{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317686"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317686","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η εξίσωση pell στα ελληνικά και ινδικά μαθηματικά","abstract":"Ειδικές περιπτώσεις της εξίσωσης Pell , όπου D μη-τετράγωνος αριθμός και x, y φυσικοί, ήταν γνωστές στους Πυθαγόρειους (D = 2) και στον Αρχιμήδη (D = 3). Διάφορες μέθοδοι επίλυσης που αναφέρονται στα Ινδικά Μαθηματικά (6ος - 12ος αι. μ.Χ. Brahmagupta, Jayadeva, Bhβskara II, Narayana), μελετήθηκαν από τον C.O. Selenius (1975) που συσχέτισε τη μέθοδo cakravβla με τα semi-regular συνεχή κλάσματα και από τον B.L. van der Waerden (1976, 1983) ο οποίος θεώρησε τις Ινδικές μεθόδους συνέχεια των Αρχαίων Ελληνικών Μαθηματικών χωρίς όμως να διαθέτει πειστικά επιχειρήματα. Κατά την ιστορική αναδρομή που επιχειρείται στην παρούσα Διπλωματική, παρουσιάζονται τα επιχειρήματα που ο van der Waerden στερείται για να στηρίξει την αρχαιοελληνική ανθυφαιρετική προέλευση των Ινδικών μεθόδων και συγκεκριμένα: -Η μελέτη του Πλάτωνα (Φίληβος, Θεαίτητος, Σοφιστής, Πολιτικός) αποκαλύπτει πως η μέθοδος Διαίρεσης-Συναγωγής προς απόκτηση γνώσης των Πλατωνικών Ιδεών είναι φιλοσοφικό ανάλογο της Παλινδρομικά Περιοδικής Ανθυφαίρεσης δυνάμει-μόνο σύμμετρων ευθειών. Αυτό υποδεικνύει πως ο Θεαίτητος γνώριζε το Θεώρημα Παλινδρομικής Περιοδικότητας (ΘΠΠ) τετραγωνικών αρρήτων. -Η συμβολή του Βιβλίου Χ των Στοιχείων που αποδίδεται στον Θεαίτητο όσον αφορά την παρουσία των απαραίτητων εργαλείων (αποτομές, εκ δύο ονομάτων, συζυγία) για την απόδειξη του ΘΠΠ. -Η εμφάνιση αυτούσιου του τετραγωνισμού Brahmagupta στο Βιβλίο Χ όταν γίνει εφαρμογή των ανθυφαιρετικών υπολοίπων ως ειδική μορφή αποτομών στις Προτάσεις του. -Η εμπλοκή της παλινδρομικότητας στη χρήση των τετραγωνισμών ως συντομεύσεων από τους Ινδούς. Τα κυριότερα αποτελέσματα των παραπάνω είναι: -H απόδειξη πως η Ινδική μέθοδος cakravβla στην πλήρη της μορφή είναι ισοδύναμη με την ανθυφαίρεση, δηλαδή με την επέκταση συνεχών κλασμάτων τετραγωνικών αρρήτων χωρίς να χρειάζεται η χρήση semi-regular συνεχών κλασμάτων. -Η προέλευση του τετραγωνισμού Brahmagutpa από το Βιβλίο Χ του Θεαίτητου. -Οι ενδείξεις για ένα μέρος του σκοπού του ”μυστηριώδους” Βιβλίου Χ.","abstract_html":"Ειδικές περιπτώσεις της εξίσωσης Pell , όπου D μη-τετράγωνος αριθμός και x, y φυσικοί, ήταν γνωστές στους Πυθαγόρειους (D = 2) και στον Αρχιμήδη (D = 3). Διάφορες μέθοδοι επίλυσης που αναφέρονται στα Ινδικά Μαθηματικά (6ος - 12ος αι. μ.Χ. Brahmagupta, Jayadeva, Bhβskara II, Narayana), μελετήθηκαν από τον C.O. Selenius (1975) που συσχέτισε τη μέθοδo cakravβla με τα semi-regular συνεχή κλάσματα και από τον B.L. van der Waerden (1976, 1983) ο οποίος θεώρησε τις Ινδικές μεθόδους συνέχεια των Αρχαίων Ελληνικών Μαθηματικών χωρίς όμως να διαθέτει πειστικά επιχειρήματα. Κατά την ιστορική αναδρομή που επιχειρείται στην παρούσα Διπλωματική, παρουσιάζονται τα επιχειρήματα που ο van der Waerden στερείται για να στηρίξει την αρχαιοελληνική ανθυφαιρετική προέλευση των Ινδικών μεθόδων και συγκεκριμένα: -Η μελέτη του Πλάτωνα (Φίληβος, Θεαίτητος, Σοφιστής, Πολιτικός) αποκαλύπτει πως η μέθοδος Διαίρεσης-Συναγωγής προς απόκτηση γνώσης των Πλατωνικών Ιδεών είναι φιλοσοφικό ανάλογο της Παλινδρομικά Περιοδικής Ανθυφαίρεσης δυνάμει-μόνο σύμμετρων ευθειών. Αυτό υποδεικνύει πως ο Θεαίτητος γνώριζε το Θεώρημα Παλινδρομικής Περιοδικότητας (ΘΠΠ) τετραγωνικών αρρήτων. -Η συμβολή του Βιβλίου Χ των Στοιχείων που αποδίδεται στον Θεαίτητο όσον αφορά την παρουσία των απαραίτητων εργαλείων (αποτομές, εκ δύο ονομάτων, συζυγία) για την απόδειξη του ΘΠΠ. -Η εμφάνιση αυτούσιου του τετραγωνισμού Brahmagupta στο Βιβλίο Χ όταν γίνει εφαρμογή των ανθυφαιρετικών υπολοίπων ως ειδική μορφή αποτομών στις Προτάσεις του. -Η εμπλοκή της παλινδρομικότητας στη χρήση των τετραγωνισμών ως συντομεύσεων από τους Ινδούς. Τα κυριότερα αποτελέσματα των παραπάνω είναι: -H απόδειξη πως η Ινδική μέθοδος cakravβla στην πλήρη της μορφή είναι ισοδύναμη με την ανθυφαίρεση, δηλαδή με την επέκταση συνεχών κλασμάτων τετραγωνικών αρρήτων χωρίς να χρειάζεται η χρήση semi-regular συνεχών κλασμάτων. -Η προέλευση του τετραγωνισμού Brahmagutpa από το Βιβλίο Χ του Θεαίτητου. -Οι ενδείξεις για ένα μέρος του σκοπού του ”μυστηριώδους” Βιβλίου Χ.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπρόκου Μαρίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:25:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317686"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317686","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317686","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317686","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317686","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπρόκου Μαρίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317686","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317686"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ειδικές περιπτώσεις της εξίσωσης Pell , όπου D μη-τετράγωνος αριθμός και x, y φυσικοί, ήταν γνωστές στους Πυθαγόρειους (D = 2) και στον Αρχιμήδη (D = 3). Διάφορες μέθοδοι επίλυσης που αναφέρονται στα Ινδικά Μαθηματικά (6ος - 12ος αι. μ.Χ. Brahmagupta, Jayadeva, Bhβskara II, Narayana), μελετήθηκαν από τον C.O. Selenius (1975) που συσχέτισε τη μέθοδo cakravβla με τα semi-regular συνεχή κλάσματα και από τον B.L. van der Waerden (1976, 1983) ο οποίος θεώρησε τις Ινδικές μεθόδους συνέχεια των Αρχαίων Ελληνικών Μαθηματικών χωρίς όμως να διαθέτει πειστικά επιχειρήματα. Κατά την ιστορική αναδρομή που επιχειρείται στην παρούσα Διπλωματική, παρουσιάζονται τα επιχειρήματα που ο van der Waerden στερείται για να στηρίξει την αρχαιοελληνική ανθυφαιρετική προέλευση των Ινδικών μεθόδων και συγκεκριμένα: -Η μελέτη του Πλάτωνα (Φίληβος, Θεαίτητος, Σοφιστής, Πολιτικός) αποκαλύπτει πως η μέθοδος Διαίρεσης-Συναγωγής προς απόκτηση γνώσης των Πλατωνικών Ιδεών είναι φιλοσοφικό ανάλογο της Παλινδρομικά Περιοδικής Ανθυφαίρεσης δυνάμει-μόνο σύμμετρων ευθειών. Αυτό υποδεικνύει πως ο Θεαίτητος γνώριζε το Θεώρημα Παλινδρομικής Περιοδικότητας (ΘΠΠ) τετραγωνικών αρρήτων. -Η συμβολή του Βιβλίου Χ των Στοιχείων που αποδίδεται στον Θεαίτητο όσον αφορά την παρουσία των απαραίτητων εργαλείων (αποτομές, εκ δύο ονομάτων, συζυγία) για την απόδειξη του ΘΠΠ. -Η εμφάνιση αυτούσιου του τετραγωνισμού Brahmagupta στο Βιβλίο Χ όταν γίνει εφαρμογή των ανθυφαιρετικών υπολοίπων ως ειδική μορφή αποτομών στις Προτάσεις του. -Η εμπλοκή της παλινδρομικότητας στη χρήση των τετραγωνισμών ως συντομεύσεων από τους Ινδούς. Τα κυριότερα αποτελέσματα των παραπάνω είναι: -H απόδειξη πως η Ινδική μέθοδος cakravβla στην πλήρη της μορφή είναι ισοδύναμη με την ανθυφαίρεση, δηλαδή με την επέκταση συνεχών κλασμάτων τετραγωνικών αρρήτων χωρίς να χρειάζεται η χρήση semi-regular συνεχών κλασμάτων. -Η προέλευση του τετραγωνισμού Brahmagutpa από το Βιβλίο Χ του Θεαίτητου. -Οι ενδείξεις για ένα μέρος του σκοπού του ”μυστηριώδους” Βιβλίου Χ.","Special cases of Pell’s equation , where D a non-square and x,y natural numbers, were known to the Pythagoreans (D=2) and Archimedes (D=3). Various methods of solution referred in Hindu Mathematics (6th – 12th century A.D, Brahmagupta, Jayadeva, Bhβskara II, Narayana) have been studied by C.O. Selenius (1975) who associated cakravβla method with semi-regular continued fractions and by B.L. van der Waerden (1976, 1983) who considered that Hindu mehods came from Ancient Greek Mathematics but he had no convincing arguments to support this point of view. Via the historical retrospect attempted in the present Master’s thesis, the arguments that van der Waerden is lacking to support the ancient greek anthyphairetic origin of Hindu methods, are presented in detail. These are: -Plato’s study (Philebus, Theaetetus, Sophist, Politicus) reveals that the Division & Collection method used to obtain knowledge of a Platonic Idea is a philosophic analogue of the Palindromic Periodicity of the Anthyphairesis of commensurable in power only lines. This fact proves that Theaetetus knew the Palindromic Periodicity Theorem (PPT) of quadratic irrationals. -Theaetetus’ Book’s X (Elements) contribution regarding the necessary tools (apotomae, lines of two names, conjugacy) for proving PPT. -The presence of Brahmagupta’s quadrature in Book X, by application of the anthyphairetic remainders in the form of apotomae, in its Propositions. -The involvement of palindromicity in the use of quadratures as shortcuts by the Indians. The most notable results following from the above are: -The proof that the Hindu method cakravβla in its full form is equivalent to the anthyphairesis, namely the continued fraction expansion of quadratic irrationals without having to use semi-regular continued fractions. -Brahmagupta’s quadrature originating from Theaetetus’ Book X. -Indications towards some understanding of the purpose of the “mysterious” Book X."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η εξίσωση pell στα ελληνικά και ινδικά μαθηματικά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπρόκου Μαρίνα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Ειδικές περιπτώσεις της εξίσωσης Pell , όπου D μη-τετράγωνος αριθμός και x, y φυσικοί, ήταν γνωστές στους Πυθαγόρειους (D = 2) και στον Αρχιμήδη (D = 3). Διάφορες μέθοδοι επίλυσης που αναφέρονται στα Ινδικά Μαθηματικά (6ος - 12ος αι. μ.Χ. Brahmagupta, Jayadeva, Bhβskara II, Narayana), μελετήθηκαν από τον C.O. Selenius (1975) που συσχέτισε τη μέθοδo cakravβla με τα semi-regular συνεχή κλάσματα και από τον B.L. van der Waerden (1976, 1983) ο οποίος θεώρησε τις Ινδικές μεθόδους συνέχεια των Αρχαίων Ελληνικών Μαθηματικών χωρίς όμως να διαθέτει πειστικά επιχειρήματα. Κατά την ιστορική αναδρομή που επιχειρείται στην παρούσα Διπλωματική, παρουσιάζονται τα επιχειρήματα που ο van der Waerden στερείται για να στηρίξει την αρχαιοελληνική ανθυφαιρετική προέλευση των Ινδικών μεθόδων και συγκεκριμένα: -Η μελέτη του Πλάτωνα (Φίληβος, Θεαίτητος, Σοφιστής, Πολιτικός) αποκαλύπτει πως η μέθοδος Διαίρεσης-Συναγωγής προς απόκτηση γνώσης των Πλατωνικών Ιδεών είναι φιλοσοφικό ανάλογο της Παλινδρομικά Περιοδικής Ανθυφαίρεσης δυνάμει-μόνο σύμμετρων ευθειών. Αυτό υποδεικνύει πως ο Θεαίτητος γνώριζε το Θεώρημα Παλινδρομικής Περιοδικότητας (ΘΠΠ) τετραγωνικών αρρήτων. -Η συμβολή του Βιβλίου Χ των Στοιχείων που αποδίδεται στον Θεαίτητο όσον αφορά την παρουσία των απαραίτητων εργαλείων (αποτομές, εκ δύο ονομάτων, συζυγία) για την απόδειξη του ΘΠΠ. -Η εμφάνιση αυτούσιου του τετραγωνισμού Brahmagupta στο Βιβλίο Χ όταν γίνει εφαρμογή των ανθυφαιρετικών υπολοίπων ως ειδική μορφή αποτομών στις Προτάσεις του. -Η εμπλοκή της παλινδρομικότητας στη χρήση των τετραγωνισμών ως συντομεύσεων από τους Ινδούς. Τα κυριότερα αποτελέσματα των παραπάνω είναι: -H απόδειξη πως η Ινδική μέθοδος cakravβla στην πλήρη της μορφή είναι ισοδύναμη με την ανθυφαίρεση, δηλαδή με την επέκταση συνεχών κλασμάτων τετραγωνικών αρρήτων χωρίς να χρειάζεται η χρήση semi-regular συνεχών κλασμάτων. -Η προέλευση του τετραγωνισμού Brahmagutpa από το Βιβλίο Χ του Θεαίτητου. -Οι ενδείξεις για ένα μέρος του σκοπού του ”μυστηριώδους” Βιβλίου Χ.","Special cases of Pell’s equation , where D a non-square and x,y natural numbers, were known to the Pythagoreans (D=2) and Archimedes (D=3). Various methods of solution referred in Hindu Mathematics (6th – 12th century A.D, Brahmagupta, Jayadeva, Bhβskara II, Narayana) have been studied by C.O. Selenius (1975) who associated cakravβla method with semi-regular continued fractions and by B.L. van der Waerden (1976, 1983) who considered that Hindu mehods came from Ancient Greek Mathematics but he had no convincing arguments to support this point of view. Via the historical retrospect attempted in the present Master’s thesis, the arguments that van der Waerden is lacking to support the ancient greek anthyphairetic origin of Hindu methods, are presented in detail. These are: -Plato’s study (Philebus, Theaetetus, Sophist, Politicus) reveals that the Division & Collection method used to obtain knowledge of a Platonic Idea is a philosophic analogue of the Palindromic Periodicity of the Anthyphairesis of commensurable in power only lines. This fact proves that Theaetetus knew the Palindromic Periodicity Theorem (PPT) of quadratic irrationals. -Theaetetus’ Book’s X (Elements) contribution regarding the necessary tools (apotomae, lines of two names, conjugacy) for proving PPT. -The presence of Brahmagupta’s quadrature in Book X, by application of the anthyphairetic remainders in the form of apotomae, in its Propositions. -The involvement of palindromicity in the use of quadratures as shortcuts by the Indians. The most notable results following from the above are: -The proof that the Hindu method cakravβla in its full form is equivalent to the anthyphairesis, namely the continued fraction expansion of quadratic irrationals without having to use semi-regular continued fractions. -Brahmagupta’s quadrature originating from Theaetetus’ Book X. -Indications towards some understanding of the purpose of the “mysterious” Book X."],"dc:identifier":["uoadl:1317686","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317686"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η εξίσωση pell στα ελληνικά και ινδικά μαθηματικά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:08Z"}