια που εξηγούν τις παραπάνω ιδιότητες των πιδάκων είναι η Μαγνητουδροδυναμική (ΜΥΔ) αυτό–εστίαση και η μαγνητοφυγοκεντρική επιτάχυνση. Η προσομοίωση των πιδάκων των YSOs επιτυγχάνεται με την εφαρμογή συνδυασμένων αναλυτικών αυτό–όμοιων μοντέλων στην εκροή που προέρχεται α) από το άστρο και β) στην εκροή που προέρχεται από το δίσκο. Οι αναλυτικές λύσεις χρησιμοποιούνται ως αρχικές καταστάσεις αριθμητικής προσομοίωσης των ΜΥΔ εξισώσεων. Σκοπός της εργασίας μας είναι αυτή ακριβώς η προσομοίωση πιδάκων της κατηγορίας T Tauri νεογέννητων άστρων. Η προσομοίωση πραγματοποιείται με τον κώδικα PLUTO ο οποίος χρησιμοποιείται για την επίλυση προβλημάτων υδροδυναμικών – μαγνητουδροδϋμικών εκροών. Τα αποτελέσματα της αριθμητικής προσομοίωσης συγκρίνονται με 4 πίδακες νεογέννητων αστέρων. Συγκεκριμένα, επιλέγονται γι αυτό το σκοπό οι πίδακες των αστέρων RW Auriga, CW Tauri, DG Tauri και HH 30 οι οποίοι είναι σχετικά κοντινοί έτσι ώστε να παρατηρούνται με μεγάλη διακριτική ικανότητα. Για κάθε πίδακα προσομοιάζεται αρχικά η δημιουργία των φωτεινών συμπυκνωμάτων Herbig Haro (HH objects) όπως απεικονίζονται από παρατηρήσεις στις γραμμές [SII] λ6716 και [SII] λ6731 τη χρονική περίοδο Δεκέμβριος – Ιανουάριος 1997 για τους πίδακες των αστέρων RW Auriga, CW Tauri, DG Tauri και τη χρονική περίοδο Μάρτιος 1995 για τον HH 30. Στη συνέχεια προσομοιάζονται η θερμοκρασία και οι ταχύτητες Vr και Vz για τις συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Τέλος γίνεται σχολιασμός των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από τις προσομοιώσεις και σύγκρισή τους με τις παρατηρήσεις.","Plasma jets which are observed in Young Stellar Objects – YSOs consist one of the most interesting category of astrophysical outflows. YSOs are created in giant molecular hydrogen nebulae under the effect of Jeans gravitational instability. A necessary condition for the creation of an YSO is the abstraction of angular momentum from the core of matter that gravitational collapse has created in the center of the nebula. This is achieved through the ejection of plasma outflows called jets. Jets are governed from madnetohydrodynamical equations. Their most important features are collimation, high acceleration and ejection in the form of knots. In the present work we attempt to simulate YSO jets with the use of code PLUTO, a program which performs numerical simulations of hydrodynamical/magnetohydrodynamical outflows. We simulate the jets of the stars RW Auriga, CW Tauri, DG Tauri and HH 30 as depicted in observations on December – January 1997 for the first three stars and March 1995 for HH 30. Knot – like morphology is achieved by applying time variability at the base of the outflow. The results from the simulations are in good agreement with observations especially those concerning velocities and time variability . The divergence between some of the simulation results and the observations comes from the exclution of radiative cooling in our calculations, which appears in real jets."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αριθμητική προσομοίωση Μαγνητουδροδυναμικών πιδάκων από νεογέννητα άστρα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δαμάλα Ειρήνη"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Οι πίδακες πλάσματος που παρατηρούνται στα νεογέννητα άστρα αποτελούν μια πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία εκροών πλάσματος από αστροφυσικά αντικείμενα. Ως γνωστόν, οι νέοι αστέρες σχηματίζονται σε γιγαντιαία μοριακά νεφελώματα υδρογόνου. Σε αυτά τα νεφελώματα δημιουργούνται λόγω της βαρυτικής αστάθειας Jeans κάποιοι πυρήνες συμπύκνωσης. Οι πυκνοί αυτοί πυρήνες καταρρέουν λόγω της βαρύτητας, δημιουργώντας στο κέντρο τους ένα συμπύκνωμα ύλης από το οποίο τελικά θα δημιουργηθεί ο πρωτοαστέρας. Όμως, για να αυξηθεί κατά πολλές τάξεις μεγέθους η πυκνότητα στις κεντρικές περιοχές του συμπυκνώματος και να σχηματισθεί τελικά ο αστέρας πρέπει να αφαιρεθεί στροφορμή από το σύστημα. Συγκεκριμένα, λόγω του νόμου διατήρησης της στροφορμής καθώς ο πυρήνας συμπύκνωσης καταρρέει περιστρέφεται ταχύτατα με αποτέλεσμα να σχηματίζεται ένας φακοειδής δίσκος αερίου γύρω από τον πρωτοαστέρα. Το μεγαλύτερο μέρος της στροφορμής αυτού του δίσκου συσσώρευσης πρέπει να αφαιρεθεί για να συνεχίσει η πρόσπτωση της ύλης και η αύξηση της κεντρικής πυκνότητας. Αυτή ακριβώς την αφαίρεση της στροφορμής επιτελούν οι πίδακες του πλάσματος εξυπηρετώντας έτσι τελικά το σχηματισμό του νέου αστέρα. Οι πίδακες πλάσματος των νεαρών άστρων (YSOs) μπορούν να περιγραφούν σε πρώτη προσέγγιση από τις εξισώσεις της μαγνητοϋδροδυναμικής (ΜΥΔ). Οι πίδακες αυτοί παρουσιάζουν μεγάλη εστίαση και επιταχύνονται καθώς απομακρύνονται από την πηγή. Τα επικρατέστερα σενάρια που εξηγούν τις παραπάνω ιδιότητες των πιδάκων είναι η Μαγνητουδροδυναμική (ΜΥΔ) αυτό–εστίαση και η μαγνητοφυγοκεντρική επιτάχυνση. Η προσομοίωση των πιδάκων των YSOs επιτυγχάνεται με την εφαρμογή συνδυασμένων αναλυτικών αυτό–όμοιων μοντέλων στην εκροή που προέρχεται α) από το άστρο και β) στην εκροή που προέρχεται από το δίσκο. Οι αναλυτικές λύσεις χρησιμοποιούνται ως αρχικές καταστάσεις αριθμητικής προσομοίωσης των ΜΥΔ εξισώσεων. Σκοπός της εργασίας μας είναι αυτή ακριβώς η προσομοίωση πιδάκων της κατηγορίας T Tauri νεογέννητων άστρων. Η προσομοίωση πραγματοποιείται με τον κώδικα PLUTO ο οποίος χρησιμοποιείται για την επίλυση προβλημάτων υδροδυναμικών – μαγνητουδροδϋμικών εκροών. Τα αποτελέσματα της αριθμητικής προσομοίωσης συγκρίνονται με 4 πίδακες νεογέννητων αστέρων. Συγκεκριμένα, επιλέγονται γι αυτό το σκοπό οι πίδακες των αστέρων RW Auriga, CW Tauri, DG Tauri και HH 30 οι οποίοι είναι σχετικά κοντινοί έτσι ώστε να παρατηρούνται με μεγάλη διακριτική ικανότητα. Για κάθε πίδακα προσομοιάζεται αρχικά η δημιουργία των φωτεινών συμπυκνωμάτων Herbig Haro (HH objects) όπως απεικονίζονται από παρατηρήσεις στις γραμμές [SII] λ6716 και [SII] λ6731 τη χρονική περίοδο Δεκέμβριος – Ιανουάριος 1997 για τους πίδακες των αστέρων RW Auriga, CW Tauri, DG Tauri και τη χρονική περίοδο Μάρτιος 1995 για τον HH 30. Στη συνέχεια προσομοιάζονται η θερμοκρασία και οι ταχύτητες Vr και Vz για τις συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Τέλος γίνεται σχολιασμός των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από τις προσομοιώσεις και σύγκρισή τους με τις παρατηρήσεις.","Plasma jets which are observed in Young Stellar Objects – YSOs consist one of the most interesting category of astrophysical outflows. YSOs are created in giant molecular hydrogen nebulae under the effect of Jeans gravitational instability. A necessary condition for the creation of an YSO is the abstraction of angular momentum from the core of matter that gravitational collapse has created in the center of the nebula. This is achieved through the ejection of plasma outflows called jets. Jets are governed from madnetohydrodynamical equations. Their most important features are collimation, high acceleration and ejection in the form of knots. In the present work we attempt to simulate YSO jets with the use of code PLUTO, a program which performs numerical simulations of hydrodynamical/magnetohydrodynamical outflows. We simulate the jets of the stars RW Auriga, CW Tauri, DG Tauri and HH 30 as depicted in observations on December – January 1997 for the first three stars and March 1995 for HH 30. Knot – like morphology is achieved by applying time variability at the base of the outflow. The results from the simulations are in good agreement with observations especially those concerning velocities and time variability . The divergence between some of the simulation results and the observations comes from the exclution of radiative cooling in our calculations, which appears in real jets."],"dc:identifier":["uoadl:1316404","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316404"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αριθμητική προσομοίωση Μαγνητουδροδυναμικών πιδάκων από νεογέννητα άστρα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:28Z"}