{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317698"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317698","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της νευρομυϊκής ηλεκτρικής διέγερσης των σκελετικών μυών των κάτω άκρων στο οξειδωτικό stress σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια με χαμηλό κλάσμα εξώθησης.","abstract":"Υπόβαθρο: Σε ασθενείς με ΧΚΑ η χαμηλή καρδιακή παροχή και η δυσλειτουργία του ενδοθηλίου οδηγούν σε ιστική υποάρδρευση και αυξημένο οξειδωτικό stress ενώ σημαντικός είναι και ο ρόλος των προφλεγμονωδών κυτοκινών. Η κλασσική άσκηση φαίνεται να βελτιώνει το οξειδωτικό stress. Η ΝΜΗΔ έχει ευνοϊκή επίδραση στη συστηματική φλεγμονή και τη δυσλειτουργία του ενδοθηλίου. Μελετήσαμε τις πιθανές επιδράσεις της ΝΜΗΔ στο οξειδωτικό stress, τη 6MWT και την ποιότητα ζωής. Μέθοδοι: Μελετήσαμε 30 σταθεροποιημένους ασθενείς ηλικίας άνω των 70 ετών με ΧΚΑ ισχαιμικής αιτιολογίας ή με διατατική μυοκαρδιοπάθεια, με LVEF<40% και λειτουργική τάξη κατά NYHA II-IV. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1 είτε σε ένα πρόγραμμα άσκησης με νευρομυϊκή ηλεκτρική διέγερση διάρκειας 6 εβδομάδων (ομάδα Α) είτε στην ομάδα ελέγχου (ομάδα Β) η οποία υπεβλήθη σε πλασματική (sham) διέγερση. Κατά την έναρξη του ΝΜΗΔ και μετά την ολοκλήρωση αυτού εκτιμήθηκαν τα επίπεδα των πρωτεϊνικών καρβονυλίων, της μηλονικής διαλδεΰδης και της νιτροτυροσίνης, η ικανότητα προς άσκηση με βάση τη 6MWT και η ποιότητα ζωής με βάση το KCCQ ερωτηματολόγιο. Αποτελέσματα: Σε σύγκριση με την έναρξη υπήρξε μείωση των επιπέδων της μηλονικής διαλδεΰδης και της δοκιμασίας βάδισης 6 λεπτών στην ομάδα Α. H διαφορά στην ανταπόκριση δεν ήταν σημαντική για τις ομάδες Α και Β στη μείωση των οξειδωτικών δεικτών με μια τάση προς βελτίωση να διακρίνεται μόνο για τη μηλονική διαλδεΰδη (p=0,059), ενώ παρουσιάστηκε σημαντική βελτίωση στη 6MWT (p<0,001). Προέκυψε θετική συσχέτιση της ποσοστιαίας μεταβολής του KCCQos με τη μεταβολή του KCCQcs (r=0.973, p<0.001), του LVEF (r=0.453, p=0.014) και του σταδίου κατα NYHA (r=-0.902, p<0.001) και συσχέτιση της 6MWT με τις αντίστοιχες μεταβολές των KCCQos (r=0.531, p=0.005), KCCQcs (r=0.562, p=0.002), την ηλικία (r=-0.366, p=0.047) και το στάδιο κατά NYHA (r=-0.638, p<0.001). Συμπεράσματα: Η ΝΜΗΔ φάνηκε ότι βελτιώνει τη 6ΜWT σε ασθενείς άνω των 70 ετών ενώ δεν προέκυψε σημαντική επίδραση στους δείκτες οξειδωτικού stress και διαταραχής του μεταβολισμού του ΝΟ.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Σε ασθενείς με ΧΚΑ η χαμηλή καρδιακή παροχή και η δυσλειτουργία του ενδοθηλίου οδηγούν σε ιστική υποάρδρευση και αυξημένο οξειδωτικό stress ενώ σημαντικός είναι και ο ρόλος των προφλεγμονωδών κυτοκινών. Η κλασσική άσκηση φαίνεται να βελτιώνει το οξειδωτικό stress. Η ΝΜΗΔ έχει ευνοϊκή επίδραση στη συστηματική φλεγμονή και τη δυσλειτουργία του ενδοθηλίου. Μελετήσαμε τις πιθανές επιδράσεις της ΝΜΗΔ στο οξειδωτικό stress, τη 6MWT και την ποιότητα ζωής. Μέθοδοι: Μελετήσαμε 30 σταθεροποιημένους ασθενείς ηλικίας άνω των 70 ετών με ΧΚΑ ισχαιμικής αιτιολογίας ή με διατατική μυοκαρδιοπάθεια, με LVEF&lt;40% και λειτουργική τάξη κατά NYHA II-IV. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1 είτε σε ένα πρόγραμμα άσκησης με νευρομυϊκή ηλεκτρική διέγερση διάρκειας 6 εβδομάδων (ομάδα Α) είτε στην ομάδα ελέγχου (ομάδα Β) η οποία υπεβλήθη σε πλασματική (sham) διέγερση. Κατά την έναρξη του ΝΜΗΔ και μετά την ολοκλήρωση αυτού εκτιμήθηκαν τα επίπεδα των πρωτεϊνικών καρβονυλίων, της μηλονικής διαλδεΰδης και της νιτροτυροσίνης, η ικανότητα προς άσκηση με βάση τη 6MWT και η ποιότητα ζωής με βάση το KCCQ ερωτηματολόγιο. Αποτελέσματα: Σε σύγκριση με την έναρξη υπήρξε μείωση των επιπέδων της μηλονικής διαλδεΰδης και της δοκιμασίας βάδισης 6 λεπτών στην ομάδα Α. H διαφορά στην ανταπόκριση δεν ήταν σημαντική για τις ομάδες Α και Β στη μείωση των οξειδωτικών δεικτών με μια τάση προς βελτίωση να διακρίνεται μόνο για τη μηλονική διαλδεΰδη (p=0,059), ενώ παρουσιάστηκε σημαντική βελτίωση στη 6MWT (p&lt;0,001). Προέκυψε θετική συσχέτιση της ποσοστιαίας μεταβολής του KCCQos με τη μεταβολή του KCCQcs (r=0.973, p&lt;0.001), του LVEF (r=0.453, p=0.014) και του σταδίου κατα NYHA (r=-0.902, p&lt;0.001) και συσχέτιση της 6MWT με τις αντίστοιχες μεταβολές των KCCQos (r=0.531, p=0.005), KCCQcs (r=0.562, p=0.002), την ηλικία (r=-0.366, p=0.047) και το στάδιο κατά NYHA (r=-0.638, p&lt;0.001). Συμπεράσματα: Η ΝΜΗΔ φάνηκε ότι βελτιώνει τη 6ΜWT σε ασθενείς άνω των 70 ετών ενώ δεν προέκυψε σημαντική επίδραση στους δείκτες οξειδωτικού stress και διαταραχής του μεταβολισμού του ΝΟ.","abstract_has_math":false,"creators":["Κραμπή Δέσποινα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:25:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317698"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317698","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317698","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317698","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317698","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κραμπή Δέσποινα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317698","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317698"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Σε ασθενείς με ΧΚΑ η χαμηλή καρδιακή παροχή και η δυσλειτουργία του ενδοθηλίου οδηγούν σε ιστική υποάρδρευση και αυξημένο οξειδωτικό stress ενώ σημαντικός είναι και ο ρόλος των προφλεγμονωδών κυτοκινών. Η κλασσική άσκηση φαίνεται να βελτιώνει το οξειδωτικό stress. Η ΝΜΗΔ έχει ευνοϊκή επίδραση στη συστηματική φλεγμονή και τη δυσλειτουργία του ενδοθηλίου. Μελετήσαμε τις πιθανές επιδράσεις της ΝΜΗΔ στο οξειδωτικό stress, τη 6MWT και την ποιότητα ζωής. Μέθοδοι: Μελετήσαμε 30 σταθεροποιημένους ασθενείς ηλικίας άνω των 70 ετών με ΧΚΑ ισχαιμικής αιτιολογίας ή με διατατική μυοκαρδιοπάθεια, με LVEF<40% και λειτουργική τάξη κατά NYHA II-IV. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1 είτε σε ένα πρόγραμμα άσκησης με νευρομυϊκή ηλεκτρική διέγερση διάρκειας 6 εβδομάδων (ομάδα Α) είτε στην ομάδα ελέγχου (ομάδα Β) η οποία υπεβλήθη σε πλασματική (sham) διέγερση. Κατά την έναρξη του ΝΜΗΔ και μετά την ολοκλήρωση αυτού εκτιμήθηκαν τα επίπεδα των πρωτεϊνικών καρβονυλίων, της μηλονικής διαλδεΰδης και της νιτροτυροσίνης, η ικανότητα προς άσκηση με βάση τη 6MWT και η ποιότητα ζωής με βάση το KCCQ ερωτηματολόγιο. Αποτελέσματα: Σε σύγκριση με την έναρξη υπήρξε μείωση των επιπέδων της μηλονικής διαλδεΰδης και της δοκιμασίας βάδισης 6 λεπτών στην ομάδα Α. H διαφορά στην ανταπόκριση δεν ήταν σημαντική για τις ομάδες Α και Β στη μείωση των οξειδωτικών δεικτών με μια τάση προς βελτίωση να διακρίνεται μόνο για τη μηλονική διαλδεΰδη (p=0,059), ενώ παρουσιάστηκε σημαντική βελτίωση στη 6MWT (p<0,001). Προέκυψε θετική συσχέτιση της ποσοστιαίας μεταβολής του KCCQos με τη μεταβολή του KCCQcs (r=0.973, p<0.001), του LVEF (r=0.453, p=0.014) και του σταδίου κατα NYHA (r=-0.902, p<0.001) και συσχέτιση της 6MWT με τις αντίστοιχες μεταβολές των KCCQos (r=0.531, p=0.005), KCCQcs (r=0.562, p=0.002), την ηλικία (r=-0.366, p=0.047) και το στάδιο κατά NYHA (r=-0.638, p<0.001). Συμπεράσματα: Η ΝΜΗΔ φάνηκε ότι βελτιώνει τη 6ΜWT σε ασθενείς άνω των 70 ετών ενώ δεν προέκυψε σημαντική επίδραση στους δείκτες οξειδωτικού stress και διαταραχής του μεταβολισμού του ΝΟ.","Background: Low cardiac output and endothelial dysfunction in CHF patients may lead to tissue hypoperfusion and increased oxidative stress. Proinflammatory cytokines play an important role in this. Exercise training has been found to improve oxidative stress. Functional electrical stimulation (FES) has a beneficial effect on both systemic inflammation and endothelial dysfunction. We studied whether FES may benefit oxidative stress, 6MWT and quality of life in CHF patients. Methods: 30 stable patients of 70 years of age or older with ischemia induced chronic heart failure or with idiopathic dilated cardiomyopathy, presenting LVEF<40% and NYHA class II-IV, were randomly assigned (1:1) to either a six week FES training program (group A), or placed in a placebo group (group B). Serum PCO’s content, MDA, NTR as well as 6MWT and KCCQ questionnaires addressing quality of life were assessed at baseline as well as 6 weeks after the completion of the FES protocol. Results: Compared to baseline there was an improvement in serum MDA and 6MWT while serum PCO and NTR levels did not show any significant difference in group A. Compared with the placebo group patients in the FES group had no significant amelioration in all oxidative stress markers, except for MDA which showed a trend towards reduction (p=0.059), but there was a significant increase in 6MWT (p<0,001). FES-induced KCCQos increase was significantly correlated with a concomitant increase in KCCQcs (r=0.973, p<0.001), LVEF (r=0.453, p=0.014) and NYHA class (r=-0.902, p<0.001). A 6MWT increase was also correlated significantly with an increase in KCCQos (r=0.531, p=0.005), KCCQcs (r=0.562, p=0.002) and a decrease in age (r=-0.366, p=0.047) and NYHA class (r=-0.638, p<0.001). Conclusions: FES appears to improve 6ΜWT in CHF patients aged 70 or over, while no significant effect was noted with respect to oxidative stress markers, with the exception of MDA which shows a trend towards amelioration."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της νευρομυϊκής ηλεκτρικής διέγερσης των σκελετικών μυών των κάτω άκρων στο οξειδωτικό stress σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια με χαμηλό κλάσμα εξώθησης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κραμπή Δέσποινα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Σε ασθενείς με ΧΚΑ η χαμηλή καρδιακή παροχή και η δυσλειτουργία του ενδοθηλίου οδηγούν σε ιστική υποάρδρευση και αυξημένο οξειδωτικό stress ενώ σημαντικός είναι και ο ρόλος των προφλεγμονωδών κυτοκινών. Η κλασσική άσκηση φαίνεται να βελτιώνει το οξειδωτικό stress. Η ΝΜΗΔ έχει ευνοϊκή επίδραση στη συστηματική φλεγμονή και τη δυσλειτουργία του ενδοθηλίου. Μελετήσαμε τις πιθανές επιδράσεις της ΝΜΗΔ στο οξειδωτικό stress, τη 6MWT και την ποιότητα ζωής. Μέθοδοι: Μελετήσαμε 30 σταθεροποιημένους ασθενείς ηλικίας άνω των 70 ετών με ΧΚΑ ισχαιμικής αιτιολογίας ή με διατατική μυοκαρδιοπάθεια, με LVEF<40% και λειτουργική τάξη κατά NYHA II-IV. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1 είτε σε ένα πρόγραμμα άσκησης με νευρομυϊκή ηλεκτρική διέγερση διάρκειας 6 εβδομάδων (ομάδα Α) είτε στην ομάδα ελέγχου (ομάδα Β) η οποία υπεβλήθη σε πλασματική (sham) διέγερση. Κατά την έναρξη του ΝΜΗΔ και μετά την ολοκλήρωση αυτού εκτιμήθηκαν τα επίπεδα των πρωτεϊνικών καρβονυλίων, της μηλονικής διαλδεΰδης και της νιτροτυροσίνης, η ικανότητα προς άσκηση με βάση τη 6MWT και η ποιότητα ζωής με βάση το KCCQ ερωτηματολόγιο. Αποτελέσματα: Σε σύγκριση με την έναρξη υπήρξε μείωση των επιπέδων της μηλονικής διαλδεΰδης και της δοκιμασίας βάδισης 6 λεπτών στην ομάδα Α. H διαφορά στην ανταπόκριση δεν ήταν σημαντική για τις ομάδες Α και Β στη μείωση των οξειδωτικών δεικτών με μια τάση προς βελτίωση να διακρίνεται μόνο για τη μηλονική διαλδεΰδη (p=0,059), ενώ παρουσιάστηκε σημαντική βελτίωση στη 6MWT (p<0,001). Προέκυψε θετική συσχέτιση της ποσοστιαίας μεταβολής του KCCQos με τη μεταβολή του KCCQcs (r=0.973, p<0.001), του LVEF (r=0.453, p=0.014) και του σταδίου κατα NYHA (r=-0.902, p<0.001) και συσχέτιση της 6MWT με τις αντίστοιχες μεταβολές των KCCQos (r=0.531, p=0.005), KCCQcs (r=0.562, p=0.002), την ηλικία (r=-0.366, p=0.047) και το στάδιο κατά NYHA (r=-0.638, p<0.001). Συμπεράσματα: Η ΝΜΗΔ φάνηκε ότι βελτιώνει τη 6ΜWT σε ασθενείς άνω των 70 ετών ενώ δεν προέκυψε σημαντική επίδραση στους δείκτες οξειδωτικού stress και διαταραχής του μεταβολισμού του ΝΟ.","Background: Low cardiac output and endothelial dysfunction in CHF patients may lead to tissue hypoperfusion and increased oxidative stress. Proinflammatory cytokines play an important role in this. Exercise training has been found to improve oxidative stress. Functional electrical stimulation (FES) has a beneficial effect on both systemic inflammation and endothelial dysfunction. We studied whether FES may benefit oxidative stress, 6MWT and quality of life in CHF patients. Methods: 30 stable patients of 70 years of age or older with ischemia induced chronic heart failure or with idiopathic dilated cardiomyopathy, presenting LVEF<40% and NYHA class II-IV, were randomly assigned (1:1) to either a six week FES training program (group A), or placed in a placebo group (group B). Serum PCO’s content, MDA, NTR as well as 6MWT and KCCQ questionnaires addressing quality of life were assessed at baseline as well as 6 weeks after the completion of the FES protocol. Results: Compared to baseline there was an improvement in serum MDA and 6MWT while serum PCO and NTR levels did not show any significant difference in group A. Compared with the placebo group patients in the FES group had no significant amelioration in all oxidative stress markers, except for MDA which showed a trend towards reduction (p=0.059), but there was a significant increase in 6MWT (p<0,001). FES-induced KCCQos increase was significantly correlated with a concomitant increase in KCCQcs (r=0.973, p<0.001), LVEF (r=0.453, p=0.014) and NYHA class (r=-0.902, p<0.001). A 6MWT increase was also correlated significantly with an increase in KCCQos (r=0.531, p=0.005), KCCQcs (r=0.562, p=0.002) and a decrease in age (r=-0.366, p=0.047) and NYHA class (r=-0.638, p<0.001). Conclusions: FES appears to improve 6ΜWT in CHF patients aged 70 or over, while no significant effect was noted with respect to oxidative stress markers, with the exception of MDA which shows a trend towards amelioration."],"dc:identifier":["uoadl:1317698","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317698"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η επίδραση της νευρομυϊκής ηλεκτρικής διέγερσης των σκελετικών μυών των κάτω άκρων στο οξειδωτικό stress σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια με χαμηλό κλάσμα εξώθησης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:08Z"}