{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316623"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316623","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γεωμετρικοί αυτομορφισμοί με έμφαση στα γραφήματα και διδακτικές προεκτάσεις","abstract":"Η μελέτη των γραφημάτων ως γεωμετρικών αντικειμένων εμπεριέχει απαραίτητα τη μελέτη των συμμετριών τους η οποία μπορεί να περιγραφεί με την ομάδα αυτομορφισμών τους. Υπάρχει μια πολύ σημαντική αλληλεπίδραση ανάμεσα στη θεωρία ομάδων και τη θεωρία των αυτομορφισμών γραφημάτων η οποία οδηγεί στην κατασκευή γραφημάτων με αξιοσημείωτες ιδιότητες. Από την άλλη μεριά, σε αντίθεση με τις κλασσικές γεωμετρίες, τα περισσότερα πεπερασμένα γραφήματα δεν έχουν κανέναν άλλο αυτομορφισμό εκτός από τον ταυτοτικό. Στο γεγονός αυτό οφείλεται κάτι παράδοξο και φαινομένικά αντίθετο: κάθε (πεπερασμένη) ομάδα είναι ισόμορφη με την ομάδα αυτομορφισμών ενός (πεπερασμένου) γραφήματος. Η μελέτη των γραφημάτων μέσω των συμμετριών τους έχει ρίζες στο κλασσικό παράδειγμα που βρίσκεται στο πρόγραμμα $Erlanger$ του $Felix$ $Klein$, όπου αναφέρεται ότι η γεωμετρία μπορεί να θεωρηθεί σα χώρος της δράσης των ομάδων. Στα κεφάλαια που ακολουθούν περιγράφονται οι τρόποι με τους οποίους οι ομάδες και τα γραφήματα αλληλεπιδρούν.","abstract_html":"Η μελέτη των γραφημάτων ως γεωμετρικών αντικειμένων εμπεριέχει απαραίτητα τη μελέτη των συμμετριών τους η οποία μπορεί να περιγραφεί με την ομάδα αυτομορφισμών τους. Υπάρχει μια πολύ σημαντική αλληλεπίδραση ανάμεσα στη θεωρία ομάδων και τη θεωρία των αυτομορφισμών γραφημάτων η οποία οδηγεί στην κατασκευή γραφημάτων με αξιοσημείωτες ιδιότητες. Από την άλλη μεριά, σε αντίθεση με τις κλασσικές γεωμετρίες, τα περισσότερα πεπερασμένα γραφήματα δεν έχουν κανέναν άλλο αυτομορφισμό εκτός από τον ταυτοτικό. Στο γεγονός αυτό οφείλεται κάτι παράδοξο και φαινομένικά αντίθετο: κάθε (πεπερασμένη) ομάδα είναι ισόμορφη με την ομάδα αυτομορφισμών ενός (πεπερασμένου) γραφήματος. Η μελέτη των γραφημάτων μέσω των συμμετριών τους έχει ρίζες στο κλασσικό παράδειγμα που βρίσκεται στο πρόγραμμα $Erlanger$ του $Felix$ $Klein$, όπου αναφέρεται ότι η γεωμετρία μπορεί να θεωρηθεί σα χώρος της δράσης των ομάδων. Στα κεφάλαια που ακολουθούν περιγράφονται οι τρόποι με τους οποίους οι ομάδες και τα γραφήματα αλληλεπιδρούν.","abstract_has_math":true,"creators":["Δημητρακοπούλου Αικατερίνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:24:50Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316623"],"render_values":[{"text":"uoadl:1316623","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316623","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316623","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1316623","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημητρακοπούλου Αικατερίνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316623","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316623"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μελέτη των γραφημάτων ως γεωμετρικών αντικειμένων εμπεριέχει απαραίτητα τη μελέτη των συμμετριών τους η οποία μπορεί να περιγραφεί με την ομάδα αυτομορφισμών τους. Υπάρχει μια πολύ σημαντική αλληλεπίδραση ανάμεσα στη θεωρία ομάδων και τη θεωρία των αυτομορφισμών γραφημάτων η οποία οδηγεί στην κατασκευή γραφημάτων με αξιοσημείωτες ιδιότητες. Από την άλλη μεριά, σε αντίθεση με τις κλασσικές γεωμετρίες, τα περισσότερα πεπερασμένα γραφήματα δεν έχουν κανέναν άλλο αυτομορφισμό εκτός από τον ταυτοτικό. Στο γεγονός αυτό οφείλεται κάτι παράδοξο και φαινομένικά αντίθετο: κάθε (πεπερασμένη) ομάδα είναι ισόμορφη με την ομάδα αυτομορφισμών ενός (πεπερασμένου) γραφήματος. Η μελέτη των γραφημάτων μέσω των συμμετριών τους έχει ρίζες στο κλασσικό παράδειγμα που βρίσκεται στο πρόγραμμα $Erlanger$ του $Felix$ $Klein$, όπου αναφέρεται ότι η γεωμετρία μπορεί να θεωρηθεί σα χώρος της δράσης των ομάδων. Στα κεφάλαια που ακολουθούν περιγράφονται οι τρόποι με τους οποίους οι ομάδες και τα γραφήματα αλληλεπιδρούν.","A study of graphs as geometric objects necessarily involves the study of their symmetries, described by the group of automorphisms. There has been a significant interaction between abstract group theory and the theory of graph automorphisms, leading to the construction of graphs with remarkable properties. On the other hand, in contrast to classical geometries, most finite graphs have no automorphisms other than the identity. This fact is largely and somewhat paradoxically responsible for its seeming oppposite: every (finite) group is isomorphic to the automorphism group of a (finite) graph. The study of graphs via their symmetries is rooted in the classical paradigm, stated in Felix Klein's \"Erlanger Programm\", that geometries are to be viewed as domains of a group action. Although graphs, as incident structures, may seem to be degenerate geometries, we note that any incident structure such as projective plane, can be represented by a graph. Such representations preserve symmetry and allow fruitful generalizations. In the following chapters I try to illustrate the variety of ways in which group and graph interact."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γεωμετρικοί αυτομορφισμοί με έμφαση στα γραφήματα και διδακτικές προεκτάσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημητρακοπούλου Αικατερίνη"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η μελέτη των γραφημάτων ως γεωμετρικών αντικειμένων εμπεριέχει απαραίτητα τη μελέτη των συμμετριών τους η οποία μπορεί να περιγραφεί με την ομάδα αυτομορφισμών τους. Υπάρχει μια πολύ σημαντική αλληλεπίδραση ανάμεσα στη θεωρία ομάδων και τη θεωρία των αυτομορφισμών γραφημάτων η οποία οδηγεί στην κατασκευή γραφημάτων με αξιοσημείωτες ιδιότητες. Από την άλλη μεριά, σε αντίθεση με τις κλασσικές γεωμετρίες, τα περισσότερα πεπερασμένα γραφήματα δεν έχουν κανέναν άλλο αυτομορφισμό εκτός από τον ταυτοτικό. Στο γεγονός αυτό οφείλεται κάτι παράδοξο και φαινομένικά αντίθετο: κάθε (πεπερασμένη) ομάδα είναι ισόμορφη με την ομάδα αυτομορφισμών ενός (πεπερασμένου) γραφήματος. Η μελέτη των γραφημάτων μέσω των συμμετριών τους έχει ρίζες στο κλασσικό παράδειγμα που βρίσκεται στο πρόγραμμα $Erlanger$ του $Felix$ $Klein$, όπου αναφέρεται ότι η γεωμετρία μπορεί να θεωρηθεί σα χώρος της δράσης των ομάδων. Στα κεφάλαια που ακολουθούν περιγράφονται οι τρόποι με τους οποίους οι ομάδες και τα γραφήματα αλληλεπιδρούν.","A study of graphs as geometric objects necessarily involves the study of their symmetries, described by the group of automorphisms. There has been a significant interaction between abstract group theory and the theory of graph automorphisms, leading to the construction of graphs with remarkable properties. On the other hand, in contrast to classical geometries, most finite graphs have no automorphisms other than the identity. This fact is largely and somewhat paradoxically responsible for its seeming oppposite: every (finite) group is isomorphic to the automorphism group of a (finite) graph. The study of graphs via their symmetries is rooted in the classical paradigm, stated in Felix Klein's \"Erlanger Programm\", that geometries are to be viewed as domains of a group action. Although graphs, as incident structures, may seem to be degenerate geometries, we note that any incident structure such as projective plane, can be represented by a graph. Such representations preserve symmetry and allow fruitful generalizations. In the following chapters I try to illustrate the variety of ways in which group and graph interact."],"dc:identifier":["uoadl:1316623","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316623"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Γεωμετρικοί αυτομορφισμοί με έμφαση στα γραφήματα και διδακτικές προεκτάσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:50Z"}