{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317233"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317233","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενίσχυση του φαινομένου της οξίνισης της θάλασσας σε παράκτια υποξικά περιβάλλοντα : ο ρόλος των ιζημάτων ως δευτερογενής πηγή ρύπανσης τοξικών μετάλλων","abstract":"Λόγω των συνεχώς αυξανόμενων ανθρωπογενών εκπομπών CO2 στην ατμόσφαιρα, αυξάνεται η συγκέντρωση CO2 από τη θάλασσα, με αποτέλεσμα τη μείωση στην τιμή pH (οξίνιση ωκεανών), προκαλώντας έναν επιπλέον αβιοτικό στρεσογόνο παράγοντα για τα θαλάσσια συστήματα. Από εργασίες και πειράματα διεθνώς έχει καταστεί εμφανές, ότι το φαινόμενο της οξίνισης, ειδικά σε συνέργια με την υποξία, έχει άμεση επίδραση στον κύκλο του άνθρακα, με αύξηση της διαλυτοποίησης ανθρακικών στα ιζήματα, απελευθέρωση αλκαλικότητας από το ίζημα προς την υπερκείμενη υδάτινη στήλη, αλλά και στον κύκλο των θρεπτικών, στη συμπεριφορά των μετάλλων, μέσω της μεταβολής των μορφών τους (speciation), τη σταθερότητά των συμπλόκων που σχηματίζουν, την ορυκτολογική φάση στην οποία απαντώνται στα ιζήματα αλλά και προκαλώντας μεταβολές στις βενθικές ροές (ίζημα-νερό), καθιστώντας τα περισσότερο ευδιάλυτα και επομένως βιοδιαθέσιμα. Ο στόχος της παρούσας εργασίας ήταν να μελετηθεί η συμπεριφορά και ο ρόλος του ιζήματος ως παγίδα ή ως δευτερογενής πηγή ρύπανσης προς την υπερκείμενη υδάτινη στήλη υπό συνθήκες οξίνισης των ωκεανών στην παράκτια περιοχή της Ελευσίνας σε συνέργια με την ανοξία. Δύο εργαστηριακά πειράματα προσομοίωσης σχεδιάστηκαν τα οποία πραγματοποιήθηκαν στο ΕΛΚΕΘΕ. Το πρώτο πείραμα αφορά προσομείωση της οξίνισης των ωκεανών ενώ στο δεύτερο ο πραγματοποιήθηκε προσομείωση και των ανοξικών συνθηκών. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης έδειξαν ότι κάτω από συνθήκες oξίνισης Οcean Acidification (ΟΑ), μέταλλα όπως ΑΙ, Ni, Cd, Fe, Μη και As φαίνεται να ακολουθούν ένα μηχανισμό τύπου «πηγής» από το ίζημα προς τη στήλη νερού. Αντιθέτως, σε συνθήκες ΟΑ μαζί με ανοξία, ένας διαφοροποιημένος μηχανισμός τύπου «παγίδας» παρατηρήθηκε για αυτά τα μέταλλα.To Cr, Zn και Pb, ακολουθούν ένα μηχανισμό τύπου «παγίδας» σε συνθήκες ενισχυμένης συγκέντρωσης CO2, ενώ σε ΟΑ μαζί με ανοξικές συνθήκες, διαπιστώθηκε ένας μηχανισμός τύπου «πηγής» από το ίζημα προς την υδάτινη στήλη.O Hg φάνηκε να ενεργεί ως μηχανισμός τύπου «πηγής» υπό την οξίνιση, ανεξάρτητα από τις συνθήκες του οξυγόνου αλλά παραμένει άγνωστο αν και σε τι βαθμό διατηρείται σε διαλυμένη μορφή ή απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα. Όσον αφορά την αναλογία Fe, κατέστη προφανές ότι και στα δύο πειράματα ο Fe (II) ήταν η κυρίαρχη μορφή Fe, ακόμη και χωρίς να επικρατούν ανοξικές συνθήκες, υποδεικνύοντας την αυξημένη σταθερότητα του Fe (II), ως αποτέλεσμα της αυξημένης συγκέντρωσης CO2.","abstract_html":"Λόγω των συνεχώς αυξανόμενων ανθρωπογενών εκπομπών CO2 στην ατμόσφαιρα, αυξάνεται η συγκέντρωση CO2 από τη θάλασσα, με αποτέλεσμα τη μείωση στην τιμή pH (οξίνιση ωκεανών), προκαλώντας έναν επιπλέον αβιοτικό στρεσογόνο παράγοντα για τα θαλάσσια συστήματα. Από εργασίες και πειράματα διεθνώς έχει καταστεί εμφανές, ότι το φαινόμενο της οξίνισης, ειδικά σε συνέργια με την υποξία, έχει άμεση επίδραση στον κύκλο του άνθρακα, με αύξηση της διαλυτοποίησης ανθρακικών στα ιζήματα, απελευθέρωση αλκαλικότητας από το ίζημα προς την υπερκείμενη υδάτινη στήλη, αλλά και στον κύκλο των θρεπτικών, στη συμπεριφορά των μετάλλων, μέσω της μεταβολής των μορφών τους (speciation), τη σταθερότητά των συμπλόκων που σχηματίζουν, την ορυκτολογική φάση στην οποία απαντώνται στα ιζήματα αλλά και προκαλώντας μεταβολές στις βενθικές ροές (ίζημα-νερό), καθιστώντας τα περισσότερο ευδιάλυτα και επομένως βιοδιαθέσιμα. Ο στόχος της παρούσας εργασίας ήταν να μελετηθεί η συμπεριφορά και ο ρόλος του ιζήματος ως παγίδα ή ως δευτερογενής πηγή ρύπανσης προς την υπερκείμενη υδάτινη στήλη υπό συνθήκες οξίνισης των ωκεανών στην παράκτια περιοχή της Ελευσίνας σε συνέργια με την ανοξία. Δύο εργαστηριακά πειράματα προσομοίωσης σχεδιάστηκαν τα οποία πραγματοποιήθηκαν στο ΕΛΚΕΘΕ. Το πρώτο πείραμα αφορά προσομείωση της οξίνισης των ωκεανών ενώ στο δεύτερο ο πραγματοποιήθηκε προσομείωση και των ανοξικών συνθηκών. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης έδειξαν ότι κάτω από συνθήκες oξίνισης Οcean Acidification (ΟΑ), μέταλλα όπως ΑΙ, Ni, Cd, Fe, Μη και As φαίνεται να ακολουθούν ένα μηχανισμό τύπου «πηγής» από το ίζημα προς τη στήλη νερού. Αντιθέτως, σε συνθήκες ΟΑ μαζί με ανοξία, ένας διαφοροποιημένος μηχανισμός τύπου «παγίδας» παρατηρήθηκε για αυτά τα μέταλλα.To Cr, Zn και Pb, ακολουθούν ένα μηχανισμό τύπου «παγίδας» σε συνθήκες ενισχυμένης συγκέντρωσης CO2, ενώ σε ΟΑ μαζί με ανοξικές συνθήκες, διαπιστώθηκε ένας μηχανισμός τύπου «πηγής» από το ίζημα προς την υδάτινη στήλη.O Hg φάνηκε να ενεργεί ως μηχανισμός τύπου «πηγής» υπό την οξίνιση, ανεξάρτητα από τις συνθήκες του οξυγόνου αλλά παραμένει άγνωστο αν και σε τι βαθμό διατηρείται σε διαλυμένη μορφή ή απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα. Όσον αφορά την αναλογία Fe, κατέστη προφανές ότι και στα δύο πειράματα ο Fe (II) ήταν η κυρίαρχη μορφή Fe, ακόμη και χωρίς να επικρατούν ανοξικές συνθήκες, υποδεικνύοντας την αυξημένη σταθερότητα του Fe (II), ως αποτέλεσμα της αυξημένης συγκέντρωσης CO2.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζιάβα Ασπασία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:25:01Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317233"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317233","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317233","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317233","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317233","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζιάβα Ασπασία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317233","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317233"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Λόγω των συνεχώς αυξανόμενων ανθρωπογενών εκπομπών CO2 στην ατμόσφαιρα, αυξάνεται η συγκέντρωση CO2 από τη θάλασσα, με αποτέλεσμα τη μείωση στην τιμή pH (οξίνιση ωκεανών), προκαλώντας έναν επιπλέον αβιοτικό στρεσογόνο παράγοντα για τα θαλάσσια συστήματα. Από εργασίες και πειράματα διεθνώς έχει καταστεί εμφανές, ότι το φαινόμενο της οξίνισης, ειδικά σε συνέργια με την υποξία, έχει άμεση επίδραση στον κύκλο του άνθρακα, με αύξηση της διαλυτοποίησης ανθρακικών στα ιζήματα, απελευθέρωση αλκαλικότητας από το ίζημα προς την υπερκείμενη υδάτινη στήλη, αλλά και στον κύκλο των θρεπτικών, στη συμπεριφορά των μετάλλων, μέσω της μεταβολής των μορφών τους (speciation), τη σταθερότητά των συμπλόκων που σχηματίζουν, την ορυκτολογική φάση στην οποία απαντώνται στα ιζήματα αλλά και προκαλώντας μεταβολές στις βενθικές ροές (ίζημα-νερό), καθιστώντας τα περισσότερο ευδιάλυτα και επομένως βιοδιαθέσιμα. Ο στόχος της παρούσας εργασίας ήταν να μελετηθεί η συμπεριφορά και ο ρόλος του ιζήματος ως παγίδα ή ως δευτερογενής πηγή ρύπανσης προς την υπερκείμενη υδάτινη στήλη υπό συνθήκες οξίνισης των ωκεανών στην παράκτια περιοχή της Ελευσίνας σε συνέργια με την ανοξία. Δύο εργαστηριακά πειράματα προσομοίωσης σχεδιάστηκαν τα οποία πραγματοποιήθηκαν στο ΕΛΚΕΘΕ. Το πρώτο πείραμα αφορά προσομείωση της οξίνισης των ωκεανών ενώ στο δεύτερο ο πραγματοποιήθηκε προσομείωση και των ανοξικών συνθηκών. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης έδειξαν ότι κάτω από συνθήκες oξίνισης Οcean Acidification (ΟΑ), μέταλλα όπως ΑΙ, Ni, Cd, Fe, Μη και As φαίνεται να ακολουθούν ένα μηχανισμό τύπου «πηγής» από το ίζημα προς τη στήλη νερού. Αντιθέτως, σε συνθήκες ΟΑ μαζί με ανοξία, ένας διαφοροποιημένος μηχανισμός τύπου «παγίδας» παρατηρήθηκε για αυτά τα μέταλλα.To Cr, Zn και Pb, ακολουθούν ένα μηχανισμό τύπου «παγίδας» σε συνθήκες ενισχυμένης συγκέντρωσης CO2, ενώ σε ΟΑ μαζί με ανοξικές συνθήκες, διαπιστώθηκε ένας μηχανισμός τύπου «πηγής» από το ίζημα προς την υδάτινη στήλη.O Hg φάνηκε να ενεργεί ως μηχανισμός τύπου «πηγής» υπό την οξίνιση, ανεξάρτητα από τις συνθήκες του οξυγόνου αλλά παραμένει άγνωστο αν και σε τι βαθμό διατηρείται σε διαλυμένη μορφή ή απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα. Όσον αφορά την αναλογία Fe, κατέστη προφανές ότι και στα δύο πειράματα ο Fe (II) ήταν η κυρίαρχη μορφή Fe, ακόμη και χωρίς να επικρατούν ανοξικές συνθήκες, υποδεικνύοντας την αυξημένη σταθερότητα του Fe (II), ως αποτέλεσμα της αυξημένης συγκέντρωσης CO2.","Ocean uptake of anthropogenic CO2 alters ocean chemistry and when combined with hypoxic phenomena affects carbon and nutrient biogeochemistry, and dissolved trace metal species and complexes’ stability causing changes in benthic fluxes in the sediment-water interface. Therefore, experiments combining acidification and low oxygen conditions are essential to fully understand and correlate the various observations in coastal environments. The mobility of arsenic is controlled largely by pH and redox changes and can be present at high concentrations in both natural and contaminated environments. Release of arsenic from sediments into porewaters has been attributed to reductive dissolution of iron oxyhydroxides to which arsenic has been absorbed. The goal of this project was to study the ocean acidification impacts on a coastal industrialized system (Elefsis Bay) affected by intermittent anoxic conditions during summer using laboratory experiment microcosms, containing water and sediment from the greater depth (33 m) of the Gulf (at a proportion 80% to 20% respectively). Water samples were collected daily during the four week period of the experiment, sediment samples were collected twice for trace metals determinations with ICP-MS and also for the colorimetric determination of Fe species; supplementary analyses included organic and inorganic carbon determinations (TOC and CaCO3), mineral composition with XRF,XRD analyses, nutrients’ determinations (TP, TN). The results of this study revealed that under OA conditions, metals such as Al, Ni, Cd, Fe, Mn and As seem to follow a source type mechanism from sediment towards the water column. In contrast, OA along with anoxia conditions, a diverse sink type mechanism was observed for these metals. Cr, Zn and Pb, followed a sink-type mechanism under enhanced CO2, while in OA along with anoxic conditions, a source type mechanism from the sediment towards the water column was found. Hg seemed to act as a source type mechanism under acidification, regardless of the oxygen conditions but it remains unknown whether it is maintained in the dissolved form or it is released in the atmosphere. Regarding the Fe ratio, it became evident that in both experiments Fe(II) was the dominant Fe species, even without anoxic conditions prevailing, indicating the increased stability of Fe (II) as a result of increased CO2."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενίσχυση του φαινομένου της οξίνισης της θάλασσας σε παράκτια υποξικά περιβάλλοντα : ο ρόλος των ιζημάτων ως δευτερογενής πηγή ρύπανσης τοξικών μετάλλων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζιάβα Ασπασία"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Λόγω των συνεχώς αυξανόμενων ανθρωπογενών εκπομπών CO2 στην ατμόσφαιρα, αυξάνεται η συγκέντρωση CO2 από τη θάλασσα, με αποτέλεσμα τη μείωση στην τιμή pH (οξίνιση ωκεανών), προκαλώντας έναν επιπλέον αβιοτικό στρεσογόνο παράγοντα για τα θαλάσσια συστήματα. Από εργασίες και πειράματα διεθνώς έχει καταστεί εμφανές, ότι το φαινόμενο της οξίνισης, ειδικά σε συνέργια με την υποξία, έχει άμεση επίδραση στον κύκλο του άνθρακα, με αύξηση της διαλυτοποίησης ανθρακικών στα ιζήματα, απελευθέρωση αλκαλικότητας από το ίζημα προς την υπερκείμενη υδάτινη στήλη, αλλά και στον κύκλο των θρεπτικών, στη συμπεριφορά των μετάλλων, μέσω της μεταβολής των μορφών τους (speciation), τη σταθερότητά των συμπλόκων που σχηματίζουν, την ορυκτολογική φάση στην οποία απαντώνται στα ιζήματα αλλά και προκαλώντας μεταβολές στις βενθικές ροές (ίζημα-νερό), καθιστώντας τα περισσότερο ευδιάλυτα και επομένως βιοδιαθέσιμα. Ο στόχος της παρούσας εργασίας ήταν να μελετηθεί η συμπεριφορά και ο ρόλος του ιζήματος ως παγίδα ή ως δευτερογενής πηγή ρύπανσης προς την υπερκείμενη υδάτινη στήλη υπό συνθήκες οξίνισης των ωκεανών στην παράκτια περιοχή της Ελευσίνας σε συνέργια με την ανοξία. Δύο εργαστηριακά πειράματα προσομοίωσης σχεδιάστηκαν τα οποία πραγματοποιήθηκαν στο ΕΛΚΕΘΕ. Το πρώτο πείραμα αφορά προσομείωση της οξίνισης των ωκεανών ενώ στο δεύτερο ο πραγματοποιήθηκε προσομείωση και των ανοξικών συνθηκών. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης έδειξαν ότι κάτω από συνθήκες oξίνισης Οcean Acidification (ΟΑ), μέταλλα όπως ΑΙ, Ni, Cd, Fe, Μη και As φαίνεται να ακολουθούν ένα μηχανισμό τύπου «πηγής» από το ίζημα προς τη στήλη νερού. Αντιθέτως, σε συνθήκες ΟΑ μαζί με ανοξία, ένας διαφοροποιημένος μηχανισμός τύπου «παγίδας» παρατηρήθηκε για αυτά τα μέταλλα.To Cr, Zn και Pb, ακολουθούν ένα μηχανισμό τύπου «παγίδας» σε συνθήκες ενισχυμένης συγκέντρωσης CO2, ενώ σε ΟΑ μαζί με ανοξικές συνθήκες, διαπιστώθηκε ένας μηχανισμός τύπου «πηγής» από το ίζημα προς την υδάτινη στήλη.O Hg φάνηκε να ενεργεί ως μηχανισμός τύπου «πηγής» υπό την οξίνιση, ανεξάρτητα από τις συνθήκες του οξυγόνου αλλά παραμένει άγνωστο αν και σε τι βαθμό διατηρείται σε διαλυμένη μορφή ή απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα. Όσον αφορά την αναλογία Fe, κατέστη προφανές ότι και στα δύο πειράματα ο Fe (II) ήταν η κυρίαρχη μορφή Fe, ακόμη και χωρίς να επικρατούν ανοξικές συνθήκες, υποδεικνύοντας την αυξημένη σταθερότητα του Fe (II), ως αποτέλεσμα της αυξημένης συγκέντρωσης CO2.","Ocean uptake of anthropogenic CO2 alters ocean chemistry and when combined with hypoxic phenomena affects carbon and nutrient biogeochemistry, and dissolved trace metal species and complexes’ stability causing changes in benthic fluxes in the sediment-water interface. Therefore, experiments combining acidification and low oxygen conditions are essential to fully understand and correlate the various observations in coastal environments. The mobility of arsenic is controlled largely by pH and redox changes and can be present at high concentrations in both natural and contaminated environments. Release of arsenic from sediments into porewaters has been attributed to reductive dissolution of iron oxyhydroxides to which arsenic has been absorbed. The goal of this project was to study the ocean acidification impacts on a coastal industrialized system (Elefsis Bay) affected by intermittent anoxic conditions during summer using laboratory experiment microcosms, containing water and sediment from the greater depth (33 m) of the Gulf (at a proportion 80% to 20% respectively). Water samples were collected daily during the four week period of the experiment, sediment samples were collected twice for trace metals determinations with ICP-MS and also for the colorimetric determination of Fe species; supplementary analyses included organic and inorganic carbon determinations (TOC and CaCO3), mineral composition with XRF,XRD analyses, nutrients’ determinations (TP, TN). The results of this study revealed that under OA conditions, metals such as Al, Ni, Cd, Fe, Mn and As seem to follow a source type mechanism from sediment towards the water column. In contrast, OA along with anoxia conditions, a diverse sink type mechanism was observed for these metals. Cr, Zn and Pb, followed a sink-type mechanism under enhanced CO2, while in OA along with anoxic conditions, a source type mechanism from the sediment towards the water column was found. Hg seemed to act as a source type mechanism under acidification, regardless of the oxygen conditions but it remains unknown whether it is maintained in the dissolved form or it is released in the atmosphere. Regarding the Fe ratio, it became evident that in both experiments Fe(II) was the dominant Fe species, even without anoxic conditions prevailing, indicating the increased stability of Fe (II) as a result of increased CO2."],"dc:identifier":["uoadl:1317233","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317233"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ενίσχυση του φαινομένου της οξίνισης της θάλασσας σε παράκτια υποξικά περιβάλλοντα : ο ρόλος των ιζημάτων ως δευτερογενής πηγή ρύπανσης τοξικών μετάλλων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:01Z"}