{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317139"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317139","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της Βιοισοδυναμίας Φαρμακευτικών Σκευασμάτων Διφασικής Αποδέσμευσης","abstract":"Η βιοϊσοδυναμία είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται όταν συγκρίνεται ένα σκεύασμα ενός φαρμάκου με ένα άλλο σκεύασμα ή με το πρωτότυπο σκεύασμα ή προϊόν. Δύοσκευάσματα του ίδιου φαρμάκου είναι βιοϊσοδύναμα όταν εμφανίζουν συγκρίσιμη βιοδιαθεσιμότητα, εντός συγκεκριμένων ορίων, και παρόμοιους χρόνους για να πετύχουν τη μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα. Η βιοδιαθεσιμότητα ενός φαρμάκου συχνά καθορίζει την θεραπευτική του αποτελεσματικότητα, καθότι επηρεάζει την έναρξη, ένταση και διάρκεια της θεραπευτικής του απόκρισηςγια αυτό είναι και απαραίτητος ο έλεγχος της. Οι αρμόδιες Υγειονομικές Αρχές σχεδιάζουν και επιβάλλουν νομοθετικούς κανόνες για την έγκριση, αξιολόγηση και εποπτεία της διάθεσης των φαρμάκων. Το νομοθετικό πλαίσιο για τον καθορισμό της βιοϊσοδυναμίας των σκευασμάτων τροποποιημένης αποδέσμευσης συνήθως περιελάμβανε την αξιολόγηση των κύριων φαρμακοκινητικών παραμέτρων, AUCκαι Cmax. Για κάποια σκευάσματα όμως η εκτίμηση των παραμέτρων αυτών δεν ήταν αρκετή για να καθορίσει τη θεραπευτική βιοισοδυναμία. Πιο συγκεκριμένα, διαφορετικοί ρυθμοί αποδέσμευσης για σκευάσματα με μηχανισμό διφασικής αποδέσμευσης, όπως είναι κάποια σκευάσματα μεθυλφαινιδάτης, μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικού σχήματος καμπύλες συγκέντρωσης–χρόνου και θεραπευτικάανισοδύναμες φαρμακοτεχνικές μορφές. Η μεθυλφαινιδάτη είναι ένα διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματοςπου συνταγογραφείται για τη θεραπεία της Διαταραχής Ελλειματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) - διεθνώς AttentionDeficitHyperactivityDisorder (ADHD) - είναι μια από τις συχνότερες νευρολογικές διαταραχές της παιδικής ηλικίας, η οποία συνεχίζεται, κατά ένα σημαντικό ποσοστό, και στην ενήλικη ζωή. Για τα σκευάσματα μεθυλφαινιδάτης, ο FDAεκδίδει οδηγίες εξειδικευμένες ανά σκεύασμα στις οποίες απαιτείται η εκτίμηση των μερικών επιφανειών με διάφορους χρόνους αποκοπής. Οι οδηγίες που αφορούν στα σκευάσματα RitalinLA®και Concerta®, αναθεωρήθηκαν μετά από ανησυχίες που εκφράσθηκαν από τους αποδέκτες των σκευασμάτων υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης τροποποιημένης αποδέσμευσης δύο άλλων εταιριών. Τα σκεύασματα αυτά είχαν χαρακτηριστεί βιοϊσοδύναμα του Concerta®, υπήρχαν, όμως αμφιβολίες σχετικά με τη θεραπευτική τους βιοϊσοδυναμία.Κατά συνέπεια, ο FDA αναθεώρησε το προσχέδιο οδηγίας για τον έλεγχο της βιοϊσοδυναμίας για τα δισκία τροποποιημένηςαποδέσμευσης υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης.Η επαναξιολόγηση της σχετικής οδηγίας του FDA οδήγησε στην εισαγωγή επιπρόσθετων δεικτών βιοϊσοδυναμίας που εστιάζουν στο χαρακτηρισμό της αποδέσμευσης της δραστικής ουσίας όταν αυτή γίνεται σε περισσότερες από μία φάσεις. Αντίστοιχες με τον FDA, αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο σχετικά με θέματα βιοϊσοδυναμίας σκευασμάτων τροποποιημένης αποδέσμευσης έγιναν από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμός Φαρμάκων, ΕΜA. Λαμβάνοντας υπόψη τις ισχύουσες νομοθετικές οδηγίες σε Ευρώπη και Αμερική για τη βιοϊσοδυναμία φαρμακευτικών σκευασμάτων, η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία με τη χρήση προσομοιώσεων εξετάζει την ευαισθησία διαφόρων φαρμακοκινητικών παραμέτρων και νέων δεικτώνπου έχουν εισαχθεί στο κριτήριοβιοϊσοδυναμίας, στο να αντανακλούν διαφορές στις καμπύλες συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα των υπό έλεγχο σκευασμάτων και των σκευασμάτων αναφοράς διφασικής αποδέσμευσης. Επίσης, αξιολογείται η διαφοροποίηση των κριτηρίων, όπως ορίζονται στις αρχικές και τις αναθεωρημένες οδηγίες των FDAκαι ΕΜΑ με παράλληλη συγκριτική αξιολόγηση ανάμεσα στους δύο οργανισμούς. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν ως πρότυπα προϊόντα δύο σκευάσματα υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης διφασικής αποδέσμευσης, το RitalinLA®και το Concerta®. Τα συμπεράσματα ήταν ότι το αναθεωρημένο κριτήριο βιοϊσοδυναμίας του FDA εμφανίζεται ελαφρώς αυστηρότερο από το αρχικά προταθέν ενώ η αύξηση της ευαισθησίας του κριτηρίου ήταν διαφορετική ανάλογα με το σκεύασμα.Ακόμα η αυστηροποίηση του κριτηρίου οφείλεται σε διαφορετική παράμετρο ανάλογα με τη σειρά προσομοίωσης: κυρίως οφείλεται στην AUC3-7 και λιγότερο στην AUC7-12.Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η αυστηροποίηση του κριτηρίου αφορά προσομοιώσεις όπου υπάρχει ταυτόχρονη μεταβολή της σταθεράς του ρυθμού αποδέσμευσης (της 1ης ή της 2ης φάσης) και του κλάσματος της δόσης που φθάνει στη γενική κυκλοφορία. Σε ότι αφορά στον ΕΜΑ το κριτήριο του στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται λιγότερο αυστηρό από το αναθεωρημένο κριτήριο του FDA.Πιο συγκεκριμένα ο χρόνος αποκοπής των επιφανειών επηρεάζει πολύ την ευαισθησία του κριτηρίου αφού παρατηρήθηκε ότι μικρότερος χρόνος αποκοπής αυξάνει την ευαισθησία. Επίσης σε κάποιες περιπτώσεις η χρήση των παραμέτρων Cmax1 και Cmax2 αντί της συνολικής Cmax καθιστά το κριτήριο του EMA αυστηρότερο απ’ ότι αυτό του FDA. Τέλος η επιφάνεια της 2ης φάσης του φαρμακοκινητικού προφίλ, η AUCtcutoff-tlast, με βάση τις προσομοιώσεις που μελετήθηκαν, δε φαίνεται να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο στην ευαισθησία όλων των κριτηρίων βιοϊσοδυναμίας.","abstract_html":"Η βιοϊσοδυναμία είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται όταν συγκρίνεται ένα σκεύασμα ενός φαρμάκου με ένα άλλο σκεύασμα ή με το πρωτότυπο σκεύασμα ή προϊόν. Δύοσκευάσματα του ίδιου φαρμάκου είναι βιοϊσοδύναμα όταν εμφανίζουν συγκρίσιμη βιοδιαθεσιμότητα, εντός συγκεκριμένων ορίων, και παρόμοιους χρόνους για να πετύχουν τη μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα. Η βιοδιαθεσιμότητα ενός φαρμάκου συχνά καθορίζει την θεραπευτική του αποτελεσματικότητα, καθότι επηρεάζει την έναρξη, ένταση και διάρκεια της θεραπευτικής του απόκρισηςγια αυτό είναι και απαραίτητος ο έλεγχος της. Οι αρμόδιες Υγειονομικές Αρχές σχεδιάζουν και επιβάλλουν νομοθετικούς κανόνες για την έγκριση, αξιολόγηση και εποπτεία της διάθεσης των φαρμάκων. Το νομοθετικό πλαίσιο για τον καθορισμό της βιοϊσοδυναμίας των σκευασμάτων τροποποιημένης αποδέσμευσης συνήθως περιελάμβανε την αξιολόγηση των κύριων φαρμακοκινητικών παραμέτρων, AUCκαι Cmax. Για κάποια σκευάσματα όμως η εκτίμηση των παραμέτρων αυτών δεν ήταν αρκετή για να καθορίσει τη θεραπευτική βιοισοδυναμία. Πιο συγκεκριμένα, διαφορετικοί ρυθμοί αποδέσμευσης για σκευάσματα με μηχανισμό διφασικής αποδέσμευσης, όπως είναι κάποια σκευάσματα μεθυλφαινιδάτης, μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικού σχήματος καμπύλες συγκέντρωσης–χρόνου και θεραπευτικάανισοδύναμες φαρμακοτεχνικές μορφές. Η μεθυλφαινιδάτη είναι ένα διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματοςπου συνταγογραφείται για τη θεραπεία της Διαταραχής Ελλειματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) - διεθνώς AttentionDeficitHyperactivityDisorder (ADHD) - είναι μια από τις συχνότερες νευρολογικές διαταραχές της παιδικής ηλικίας, η οποία συνεχίζεται, κατά ένα σημαντικό ποσοστό, και στην ενήλικη ζωή. Για τα σκευάσματα μεθυλφαινιδάτης, ο FDAεκδίδει οδηγίες εξειδικευμένες ανά σκεύασμα στις οποίες απαιτείται η εκτίμηση των μερικών επιφανειών με διάφορους χρόνους αποκοπής. Οι οδηγίες που αφορούν στα σκευάσματα RitalinLA®και Concerta®, αναθεωρήθηκαν μετά από ανησυχίες που εκφράσθηκαν από τους αποδέκτες των σκευασμάτων υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης τροποποιημένης αποδέσμευσης δύο άλλων εταιριών. Τα σκεύασματα αυτά είχαν χαρακτηριστεί βιοϊσοδύναμα του Concerta®, υπήρχαν, όμως αμφιβολίες σχετικά με τη θεραπευτική τους βιοϊσοδυναμία.Κατά συνέπεια, ο FDA αναθεώρησε το προσχέδιο οδηγίας για τον έλεγχο της βιοϊσοδυναμίας για τα δισκία τροποποιημένηςαποδέσμευσης υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης.Η επαναξιολόγηση της σχετικής οδηγίας του FDA οδήγησε στην εισαγωγή επιπρόσθετων δεικτών βιοϊσοδυναμίας που εστιάζουν στο χαρακτηρισμό της αποδέσμευσης της δραστικής ουσίας όταν αυτή γίνεται σε περισσότερες από μία φάσεις. Αντίστοιχες με τον FDA, αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο σχετικά με θέματα βιοϊσοδυναμίας σκευασμάτων τροποποιημένης αποδέσμευσης έγιναν από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμός Φαρμάκων, ΕΜA. Λαμβάνοντας υπόψη τις ισχύουσες νομοθετικές οδηγίες σε Ευρώπη και Αμερική για τη βιοϊσοδυναμία φαρμακευτικών σκευασμάτων, η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία με τη χρήση προσομοιώσεων εξετάζει την ευαισθησία διαφόρων φαρμακοκινητικών παραμέτρων και νέων δεικτώνπου έχουν εισαχθεί στο κριτήριοβιοϊσοδυναμίας, στο να αντανακλούν διαφορές στις καμπύλες συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα των υπό έλεγχο σκευασμάτων και των σκευασμάτων αναφοράς διφασικής αποδέσμευσης. Επίσης, αξιολογείται η διαφοροποίηση των κριτηρίων, όπως ορίζονται στις αρχικές και τις αναθεωρημένες οδηγίες των FDAκαι ΕΜΑ με παράλληλη συγκριτική αξιολόγηση ανάμεσα στους δύο οργανισμούς. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν ως πρότυπα προϊόντα δύο σκευάσματα υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης διφασικής αποδέσμευσης, το RitalinLA®και το Concerta®. Τα συμπεράσματα ήταν ότι το αναθεωρημένο κριτήριο βιοϊσοδυναμίας του FDA εμφανίζεται ελαφρώς αυστηρότερο από το αρχικά προταθέν ενώ η αύξηση της ευαισθησίας του κριτηρίου ήταν διαφορετική ανάλογα με το σκεύασμα.Ακόμα η αυστηροποίηση του κριτηρίου οφείλεται σε διαφορετική παράμετρο ανάλογα με τη σειρά προσομοίωσης: κυρίως οφείλεται στην AUC3-7 και λιγότερο στην AUC7-12.Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η αυστηροποίηση του κριτηρίου αφορά προσομοιώσεις όπου υπάρχει ταυτόχρονη μεταβολή της σταθεράς του ρυθμού αποδέσμευσης (της 1ης ή της 2ης φάσης) και του κλάσματος της δόσης που φθάνει στη γενική κυκλοφορία. Σε ότι αφορά στον ΕΜΑ το κριτήριο του στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται λιγότερο αυστηρό από το αναθεωρημένο κριτήριο του FDA.Πιο συγκεκριμένα ο χρόνος αποκοπής των επιφανειών επηρεάζει πολύ την ευαισθησία του κριτηρίου αφού παρατηρήθηκε ότι μικρότερος χρόνος αποκοπής αυξάνει την ευαισθησία. Επίσης σε κάποιες περιπτώσεις η χρήση των παραμέτρων Cmax1 και Cmax2 αντί της συνολικής Cmax καθιστά το κριτήριο του EMA αυστηρότερο απ’ ότι αυτό του FDA. Τέλος η επιφάνεια της 2ης φάσης του φαρμακοκινητικού προφίλ, η AUCtcutoff-tlast, με βάση τις προσομοιώσεις που μελετήθηκαν, δε φαίνεται να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο στην ευαισθησία όλων των κριτηρίων βιοϊσοδυναμίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουταλίδη Σταυρούλα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:24:59Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317139"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317139","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317139","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317139","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317139","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουταλίδη Σταυρούλα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317139","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317139"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η βιοϊσοδυναμία είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται όταν συγκρίνεται ένα σκεύασμα ενός φαρμάκου με ένα άλλο σκεύασμα ή με το πρωτότυπο σκεύασμα ή προϊόν. Δύοσκευάσματα του ίδιου φαρμάκου είναι βιοϊσοδύναμα όταν εμφανίζουν συγκρίσιμη βιοδιαθεσιμότητα, εντός συγκεκριμένων ορίων, και παρόμοιους χρόνους για να πετύχουν τη μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα. Η βιοδιαθεσιμότητα ενός φαρμάκου συχνά καθορίζει την θεραπευτική του αποτελεσματικότητα, καθότι επηρεάζει την έναρξη, ένταση και διάρκεια της θεραπευτικής του απόκρισηςγια αυτό είναι και απαραίτητος ο έλεγχος της. Οι αρμόδιες Υγειονομικές Αρχές σχεδιάζουν και επιβάλλουν νομοθετικούς κανόνες για την έγκριση, αξιολόγηση και εποπτεία της διάθεσης των φαρμάκων. Το νομοθετικό πλαίσιο για τον καθορισμό της βιοϊσοδυναμίας των σκευασμάτων τροποποιημένης αποδέσμευσης συνήθως περιελάμβανε την αξιολόγηση των κύριων φαρμακοκινητικών παραμέτρων, AUCκαι Cmax. Για κάποια σκευάσματα όμως η εκτίμηση των παραμέτρων αυτών δεν ήταν αρκετή για να καθορίσει τη θεραπευτική βιοισοδυναμία. Πιο συγκεκριμένα, διαφορετικοί ρυθμοί αποδέσμευσης για σκευάσματα με μηχανισμό διφασικής αποδέσμευσης, όπως είναι κάποια σκευάσματα μεθυλφαινιδάτης, μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικού σχήματος καμπύλες συγκέντρωσης–χρόνου και θεραπευτικάανισοδύναμες φαρμακοτεχνικές μορφές. Η μεθυλφαινιδάτη είναι ένα διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματοςπου συνταγογραφείται για τη θεραπεία της Διαταραχής Ελλειματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) - διεθνώς AttentionDeficitHyperactivityDisorder (ADHD) - είναι μια από τις συχνότερες νευρολογικές διαταραχές της παιδικής ηλικίας, η οποία συνεχίζεται, κατά ένα σημαντικό ποσοστό, και στην ενήλικη ζωή. Για τα σκευάσματα μεθυλφαινιδάτης, ο FDAεκδίδει οδηγίες εξειδικευμένες ανά σκεύασμα στις οποίες απαιτείται η εκτίμηση των μερικών επιφανειών με διάφορους χρόνους αποκοπής. Οι οδηγίες που αφορούν στα σκευάσματα RitalinLA®και Concerta®, αναθεωρήθηκαν μετά από ανησυχίες που εκφράσθηκαν από τους αποδέκτες των σκευασμάτων υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης τροποποιημένης αποδέσμευσης δύο άλλων εταιριών. Τα σκεύασματα αυτά είχαν χαρακτηριστεί βιοϊσοδύναμα του Concerta®, υπήρχαν, όμως αμφιβολίες σχετικά με τη θεραπευτική τους βιοϊσοδυναμία.Κατά συνέπεια, ο FDA αναθεώρησε το προσχέδιο οδηγίας για τον έλεγχο της βιοϊσοδυναμίας για τα δισκία τροποποιημένηςαποδέσμευσης υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης.Η επαναξιολόγηση της σχετικής οδηγίας του FDA οδήγησε στην εισαγωγή επιπρόσθετων δεικτών βιοϊσοδυναμίας που εστιάζουν στο χαρακτηρισμό της αποδέσμευσης της δραστικής ουσίας όταν αυτή γίνεται σε περισσότερες από μία φάσεις. Αντίστοιχες με τον FDA, αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο σχετικά με θέματα βιοϊσοδυναμίας σκευασμάτων τροποποιημένης αποδέσμευσης έγιναν από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμός Φαρμάκων, ΕΜA. Λαμβάνοντας υπόψη τις ισχύουσες νομοθετικές οδηγίες σε Ευρώπη και Αμερική για τη βιοϊσοδυναμία φαρμακευτικών σκευασμάτων, η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία με τη χρήση προσομοιώσεων εξετάζει την ευαισθησία διαφόρων φαρμακοκινητικών παραμέτρων και νέων δεικτώνπου έχουν εισαχθεί στο κριτήριοβιοϊσοδυναμίας, στο να αντανακλούν διαφορές στις καμπύλες συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα των υπό έλεγχο σκευασμάτων και των σκευασμάτων αναφοράς διφασικής αποδέσμευσης. Επίσης, αξιολογείται η διαφοροποίηση των κριτηρίων, όπως ορίζονται στις αρχικές και τις αναθεωρημένες οδηγίες των FDAκαι ΕΜΑ με παράλληλη συγκριτική αξιολόγηση ανάμεσα στους δύο οργανισμούς. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν ως πρότυπα προϊόντα δύο σκευάσματα υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης διφασικής αποδέσμευσης, το RitalinLA®και το Concerta®. Τα συμπεράσματα ήταν ότι το αναθεωρημένο κριτήριο βιοϊσοδυναμίας του FDA εμφανίζεται ελαφρώς αυστηρότερο από το αρχικά προταθέν ενώ η αύξηση της ευαισθησίας του κριτηρίου ήταν διαφορετική ανάλογα με το σκεύασμα.Ακόμα η αυστηροποίηση του κριτηρίου οφείλεται σε διαφορετική παράμετρο ανάλογα με τη σειρά προσομοίωσης: κυρίως οφείλεται στην AUC3-7 και λιγότερο στην AUC7-12.Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η αυστηροποίηση του κριτηρίου αφορά προσομοιώσεις όπου υπάρχει ταυτόχρονη μεταβολή της σταθεράς του ρυθμού αποδέσμευσης (της 1ης ή της 2ης φάσης) και του κλάσματος της δόσης που φθάνει στη γενική κυκλοφορία. Σε ότι αφορά στον ΕΜΑ το κριτήριο του στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται λιγότερο αυστηρό από το αναθεωρημένο κριτήριο του FDA.Πιο συγκεκριμένα ο χρόνος αποκοπής των επιφανειών επηρεάζει πολύ την ευαισθησία του κριτηρίου αφού παρατηρήθηκε ότι μικρότερος χρόνος αποκοπής αυξάνει την ευαισθησία. Επίσης σε κάποιες περιπτώσεις η χρήση των παραμέτρων Cmax1 και Cmax2 αντί της συνολικής Cmax καθιστά το κριτήριο του EMA αυστηρότερο απ’ ότι αυτό του FDA. Τέλος η επιφάνεια της 2ης φάσης του φαρμακοκινητικού προφίλ, η AUCtcutoff-tlast, με βάση τις προσομοιώσεις που μελετήθηκαν, δε φαίνεται να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο στην ευαισθησία όλων των κριτηρίων βιοϊσοδυναμίας.","Bioequivalence is a term used when comparing a formulation of a drug to another drug or with the original product or product. Two formulations of the same medicine is biosimilar when exhibit comparable bioavailability, within certain limits, and similar times to achieve the maximum concentration in the blood. The bioavailability of a drug often determines the therapeutic efficacy, because it affects the onset, intensity and duration of the therapeutic response for this control is essential. The competent health authorities plan and impose legal rules for the approval, evaluation and supervision of medicines. The legislative framework for determining bioequivalence of modified release formulations typically comprised the evaluation of main pharmacokinetic parameters AUC and Cmax. Though for some formulations the estimation of these parameters was not enough to determine the therapeutic bioequivalence More specifically, different release rates for two-phase mechanism-release formulations, as are some formulations of methylphenidate, can lead to different shaped curves of concentration – time and therapeutic dosage forms which are not therapeutic equivalent Methylphenidate is a stimulantof central nervous system prescribed to treat Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) which is one of the most frequent neurological disorders of childhood, which continues at a significant percentage, and in adulthood. For methylphenidate formulations, the FDA publishes specialized guidancesper product that require the assessment of some surfaces with different cutoff times. The instructions relating to Ritalin LA ® formulations and Concerta®, revised after concerns expressed by recipients of methylphenidate hydrochloride modified-release formulations of two other companies. Theseformulations had been characterized bioequivalent to Concerta®but there were doubts about their therapeutic bioequivalence. Consequently, FDA revised the draft directive on the control of bioequivalence studies for modified-release tablets methylphenidate hydrochloride. The reassessment of the relevant directive of the FDA led to the introduction of additional bioequivalence indicators that focus on characterisation of the active substance release when this is done in several phases. Considering the current legislative guidelines in Europe and America for the bioequivalence of pharmaceutical formulations, this postgraduate thesis through the use of simulations examines the sensitivity of various pharmacokinetic parameters and new indicators that have entered the bioequivalence criterion, to reflect differences in concentration curves of the drug in the blood of the test and reference formulations products. For this purpose were used as reference products two formulations of methylphenidate hydrochloride biphasic-release, Ritalin LA ® and Concerta®. The conclusions were that the FDA's revised bioequivalence criterion appears slightly tighter than the originally proposed while increasing the sensitivity of the criterion was different depending on the formulation. Also the toughening up of the criterion due to different parameter depending on the simulation series: mainly due to AUC3-7 and less on AUC7-12. In the majority of cases the toughening up of the criterion regards simulations where there is simultaneous alteration of constant release rate (1st or 2nd phase) and the fraction of the dose that reaches the general circulation. In regards to the EMA's criterion in most cases appears less severe than the revised FDA's criterion. More specifically, the cutoff time of surfaces affect the sensitivity of the criterion since it was observed that smaller cutoff time increases sensitivity. Also in some cases the configuration use Cmax1 and Cmax2 instead of total Cmax criterion makes EMA's tighter than that of the FDA. Finally, the surface of the 2nd phase of the pharmacokinetic profile, AUCtcutoff-tlast, based on simulations studied seems to offer something special to the sensitivity of all criteria for bioequivalence.affect the sensitivity of the criterion."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της Βιοισοδυναμίας Φαρμακευτικών Σκευασμάτων Διφασικής Αποδέσμευσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουταλίδη Σταυρούλα"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η βιοϊσοδυναμία είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται όταν συγκρίνεται ένα σκεύασμα ενός φαρμάκου με ένα άλλο σκεύασμα ή με το πρωτότυπο σκεύασμα ή προϊόν. Δύοσκευάσματα του ίδιου φαρμάκου είναι βιοϊσοδύναμα όταν εμφανίζουν συγκρίσιμη βιοδιαθεσιμότητα, εντός συγκεκριμένων ορίων, και παρόμοιους χρόνους για να πετύχουν τη μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα. Η βιοδιαθεσιμότητα ενός φαρμάκου συχνά καθορίζει την θεραπευτική του αποτελεσματικότητα, καθότι επηρεάζει την έναρξη, ένταση και διάρκεια της θεραπευτικής του απόκρισηςγια αυτό είναι και απαραίτητος ο έλεγχος της. Οι αρμόδιες Υγειονομικές Αρχές σχεδιάζουν και επιβάλλουν νομοθετικούς κανόνες για την έγκριση, αξιολόγηση και εποπτεία της διάθεσης των φαρμάκων. Το νομοθετικό πλαίσιο για τον καθορισμό της βιοϊσοδυναμίας των σκευασμάτων τροποποιημένης αποδέσμευσης συνήθως περιελάμβανε την αξιολόγηση των κύριων φαρμακοκινητικών παραμέτρων, AUCκαι Cmax. Για κάποια σκευάσματα όμως η εκτίμηση των παραμέτρων αυτών δεν ήταν αρκετή για να καθορίσει τη θεραπευτική βιοισοδυναμία. Πιο συγκεκριμένα, διαφορετικοί ρυθμοί αποδέσμευσης για σκευάσματα με μηχανισμό διφασικής αποδέσμευσης, όπως είναι κάποια σκευάσματα μεθυλφαινιδάτης, μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικού σχήματος καμπύλες συγκέντρωσης–χρόνου και θεραπευτικάανισοδύναμες φαρμακοτεχνικές μορφές. Η μεθυλφαινιδάτη είναι ένα διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματοςπου συνταγογραφείται για τη θεραπεία της Διαταραχής Ελλειματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) - διεθνώς AttentionDeficitHyperactivityDisorder (ADHD) - είναι μια από τις συχνότερες νευρολογικές διαταραχές της παιδικής ηλικίας, η οποία συνεχίζεται, κατά ένα σημαντικό ποσοστό, και στην ενήλικη ζωή. Για τα σκευάσματα μεθυλφαινιδάτης, ο FDAεκδίδει οδηγίες εξειδικευμένες ανά σκεύασμα στις οποίες απαιτείται η εκτίμηση των μερικών επιφανειών με διάφορους χρόνους αποκοπής. Οι οδηγίες που αφορούν στα σκευάσματα RitalinLA®και Concerta®, αναθεωρήθηκαν μετά από ανησυχίες που εκφράσθηκαν από τους αποδέκτες των σκευασμάτων υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης τροποποιημένης αποδέσμευσης δύο άλλων εταιριών. Τα σκεύασματα αυτά είχαν χαρακτηριστεί βιοϊσοδύναμα του Concerta®, υπήρχαν, όμως αμφιβολίες σχετικά με τη θεραπευτική τους βιοϊσοδυναμία.Κατά συνέπεια, ο FDA αναθεώρησε το προσχέδιο οδηγίας για τον έλεγχο της βιοϊσοδυναμίας για τα δισκία τροποποιημένηςαποδέσμευσης υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης.Η επαναξιολόγηση της σχετικής οδηγίας του FDA οδήγησε στην εισαγωγή επιπρόσθετων δεικτών βιοϊσοδυναμίας που εστιάζουν στο χαρακτηρισμό της αποδέσμευσης της δραστικής ουσίας όταν αυτή γίνεται σε περισσότερες από μία φάσεις. Αντίστοιχες με τον FDA, αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο σχετικά με θέματα βιοϊσοδυναμίας σκευασμάτων τροποποιημένης αποδέσμευσης έγιναν από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμός Φαρμάκων, ΕΜA. Λαμβάνοντας υπόψη τις ισχύουσες νομοθετικές οδηγίες σε Ευρώπη και Αμερική για τη βιοϊσοδυναμία φαρμακευτικών σκευασμάτων, η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία με τη χρήση προσομοιώσεων εξετάζει την ευαισθησία διαφόρων φαρμακοκινητικών παραμέτρων και νέων δεικτώνπου έχουν εισαχθεί στο κριτήριοβιοϊσοδυναμίας, στο να αντανακλούν διαφορές στις καμπύλες συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα των υπό έλεγχο σκευασμάτων και των σκευασμάτων αναφοράς διφασικής αποδέσμευσης. Επίσης, αξιολογείται η διαφοροποίηση των κριτηρίων, όπως ορίζονται στις αρχικές και τις αναθεωρημένες οδηγίες των FDAκαι ΕΜΑ με παράλληλη συγκριτική αξιολόγηση ανάμεσα στους δύο οργανισμούς. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν ως πρότυπα προϊόντα δύο σκευάσματα υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης διφασικής αποδέσμευσης, το RitalinLA®και το Concerta®. Τα συμπεράσματα ήταν ότι το αναθεωρημένο κριτήριο βιοϊσοδυναμίας του FDA εμφανίζεται ελαφρώς αυστηρότερο από το αρχικά προταθέν ενώ η αύξηση της ευαισθησίας του κριτηρίου ήταν διαφορετική ανάλογα με το σκεύασμα.Ακόμα η αυστηροποίηση του κριτηρίου οφείλεται σε διαφορετική παράμετρο ανάλογα με τη σειρά προσομοίωσης: κυρίως οφείλεται στην AUC3-7 και λιγότερο στην AUC7-12.Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η αυστηροποίηση του κριτηρίου αφορά προσομοιώσεις όπου υπάρχει ταυτόχρονη μεταβολή της σταθεράς του ρυθμού αποδέσμευσης (της 1ης ή της 2ης φάσης) και του κλάσματος της δόσης που φθάνει στη γενική κυκλοφορία. Σε ότι αφορά στον ΕΜΑ το κριτήριο του στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται λιγότερο αυστηρό από το αναθεωρημένο κριτήριο του FDA.Πιο συγκεκριμένα ο χρόνος αποκοπής των επιφανειών επηρεάζει πολύ την ευαισθησία του κριτηρίου αφού παρατηρήθηκε ότι μικρότερος χρόνος αποκοπής αυξάνει την ευαισθησία. Επίσης σε κάποιες περιπτώσεις η χρήση των παραμέτρων Cmax1 και Cmax2 αντί της συνολικής Cmax καθιστά το κριτήριο του EMA αυστηρότερο απ’ ότι αυτό του FDA. Τέλος η επιφάνεια της 2ης φάσης του φαρμακοκινητικού προφίλ, η AUCtcutoff-tlast, με βάση τις προσομοιώσεις που μελετήθηκαν, δε φαίνεται να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο στην ευαισθησία όλων των κριτηρίων βιοϊσοδυναμίας.","Bioequivalence is a term used when comparing a formulation of a drug to another drug or with the original product or product. Two formulations of the same medicine is biosimilar when exhibit comparable bioavailability, within certain limits, and similar times to achieve the maximum concentration in the blood. The bioavailability of a drug often determines the therapeutic efficacy, because it affects the onset, intensity and duration of the therapeutic response for this control is essential. The competent health authorities plan and impose legal rules for the approval, evaluation and supervision of medicines. The legislative framework for determining bioequivalence of modified release formulations typically comprised the evaluation of main pharmacokinetic parameters AUC and Cmax. Though for some formulations the estimation of these parameters was not enough to determine the therapeutic bioequivalence More specifically, different release rates for two-phase mechanism-release formulations, as are some formulations of methylphenidate, can lead to different shaped curves of concentration – time and therapeutic dosage forms which are not therapeutic equivalent Methylphenidate is a stimulantof central nervous system prescribed to treat Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) which is one of the most frequent neurological disorders of childhood, which continues at a significant percentage, and in adulthood. For methylphenidate formulations, the FDA publishes specialized guidancesper product that require the assessment of some surfaces with different cutoff times. The instructions relating to Ritalin LA ® formulations and Concerta®, revised after concerns expressed by recipients of methylphenidate hydrochloride modified-release formulations of two other companies. Theseformulations had been characterized bioequivalent to Concerta®but there were doubts about their therapeutic bioequivalence. Consequently, FDA revised the draft directive on the control of bioequivalence studies for modified-release tablets methylphenidate hydrochloride. The reassessment of the relevant directive of the FDA led to the introduction of additional bioequivalence indicators that focus on characterisation of the active substance release when this is done in several phases. Considering the current legislative guidelines in Europe and America for the bioequivalence of pharmaceutical formulations, this postgraduate thesis through the use of simulations examines the sensitivity of various pharmacokinetic parameters and new indicators that have entered the bioequivalence criterion, to reflect differences in concentration curves of the drug in the blood of the test and reference formulations products. For this purpose were used as reference products two formulations of methylphenidate hydrochloride biphasic-release, Ritalin LA ® and Concerta®. The conclusions were that the FDA's revised bioequivalence criterion appears slightly tighter than the originally proposed while increasing the sensitivity of the criterion was different depending on the formulation. Also the toughening up of the criterion due to different parameter depending on the simulation series: mainly due to AUC3-7 and less on AUC7-12. In the majority of cases the toughening up of the criterion regards simulations where there is simultaneous alteration of constant release rate (1st or 2nd phase) and the fraction of the dose that reaches the general circulation. In regards to the EMA's criterion in most cases appears less severe than the revised FDA's criterion. More specifically, the cutoff time of surfaces affect the sensitivity of the criterion since it was observed that smaller cutoff time increases sensitivity. Also in some cases the configuration use Cmax1 and Cmax2 instead of total Cmax criterion makes EMA's tighter than that of the FDA. Finally, the surface of the 2nd phase of the pharmacokinetic profile, AUCtcutoff-tlast, based on simulations studied seems to offer something special to the sensitivity of all criteria for bioequivalence.affect the sensitivity of the criterion."],"dc:identifier":["uoadl:1317139","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317139"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Εκτίμηση της Βιοισοδυναμίας Φαρμακευτικών Σκευασμάτων Διφασικής Αποδέσμευσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:59Z"}