{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317677"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317677","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η εξαντικειμενίκευση του γεωμετρικού αντικειμένου στη μετά τον Kant φιλοσοφία των Μαθηματικών","abstract":"Η φιλοσοφία του Kant και ο νεοκαντιανισμός στην αρχή του 20ου αιώνα επηρέασαν τις ρίζες της φιλοσοφίας της επιστήμης και μαζί με τη φαινομενολογία του Husserl καθοδήγησαν τις προσπάθειες για κατανόηση και ερμηνεία της θεωρίας της σχετικότητας τον 20ο αιώνα. Είχε ήδη όμως συντελεστεί μια σημαντική αλλαγή στα μαθηματικά: από τη μελέτη των ιδεατών αντικειμένων, το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε στη μελέτη αφηρημένων αντικειμένων τα οποία έχουν τους δικούς τους κανόνες ανεξάρτητους από τη φύση τους. Ο Felix Klein στο περίφημο Erlanger Programm ορίσε τη γεωμετρία ως τη μελέτη των ιδιοτήτων που παραμένουν αναλλοίωτες υπό τους μετασχηματισμούς μιας συγκεκριμένης ομάδας, παρουσιάζοντας τη δομική πλευρά της γεωμετρίας. Ο Bernhard Riemann αντίθετα στη διάλεξη του χρησιμοποίησε τη διαφορική γεωμετρία για να μελετήσει το χώρο που θεωρούσε ότι δεν είναι ομοιογενής, άρα θα έχει μεταβαλλόμενη καμπυλότητα, η οποία μπορεί να υπολογιστεί με μετρήσεις δηλαδή εμπειρικά. Ο Henry Poincare αρνείται τα a priori του Kant και τον εμπειρισμό και παρουσιάζει μια νέα άποψη ότι οι αρχές της γεωμετρίας δεν μπορούν να είναι λανθασμένες ή αληθείς.","abstract_html":"Η φιλοσοφία του Kant και ο νεοκαντιανισμός στην αρχή του 20ου αιώνα επηρέασαν τις ρίζες της φιλοσοφίας της επιστήμης και μαζί με τη φαινομενολογία του Husserl καθοδήγησαν τις προσπάθειες για κατανόηση και ερμηνεία της θεωρίας της σχετικότητας τον 20ο αιώνα. Είχε ήδη όμως συντελεστεί μια σημαντική αλλαγή στα μαθηματικά: από τη μελέτη των ιδεατών αντικειμένων, το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε στη μελέτη αφηρημένων αντικειμένων τα οποία έχουν τους δικούς τους κανόνες ανεξάρτητους από τη φύση τους. Ο Felix Klein στο περίφημο Erlanger Programm ορίσε τη γεωμετρία ως τη μελέτη των ιδιοτήτων που παραμένουν αναλλοίωτες υπό τους μετασχηματισμούς μιας συγκεκριμένης ομάδας, παρουσιάζοντας τη δομική πλευρά της γεωμετρίας. Ο Bernhard Riemann αντίθετα στη διάλεξη του χρησιμοποίησε τη διαφορική γεωμετρία για να μελετήσει το χώρο που θεωρούσε ότι δεν είναι ομοιογενής, άρα θα έχει μεταβαλλόμενη καμπυλότητα, η οποία μπορεί να υπολογιστεί με μετρήσεις δηλαδή εμπειρικά. Ο Henry Poincare αρνείται τα a priori του Kant και τον εμπειρισμό και παρουσιάζει μια νέα άποψη ότι οι αρχές της γεωμετρίας δεν μπορούν να είναι λανθασμένες ή αληθείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραντζούλης Κωνσταντίνος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:25:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317677"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317677","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317677","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317677","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317677","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραντζούλης Κωνσταντίνος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317677"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η φιλοσοφία του Kant και ο νεοκαντιανισμός στην αρχή του 20ου αιώνα επηρέασαν τις ρίζες της φιλοσοφίας της επιστήμης και μαζί με τη φαινομενολογία του Husserl καθοδήγησαν τις προσπάθειες για κατανόηση και ερμηνεία της θεωρίας της σχετικότητας τον 20ο αιώνα. Είχε ήδη όμως συντελεστεί μια σημαντική αλλαγή στα μαθηματικά: από τη μελέτη των ιδεατών αντικειμένων, το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε στη μελέτη αφηρημένων αντικειμένων τα οποία έχουν τους δικούς τους κανόνες ανεξάρτητους από τη φύση τους. Ο Felix Klein στο περίφημο Erlanger Programm ορίσε τη γεωμετρία ως τη μελέτη των ιδιοτήτων που παραμένουν αναλλοίωτες υπό τους μετασχηματισμούς μιας συγκεκριμένης ομάδας, παρουσιάζοντας τη δομική πλευρά της γεωμετρίας. Ο Bernhard Riemann αντίθετα στη διάλεξη του χρησιμοποίησε τη διαφορική γεωμετρία για να μελετήσει το χώρο που θεωρούσε ότι δεν είναι ομοιογενής, άρα θα έχει μεταβαλλόμενη καμπυλότητα, η οποία μπορεί να υπολογιστεί με μετρήσεις δηλαδή εμπειρικά. Ο Henry Poincare αρνείται τα a priori του Kant και τον εμπειρισμό και παρουσιάζει μια νέα άποψη ότι οι αρχές της γεωμετρίας δεν μπορούν να είναι λανθασμένες ή αληθείς.","The philosophy of Kant and the neocantians at the beginning of 20th century influenced the origins of philosophy and science and with the phenomenology of Husserl guided the efforts for understanding and interpretation of the theory of Relativity in 20th century. There has been a significant change in Mathematics; the main interest of study has been transformed from the ideal objects to the study of abstract objects which they have their own rules independent of their nature. Felix Klein in his famous Erlanger Programm defined geometry as the study of properties which remained unchanged through the transformations of a specific group. Bernhard Riemann on the contrary in his lecture used differential geometry in order to study the space, non-homogeneous according to him, thus with variable curvature that could be calculated empirically by measurements. Henry Poincare denies Kant’s a priori as well as empirism and introduces a new view that the principals of geometry cannot be true or false."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η εξαντικειμενίκευση του γεωμετρικού αντικειμένου στη μετά τον Kant φιλοσοφία των Μαθηματικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραντζούλης Κωνσταντίνος"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Η φιλοσοφία του Kant και ο νεοκαντιανισμός στην αρχή του 20ου αιώνα επηρέασαν τις ρίζες της φιλοσοφίας της επιστήμης και μαζί με τη φαινομενολογία του Husserl καθοδήγησαν τις προσπάθειες για κατανόηση και ερμηνεία της θεωρίας της σχετικότητας τον 20ο αιώνα. Είχε ήδη όμως συντελεστεί μια σημαντική αλλαγή στα μαθηματικά: από τη μελέτη των ιδεατών αντικειμένων, το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε στη μελέτη αφηρημένων αντικειμένων τα οποία έχουν τους δικούς τους κανόνες ανεξάρτητους από τη φύση τους. Ο Felix Klein στο περίφημο Erlanger Programm ορίσε τη γεωμετρία ως τη μελέτη των ιδιοτήτων που παραμένουν αναλλοίωτες υπό τους μετασχηματισμούς μιας συγκεκριμένης ομάδας, παρουσιάζοντας τη δομική πλευρά της γεωμετρίας. Ο Bernhard Riemann αντίθετα στη διάλεξη του χρησιμοποίησε τη διαφορική γεωμετρία για να μελετήσει το χώρο που θεωρούσε ότι δεν είναι ομοιογενής, άρα θα έχει μεταβαλλόμενη καμπυλότητα, η οποία μπορεί να υπολογιστεί με μετρήσεις δηλαδή εμπειρικά. Ο Henry Poincare αρνείται τα a priori του Kant και τον εμπειρισμό και παρουσιάζει μια νέα άποψη ότι οι αρχές της γεωμετρίας δεν μπορούν να είναι λανθασμένες ή αληθείς.","The philosophy of Kant and the neocantians at the beginning of 20th century influenced the origins of philosophy and science and with the phenomenology of Husserl guided the efforts for understanding and interpretation of the theory of Relativity in 20th century. There has been a significant change in Mathematics; the main interest of study has been transformed from the ideal objects to the study of abstract objects which they have their own rules independent of their nature. Felix Klein in his famous Erlanger Programm defined geometry as the study of properties which remained unchanged through the transformations of a specific group. Bernhard Riemann on the contrary in his lecture used differential geometry in order to study the space, non-homogeneous according to him, thus with variable curvature that could be calculated empirically by measurements. Henry Poincare denies Kant’s a priori as well as empirism and introduces a new view that the principals of geometry cannot be true or false."],"dc:identifier":["uoadl:1317677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317677"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η εξαντικειμενίκευση του γεωμετρικού αντικειμένου στη μετά τον Kant φιλοσοφία των Μαθηματικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:08Z"}