{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317404"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317404","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση Νανοδομημένων Επιφανειών Πολυμεθακρυλικού Μεθυλεστέρα στην Προσκόλληση και τη Βιωσιμότητα Φυσιολογικών και Καρκινικών Κυττάρων","abstract":"Η νανοτοπογραφία των επιφανειών είναι δυνατόν να επηρεάζει την προσκόλληση και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, καθώς και άλλες βασικές κυτταρικές λειτουργίες. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της επίδρασης της επιφανειακής νανοτοπογραφίας στην προσκόλληση, την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό φυσιολογικών ινοβλαστών και καρκινικών κυττάρων. Λεπτά υμένια πολυ(μεθακρυλικού μεθυλεστέρα) (PMMA), τα οποία είχαν επιστρωθεί σε δισκία πυριτίου, εγχαράχθηκαν με διαφορετικές συνθήκες πλάσματος Ο2 (δυναμικό αυτοπόλωσης: 0-100 Volt, θερμοκρασία ηλεκτροδίου 15 και 65 οC, χρόνος εγχάραξης: 3 δευτερόλεπτα, 1 λεπτό και 3 λεπτά) με σκοπό να δημιουργηθεί διαφορετική τραχύτητα στις επιφάνειες. Οι κατεργασμένες επιφάνειες καθώς και μη κατεργασμένες χρησιμοποιήθηκαν ως υποστρώματα για την καλλιέργεια φυσιολογικών ινοβλαστών και καρκινικών κυττάρων προερχόμενων από ινοσάρκωμα, της σειράς ΗΤ1080. Βρέθηκε ότι στη μη κατεργασμένη επιφάνεια οι φυσιολογικοί ινοβλάστες προσκολλώνται και πολλαπλασιάζονται, σε αντίθεση με τους καρκινικούς, οι οποίοι προσκολλώνται ασθενώς. Αντίθετα, στις επιφάνειες οι οποίες είχαν υποστεί κατεργασία με πλάσμα Ο2 με δυναμικό 100 Volt για 3 λεπτά βρέθηκε ότι μετά από μία ημέρα καλλιέργειας προσκολλώνται 3 φορές περισσότερα καρκινικά κύτταρα σε σύγκριση με τα φυσιολογικά. Επιπλέον, μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας ο πληθυσμός των καρκινικών κυττάρων είχε αυξηθεί 6 φορές σε σύγκριση με τη μία μέρα, ενώ ο πληθυσμός των φυσιολογικών υποδιπλασιάζεται με αποτέλεσμα ο αριθμός των καρκινικών κυττάρων ανά μονάδα επιφανείας να είναι 33 φορές υψηλότερος σε σύγκριση με εκείνον των φυσιολογικών. Διαπιστώθηκε ότι οι νανοδομημένες επιφάνειες προκαλούσαν παραμόρφωση του κυτταροπλάσματος και συρρίκνωση της επιφάνειας των πυρήνων των φυσιολογικών ινοβλαστών, ενώ δεν είχαν επίδραση στη μορφολογία των καρκινικών κυττάρων. Για να διερευνηθεί η αιτία της μείωσης του αριθμού των φυσιολογικών κυττάρων στις τραχείες επιφάνειες μελετήθηκε ο βαθμός απόπτωσής τους μέσω της δοκιμασίας σταυροσπορίνης. Διαπιστώθηκε ότι η μείωση του αριθμού των κυττάρων δεν οφείλεται σε απόπτωση καθώς δεν ανιχνεύθηκαν αποπτωτικά σώματα στους πυρήνες ούτε των φυσιολογικών ούτε των καρκινικών κυττάρων. Μελετήθηκε, επίσης, ο βαθμός σ χηματισμού εστιακών επαφών μέσω μεθόδου ανοσοκυτταρολογίας για την ανίχνευση βινκουλίνης. Διαπιστώθηκε ότι οι φυσιολογικοί ινοβλάστες σχηματίζουν ώριμες εστιακές επαφές μόνο στις μη κατεργασμένες επιφάνειες ενώ στις κατεργασμένες με πλάσμα επιφάνειες ο αριθμός των εστιακών επαφών είναι πολύ μικρός. Επομένως, η μείωση του πληθυσμού των φυσιολογικών κυττάρων μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας στις πολύ τραχιές επιφάνειες είναι δυνατόν να οφείλεται στην ασθενή προσκόλλησή τους στην επιφάνεια η οποία παρεμποδίζει την φυσιολογική ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό τους. Λόγω των ιδιαίτερα ενθαρρυντικών αποτελεσμάτων ως προς την επιλεκτική προσκόλληση καρκινικών κυττάρων στις νανοδομημένες επιφάνειες, στο πλαίσιο της εργασίας, πραγματοποιήθηκαν πειράματα συγκαλλιέργειας καρκινικών και φυσιολογικών κυττάρων σε αυτές τις επιφάνειες. Τα κύτταρα χρησιμοποιήθηκαν σε διαφορετικές αναλογίες στο αρχικό εναιώρημα της καλλιέργειας και βρέθηκε ότι ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ο αρχικός αριθμός καρκινικών κυττάρων ήταν υποδεκαπλάσιος των φυσιολογικών, μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας ο αριθμός τους ήταν διπλάσιος των φυσιολογικών. Επομένως, οι νανοδομημένες μέσω πλάσματος οξυγόνου επιφάνειες μπορεί να αποτελέσουν ένα χρήσιμο εργαλείο για τον εμπλουτισμό και την απομόνωση καρκινικών κυττάρων που προέρχονται από νεοπλασματικούς ιστούς και θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν τόσο για την έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας όσο και για την επιλογή κατάλληλων θεραπευτικών σχημάτων σε επίπεδο in vitro καλλιέργειας με στόχο την εξατομικευμένη θεραπεία.","abstract_html":"Η νανοτοπογραφία των επιφανειών είναι δυνατόν να επηρεάζει την προσκόλληση και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, καθώς και άλλες βασικές κυτταρικές λειτουργίες. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της επίδρασης της επιφανειακής νανοτοπογραφίας στην προσκόλληση, την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό φυσιολογικών ινοβλαστών και καρκινικών κυττάρων. Λεπτά υμένια πολυ(μεθακρυλικού μεθυλεστέρα) (PMMA), τα οποία είχαν επιστρωθεί σε δισκία πυριτίου, εγχαράχθηκαν με διαφορετικές συνθήκες πλάσματος Ο2 (δυναμικό αυτοπόλωσης: 0-100 Volt, θερμοκρασία ηλεκτροδίου 15 και 65 οC, χρόνος εγχάραξης: 3 δευτερόλεπτα, 1 λεπτό και 3 λεπτά) με σκοπό να δημιουργηθεί διαφορετική τραχύτητα στις επιφάνειες. Οι κατεργασμένες επιφάνειες καθώς και μη κατεργασμένες χρησιμοποιήθηκαν ως υποστρώματα για την καλλιέργεια φυσιολογικών ινοβλαστών και καρκινικών κυττάρων προερχόμενων από ινοσάρκωμα, της σειράς ΗΤ1080. Βρέθηκε ότι στη μη κατεργασμένη επιφάνεια οι φυσιολογικοί ινοβλάστες προσκολλώνται και πολλαπλασιάζονται, σε αντίθεση με τους καρκινικούς, οι οποίοι προσκολλώνται ασθενώς. Αντίθετα, στις επιφάνειες οι οποίες είχαν υποστεί κατεργασία με πλάσμα Ο2 με δυναμικό 100 Volt για 3 λεπτά βρέθηκε ότι μετά από μία ημέρα καλλιέργειας προσκολλώνται 3 φορές περισσότερα καρκινικά κύτταρα σε σύγκριση με τα φυσιολογικά. Επιπλέον, μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας ο πληθυσμός των καρκινικών κυττάρων είχε αυξηθεί 6 φορές σε σύγκριση με τη μία μέρα, ενώ ο πληθυσμός των φυσιολογικών υποδιπλασιάζεται με αποτέλεσμα ο αριθμός των καρκινικών κυττάρων ανά μονάδα επιφανείας να είναι 33 φορές υψηλότερος σε σύγκριση με εκείνον των φυσιολογικών. Διαπιστώθηκε ότι οι νανοδομημένες επιφάνειες προκαλούσαν παραμόρφωση του κυτταροπλάσματος και συρρίκνωση της επιφάνειας των πυρήνων των φυσιολογικών ινοβλαστών, ενώ δεν είχαν επίδραση στη μορφολογία των καρκινικών κυττάρων. Για να διερευνηθεί η αιτία της μείωσης του αριθμού των φυσιολογικών κυττάρων στις τραχείες επιφάνειες μελετήθηκε ο βαθμός απόπτωσής τους μέσω της δοκιμασίας σταυροσπορίνης. Διαπιστώθηκε ότι η μείωση του αριθμού των κυττάρων δεν οφείλεται σε απόπτωση καθώς δεν ανιχνεύθηκαν αποπτωτικά σώματα στους πυρήνες ούτε των φυσιολογικών ούτε των καρκινικών κυττάρων. Μελετήθηκε, επίσης, ο βαθμός σ χηματισμού εστιακών επαφών μέσω μεθόδου ανοσοκυτταρολογίας για την ανίχνευση βινκουλίνης. Διαπιστώθηκε ότι οι φυσιολογικοί ινοβλάστες σχηματίζουν ώριμες εστιακές επαφές μόνο στις μη κατεργασμένες επιφάνειες ενώ στις κατεργασμένες με πλάσμα επιφάνειες ο αριθμός των εστιακών επαφών είναι πολύ μικρός. Επομένως, η μείωση του πληθυσμού των φυσιολογικών κυττάρων μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας στις πολύ τραχιές επιφάνειες είναι δυνατόν να οφείλεται στην ασθενή προσκόλλησή τους στην επιφάνεια η οποία παρεμποδίζει την φυσιολογική ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό τους. Λόγω των ιδιαίτερα ενθαρρυντικών αποτελεσμάτων ως προς την επιλεκτική προσκόλληση καρκινικών κυττάρων στις νανοδομημένες επιφάνειες, στο πλαίσιο της εργασίας, πραγματοποιήθηκαν πειράματα συγκαλλιέργειας καρκινικών και φυσιολογικών κυττάρων σε αυτές τις επιφάνειες. Τα κύτταρα χρησιμοποιήθηκαν σε διαφορετικές αναλογίες στο αρχικό εναιώρημα της καλλιέργειας και βρέθηκε ότι ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ο αρχικός αριθμός καρκινικών κυττάρων ήταν υποδεκαπλάσιος των φυσιολογικών, μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας ο αριθμός τους ήταν διπλάσιος των φυσιολογικών. Επομένως, οι νανοδομημένες μέσω πλάσματος οξυγόνου επιφάνειες μπορεί να αποτελέσουν ένα χρήσιμο εργαλείο για τον εμπλουτισμό και την απομόνωση καρκινικών κυττάρων που προέρχονται από νεοπλασματικούς ιστούς και θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν τόσο για την έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας όσο και για την επιλογή κατάλληλων θεραπευτικών σχημάτων σε επίπεδο in vitro καλλιέργειας με στόχο την εξατομικευμένη θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Κανιούρα Αναστασία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:25:04Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317404"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317404","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317404","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317404","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317404","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κανιούρα Αναστασία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317404","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317404"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νανοτοπογραφία των επιφανειών είναι δυνατόν να επηρεάζει την προσκόλληση και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, καθώς και άλλες βασικές κυτταρικές λειτουργίες. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της επίδρασης της επιφανειακής νανοτοπογραφίας στην προσκόλληση, την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό φυσιολογικών ινοβλαστών και καρκινικών κυττάρων. Λεπτά υμένια πολυ(μεθακρυλικού μεθυλεστέρα) (PMMA), τα οποία είχαν επιστρωθεί σε δισκία πυριτίου, εγχαράχθηκαν με διαφορετικές συνθήκες πλάσματος Ο2 (δυναμικό αυτοπόλωσης: 0-100 Volt, θερμοκρασία ηλεκτροδίου 15 και 65 οC, χρόνος εγχάραξης: 3 δευτερόλεπτα, 1 λεπτό και 3 λεπτά) με σκοπό να δημιουργηθεί διαφορετική τραχύτητα στις επιφάνειες. Οι κατεργασμένες επιφάνειες καθώς και μη κατεργασμένες χρησιμοποιήθηκαν ως υποστρώματα για την καλλιέργεια φυσιολογικών ινοβλαστών και καρκινικών κυττάρων προερχόμενων από ινοσάρκωμα, της σειράς ΗΤ1080. Βρέθηκε ότι στη μη κατεργασμένη επιφάνεια οι φυσιολογικοί ινοβλάστες προσκολλώνται και πολλαπλασιάζονται, σε αντίθεση με τους καρκινικούς, οι οποίοι προσκολλώνται ασθενώς. Αντίθετα, στις επιφάνειες οι οποίες είχαν υποστεί κατεργασία με πλάσμα Ο2 με δυναμικό 100 Volt για 3 λεπτά βρέθηκε ότι μετά από μία ημέρα καλλιέργειας προσκολλώνται 3 φορές περισσότερα καρκινικά κύτταρα σε σύγκριση με τα φυσιολογικά. Επιπλέον, μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας ο πληθυσμός των καρκινικών κυττάρων είχε αυξηθεί 6 φορές σε σύγκριση με τη μία μέρα, ενώ ο πληθυσμός των φυσιολογικών υποδιπλασιάζεται με αποτέλεσμα ο αριθμός των καρκινικών κυττάρων ανά μονάδα επιφανείας να είναι 33 φορές υψηλότερος σε σύγκριση με εκείνον των φυσιολογικών. Διαπιστώθηκε ότι οι νανοδομημένες επιφάνειες προκαλούσαν παραμόρφωση του κυτταροπλάσματος και συρρίκνωση της επιφάνειας των πυρήνων των φυσιολογικών ινοβλαστών, ενώ δεν είχαν επίδραση στη μορφολογία των καρκινικών κυττάρων. Για να διερευνηθεί η αιτία της μείωσης του αριθμού των φυσιολογικών κυττάρων στις τραχείες επιφάνειες μελετήθηκε ο βαθμός απόπτωσής τους μέσω της δοκιμασίας σταυροσπορίνης. Διαπιστώθηκε ότι η μείωση του αριθμού των κυττάρων δεν οφείλεται σε απόπτωση καθώς δεν ανιχνεύθηκαν αποπτωτικά σώματα στους πυρήνες ούτε των φυσιολογικών ούτε των καρκινικών κυττάρων. Μελετήθηκε, επίσης, ο βαθμός σ χηματισμού εστιακών επαφών μέσω μεθόδου ανοσοκυτταρολογίας για την ανίχνευση βινκουλίνης. Διαπιστώθηκε ότι οι φυσιολογικοί ινοβλάστες σχηματίζουν ώριμες εστιακές επαφές μόνο στις μη κατεργασμένες επιφάνειες ενώ στις κατεργασμένες με πλάσμα επιφάνειες ο αριθμός των εστιακών επαφών είναι πολύ μικρός. Επομένως, η μείωση του πληθυσμού των φυσιολογικών κυττάρων μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας στις πολύ τραχιές επιφάνειες είναι δυνατόν να οφείλεται στην ασθενή προσκόλλησή τους στην επιφάνεια η οποία παρεμποδίζει την φυσιολογική ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό τους. Λόγω των ιδιαίτερα ενθαρρυντικών αποτελεσμάτων ως προς την επιλεκτική προσκόλληση καρκινικών κυττάρων στις νανοδομημένες επιφάνειες, στο πλαίσιο της εργασίας, πραγματοποιήθηκαν πειράματα συγκαλλιέργειας καρκινικών και φυσιολογικών κυττάρων σε αυτές τις επιφάνειες. Τα κύτταρα χρησιμοποιήθηκαν σε διαφορετικές αναλογίες στο αρχικό εναιώρημα της καλλιέργειας και βρέθηκε ότι ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ο αρχικός αριθμός καρκινικών κυττάρων ήταν υποδεκαπλάσιος των φυσιολογικών, μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας ο αριθμός τους ήταν διπλάσιος των φυσιολογικών. Επομένως, οι νανοδομημένες μέσω πλάσματος οξυγόνου επιφάνειες μπορεί να αποτελέσουν ένα χρήσιμο εργαλείο για τον εμπλουτισμό και την απομόνωση καρκινικών κυττάρων που προέρχονται από νεοπλασματικούς ιστούς και θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν τόσο για την έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας όσο και για την επιλογή κατάλληλων θεραπευτικών σχημάτων σε επίπεδο in vitro καλλιέργειας με στόχο την εξατομικευμένη θεραπεία.","Surface nanotopography influences cell attachment and proliferation, as well as other basic cell functions. The aim of this work was to study the effect of surface nanotexturing on the adhesion, viability and proliferation of normal fibroblasts and cancer cells. Thin poly(methyl methacrylate) (PMMA) films on Si substrate were treated with O2 plasma under different etching conditions (bias voltage: 0-100 Volts; electrode temperature: 15 oC and 65 oC; etching time: 3 s, 1 min and 3 min) in order to achieve varying roughness and surface nanotexturing. The O2 plasma nanotextured surfaces along with untreated ones were used as substrates to culture normal fibroblasts and cancer cells (fibrosarcoma cell line HT1080). It was found that normal fibroblasts adhered and proliferated on the untreated PMMA surfaces while HT1080 adhered negligibly on these surfaces. On the other hand, employing O2 plasma nanotextured surfaces prepared using bias voltage of -100 V for 3 min as culture substrates, three times more HT1080 cells adhered after one day culture compared to normal cells. Furthermore, at three days, the number of HT1080 cells was increased 6 times compared to the one day culture, whereas the number of normal cells was reduced by half providing a ratio of cancer to normal cells of approximately 33. The same results were obtained during coculture after one and three days. Although the initial number of HT1080 was 10 times less than the number of normal fibroblasts, the population of the cancer cells was enhanced 1,6 times after one day and 2,1 times after 3 days of coculture. Moreover, it was shown that nanotextured surfaces influenced the shape of the cytoplasm and the area of the nucleus of normal fibroblasts, thus they had no effect on HT1080 cancer cells. Furthermore, normal fibroblasts formed mature focal adhesion complexes on the untreated surfaces, but not on the treated ones. This fact was observed through the expression of vinculin and explains the reduction of their population on the very rough surfaces. HT1080 cancer cells expressed vinculin very vaguely. It was also found that the surfaces did not cause apoptosis to either the normal or the cancer cells, as apoptotic bodies were not present at their nucleuses. In conclusion, O2 plasma nanotextured PMMA surfaces could be a useful tool for the enrichment and isolation of cancer cells derived from tissues suspected for neoplasias and thus, could help to improve cancer diagnosis and facilitate personalized therapy approaches."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση Νανοδομημένων Επιφανειών Πολυμεθακρυλικού Μεθυλεστέρα στην Προσκόλληση και τη Βιωσιμότητα Φυσιολογικών και Καρκινικών Κυττάρων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κανιούρα Αναστασία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η νανοτοπογραφία των επιφανειών είναι δυνατόν να επηρεάζει την προσκόλληση και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, καθώς και άλλες βασικές κυτταρικές λειτουργίες. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της επίδρασης της επιφανειακής νανοτοπογραφίας στην προσκόλληση, την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό φυσιολογικών ινοβλαστών και καρκινικών κυττάρων. Λεπτά υμένια πολυ(μεθακρυλικού μεθυλεστέρα) (PMMA), τα οποία είχαν επιστρωθεί σε δισκία πυριτίου, εγχαράχθηκαν με διαφορετικές συνθήκες πλάσματος Ο2 (δυναμικό αυτοπόλωσης: 0-100 Volt, θερμοκρασία ηλεκτροδίου 15 και 65 οC, χρόνος εγχάραξης: 3 δευτερόλεπτα, 1 λεπτό και 3 λεπτά) με σκοπό να δημιουργηθεί διαφορετική τραχύτητα στις επιφάνειες. Οι κατεργασμένες επιφάνειες καθώς και μη κατεργασμένες χρησιμοποιήθηκαν ως υποστρώματα για την καλλιέργεια φυσιολογικών ινοβλαστών και καρκινικών κυττάρων προερχόμενων από ινοσάρκωμα, της σειράς ΗΤ1080. Βρέθηκε ότι στη μη κατεργασμένη επιφάνεια οι φυσιολογικοί ινοβλάστες προσκολλώνται και πολλαπλασιάζονται, σε αντίθεση με τους καρκινικούς, οι οποίοι προσκολλώνται ασθενώς. Αντίθετα, στις επιφάνειες οι οποίες είχαν υποστεί κατεργασία με πλάσμα Ο2 με δυναμικό 100 Volt για 3 λεπτά βρέθηκε ότι μετά από μία ημέρα καλλιέργειας προσκολλώνται 3 φορές περισσότερα καρκινικά κύτταρα σε σύγκριση με τα φυσιολογικά. Επιπλέον, μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας ο πληθυσμός των καρκινικών κυττάρων είχε αυξηθεί 6 φορές σε σύγκριση με τη μία μέρα, ενώ ο πληθυσμός των φυσιολογικών υποδιπλασιάζεται με αποτέλεσμα ο αριθμός των καρκινικών κυττάρων ανά μονάδα επιφανείας να είναι 33 φορές υψηλότερος σε σύγκριση με εκείνον των φυσιολογικών. Διαπιστώθηκε ότι οι νανοδομημένες επιφάνειες προκαλούσαν παραμόρφωση του κυτταροπλάσματος και συρρίκνωση της επιφάνειας των πυρήνων των φυσιολογικών ινοβλαστών, ενώ δεν είχαν επίδραση στη μορφολογία των καρκινικών κυττάρων. Για να διερευνηθεί η αιτία της μείωσης του αριθμού των φυσιολογικών κυττάρων στις τραχείες επιφάνειες μελετήθηκε ο βαθμός απόπτωσής τους μέσω της δοκιμασίας σταυροσπορίνης. Διαπιστώθηκε ότι η μείωση του αριθμού των κυττάρων δεν οφείλεται σε απόπτωση καθώς δεν ανιχνεύθηκαν αποπτωτικά σώματα στους πυρήνες ούτε των φυσιολογικών ούτε των καρκινικών κυττάρων. Μελετήθηκε, επίσης, ο βαθμός σ χηματισμού εστιακών επαφών μέσω μεθόδου ανοσοκυτταρολογίας για την ανίχνευση βινκουλίνης. Διαπιστώθηκε ότι οι φυσιολογικοί ινοβλάστες σχηματίζουν ώριμες εστιακές επαφές μόνο στις μη κατεργασμένες επιφάνειες ενώ στις κατεργασμένες με πλάσμα επιφάνειες ο αριθμός των εστιακών επαφών είναι πολύ μικρός. Επομένως, η μείωση του πληθυσμού των φυσιολογικών κυττάρων μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας στις πολύ τραχιές επιφάνειες είναι δυνατόν να οφείλεται στην ασθενή προσκόλλησή τους στην επιφάνεια η οποία παρεμποδίζει την φυσιολογική ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό τους. Λόγω των ιδιαίτερα ενθαρρυντικών αποτελεσμάτων ως προς την επιλεκτική προσκόλληση καρκινικών κυττάρων στις νανοδομημένες επιφάνειες, στο πλαίσιο της εργασίας, πραγματοποιήθηκαν πειράματα συγκαλλιέργειας καρκινικών και φυσιολογικών κυττάρων σε αυτές τις επιφάνειες. Τα κύτταρα χρησιμοποιήθηκαν σε διαφορετικές αναλογίες στο αρχικό εναιώρημα της καλλιέργειας και βρέθηκε ότι ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ο αρχικός αριθμός καρκινικών κυττάρων ήταν υποδεκαπλάσιος των φυσιολογικών, μετά από τρεις ημέρες καλλιέργειας ο αριθμός τους ήταν διπλάσιος των φυσιολογικών. Επομένως, οι νανοδομημένες μέσω πλάσματος οξυγόνου επιφάνειες μπορεί να αποτελέσουν ένα χρήσιμο εργαλείο για τον εμπλουτισμό και την απομόνωση καρκινικών κυττάρων που προέρχονται από νεοπλασματικούς ιστούς και θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν τόσο για την έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας όσο και για την επιλογή κατάλληλων θεραπευτικών σχημάτων σε επίπεδο in vitro καλλιέργειας με στόχο την εξατομικευμένη θεραπεία.","Surface nanotopography influences cell attachment and proliferation, as well as other basic cell functions. The aim of this work was to study the effect of surface nanotexturing on the adhesion, viability and proliferation of normal fibroblasts and cancer cells. Thin poly(methyl methacrylate) (PMMA) films on Si substrate were treated with O2 plasma under different etching conditions (bias voltage: 0-100 Volts; electrode temperature: 15 oC and 65 oC; etching time: 3 s, 1 min and 3 min) in order to achieve varying roughness and surface nanotexturing. The O2 plasma nanotextured surfaces along with untreated ones were used as substrates to culture normal fibroblasts and cancer cells (fibrosarcoma cell line HT1080). It was found that normal fibroblasts adhered and proliferated on the untreated PMMA surfaces while HT1080 adhered negligibly on these surfaces. On the other hand, employing O2 plasma nanotextured surfaces prepared using bias voltage of -100 V for 3 min as culture substrates, three times more HT1080 cells adhered after one day culture compared to normal cells. Furthermore, at three days, the number of HT1080 cells was increased 6 times compared to the one day culture, whereas the number of normal cells was reduced by half providing a ratio of cancer to normal cells of approximately 33. The same results were obtained during coculture after one and three days. Although the initial number of HT1080 was 10 times less than the number of normal fibroblasts, the population of the cancer cells was enhanced 1,6 times after one day and 2,1 times after 3 days of coculture. Moreover, it was shown that nanotextured surfaces influenced the shape of the cytoplasm and the area of the nucleus of normal fibroblasts, thus they had no effect on HT1080 cancer cells. Furthermore, normal fibroblasts formed mature focal adhesion complexes on the untreated surfaces, but not on the treated ones. This fact was observed through the expression of vinculin and explains the reduction of their population on the very rough surfaces. HT1080 cancer cells expressed vinculin very vaguely. It was also found that the surfaces did not cause apoptosis to either the normal or the cancer cells, as apoptotic bodies were not present at their nucleuses. In conclusion, O2 plasma nanotextured PMMA surfaces could be a useful tool for the enrichment and isolation of cancer cells derived from tissues suspected for neoplasias and thus, could help to improve cancer diagnosis and facilitate personalized therapy approaches."],"dc:identifier":["uoadl:1317404","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317404"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επίδραση Νανοδομημένων Επιφανειών Πολυμεθακρυλικού Μεθυλεστέρα στην Προσκόλληση και τη Βιωσιμότητα Φυσιολογικών και Καρκινικών Κυττάρων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:04Z"}