{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317589"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317589","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αναστολή της δράσης της Ιντερλευκίνης-1 από το Ανακίνρα μειώνει την απόπτωση μέσω νιτροοξειδωτικού στρες βελτιώνοντας τη μυοκαρδιακή λειτουργία σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθριτιδά","abstract":"Υπόβαθρο: Η αναστολή της δράσης της ιντερλευκίνης-1 (IL-1) μειώνει πειραματικά το έμφραγμα του μυοκαρδίου μέσω μείωσης της απόπτωσης. Μελετήσαμε αν το ανακίνρα, ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα της IL-1, μειώνει την απόπτωση κι έτσι βελτιώνει την αριστερή κοιλιακή (LV) λειτουργία στους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ). Μέθοδοι: Μελετήσαμε 46 ασθενείς με ΡΑ. Στην οξεία, διπλή-τυφλή, διασταυρούμενη μελέτη, 23 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν, ώστε να λάβουν μία και μόνη ένεση ανακίνρα ή εικονικού φαρμάκου και μετά από 48 ώρες διασταυρώθηκαν, ώστε να λάβουν την εναλλακτική θεραπεία. Στη χρόνια μελέτη, οι 23 ασθενείς έλαβαν ανακίνρα για 30 ημέρες και συγκρίθηκαν με 23 ασθενείς που έλαβαν πρεδνιζολόνη. Κατά την έναρξη, 3 ώρες και 30 ημέρες μετά τη θεραπεία, μετρήσαμε τη νιτροτυροσίνη (ΝΤ), τα πρωτεϊνικά καρβονύλια, το Fas, το Fas-ligand και την κασπάση-9 στην κυκλοφορία, ώστε να εκτιμηθεί το νιτροξειδωτικό στρες και η απόπτωση. Κατά την έναρξη και 30 ημέρες μετά τη θεραπεία, εκτιμήσαμε την LV επιμήκη παραμόρφωση, το ρυθμό παραμόρφωσης και το λόγο Ε προς Ε’ χρησιμοποιώντας ηχοκαρδιογραφία ανίχνευσης τοιχωματικών σημάτων δύο διαστάσεων και ιστικό Doppler. Αποτελέσματα: Κατά την έναρξη τα αυξημένα πρωτεϊνικά καρβονύλια και η ΝΤ συσχετίστηκαν με τα αυξημένα Fas και Fas-ligand (p<0,05). Οι αυξημένοι αποπτωτικοί δείκτες συσχετίστηκαν με μειωμένο LongSRS και αυξημένο Ε/Ε’ (p<0,05). Μετά από 3 ώρες και 30 ημέρες χορήγησης του ανακίνρα, υπήρξε μείωση του Fas (διάμεσος 481 vs. 364 vs. 301 pg/ml), του Fas-ligand (διάμεσος 289 vs. 221 vs. 190 pg/ml), της κασπάσης-9 (διάμεσος 1.90 vs. 1.40 vs. 1.07 ng/ml), των πρωτεϊνικών καρβονυλίων και της ΝΤ (p<0,05). Ο λόγος E/E’, η LongS και ο LongSRS βελτιώθηκαν μετά το ανακίνρα (p<0,01) και οι ποσοστιαίες μεταβολές του συσχετίστηκαν με τις αντίστοιχες μεταβολές του Fas και της κασπάσης-9 (p<0,05). Δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές των εξεταζόμενων δεικτών μετά την πρεδνιζολόνη. Συμπεράσματα: Η αναστολή της δράσης της IL-1 μειώνει την απόπτωση μέσω μονοπατιών νιτροξειδωτικού στρες, οδηγώντας σε βελτιωμένη LV λειτουργία στη ΡΑ.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Η αναστολή της δράσης της ιντερλευκίνης-1 (IL-1) μειώνει πειραματικά το έμφραγμα του μυοκαρδίου μέσω μείωσης της απόπτωσης. Μελετήσαμε αν το ανακίνρα, ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα της IL-1, μειώνει την απόπτωση κι έτσι βελτιώνει την αριστερή κοιλιακή (LV) λειτουργία στους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ). Μέθοδοι: Μελετήσαμε 46 ασθενείς με ΡΑ. Στην οξεία, διπλή-τυφλή, διασταυρούμενη μελέτη, 23 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν, ώστε να λάβουν μία και μόνη ένεση ανακίνρα ή εικονικού φαρμάκου και μετά από 48 ώρες διασταυρώθηκαν, ώστε να λάβουν την εναλλακτική θεραπεία. Στη χρόνια μελέτη, οι 23 ασθενείς έλαβαν ανακίνρα για 30 ημέρες και συγκρίθηκαν με 23 ασθενείς που έλαβαν πρεδνιζολόνη. Κατά την έναρξη, 3 ώρες και 30 ημέρες μετά τη θεραπεία, μετρήσαμε τη νιτροτυροσίνη (ΝΤ), τα πρωτεϊνικά καρβονύλια, το Fas, το Fas-ligand και την κασπάση-9 στην κυκλοφορία, ώστε να εκτιμηθεί το νιτροξειδωτικό στρες και η απόπτωση. Κατά την έναρξη και 30 ημέρες μετά τη θεραπεία, εκτιμήσαμε την LV επιμήκη παραμόρφωση, το ρυθμό παραμόρφωσης και το λόγο Ε προς Ε’ χρησιμοποιώντας ηχοκαρδιογραφία ανίχνευσης τοιχωματικών σημάτων δύο διαστάσεων και ιστικό Doppler. Αποτελέσματα: Κατά την έναρξη τα αυξημένα πρωτεϊνικά καρβονύλια και η ΝΤ συσχετίστηκαν με τα αυξημένα Fas και Fas-ligand (p&lt;0,05). Οι αυξημένοι αποπτωτικοί δείκτες συσχετίστηκαν με μειωμένο LongSRS και αυξημένο Ε/Ε’ (p&lt;0,05). Μετά από 3 ώρες και 30 ημέρες χορήγησης του ανακίνρα, υπήρξε μείωση του Fas (διάμεσος 481 vs. 364 vs. 301 pg/ml), του Fas-ligand (διάμεσος 289 vs. 221 vs. 190 pg/ml), της κασπάσης-9 (διάμεσος 1.90 vs. 1.40 vs. 1.07 ng/ml), των πρωτεϊνικών καρβονυλίων και της ΝΤ (p&lt;0,05). Ο λόγος E/E’, η LongS και ο LongSRS βελτιώθηκαν μετά το ανακίνρα (p&lt;0,01) και οι ποσοστιαίες μεταβολές του συσχετίστηκαν με τις αντίστοιχες μεταβολές του Fas και της κασπάσης-9 (p&lt;0,05). Δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές των εξεταζόμενων δεικτών μετά την πρεδνιζολόνη. Συμπεράσματα: Η αναστολή της δράσης της IL-1 μειώνει την απόπτωση μέσω μονοπατιών νιτροξειδωτικού στρες, οδηγώντας σε βελτιωμένη LV λειτουργία στη ΡΑ.","abstract_has_math":false,"creators":["Δάσου Πηνελόπη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:25:06Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317589"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317589","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317589","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317589","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317589","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δάσου Πηνελόπη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317589","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317589"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Η αναστολή της δράσης της ιντερλευκίνης-1 (IL-1) μειώνει πειραματικά το έμφραγμα του μυοκαρδίου μέσω μείωσης της απόπτωσης. Μελετήσαμε αν το ανακίνρα, ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα της IL-1, μειώνει την απόπτωση κι έτσι βελτιώνει την αριστερή κοιλιακή (LV) λειτουργία στους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ). Μέθοδοι: Μελετήσαμε 46 ασθενείς με ΡΑ. Στην οξεία, διπλή-τυφλή, διασταυρούμενη μελέτη, 23 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν, ώστε να λάβουν μία και μόνη ένεση ανακίνρα ή εικονικού φαρμάκου και μετά από 48 ώρες διασταυρώθηκαν, ώστε να λάβουν την εναλλακτική θεραπεία. Στη χρόνια μελέτη, οι 23 ασθενείς έλαβαν ανακίνρα για 30 ημέρες και συγκρίθηκαν με 23 ασθενείς που έλαβαν πρεδνιζολόνη. Κατά την έναρξη, 3 ώρες και 30 ημέρες μετά τη θεραπεία, μετρήσαμε τη νιτροτυροσίνη (ΝΤ), τα πρωτεϊνικά καρβονύλια, το Fas, το Fas-ligand και την κασπάση-9 στην κυκλοφορία, ώστε να εκτιμηθεί το νιτροξειδωτικό στρες και η απόπτωση. Κατά την έναρξη και 30 ημέρες μετά τη θεραπεία, εκτιμήσαμε την LV επιμήκη παραμόρφωση, το ρυθμό παραμόρφωσης και το λόγο Ε προς Ε’ χρησιμοποιώντας ηχοκαρδιογραφία ανίχνευσης τοιχωματικών σημάτων δύο διαστάσεων και ιστικό Doppler. Αποτελέσματα: Κατά την έναρξη τα αυξημένα πρωτεϊνικά καρβονύλια και η ΝΤ συσχετίστηκαν με τα αυξημένα Fas και Fas-ligand (p<0,05). Οι αυξημένοι αποπτωτικοί δείκτες συσχετίστηκαν με μειωμένο LongSRS και αυξημένο Ε/Ε’ (p<0,05). Μετά από 3 ώρες και 30 ημέρες χορήγησης του ανακίνρα, υπήρξε μείωση του Fas (διάμεσος 481 vs. 364 vs. 301 pg/ml), του Fas-ligand (διάμεσος 289 vs. 221 vs. 190 pg/ml), της κασπάσης-9 (διάμεσος 1.90 vs. 1.40 vs. 1.07 ng/ml), των πρωτεϊνικών καρβονυλίων και της ΝΤ (p<0,05). Ο λόγος E/E’, η LongS και ο LongSRS βελτιώθηκαν μετά το ανακίνρα (p<0,01) και οι ποσοστιαίες μεταβολές του συσχετίστηκαν με τις αντίστοιχες μεταβολές του Fas και της κασπάσης-9 (p<0,05). Δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές των εξεταζόμενων δεικτών μετά την πρεδνιζολόνη. Συμπεράσματα: Η αναστολή της δράσης της IL-1 μειώνει την απόπτωση μέσω μονοπατιών νιτροξειδωτικού στρες, οδηγώντας σε βελτιωμένη LV λειτουργία στη ΡΑ.","Background: Inhibition of interleukin-1 (IL-1) activity reduces experimental myocardial infarction by limiting apoptosis. We investigated whether anakinra, an IL-1 receptor antagonist, reduces apoptosis and thus, improves left ventricular (LV) function in patients with rheumatoid arthritis (RA). Methods: We studied 46 RA patients. In an acute, double-blind cross-over trial, 23 patients were randomized to a single injection of anakinra or placebo and after 48-hours to the alternative treatment. In a chronic trial, 23 patients who received anakinra for 30-days were compared with 23 patients who received prednisolone. At baseline, 3-hours and 30-days after treatment, we measured nitrotyrosine (NT), protein carbonyls, Fas, Fas-ligand and caspase-9 in circulation to assess nitrooxidative stress and apoptosis. At baseline and 30-days after treatment, we assessed LV longitudinal strain, strain rate and E to E’ ratio using 2D-speckle tracking and tissue Doppler echocardiography. Results: At baseline, increased protein carbonyls and NT were related with increased Fas and Fas-ligand (p<0.05). Increased apoptotic markers were related with reduced LongSRS and increased E/Em (p<0.05). After 3h and 30-days of anakinra, there was a reduction in Fas (median 481 vs. 364 vs. 301 pg/ml), Fas-ligand (median 289 vs. 221 vs. 190 pg/ml), caspase-9 (median 1.90 vs. 1.40 vs. 1.07 ng/ml), protein carbonyls and NT (p<0.05). E/Em, LongS and LongSRS were improved after anakinra (p<0.01) and their percent changes were related with the corresponding changes of Fas and caspase-9 (p<0.05). No changes of the examined parameters were observed after prednisolone. Conclusions: Inhibition of IL-1 activity reduces apoptosis through nitroxidative-stress pathways leading to improved LV function in RA. Key words: interleukin-1, apoptosis, oxidative stress, myocardial deformation, anakinra, rheumatoid arthritis"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αναστολή της δράσης της Ιντερλευκίνης-1 από το Ανακίνρα μειώνει την απόπτωση μέσω νιτροοξειδωτικού στρες βελτιώνοντας τη μυοκαρδιακή λειτουργία σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθριτιδά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δάσου Πηνελόπη"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Η αναστολή της δράσης της ιντερλευκίνης-1 (IL-1) μειώνει πειραματικά το έμφραγμα του μυοκαρδίου μέσω μείωσης της απόπτωσης. Μελετήσαμε αν το ανακίνρα, ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα της IL-1, μειώνει την απόπτωση κι έτσι βελτιώνει την αριστερή κοιλιακή (LV) λειτουργία στους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ). Μέθοδοι: Μελετήσαμε 46 ασθενείς με ΡΑ. Στην οξεία, διπλή-τυφλή, διασταυρούμενη μελέτη, 23 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν, ώστε να λάβουν μία και μόνη ένεση ανακίνρα ή εικονικού φαρμάκου και μετά από 48 ώρες διασταυρώθηκαν, ώστε να λάβουν την εναλλακτική θεραπεία. Στη χρόνια μελέτη, οι 23 ασθενείς έλαβαν ανακίνρα για 30 ημέρες και συγκρίθηκαν με 23 ασθενείς που έλαβαν πρεδνιζολόνη. Κατά την έναρξη, 3 ώρες και 30 ημέρες μετά τη θεραπεία, μετρήσαμε τη νιτροτυροσίνη (ΝΤ), τα πρωτεϊνικά καρβονύλια, το Fas, το Fas-ligand και την κασπάση-9 στην κυκλοφορία, ώστε να εκτιμηθεί το νιτροξειδωτικό στρες και η απόπτωση. Κατά την έναρξη και 30 ημέρες μετά τη θεραπεία, εκτιμήσαμε την LV επιμήκη παραμόρφωση, το ρυθμό παραμόρφωσης και το λόγο Ε προς Ε’ χρησιμοποιώντας ηχοκαρδιογραφία ανίχνευσης τοιχωματικών σημάτων δύο διαστάσεων και ιστικό Doppler. Αποτελέσματα: Κατά την έναρξη τα αυξημένα πρωτεϊνικά καρβονύλια και η ΝΤ συσχετίστηκαν με τα αυξημένα Fas και Fas-ligand (p<0,05). Οι αυξημένοι αποπτωτικοί δείκτες συσχετίστηκαν με μειωμένο LongSRS και αυξημένο Ε/Ε’ (p<0,05). Μετά από 3 ώρες και 30 ημέρες χορήγησης του ανακίνρα, υπήρξε μείωση του Fas (διάμεσος 481 vs. 364 vs. 301 pg/ml), του Fas-ligand (διάμεσος 289 vs. 221 vs. 190 pg/ml), της κασπάσης-9 (διάμεσος 1.90 vs. 1.40 vs. 1.07 ng/ml), των πρωτεϊνικών καρβονυλίων και της ΝΤ (p<0,05). Ο λόγος E/E’, η LongS και ο LongSRS βελτιώθηκαν μετά το ανακίνρα (p<0,01) και οι ποσοστιαίες μεταβολές του συσχετίστηκαν με τις αντίστοιχες μεταβολές του Fas και της κασπάσης-9 (p<0,05). Δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές των εξεταζόμενων δεικτών μετά την πρεδνιζολόνη. Συμπεράσματα: Η αναστολή της δράσης της IL-1 μειώνει την απόπτωση μέσω μονοπατιών νιτροξειδωτικού στρες, οδηγώντας σε βελτιωμένη LV λειτουργία στη ΡΑ.","Background: Inhibition of interleukin-1 (IL-1) activity reduces experimental myocardial infarction by limiting apoptosis. We investigated whether anakinra, an IL-1 receptor antagonist, reduces apoptosis and thus, improves left ventricular (LV) function in patients with rheumatoid arthritis (RA). Methods: We studied 46 RA patients. In an acute, double-blind cross-over trial, 23 patients were randomized to a single injection of anakinra or placebo and after 48-hours to the alternative treatment. In a chronic trial, 23 patients who received anakinra for 30-days were compared with 23 patients who received prednisolone. At baseline, 3-hours and 30-days after treatment, we measured nitrotyrosine (NT), protein carbonyls, Fas, Fas-ligand and caspase-9 in circulation to assess nitrooxidative stress and apoptosis. At baseline and 30-days after treatment, we assessed LV longitudinal strain, strain rate and E to E’ ratio using 2D-speckle tracking and tissue Doppler echocardiography. Results: At baseline, increased protein carbonyls and NT were related with increased Fas and Fas-ligand (p<0.05). Increased apoptotic markers were related with reduced LongSRS and increased E/Em (p<0.05). After 3h and 30-days of anakinra, there was a reduction in Fas (median 481 vs. 364 vs. 301 pg/ml), Fas-ligand (median 289 vs. 221 vs. 190 pg/ml), caspase-9 (median 1.90 vs. 1.40 vs. 1.07 ng/ml), protein carbonyls and NT (p<0.05). E/Em, LongS and LongSRS were improved after anakinra (p<0.01) and their percent changes were related with the corresponding changes of Fas and caspase-9 (p<0.05). No changes of the examined parameters were observed after prednisolone. Conclusions: Inhibition of IL-1 activity reduces apoptosis through nitroxidative-stress pathways leading to improved LV function in RA. Key words: interleukin-1, apoptosis, oxidative stress, myocardial deformation, anakinra, rheumatoid arthritis"],"dc:identifier":["uoadl:1317589","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317589"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η αναστολή της δράσης της Ιντερλευκίνης-1 από το Ανακίνρα μειώνει την απόπτωση μέσω νιτροοξειδωτικού στρες βελτιώνοντας τη μυοκαρδιακή λειτουργία σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθριτιδά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:06Z"}