{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316962"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1316962","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των συνεπειών επιγενετικών τροποποιήσεων σε γονίδια που ενέχονται στην απάντηση στο στρες - πειραματική μελέτη σε επίμυς","abstract":"Οι πρώιμες εμπειρίες της ζωής ενός οργανισμού επηρεάζουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου και ως εκ τούτου, αλλάζουν τη συμπεριφορά του οργανισμού. Επιπλέον, έχει διαπιστωθεί μία σύνδεση μεταξύ του τύπου των εμπειριών αυτών και του κινδύνου εμφάνισης ψυχιατρικών ασθενειών στην ενήλικη ζωή. Μία ελκυστική υπόθεση για τον τρόπο με τον οποίο οι πρώιμες εμπειρίες θα μπορούσαν να δημιουργούν προγραμματιστικές αλλαγές αποτελούν οι επιγενετικές τροποποιήσεις των γονιδίων των ενζύμων σύνθεσης ορμονών και νευροδιαβιβαστών καθώς και των υποδοχέων τους που εμπλέκονται στα πολύπλοκα νευρωνικά μονοπάτια της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των συνεπειών πρώιμων εμπειριών στην έκφραση γονιδίων που ενέχονται στην απάντηση στο στρες, μέσω επιγενετικών τροποποιήσεων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε ένα μοντέλο πρώιμων μεταγεννητικών εμπειριών, το οποίο βασίζεται στην άρνηση (ζώα DER, denial of expected reward) ή την παροχή (ζώα RER, receipt of expected reward) της ανταμοιβής μέσω της μητρικής επαφής και επιπρόσθετα περιέχει μία μαθησιακή συνιστώσα για τα νεογνά, καθώς αυτά εκπαιδεύονται κατά τις μεταγεννητικές ημέρες 10-13 σε έναν λαβύρινθο σχήματος Ταυ μαθαίνουν να εντοπίζουν και να κινούνται προς τη μητέρα τους. Σε ενήλικα ζώα και των δύο φύλων που είχαν εκπαιδευτεί υπό τις παραπάνω συνθήκες προσδιορίστηκαν ανοσοϊστοχημικά, οι επιγενετικές τροποποιήσεις στα επίπεδα έκφρασης του γονιδίου του υποδοχέα της ωκυτοκίνης (OTR), που εμπλέκεται στη ρύθμιση της απάντησης σε στρεσσογόνα ερεθίσματα κυρίως κοινωνικής υφής. Με βάση τα αποτελέσματα του μοντέλου μας, μία πρώιμη στρεσσογόνος εμπειρία ήπιας αντιξοότητας, όπως η DER εμπειρία, μπορεί να επιφέρει επιγενετικές τροποποιήσεις και μάλιστα αυξημένη μεθυλίωση στον υποκινητή του γονιδίου του OTR, αλλάζοντας το πρότυπο έκφρασής του υποδοχέα στην αμυγδαλή ενήλικων αρσενικών επίμυων, οι οποίοι έλαβαν ως νεογνά εκπαίδευση με συνεχόμενη ματαίωση. Με τον τρόπο αυτό η DER εμπειρία φαίνεται να ρυθμίζει τη συμπεριφορά των αρσενικών επίμυων αργότερα στη ζωή, καθώς τα μειωμένα επίπεδα υποδοχέων της ωκυτοκίνης που παρουσιάζουν στην αμυγδαλή λόγω της μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου του, διαμεσολαβούν την αυξημένη επιθετική συμπεριφορά και τη μειωμένη κοινωνικότητα που εκδηλώνουν οι επίμυς στην ενήλικη ζωή. Επιπλέον, τα αυξημένα επίπεδα OTR στον ιππόκαμπο των ενήλικων αρσενικών DER και RER επίμυων θα μπορούσαν να εξηγούν τα μειωμένα επίπεδα κορτικοστερόνης που εκκρίνουν οι επίμυς αυτοί ως απάντηση σε κάποιο στρεσογόνο ερέθισμα κατά την ενήλικη ζωή, αποτέλεσμα που φαίνεται να συμφωνεί με τον ρόλο της ωκυτοκίνης στον άξονα του στρες. Τέλος, η RER εμπειρία φαίνεται να αυξάνει τα επίπεδα του ΟΤR στον έσω και κεντρικό πυρήνα της αμυγδαλής, ενήλικων, θηλυκών, επίμυων γεγονός που μπορεί να συνεπάγεται αύξηση της μητρικής συμπεριφοράς που θα εκδηλώσουν αυτοί οι επίμυς ως μητέρες. Καταλήγοντας, με την παρούσα μελέτη δείξαμε ότι η εκπαίδευση με συνεχόμενη ματαίωση ή ενίσχυση μέσω της αναμενόμενης μητρικής φροντίδας έχει επιπτώσεις στα επίπεδα έκφρασης του υποδοχέα της ωκυτοκίνης στον ιππόκαμπο και την αμυγδαλή, με ένα φυλετικά διμορφικό πρότυπο. Τα παραπάνω ευρήματα προτείνουν ότι η εμπειρία κάποιας αντιξοότητας σε πρώιμες κρίσιμες αναπτυξιακές περιόδους κατά τη ζωή μπορεί να οδηγήσει έναν οργανισμό στην διαμόρφωση μίας διαφορετικής ικανότητας προσαρμογής στις περιβαλλοντικές αλλαγές αργότερα στη ζωή. Η πλαστικότητα πολλών νευρωνικών κυκλωμάτων, ανάμεσα στα οποία απαντάται και το σύστημα της ωκυτοκίνης, εμπλέκεται στην εμφάνιση της ικανότητας αυτής.","abstract_html":"Οι πρώιμες εμπειρίες της ζωής ενός οργανισμού επηρεάζουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου και ως εκ τούτου, αλλάζουν τη συμπεριφορά του οργανισμού. Επιπλέον, έχει διαπιστωθεί μία σύνδεση μεταξύ του τύπου των εμπειριών αυτών και του κινδύνου εμφάνισης ψυχιατρικών ασθενειών στην ενήλικη ζωή. Μία ελκυστική υπόθεση για τον τρόπο με τον οποίο οι πρώιμες εμπειρίες θα μπορούσαν να δημιουργούν προγραμματιστικές αλλαγές αποτελούν οι επιγενετικές τροποποιήσεις των γονιδίων των ενζύμων σύνθεσης ορμονών και νευροδιαβιβαστών καθώς και των υποδοχέων τους που εμπλέκονται στα πολύπλοκα νευρωνικά μονοπάτια της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των συνεπειών πρώιμων εμπειριών στην έκφραση γονιδίων που ενέχονται στην απάντηση στο στρες, μέσω επιγενετικών τροποποιήσεων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε ένα μοντέλο πρώιμων μεταγεννητικών εμπειριών, το οποίο βασίζεται στην άρνηση (ζώα DER, denial of expected reward) ή την παροχή (ζώα RER, receipt of expected reward) της ανταμοιβής μέσω της μητρικής επαφής και επιπρόσθετα περιέχει μία μαθησιακή συνιστώσα για τα νεογνά, καθώς αυτά εκπαιδεύονται κατά τις μεταγεννητικές ημέρες 10-13 σε έναν λαβύρινθο σχήματος Ταυ μαθαίνουν να εντοπίζουν και να κινούνται προς τη μητέρα τους. Σε ενήλικα ζώα και των δύο φύλων που είχαν εκπαιδευτεί υπό τις παραπάνω συνθήκες προσδιορίστηκαν ανοσοϊστοχημικά, οι επιγενετικές τροποποιήσεις στα επίπεδα έκφρασης του γονιδίου του υποδοχέα της ωκυτοκίνης (OTR), που εμπλέκεται στη ρύθμιση της απάντησης σε στρεσσογόνα ερεθίσματα κυρίως κοινωνικής υφής. Με βάση τα αποτελέσματα του μοντέλου μας, μία πρώιμη στρεσσογόνος εμπειρία ήπιας αντιξοότητας, όπως η DER εμπειρία, μπορεί να επιφέρει επιγενετικές τροποποιήσεις και μάλιστα αυξημένη μεθυλίωση στον υποκινητή του γονιδίου του OTR, αλλάζοντας το πρότυπο έκφρασής του υποδοχέα στην αμυγδαλή ενήλικων αρσενικών επίμυων, οι οποίοι έλαβαν ως νεογνά εκπαίδευση με συνεχόμενη ματαίωση. Με τον τρόπο αυτό η DER εμπειρία φαίνεται να ρυθμίζει τη συμπεριφορά των αρσενικών επίμυων αργότερα στη ζωή, καθώς τα μειωμένα επίπεδα υποδοχέων της ωκυτοκίνης που παρουσιάζουν στην αμυγδαλή λόγω της μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου του, διαμεσολαβούν την αυξημένη επιθετική συμπεριφορά και τη μειωμένη κοινωνικότητα που εκδηλώνουν οι επίμυς στην ενήλικη ζωή. Επιπλέον, τα αυξημένα επίπεδα OTR στον ιππόκαμπο των ενήλικων αρσενικών DER και RER επίμυων θα μπορούσαν να εξηγούν τα μειωμένα επίπεδα κορτικοστερόνης που εκκρίνουν οι επίμυς αυτοί ως απάντηση σε κάποιο στρεσογόνο ερέθισμα κατά την ενήλικη ζωή, αποτέλεσμα που φαίνεται να συμφωνεί με τον ρόλο της ωκυτοκίνης στον άξονα του στρες. Τέλος, η RER εμπειρία φαίνεται να αυξάνει τα επίπεδα του ΟΤR στον έσω και κεντρικό πυρήνα της αμυγδαλής, ενήλικων, θηλυκών, επίμυων γεγονός που μπορεί να συνεπάγεται αύξηση της μητρικής συμπεριφοράς που θα εκδηλώσουν αυτοί οι επίμυς ως μητέρες. Καταλήγοντας, με την παρούσα μελέτη δείξαμε ότι η εκπαίδευση με συνεχόμενη ματαίωση ή ενίσχυση μέσω της αναμενόμενης μητρικής φροντίδας έχει επιπτώσεις στα επίπεδα έκφρασης του υποδοχέα της ωκυτοκίνης στον ιππόκαμπο και την αμυγδαλή, με ένα φυλετικά διμορφικό πρότυπο. Τα παραπάνω ευρήματα προτείνουν ότι η εμπειρία κάποιας αντιξοότητας σε πρώιμες κρίσιμες αναπτυξιακές περιόδους κατά τη ζωή μπορεί να οδηγήσει έναν οργανισμό στην διαμόρφωση μίας διαφορετικής ικανότητας προσαρμογής στις περιβαλλοντικές αλλαγές αργότερα στη ζωή. Η πλαστικότητα πολλών νευρωνικών κυκλωμάτων, ανάμεσα στα οποία απαντάται και το σύστημα της ωκυτοκίνης, εμπλέκεται στην εμφάνιση της ικανότητας αυτής.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαλέου Σοφία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:24:57Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316962"],"render_values":[{"text":"uoadl:1316962","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316962","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316962","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1316962","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαλέου Σοφία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1316962","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316962"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι πρώιμες εμπειρίες της ζωής ενός οργανισμού επηρεάζουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου και ως εκ τούτου, αλλάζουν τη συμπεριφορά του οργανισμού. Επιπλέον, έχει διαπιστωθεί μία σύνδεση μεταξύ του τύπου των εμπειριών αυτών και του κινδύνου εμφάνισης ψυχιατρικών ασθενειών στην ενήλικη ζωή. Μία ελκυστική υπόθεση για τον τρόπο με τον οποίο οι πρώιμες εμπειρίες θα μπορούσαν να δημιουργούν προγραμματιστικές αλλαγές αποτελούν οι επιγενετικές τροποποιήσεις των γονιδίων των ενζύμων σύνθεσης ορμονών και νευροδιαβιβαστών καθώς και των υποδοχέων τους που εμπλέκονται στα πολύπλοκα νευρωνικά μονοπάτια της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των συνεπειών πρώιμων εμπειριών στην έκφραση γονιδίων που ενέχονται στην απάντηση στο στρες, μέσω επιγενετικών τροποποιήσεων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε ένα μοντέλο πρώιμων μεταγεννητικών εμπειριών, το οποίο βασίζεται στην άρνηση (ζώα DER, denial of expected reward) ή την παροχή (ζώα RER, receipt of expected reward) της ανταμοιβής μέσω της μητρικής επαφής και επιπρόσθετα περιέχει μία μαθησιακή συνιστώσα για τα νεογνά, καθώς αυτά εκπαιδεύονται κατά τις μεταγεννητικές ημέρες 10-13 σε έναν λαβύρινθο σχήματος Ταυ μαθαίνουν να εντοπίζουν και να κινούνται προς τη μητέρα τους. Σε ενήλικα ζώα και των δύο φύλων που είχαν εκπαιδευτεί υπό τις παραπάνω συνθήκες προσδιορίστηκαν ανοσοϊστοχημικά, οι επιγενετικές τροποποιήσεις στα επίπεδα έκφρασης του γονιδίου του υποδοχέα της ωκυτοκίνης (OTR), που εμπλέκεται στη ρύθμιση της απάντησης σε στρεσσογόνα ερεθίσματα κυρίως κοινωνικής υφής. Με βάση τα αποτελέσματα του μοντέλου μας, μία πρώιμη στρεσσογόνος εμπειρία ήπιας αντιξοότητας, όπως η DER εμπειρία, μπορεί να επιφέρει επιγενετικές τροποποιήσεις και μάλιστα αυξημένη μεθυλίωση στον υποκινητή του γονιδίου του OTR, αλλάζοντας το πρότυπο έκφρασής του υποδοχέα στην αμυγδαλή ενήλικων αρσενικών επίμυων, οι οποίοι έλαβαν ως νεογνά εκπαίδευση με συνεχόμενη ματαίωση. Με τον τρόπο αυτό η DER εμπειρία φαίνεται να ρυθμίζει τη συμπεριφορά των αρσενικών επίμυων αργότερα στη ζωή, καθώς τα μειωμένα επίπεδα υποδοχέων της ωκυτοκίνης που παρουσιάζουν στην αμυγδαλή λόγω της μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου του, διαμεσολαβούν την αυξημένη επιθετική συμπεριφορά και τη μειωμένη κοινωνικότητα που εκδηλώνουν οι επίμυς στην ενήλικη ζωή. Επιπλέον, τα αυξημένα επίπεδα OTR στον ιππόκαμπο των ενήλικων αρσενικών DER και RER επίμυων θα μπορούσαν να εξηγούν τα μειωμένα επίπεδα κορτικοστερόνης που εκκρίνουν οι επίμυς αυτοί ως απάντηση σε κάποιο στρεσογόνο ερέθισμα κατά την ενήλικη ζωή, αποτέλεσμα που φαίνεται να συμφωνεί με τον ρόλο της ωκυτοκίνης στον άξονα του στρες. Τέλος, η RER εμπειρία φαίνεται να αυξάνει τα επίπεδα του ΟΤR στον έσω και κεντρικό πυρήνα της αμυγδαλής, ενήλικων, θηλυκών, επίμυων γεγονός που μπορεί να συνεπάγεται αύξηση της μητρικής συμπεριφοράς που θα εκδηλώσουν αυτοί οι επίμυς ως μητέρες. Καταλήγοντας, με την παρούσα μελέτη δείξαμε ότι η εκπαίδευση με συνεχόμενη ματαίωση ή ενίσχυση μέσω της αναμενόμενης μητρικής φροντίδας έχει επιπτώσεις στα επίπεδα έκφρασης του υποδοχέα της ωκυτοκίνης στον ιππόκαμπο και την αμυγδαλή, με ένα φυλετικά διμορφικό πρότυπο. Τα παραπάνω ευρήματα προτείνουν ότι η εμπειρία κάποιας αντιξοότητας σε πρώιμες κρίσιμες αναπτυξιακές περιόδους κατά τη ζωή μπορεί να οδηγήσει έναν οργανισμό στην διαμόρφωση μίας διαφορετικής ικανότητας προσαρμογής στις περιβαλλοντικές αλλαγές αργότερα στη ζωή. Η πλαστικότητα πολλών νευρωνικών κυκλωμάτων, ανάμεσα στα οποία απαντάται και το σύστημα της ωκυτοκίνης, εμπλέκεται στην εμφάνιση της ικανότητας αυτής.","Early life experiences affect brain development and thus change the behaviour of the organism. Moreover a connection has been established between the type of these experiences and the risk of psychiatric diseases in adulthood. An attractive hypothesis on how early experiences could manifest these changes are the epigenetic modifications. The purpose of the current study was to investigate the effects of early experiences on the expression of genes involved in stress response, through epigenetic modifications. Specifically, a model of early postnatal experience was used: this model involves either denial of expected reward (DER animals) or receipt of expected reward (RER animals) through contact with the mother and additionally invokes a learning component on the part of pups as they are trained during postnatal days 10 to 13 in a T-maze to locate and move toward their mother. In adult animals of both sexes trained under the above conditions, we determined immunohistochemically, the epigenetically-induced changes in expression levels of oxytocin receptor gene (OTR). OTRs are involved in regulating the response to stressful stimuli, mainly those of a social nature. Based on the results of our model, an early stressful experience with mild adversity, such as the DER experience, can bring about epigenetic modifications, namely increased methylation, in the promoter of the OTR gene, thus lowering receptor levels in the amygdala of adult male DER rats. This cellular change could underlie the increased aggression and reduced sociability exhibited by the DER male animals in adulthood. Moreover, we observed elevated OTR hippocampal levels in adult male DER and RER rats, a finding that could explain the reduced levels of stressed-induced corticosterone secretion exhibited by the DER and RER males, in agreement with the role of oxytocin in the regulation of the stress axis. Finally, the RER experience seems to increase the levels of OTR in the medial and central nucleus of the amygdala, specifically in adult females. This increase could result in enhanced maternal behaviour were these animals to become mothers. In conclusion, our findings suggest that the early life adversity can affect the capacity of the organism to adapt to environmental changes later in life. The plasticity of several neural circuits, among which the oxytocin system, is involved in the emergence of this capacity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των συνεπειών επιγενετικών τροποποιήσεων σε γονίδια που ενέχονται στην απάντηση στο στρες - πειραματική μελέτη σε επίμυς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαλέου Σοφία"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Οι πρώιμες εμπειρίες της ζωής ενός οργανισμού επηρεάζουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου και ως εκ τούτου, αλλάζουν τη συμπεριφορά του οργανισμού. Επιπλέον, έχει διαπιστωθεί μία σύνδεση μεταξύ του τύπου των εμπειριών αυτών και του κινδύνου εμφάνισης ψυχιατρικών ασθενειών στην ενήλικη ζωή. Μία ελκυστική υπόθεση για τον τρόπο με τον οποίο οι πρώιμες εμπειρίες θα μπορούσαν να δημιουργούν προγραμματιστικές αλλαγές αποτελούν οι επιγενετικές τροποποιήσεις των γονιδίων των ενζύμων σύνθεσης ορμονών και νευροδιαβιβαστών καθώς και των υποδοχέων τους που εμπλέκονται στα πολύπλοκα νευρωνικά μονοπάτια της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των συνεπειών πρώιμων εμπειριών στην έκφραση γονιδίων που ενέχονται στην απάντηση στο στρες, μέσω επιγενετικών τροποποιήσεων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε ένα μοντέλο πρώιμων μεταγεννητικών εμπειριών, το οποίο βασίζεται στην άρνηση (ζώα DER, denial of expected reward) ή την παροχή (ζώα RER, receipt of expected reward) της ανταμοιβής μέσω της μητρικής επαφής και επιπρόσθετα περιέχει μία μαθησιακή συνιστώσα για τα νεογνά, καθώς αυτά εκπαιδεύονται κατά τις μεταγεννητικές ημέρες 10-13 σε έναν λαβύρινθο σχήματος Ταυ μαθαίνουν να εντοπίζουν και να κινούνται προς τη μητέρα τους. Σε ενήλικα ζώα και των δύο φύλων που είχαν εκπαιδευτεί υπό τις παραπάνω συνθήκες προσδιορίστηκαν ανοσοϊστοχημικά, οι επιγενετικές τροποποιήσεις στα επίπεδα έκφρασης του γονιδίου του υποδοχέα της ωκυτοκίνης (OTR), που εμπλέκεται στη ρύθμιση της απάντησης σε στρεσσογόνα ερεθίσματα κυρίως κοινωνικής υφής. Με βάση τα αποτελέσματα του μοντέλου μας, μία πρώιμη στρεσσογόνος εμπειρία ήπιας αντιξοότητας, όπως η DER εμπειρία, μπορεί να επιφέρει επιγενετικές τροποποιήσεις και μάλιστα αυξημένη μεθυλίωση στον υποκινητή του γονιδίου του OTR, αλλάζοντας το πρότυπο έκφρασής του υποδοχέα στην αμυγδαλή ενήλικων αρσενικών επίμυων, οι οποίοι έλαβαν ως νεογνά εκπαίδευση με συνεχόμενη ματαίωση. Με τον τρόπο αυτό η DER εμπειρία φαίνεται να ρυθμίζει τη συμπεριφορά των αρσενικών επίμυων αργότερα στη ζωή, καθώς τα μειωμένα επίπεδα υποδοχέων της ωκυτοκίνης που παρουσιάζουν στην αμυγδαλή λόγω της μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου του, διαμεσολαβούν την αυξημένη επιθετική συμπεριφορά και τη μειωμένη κοινωνικότητα που εκδηλώνουν οι επίμυς στην ενήλικη ζωή. Επιπλέον, τα αυξημένα επίπεδα OTR στον ιππόκαμπο των ενήλικων αρσενικών DER και RER επίμυων θα μπορούσαν να εξηγούν τα μειωμένα επίπεδα κορτικοστερόνης που εκκρίνουν οι επίμυς αυτοί ως απάντηση σε κάποιο στρεσογόνο ερέθισμα κατά την ενήλικη ζωή, αποτέλεσμα που φαίνεται να συμφωνεί με τον ρόλο της ωκυτοκίνης στον άξονα του στρες. Τέλος, η RER εμπειρία φαίνεται να αυξάνει τα επίπεδα του ΟΤR στον έσω και κεντρικό πυρήνα της αμυγδαλής, ενήλικων, θηλυκών, επίμυων γεγονός που μπορεί να συνεπάγεται αύξηση της μητρικής συμπεριφοράς που θα εκδηλώσουν αυτοί οι επίμυς ως μητέρες. Καταλήγοντας, με την παρούσα μελέτη δείξαμε ότι η εκπαίδευση με συνεχόμενη ματαίωση ή ενίσχυση μέσω της αναμενόμενης μητρικής φροντίδας έχει επιπτώσεις στα επίπεδα έκφρασης του υποδοχέα της ωκυτοκίνης στον ιππόκαμπο και την αμυγδαλή, με ένα φυλετικά διμορφικό πρότυπο. Τα παραπάνω ευρήματα προτείνουν ότι η εμπειρία κάποιας αντιξοότητας σε πρώιμες κρίσιμες αναπτυξιακές περιόδους κατά τη ζωή μπορεί να οδηγήσει έναν οργανισμό στην διαμόρφωση μίας διαφορετικής ικανότητας προσαρμογής στις περιβαλλοντικές αλλαγές αργότερα στη ζωή. Η πλαστικότητα πολλών νευρωνικών κυκλωμάτων, ανάμεσα στα οποία απαντάται και το σύστημα της ωκυτοκίνης, εμπλέκεται στην εμφάνιση της ικανότητας αυτής.","Early life experiences affect brain development and thus change the behaviour of the organism. Moreover a connection has been established between the type of these experiences and the risk of psychiatric diseases in adulthood. An attractive hypothesis on how early experiences could manifest these changes are the epigenetic modifications. The purpose of the current study was to investigate the effects of early experiences on the expression of genes involved in stress response, through epigenetic modifications. Specifically, a model of early postnatal experience was used: this model involves either denial of expected reward (DER animals) or receipt of expected reward (RER animals) through contact with the mother and additionally invokes a learning component on the part of pups as they are trained during postnatal days 10 to 13 in a T-maze to locate and move toward their mother. In adult animals of both sexes trained under the above conditions, we determined immunohistochemically, the epigenetically-induced changes in expression levels of oxytocin receptor gene (OTR). OTRs are involved in regulating the response to stressful stimuli, mainly those of a social nature. Based on the results of our model, an early stressful experience with mild adversity, such as the DER experience, can bring about epigenetic modifications, namely increased methylation, in the promoter of the OTR gene, thus lowering receptor levels in the amygdala of adult male DER rats. This cellular change could underlie the increased aggression and reduced sociability exhibited by the DER male animals in adulthood. Moreover, we observed elevated OTR hippocampal levels in adult male DER and RER rats, a finding that could explain the reduced levels of stressed-induced corticosterone secretion exhibited by the DER and RER males, in agreement with the role of oxytocin in the regulation of the stress axis. Finally, the RER experience seems to increase the levels of OTR in the medial and central nucleus of the amygdala, specifically in adult females. This increase could result in enhanced maternal behaviour were these animals to become mothers. In conclusion, our findings suggest that the early life adversity can affect the capacity of the organism to adapt to environmental changes later in life. The plasticity of several neural circuits, among which the oxytocin system, is involved in the emergence of this capacity."],"dc:identifier":["uoadl:1316962","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1316962"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διερεύνηση των συνεπειών επιγενετικών τροποποιήσεων σε γονίδια που ενέχονται στην απάντηση στο στρες - πειραματική μελέτη σε επίμυς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:57Z"}