{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317039"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317039","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δυναμική στρέβλωση χρόνου για την ανάκτηση 3δ πλεγματοσειρών","abstract":"Η ανάκτηση 3Δ πλεγματοσειρών, δηλαδή διαδοχών πλεγματοσειρών, που αναπαριστούν κινήσεις ανθρώπων αποτελεί ένα επιστημονικό αντικείμενο που συγκεντρώνει όλο και περισσότερο το ερευνητικό ενδιαφέρον. Η διαδικασία ανάκτησης ενός 3Δ μοντέλου μπορεί γενικά να χωριστεί σε τρία βασικά στάδια: Την κανονικοποίηση της στάσης του μοντέλου έτσι ώστε να μην υπάρχει εξάρτηση της διαδικασίας ανάκτησης από πιθανές μεταβολές αλλαγής κλίμακας, μεταφοράς και περιστροφής, την εξαγωγή ενός περιγραφέα του μοντέλου και την εύρεση της συσχέτισής του με άλλα μοντέλα. Ο περιγραφέας του μοντέλου είναι μια περιληπτική αλλά αντιπροσωπευτική αναπαράστασή του, η οποία μπορεί να καταστήσει προαιρετικό το πρώτο στάδιο της διαδικασίας ανάκτησης, δεδομένου ότι υπάρχουν περιγραφείς που εξασφαλίζουν ανεξαρτησία του μοντέλου από τις μεταβολές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Το τρίτο στάδιο είναι εξίσου κρίσιμο με τα προηγούμενα, αφού η μετρική απόστασης που χρησιμοποιείται κάθε φορά για την εύρεση της ομοιότητας μεταξύ των αντικειμένων παίζει καθοριστικό ρόλο. Μάλιστα, ειδικά στην περίπτωση των πλεγματοσειρών, η εύρεση της απόστασης μεταξύ τους δεν είναι άμεση και πρέπει να αναζητηθούν ειδικές τεχνικές για τον υπολογισμό της.Το πιο σημαντικό τμήμα της εργασίας αυτής αφορά το τρίτο μέρος της διαδικασίας ανάκτησης. Συγκεκριμένα, ο περιγραφέας του μοντέλου που χρησιμοποιήθηκε είναι, ήδη υλοποιημένος κατά το παρελθόν και επίσης ενσωματώνειμεθόδους κανονικοποίησης της στάσης του μοντέλου. Ο περιγραφέας αυτός ονομάζεται υβριδικός και ήταν προορισμένος για στατικά μοντέλα, οπότε αναζητήθηκαν τρόποι επέκτασής του έτσι ώστε να προσαρμόζεται στην περίπτωση των πλεγματοσειρών. Έτσι, για κάθε πλεγματομορφή από αυτές που συνθέτουν τις πλεγματοσειρές, βρέθηκε ο αντίστοιχος υβριδικός περιγραφέας και για τον υπολογισμό της απόστασης μεταξύ των πλεγματοσειρών υιοθετήθηκαν δυο μέθοδοι. Η πρώτη βασίζεται σε μια εξαντλητική αναζήτηση της μεγαλύτερης ομοιότητας που εμφανίζεται ανάμεσα στις πλεγματομορφές δυο πλεγματοσειρών και προϋποθέτει τον υπολογισμό της L1απόστασης των περιγραφέων όλων των πλεγματομορφών της μιας ακολουθίας από τους περιγραφείς όλων των πλεγματοσειρών της άλλης. Η δεύτερη βασίζεται στη Δυναμική Στρέβλωση Χρόνου θεωρώντας μια πλεγματοσειρά ως μια καμπύλη στο χώρο που η διάστασή του καθορίζεται από το πλήθος των συνιστωσών των διανυσμάτων που συνθέτουν τον υβριδικό περιγραφέα. Οι πειραματισμοί απέδειξαν ότι η δεύτερη μέθοδος έχει πολύ καλύτερες επιδόσεις σε ό,τι αφορά το ποσοστό επιτυχών ανακτήσεων, για όλες τις μετρικές που χρησιμοποιήθηκαν.","abstract_html":"Η ανάκτηση 3Δ πλεγματοσειρών, δηλαδή διαδοχών πλεγματοσειρών, που αναπαριστούν κινήσεις ανθρώπων αποτελεί ένα επιστημονικό αντικείμενο που συγκεντρώνει όλο και περισσότερο το ερευνητικό ενδιαφέρον. Η διαδικασία ανάκτησης ενός 3Δ μοντέλου μπορεί γενικά να χωριστεί σε τρία βασικά στάδια: Την κανονικοποίηση της στάσης του μοντέλου έτσι ώστε να μην υπάρχει εξάρτηση της διαδικασίας ανάκτησης από πιθανές μεταβολές αλλαγής κλίμακας, μεταφοράς και περιστροφής, την εξαγωγή ενός περιγραφέα του μοντέλου και την εύρεση της συσχέτισής του με άλλα μοντέλα. Ο περιγραφέας του μοντέλου είναι μια περιληπτική αλλά αντιπροσωπευτική αναπαράστασή του, η οποία μπορεί να καταστήσει προαιρετικό το πρώτο στάδιο της διαδικασίας ανάκτησης, δεδομένου ότι υπάρχουν περιγραφείς που εξασφαλίζουν ανεξαρτησία του μοντέλου από τις μεταβολές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Το τρίτο στάδιο είναι εξίσου κρίσιμο με τα προηγούμενα, αφού η μετρική απόστασης που χρησιμοποιείται κάθε φορά για την εύρεση της ομοιότητας μεταξύ των αντικειμένων παίζει καθοριστικό ρόλο. Μάλιστα, ειδικά στην περίπτωση των πλεγματοσειρών, η εύρεση της απόστασης μεταξύ τους δεν είναι άμεση και πρέπει να αναζητηθούν ειδικές τεχνικές για τον υπολογισμό της.Το πιο σημαντικό τμήμα της εργασίας αυτής αφορά το τρίτο μέρος της διαδικασίας ανάκτησης. Συγκεκριμένα, ο περιγραφέας του μοντέλου που χρησιμοποιήθηκε είναι, ήδη υλοποιημένος κατά το παρελθόν και επίσης ενσωματώνειμεθόδους κανονικοποίησης της στάσης του μοντέλου. Ο περιγραφέας αυτός ονομάζεται υβριδικός και ήταν προορισμένος για στατικά μοντέλα, οπότε αναζητήθηκαν τρόποι επέκτασής του έτσι ώστε να προσαρμόζεται στην περίπτωση των πλεγματοσειρών. Έτσι, για κάθε πλεγματομορφή από αυτές που συνθέτουν τις πλεγματοσειρές, βρέθηκε ο αντίστοιχος υβριδικός περιγραφέας και για τον υπολογισμό της απόστασης μεταξύ των πλεγματοσειρών υιοθετήθηκαν δυο μέθοδοι. Η πρώτη βασίζεται σε μια εξαντλητική αναζήτηση της μεγαλύτερης ομοιότητας που εμφανίζεται ανάμεσα στις πλεγματομορφές δυο πλεγματοσειρών και προϋποθέτει τον υπολογισμό της L1απόστασης των περιγραφέων όλων των πλεγματομορφών της μιας ακολουθίας από τους περιγραφείς όλων των πλεγματοσειρών της άλλης. Η δεύτερη βασίζεται στη Δυναμική Στρέβλωση Χρόνου θεωρώντας μια πλεγματοσειρά ως μια καμπύλη στο χώρο που η διάστασή του καθορίζεται από το πλήθος των συνιστωσών των διανυσμάτων που συνθέτουν τον υβριδικό περιγραφέα. Οι πειραματισμοί απέδειξαν ότι η δεύτερη μέθοδος έχει πολύ καλύτερες επιδόσεις σε ό,τι αφορά το ποσοστό επιτυχών ανακτήσεων, για όλες τις μετρικές που χρησιμοποιήθηκαν.","abstract_has_math":false,"creators":["Βεϊνίδης Χρήστος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:24:59Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317039"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317039","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317039","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317039","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317039","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βεϊνίδης Χρήστος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317039","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317039"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανάκτηση 3Δ πλεγματοσειρών, δηλαδή διαδοχών πλεγματοσειρών, που αναπαριστούν κινήσεις ανθρώπων αποτελεί ένα επιστημονικό αντικείμενο που συγκεντρώνει όλο και περισσότερο το ερευνητικό ενδιαφέρον. Η διαδικασία ανάκτησης ενός 3Δ μοντέλου μπορεί γενικά να χωριστεί σε τρία βασικά στάδια: Την κανονικοποίηση της στάσης του μοντέλου έτσι ώστε να μην υπάρχει εξάρτηση της διαδικασίας ανάκτησης από πιθανές μεταβολές αλλαγής κλίμακας, μεταφοράς και περιστροφής, την εξαγωγή ενός περιγραφέα του μοντέλου και την εύρεση της συσχέτισής του με άλλα μοντέλα. Ο περιγραφέας του μοντέλου είναι μια περιληπτική αλλά αντιπροσωπευτική αναπαράστασή του, η οποία μπορεί να καταστήσει προαιρετικό το πρώτο στάδιο της διαδικασίας ανάκτησης, δεδομένου ότι υπάρχουν περιγραφείς που εξασφαλίζουν ανεξαρτησία του μοντέλου από τις μεταβολές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Το τρίτο στάδιο είναι εξίσου κρίσιμο με τα προηγούμενα, αφού η μετρική απόστασης που χρησιμοποιείται κάθε φορά για την εύρεση της ομοιότητας μεταξύ των αντικειμένων παίζει καθοριστικό ρόλο. Μάλιστα, ειδικά στην περίπτωση των πλεγματοσειρών, η εύρεση της απόστασης μεταξύ τους δεν είναι άμεση και πρέπει να αναζητηθούν ειδικές τεχνικές για τον υπολογισμό της.Το πιο σημαντικό τμήμα της εργασίας αυτής αφορά το τρίτο μέρος της διαδικασίας ανάκτησης. Συγκεκριμένα, ο περιγραφέας του μοντέλου που χρησιμοποιήθηκε είναι, ήδη υλοποιημένος κατά το παρελθόν και επίσης ενσωματώνειμεθόδους κανονικοποίησης της στάσης του μοντέλου. Ο περιγραφέας αυτός ονομάζεται υβριδικός και ήταν προορισμένος για στατικά μοντέλα, οπότε αναζητήθηκαν τρόποι επέκτασής του έτσι ώστε να προσαρμόζεται στην περίπτωση των πλεγματοσειρών. Έτσι, για κάθε πλεγματομορφή από αυτές που συνθέτουν τις πλεγματοσειρές, βρέθηκε ο αντίστοιχος υβριδικός περιγραφέας και για τον υπολογισμό της απόστασης μεταξύ των πλεγματοσειρών υιοθετήθηκαν δυο μέθοδοι. Η πρώτη βασίζεται σε μια εξαντλητική αναζήτηση της μεγαλύτερης ομοιότητας που εμφανίζεται ανάμεσα στις πλεγματομορφές δυο πλεγματοσειρών και προϋποθέτει τον υπολογισμό της L1απόστασης των περιγραφέων όλων των πλεγματομορφών της μιας ακολουθίας από τους περιγραφείς όλων των πλεγματοσειρών της άλλης. Η δεύτερη βασίζεται στη Δυναμική Στρέβλωση Χρόνου θεωρώντας μια πλεγματοσειρά ως μια καμπύλη στο χώρο που η διάστασή του καθορίζεται από το πλήθος των συνιστωσών των διανυσμάτων που συνθέτουν τον υβριδικό περιγραφέα. Οι πειραματισμοί απέδειξαν ότι η δεύτερη μέθοδος έχει πολύ καλύτερες επιδόσεις σε ό,τι αφορά το ποσοστό επιτυχών ανακτήσεων, για όλες τις μετρικές που χρησιμοποιήθηκαν.","A 3D mesh sequence consists of a number of mesh objects in order. The retrieval of 3D mesh sequences which represent human actions is attracting increasing research interest. The process of 3D mesh object retrieval generallycan be separated into three parts; the pose normalization of the object in order to remain invariant to probable scale, rotation and translation transforms, the extraction of an object’s descriptor and the evaluation of the similarity between the particular object and a list of other objects. The descriptor is a short but meaningful representation of the mesh object and it is possible that the object’s descriptor is independent from the above transformations, so the first part of the process (the normalization part) maybe optional.The third part (the evaluation of the similarities) is as important as the other parts, because the choice of the distance metric that is used for the computation of the similarities between the descriptors of the models, is crucial. Particularly, in the case of mesh sequences, new methods for the evaluation of the distance must be sought. The most considerable section of this work is related to the third part of the retrieval process. Specifically, the object descriptor that was usedwas implemented in the past and incorporates pose normalization methods. This descriptor is called hybrid and was created in order to be applied in static mesh objects, so it was necessary to seek ways to extend it and make it appropriate for the case of the mesh sequences. So, for each of the mesh objects which constitute the mesh sequences, the hybrid descriptor was extracted and two different methods were adopted for the purpose of computing the distance between two sequences. The first relies on an exhaustive search of the maximum similarity between the objects of two sequences and presupposes the computation of the L1 distance between all the object descriptors from the first sequence andall the object descriptors from the second. The second method relies on the Dynamic Time Warping method andregards a mesh sequence as a curve which is defined in a space whose dimensionality is determined by the number of the coordinates of the vectors extracted using the hybrid descriptor. Experimental evaluation showed that the percentage of successful retrievals is much higher using the second method, for all the metrics used to evaluate the performance of the methods."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δυναμική στρέβλωση χρόνου για την ανάκτηση 3δ πλεγματοσειρών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βεϊνίδης Χρήστος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η ανάκτηση 3Δ πλεγματοσειρών, δηλαδή διαδοχών πλεγματοσειρών, που αναπαριστούν κινήσεις ανθρώπων αποτελεί ένα επιστημονικό αντικείμενο που συγκεντρώνει όλο και περισσότερο το ερευνητικό ενδιαφέρον. Η διαδικασία ανάκτησης ενός 3Δ μοντέλου μπορεί γενικά να χωριστεί σε τρία βασικά στάδια: Την κανονικοποίηση της στάσης του μοντέλου έτσι ώστε να μην υπάρχει εξάρτηση της διαδικασίας ανάκτησης από πιθανές μεταβολές αλλαγής κλίμακας, μεταφοράς και περιστροφής, την εξαγωγή ενός περιγραφέα του μοντέλου και την εύρεση της συσχέτισής του με άλλα μοντέλα. Ο περιγραφέας του μοντέλου είναι μια περιληπτική αλλά αντιπροσωπευτική αναπαράστασή του, η οποία μπορεί να καταστήσει προαιρετικό το πρώτο στάδιο της διαδικασίας ανάκτησης, δεδομένου ότι υπάρχουν περιγραφείς που εξασφαλίζουν ανεξαρτησία του μοντέλου από τις μεταβολές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Το τρίτο στάδιο είναι εξίσου κρίσιμο με τα προηγούμενα, αφού η μετρική απόστασης που χρησιμοποιείται κάθε φορά για την εύρεση της ομοιότητας μεταξύ των αντικειμένων παίζει καθοριστικό ρόλο. Μάλιστα, ειδικά στην περίπτωση των πλεγματοσειρών, η εύρεση της απόστασης μεταξύ τους δεν είναι άμεση και πρέπει να αναζητηθούν ειδικές τεχνικές για τον υπολογισμό της.Το πιο σημαντικό τμήμα της εργασίας αυτής αφορά το τρίτο μέρος της διαδικασίας ανάκτησης. Συγκεκριμένα, ο περιγραφέας του μοντέλου που χρησιμοποιήθηκε είναι, ήδη υλοποιημένος κατά το παρελθόν και επίσης ενσωματώνειμεθόδους κανονικοποίησης της στάσης του μοντέλου. Ο περιγραφέας αυτός ονομάζεται υβριδικός και ήταν προορισμένος για στατικά μοντέλα, οπότε αναζητήθηκαν τρόποι επέκτασής του έτσι ώστε να προσαρμόζεται στην περίπτωση των πλεγματοσειρών. Έτσι, για κάθε πλεγματομορφή από αυτές που συνθέτουν τις πλεγματοσειρές, βρέθηκε ο αντίστοιχος υβριδικός περιγραφέας και για τον υπολογισμό της απόστασης μεταξύ των πλεγματοσειρών υιοθετήθηκαν δυο μέθοδοι. Η πρώτη βασίζεται σε μια εξαντλητική αναζήτηση της μεγαλύτερης ομοιότητας που εμφανίζεται ανάμεσα στις πλεγματομορφές δυο πλεγματοσειρών και προϋποθέτει τον υπολογισμό της L1απόστασης των περιγραφέων όλων των πλεγματομορφών της μιας ακολουθίας από τους περιγραφείς όλων των πλεγματοσειρών της άλλης. Η δεύτερη βασίζεται στη Δυναμική Στρέβλωση Χρόνου θεωρώντας μια πλεγματοσειρά ως μια καμπύλη στο χώρο που η διάστασή του καθορίζεται από το πλήθος των συνιστωσών των διανυσμάτων που συνθέτουν τον υβριδικό περιγραφέα. Οι πειραματισμοί απέδειξαν ότι η δεύτερη μέθοδος έχει πολύ καλύτερες επιδόσεις σε ό,τι αφορά το ποσοστό επιτυχών ανακτήσεων, για όλες τις μετρικές που χρησιμοποιήθηκαν.","A 3D mesh sequence consists of a number of mesh objects in order. The retrieval of 3D mesh sequences which represent human actions is attracting increasing research interest. The process of 3D mesh object retrieval generallycan be separated into three parts; the pose normalization of the object in order to remain invariant to probable scale, rotation and translation transforms, the extraction of an object’s descriptor and the evaluation of the similarity between the particular object and a list of other objects. The descriptor is a short but meaningful representation of the mesh object and it is possible that the object’s descriptor is independent from the above transformations, so the first part of the process (the normalization part) maybe optional.The third part (the evaluation of the similarities) is as important as the other parts, because the choice of the distance metric that is used for the computation of the similarities between the descriptors of the models, is crucial. Particularly, in the case of mesh sequences, new methods for the evaluation of the distance must be sought. The most considerable section of this work is related to the third part of the retrieval process. Specifically, the object descriptor that was usedwas implemented in the past and incorporates pose normalization methods. This descriptor is called hybrid and was created in order to be applied in static mesh objects, so it was necessary to seek ways to extend it and make it appropriate for the case of the mesh sequences. So, for each of the mesh objects which constitute the mesh sequences, the hybrid descriptor was extracted and two different methods were adopted for the purpose of computing the distance between two sequences. The first relies on an exhaustive search of the maximum similarity between the objects of two sequences and presupposes the computation of the L1 distance between all the object descriptors from the first sequence andall the object descriptors from the second. The second method relies on the Dynamic Time Warping method andregards a mesh sequence as a curve which is defined in a space whose dimensionality is determined by the number of the coordinates of the vectors extracted using the hybrid descriptor. Experimental evaluation showed that the percentage of successful retrievals is much higher using the second method, for all the metrics used to evaluate the performance of the methods."],"dc:identifier":["uoadl:1317039","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317039"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Δυναμική στρέβλωση χρόνου για την ανάκτηση 3δ πλεγματοσειρών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:59Z"}