{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317393"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317393","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση και σύγκριση δύο φαρμακευτικών αγωγών για τη διακοπή καπνίσματος σε δείκτες οξειδωτικού στρες και στα επίπεδα θειοθειϊκών ανιόντων σε πλάσμα ασθενών","abstract":"Εισαγωγή: Το κάπνισμα παρουσιάζεται ως ένας ανεξάρτητος και επιβαρυντικός παράγοντας της υγείας και ιδιαίτερα του καρδιαγγειακού συστήματος μέσω του οξειδωτικού στρες και της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας. Η εξάρτηση από τη νικοτίνη είναι η κύρια αιτία που οι καπνιστές δυσκολεύονται να αποκοπούν από αυτή τη βλαβερή έξη. Τρεις φαρμακευτικές αγωγές απαρτίζουν παγκοσμίως τον πυλώνα υποβοήθησης διακοπής καπνίσματος: η βαρενικλίνη, τα νικοτινικά υποκατάστατα (NRT) και η βουπροπιόνη. Σκοπός: Στην παρούσα μελέτη μελετήσαμε και συγκρίναμε την επίδραση, στους βιολογικούς δείκτες οξειδωτικού στρες, αγγειολογικού ελέγχου και επιπέδων θειοθειϊκών, των δύο κεντρικών θεραπειών βαρενικλίνης και νικοτινικών υποκατάστατων. Υλικά και Μέθοδοι: Εκτενές ιστορικό και δείγματα πλάσματος ελήφθησαν από 189 ενεργούς καπνιστές οι οποίοι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: 1. σε αυτούς που διέκοψαν το κάπνισμα 2. σε ασθενείς που μείωσαν το κάπνισμα κατά 50% 3. σε ασθενείς που δε διέκοψαν το κάπνισμα, καθώς επίσης οι ασθενείς χωρίστηκαν ανάλογα με την φαρμακευτική αγωγή: βαρενικλίνη (n=70, 37%), NRT (n=96, 51%), καμία θεραπεία (n=23, 12%). Μετρήσαμε σε πλάσμα τη MDA, τα PCs και τα S2O3-2, το εκπνεόμενο CO και ως αγγειολογικούς δείκτες μετρήσαμε την αορτική PWV και τη μικροαγγειακή PBR. Αποτελέσματα: Σε όλους τους ασθενείς που διέκοψαν το κάπνισμα παρατηρήσαμε μείωση του εκπνεόμενου CO ανεξάρτητα από την θεραπεία (p0,05), ενώ καμία μεταβολή δεν παρατηρήθηκε στα υπόλοιπα αιμοδυναμικά δεδομένα. Στους ασθενείς που διέκοψαν το κάπνισμα και βρίσκονταν υπό αγωγή βαρενικλίνης παρατηρήθηκε μείωση των επιπέδων της MDA και των PCs καθώς επίσης και αύξηση των επιπέδων θειοθειϊκών στους πρώτους 3 μήνες θεραπείας (p0,05). Η ίδια εικόνα παρατηρήθηκε στους ασθενείς υπό NRT μετά τους 6 μήνες θεραπείας (p0,05), ενώ δεν παρατηρήθηκε καμία αλλαγή στα επίπεδα θειοθειϊκών. Καμία μεταβολή δεν παρατηρήθηκε στα επίπεδα οξειδωτικού στρες στις υπόλοιπες ομάδες ασθενών. Ακόμη, μόνο στους ασθενείς υπό θεραπεία με βαρενικλίνη υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της MDA, των PCs και του εκπνεόμενου CO στον πρώτο και τρίτο μήνα θεραπείας. Τέλος, συγκριτικά η βαρενικλίνη φαίνεται να υπερέχει έναντι των NRTs ως προς τη μείωση του οξειδωτικού στρες κατά τον τρίτο μήνα θεραπείας (p0,05). Συμπέρασμα: Η βαρενικλίνη και τα NRT επάγου ν αντιοξειδωτική δράση στους ασθενείς οι οποίοι διακόπτουν το κάπνισμα στον τρίτο και έκτο μήνα θεραπείας αντίστοιχα, με τη βαρενικλίνη να υπερέχει των NRTs, ενώ προστατεύουν έναντι της αύξησης του οξειδωτικού στρες κατά το πρώτο τρίμηνο στους ασθενείς που μειώνουν το κάπνισμα κατά 50%. Μόνο η βαρενικλίνη αυξάνει τα επίπεδα θειοθειϊκών στους ασθενείς που μειώνουν το κάπνισμα κατά τον τρίτο μήνα θεραπείας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το κάπνισμα παρουσιάζεται ως ένας ανεξάρτητος και επιβαρυντικός παράγοντας της υγείας και ιδιαίτερα του καρδιαγγειακού συστήματος μέσω του οξειδωτικού στρες και της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας. Η εξάρτηση από τη νικοτίνη είναι η κύρια αιτία που οι καπνιστές δυσκολεύονται να αποκοπούν από αυτή τη βλαβερή έξη. Τρεις φαρμακευτικές αγωγές απαρτίζουν παγκοσμίως τον πυλώνα υποβοήθησης διακοπής καπνίσματος: η βαρενικλίνη, τα νικοτινικά υποκατάστατα (NRT) και η βουπροπιόνη. Σκοπός: Στην παρούσα μελέτη μελετήσαμε και συγκρίναμε την επίδραση, στους βιολογικούς δείκτες οξειδωτικού στρες, αγγειολογικού ελέγχου και επιπέδων θειοθειϊκών, των δύο κεντρικών θεραπειών βαρενικλίνης και νικοτινικών υποκατάστατων. Υλικά και Μέθοδοι: Εκτενές ιστορικό και δείγματα πλάσματος ελήφθησαν από 189 ενεργούς καπνιστές οι οποίοι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: 1. σε αυτούς που διέκοψαν το κάπνισμα 2. σε ασθενείς που μείωσαν το κάπνισμα κατά 50% 3. σε ασθενείς που δε διέκοψαν το κάπνισμα, καθώς επίσης οι ασθενείς χωρίστηκαν ανάλογα με την φαρμακευτική αγωγή: βαρενικλίνη (n=70, 37%), NRT (n=96, 51%), καμία θεραπεία (n=23, 12%). Μετρήσαμε σε πλάσμα τη MDA, τα PCs και τα S2O3-2, το εκπνεόμενο CO και ως αγγειολογικούς δείκτες μετρήσαμε την αορτική PWV και τη μικροαγγειακή PBR. Αποτελέσματα: Σε όλους τους ασθενείς που διέκοψαν το κάπνισμα παρατηρήσαμε μείωση του εκπνεόμενου CO ανεξάρτητα από την θεραπεία (p0,05), ενώ καμία μεταβολή δεν παρατηρήθηκε στα υπόλοιπα αιμοδυναμικά δεδομένα. Στους ασθενείς που διέκοψαν το κάπνισμα και βρίσκονταν υπό αγωγή βαρενικλίνης παρατηρήθηκε μείωση των επιπέδων της MDA και των PCs καθώς επίσης και αύξηση των επιπέδων θειοθειϊκών στους πρώτους 3 μήνες θεραπείας (p0,05). Η ίδια εικόνα παρατηρήθηκε στους ασθενείς υπό NRT μετά τους 6 μήνες θεραπείας (p0,05), ενώ δεν παρατηρήθηκε καμία αλλαγή στα επίπεδα θειοθειϊκών. Καμία μεταβολή δεν παρατηρήθηκε στα επίπεδα οξειδωτικού στρες στις υπόλοιπες ομάδες ασθενών. Ακόμη, μόνο στους ασθενείς υπό θεραπεία με βαρενικλίνη υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της MDA, των PCs και του εκπνεόμενου CO στον πρώτο και τρίτο μήνα θεραπείας. Τέλος, συγκριτικά η βαρενικλίνη φαίνεται να υπερέχει έναντι των NRTs ως προς τη μείωση του οξειδωτικού στρες κατά τον τρίτο μήνα θεραπείας (p0,05). Συμπέρασμα: Η βαρενικλίνη και τα NRT επάγου ν αντιοξειδωτική δράση στους ασθενείς οι οποίοι διακόπτουν το κάπνισμα στον τρίτο και έκτο μήνα θεραπείας αντίστοιχα, με τη βαρενικλίνη να υπερέχει των NRTs, ενώ προστατεύουν έναντι της αύξησης του οξειδωτικού στρες κατά το πρώτο τρίμηνο στους ασθενείς που μειώνουν το κάπνισμα κατά 50%. Μόνο η βαρενικλίνη αυξάνει τα επίπεδα θειοθειϊκών στους ασθενείς που μειώνουν το κάπνισμα κατά τον τρίτο μήνα θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιαράκος Νικόλαος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:25:04Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317393"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317393","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317393","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317393","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317393","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιαράκος Νικόλαος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317393","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317393"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το κάπνισμα παρουσιάζεται ως ένας ανεξάρτητος και επιβαρυντικός παράγοντας της υγείας και ιδιαίτερα του καρδιαγγειακού συστήματος μέσω του οξειδωτικού στρες και της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας. Η εξάρτηση από τη νικοτίνη είναι η κύρια αιτία που οι καπνιστές δυσκολεύονται να αποκοπούν από αυτή τη βλαβερή έξη. Τρεις φαρμακευτικές αγωγές απαρτίζουν παγκοσμίως τον πυλώνα υποβοήθησης διακοπής καπνίσματος: η βαρενικλίνη, τα νικοτινικά υποκατάστατα (NRT) και η βουπροπιόνη. Σκοπός: Στην παρούσα μελέτη μελετήσαμε και συγκρίναμε την επίδραση, στους βιολογικούς δείκτες οξειδωτικού στρες, αγγειολογικού ελέγχου και επιπέδων θειοθειϊκών, των δύο κεντρικών θεραπειών βαρενικλίνης και νικοτινικών υποκατάστατων. Υλικά και Μέθοδοι: Εκτενές ιστορικό και δείγματα πλάσματος ελήφθησαν από 189 ενεργούς καπνιστές οι οποίοι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: 1. σε αυτούς που διέκοψαν το κάπνισμα 2. σε ασθενείς που μείωσαν το κάπνισμα κατά 50% 3. σε ασθενείς που δε διέκοψαν το κάπνισμα, καθώς επίσης οι ασθενείς χωρίστηκαν ανάλογα με την φαρμακευτική αγωγή: βαρενικλίνη (n=70, 37%), NRT (n=96, 51%), καμία θεραπεία (n=23, 12%). Μετρήσαμε σε πλάσμα τη MDA, τα PCs και τα S2O3-2, το εκπνεόμενο CO και ως αγγειολογικούς δείκτες μετρήσαμε την αορτική PWV και τη μικροαγγειακή PBR. Αποτελέσματα: Σε όλους τους ασθενείς που διέκοψαν το κάπνισμα παρατηρήσαμε μείωση του εκπνεόμενου CO ανεξάρτητα από την θεραπεία (p0,05), ενώ καμία μεταβολή δεν παρατηρήθηκε στα υπόλοιπα αιμοδυναμικά δεδομένα. Στους ασθενείς που διέκοψαν το κάπνισμα και βρίσκονταν υπό αγωγή βαρενικλίνης παρατηρήθηκε μείωση των επιπέδων της MDA και των PCs καθώς επίσης και αύξηση των επιπέδων θειοθειϊκών στους πρώτους 3 μήνες θεραπείας (p0,05). Η ίδια εικόνα παρατηρήθηκε στους ασθενείς υπό NRT μετά τους 6 μήνες θεραπείας (p0,05), ενώ δεν παρατηρήθηκε καμία αλλαγή στα επίπεδα θειοθειϊκών. Καμία μεταβολή δεν παρατηρήθηκε στα επίπεδα οξειδωτικού στρες στις υπόλοιπες ομάδες ασθενών. Ακόμη, μόνο στους ασθενείς υπό θεραπεία με βαρενικλίνη υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της MDA, των PCs και του εκπνεόμενου CO στον πρώτο και τρίτο μήνα θεραπείας. Τέλος, συγκριτικά η βαρενικλίνη φαίνεται να υπερέχει έναντι των NRTs ως προς τη μείωση του οξειδωτικού στρες κατά τον τρίτο μήνα θεραπείας (p0,05). Συμπέρασμα: Η βαρενικλίνη και τα NRT επάγου ν αντιοξειδωτική δράση στους ασθενείς οι οποίοι διακόπτουν το κάπνισμα στον τρίτο και έκτο μήνα θεραπείας αντίστοιχα, με τη βαρενικλίνη να υπερέχει των NRTs, ενώ προστατεύουν έναντι της αύξησης του οξειδωτικού στρες κατά το πρώτο τρίμηνο στους ασθενείς που μειώνουν το κάπνισμα κατά 50%. Μόνο η βαρενικλίνη αυξάνει τα επίπεδα θειοθειϊκών στους ασθενείς που μειώνουν το κάπνισμα κατά τον τρίτο μήνα θεραπείας.","Introduction: Smoking is presented as an independent and aggravating health factor, especially for the cardiovascular system through oxidative stress and endothelial dysfunction. Nicotine dependence is the main cause of quitting incapability. Worldwide, three medications constitute the pillar of smoking cessation assistance: varenicline, nicotine replacement (NRT) and bupropion. Purpose: In this study we investigated and compared the effect of the two main medication lines (varenicline and NRT) on biological markers of oxidative stress, plasma level of thiosulfates and angiology parameters. Materials and Methods: Extensive patient's case history and plasma samples were obtained from 189 active smokers who were previously divided into three groups: 1. in patients who ceased smoking 2. in those who reduced smoking by 50% 3. in patients who didn’t alter their smoking habit. Also, patients were divided according to the received medication line: varenicline (n=70, 37%), NRT (n=96, 51%), no treatment (n=23, 12%). We measured the plasma levels of MDA, PCs and S2O3-2, the exhaled CO and as vascular indicators we measured the aortic PWV and microvascular PBR. Results: In all the patients who ceased smoking we observed a reduction in the exhaled CO regardless of treatment (p0,05), while no change was observed in the other hemodynamic data. Patients who stopped smoking and were treated with varenicline have demonstrated reduced levels of MDA and PCs along with increasing levels of thiosulphates in the first 3 months of treatment (p0,05). The same trend was also observed in patients on NRT but after 6 months of treatment (p0,05), while in this patient group no change in thiosulphates levels was observed. However, no change was observed in the oxidative stress levels in the other patient groups. Noted that, only in patients treated with varenicline there is a correlation between the MDA, the PCs and exhaled CO in the first and third month of treatment. Finally, in comparison varenicline seems to excel against NRTs in reducing oxidative stress in the third month of treatment (p0,05). Conclusion: Varenicline and NRT induce an antioxidant activity in patients who quit smoking in the third and sixth month of treatment, respectively, and protect against the increase of oxidative stress in the first trimester in patients who have reduced smoking by 50%. Varenicline seems to reduce levels of ox. Stress more than the NRTs treatment. Only varenicline, among the other medications, increases thiosulphates plasma levels in patients who reduce smoking during the third month of treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση και σύγκριση δύο φαρμακευτικών αγωγών για τη διακοπή καπνίσματος σε δείκτες οξειδωτικού στρες και στα επίπεδα θειοθειϊκών ανιόντων σε πλάσμα ασθενών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιαράκος Νικόλαος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το κάπνισμα παρουσιάζεται ως ένας ανεξάρτητος και επιβαρυντικός παράγοντας της υγείας και ιδιαίτερα του καρδιαγγειακού συστήματος μέσω του οξειδωτικού στρες και της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας. Η εξάρτηση από τη νικοτίνη είναι η κύρια αιτία που οι καπνιστές δυσκολεύονται να αποκοπούν από αυτή τη βλαβερή έξη. Τρεις φαρμακευτικές αγωγές απαρτίζουν παγκοσμίως τον πυλώνα υποβοήθησης διακοπής καπνίσματος: η βαρενικλίνη, τα νικοτινικά υποκατάστατα (NRT) και η βουπροπιόνη. Σκοπός: Στην παρούσα μελέτη μελετήσαμε και συγκρίναμε την επίδραση, στους βιολογικούς δείκτες οξειδωτικού στρες, αγγειολογικού ελέγχου και επιπέδων θειοθειϊκών, των δύο κεντρικών θεραπειών βαρενικλίνης και νικοτινικών υποκατάστατων. Υλικά και Μέθοδοι: Εκτενές ιστορικό και δείγματα πλάσματος ελήφθησαν από 189 ενεργούς καπνιστές οι οποίοι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: 1. σε αυτούς που διέκοψαν το κάπνισμα 2. σε ασθενείς που μείωσαν το κάπνισμα κατά 50% 3. σε ασθενείς που δε διέκοψαν το κάπνισμα, καθώς επίσης οι ασθενείς χωρίστηκαν ανάλογα με την φαρμακευτική αγωγή: βαρενικλίνη (n=70, 37%), NRT (n=96, 51%), καμία θεραπεία (n=23, 12%). Μετρήσαμε σε πλάσμα τη MDA, τα PCs και τα S2O3-2, το εκπνεόμενο CO και ως αγγειολογικούς δείκτες μετρήσαμε την αορτική PWV και τη μικροαγγειακή PBR. Αποτελέσματα: Σε όλους τους ασθενείς που διέκοψαν το κάπνισμα παρατηρήσαμε μείωση του εκπνεόμενου CO ανεξάρτητα από την θεραπεία (p0,05), ενώ καμία μεταβολή δεν παρατηρήθηκε στα υπόλοιπα αιμοδυναμικά δεδομένα. Στους ασθενείς που διέκοψαν το κάπνισμα και βρίσκονταν υπό αγωγή βαρενικλίνης παρατηρήθηκε μείωση των επιπέδων της MDA και των PCs καθώς επίσης και αύξηση των επιπέδων θειοθειϊκών στους πρώτους 3 μήνες θεραπείας (p0,05). Η ίδια εικόνα παρατηρήθηκε στους ασθενείς υπό NRT μετά τους 6 μήνες θεραπείας (p0,05), ενώ δεν παρατηρήθηκε καμία αλλαγή στα επίπεδα θειοθειϊκών. Καμία μεταβολή δεν παρατηρήθηκε στα επίπεδα οξειδωτικού στρες στις υπόλοιπες ομάδες ασθενών. Ακόμη, μόνο στους ασθενείς υπό θεραπεία με βαρενικλίνη υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της MDA, των PCs και του εκπνεόμενου CO στον πρώτο και τρίτο μήνα θεραπείας. Τέλος, συγκριτικά η βαρενικλίνη φαίνεται να υπερέχει έναντι των NRTs ως προς τη μείωση του οξειδωτικού στρες κατά τον τρίτο μήνα θεραπείας (p0,05). Συμπέρασμα: Η βαρενικλίνη και τα NRT επάγου ν αντιοξειδωτική δράση στους ασθενείς οι οποίοι διακόπτουν το κάπνισμα στον τρίτο και έκτο μήνα θεραπείας αντίστοιχα, με τη βαρενικλίνη να υπερέχει των NRTs, ενώ προστατεύουν έναντι της αύξησης του οξειδωτικού στρες κατά το πρώτο τρίμηνο στους ασθενείς που μειώνουν το κάπνισμα κατά 50%. Μόνο η βαρενικλίνη αυξάνει τα επίπεδα θειοθειϊκών στους ασθενείς που μειώνουν το κάπνισμα κατά τον τρίτο μήνα θεραπείας.","Introduction: Smoking is presented as an independent and aggravating health factor, especially for the cardiovascular system through oxidative stress and endothelial dysfunction. Nicotine dependence is the main cause of quitting incapability. Worldwide, three medications constitute the pillar of smoking cessation assistance: varenicline, nicotine replacement (NRT) and bupropion. Purpose: In this study we investigated and compared the effect of the two main medication lines (varenicline and NRT) on biological markers of oxidative stress, plasma level of thiosulfates and angiology parameters. Materials and Methods: Extensive patient's case history and plasma samples were obtained from 189 active smokers who were previously divided into three groups: 1. in patients who ceased smoking 2. in those who reduced smoking by 50% 3. in patients who didn’t alter their smoking habit. Also, patients were divided according to the received medication line: varenicline (n=70, 37%), NRT (n=96, 51%), no treatment (n=23, 12%). We measured the plasma levels of MDA, PCs and S2O3-2, the exhaled CO and as vascular indicators we measured the aortic PWV and microvascular PBR. Results: In all the patients who ceased smoking we observed a reduction in the exhaled CO regardless of treatment (p0,05), while no change was observed in the other hemodynamic data. Patients who stopped smoking and were treated with varenicline have demonstrated reduced levels of MDA and PCs along with increasing levels of thiosulphates in the first 3 months of treatment (p0,05). The same trend was also observed in patients on NRT but after 6 months of treatment (p0,05), while in this patient group no change in thiosulphates levels was observed. However, no change was observed in the oxidative stress levels in the other patient groups. Noted that, only in patients treated with varenicline there is a correlation between the MDA, the PCs and exhaled CO in the first and third month of treatment. Finally, in comparison varenicline seems to excel against NRTs in reducing oxidative stress in the third month of treatment (p0,05). Conclusion: Varenicline and NRT induce an antioxidant activity in patients who quit smoking in the third and sixth month of treatment, respectively, and protect against the increase of oxidative stress in the first trimester in patients who have reduced smoking by 50%. Varenicline seems to reduce levels of ox. Stress more than the NRTs treatment. Only varenicline, among the other medications, increases thiosulphates plasma levels in patients who reduce smoking during the third month of treatment."],"dc:identifier":["uoadl:1317393","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317393"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επίδραση και σύγκριση δύο φαρμακευτικών αγωγών για τη διακοπή καπνίσματος σε δείκτες οξειδωτικού στρες και στα επίπεδα θειοθειϊκών ανιόντων σε πλάσμα ασθενών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:04Z"}