{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317147"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317147","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της εμφάνισης του φαινομένου της ερημοποίησης στη λεκάνη Αλμυρού- Μαγνησίας με χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και εδαφοχημικών αναλύσεων","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εκτίμηση του φαινομένου της ερημοποίησης στη λεκάνη του Αλμυρού Μαγνησίας. Στόχος είναι ο καθορισμός των υδρογεωλογικών, γεωλογικών και υδροχημικών παραμέτρων της περιοχής, με ιδιαίτερη έμφαση στο φαινόμενο της διείσδυσης του θαλασσινού νερού στην ξηρά, με σκοπό μέσα από τον καθορισμό δεικτών μέσω του ερευνητικού προγράμματος MEDALUS, τη χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και εδαφοχημικών αναλύσεων να αναδειχτεί το φαινόμενο της ερημοποίησης στην περιοχή. Η λεκάνη του Αλμυρού έχει έκταση 865 km2 και χωρίζεται σε δύο υπολεκάνες, την υπολεκάνη της Σούρπης νότια και την υπολεκάνη της Ευξεινούπολης βόρεια. Γεωτεκτονικά το κεντρικό και νότιο τμήμα της λεκάνης ανήκει στην Υποπελαγονική ζώνη και το νότιο τμήμα στην Πελαγονική ζώνη. Στην Υποπελαγονική ζώνη ανήκουν το προαλπικό υπόβαθρο, οι σχιστόλιθοι, οι ασβεστικοί σχιστόλιθοι και τα υπερβασικά πετρώματα. Στην Υποπελαγονική ζώνη ανήκουν τα Παλαιοζωικά πετρώματα του Περμίου, οι κρυσταλλικοί ασβεστόλιθοι Τριαδικού – Ιουρασικού, η σχιστοκερατολιθική διάπλαση και οι οφιόλιθοι, οι επικλυσιγενείς ασβεστόλιθοι και ο φλύσχης. Τα μεταλπικά ιζήματα της περιοχής είναι τα νεογενή (μάργες) που ανήκουν στο κάτω Πλειόκαιονο, οι υποκίτρινες αργιλικές μάργες του Ανώτερου Πλειόκαινου και τα κλαστικά υλικά κυρίως ποταμοχερσαίας προέλευσης του Πλειστόκαινου. Για τον καθορισμό της ποιότητας των εδαφών και των υπόγειων νερών της παράκτιας ζώνης της λεκάνης του Αλμυρού πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία τον Οκτώβριο του 2011 κατά την οποία έγινε συλλογή 104 δειγμάτων. Ακολούθησε κοκκομετρική ανάλυση και εν συνεχεία καθορίστηκαν οι τιμές των παραμέτρων της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, του pH, του TDS, του δυναμικού οξειδοαναγωγής και της αλάτωσης. Η εμφάνιση του φαινομένου της διείσδυσης του θαλασσινού νερού παρουσιάζεται στα περιθώρια της υπολεκάνης της Ευξεινούπολης και στο παράκτιο και κεντρικό τμήμα της υπολεκάνης της Σούρπης περιοχές που γειτνιάζουν με τους καρστικούς υφάλμυρους υδροφορείς της περιοχής. Στα περιθώρια αυτά έχουμε την εμφάνιση των υψηλότερων τιμών της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, των διαλυμένων στερεών αλάτων και της αλάτωσης οι οποίες συνδυαστικά με την ποιότητα των υπόγειων νερών που έχουν μελετηθεί στο παρελθόν και έχουν αναδείξει την κακή τους ποιότητα στα τμήματα αυτά της λεκάνης που είναι ασβεστούχα χλωριούχα και νατριούχα χλωριούχα υποδηλώνουν την έντονη υποβάθμιση των εδαφών και την υφαλμύρινση των υπόγειων υδροφορέων.Η μη εμφάνιση φαινομένων υφαλμύρινσης στο κεντρικό τμήμα της λεκάνης της Ευξεινούπολης οφείλεται στις γεωλογικές- στρωματογραφικές και τεκτονικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή και στην πολύ καλή ποιότητα των υπόγειων νερών που είναι ασβεστούχα οξιανθρακικά. Στο κεντρικό τμήμα της περιοχής παρατηρούνται οι χαμηλότερες τιμές συγκέντρωσης της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, των διαλυμένων στερεών αλάτων καθώς και της αλάτωσης.Η μεθοδολογία της παρούσας εργασίας για την εκτίμηση του κινδύνου ερημοποίησης στην περιοχή της λεκάνης του Αλμυρού, στηρίχθηκε επίσης στις τρεις φάσεις του προγράμματος MEDALUS της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τη διεξαγωγή συμπερασμάτων μέσω του προγράμματος επιλέχτηκε και χρησιμοποιήθηκε ο δείκτης των περιβαλλοντικά Ευαίσθητων περιοχών ESAI ο οποίος παρέχει πληροφορίες οι οποίες σχετίζονται με την πυροδότηση του φαινομένου της ερημοποίησης σε μία περιοχή. Τέτοιες πληροφορίες είναι η ποιότητα του εδάφους, η ποιότητα της βλάστησης και του κλίματος, καθώς και οι πρακτικές διαχείρισης και ανθρώπινης παρέμβασης σε μία περιοχή. Τα αποτελέσματα που προκύπτουν από την παρούσα εργασία οδηγούν στο συμπέρασμα πως η λεκάνη του Αλμυρού κατατάσσεται στις περιοχές με μεγάλη ευαισθησία στο φαινόμενο της ερημοποίησης. Μικρές αλλαγές στις εξαιρετικά εύθραυστες ισορροπίες κλίματος και ανθρωπογενών δραστηριοτήτων, μπορούν να υποβαθμίσουν περαιτέρω το έδαφος και τη βιοποικιλότητα, εντείνοντας φαινόμενα μειωμένης φυτοκάλυψης και εδαφικής διάβρωσης. Η υποβάθμιση προκαλείται από τον ανθρώπινο παράγοντα όπως είναι η εντατικοποίηση χρήσεων γης και η αλόγιστη χρήση του υδατικού δυναμικού.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εκτίμηση του φαινομένου της ερημοποίησης στη λεκάνη του Αλμυρού Μαγνησίας. Στόχος είναι ο καθορισμός των υδρογεωλογικών, γεωλογικών και υδροχημικών παραμέτρων της περιοχής, με ιδιαίτερη έμφαση στο φαινόμενο της διείσδυσης του θαλασσινού νερού στην ξηρά, με σκοπό μέσα από τον καθορισμό δεικτών μέσω του ερευνητικού προγράμματος MEDALUS, τη χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και εδαφοχημικών αναλύσεων να αναδειχτεί το φαινόμενο της ερημοποίησης στην περιοχή. Η λεκάνη του Αλμυρού έχει έκταση 865 km2 και χωρίζεται σε δύο υπολεκάνες, την υπολεκάνη της Σούρπης νότια και την υπολεκάνη της Ευξεινούπολης βόρεια. Γεωτεκτονικά το κεντρικό και νότιο τμήμα της λεκάνης ανήκει στην Υποπελαγονική ζώνη και το νότιο τμήμα στην Πελαγονική ζώνη. Στην Υποπελαγονική ζώνη ανήκουν το προαλπικό υπόβαθρο, οι σχιστόλιθοι, οι ασβεστικοί σχιστόλιθοι και τα υπερβασικά πετρώματα. Στην Υποπελαγονική ζώνη ανήκουν τα Παλαιοζωικά πετρώματα του Περμίου, οι κρυσταλλικοί ασβεστόλιθοι Τριαδικού – Ιουρασικού, η σχιστοκερατολιθική διάπλαση και οι οφιόλιθοι, οι επικλυσιγενείς ασβεστόλιθοι και ο φλύσχης. Τα μεταλπικά ιζήματα της περιοχής είναι τα νεογενή (μάργες) που ανήκουν στο κάτω Πλειόκαιονο, οι υποκίτρινες αργιλικές μάργες του Ανώτερου Πλειόκαινου και τα κλαστικά υλικά κυρίως ποταμοχερσαίας προέλευσης του Πλειστόκαινου. Για τον καθορισμό της ποιότητας των εδαφών και των υπόγειων νερών της παράκτιας ζώνης της λεκάνης του Αλμυρού πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία τον Οκτώβριο του 2011 κατά την οποία έγινε συλλογή 104 δειγμάτων. Ακολούθησε κοκκομετρική ανάλυση και εν συνεχεία καθορίστηκαν οι τιμές των παραμέτρων της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, του pH, του TDS, του δυναμικού οξειδοαναγωγής και της αλάτωσης. Η εμφάνιση του φαινομένου της διείσδυσης του θαλασσινού νερού παρουσιάζεται στα περιθώρια της υπολεκάνης της Ευξεινούπολης και στο παράκτιο και κεντρικό τμήμα της υπολεκάνης της Σούρπης περιοχές που γειτνιάζουν με τους καρστικούς υφάλμυρους υδροφορείς της περιοχής. Στα περιθώρια αυτά έχουμε την εμφάνιση των υψηλότερων τιμών της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, των διαλυμένων στερεών αλάτων και της αλάτωσης οι οποίες συνδυαστικά με την ποιότητα των υπόγειων νερών που έχουν μελετηθεί στο παρελθόν και έχουν αναδείξει την κακή τους ποιότητα στα τμήματα αυτά της λεκάνης που είναι ασβεστούχα χλωριούχα και νατριούχα χλωριούχα υποδηλώνουν την έντονη υποβάθμιση των εδαφών και την υφαλμύρινση των υπόγειων υδροφορέων.Η μη εμφάνιση φαινομένων υφαλμύρινσης στο κεντρικό τμήμα της λεκάνης της Ευξεινούπολης οφείλεται στις γεωλογικές- στρωματογραφικές και τεκτονικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή και στην πολύ καλή ποιότητα των υπόγειων νερών που είναι ασβεστούχα οξιανθρακικά. Στο κεντρικό τμήμα της περιοχής παρατηρούνται οι χαμηλότερες τιμές συγκέντρωσης της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, των διαλυμένων στερεών αλάτων καθώς και της αλάτωσης.Η μεθοδολογία της παρούσας εργασίας για την εκτίμηση του κινδύνου ερημοποίησης στην περιοχή της λεκάνης του Αλμυρού, στηρίχθηκε επίσης στις τρεις φάσεις του προγράμματος MEDALUS της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τη διεξαγωγή συμπερασμάτων μέσω του προγράμματος επιλέχτηκε και χρησιμοποιήθηκε ο δείκτης των περιβαλλοντικά Ευαίσθητων περιοχών ESAI ο οποίος παρέχει πληροφορίες οι οποίες σχετίζονται με την πυροδότηση του φαινομένου της ερημοποίησης σε μία περιοχή. Τέτοιες πληροφορίες είναι η ποιότητα του εδάφους, η ποιότητα της βλάστησης και του κλίματος, καθώς και οι πρακτικές διαχείρισης και ανθρώπινης παρέμβασης σε μία περιοχή. Τα αποτελέσματα που προκύπτουν από την παρούσα εργασία οδηγούν στο συμπέρασμα πως η λεκάνη του Αλμυρού κατατάσσεται στις περιοχές με μεγάλη ευαισθησία στο φαινόμενο της ερημοποίησης. Μικρές αλλαγές στις εξαιρετικά εύθραυστες ισορροπίες κλίματος και ανθρωπογενών δραστηριοτήτων, μπορούν να υποβαθμίσουν περαιτέρω το έδαφος και τη βιοποικιλότητα, εντείνοντας φαινόμενα μειωμένης φυτοκάλυψης και εδαφικής διάβρωσης. Η υποβάθμιση προκαλείται από τον ανθρώπινο παράγοντα όπως είναι η εντατικοποίηση χρήσεων γης και η αλόγιστη χρήση του υδατικού δυναμικού.","abstract_has_math":false,"creators":["Κούζα Βασιλεία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:24:59Z","subjects":["Φυσικές καταστροφές","Natural disasters"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317147"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317147","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317147","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317147","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317147","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κούζα Βασιλεία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φυσικές καταστροφές","Natural disasters"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317147","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317147"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εκτίμηση του φαινομένου της ερημοποίησης στη λεκάνη του Αλμυρού Μαγνησίας. Στόχος είναι ο καθορισμός των υδρογεωλογικών, γεωλογικών και υδροχημικών παραμέτρων της περιοχής, με ιδιαίτερη έμφαση στο φαινόμενο της διείσδυσης του θαλασσινού νερού στην ξηρά, με σκοπό μέσα από τον καθορισμό δεικτών μέσω του ερευνητικού προγράμματος MEDALUS, τη χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και εδαφοχημικών αναλύσεων να αναδειχτεί το φαινόμενο της ερημοποίησης στην περιοχή. Η λεκάνη του Αλμυρού έχει έκταση 865 km2 και χωρίζεται σε δύο υπολεκάνες, την υπολεκάνη της Σούρπης νότια και την υπολεκάνη της Ευξεινούπολης βόρεια. Γεωτεκτονικά το κεντρικό και νότιο τμήμα της λεκάνης ανήκει στην Υποπελαγονική ζώνη και το νότιο τμήμα στην Πελαγονική ζώνη. Στην Υποπελαγονική ζώνη ανήκουν το προαλπικό υπόβαθρο, οι σχιστόλιθοι, οι ασβεστικοί σχιστόλιθοι και τα υπερβασικά πετρώματα. Στην Υποπελαγονική ζώνη ανήκουν τα Παλαιοζωικά πετρώματα του Περμίου, οι κρυσταλλικοί ασβεστόλιθοι Τριαδικού – Ιουρασικού, η σχιστοκερατολιθική διάπλαση και οι οφιόλιθοι, οι επικλυσιγενείς ασβεστόλιθοι και ο φλύσχης. Τα μεταλπικά ιζήματα της περιοχής είναι τα νεογενή (μάργες) που ανήκουν στο κάτω Πλειόκαιονο, οι υποκίτρινες αργιλικές μάργες του Ανώτερου Πλειόκαινου και τα κλαστικά υλικά κυρίως ποταμοχερσαίας προέλευσης του Πλειστόκαινου. Για τον καθορισμό της ποιότητας των εδαφών και των υπόγειων νερών της παράκτιας ζώνης της λεκάνης του Αλμυρού πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία τον Οκτώβριο του 2011 κατά την οποία έγινε συλλογή 104 δειγμάτων. Ακολούθησε κοκκομετρική ανάλυση και εν συνεχεία καθορίστηκαν οι τιμές των παραμέτρων της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, του pH, του TDS, του δυναμικού οξειδοαναγωγής και της αλάτωσης. Η εμφάνιση του φαινομένου της διείσδυσης του θαλασσινού νερού παρουσιάζεται στα περιθώρια της υπολεκάνης της Ευξεινούπολης και στο παράκτιο και κεντρικό τμήμα της υπολεκάνης της Σούρπης περιοχές που γειτνιάζουν με τους καρστικούς υφάλμυρους υδροφορείς της περιοχής. Στα περιθώρια αυτά έχουμε την εμφάνιση των υψηλότερων τιμών της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, των διαλυμένων στερεών αλάτων και της αλάτωσης οι οποίες συνδυαστικά με την ποιότητα των υπόγειων νερών που έχουν μελετηθεί στο παρελθόν και έχουν αναδείξει την κακή τους ποιότητα στα τμήματα αυτά της λεκάνης που είναι ασβεστούχα χλωριούχα και νατριούχα χλωριούχα υποδηλώνουν την έντονη υποβάθμιση των εδαφών και την υφαλμύρινση των υπόγειων υδροφορέων.Η μη εμφάνιση φαινομένων υφαλμύρινσης στο κεντρικό τμήμα της λεκάνης της Ευξεινούπολης οφείλεται στις γεωλογικές- στρωματογραφικές και τεκτονικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή και στην πολύ καλή ποιότητα των υπόγειων νερών που είναι ασβεστούχα οξιανθρακικά. Στο κεντρικό τμήμα της περιοχής παρατηρούνται οι χαμηλότερες τιμές συγκέντρωσης της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, των διαλυμένων στερεών αλάτων καθώς και της αλάτωσης.Η μεθοδολογία της παρούσας εργασίας για την εκτίμηση του κινδύνου ερημοποίησης στην περιοχή της λεκάνης του Αλμυρού, στηρίχθηκε επίσης στις τρεις φάσεις του προγράμματος MEDALUS της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τη διεξαγωγή συμπερασμάτων μέσω του προγράμματος επιλέχτηκε και χρησιμοποιήθηκε ο δείκτης των περιβαλλοντικά Ευαίσθητων περιοχών ESAI ο οποίος παρέχει πληροφορίες οι οποίες σχετίζονται με την πυροδότηση του φαινομένου της ερημοποίησης σε μία περιοχή. Τέτοιες πληροφορίες είναι η ποιότητα του εδάφους, η ποιότητα της βλάστησης και του κλίματος, καθώς και οι πρακτικές διαχείρισης και ανθρώπινης παρέμβασης σε μία περιοχή. Τα αποτελέσματα που προκύπτουν από την παρούσα εργασία οδηγούν στο συμπέρασμα πως η λεκάνη του Αλμυρού κατατάσσεται στις περιοχές με μεγάλη ευαισθησία στο φαινόμενο της ερημοποίησης. Μικρές αλλαγές στις εξαιρετικά εύθραυστες ισορροπίες κλίματος και ανθρωπογενών δραστηριοτήτων, μπορούν να υποβαθμίσουν περαιτέρω το έδαφος και τη βιοποικιλότητα, εντείνοντας φαινόμενα μειωμένης φυτοκάλυψης και εδαφικής διάβρωσης. Η υποβάθμιση προκαλείται από τον ανθρώπινο παράγοντα όπως είναι η εντατικοποίηση χρήσεων γης και η αλόγιστη χρήση του υδατικού δυναμικού.","The present thesis deals with the estimation of the phenomenon of desertification in the hydrologic basin of Almyros, in Magnesia Prefecture. The aim is the determination of the hydrogeological, geological and hydrochemical parameters of the region emphasizing on the seawater intrusion phenomena in order through the determination of indicators using MEDALUS Project, GIS and geochemical analysis, to elect the phenomenon of desertification in the basin. Almyros basin is covering an area 865 km2, is constituted from two subbasins, Eyxenoypolis in the north and Soyrpis in the south. From a geologic point of view, the central and south section of the basin belong to the Ypopelagoniki zone and the north section of the basin belong to the Pelagoniki zone. Ypopelagoniki zone consists of the Alpine bedrock, schist, calcitic schists and ultrabasic rocks. Pelagoniki zone consists of Paleozoic rocks of Permio, crystalline limestones of Triassic- Jurassic age, shales cherts group, limestones and flysch. The post-alpine sequence comprises Neogene deposits with lignite (marls) of Lower Pliocene, sub-yellow argillic marls of Upper Pliocene and clastic formations, mainly from fluvial origin of Pleistocene. For the determination of the quality of the soil and underground waters of the coastal area of the basin of Almyros, a sampling was conducted in October 2011 at which 104 samples were collected. A grain- size Analysis followed and after that the values of the electric conductivity, pH, TDS, redox potential and salinization were determined. Seawater intrusion phenomena are presented on the edges of sub-basin Eyxenoypolis and in the coastal and central area of sub-basin Soyrpis, regions that are in hydraulic connection with the brackish water of the karstic aquifers. On these edges the values of electric conductivity, TDS and salinization are higher which in combination with the bad quality of the underground waters, that have been studied in the past, suggest a strong land degradation and salination of underground aquifers.The non- appearance of seawater intrusion phenomena in the central part of the basin Eyxenoypolis is due to geological-stratigraphic and tectonic conditions prevailing in the region and the very good quality of groundwater. In the central part of the region are observed the lowest concentration values of the electrical conductivity, TDS and salinisation.The methodology of the present work to assess the risk of desertification in the basin of Almyros, also relied upon the three phases of the MEDALUS project of the European Union. For the conduction of conclusions using the project the indictor of Environmental Sensitive Areas (ESAI) was selected and used which provides information that is related with the manifestation of the desertification phenomena in a region. Such information is the quality of the soil, the quality of vegetation and climate, and management practices and human intervention in a region.The results of this study suggest that the basin of Almyros ranks in areas of high sensitivity to desertification. Small changes in the extremely fragile balance of climate change and anthropogenic activities, can further degrade soil and biodiversity, intensifying phenomena of reduced vegetation cover and soil erosion. The degradation is mainly caused by human factors such as the intensification of land use and the irrational use of water resources."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της εμφάνισης του φαινομένου της ερημοποίησης στη λεκάνη Αλμυρού- Μαγνησίας με χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και εδαφοχημικών αναλύσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κούζα Βασιλεία"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εκτίμηση του φαινομένου της ερημοποίησης στη λεκάνη του Αλμυρού Μαγνησίας. Στόχος είναι ο καθορισμός των υδρογεωλογικών, γεωλογικών και υδροχημικών παραμέτρων της περιοχής, με ιδιαίτερη έμφαση στο φαινόμενο της διείσδυσης του θαλασσινού νερού στην ξηρά, με σκοπό μέσα από τον καθορισμό δεικτών μέσω του ερευνητικού προγράμματος MEDALUS, τη χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και εδαφοχημικών αναλύσεων να αναδειχτεί το φαινόμενο της ερημοποίησης στην περιοχή. Η λεκάνη του Αλμυρού έχει έκταση 865 km2 και χωρίζεται σε δύο υπολεκάνες, την υπολεκάνη της Σούρπης νότια και την υπολεκάνη της Ευξεινούπολης βόρεια. Γεωτεκτονικά το κεντρικό και νότιο τμήμα της λεκάνης ανήκει στην Υποπελαγονική ζώνη και το νότιο τμήμα στην Πελαγονική ζώνη. Στην Υποπελαγονική ζώνη ανήκουν το προαλπικό υπόβαθρο, οι σχιστόλιθοι, οι ασβεστικοί σχιστόλιθοι και τα υπερβασικά πετρώματα. Στην Υποπελαγονική ζώνη ανήκουν τα Παλαιοζωικά πετρώματα του Περμίου, οι κρυσταλλικοί ασβεστόλιθοι Τριαδικού – Ιουρασικού, η σχιστοκερατολιθική διάπλαση και οι οφιόλιθοι, οι επικλυσιγενείς ασβεστόλιθοι και ο φλύσχης. Τα μεταλπικά ιζήματα της περιοχής είναι τα νεογενή (μάργες) που ανήκουν στο κάτω Πλειόκαιονο, οι υποκίτρινες αργιλικές μάργες του Ανώτερου Πλειόκαινου και τα κλαστικά υλικά κυρίως ποταμοχερσαίας προέλευσης του Πλειστόκαινου. Για τον καθορισμό της ποιότητας των εδαφών και των υπόγειων νερών της παράκτιας ζώνης της λεκάνης του Αλμυρού πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία τον Οκτώβριο του 2011 κατά την οποία έγινε συλλογή 104 δειγμάτων. Ακολούθησε κοκκομετρική ανάλυση και εν συνεχεία καθορίστηκαν οι τιμές των παραμέτρων της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, του pH, του TDS, του δυναμικού οξειδοαναγωγής και της αλάτωσης. Η εμφάνιση του φαινομένου της διείσδυσης του θαλασσινού νερού παρουσιάζεται στα περιθώρια της υπολεκάνης της Ευξεινούπολης και στο παράκτιο και κεντρικό τμήμα της υπολεκάνης της Σούρπης περιοχές που γειτνιάζουν με τους καρστικούς υφάλμυρους υδροφορείς της περιοχής. Στα περιθώρια αυτά έχουμε την εμφάνιση των υψηλότερων τιμών της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, των διαλυμένων στερεών αλάτων και της αλάτωσης οι οποίες συνδυαστικά με την ποιότητα των υπόγειων νερών που έχουν μελετηθεί στο παρελθόν και έχουν αναδείξει την κακή τους ποιότητα στα τμήματα αυτά της λεκάνης που είναι ασβεστούχα χλωριούχα και νατριούχα χλωριούχα υποδηλώνουν την έντονη υποβάθμιση των εδαφών και την υφαλμύρινση των υπόγειων υδροφορέων.Η μη εμφάνιση φαινομένων υφαλμύρινσης στο κεντρικό τμήμα της λεκάνης της Ευξεινούπολης οφείλεται στις γεωλογικές- στρωματογραφικές και τεκτονικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή και στην πολύ καλή ποιότητα των υπόγειων νερών που είναι ασβεστούχα οξιανθρακικά. Στο κεντρικό τμήμα της περιοχής παρατηρούνται οι χαμηλότερες τιμές συγκέντρωσης της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, των διαλυμένων στερεών αλάτων καθώς και της αλάτωσης.Η μεθοδολογία της παρούσας εργασίας για την εκτίμηση του κινδύνου ερημοποίησης στην περιοχή της λεκάνης του Αλμυρού, στηρίχθηκε επίσης στις τρεις φάσεις του προγράμματος MEDALUS της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τη διεξαγωγή συμπερασμάτων μέσω του προγράμματος επιλέχτηκε και χρησιμοποιήθηκε ο δείκτης των περιβαλλοντικά Ευαίσθητων περιοχών ESAI ο οποίος παρέχει πληροφορίες οι οποίες σχετίζονται με την πυροδότηση του φαινομένου της ερημοποίησης σε μία περιοχή. Τέτοιες πληροφορίες είναι η ποιότητα του εδάφους, η ποιότητα της βλάστησης και του κλίματος, καθώς και οι πρακτικές διαχείρισης και ανθρώπινης παρέμβασης σε μία περιοχή. Τα αποτελέσματα που προκύπτουν από την παρούσα εργασία οδηγούν στο συμπέρασμα πως η λεκάνη του Αλμυρού κατατάσσεται στις περιοχές με μεγάλη ευαισθησία στο φαινόμενο της ερημοποίησης. Μικρές αλλαγές στις εξαιρετικά εύθραυστες ισορροπίες κλίματος και ανθρωπογενών δραστηριοτήτων, μπορούν να υποβαθμίσουν περαιτέρω το έδαφος και τη βιοποικιλότητα, εντείνοντας φαινόμενα μειωμένης φυτοκάλυψης και εδαφικής διάβρωσης. Η υποβάθμιση προκαλείται από τον ανθρώπινο παράγοντα όπως είναι η εντατικοποίηση χρήσεων γης και η αλόγιστη χρήση του υδατικού δυναμικού.","The present thesis deals with the estimation of the phenomenon of desertification in the hydrologic basin of Almyros, in Magnesia Prefecture. The aim is the determination of the hydrogeological, geological and hydrochemical parameters of the region emphasizing on the seawater intrusion phenomena in order through the determination of indicators using MEDALUS Project, GIS and geochemical analysis, to elect the phenomenon of desertification in the basin. Almyros basin is covering an area 865 km2, is constituted from two subbasins, Eyxenoypolis in the north and Soyrpis in the south. From a geologic point of view, the central and south section of the basin belong to the Ypopelagoniki zone and the north section of the basin belong to the Pelagoniki zone. Ypopelagoniki zone consists of the Alpine bedrock, schist, calcitic schists and ultrabasic rocks. Pelagoniki zone consists of Paleozoic rocks of Permio, crystalline limestones of Triassic- Jurassic age, shales cherts group, limestones and flysch. The post-alpine sequence comprises Neogene deposits with lignite (marls) of Lower Pliocene, sub-yellow argillic marls of Upper Pliocene and clastic formations, mainly from fluvial origin of Pleistocene. For the determination of the quality of the soil and underground waters of the coastal area of the basin of Almyros, a sampling was conducted in October 2011 at which 104 samples were collected. A grain- size Analysis followed and after that the values of the electric conductivity, pH, TDS, redox potential and salinization were determined. Seawater intrusion phenomena are presented on the edges of sub-basin Eyxenoypolis and in the coastal and central area of sub-basin Soyrpis, regions that are in hydraulic connection with the brackish water of the karstic aquifers. On these edges the values of electric conductivity, TDS and salinization are higher which in combination with the bad quality of the underground waters, that have been studied in the past, suggest a strong land degradation and salination of underground aquifers.The non- appearance of seawater intrusion phenomena in the central part of the basin Eyxenoypolis is due to geological-stratigraphic and tectonic conditions prevailing in the region and the very good quality of groundwater. In the central part of the region are observed the lowest concentration values of the electrical conductivity, TDS and salinisation.The methodology of the present work to assess the risk of desertification in the basin of Almyros, also relied upon the three phases of the MEDALUS project of the European Union. For the conduction of conclusions using the project the indictor of Environmental Sensitive Areas (ESAI) was selected and used which provides information that is related with the manifestation of the desertification phenomena in a region. Such information is the quality of the soil, the quality of vegetation and climate, and management practices and human intervention in a region.The results of this study suggest that the basin of Almyros ranks in areas of high sensitivity to desertification. Small changes in the extremely fragile balance of climate change and anthropogenic activities, can further degrade soil and biodiversity, intensifying phenomena of reduced vegetation cover and soil erosion. The degradation is mainly caused by human factors such as the intensification of land use and the irrational use of water resources."],"dc:identifier":["uoadl:1317147","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317147"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φυσικές καταστροφές","Natural disasters"],"dc:title":["Εκτίμηση της εμφάνισης του φαινομένου της ερημοποίησης στη λεκάνη Αλμυρού- Μαγνησίας με χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και εδαφοχημικών αναλύσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:59Z"}