{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317023"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317023","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δραστικά αμινοαδαμαντάνια που περιορίζουν την μετάλλαξη προς ανθεκτικά στελέχη του νέου ιού Influenza A S31N","abstract":"Στη μεταπτυχιακή εργασία συντέθηκε μια σειρά από αμινοαδαμαντανικά παράγωγα με σταδιακή αύξηση του όγκου της ανθρακικής αλυσίδας στην 2-θέση του αδαμαντανίου, καρβοκυκλικά ανάλογα της ριμανταδίνης καθώς και ανάλογα 2-αλκυλο- 2-αδαμανταναμινών που περιέχουν υποκαταστάτες στο C-2 άνθρακα του αδαμαντανίου σε σπειρανική μορφή. Εξετάστηκαν ως προς τη δράση τους στον ιό της γρίπης Α και παρατηρήθηκε πως δραστικότητα έναντι ιών M2 S31N, A/PR/8/34 (H1N1) και A/Calif/074/2009 (H1N1), εμφανίζεται σε 2-αλκυλο-2-αμινοαδαμαντανικά ή ανάλογα όταν το μέγεθος του ανθρακικού υποκαταστάτη του αδαμαντανίου (π.χ. αλκύλιο) είναι μεγαλύτερο από δύο άνθρακες. Πειράματα δέσμευσης πρωτονίων από πρωτεολιποσωμάτια, πειράματα Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού στερεάς κατάστασης (ssNMR) και προσομοιώσεις MD, που περιλαμβάνουν μέρος της πρωτεΐνης Μ2 δηλ. μόνο τη διαμεμβρανική περιοχή (Μ2ΤΜ, Μ2 transmembrane domain) προτείνουν τον φραγμό του πόρου S31N Μ2ΤΜ. Ωστόσο τα αποτελέσματα των πειραμάτων ηλεκτροφυσιολογίας με ολόκληρη την πρωτεΐνη Μ2 δείχνουν πως τα μόρια δεν δρουν με φραγμό του πόρου της Μ2. Το στέλεχος WT Η3Ν2, A/HongKong/1/64 ανέπτυξε ανθεκτικότητα στα παραπάνω αμινοαδαμαντανικά παράγωγα με ένα πέρασμα δραστικής ένωσης εμφανίζοντας μεταλλάξεις στην αλληλουχία Μ2ΤΜ που προτείνουν τη σύνδεση των μορίων με τον πόρο Μ2ΤΜ. Βρέθηκε πως όμως ανθεκτικότητα του ιού S31N Η1Ν1(2009) παρουσία δραστικών μορίων και κοκτέιλ αυτών αναπτύσσεται μετά από 10 περάσματα (περίπου 5 εβδομάδες). Αντιθέτως στο στέλεχος S31N Η1Ν1 A/Calif/074/2009 δεν παρατηρήθηκαν μεταλλάξεις στην περιοχή Μ2ΤΜ που προτείνουν ότι τα αμινοαδαμαντανικά παράγωγα δεν αποκλείουν τον πόρο Μ2ΤΜ σε συμφωνία με τα αποτελέσματα της ηλεκτροφυσιολογίας. Τα παραπάνω αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ενώσεις είναι δραστικές έναντι WT ιών αλλά και S31N ανθεκτικών στελεχών (PR/8/34 και Α/California/07/2009) πιθανώς μέσω διαφορετικών μηχανισμών που οδηγούν στην αύξηση του pH του ενδοσωματίου (endosome neutralizers).","abstract_html":"Στη μεταπτυχιακή εργασία συντέθηκε μια σειρά από αμινοαδαμαντανικά παράγωγα με σταδιακή αύξηση του όγκου της ανθρακικής αλυσίδας στην 2-θέση του αδαμαντανίου, καρβοκυκλικά ανάλογα της ριμανταδίνης καθώς και ανάλογα 2-αλκυλο- 2-αδαμανταναμινών που περιέχουν υποκαταστάτες στο C-2 άνθρακα του αδαμαντανίου σε σπειρανική μορφή. Εξετάστηκαν ως προς τη δράση τους στον ιό της γρίπης Α και παρατηρήθηκε πως δραστικότητα έναντι ιών M2 S31N, A/PR/8/34 (H1N1) και A/Calif/074/2009 (H1N1), εμφανίζεται σε 2-αλκυλο-2-αμινοαδαμαντανικά ή ανάλογα όταν το μέγεθος του ανθρακικού υποκαταστάτη του αδαμαντανίου (π.χ. αλκύλιο) είναι μεγαλύτερο από δύο άνθρακες. Πειράματα δέσμευσης πρωτονίων από πρωτεολιποσωμάτια, πειράματα Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού στερεάς κατάστασης (ssNMR) και προσομοιώσεις MD, που περιλαμβάνουν μέρος της πρωτεΐνης Μ2 δηλ. μόνο τη διαμεμβρανική περιοχή (Μ2ΤΜ, Μ2 transmembrane domain) προτείνουν τον φραγμό του πόρου S31N Μ2ΤΜ. Ωστόσο τα αποτελέσματα των πειραμάτων ηλεκτροφυσιολογίας με ολόκληρη την πρωτεΐνη Μ2 δείχνουν πως τα μόρια δεν δρουν με φραγμό του πόρου της Μ2. Το στέλεχος WT Η3Ν2, A/HongKong/1/64 ανέπτυξε ανθεκτικότητα στα παραπάνω αμινοαδαμαντανικά παράγωγα με ένα πέρασμα δραστικής ένωσης εμφανίζοντας μεταλλάξεις στην αλληλουχία Μ2ΤΜ που προτείνουν τη σύνδεση των μορίων με τον πόρο Μ2ΤΜ. Βρέθηκε πως όμως ανθεκτικότητα του ιού S31N Η1Ν1(2009) παρουσία δραστικών μορίων και κοκτέιλ αυτών αναπτύσσεται μετά από 10 περάσματα (περίπου 5 εβδομάδες). Αντιθέτως στο στέλεχος S31N Η1Ν1 A/Calif/074/2009 δεν παρατηρήθηκαν μεταλλάξεις στην περιοχή Μ2ΤΜ που προτείνουν ότι τα αμινοαδαμαντανικά παράγωγα δεν αποκλείουν τον πόρο Μ2ΤΜ σε συμφωνία με τα αποτελέσματα της ηλεκτροφυσιολογίας. Τα παραπάνω αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ενώσεις είναι δραστικές έναντι WT ιών αλλά και S31N ανθεκτικών στελεχών (PR/8/34 και Α/California/07/2009) πιθανώς μέσω διαφορετικών μηχανισμών που οδηγούν στην αύξηση του pH του ενδοσωματίου (endosome neutralizers).","abstract_has_math":false,"creators":["Τζιτζογλάκη Χριστίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:24:57Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317023"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317023","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317023","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317023","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317023","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζιτζογλάκη Χριστίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317023"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη μεταπτυχιακή εργασία συντέθηκε μια σειρά από αμινοαδαμαντανικά παράγωγα με σταδιακή αύξηση του όγκου της ανθρακικής αλυσίδας στην 2-θέση του αδαμαντανίου, καρβοκυκλικά ανάλογα της ριμανταδίνης καθώς και ανάλογα 2-αλκυλο- 2-αδαμανταναμινών που περιέχουν υποκαταστάτες στο C-2 άνθρακα του αδαμαντανίου σε σπειρανική μορφή. Εξετάστηκαν ως προς τη δράση τους στον ιό της γρίπης Α και παρατηρήθηκε πως δραστικότητα έναντι ιών M2 S31N, A/PR/8/34 (H1N1) και A/Calif/074/2009 (H1N1), εμφανίζεται σε 2-αλκυλο-2-αμινοαδαμαντανικά ή ανάλογα όταν το μέγεθος του ανθρακικού υποκαταστάτη του αδαμαντανίου (π.χ. αλκύλιο) είναι μεγαλύτερο από δύο άνθρακες. Πειράματα δέσμευσης πρωτονίων από πρωτεολιποσωμάτια, πειράματα Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού στερεάς κατάστασης (ssNMR) και προσομοιώσεις MD, που περιλαμβάνουν μέρος της πρωτεΐνης Μ2 δηλ. μόνο τη διαμεμβρανική περιοχή (Μ2ΤΜ, Μ2 transmembrane domain) προτείνουν τον φραγμό του πόρου S31N Μ2ΤΜ. Ωστόσο τα αποτελέσματα των πειραμάτων ηλεκτροφυσιολογίας με ολόκληρη την πρωτεΐνη Μ2 δείχνουν πως τα μόρια δεν δρουν με φραγμό του πόρου της Μ2. Το στέλεχος WT Η3Ν2, A/HongKong/1/64 ανέπτυξε ανθεκτικότητα στα παραπάνω αμινοαδαμαντανικά παράγωγα με ένα πέρασμα δραστικής ένωσης εμφανίζοντας μεταλλάξεις στην αλληλουχία Μ2ΤΜ που προτείνουν τη σύνδεση των μορίων με τον πόρο Μ2ΤΜ. Βρέθηκε πως όμως ανθεκτικότητα του ιού S31N Η1Ν1(2009) παρουσία δραστικών μορίων και κοκτέιλ αυτών αναπτύσσεται μετά από 10 περάσματα (περίπου 5 εβδομάδες). Αντιθέτως στο στέλεχος S31N Η1Ν1 A/Calif/074/2009 δεν παρατηρήθηκαν μεταλλάξεις στην περιοχή Μ2ΤΜ που προτείνουν ότι τα αμινοαδαμαντανικά παράγωγα δεν αποκλείουν τον πόρο Μ2ΤΜ σε συμφωνία με τα αποτελέσματα της ηλεκτροφυσιολογίας. Τα παραπάνω αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ενώσεις είναι δραστικές έναντι WT ιών αλλά και S31N ανθεκτικών στελεχών (PR/8/34 και Α/California/07/2009) πιθανώς μέσω διαφορετικών μηχανισμών που οδηγούν στην αύξηση του pH του ενδοσωματίου (endosome neutralizers).","A series of 2-adamantanamines with adducts of various lengths were examined for efficacy against strains of influenza A. The addition of as little as one CH2 group to the methyl adduct of the amantadine/rimantadine analog, 2-methyl-2-aminoadamantane, led to activity in vitro against two M2 S31N viruses, A/PR/8/34 (H1N1) and A/Calif/04/2009 (H1N1). For one compound tested with the 2009 virus, 10 passages (~5 weeks) in the presence of drug were required before significant resistance developed. While proteoliposome assays, ssNMR data and MD simulations using fragments of M2 are consistent with a direct block of the S31N M2 transmembrane domain, electrophysiology using the whole S31N M2 protein showed no blockade. A wild type strain, A/Hong Kong/1/64 (H3N2) developed resistance to these drugs within one passage with mutations in M2 TM, but the strain of A/Calif/04/2009 S31N that developed resistance in vitro had no mutations in M2 TM. The results suggest that 2-adamantanamines with sufficient adducts can persistently block p2009 influenza A in vitro."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δραστικά αμινοαδαμαντάνια που περιορίζουν την μετάλλαξη προς ανθεκτικά στελέχη του νέου ιού Influenza A S31N"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζιτζογλάκη Χριστίνα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Στη μεταπτυχιακή εργασία συντέθηκε μια σειρά από αμινοαδαμαντανικά παράγωγα με σταδιακή αύξηση του όγκου της ανθρακικής αλυσίδας στην 2-θέση του αδαμαντανίου, καρβοκυκλικά ανάλογα της ριμανταδίνης καθώς και ανάλογα 2-αλκυλο- 2-αδαμανταναμινών που περιέχουν υποκαταστάτες στο C-2 άνθρακα του αδαμαντανίου σε σπειρανική μορφή. Εξετάστηκαν ως προς τη δράση τους στον ιό της γρίπης Α και παρατηρήθηκε πως δραστικότητα έναντι ιών M2 S31N, A/PR/8/34 (H1N1) και A/Calif/074/2009 (H1N1), εμφανίζεται σε 2-αλκυλο-2-αμινοαδαμαντανικά ή ανάλογα όταν το μέγεθος του ανθρακικού υποκαταστάτη του αδαμαντανίου (π.χ. αλκύλιο) είναι μεγαλύτερο από δύο άνθρακες. Πειράματα δέσμευσης πρωτονίων από πρωτεολιποσωμάτια, πειράματα Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού στερεάς κατάστασης (ssNMR) και προσομοιώσεις MD, που περιλαμβάνουν μέρος της πρωτεΐνης Μ2 δηλ. μόνο τη διαμεμβρανική περιοχή (Μ2ΤΜ, Μ2 transmembrane domain) προτείνουν τον φραγμό του πόρου S31N Μ2ΤΜ. Ωστόσο τα αποτελέσματα των πειραμάτων ηλεκτροφυσιολογίας με ολόκληρη την πρωτεΐνη Μ2 δείχνουν πως τα μόρια δεν δρουν με φραγμό του πόρου της Μ2. Το στέλεχος WT Η3Ν2, A/HongKong/1/64 ανέπτυξε ανθεκτικότητα στα παραπάνω αμινοαδαμαντανικά παράγωγα με ένα πέρασμα δραστικής ένωσης εμφανίζοντας μεταλλάξεις στην αλληλουχία Μ2ΤΜ που προτείνουν τη σύνδεση των μορίων με τον πόρο Μ2ΤΜ. Βρέθηκε πως όμως ανθεκτικότητα του ιού S31N Η1Ν1(2009) παρουσία δραστικών μορίων και κοκτέιλ αυτών αναπτύσσεται μετά από 10 περάσματα (περίπου 5 εβδομάδες). Αντιθέτως στο στέλεχος S31N Η1Ν1 A/Calif/074/2009 δεν παρατηρήθηκαν μεταλλάξεις στην περιοχή Μ2ΤΜ που προτείνουν ότι τα αμινοαδαμαντανικά παράγωγα δεν αποκλείουν τον πόρο Μ2ΤΜ σε συμφωνία με τα αποτελέσματα της ηλεκτροφυσιολογίας. Τα παραπάνω αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ενώσεις είναι δραστικές έναντι WT ιών αλλά και S31N ανθεκτικών στελεχών (PR/8/34 και Α/California/07/2009) πιθανώς μέσω διαφορετικών μηχανισμών που οδηγούν στην αύξηση του pH του ενδοσωματίου (endosome neutralizers).","A series of 2-adamantanamines with adducts of various lengths were examined for efficacy against strains of influenza A. The addition of as little as one CH2 group to the methyl adduct of the amantadine/rimantadine analog, 2-methyl-2-aminoadamantane, led to activity in vitro against two M2 S31N viruses, A/PR/8/34 (H1N1) and A/Calif/04/2009 (H1N1). For one compound tested with the 2009 virus, 10 passages (~5 weeks) in the presence of drug were required before significant resistance developed. While proteoliposome assays, ssNMR data and MD simulations using fragments of M2 are consistent with a direct block of the S31N M2 transmembrane domain, electrophysiology using the whole S31N M2 protein showed no blockade. A wild type strain, A/Hong Kong/1/64 (H3N2) developed resistance to these drugs within one passage with mutations in M2 TM, but the strain of A/Calif/04/2009 S31N that developed resistance in vitro had no mutations in M2 TM. The results suggest that 2-adamantanamines with sufficient adducts can persistently block p2009 influenza A in vitro."],"dc:identifier":["uoadl:1317023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317023"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Δραστικά αμινοαδαμαντάνια που περιορίζουν την μετάλλαξη προς ανθεκτικά στελέχη του νέου ιού Influenza A S31N"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:57Z"}