{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316486"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316486","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Άρρητοι Αριθμοί και Συνεχή Κλάσματα:Παραστάσεις, Προσεγγίσεις, Εξισώσεις και Διδακτικές Εφαρμογές","abstract":"Αναπτύσσεται πρώτα η βασική θεωρία των συνεχών κλασμάτων. Η έννοια του συνεχούς κλάσματος προκύπτει φυσιολογικά όταν προσπαθούμε να μετρήσουμε έναν αριθμό Α με τον Β ή ένα μέγεθος Α με το Β. Το προνόμιο της περιοδικότητας του αναπτύγματος σε συνεχές κλάσμα το έχουν μόνο οι τετραγωνικοί άρρητοι. Οι ιδιότητες του αναπτύγματος σε συνεχές κλάσμα της τετραγωνικής ρίζας φυσικού αριθμού που δεν είναι τέλειο τετράγωνο εφαρμόζονται στην λύση της «εξίσωσης Pell», στη γραφή ορισμένων φυσικών ως άθροισμα τετραγώνων και στα ορθογώνια τρίγωνα. Περιγράφεται η προσπάθεια προσέγγισης των αρρήτων από τους ρητούς και αποδεικνύεται ότι οι βέλτιστες προσεγγίσεις των αρρήτων δίνονται από τα αναγωγήματα ή τα δευτεροβάθμια αναγωγήματα του αναπτύγματος. Με τη βοήθεια των συνεχών κλασμάτων αποδεικνύεται και το θεώρημα Hurwitz που αφορά την αξιολόγηση της διαφοράς του αρρήτου από τα αναγωγήματά του. Η τάξη της προσέγγισης οδήγησε τον Liouville στην κατασκευή των υπερβατικών, των αρρήτων που υπερέβαιναν τα σύνορα των μέχρι τότε γνωστών αλγεβρικών αριθμών. Τα θεωρήματα Lindemann και Gelfond αποδεικνύουν ότι οι υπερβατικοί υπήρχαν πολύ πριν τους παράξενους αριθμούς του Liouville και ότι στη συνέχεια πολλαπλασιάστηκαν ανεξέλεγκτα. Η κυριαρχία των υπερβατικών αποδεικνύεται με την βοήθεια των ιδεών του Cantor και της σύγχρονης θεωρίας μέτρου: «σχεδόν όλοι» οι πραγματικοί αριθμοί είναι υπερβατικοί. Η εργασία συμπληρώνεται με μια ολοκληρωμένη διδακτική πρόταση για την παρουσίαση της τετραγωνικής και κυβικής ρίζας ρητού (χρησιμοποιώντας γνώμονες) στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.","abstract_html":"Αναπτύσσεται πρώτα η βασική θεωρία των συνεχών κλασμάτων. Η έννοια του συνεχούς κλάσματος προκύπτει φυσιολογικά όταν προσπαθούμε να μετρήσουμε έναν αριθμό Α με τον Β ή ένα μέγεθος Α με το Β. Το προνόμιο της περιοδικότητας του αναπτύγματος σε συνεχές κλάσμα το έχουν μόνο οι τετραγωνικοί άρρητοι. Οι ιδιότητες του αναπτύγματος σε συνεχές κλάσμα της τετραγωνικής ρίζας φυσικού αριθμού που δεν είναι τέλειο τετράγωνο εφαρμόζονται στην λύση της «εξίσωσης Pell», στη γραφή ορισμένων φυσικών ως άθροισμα τετραγώνων και στα ορθογώνια τρίγωνα. Περιγράφεται η προσπάθεια προσέγγισης των αρρήτων από τους ρητούς και αποδεικνύεται ότι οι βέλτιστες προσεγγίσεις των αρρήτων δίνονται από τα αναγωγήματα ή τα δευτεροβάθμια αναγωγήματα του αναπτύγματος. Με τη βοήθεια των συνεχών κλασμάτων αποδεικνύεται και το θεώρημα Hurwitz που αφορά την αξιολόγηση της διαφοράς του αρρήτου από τα αναγωγήματά του. Η τάξη της προσέγγισης οδήγησε τον Liouville στην κατασκευή των υπερβατικών, των αρρήτων που υπερέβαιναν τα σύνορα των μέχρι τότε γνωστών αλγεβρικών αριθμών. Τα θεωρήματα Lindemann και Gelfond αποδεικνύουν ότι οι υπερβατικοί υπήρχαν πολύ πριν τους παράξενους αριθμούς του Liouville και ότι στη συνέχεια πολλαπλασιάστηκαν ανεξέλεγκτα. Η κυριαρχία των υπερβατικών αποδεικνύεται με την βοήθεια των ιδεών του Cantor και της σύγχρονης θεωρίας μέτρου: «σχεδόν όλοι» οι πραγματικοί αριθμοί είναι υπερβατικοί. Η εργασία συμπληρώνεται με μια ολοκληρωμένη διδακτική πρόταση για την παρουσίαση της τετραγωνικής και κυβικής ρίζας ρητού (χρησιμοποιώντας γνώμονες) στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντριάνκος Σωκράτης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2011,"date_issued":"2011","date_published":"2011","updated_at":"2026-11-19T05:24:49Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316486"],"render_values":[{"text":"uoadl:1316486","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316486","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316486","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1316486","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντριάνκος Σωκράτης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2011"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316486","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316486"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αναπτύσσεται πρώτα η βασική θεωρία των συνεχών κλασμάτων. Η έννοια του συνεχούς κλάσματος προκύπτει φυσιολογικά όταν προσπαθούμε να μετρήσουμε έναν αριθμό Α με τον Β ή ένα μέγεθος Α με το Β. Το προνόμιο της περιοδικότητας του αναπτύγματος σε συνεχές κλάσμα το έχουν μόνο οι τετραγωνικοί άρρητοι. Οι ιδιότητες του αναπτύγματος σε συνεχές κλάσμα της τετραγωνικής ρίζας φυσικού αριθμού που δεν είναι τέλειο τετράγωνο εφαρμόζονται στην λύση της «εξίσωσης Pell», στη γραφή ορισμένων φυσικών ως άθροισμα τετραγώνων και στα ορθογώνια τρίγωνα. Περιγράφεται η προσπάθεια προσέγγισης των αρρήτων από τους ρητούς και αποδεικνύεται ότι οι βέλτιστες προσεγγίσεις των αρρήτων δίνονται από τα αναγωγήματα ή τα δευτεροβάθμια αναγωγήματα του αναπτύγματος. Με τη βοήθεια των συνεχών κλασμάτων αποδεικνύεται και το θεώρημα Hurwitz που αφορά την αξιολόγηση της διαφοράς του αρρήτου από τα αναγωγήματά του. Η τάξη της προσέγγισης οδήγησε τον Liouville στην κατασκευή των υπερβατικών, των αρρήτων που υπερέβαιναν τα σύνορα των μέχρι τότε γνωστών αλγεβρικών αριθμών. Τα θεωρήματα Lindemann και Gelfond αποδεικνύουν ότι οι υπερβατικοί υπήρχαν πολύ πριν τους παράξενους αριθμούς του Liouville και ότι στη συνέχεια πολλαπλασιάστηκαν ανεξέλεγκτα. Η κυριαρχία των υπερβατικών αποδεικνύεται με την βοήθεια των ιδεών του Cantor και της σύγχρονης θεωρίας μέτρου: «σχεδόν όλοι» οι πραγματικοί αριθμοί είναι υπερβατικοί. Η εργασία συμπληρώνεται με μια ολοκληρωμένη διδακτική πρόταση για την παρουσίαση της τετραγωνικής και κυβικής ρίζας ρητού (χρησιμοποιώντας γνώμονες) στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.","Firstly, we describe the basic theory about continued fractions. Continued fraction concept derives naturally during the process of measuring a number A using another number B or a magnitude A using a magnitude B. Quadratic irrational numbers are the only numbers that are privileged with a periodic continued fraction expansion. The properties of the continued fraction expansion that corresponds to the square root of a natural number that is not a perfect square apply to the solution of Pell’s equation, to the representation of some natural numbers as a sum of perfect squares, and to right triangles. We describe the rational approximation of irrational numbers and we prove that the best rational approximations are provided by the convergents or the secondary convergents of the continued fraction expansion. We prove Hurwitz’s theorem, which refers to the evaluation of the difference between an irrational number and its convergents, using continued fractions. The notion of the order of approximation led Liouville to construct transcendental numbers, irrational numbers that transcended the limits of by that time known algebraic numbers. Lindemann’s and Gelfond’s theorems prove that transcendental numbers existed before Liouville’s weird numbers and that they subsequently increased uncontrollably. Cantor’s ideas and modern measure theory prove the dominance of transcendental numbers: “almost all” real numbers are transcendental. The study concludes with a detailed proposal concerning the instruction of the square and cubic root of a rational number (using gnomons) in the Greek secondary education (students’ age 13 to 18 years old)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Άρρητοι Αριθμοί και Συνεχή Κλάσματα:Παραστάσεις, Προσεγγίσεις, Εξισώσεις και Διδακτικές Εφαρμογές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντριάνκος Σωκράτης"],"dc:date":["2011"],"dc:description":["Αναπτύσσεται πρώτα η βασική θεωρία των συνεχών κλασμάτων. Η έννοια του συνεχούς κλάσματος προκύπτει φυσιολογικά όταν προσπαθούμε να μετρήσουμε έναν αριθμό Α με τον Β ή ένα μέγεθος Α με το Β. Το προνόμιο της περιοδικότητας του αναπτύγματος σε συνεχές κλάσμα το έχουν μόνο οι τετραγωνικοί άρρητοι. Οι ιδιότητες του αναπτύγματος σε συνεχές κλάσμα της τετραγωνικής ρίζας φυσικού αριθμού που δεν είναι τέλειο τετράγωνο εφαρμόζονται στην λύση της «εξίσωσης Pell», στη γραφή ορισμένων φυσικών ως άθροισμα τετραγώνων και στα ορθογώνια τρίγωνα. Περιγράφεται η προσπάθεια προσέγγισης των αρρήτων από τους ρητούς και αποδεικνύεται ότι οι βέλτιστες προσεγγίσεις των αρρήτων δίνονται από τα αναγωγήματα ή τα δευτεροβάθμια αναγωγήματα του αναπτύγματος. Με τη βοήθεια των συνεχών κλασμάτων αποδεικνύεται και το θεώρημα Hurwitz που αφορά την αξιολόγηση της διαφοράς του αρρήτου από τα αναγωγήματά του. Η τάξη της προσέγγισης οδήγησε τον Liouville στην κατασκευή των υπερβατικών, των αρρήτων που υπερέβαιναν τα σύνορα των μέχρι τότε γνωστών αλγεβρικών αριθμών. Τα θεωρήματα Lindemann και Gelfond αποδεικνύουν ότι οι υπερβατικοί υπήρχαν πολύ πριν τους παράξενους αριθμούς του Liouville και ότι στη συνέχεια πολλαπλασιάστηκαν ανεξέλεγκτα. Η κυριαρχία των υπερβατικών αποδεικνύεται με την βοήθεια των ιδεών του Cantor και της σύγχρονης θεωρίας μέτρου: «σχεδόν όλοι» οι πραγματικοί αριθμοί είναι υπερβατικοί. Η εργασία συμπληρώνεται με μια ολοκληρωμένη διδακτική πρόταση για την παρουσίαση της τετραγωνικής και κυβικής ρίζας ρητού (χρησιμοποιώντας γνώμονες) στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.","Firstly, we describe the basic theory about continued fractions. Continued fraction concept derives naturally during the process of measuring a number A using another number B or a magnitude A using a magnitude B. Quadratic irrational numbers are the only numbers that are privileged with a periodic continued fraction expansion. The properties of the continued fraction expansion that corresponds to the square root of a natural number that is not a perfect square apply to the solution of Pell’s equation, to the representation of some natural numbers as a sum of perfect squares, and to right triangles. We describe the rational approximation of irrational numbers and we prove that the best rational approximations are provided by the convergents or the secondary convergents of the continued fraction expansion. We prove Hurwitz’s theorem, which refers to the evaluation of the difference between an irrational number and its convergents, using continued fractions. The notion of the order of approximation led Liouville to construct transcendental numbers, irrational numbers that transcended the limits of by that time known algebraic numbers. Lindemann’s and Gelfond’s theorems prove that transcendental numbers existed before Liouville’s weird numbers and that they subsequently increased uncontrollably. Cantor’s ideas and modern measure theory prove the dominance of transcendental numbers: “almost all” real numbers are transcendental. The study concludes with a detailed proposal concerning the instruction of the square and cubic root of a rational number (using gnomons) in the Greek secondary education (students’ age 13 to 18 years old)."],"dc:identifier":["uoadl:1316486","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316486"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Άρρητοι Αριθμοί και Συνεχή Κλάσματα:Παραστάσεις, Προσεγγίσεις, Εξισώσεις και Διδακτικές Εφαρμογές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:49Z"}