{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316430"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316430","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ασύρτικο Σαντορίνης: μικροβιακή ανάλυση του γλεύκους, της αλκοολικής ζύμωσης και του κρασιού","abstract":"Η νήσος Σαντορίνη είναι ο παλαιότερος Ευρωπαϊκός αμπελώνας (3.500 χρόνων) με παράδοση σε παραγωγή οίνων εκλεκτής ποιότητας. Το κρασί της Σαντορίνης επιδεικνύει εξαιρετικό ενδιαφέρον όταν συγκρίνεται με άλλες οινοπαραγωγικές περιοχές, καθ’ ότι παρουσιάζει διαφορές τόσο στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όσο και στις κλασσικές μεθόδους οινοποίησης. Λαμβάνοντας υπόψη τα προαναφερθέντα, μελετήθηκαν: α) η ενδογενής μικροβιακή ποικιλότητα του γλεύκους, της αυθόρμητης ζύμωσης (σε εργαστηριακό βιοαντιδραστήρα) και του κρασιού, ποικιλίας Ασύρτικο, καθώς και β) η διαδοχή και η επικράτηση των βακτηρίων και των ζυμών κατά τη διάρκεια της οινοποίησης. Τα δείγματα (κρασί σοδειάς 2009, γλεύκος σοδειάς 2010, αυθόρμητη ζύμωση γλεύκους σοδειάς 2011) προήλθαν από την «Οινοποιεία Γαβαλά», η οποία εδρεύει στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης. Η επεξεργασία των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε με χρήση τόσο κλασσικών τεχνικών καλλιέργειας, σε εκλεκτικά και διαγνωστικά θρεπτικά υποστρώματα, όσο και μοριακών μεθόδων PCR (BOX – PCR και 16S PCR για τα βακτήρια και ITS PCR για τις ζύμες). Συνολικά, απομονώθηκαν 1040 στελέχη ζυμών και 374 στελέχη βακτηρίων. Πραγματοποιώντας συγκριτική μελέτη των πληθυσμών των μικροοργανισμών διαπιστώθηκε ότι οι ζύμες επικράτησαν σε όλα τα στάδια της αλκοολικής ζύμωσης έναντι των βακτηρίων, αφού κατά την οινοποίηση οι συνθήκες παύουν να είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη των περισσότερων βακτηρίων. Επιπλέον, από τα αποτελέσματα του ποσοτικού και ποιοτικού προσδιορισμού στελεχών ζυμών και βακτηρίων από τις τρεις μελετημένες περιπτώσεις διαπιστώθηκε ότι η διαδοχή των βακτηρίων και της ζυμοχλωρίδας οινοποίησης γλεύκους ποικιλίας Ασύρτικο, σοδειάς 2011 έρχεται σε συμφωνία με τα είδη των βακτηρίων και των ζυμών που απομονώθηκαν από τα άλλα 2 δείγματα, παρά το γεγονός ότι προέρχονται από γλεύκη διαφορετικής σοδειάς. Συνολικά, τα βακτήρια τα οποία απομονώθηκαν ήταν στελέχη των: Paenibacillus sp., Kozakia baliensis, Bacillus amyloliquefaciens, Bacillus licheniformis, Gluconobacter oxydans και Bacillus pumilus, και οι ζύμες που απομονώθηκαν ήταν στελέχη των: Saccharomyces cerevisiae YJM789, Zygosaccharomyces rouxii, Debaryomyces carsonii, Candida cantarellii και Saccharomyces cerevisiae ΜΑ09-ΑΝ. Τέλος, τα απομονωθέντα στελέχη βακτηρίων και ζυμών μελετήθηκαν περαιτέρω ως προς συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που κρίνονται σημαντικά στη βιομηχανία του οίνου, καθώς τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια συνεχής προσπάθεια απομόνωσης στελεχών ζυμών και βακτηρίων με συγκεκριμένες ιδιότητες, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως εμβόλια εμπλουτισμού σε οινοποιήσεις, ώστε να οδηγήσουν στην παραγωγή κρασιών με καθορισμένα οινολογικά χαρακτηριστικά. Τα κριτήρια επιλογής στελεχών ζυμών ήταν η ανθεκτικότητα σε αιθανόλη και γλυκόζη, καθώς και η μειωμένη παραγωγή υδρόθειου κατά τη διάρκεια της αλκοολικής ζύμωσης. Από το σύνολο των στελεχών των ζυμών της παρούσας μελέτης καταλληλότερο στέλεχος βρέθηκε να είναι η ζύμη Saccharomyces cerevisiae. Όσον αφορά τα βακτηριακά στελέχη, τα κριτήρια επιλογής ήταν η παρουσία ενεργότητας τανάσης και η δυνατότητα καταβολισμού του αμινοξέος L-αργινίνη. Από το σύνολο του βακτηριακού πληθυσμού μόνο τα Bacillus licheniformis και Bacillus amyloliquefaciens εμφανίζουν βιοτεχνολογικό ενδιαφέρον καθότι παρουσιάζουν ενεργότητα τανάσης. Βέβαια, το γεγονός ότι μπορούν να μεταβολίζουν και την αργινίνη, χρήζει περισσότερης προσοχής, καθώς υποβόσκει ο κίνδυνος να είναι παραγωγοί της καρκινογόνου ουσίας, καρβαμίδιο.","abstract_html":"Η νήσος Σαντορίνη είναι ο παλαιότερος Ευρωπαϊκός αμπελώνας (3.500 χρόνων) με παράδοση σε παραγωγή οίνων εκλεκτής ποιότητας. Το κρασί της Σαντορίνης επιδεικνύει εξαιρετικό ενδιαφέρον όταν συγκρίνεται με άλλες οινοπαραγωγικές περιοχές, καθ’ ότι παρουσιάζει διαφορές τόσο στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όσο και στις κλασσικές μεθόδους οινοποίησης. Λαμβάνοντας υπόψη τα προαναφερθέντα, μελετήθηκαν: α) η ενδογενής μικροβιακή ποικιλότητα του γλεύκους, της αυθόρμητης ζύμωσης (σε εργαστηριακό βιοαντιδραστήρα) και του κρασιού, ποικιλίας Ασύρτικο, καθώς και β) η διαδοχή και η επικράτηση των βακτηρίων και των ζυμών κατά τη διάρκεια της οινοποίησης. Τα δείγματα (κρασί σοδειάς 2009, γλεύκος σοδειάς 2010, αυθόρμητη ζύμωση γλεύκους σοδειάς 2011) προήλθαν από την «Οινοποιεία Γαβαλά», η οποία εδρεύει στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης. Η επεξεργασία των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε με χρήση τόσο κλασσικών τεχνικών καλλιέργειας, σε εκλεκτικά και διαγνωστικά θρεπτικά υποστρώματα, όσο και μοριακών μεθόδων PCR (BOX – PCR και 16S PCR για τα βακτήρια και ITS PCR για τις ζύμες). Συνολικά, απομονώθηκαν 1040 στελέχη ζυμών και 374 στελέχη βακτηρίων. Πραγματοποιώντας συγκριτική μελέτη των πληθυσμών των μικροοργανισμών διαπιστώθηκε ότι οι ζύμες επικράτησαν σε όλα τα στάδια της αλκοολικής ζύμωσης έναντι των βακτηρίων, αφού κατά την οινοποίηση οι συνθήκες παύουν να είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη των περισσότερων βακτηρίων. Επιπλέον, από τα αποτελέσματα του ποσοτικού και ποιοτικού προσδιορισμού στελεχών ζυμών και βακτηρίων από τις τρεις μελετημένες περιπτώσεις διαπιστώθηκε ότι η διαδοχή των βακτηρίων και της ζυμοχλωρίδας οινοποίησης γλεύκους ποικιλίας Ασύρτικο, σοδειάς 2011 έρχεται σε συμφωνία με τα είδη των βακτηρίων και των ζυμών που απομονώθηκαν από τα άλλα 2 δείγματα, παρά το γεγονός ότι προέρχονται από γλεύκη διαφορετικής σοδειάς. Συνολικά, τα βακτήρια τα οποία απομονώθηκαν ήταν στελέχη των: Paenibacillus sp., Kozakia baliensis, Bacillus amyloliquefaciens, Bacillus licheniformis, Gluconobacter oxydans και Bacillus pumilus, και οι ζύμες που απομονώθηκαν ήταν στελέχη των: Saccharomyces cerevisiae YJM789, Zygosaccharomyces rouxii, Debaryomyces carsonii, Candida cantarellii και Saccharomyces cerevisiae ΜΑ09-ΑΝ. Τέλος, τα απομονωθέντα στελέχη βακτηρίων και ζυμών μελετήθηκαν περαιτέρω ως προς συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που κρίνονται σημαντικά στη βιομηχανία του οίνου, καθώς τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια συνεχής προσπάθεια απομόνωσης στελεχών ζυμών και βακτηρίων με συγκεκριμένες ιδιότητες, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως εμβόλια εμπλουτισμού σε οινοποιήσεις, ώστε να οδηγήσουν στην παραγωγή κρασιών με καθορισμένα οινολογικά χαρακτηριστικά. Τα κριτήρια επιλογής στελεχών ζυμών ήταν η ανθεκτικότητα σε αιθανόλη και γλυκόζη, καθώς και η μειωμένη παραγωγή υδρόθειου κατά τη διάρκεια της αλκοολικής ζύμωσης. Από το σύνολο των στελεχών των ζυμών της παρούσας μελέτης καταλληλότερο στέλεχος βρέθηκε να είναι η ζύμη Saccharomyces cerevisiae. Όσον αφορά τα βακτηριακά στελέχη, τα κριτήρια επιλογής ήταν η παρουσία ενεργότητας τανάσης και η δυνατότητα καταβολισμού του αμινοξέος L-αργινίνη. Από το σύνολο του βακτηριακού πληθυσμού μόνο τα Bacillus licheniformis και Bacillus amyloliquefaciens εμφανίζουν βιοτεχνολογικό ενδιαφέρον καθότι παρουσιάζουν ενεργότητα τανάσης. Βέβαια, το γεγονός ότι μπορούν να μεταβολίζουν και την αργινίνη, χρήζει περισσότερης προσοχής, καθώς υποβόσκει ο κίνδυνος να είναι παραγωγοί της καρκινογόνου ουσίας, καρβαμίδιο.","abstract_has_math":false,"creators":["Ταγαρούλια Νικολίτσα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:24:28Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316430"],"render_values":[{"text":"uoadl:1316430","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316430","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316430","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1316430","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταγαρούλια Νικολίτσα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316430","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316430"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νήσος Σαντορίνη είναι ο παλαιότερος Ευρωπαϊκός αμπελώνας (3.500 χρόνων) με παράδοση σε παραγωγή οίνων εκλεκτής ποιότητας. Το κρασί της Σαντορίνης επιδεικνύει εξαιρετικό ενδιαφέρον όταν συγκρίνεται με άλλες οινοπαραγωγικές περιοχές, καθ’ ότι παρουσιάζει διαφορές τόσο στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όσο και στις κλασσικές μεθόδους οινοποίησης. Λαμβάνοντας υπόψη τα προαναφερθέντα, μελετήθηκαν: α) η ενδογενής μικροβιακή ποικιλότητα του γλεύκους, της αυθόρμητης ζύμωσης (σε εργαστηριακό βιοαντιδραστήρα) και του κρασιού, ποικιλίας Ασύρτικο, καθώς και β) η διαδοχή και η επικράτηση των βακτηρίων και των ζυμών κατά τη διάρκεια της οινοποίησης. Τα δείγματα (κρασί σοδειάς 2009, γλεύκος σοδειάς 2010, αυθόρμητη ζύμωση γλεύκους σοδειάς 2011) προήλθαν από την «Οινοποιεία Γαβαλά», η οποία εδρεύει στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης. Η επεξεργασία των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε με χρήση τόσο κλασσικών τεχνικών καλλιέργειας, σε εκλεκτικά και διαγνωστικά θρεπτικά υποστρώματα, όσο και μοριακών μεθόδων PCR (BOX – PCR και 16S PCR για τα βακτήρια και ITS PCR για τις ζύμες). Συνολικά, απομονώθηκαν 1040 στελέχη ζυμών και 374 στελέχη βακτηρίων. Πραγματοποιώντας συγκριτική μελέτη των πληθυσμών των μικροοργανισμών διαπιστώθηκε ότι οι ζύμες επικράτησαν σε όλα τα στάδια της αλκοολικής ζύμωσης έναντι των βακτηρίων, αφού κατά την οινοποίηση οι συνθήκες παύουν να είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη των περισσότερων βακτηρίων. Επιπλέον, από τα αποτελέσματα του ποσοτικού και ποιοτικού προσδιορισμού στελεχών ζυμών και βακτηρίων από τις τρεις μελετημένες περιπτώσεις διαπιστώθηκε ότι η διαδοχή των βακτηρίων και της ζυμοχλωρίδας οινοποίησης γλεύκους ποικιλίας Ασύρτικο, σοδειάς 2011 έρχεται σε συμφωνία με τα είδη των βακτηρίων και των ζυμών που απομονώθηκαν από τα άλλα 2 δείγματα, παρά το γεγονός ότι προέρχονται από γλεύκη διαφορετικής σοδειάς. Συνολικά, τα βακτήρια τα οποία απομονώθηκαν ήταν στελέχη των: Paenibacillus sp., Kozakia baliensis, Bacillus amyloliquefaciens, Bacillus licheniformis, Gluconobacter oxydans και Bacillus pumilus, και οι ζύμες που απομονώθηκαν ήταν στελέχη των: Saccharomyces cerevisiae YJM789, Zygosaccharomyces rouxii, Debaryomyces carsonii, Candida cantarellii και Saccharomyces cerevisiae ΜΑ09-ΑΝ. Τέλος, τα απομονωθέντα στελέχη βακτηρίων και ζυμών μελετήθηκαν περαιτέρω ως προς συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που κρίνονται σημαντικά στη βιομηχανία του οίνου, καθώς τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια συνεχής προσπάθεια απομόνωσης στελεχών ζυμών και βακτηρίων με συγκεκριμένες ιδιότητες, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως εμβόλια εμπλουτισμού σε οινοποιήσεις, ώστε να οδηγήσουν στην παραγωγή κρασιών με καθορισμένα οινολογικά χαρακτηριστικά. Τα κριτήρια επιλογής στελεχών ζυμών ήταν η ανθεκτικότητα σε αιθανόλη και γλυκόζη, καθώς και η μειωμένη παραγωγή υδρόθειου κατά τη διάρκεια της αλκοολικής ζύμωσης. Από το σύνολο των στελεχών των ζυμών της παρούσας μελέτης καταλληλότερο στέλεχος βρέθηκε να είναι η ζύμη Saccharomyces cerevisiae. Όσον αφορά τα βακτηριακά στελέχη, τα κριτήρια επιλογής ήταν η παρουσία ενεργότητας τανάσης και η δυνατότητα καταβολισμού του αμινοξέος L-αργινίνη. Από το σύνολο του βακτηριακού πληθυσμού μόνο τα Bacillus licheniformis και Bacillus amyloliquefaciens εμφανίζουν βιοτεχνολογικό ενδιαφέρον καθότι παρουσιάζουν ενεργότητα τανάσης. Βέβαια, το γεγονός ότι μπορούν να μεταβολίζουν και την αργινίνη, χρήζει περισσότερης προσοχής, καθώς υποβόσκει ο κίνδυνος να είναι παραγωγοί της καρκινογόνου ουσίας, καρβαμίδιο.","The wine of Santorini is incredibly interesting when it is compared to the normal practices and ideas of viticulture. Taking under consideration the above mentioned it was studied: a) the biodiversity of yeast and bacteria flora found in spontaneous vinification (in a laboratory bioreactor) and b) the sequencing and dominance of yeast and bacteria species during spontaneous fermentation of must obtained from the variety “Asyrtico”. The samples (wine 2009, must 2010, spontaneous fermentation of must 2011) derived from the Greek winery of Gavalas from Megalochori of Santorini. The treatment of samples included standard cultivation methods on selective and diagnostic media along with the development of culture – independent techniques such as: BOX – PCR and 16S PCR for the classification and identification of bacteria and b) ITS PCR for the classification and identification of yeasts strains. Totally, 1040 yeasts strains and 374 bacterial strains were isolated. A comparative study of their populations demostrated that yeasts dominated in all stages of fermentation as the conditions did not favor the growth of bacteria (deficiency of nutrients, increased volume of ethanol, prevalence of anaerobic conditions). In addition, qualitative and quantitative determination of isolated yeasts and bacteria in all studied cases revealed that their succession and dominance among the three samples was in good agreement, instead of the fact that the three samples were of different time of selection (different crop year). The isolated bacterial strains assigned to the species: Paenibacillus sp., Kozakia baliensis, Bacillus amyloliquefaciens, Bacillus licheniformis, Gluconobacter oxydans and Bacillus pumilus, while the isolated yeasts assigned to the species: Saccharomyces cerevisiae YJM789, Zygosaccharomyces rouxii, Debaryomyces carsonii, Candida cantarellii and Saccharomyces cerevisiae ΜΑ09-ΑΝ. Finally, the isolated bacteria and yeasts were further investigated for bearing specific characteristics, crucial for the wine industry. Indeed, the last decades, international competition within the wine market and consumer demands for newer styles of wines are providing new challenges for innovation in wine fermentation, such as the isolation of new strains (bacteria or yeasts) with specific properties, which could be used as starter cultures for performing wines with the desirable organoleptic characteristics. The criteria for selecting wine yeasts were ethanol and glucose tolerance and the diminished production of the gas H2S. Saccharomyces cerevisiae seemed to be the most appropriate strain from the total of isolated yeasts. On the other hand, isolated bacteria were screened for tannase activity and the ability of degrading L – arginine. The results demonstrated that only strains of Bacillus licheniformis and Bacillus amyloliquefaciens were of biotechnological interest as they presented tanase activity. However, the fact that they degradated arginine is of practical significance in wine production as they may be producers of the carcinogen carbamidio. Hence, a further investigation is required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ασύρτικο Σαντορίνης: μικροβιακή ανάλυση του γλεύκους, της αλκοολικής ζύμωσης και του κρασιού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταγαρούλια Νικολίτσα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η νήσος Σαντορίνη είναι ο παλαιότερος Ευρωπαϊκός αμπελώνας (3.500 χρόνων) με παράδοση σε παραγωγή οίνων εκλεκτής ποιότητας. Το κρασί της Σαντορίνης επιδεικνύει εξαιρετικό ενδιαφέρον όταν συγκρίνεται με άλλες οινοπαραγωγικές περιοχές, καθ’ ότι παρουσιάζει διαφορές τόσο στις περιβαλλοντικές συνθήκες, όσο και στις κλασσικές μεθόδους οινοποίησης. Λαμβάνοντας υπόψη τα προαναφερθέντα, μελετήθηκαν: α) η ενδογενής μικροβιακή ποικιλότητα του γλεύκους, της αυθόρμητης ζύμωσης (σε εργαστηριακό βιοαντιδραστήρα) και του κρασιού, ποικιλίας Ασύρτικο, καθώς και β) η διαδοχή και η επικράτηση των βακτηρίων και των ζυμών κατά τη διάρκεια της οινοποίησης. Τα δείγματα (κρασί σοδειάς 2009, γλεύκος σοδειάς 2010, αυθόρμητη ζύμωση γλεύκους σοδειάς 2011) προήλθαν από την «Οινοποιεία Γαβαλά», η οποία εδρεύει στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης. Η επεξεργασία των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε με χρήση τόσο κλασσικών τεχνικών καλλιέργειας, σε εκλεκτικά και διαγνωστικά θρεπτικά υποστρώματα, όσο και μοριακών μεθόδων PCR (BOX – PCR και 16S PCR για τα βακτήρια και ITS PCR για τις ζύμες). Συνολικά, απομονώθηκαν 1040 στελέχη ζυμών και 374 στελέχη βακτηρίων. Πραγματοποιώντας συγκριτική μελέτη των πληθυσμών των μικροοργανισμών διαπιστώθηκε ότι οι ζύμες επικράτησαν σε όλα τα στάδια της αλκοολικής ζύμωσης έναντι των βακτηρίων, αφού κατά την οινοποίηση οι συνθήκες παύουν να είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη των περισσότερων βακτηρίων. Επιπλέον, από τα αποτελέσματα του ποσοτικού και ποιοτικού προσδιορισμού στελεχών ζυμών και βακτηρίων από τις τρεις μελετημένες περιπτώσεις διαπιστώθηκε ότι η διαδοχή των βακτηρίων και της ζυμοχλωρίδας οινοποίησης γλεύκους ποικιλίας Ασύρτικο, σοδειάς 2011 έρχεται σε συμφωνία με τα είδη των βακτηρίων και των ζυμών που απομονώθηκαν από τα άλλα 2 δείγματα, παρά το γεγονός ότι προέρχονται από γλεύκη διαφορετικής σοδειάς. Συνολικά, τα βακτήρια τα οποία απομονώθηκαν ήταν στελέχη των: Paenibacillus sp., Kozakia baliensis, Bacillus amyloliquefaciens, Bacillus licheniformis, Gluconobacter oxydans και Bacillus pumilus, και οι ζύμες που απομονώθηκαν ήταν στελέχη των: Saccharomyces cerevisiae YJM789, Zygosaccharomyces rouxii, Debaryomyces carsonii, Candida cantarellii και Saccharomyces cerevisiae ΜΑ09-ΑΝ. Τέλος, τα απομονωθέντα στελέχη βακτηρίων και ζυμών μελετήθηκαν περαιτέρω ως προς συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που κρίνονται σημαντικά στη βιομηχανία του οίνου, καθώς τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια συνεχής προσπάθεια απομόνωσης στελεχών ζυμών και βακτηρίων με συγκεκριμένες ιδιότητες, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως εμβόλια εμπλουτισμού σε οινοποιήσεις, ώστε να οδηγήσουν στην παραγωγή κρασιών με καθορισμένα οινολογικά χαρακτηριστικά. Τα κριτήρια επιλογής στελεχών ζυμών ήταν η ανθεκτικότητα σε αιθανόλη και γλυκόζη, καθώς και η μειωμένη παραγωγή υδρόθειου κατά τη διάρκεια της αλκοολικής ζύμωσης. Από το σύνολο των στελεχών των ζυμών της παρούσας μελέτης καταλληλότερο στέλεχος βρέθηκε να είναι η ζύμη Saccharomyces cerevisiae. Όσον αφορά τα βακτηριακά στελέχη, τα κριτήρια επιλογής ήταν η παρουσία ενεργότητας τανάσης και η δυνατότητα καταβολισμού του αμινοξέος L-αργινίνη. Από το σύνολο του βακτηριακού πληθυσμού μόνο τα Bacillus licheniformis και Bacillus amyloliquefaciens εμφανίζουν βιοτεχνολογικό ενδιαφέρον καθότι παρουσιάζουν ενεργότητα τανάσης. Βέβαια, το γεγονός ότι μπορούν να μεταβολίζουν και την αργινίνη, χρήζει περισσότερης προσοχής, καθώς υποβόσκει ο κίνδυνος να είναι παραγωγοί της καρκινογόνου ουσίας, καρβαμίδιο.","The wine of Santorini is incredibly interesting when it is compared to the normal practices and ideas of viticulture. Taking under consideration the above mentioned it was studied: a) the biodiversity of yeast and bacteria flora found in spontaneous vinification (in a laboratory bioreactor) and b) the sequencing and dominance of yeast and bacteria species during spontaneous fermentation of must obtained from the variety “Asyrtico”. The samples (wine 2009, must 2010, spontaneous fermentation of must 2011) derived from the Greek winery of Gavalas from Megalochori of Santorini. The treatment of samples included standard cultivation methods on selective and diagnostic media along with the development of culture – independent techniques such as: BOX – PCR and 16S PCR for the classification and identification of bacteria and b) ITS PCR for the classification and identification of yeasts strains. Totally, 1040 yeasts strains and 374 bacterial strains were isolated. A comparative study of their populations demostrated that yeasts dominated in all stages of fermentation as the conditions did not favor the growth of bacteria (deficiency of nutrients, increased volume of ethanol, prevalence of anaerobic conditions). In addition, qualitative and quantitative determination of isolated yeasts and bacteria in all studied cases revealed that their succession and dominance among the three samples was in good agreement, instead of the fact that the three samples were of different time of selection (different crop year). The isolated bacterial strains assigned to the species: Paenibacillus sp., Kozakia baliensis, Bacillus amyloliquefaciens, Bacillus licheniformis, Gluconobacter oxydans and Bacillus pumilus, while the isolated yeasts assigned to the species: Saccharomyces cerevisiae YJM789, Zygosaccharomyces rouxii, Debaryomyces carsonii, Candida cantarellii and Saccharomyces cerevisiae ΜΑ09-ΑΝ. Finally, the isolated bacteria and yeasts were further investigated for bearing specific characteristics, crucial for the wine industry. Indeed, the last decades, international competition within the wine market and consumer demands for newer styles of wines are providing new challenges for innovation in wine fermentation, such as the isolation of new strains (bacteria or yeasts) with specific properties, which could be used as starter cultures for performing wines with the desirable organoleptic characteristics. The criteria for selecting wine yeasts were ethanol and glucose tolerance and the diminished production of the gas H2S. Saccharomyces cerevisiae seemed to be the most appropriate strain from the total of isolated yeasts. On the other hand, isolated bacteria were screened for tannase activity and the ability of degrading L – arginine. The results demonstrated that only strains of Bacillus licheniformis and Bacillus amyloliquefaciens were of biotechnological interest as they presented tanase activity. However, the fact that they degradated arginine is of practical significance in wine production as they may be producers of the carcinogen carbamidio. Hence, a further investigation is required."],"dc:identifier":["uoadl:1316430","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316430"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ασύρτικο Σαντορίνης: μικροβιακή ανάλυση του γλεύκους, της αλκοολικής ζύμωσης και του κρασιού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:28Z"}