{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317443"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317443","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπεδα λεπτίνης σε γεωγραφικά απομονωμένους πληθυσμούς και συσχέτιση με ανθρωπομετρικούς δείκτες","abstract":"Η λεπτίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τα λιποκύτταρα του λευκού λιπώδους ιστού και δρα κυρίως στο ΚΝΣ. Το γονίδιο ob της λεπτίνης που κλωνοποιήθηκε και ταυτοποιήθηκε από τον Friedman to 1994, ανακαλύφθηκε πρώτη φορά τυχαία σε μια αποικία ποντικών που εμφάνισαν παχυσαρκία (1950). Η έκφραση του γονιδίου είναι διαφορετική σε φυσιολογικά ποντίκια και σε ποντίκια με τη μεταλλαγή ob/ob που εμφανίζουν παχυσαρκία, ενώ στο ανθρώπινο γονιδίωμα υπάρχει περιοχή ομόλογη κατά 84% με το γονίδιο ob του ποντικού. Στον άνθρωπο, το γονίδιο της λεπτίνης, εδράζεται στο μεγάλο βραχίονα του χρωμοσώματος 7 και οι μεταλλαγές του είναι πολύ σπάνιες. Η λεπτίνη δρα μέσω της σύνδεσης με τον υποδοχέα λεπτίνης, ο οποίος έχει 6 ισομορφές από τις οποίες μόνο η μία έχει τη δυνατότητα μεταγωγής ενδοκυτταρικού σήματος, μέσω του μονοπατιού JAK/STAT. Η κύρια λειτουργία της λεπτίνης είναι η διατήρηση της ομοιόστασης του μεταβολικού ρυθμού που επιτυγχάνεται με τη ρύθμιση της όρεξης. Επίσης, επάγει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, συμμετέχει στο μεταβολισμό των λιπιδίων, παίζει σημαντικό ρόλο στην ανοσία, προάγει την αγγειογένεση, συμβάλλει στην διέγερση των ηπατικών κυττάρων και την έκκριση της CRP, ενώ επιδρά και στο ενδοκρινές σύστημα. Τα επίπεδα λεπτίνης επηρεάζονται από τις ορμόνες του αναπαραγωγικού συστήματος και του θυρεοειδούς αδένα, την ηλικία και το φύλο. Η λεπτίνη έχει συνδεθεί με πολλά νοσήματα όπως τα αυτοάνοσα και καρδιοαγγειακά νοσήματα, τη παχυσαρκία και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Στις γυναίκες τα χαμηλά επίπεδα λεπτίνης οδηγούν σε υπογονιμότητα, ενώ στο καρκίνο του μαστού αυξημένα επίπεδα λεπτίνης έχουν συνδεθεί με κακή πρόγνωση της νόσου. Η παχυσαρκία αποτελεί, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, κύριο παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης υπέρτασης, καρδιαγγειακών νοσημάτων και σακχαρώδους διαβήτη. Ανθρωπομετρικοί δείκτες που σχετίζονται με τη παχυσαρκία είναι ο ΔΜΣ, περιφέρεια μέσης και λόγος περιφέρειας μέσης/ισχίου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της πιθανής σχέσης των επιπέδων λεπτίνης και των ανθρωπομετρικών δεικτών με την εκδήλωση νοσημάτων (παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης και υπέρταση), καθώς και η πιθανή σχέση των επιπέδων της λεπτίνης με τους ανθρωπομετρικούς δείκτες και τις παραμέτρους (ΔΜΣ, γλυκόζη, συστολική και διαστολική πίεση), οι οποίες αποτελούν παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης των παραπάνω νοσημάτων, στο γεωγραφικά απομονωμένο πληθυσμό του Ορεινού Μυλοποτάμου, της Κρήτης. Στη μελέτη έλαβαν μέρος 1564 άτομα, στα οποία πραγματοποιήθηκε καταγραφή ανθρωπομετρικών στοιχείων και λήψη αίματος για απομόνωση ορού. Στον ορό έγιναν βιοχημικές αναλύσεις, ενώ μετρήθηκαν και τα επίπεδα λεπτίνης με την τεχνική ELISA. Τα αποτελέσματα έδειξαν αυξημένα επίπεδα λεπτίνης σε άτομα που πάσχουν από υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη και παχυσαρκία, από τα οποία μεγαλύτερο ποσοστό καταλαμβάνουν οι γυναίκες. Επίσης, αυξημένα επίπεδα λεπτίνης παρατηρήθηκαν σε άτομα με μη φυσιολογικές τιμές περιφέρειας μέσης, περιφέρειας μέσης/ισχίου, διαστολικής και συστολικής πίεσης, γλυκόζης και ΔΜΣ. Τέλος, βρέθηκε πως τόσο σε επίπεδο νοσημάτων όσο και σε επίπεδο των τιμών γλυκόζης, ΔΜΣ, διαστολικής και συστολικής πίεσης, υπάρχει κάποια σύνδεση των επιπέδων λεπτίνης με κάποιους ανθρωπομετρικούς δείκτες. Τα ευρήματα αυτά χρειάζεται να επιβεβαιωθούν και από άλλες μελέτες, γιατί παρότι ο αριθμός των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν ικανοποιητικός, τα άτομα αυτά προέρχονται από μία γεωγραφική περιοχή, και κατά συνέπεια δεν αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού της Ελλάδας. Η επιβεβαίωση των παραπάνω ευρημάτων θα προσθέσει ένα σημαντικό κομμάτι στην πρόληψη αλλά και στη διάγνωση σοβαρών νοσημάτων, όπως η παχυσαρκία, ο σακχαρώδης διαβήτης και η υπέρταση.","abstract_html":"Η λεπτίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τα λιποκύτταρα του λευκού λιπώδους ιστού και δρα κυρίως στο ΚΝΣ. Το γονίδιο ob της λεπτίνης που κλωνοποιήθηκε και ταυτοποιήθηκε από τον Friedman to 1994, ανακαλύφθηκε πρώτη φορά τυχαία σε μια αποικία ποντικών που εμφάνισαν παχυσαρκία (1950). Η έκφραση του γονιδίου είναι διαφορετική σε φυσιολογικά ποντίκια και σε ποντίκια με τη μεταλλαγή ob/ob που εμφανίζουν παχυσαρκία, ενώ στο ανθρώπινο γονιδίωμα υπάρχει περιοχή ομόλογη κατά 84% με το γονίδιο ob του ποντικού. Στον άνθρωπο, το γονίδιο της λεπτίνης, εδράζεται στο μεγάλο βραχίονα του χρωμοσώματος 7 και οι μεταλλαγές του είναι πολύ σπάνιες. Η λεπτίνη δρα μέσω της σύνδεσης με τον υποδοχέα λεπτίνης, ο οποίος έχει 6 ισομορφές από τις οποίες μόνο η μία έχει τη δυνατότητα μεταγωγής ενδοκυτταρικού σήματος, μέσω του μονοπατιού JAK/STAT. Η κύρια λειτουργία της λεπτίνης είναι η διατήρηση της ομοιόστασης του μεταβολικού ρυθμού που επιτυγχάνεται με τη ρύθμιση της όρεξης. Επίσης, επάγει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, συμμετέχει στο μεταβολισμό των λιπιδίων, παίζει σημαντικό ρόλο στην ανοσία, προάγει την αγγειογένεση, συμβάλλει στην διέγερση των ηπατικών κυττάρων και την έκκριση της CRP, ενώ επιδρά και στο ενδοκρινές σύστημα. Τα επίπεδα λεπτίνης επηρεάζονται από τις ορμόνες του αναπαραγωγικού συστήματος και του θυρεοειδούς αδένα, την ηλικία και το φύλο. Η λεπτίνη έχει συνδεθεί με πολλά νοσήματα όπως τα αυτοάνοσα και καρδιοαγγειακά νοσήματα, τη παχυσαρκία και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Στις γυναίκες τα χαμηλά επίπεδα λεπτίνης οδηγούν σε υπογονιμότητα, ενώ στο καρκίνο του μαστού αυξημένα επίπεδα λεπτίνης έχουν συνδεθεί με κακή πρόγνωση της νόσου. Η παχυσαρκία αποτελεί, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, κύριο παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης υπέρτασης, καρδιαγγειακών νοσημάτων και σακχαρώδους διαβήτη. Ανθρωπομετρικοί δείκτες που σχετίζονται με τη παχυσαρκία είναι ο ΔΜΣ, περιφέρεια μέσης και λόγος περιφέρειας μέσης/ισχίου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της πιθανής σχέσης των επιπέδων λεπτίνης και των ανθρωπομετρικών δεικτών με την εκδήλωση νοσημάτων (παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης και υπέρταση), καθώς και η πιθανή σχέση των επιπέδων της λεπτίνης με τους ανθρωπομετρικούς δείκτες και τις παραμέτρους (ΔΜΣ, γλυκόζη, συστολική και διαστολική πίεση), οι οποίες αποτελούν παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης των παραπάνω νοσημάτων, στο γεωγραφικά απομονωμένο πληθυσμό του Ορεινού Μυλοποτάμου, της Κρήτης. Στη μελέτη έλαβαν μέρος 1564 άτομα, στα οποία πραγματοποιήθηκε καταγραφή ανθρωπομετρικών στοιχείων και λήψη αίματος για απομόνωση ορού. Στον ορό έγιναν βιοχημικές αναλύσεις, ενώ μετρήθηκαν και τα επίπεδα λεπτίνης με την τεχνική ELISA. Τα αποτελέσματα έδειξαν αυξημένα επίπεδα λεπτίνης σε άτομα που πάσχουν από υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη και παχυσαρκία, από τα οποία μεγαλύτερο ποσοστό καταλαμβάνουν οι γυναίκες. Επίσης, αυξημένα επίπεδα λεπτίνης παρατηρήθηκαν σε άτομα με μη φυσιολογικές τιμές περιφέρειας μέσης, περιφέρειας μέσης/ισχίου, διαστολικής και συστολικής πίεσης, γλυκόζης και ΔΜΣ. Τέλος, βρέθηκε πως τόσο σε επίπεδο νοσημάτων όσο και σε επίπεδο των τιμών γλυκόζης, ΔΜΣ, διαστολικής και συστολικής πίεσης, υπάρχει κάποια σύνδεση των επιπέδων λεπτίνης με κάποιους ανθρωπομετρικούς δείκτες. Τα ευρήματα αυτά χρειάζεται να επιβεβαιωθούν και από άλλες μελέτες, γιατί παρότι ο αριθμός των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν ικανοποιητικός, τα άτομα αυτά προέρχονται από μία γεωγραφική περιοχή, και κατά συνέπεια δεν αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού της Ελλάδας. Η επιβεβαίωση των παραπάνω ευρημάτων θα προσθέσει ένα σημαντικό κομμάτι στην πρόληψη αλλά και στη διάγνωση σοβαρών νοσημάτων, όπως η παχυσαρκία, ο σακχαρώδης διαβήτης και η υπέρταση.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσόγιαννη Αγγελική"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:25:04Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317443"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317443","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317443","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317443","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317443","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσόγιαννη Αγγελική"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317443","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317443"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λεπτίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τα λιποκύτταρα του λευκού λιπώδους ιστού και δρα κυρίως στο ΚΝΣ. Το γονίδιο ob της λεπτίνης που κλωνοποιήθηκε και ταυτοποιήθηκε από τον Friedman to 1994, ανακαλύφθηκε πρώτη φορά τυχαία σε μια αποικία ποντικών που εμφάνισαν παχυσαρκία (1950). Η έκφραση του γονιδίου είναι διαφορετική σε φυσιολογικά ποντίκια και σε ποντίκια με τη μεταλλαγή ob/ob που εμφανίζουν παχυσαρκία, ενώ στο ανθρώπινο γονιδίωμα υπάρχει περιοχή ομόλογη κατά 84% με το γονίδιο ob του ποντικού. Στον άνθρωπο, το γονίδιο της λεπτίνης, εδράζεται στο μεγάλο βραχίονα του χρωμοσώματος 7 και οι μεταλλαγές του είναι πολύ σπάνιες. Η λεπτίνη δρα μέσω της σύνδεσης με τον υποδοχέα λεπτίνης, ο οποίος έχει 6 ισομορφές από τις οποίες μόνο η μία έχει τη δυνατότητα μεταγωγής ενδοκυτταρικού σήματος, μέσω του μονοπατιού JAK/STAT. Η κύρια λειτουργία της λεπτίνης είναι η διατήρηση της ομοιόστασης του μεταβολικού ρυθμού που επιτυγχάνεται με τη ρύθμιση της όρεξης. Επίσης, επάγει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, συμμετέχει στο μεταβολισμό των λιπιδίων, παίζει σημαντικό ρόλο στην ανοσία, προάγει την αγγειογένεση, συμβάλλει στην διέγερση των ηπατικών κυττάρων και την έκκριση της CRP, ενώ επιδρά και στο ενδοκρινές σύστημα. Τα επίπεδα λεπτίνης επηρεάζονται από τις ορμόνες του αναπαραγωγικού συστήματος και του θυρεοειδούς αδένα, την ηλικία και το φύλο. Η λεπτίνη έχει συνδεθεί με πολλά νοσήματα όπως τα αυτοάνοσα και καρδιοαγγειακά νοσήματα, τη παχυσαρκία και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Στις γυναίκες τα χαμηλά επίπεδα λεπτίνης οδηγούν σε υπογονιμότητα, ενώ στο καρκίνο του μαστού αυξημένα επίπεδα λεπτίνης έχουν συνδεθεί με κακή πρόγνωση της νόσου. Η παχυσαρκία αποτελεί, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, κύριο παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης υπέρτασης, καρδιαγγειακών νοσημάτων και σακχαρώδους διαβήτη. Ανθρωπομετρικοί δείκτες που σχετίζονται με τη παχυσαρκία είναι ο ΔΜΣ, περιφέρεια μέσης και λόγος περιφέρειας μέσης/ισχίου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της πιθανής σχέσης των επιπέδων λεπτίνης και των ανθρωπομετρικών δεικτών με την εκδήλωση νοσημάτων (παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης και υπέρταση), καθώς και η πιθανή σχέση των επιπέδων της λεπτίνης με τους ανθρωπομετρικούς δείκτες και τις παραμέτρους (ΔΜΣ, γλυκόζη, συστολική και διαστολική πίεση), οι οποίες αποτελούν παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης των παραπάνω νοσημάτων, στο γεωγραφικά απομονωμένο πληθυσμό του Ορεινού Μυλοποτάμου, της Κρήτης. Στη μελέτη έλαβαν μέρος 1564 άτομα, στα οποία πραγματοποιήθηκε καταγραφή ανθρωπομετρικών στοιχείων και λήψη αίματος για απομόνωση ορού. Στον ορό έγιναν βιοχημικές αναλύσεις, ενώ μετρήθηκαν και τα επίπεδα λεπτίνης με την τεχνική ELISA. Τα αποτελέσματα έδειξαν αυξημένα επίπεδα λεπτίνης σε άτομα που πάσχουν από υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη και παχυσαρκία, από τα οποία μεγαλύτερο ποσοστό καταλαμβάνουν οι γυναίκες. Επίσης, αυξημένα επίπεδα λεπτίνης παρατηρήθηκαν σε άτομα με μη φυσιολογικές τιμές περιφέρειας μέσης, περιφέρειας μέσης/ισχίου, διαστολικής και συστολικής πίεσης, γλυκόζης και ΔΜΣ. Τέλος, βρέθηκε πως τόσο σε επίπεδο νοσημάτων όσο και σε επίπεδο των τιμών γλυκόζης, ΔΜΣ, διαστολικής και συστολικής πίεσης, υπάρχει κάποια σύνδεση των επιπέδων λεπτίνης με κάποιους ανθρωπομετρικούς δείκτες. Τα ευρήματα αυτά χρειάζεται να επιβεβαιωθούν και από άλλες μελέτες, γιατί παρότι ο αριθμός των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν ικανοποιητικός, τα άτομα αυτά προέρχονται από μία γεωγραφική περιοχή, και κατά συνέπεια δεν αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού της Ελλάδας. Η επιβεβαίωση των παραπάνω ευρημάτων θα προσθέσει ένα σημαντικό κομμάτι στην πρόληψη αλλά και στη διάγνωση σοβαρών νοσημάτων, όπως η παχυσαρκία, ο σακχαρώδης διαβήτης και η υπέρταση.","Leptin is a hormone secreted by adipocytes of white adipose tissue and acts mainly in the CNS. The leptin ob gene was cloned and identified by Friedman to 1994, first discovered accidentally in a colony of mice showed Obesity (1950). Expression of the gene is different in normal mice and in mice with mutant ob / ob exhibiting obesity, while the human genome is homologous region by 84% with murine ob gene. In humans, the gene for leptin, based on the large arm of chromosome 7 and the mutations are very rare. Leptin acts by binding to the leptin receptor, which has 6 isoforms of which only one has the possibility of intracellular signal transduction via the pathway JAK / STAT. The main function of leptin is the maintenance of homeostasis of metabolic rate is achieved by regulation of appetite. Also, induces cell proliferation, involved in lipid metabolism, plays an important role in immunity, promotes angiogenesis contributes to stimulation of the liver cells and the secretion of CRP, while an effect on the endocrine system. Leptin levels are influenced by hormones of the reproductive system and thyroid gland, age and gender. Leptin has been associated with several diseases such as autoimmune and cardiovascular diseases, obesity and hepatocellular carcinoma. In women low leptin levels leading to infertility and in breast cancer elevated leptin levels have been associated with poor prognosis. Obesity is, according to WHO, the main risk factor development of hypertension, cardiovascular disease and diabetes. Anthropometric indices associated with obesity is BMI, waist circumference and waist circumference ratio / hip. The purpose of this study is to investigate the possible relationship between leptin levels and anthropometric indicators of disease occurrence (obesity, diabetes and hypertension), and the possible relationship of leptin levels with anthropometric indices and parameters (BMI, glucose , systolic and diastolic pressure), which are risk factors for development of these diseases, in geographically isolated population of Mylopotamos, Crete. The study took place 1564 individuals, held recording anthropometric and blood sampling for serum isolation. Serum biochemical analyzes were made and measured the levels of leptin in the method ELISA. The results showed increased leptin levels in individuals suffering from hypertension, diabetes and obesity, of which occupy a larger percentage women. Also, elevated leptin levels observed in subjects with abnormal values of waist circumference, waist /hip ratio, diastolic and systolic blood pressure, glucose and BMI. Finally, it was found that in both diseases level and level of glucose values, BMI, systolic and diastolic pressure, there is some binding of leptin levels in some anthropometric indicators. These findings need to be confirmed by other studies, because although the number of people surveyed was satisfactory, these people come from one geographic region, and therefore does not constitute a representative sample of the population of Greece. Confirmation of these findings will add an important part in the prevention and diagnosis of serious diseases, such as obesity, diabetes and hypertension."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπεδα λεπτίνης σε γεωγραφικά απομονωμένους πληθυσμούς και συσχέτιση με ανθρωπομετρικούς δείκτες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσόγιαννη Αγγελική"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η λεπτίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τα λιποκύτταρα του λευκού λιπώδους ιστού και δρα κυρίως στο ΚΝΣ. Το γονίδιο ob της λεπτίνης που κλωνοποιήθηκε και ταυτοποιήθηκε από τον Friedman to 1994, ανακαλύφθηκε πρώτη φορά τυχαία σε μια αποικία ποντικών που εμφάνισαν παχυσαρκία (1950). Η έκφραση του γονιδίου είναι διαφορετική σε φυσιολογικά ποντίκια και σε ποντίκια με τη μεταλλαγή ob/ob που εμφανίζουν παχυσαρκία, ενώ στο ανθρώπινο γονιδίωμα υπάρχει περιοχή ομόλογη κατά 84% με το γονίδιο ob του ποντικού. Στον άνθρωπο, το γονίδιο της λεπτίνης, εδράζεται στο μεγάλο βραχίονα του χρωμοσώματος 7 και οι μεταλλαγές του είναι πολύ σπάνιες. Η λεπτίνη δρα μέσω της σύνδεσης με τον υποδοχέα λεπτίνης, ο οποίος έχει 6 ισομορφές από τις οποίες μόνο η μία έχει τη δυνατότητα μεταγωγής ενδοκυτταρικού σήματος, μέσω του μονοπατιού JAK/STAT. Η κύρια λειτουργία της λεπτίνης είναι η διατήρηση της ομοιόστασης του μεταβολικού ρυθμού που επιτυγχάνεται με τη ρύθμιση της όρεξης. Επίσης, επάγει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, συμμετέχει στο μεταβολισμό των λιπιδίων, παίζει σημαντικό ρόλο στην ανοσία, προάγει την αγγειογένεση, συμβάλλει στην διέγερση των ηπατικών κυττάρων και την έκκριση της CRP, ενώ επιδρά και στο ενδοκρινές σύστημα. Τα επίπεδα λεπτίνης επηρεάζονται από τις ορμόνες του αναπαραγωγικού συστήματος και του θυρεοειδούς αδένα, την ηλικία και το φύλο. Η λεπτίνη έχει συνδεθεί με πολλά νοσήματα όπως τα αυτοάνοσα και καρδιοαγγειακά νοσήματα, τη παχυσαρκία και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Στις γυναίκες τα χαμηλά επίπεδα λεπτίνης οδηγούν σε υπογονιμότητα, ενώ στο καρκίνο του μαστού αυξημένα επίπεδα λεπτίνης έχουν συνδεθεί με κακή πρόγνωση της νόσου. Η παχυσαρκία αποτελεί, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, κύριο παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης υπέρτασης, καρδιαγγειακών νοσημάτων και σακχαρώδους διαβήτη. Ανθρωπομετρικοί δείκτες που σχετίζονται με τη παχυσαρκία είναι ο ΔΜΣ, περιφέρεια μέσης και λόγος περιφέρειας μέσης/ισχίου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της πιθανής σχέσης των επιπέδων λεπτίνης και των ανθρωπομετρικών δεικτών με την εκδήλωση νοσημάτων (παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης και υπέρταση), καθώς και η πιθανή σχέση των επιπέδων της λεπτίνης με τους ανθρωπομετρικούς δείκτες και τις παραμέτρους (ΔΜΣ, γλυκόζη, συστολική και διαστολική πίεση), οι οποίες αποτελούν παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης των παραπάνω νοσημάτων, στο γεωγραφικά απομονωμένο πληθυσμό του Ορεινού Μυλοποτάμου, της Κρήτης. Στη μελέτη έλαβαν μέρος 1564 άτομα, στα οποία πραγματοποιήθηκε καταγραφή ανθρωπομετρικών στοιχείων και λήψη αίματος για απομόνωση ορού. Στον ορό έγιναν βιοχημικές αναλύσεις, ενώ μετρήθηκαν και τα επίπεδα λεπτίνης με την τεχνική ELISA. Τα αποτελέσματα έδειξαν αυξημένα επίπεδα λεπτίνης σε άτομα που πάσχουν από υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη και παχυσαρκία, από τα οποία μεγαλύτερο ποσοστό καταλαμβάνουν οι γυναίκες. Επίσης, αυξημένα επίπεδα λεπτίνης παρατηρήθηκαν σε άτομα με μη φυσιολογικές τιμές περιφέρειας μέσης, περιφέρειας μέσης/ισχίου, διαστολικής και συστολικής πίεσης, γλυκόζης και ΔΜΣ. Τέλος, βρέθηκε πως τόσο σε επίπεδο νοσημάτων όσο και σε επίπεδο των τιμών γλυκόζης, ΔΜΣ, διαστολικής και συστολικής πίεσης, υπάρχει κάποια σύνδεση των επιπέδων λεπτίνης με κάποιους ανθρωπομετρικούς δείκτες. Τα ευρήματα αυτά χρειάζεται να επιβεβαιωθούν και από άλλες μελέτες, γιατί παρότι ο αριθμός των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν ικανοποιητικός, τα άτομα αυτά προέρχονται από μία γεωγραφική περιοχή, και κατά συνέπεια δεν αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού της Ελλάδας. Η επιβεβαίωση των παραπάνω ευρημάτων θα προσθέσει ένα σημαντικό κομμάτι στην πρόληψη αλλά και στη διάγνωση σοβαρών νοσημάτων, όπως η παχυσαρκία, ο σακχαρώδης διαβήτης και η υπέρταση.","Leptin is a hormone secreted by adipocytes of white adipose tissue and acts mainly in the CNS. The leptin ob gene was cloned and identified by Friedman to 1994, first discovered accidentally in a colony of mice showed Obesity (1950). Expression of the gene is different in normal mice and in mice with mutant ob / ob exhibiting obesity, while the human genome is homologous region by 84% with murine ob gene. In humans, the gene for leptin, based on the large arm of chromosome 7 and the mutations are very rare. Leptin acts by binding to the leptin receptor, which has 6 isoforms of which only one has the possibility of intracellular signal transduction via the pathway JAK / STAT. The main function of leptin is the maintenance of homeostasis of metabolic rate is achieved by regulation of appetite. Also, induces cell proliferation, involved in lipid metabolism, plays an important role in immunity, promotes angiogenesis contributes to stimulation of the liver cells and the secretion of CRP, while an effect on the endocrine system. Leptin levels are influenced by hormones of the reproductive system and thyroid gland, age and gender. Leptin has been associated with several diseases such as autoimmune and cardiovascular diseases, obesity and hepatocellular carcinoma. In women low leptin levels leading to infertility and in breast cancer elevated leptin levels have been associated with poor prognosis. Obesity is, according to WHO, the main risk factor development of hypertension, cardiovascular disease and diabetes. Anthropometric indices associated with obesity is BMI, waist circumference and waist circumference ratio / hip. The purpose of this study is to investigate the possible relationship between leptin levels and anthropometric indicators of disease occurrence (obesity, diabetes and hypertension), and the possible relationship of leptin levels with anthropometric indices and parameters (BMI, glucose , systolic and diastolic pressure), which are risk factors for development of these diseases, in geographically isolated population of Mylopotamos, Crete. The study took place 1564 individuals, held recording anthropometric and blood sampling for serum isolation. Serum biochemical analyzes were made and measured the levels of leptin in the method ELISA. The results showed increased leptin levels in individuals suffering from hypertension, diabetes and obesity, of which occupy a larger percentage women. Also, elevated leptin levels observed in subjects with abnormal values of waist circumference, waist /hip ratio, diastolic and systolic blood pressure, glucose and BMI. Finally, it was found that in both diseases level and level of glucose values, BMI, systolic and diastolic pressure, there is some binding of leptin levels in some anthropometric indicators. These findings need to be confirmed by other studies, because although the number of people surveyed was satisfactory, these people come from one geographic region, and therefore does not constitute a representative sample of the population of Greece. Confirmation of these findings will add an important part in the prevention and diagnosis of serious diseases, such as obesity, diabetes and hypertension."],"dc:identifier":["uoadl:1317443","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317443"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επίπεδα λεπτίνης σε γεωγραφικά απομονωμένους πληθυσμούς και συσχέτιση με ανθρωπομετρικούς δείκτες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:04Z"}