{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317009"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317009","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δομικές τροποποιήσεις αντιοξειδωτικών μορίων προς ενίσχυση της in vitrο/in vivo αντιοξειδωτικής, αντιφλεγμονώδους ή/και αντιυπερλιπιδαιμικής τους δράσης","abstract":"Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου στις περισσότερες από τις αναπτυγμένες χώρες, και εξαρτώνται κυρίως από την ανάπτυξη της αθηροσκλήρυνσης. Πρόκειται για μια χρόνια αγγειακή ασθένεια κατά την οποία τρεις κυρίως διαδικασίες λαμβάνουν χώρα, η φλεγμονή, το οξειδωτικό stress και η υπερχοληστερολαιμία/υπερλιπιδαιμία. Η πρόληψη και η θεραπεία της καθίσταται λοιπόν σχετικά δύσκολη, εφόσον εμφανίζει έναν πολυπαραγοντικό χαρακτήρα. Αρκετές είναι οι θεραπευτικές στρατηγικές που έχουν εφαρμοστεί μέχρι στιγμής, ενώ η θεραπεία μέσω πολυλειτουργικών μορίων, όπου σε ένα μόριο συνδυάζονται πολλαπλές δράσεις, παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάπτυξη μορίων που συνδυάζουν αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη και/ή αντιυπερλιπιδαιμική δράση. Σχεδιάστηκαν 9 νέα παράγωγα συνδυάζοντας δομικά τμήματα γνωστών μορίων με αντίστοιχες επιμέρους δράσεις, με στόχο την ενίσχυση των φαρμακολογικών ιδιοτήτων τους. Συγκεκριμένα συντέθηκαν τρία νέα μορφολινικά, ένα θειομορφολινικό παράγωγο καθώς και πέντε νέα παράγωγα εστεροποίησης γνωστών αντιοξειδωτικών και/ή αντιφλεγμονωδών μορίων. Η δομή τους ταυτοποιήθηκε με χρήση φασματοσκοπίας 1H και 13C NMR. Τα νέα μόρια αρχικά εξετάστηκαν ως προς την in vitro αντιοξειδωτική τους ικανότητα σε δύο διαφορετικές δοκιμασίες. Δηλαδή ως προς την ικανότητά τους να δεσμεύουν την ελεύθερη ρίζα DPPH, παρουσιάζοντας τιμές EC50 από 24 έως 240 μΜ, και να αναστέλλουν την λιπιδική υπεροξείδωση μικροσωμικών μεμβρανών επιμύων, με τιμές IC50 μεταξύ 0.6 έως 70 μΜ. Ένα από τα παράγωγα μελετήθηκε ως προς την κυτταροπροστατευτική του δράση σε καλλιέργεια ινοβλαστών (κύτταρα απομονωμένα από μύες) έπειτα από UV ακτινοβόληση, αυξάνοντας την βιωσιμότητα των κυττάρων. Στη συνέχεια ελέγχθηκε η ανασταλτική δράση όλων των ενώσεων έναντι του ενζύμου της λιποξυγονάσης, ένζυμο που σχετίζεται με τη φλεγμονή. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι όλες οι νέες ενώσεις επέδειξαν σημαντική αναστολή του ενζύμου με IC50 που κυμάνθηκε από 0.09 έως 194 μΜ. Η in vivo φαρμακολογική δράση των παραγώγων αξιολογήθηκε σε δύο πειραματικά πρότυπα: σε υπερχοληστερολαιμικό πρότυπο μυών και σε πρότυπο ανάπτυξης/αναστολής φλεγμονής. Στο πρώτο πειραματικό πρότυπο, οι ενώσεις επέφεραν στις 24h μείωση στα επίπεδα ολικής χοληστερόλης έως και 42% ενώ τα τριγλυκερίδια υπέστησαν έως και 70% μείωση. Παράλληλα, η ολική αντιοξειδωτική ικανότητα του πλάσματος αυξήθηκε μέχρι και 75%. Τέλος πολλές ενώσεις κατάφεραν να μειώσουν τη φλεγμονή έως και 60%. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την επιτυχής ενίσχυση της φαρμακολογικής δράσης των νέων παραγώγων με πιθανές προοπτικές στην πρόληψη ή/και θεραπεία πολυπαραγοντικών διαταραχών όπως της αθηροσκλήρυνσης, του διαβήτη τύπου ΙΙ και της νευροεκφύλισης.","abstract_html":"Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου στις περισσότερες από τις αναπτυγμένες χώρες, και εξαρτώνται κυρίως από την ανάπτυξη της αθηροσκλήρυνσης. Πρόκειται για μια χρόνια αγγειακή ασθένεια κατά την οποία τρεις κυρίως διαδικασίες λαμβάνουν χώρα, η φλεγμονή, το οξειδωτικό stress και η υπερχοληστερολαιμία/υπερλιπιδαιμία. Η πρόληψη και η θεραπεία της καθίσταται λοιπόν σχετικά δύσκολη, εφόσον εμφανίζει έναν πολυπαραγοντικό χαρακτήρα. Αρκετές είναι οι θεραπευτικές στρατηγικές που έχουν εφαρμοστεί μέχρι στιγμής, ενώ η θεραπεία μέσω πολυλειτουργικών μορίων, όπου σε ένα μόριο συνδυάζονται πολλαπλές δράσεις, παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάπτυξη μορίων που συνδυάζουν αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη και/ή αντιυπερλιπιδαιμική δράση. Σχεδιάστηκαν 9 νέα παράγωγα συνδυάζοντας δομικά τμήματα γνωστών μορίων με αντίστοιχες επιμέρους δράσεις, με στόχο την ενίσχυση των φαρμακολογικών ιδιοτήτων τους. Συγκεκριμένα συντέθηκαν τρία νέα μορφολινικά, ένα θειομορφολινικό παράγωγο καθώς και πέντε νέα παράγωγα εστεροποίησης γνωστών αντιοξειδωτικών και/ή αντιφλεγμονωδών μορίων. Η δομή τους ταυτοποιήθηκε με χρήση φασματοσκοπίας 1H και 13C NMR. Τα νέα μόρια αρχικά εξετάστηκαν ως προς την in vitro αντιοξειδωτική τους ικανότητα σε δύο διαφορετικές δοκιμασίες. Δηλαδή ως προς την ικανότητά τους να δεσμεύουν την ελεύθερη ρίζα DPPH, παρουσιάζοντας τιμές EC50 από 24 έως 240 μΜ, και να αναστέλλουν την λιπιδική υπεροξείδωση μικροσωμικών μεμβρανών επιμύων, με τιμές IC50 μεταξύ 0.6 έως 70 μΜ. Ένα από τα παράγωγα μελετήθηκε ως προς την κυτταροπροστατευτική του δράση σε καλλιέργεια ινοβλαστών (κύτταρα απομονωμένα από μύες) έπειτα από UV ακτινοβόληση, αυξάνοντας την βιωσιμότητα των κυττάρων. Στη συνέχεια ελέγχθηκε η ανασταλτική δράση όλων των ενώσεων έναντι του ενζύμου της λιποξυγονάσης, ένζυμο που σχετίζεται με τη φλεγμονή. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι όλες οι νέες ενώσεις επέδειξαν σημαντική αναστολή του ενζύμου με IC50 που κυμάνθηκε από 0.09 έως 194 μΜ. Η in vivo φαρμακολογική δράση των παραγώγων αξιολογήθηκε σε δύο πειραματικά πρότυπα: σε υπερχοληστερολαιμικό πρότυπο μυών και σε πρότυπο ανάπτυξης/αναστολής φλεγμονής. Στο πρώτο πειραματικό πρότυπο, οι ενώσεις επέφεραν στις 24h μείωση στα επίπεδα ολικής χοληστερόλης έως και 42% ενώ τα τριγλυκερίδια υπέστησαν έως και 70% μείωση. Παράλληλα, η ολική αντιοξειδωτική ικανότητα του πλάσματος αυξήθηκε μέχρι και 75%. Τέλος πολλές ενώσεις κατάφεραν να μειώσουν τη φλεγμονή έως και 60%. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την επιτυχής ενίσχυση της φαρμακολογικής δράσης των νέων παραγώγων με πιθανές προοπτικές στην πρόληψη ή/και θεραπεία πολυπαραγοντικών διαταραχών όπως της αθηροσκλήρυνσης, του διαβήτη τύπου ΙΙ και της νευροεκφύλισης.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιασαφάκη Μαρία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:24:57Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317009"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317009","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317009","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317009","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317009","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιασαφάκη Μαρία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317009","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317009"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου στις περισσότερες από τις αναπτυγμένες χώρες, και εξαρτώνται κυρίως από την ανάπτυξη της αθηροσκλήρυνσης. Πρόκειται για μια χρόνια αγγειακή ασθένεια κατά την οποία τρεις κυρίως διαδικασίες λαμβάνουν χώρα, η φλεγμονή, το οξειδωτικό stress και η υπερχοληστερολαιμία/υπερλιπιδαιμία. Η πρόληψη και η θεραπεία της καθίσταται λοιπόν σχετικά δύσκολη, εφόσον εμφανίζει έναν πολυπαραγοντικό χαρακτήρα. Αρκετές είναι οι θεραπευτικές στρατηγικές που έχουν εφαρμοστεί μέχρι στιγμής, ενώ η θεραπεία μέσω πολυλειτουργικών μορίων, όπου σε ένα μόριο συνδυάζονται πολλαπλές δράσεις, παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάπτυξη μορίων που συνδυάζουν αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη και/ή αντιυπερλιπιδαιμική δράση. Σχεδιάστηκαν 9 νέα παράγωγα συνδυάζοντας δομικά τμήματα γνωστών μορίων με αντίστοιχες επιμέρους δράσεις, με στόχο την ενίσχυση των φαρμακολογικών ιδιοτήτων τους. Συγκεκριμένα συντέθηκαν τρία νέα μορφολινικά, ένα θειομορφολινικό παράγωγο καθώς και πέντε νέα παράγωγα εστεροποίησης γνωστών αντιοξειδωτικών και/ή αντιφλεγμονωδών μορίων. Η δομή τους ταυτοποιήθηκε με χρήση φασματοσκοπίας 1H και 13C NMR. Τα νέα μόρια αρχικά εξετάστηκαν ως προς την in vitro αντιοξειδωτική τους ικανότητα σε δύο διαφορετικές δοκιμασίες. Δηλαδή ως προς την ικανότητά τους να δεσμεύουν την ελεύθερη ρίζα DPPH, παρουσιάζοντας τιμές EC50 από 24 έως 240 μΜ, και να αναστέλλουν την λιπιδική υπεροξείδωση μικροσωμικών μεμβρανών επιμύων, με τιμές IC50 μεταξύ 0.6 έως 70 μΜ. Ένα από τα παράγωγα μελετήθηκε ως προς την κυτταροπροστατευτική του δράση σε καλλιέργεια ινοβλαστών (κύτταρα απομονωμένα από μύες) έπειτα από UV ακτινοβόληση, αυξάνοντας την βιωσιμότητα των κυττάρων. Στη συνέχεια ελέγχθηκε η ανασταλτική δράση όλων των ενώσεων έναντι του ενζύμου της λιποξυγονάσης, ένζυμο που σχετίζεται με τη φλεγμονή. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι όλες οι νέες ενώσεις επέδειξαν σημαντική αναστολή του ενζύμου με IC50 που κυμάνθηκε από 0.09 έως 194 μΜ. Η in vivo φαρμακολογική δράση των παραγώγων αξιολογήθηκε σε δύο πειραματικά πρότυπα: σε υπερχοληστερολαιμικό πρότυπο μυών και σε πρότυπο ανάπτυξης/αναστολής φλεγμονής. Στο πρώτο πειραματικό πρότυπο, οι ενώσεις επέφεραν στις 24h μείωση στα επίπεδα ολικής χοληστερόλης έως και 42% ενώ τα τριγλυκερίδια υπέστησαν έως και 70% μείωση. Παράλληλα, η ολική αντιοξειδωτική ικανότητα του πλάσματος αυξήθηκε μέχρι και 75%. Τέλος πολλές ενώσεις κατάφεραν να μειώσουν τη φλεγμονή έως και 60%. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την επιτυχής ενίσχυση της φαρμακολογικής δράσης των νέων παραγώγων με πιθανές προοπτικές στην πρόληψη ή/και θεραπεία πολυπαραγοντικών διαταραχών όπως της αθηροσκλήρυνσης, του διαβήτη τύπου ΙΙ και της νευροεκφύλισης.","Cardiovascular diseases are the leading cause of death in most developed countries. They are mainly caused by atherosclerosis, a chronic vascular disorder which is characterized by three main processes: inflammation, oxidative stress and hypercholesterolaemia-hyperlipidaemia. Both prevention and treatment are challenging due to the multifactorial nature of atherosclerosis. So far there are several therapeutic strategies, among which treatment with multifunctional molecules, i.e. one molecule combining multiple activities, has several advantages. The purpose of this study is the design and development of derivatives which combine antioxidant, antiinflammatory and/or antihyperlipidemic activity. Nine new derivatives were designed by combining structural features of known molecules with respective activities in order to enhance/extend their pharmacological profile. Specifically, three new morpholine derivatives, one thiomorpholine and five new ester derivatives of known antioxidants and/or anti-inflammatory molecules were synthesized and their structures verified by 1H and 13C NMR spectroscopy. The new molecules were pharmacologically evaluated in vitro, in four separate assays; from their interaction with the free radical of DPPH they exhibited EC50 values between 24 to 240 mM while their inhibition of lipid peroxidation of rat microsomal membranes was determinded with IC50 values between 0.6 μΜ to 70 μΜ, for the most active molecules. One of the derivatives was tested for its cytoprotective effect in a fibroblast cells (primary culture) after UV radiation, resulting in an increase in cell viability. Finally, anti-inflammatory activity was evaluated in vitro via their inhibition of lipoxygenase. Interestingly, all new compounds exhibited significant inhibition of the enzyme with IC50 ranging from 0.09 to 194 μM. The in vivo pharmacological activity of the derivatives was evaluated in two different protocols: a hypercholesterolaemia mouse model and an inflammation mouse model. In the first protocol, compounds reduced after 24h plasma total cholesterol up to 42% and triglycerides levels up to 70%. They also increased the plasma total antioxidant capacity up to 75%. In the second, inflammation expressed as mouse paw edema was reduced up to 60%. The results point to structure activity relationships that are discussed, and confirm the successful enhancement of the pharmacological activity profile of the designed new derivatives. Thus, they may be considered as potentially interesting agents for the treatment of multifactorial diseases such as atherosclerosis, type II diabetes and/or neurodegeneration."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δομικές τροποποιήσεις αντιοξειδωτικών μορίων προς ενίσχυση της in vitrο/in vivo αντιοξειδωτικής, αντιφλεγμονώδους ή/και αντιυπερλιπιδαιμικής τους δράσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιασαφάκη Μαρία"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου στις περισσότερες από τις αναπτυγμένες χώρες, και εξαρτώνται κυρίως από την ανάπτυξη της αθηροσκλήρυνσης. Πρόκειται για μια χρόνια αγγειακή ασθένεια κατά την οποία τρεις κυρίως διαδικασίες λαμβάνουν χώρα, η φλεγμονή, το οξειδωτικό stress και η υπερχοληστερολαιμία/υπερλιπιδαιμία. Η πρόληψη και η θεραπεία της καθίσταται λοιπόν σχετικά δύσκολη, εφόσον εμφανίζει έναν πολυπαραγοντικό χαρακτήρα. Αρκετές είναι οι θεραπευτικές στρατηγικές που έχουν εφαρμοστεί μέχρι στιγμής, ενώ η θεραπεία μέσω πολυλειτουργικών μορίων, όπου σε ένα μόριο συνδυάζονται πολλαπλές δράσεις, παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάπτυξη μορίων που συνδυάζουν αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη και/ή αντιυπερλιπιδαιμική δράση. Σχεδιάστηκαν 9 νέα παράγωγα συνδυάζοντας δομικά τμήματα γνωστών μορίων με αντίστοιχες επιμέρους δράσεις, με στόχο την ενίσχυση των φαρμακολογικών ιδιοτήτων τους. Συγκεκριμένα συντέθηκαν τρία νέα μορφολινικά, ένα θειομορφολινικό παράγωγο καθώς και πέντε νέα παράγωγα εστεροποίησης γνωστών αντιοξειδωτικών και/ή αντιφλεγμονωδών μορίων. Η δομή τους ταυτοποιήθηκε με χρήση φασματοσκοπίας 1H και 13C NMR. Τα νέα μόρια αρχικά εξετάστηκαν ως προς την in vitro αντιοξειδωτική τους ικανότητα σε δύο διαφορετικές δοκιμασίες. Δηλαδή ως προς την ικανότητά τους να δεσμεύουν την ελεύθερη ρίζα DPPH, παρουσιάζοντας τιμές EC50 από 24 έως 240 μΜ, και να αναστέλλουν την λιπιδική υπεροξείδωση μικροσωμικών μεμβρανών επιμύων, με τιμές IC50 μεταξύ 0.6 έως 70 μΜ. Ένα από τα παράγωγα μελετήθηκε ως προς την κυτταροπροστατευτική του δράση σε καλλιέργεια ινοβλαστών (κύτταρα απομονωμένα από μύες) έπειτα από UV ακτινοβόληση, αυξάνοντας την βιωσιμότητα των κυττάρων. Στη συνέχεια ελέγχθηκε η ανασταλτική δράση όλων των ενώσεων έναντι του ενζύμου της λιποξυγονάσης, ένζυμο που σχετίζεται με τη φλεγμονή. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι όλες οι νέες ενώσεις επέδειξαν σημαντική αναστολή του ενζύμου με IC50 που κυμάνθηκε από 0.09 έως 194 μΜ. Η in vivo φαρμακολογική δράση των παραγώγων αξιολογήθηκε σε δύο πειραματικά πρότυπα: σε υπερχοληστερολαιμικό πρότυπο μυών και σε πρότυπο ανάπτυξης/αναστολής φλεγμονής. Στο πρώτο πειραματικό πρότυπο, οι ενώσεις επέφεραν στις 24h μείωση στα επίπεδα ολικής χοληστερόλης έως και 42% ενώ τα τριγλυκερίδια υπέστησαν έως και 70% μείωση. Παράλληλα, η ολική αντιοξειδωτική ικανότητα του πλάσματος αυξήθηκε μέχρι και 75%. Τέλος πολλές ενώσεις κατάφεραν να μειώσουν τη φλεγμονή έως και 60%. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την επιτυχής ενίσχυση της φαρμακολογικής δράσης των νέων παραγώγων με πιθανές προοπτικές στην πρόληψη ή/και θεραπεία πολυπαραγοντικών διαταραχών όπως της αθηροσκλήρυνσης, του διαβήτη τύπου ΙΙ και της νευροεκφύλισης.","Cardiovascular diseases are the leading cause of death in most developed countries. They are mainly caused by atherosclerosis, a chronic vascular disorder which is characterized by three main processes: inflammation, oxidative stress and hypercholesterolaemia-hyperlipidaemia. Both prevention and treatment are challenging due to the multifactorial nature of atherosclerosis. So far there are several therapeutic strategies, among which treatment with multifunctional molecules, i.e. one molecule combining multiple activities, has several advantages. The purpose of this study is the design and development of derivatives which combine antioxidant, antiinflammatory and/or antihyperlipidemic activity. Nine new derivatives were designed by combining structural features of known molecules with respective activities in order to enhance/extend their pharmacological profile. Specifically, three new morpholine derivatives, one thiomorpholine and five new ester derivatives of known antioxidants and/or anti-inflammatory molecules were synthesized and their structures verified by 1H and 13C NMR spectroscopy. The new molecules were pharmacologically evaluated in vitro, in four separate assays; from their interaction with the free radical of DPPH they exhibited EC50 values between 24 to 240 mM while their inhibition of lipid peroxidation of rat microsomal membranes was determinded with IC50 values between 0.6 μΜ to 70 μΜ, for the most active molecules. One of the derivatives was tested for its cytoprotective effect in a fibroblast cells (primary culture) after UV radiation, resulting in an increase in cell viability. Finally, anti-inflammatory activity was evaluated in vitro via their inhibition of lipoxygenase. Interestingly, all new compounds exhibited significant inhibition of the enzyme with IC50 ranging from 0.09 to 194 μM. The in vivo pharmacological activity of the derivatives was evaluated in two different protocols: a hypercholesterolaemia mouse model and an inflammation mouse model. In the first protocol, compounds reduced after 24h plasma total cholesterol up to 42% and triglycerides levels up to 70%. They also increased the plasma total antioxidant capacity up to 75%. In the second, inflammation expressed as mouse paw edema was reduced up to 60%. The results point to structure activity relationships that are discussed, and confirm the successful enhancement of the pharmacological activity profile of the designed new derivatives. Thus, they may be considered as potentially interesting agents for the treatment of multifactorial diseases such as atherosclerosis, type II diabetes and/or neurodegeneration."],"dc:identifier":["uoadl:1317009","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317009"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Δομικές τροποποιήσεις αντιοξειδωτικών μορίων προς ενίσχυση της in vitrο/in vivo αντιοξειδωτικής, αντιφλεγμονώδους ή/και αντιυπερλιπιδαιμικής τους δράσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:57Z"}