{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316561"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316561","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιολογική και Ψυχολογική Βάση της Αντρικής Ομοφυλοφιλίας","abstract":"Η παρούσα εργασία έγινε με σκοπό να διερευνηθούν και να παρουσιαστούν συγκεντρωμένα τα βιολογικά και ψυχολογικά αίτια της αντρικής ομοφυλοφιλίας. Ήδη από το 1863, άνθρωποι μίλησαν ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία αλλά η κοινωνία δεν ήταν έτοιμη να αποδεχθεί τον ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό. Η ομοφυλοφιλία θεωρήθηκε ασθένεια ως το 1973, οπότε η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση αποφάσισε να μην θεωρείται πλέον ως ψυχιατρική διαταραχή. Υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες για την προέλευση της αντρικής ομοφυλοφιλίας. Κάποιες υποστηρίζουν ότι η αντρική ομοφυλοφιλία είναι κληρονομική ενώ άλλες ότι οφείλεται σε ορμονικές διαταραχές της εμβρυικής ζωής. Στη βάση της κληρονομικότητας, μία ομάδα επιστημόνων (Hamer, Hu, Magnuson, Hu & Pattatucci), το 1993, βρήκε πως η ανδρική ομοφυλοφιλία συνδέεται γενετικά με μια συγκεκριμένη θέση του φυλετικού χρωμοσώματος Χ, τη θέση Χq28. Στο πλαίσιο αυτό, η μελέτη υποστηρίζει ότι η ομοφυλοφιλία είναι ένα κληρονομούμενο γνώρισμα που μεταφέρεται από τη μια γενιά στην επόμενη με ένα γονίδιο (το οποίο όμως δεν έχει βρεθεί). Η άποψη αυτή αρχικά γνώρισε μεγάλη δημοσιότητα, σύντομα όμως η εργασία αμφισβητήθηκε από την επιστημονική κοινότητα για τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε, καθώς και επειδή τα ευρήματά της, ήταν πολύ δύσκολο να επαληθευτούν. Συνεπώς, δεν υπάρχουν αρκετά και αξιόπιστα στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτές τις βιολογικές θεωρίες. Οι θεωρίες που βασίζονται στα ψυχολογικά αίτια της αντρικής ομοφυλοφιλίας, δίνουν έμφαση στον σημαντικό ρόλο των σχέσεων ανάμεσα στην οικογένεια. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα αγόρια που έχουν αυταρχικές ή υπερπροστατευτικές μητέρες και αδύναμους, απόντες και μη κυριαρχικούς πατέρες έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν τελικά ομοφυλόφιλοι άντρες. Μία άλλη εξήγηση που δίνεται είναι ότι οι άνθρωποι στρέφονται στην ομοφυλοφιλία αφού έχουν βιώσει τραυματικές εμπειρίες από άτομα του ίδιου ή αντίθετου φύλου κατά την παιδική και εφηβική τους ηλικία. Σύμφωνα με παλαιότερες αντιλήψεις (Freud), η ομοφυλοφιλία αποτελούσε φυσιολογικό μέρος της ανάπτυξης του κάθε ανθρώπου. Θεωρείτο ως ένα φυσιολογικό βήμα προς την ανάπτυξη της ενήλικης ετεροφυλοφιλίας. Στα τελευταία κεφάλαια της εργασίας αυτής (κεφάλαια 4, 5 και 6), εξετάζονται τα ζητήματα που απασχολούν τους ομοφυλόφιλους εφήβους, η αποδοχή που έχουν τα ομοφυλόφιλα άτομα από την κοινωνία καθώς και κάποιες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις της ομοφυλοφιλίας. Συμπερασματικά, καμία από τις πάρα πολλές θεωρίες που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί δεν αρκεί μόνη, για την ολοκληρωμένη και αδιαμφισβήτητη ερμηνεία του φαινομένου της ομοφυλοφιλίας. Είναι πιθανότερο τελικά να οφείλεται σε ένα άθροισμα πολλών παραγόντων, αρκετοί από τους οποίους δεν έχουν ακόμη μελετηθεί και κατανοηθεί ικανοποιητικά.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία έγινε με σκοπό να διερευνηθούν και να παρουσιαστούν συγκεντρωμένα τα βιολογικά και ψυχολογικά αίτια της αντρικής ομοφυλοφιλίας. Ήδη από το 1863, άνθρωποι μίλησαν ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία αλλά η κοινωνία δεν ήταν έτοιμη να αποδεχθεί τον ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό. Η ομοφυλοφιλία θεωρήθηκε ασθένεια ως το 1973, οπότε η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση αποφάσισε να μην θεωρείται πλέον ως ψυχιατρική διαταραχή. Υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες για την προέλευση της αντρικής ομοφυλοφιλίας. Κάποιες υποστηρίζουν ότι η αντρική ομοφυλοφιλία είναι κληρονομική ενώ άλλες ότι οφείλεται σε ορμονικές διαταραχές της εμβρυικής ζωής. Στη βάση της κληρονομικότητας, μία ομάδα επιστημόνων (Hamer, Hu, Magnuson, Hu &amp; Pattatucci), το 1993, βρήκε πως η ανδρική ομοφυλοφιλία συνδέεται γενετικά με μια συγκεκριμένη θέση του φυλετικού χρωμοσώματος Χ, τη θέση Χq28. Στο πλαίσιο αυτό, η μελέτη υποστηρίζει ότι η ομοφυλοφιλία είναι ένα κληρονομούμενο γνώρισμα που μεταφέρεται από τη μια γενιά στην επόμενη με ένα γονίδιο (το οποίο όμως δεν έχει βρεθεί). Η άποψη αυτή αρχικά γνώρισε μεγάλη δημοσιότητα, σύντομα όμως η εργασία αμφισβητήθηκε από την επιστημονική κοινότητα για τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε, καθώς και επειδή τα ευρήματά της, ήταν πολύ δύσκολο να επαληθευτούν. Συνεπώς, δεν υπάρχουν αρκετά και αξιόπιστα στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτές τις βιολογικές θεωρίες. Οι θεωρίες που βασίζονται στα ψυχολογικά αίτια της αντρικής ομοφυλοφιλίας, δίνουν έμφαση στον σημαντικό ρόλο των σχέσεων ανάμεσα στην οικογένεια. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα αγόρια που έχουν αυταρχικές ή υπερπροστατευτικές μητέρες και αδύναμους, απόντες και μη κυριαρχικούς πατέρες έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν τελικά ομοφυλόφιλοι άντρες. Μία άλλη εξήγηση που δίνεται είναι ότι οι άνθρωποι στρέφονται στην ομοφυλοφιλία αφού έχουν βιώσει τραυματικές εμπειρίες από άτομα του ίδιου ή αντίθετου φύλου κατά την παιδική και εφηβική τους ηλικία. Σύμφωνα με παλαιότερες αντιλήψεις (Freud), η ομοφυλοφιλία αποτελούσε φυσιολογικό μέρος της ανάπτυξης του κάθε ανθρώπου. Θεωρείτο ως ένα φυσιολογικό βήμα προς την ανάπτυξη της ενήλικης ετεροφυλοφιλίας. Στα τελευταία κεφάλαια της εργασίας αυτής (κεφάλαια 4, 5 και 6), εξετάζονται τα ζητήματα που απασχολούν τους ομοφυλόφιλους εφήβους, η αποδοχή που έχουν τα ομοφυλόφιλα άτομα από την κοινωνία καθώς και κάποιες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις της ομοφυλοφιλίας. Συμπερασματικά, καμία από τις πάρα πολλές θεωρίες που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί δεν αρκεί μόνη, για την ολοκληρωμένη και αδιαμφισβήτητη ερμηνεία του φαινομένου της ομοφυλοφιλίας. Είναι πιθανότερο τελικά να οφείλεται σε ένα άθροισμα πολλών παραγόντων, αρκετοί από τους οποίους δεν έχουν ακόμη μελετηθεί και κατανοηθεί ικανοποιητικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Κώτση Ιωάννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2011,"date_issued":"2011","date_published":"2011","updated_at":"2026-11-19T05:24:49Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316561"],"render_values":[{"text":"uoadl:1316561","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316561","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316561","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1316561","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κώτση Ιωάννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2011"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316561","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316561"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία έγινε με σκοπό να διερευνηθούν και να παρουσιαστούν συγκεντρωμένα τα βιολογικά και ψυχολογικά αίτια της αντρικής ομοφυλοφιλίας. Ήδη από το 1863, άνθρωποι μίλησαν ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία αλλά η κοινωνία δεν ήταν έτοιμη να αποδεχθεί τον ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό. Η ομοφυλοφιλία θεωρήθηκε ασθένεια ως το 1973, οπότε η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση αποφάσισε να μην θεωρείται πλέον ως ψυχιατρική διαταραχή. Υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες για την προέλευση της αντρικής ομοφυλοφιλίας. Κάποιες υποστηρίζουν ότι η αντρική ομοφυλοφιλία είναι κληρονομική ενώ άλλες ότι οφείλεται σε ορμονικές διαταραχές της εμβρυικής ζωής. Στη βάση της κληρονομικότητας, μία ομάδα επιστημόνων (Hamer, Hu, Magnuson, Hu & Pattatucci), το 1993, βρήκε πως η ανδρική ομοφυλοφιλία συνδέεται γενετικά με μια συγκεκριμένη θέση του φυλετικού χρωμοσώματος Χ, τη θέση Χq28. Στο πλαίσιο αυτό, η μελέτη υποστηρίζει ότι η ομοφυλοφιλία είναι ένα κληρονομούμενο γνώρισμα που μεταφέρεται από τη μια γενιά στην επόμενη με ένα γονίδιο (το οποίο όμως δεν έχει βρεθεί). Η άποψη αυτή αρχικά γνώρισε μεγάλη δημοσιότητα, σύντομα όμως η εργασία αμφισβητήθηκε από την επιστημονική κοινότητα για τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε, καθώς και επειδή τα ευρήματά της, ήταν πολύ δύσκολο να επαληθευτούν. Συνεπώς, δεν υπάρχουν αρκετά και αξιόπιστα στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτές τις βιολογικές θεωρίες. Οι θεωρίες που βασίζονται στα ψυχολογικά αίτια της αντρικής ομοφυλοφιλίας, δίνουν έμφαση στον σημαντικό ρόλο των σχέσεων ανάμεσα στην οικογένεια. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα αγόρια που έχουν αυταρχικές ή υπερπροστατευτικές μητέρες και αδύναμους, απόντες και μη κυριαρχικούς πατέρες έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν τελικά ομοφυλόφιλοι άντρες. Μία άλλη εξήγηση που δίνεται είναι ότι οι άνθρωποι στρέφονται στην ομοφυλοφιλία αφού έχουν βιώσει τραυματικές εμπειρίες από άτομα του ίδιου ή αντίθετου φύλου κατά την παιδική και εφηβική τους ηλικία. Σύμφωνα με παλαιότερες αντιλήψεις (Freud), η ομοφυλοφιλία αποτελούσε φυσιολογικό μέρος της ανάπτυξης του κάθε ανθρώπου. Θεωρείτο ως ένα φυσιολογικό βήμα προς την ανάπτυξη της ενήλικης ετεροφυλοφιλίας. Στα τελευταία κεφάλαια της εργασίας αυτής (κεφάλαια 4, 5 και 6), εξετάζονται τα ζητήματα που απασχολούν τους ομοφυλόφιλους εφήβους, η αποδοχή που έχουν τα ομοφυλόφιλα άτομα από την κοινωνία καθώς και κάποιες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις της ομοφυλοφιλίας. Συμπερασματικά, καμία από τις πάρα πολλές θεωρίες που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί δεν αρκεί μόνη, για την ολοκληρωμένη και αδιαμφισβήτητη ερμηνεία του φαινομένου της ομοφυλοφιλίας. Είναι πιθανότερο τελικά να οφείλεται σε ένα άθροισμα πολλών παραγόντων, αρκετοί από τους οποίους δεν έχουν ακόμη μελετηθεί και κατανοηθεί ικανοποιητικά.","The present study was to investigate and present gathered biological and psychological causes of male homosexuality. Since 1863, people talked openly about homosexuality but society was not ready to accept the homosexual orientation. Homosexuality was considered a disease until 1973, when the American Psychiatric Association decided that homosexuality should no longer be considered as a psychiatric disorder. There are many theories for the origins of male homosexuality. Some of them support that male homosexuality is inherited and others that it is due to hormonal disorders during embryogenesis. On the basis of heredity, one scientific team (Hamer, Hu, Magnuson, Hu & Pattatucci), found in 1993, that male homosexuality is genetically linked to a specific position of the X chromosome, the locus Χq28. In this context, the study supports that homosexuality is an inherited trait that is transferred from one generation to the next with a gene (the gene is not yet found). This view initially had great publicity but soon the work was questioned by the scientific community on the methodology used, and because the findings were very difficult to verify. Therefore, there is not reliable evidence to support these biological theories. The theories based on the psychological causes of male homosexuality, emphasize the important role of relations between family. Some researchers argue that boys who have authoritarian and overprotective mothers and weak, absent and non-dominant fathers, are more likely to eventually become gay men. Another explanation given is that people are turning to homosexuality because they have experienced traumatic experiences of people of the same or opposite sex during childhood and adolescence. According to earlier concepts (Freud), homosexuality is a normal part of development of each person. It was seen as a normal step in the development of adult heterosexuality. In the last chapters of this essay (chapters 4, 5 and 6), are presented some of the concerns of homosexual adolescents, the acceptance that homosexuals have in society and some psychotherapeutic approaches to homosexuality. In conclusion, none of the numerous theories that have occasionally been formulated, are not sufficient for the complete an unambiguous interpretation of the phenomenon of homosexuality. It is likely eventually to be due to a sum of many factors, many of which have not yet been studied and understood well."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιολογική και Ψυχολογική Βάση της Αντρικής Ομοφυλοφιλίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κώτση Ιωάννα"],"dc:date":["2011"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία έγινε με σκοπό να διερευνηθούν και να παρουσιαστούν συγκεντρωμένα τα βιολογικά και ψυχολογικά αίτια της αντρικής ομοφυλοφιλίας. Ήδη από το 1863, άνθρωποι μίλησαν ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία αλλά η κοινωνία δεν ήταν έτοιμη να αποδεχθεί τον ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό. Η ομοφυλοφιλία θεωρήθηκε ασθένεια ως το 1973, οπότε η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση αποφάσισε να μην θεωρείται πλέον ως ψυχιατρική διαταραχή. Υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες για την προέλευση της αντρικής ομοφυλοφιλίας. Κάποιες υποστηρίζουν ότι η αντρική ομοφυλοφιλία είναι κληρονομική ενώ άλλες ότι οφείλεται σε ορμονικές διαταραχές της εμβρυικής ζωής. Στη βάση της κληρονομικότητας, μία ομάδα επιστημόνων (Hamer, Hu, Magnuson, Hu & Pattatucci), το 1993, βρήκε πως η ανδρική ομοφυλοφιλία συνδέεται γενετικά με μια συγκεκριμένη θέση του φυλετικού χρωμοσώματος Χ, τη θέση Χq28. Στο πλαίσιο αυτό, η μελέτη υποστηρίζει ότι η ομοφυλοφιλία είναι ένα κληρονομούμενο γνώρισμα που μεταφέρεται από τη μια γενιά στην επόμενη με ένα γονίδιο (το οποίο όμως δεν έχει βρεθεί). Η άποψη αυτή αρχικά γνώρισε μεγάλη δημοσιότητα, σύντομα όμως η εργασία αμφισβητήθηκε από την επιστημονική κοινότητα για τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε, καθώς και επειδή τα ευρήματά της, ήταν πολύ δύσκολο να επαληθευτούν. Συνεπώς, δεν υπάρχουν αρκετά και αξιόπιστα στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτές τις βιολογικές θεωρίες. Οι θεωρίες που βασίζονται στα ψυχολογικά αίτια της αντρικής ομοφυλοφιλίας, δίνουν έμφαση στον σημαντικό ρόλο των σχέσεων ανάμεσα στην οικογένεια. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα αγόρια που έχουν αυταρχικές ή υπερπροστατευτικές μητέρες και αδύναμους, απόντες και μη κυριαρχικούς πατέρες έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν τελικά ομοφυλόφιλοι άντρες. Μία άλλη εξήγηση που δίνεται είναι ότι οι άνθρωποι στρέφονται στην ομοφυλοφιλία αφού έχουν βιώσει τραυματικές εμπειρίες από άτομα του ίδιου ή αντίθετου φύλου κατά την παιδική και εφηβική τους ηλικία. Σύμφωνα με παλαιότερες αντιλήψεις (Freud), η ομοφυλοφιλία αποτελούσε φυσιολογικό μέρος της ανάπτυξης του κάθε ανθρώπου. Θεωρείτο ως ένα φυσιολογικό βήμα προς την ανάπτυξη της ενήλικης ετεροφυλοφιλίας. Στα τελευταία κεφάλαια της εργασίας αυτής (κεφάλαια 4, 5 και 6), εξετάζονται τα ζητήματα που απασχολούν τους ομοφυλόφιλους εφήβους, η αποδοχή που έχουν τα ομοφυλόφιλα άτομα από την κοινωνία καθώς και κάποιες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις της ομοφυλοφιλίας. Συμπερασματικά, καμία από τις πάρα πολλές θεωρίες που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί δεν αρκεί μόνη, για την ολοκληρωμένη και αδιαμφισβήτητη ερμηνεία του φαινομένου της ομοφυλοφιλίας. Είναι πιθανότερο τελικά να οφείλεται σε ένα άθροισμα πολλών παραγόντων, αρκετοί από τους οποίους δεν έχουν ακόμη μελετηθεί και κατανοηθεί ικανοποιητικά.","The present study was to investigate and present gathered biological and psychological causes of male homosexuality. Since 1863, people talked openly about homosexuality but society was not ready to accept the homosexual orientation. Homosexuality was considered a disease until 1973, when the American Psychiatric Association decided that homosexuality should no longer be considered as a psychiatric disorder. There are many theories for the origins of male homosexuality. Some of them support that male homosexuality is inherited and others that it is due to hormonal disorders during embryogenesis. On the basis of heredity, one scientific team (Hamer, Hu, Magnuson, Hu & Pattatucci), found in 1993, that male homosexuality is genetically linked to a specific position of the X chromosome, the locus Χq28. In this context, the study supports that homosexuality is an inherited trait that is transferred from one generation to the next with a gene (the gene is not yet found). This view initially had great publicity but soon the work was questioned by the scientific community on the methodology used, and because the findings were very difficult to verify. Therefore, there is not reliable evidence to support these biological theories. The theories based on the psychological causes of male homosexuality, emphasize the important role of relations between family. Some researchers argue that boys who have authoritarian and overprotective mothers and weak, absent and non-dominant fathers, are more likely to eventually become gay men. Another explanation given is that people are turning to homosexuality because they have experienced traumatic experiences of people of the same or opposite sex during childhood and adolescence. According to earlier concepts (Freud), homosexuality is a normal part of development of each person. It was seen as a normal step in the development of adult heterosexuality. In the last chapters of this essay (chapters 4, 5 and 6), are presented some of the concerns of homosexual adolescents, the acceptance that homosexuals have in society and some psychotherapeutic approaches to homosexuality. In conclusion, none of the numerous theories that have occasionally been formulated, are not sufficient for the complete an unambiguous interpretation of the phenomenon of homosexuality. It is likely eventually to be due to a sum of many factors, many of which have not yet been studied and understood well."],"dc:identifier":["uoadl:1316561","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316561"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Βιολογική και Ψυχολογική Βάση της Αντρικής Ομοφυλοφιλίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:49Z"}