{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317722"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1317722","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση των παραγόντων αποσιδήρωσης σε δείκτες υπερφόρτωσης σιδήρου και οξειδωτικού στρες σε ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες","abstract":"Εισαγωγή:Η παθοφυσιολογία των αιμοσφαιρινοπαθειών (θαλασσαιμίας και δρεπανοκυτταρικής αναιμίας), συνδέεται με υπερφόρτωση σιδήρου στον οργανισμό των ασθενών. Η υπερφόρτωση αυτή, προκαλεί την παραγωγή ασταθούς και οξειδωτικά ενεργού σιδήρου στα παθολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια και προάγει τον σχηματισμό ενεργών ενδιαμέσων οξυγόνου (ROS) και αζώτου (RNS) που οδηγούν σε βλάβη των κυττάρων και κατ’ επέκταση του πάσχοντα οργανισμού. Σκοπός:Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του οξειδωτικού στρες σε ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες (μεταγγιζόμενους ή μη) και η συσχέτιση τους με δείκτες εκτίμησης της υπερφόρτωσης σιδήρου. Ασθενείς και μέθοδοι: Δείκτες εκτίμησης του οξειδωτικού στρεςόπως η μηλονική διαλδεΰδη(MDA), τα πρωτεϊνικά καρβονύλια (PCs) και η νιτροτυροσίνη (NT) μετρήθηκαν σε 45 ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες (ενδιάμεση β-Μεσογειακή Αναιμία (β-ΜΑ), μείζων β-ΜΑ και Δρεπανοκυτταρική αναιμία) από τους οποίους οι 29 ελάμβαναν αποσιδηρωτική αγωγή (Δεσφεροξαμίνη, Δεφεριπρόνη και Δεφερασιρόξη). Οι δείκτες οξειδωτικού στρες συσχετίσθηκαν με κλασσικούς απεικονιστικούς και βιοχημικούς δείκτες εκτίμησης της υπερφόρτωσης σιδήρου καθώς καιμε το νέο δείκτηασταθούς σιδήρου LPI(Labileplasmairon). Αποτελέσματα: Καμία αποσιδηρωτική αγωγή δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα του οξειδωτικού στρες και στις τρεις αιμοσφαιρινοπάθειες. Σε όλους τους ασθενείς βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση της MDA (r=-0,627 , p=0,029) και των PCs (r=-0,674 , p=0,016) με τον χρόνο χάλασης T2* της καρδιάς. Επιπλέον, στους ασθενείς με μείζων β-ΜΑ βρέθηκε σημαντική συσχέτιση της ΝΤ με τον LPI (r=0,700 , p<0,05). Στους μεταγγιζόμενους ασθενείς συσχετίστηκαν θετικά τα επίπεδα του ασταθούς σιδήρου στο πλάσμα (LPI) με τα επίπεδα της νιτροτυροσίνης στο πλάσμα (r=0,645 , p=0,023). Συμπεράσματα: Καμία αποσιδηρωτική αγωγή δεν επέφερε σημαντικές διαφορές στα επίπεδα του οξειδωτικού στρες και στις τρεις αιμοσφαιρινοπάθειες που μελετήθηκαν. Οι συσχετίσεις που παρουσιάζονται μπορεί να καταστούν χρήσιμες στην αξιολόγηση της επίδρασης του οξειδωτικού στρες και της αποτελεσματικότητας της αποσιδηρωτικής αγωγής.","abstract_html":"Εισαγωγή:Η παθοφυσιολογία των αιμοσφαιρινοπαθειών (θαλασσαιμίας και δρεπανοκυτταρικής αναιμίας), συνδέεται με υπερφόρτωση σιδήρου στον οργανισμό των ασθενών. Η υπερφόρτωση αυτή, προκαλεί την παραγωγή ασταθούς και οξειδωτικά ενεργού σιδήρου στα παθολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια και προάγει τον σχηματισμό ενεργών ενδιαμέσων οξυγόνου (ROS) και αζώτου (RNS) που οδηγούν σε βλάβη των κυττάρων και κατ’ επέκταση του πάσχοντα οργανισμού. Σκοπός:Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του οξειδωτικού στρες σε ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες (μεταγγιζόμενους ή μη) και η συσχέτιση τους με δείκτες εκτίμησης της υπερφόρτωσης σιδήρου. Ασθενείς και μέθοδοι: Δείκτες εκτίμησης του οξειδωτικού στρεςόπως η μηλονική διαλδεΰδη(MDA), τα πρωτεϊνικά καρβονύλια (PCs) και η νιτροτυροσίνη (NT) μετρήθηκαν σε 45 ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες (ενδιάμεση β-Μεσογειακή Αναιμία (β-ΜΑ), μείζων β-ΜΑ και Δρεπανοκυτταρική αναιμία) από τους οποίους οι 29 ελάμβαναν αποσιδηρωτική αγωγή (Δεσφεροξαμίνη, Δεφεριπρόνη και Δεφερασιρόξη). Οι δείκτες οξειδωτικού στρες συσχετίσθηκαν με κλασσικούς απεικονιστικούς και βιοχημικούς δείκτες εκτίμησης της υπερφόρτωσης σιδήρου καθώς καιμε το νέο δείκτηασταθούς σιδήρου LPI(Labileplasmairon). Αποτελέσματα: Καμία αποσιδηρωτική αγωγή δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα του οξειδωτικού στρες και στις τρεις αιμοσφαιρινοπάθειες. Σε όλους τους ασθενείς βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση της MDA (r=-0,627 , p=0,029) και των PCs (r=-0,674 , p=0,016) με τον χρόνο χάλασης T2* της καρδιάς. Επιπλέον, στους ασθενείς με μείζων β-ΜΑ βρέθηκε σημαντική συσχέτιση της ΝΤ με τον LPI (r=0,700 , p&lt;0,05). Στους μεταγγιζόμενους ασθενείς συσχετίστηκαν θετικά τα επίπεδα του ασταθούς σιδήρου στο πλάσμα (LPI) με τα επίπεδα της νιτροτυροσίνης στο πλάσμα (r=0,645 , p=0,023). Συμπεράσματα: Καμία αποσιδηρωτική αγωγή δεν επέφερε σημαντικές διαφορές στα επίπεδα του οξειδωτικού στρες και στις τρεις αιμοσφαιρινοπάθειες που μελετήθηκαν. Οι συσχετίσεις που παρουσιάζονται μπορεί να καταστούν χρήσιμες στην αξιολόγηση της επίδρασης του οξειδωτικού στρες και της αποτελεσματικότητας της αποσιδηρωτικής αγωγής.","abstract_has_math":false,"creators":["Βούλγαρης Γεώργιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:25:10Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317722"],"render_values":[{"text":"uoadl:1317722","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317722","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317722","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1317722","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βούλγαρης Γεώργιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1317722","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317722"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή:Η παθοφυσιολογία των αιμοσφαιρινοπαθειών (θαλασσαιμίας και δρεπανοκυτταρικής αναιμίας), συνδέεται με υπερφόρτωση σιδήρου στον οργανισμό των ασθενών. Η υπερφόρτωση αυτή, προκαλεί την παραγωγή ασταθούς και οξειδωτικά ενεργού σιδήρου στα παθολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια και προάγει τον σχηματισμό ενεργών ενδιαμέσων οξυγόνου (ROS) και αζώτου (RNS) που οδηγούν σε βλάβη των κυττάρων και κατ’ επέκταση του πάσχοντα οργανισμού. Σκοπός:Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του οξειδωτικού στρες σε ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες (μεταγγιζόμενους ή μη) και η συσχέτιση τους με δείκτες εκτίμησης της υπερφόρτωσης σιδήρου. Ασθενείς και μέθοδοι: Δείκτες εκτίμησης του οξειδωτικού στρεςόπως η μηλονική διαλδεΰδη(MDA), τα πρωτεϊνικά καρβονύλια (PCs) και η νιτροτυροσίνη (NT) μετρήθηκαν σε 45 ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες (ενδιάμεση β-Μεσογειακή Αναιμία (β-ΜΑ), μείζων β-ΜΑ και Δρεπανοκυτταρική αναιμία) από τους οποίους οι 29 ελάμβαναν αποσιδηρωτική αγωγή (Δεσφεροξαμίνη, Δεφεριπρόνη και Δεφερασιρόξη). Οι δείκτες οξειδωτικού στρες συσχετίσθηκαν με κλασσικούς απεικονιστικούς και βιοχημικούς δείκτες εκτίμησης της υπερφόρτωσης σιδήρου καθώς καιμε το νέο δείκτηασταθούς σιδήρου LPI(Labileplasmairon). Αποτελέσματα: Καμία αποσιδηρωτική αγωγή δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα του οξειδωτικού στρες και στις τρεις αιμοσφαιρινοπάθειες. Σε όλους τους ασθενείς βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση της MDA (r=-0,627 , p=0,029) και των PCs (r=-0,674 , p=0,016) με τον χρόνο χάλασης T2* της καρδιάς. Επιπλέον, στους ασθενείς με μείζων β-ΜΑ βρέθηκε σημαντική συσχέτιση της ΝΤ με τον LPI (r=0,700 , p<0,05). Στους μεταγγιζόμενους ασθενείς συσχετίστηκαν θετικά τα επίπεδα του ασταθούς σιδήρου στο πλάσμα (LPI) με τα επίπεδα της νιτροτυροσίνης στο πλάσμα (r=0,645 , p=0,023). Συμπεράσματα: Καμία αποσιδηρωτική αγωγή δεν επέφερε σημαντικές διαφορές στα επίπεδα του οξειδωτικού στρες και στις τρεις αιμοσφαιρινοπάθειες που μελετήθηκαν. Οι συσχετίσεις που παρουσιάζονται μπορεί να καταστούν χρήσιμες στην αξιολόγηση της επίδρασης του οξειδωτικού στρες και της αποτελεσματικότητας της αποσιδηρωτικής αγωγής.","Introduction:The pathophysiology of hemoglobinopathies (thalassemia and sickle cell anemia)is associated with iron overload. Iron overload causes the production of unstable and oxidizing active iron in abnormal red blood cells. The appearance of the labile iron promotes the formation of reactive oxygen species (ROS) and reactive nitrogen species (RNS) whichlead to cumulative damage to the cells and hence to the patient's organs. Purpose:The purpose of this study was to evaluate the oxidative stress in patients with hemoglobinopathies (blood transfused or not) and to correlate them with biomarkers of iron overload. Patients and methods: Biomarkers of oxidative stress such as malondialdehyde (MDA), protein carbonyls (PCs) and nitrotyrosine (NT) were measured in 45 patients with hemoglobinopathies (intermediate and major β- Thalassemia and Sickle cell disease), of whom 29 received iron chelation therapy (Deferoxamine, Deferiprone and Deferasirox). The oxidative stress markers were associated with classic imaging and biochemical biomarkers of iron overload and the new marker, labile plasma iron (LPI). Results:Neither iron chelationtherapy showed significant difference in the levels of oxidative stress in the three hemoglobinopathies. In all patients was a significant negative correlation of MDA (r =-0,627, p=0,029) and PCs (r =-0,674, p =0,016) with the relaxation time T2 * of the heart. Moreover, in patients with major β-MA a significant correlation of NT with the LPI (r = 0,700, p <0,05) was observed.Transfused patients group a positive association between labile plasma iron (LPI) and nitrotyrosine levels in plasma (r=0,645, p=0,023) was observed. Conclusions:Neither chelation treatment resulted insignificant differences in the levels of oxidative stress in the three hemoglobinopathies studied. The correlations presented may become useful for the evaluation at the effect of oxidative stress and the effectiveness of chelation treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση των παραγόντων αποσιδήρωσης σε δείκτες υπερφόρτωσης σιδήρου και οξειδωτικού στρες σε ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βούλγαρης Γεώργιος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Εισαγωγή:Η παθοφυσιολογία των αιμοσφαιρινοπαθειών (θαλασσαιμίας και δρεπανοκυτταρικής αναιμίας), συνδέεται με υπερφόρτωση σιδήρου στον οργανισμό των ασθενών. Η υπερφόρτωση αυτή, προκαλεί την παραγωγή ασταθούς και οξειδωτικά ενεργού σιδήρου στα παθολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια και προάγει τον σχηματισμό ενεργών ενδιαμέσων οξυγόνου (ROS) και αζώτου (RNS) που οδηγούν σε βλάβη των κυττάρων και κατ’ επέκταση του πάσχοντα οργανισμού. Σκοπός:Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του οξειδωτικού στρες σε ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες (μεταγγιζόμενους ή μη) και η συσχέτιση τους με δείκτες εκτίμησης της υπερφόρτωσης σιδήρου. Ασθενείς και μέθοδοι: Δείκτες εκτίμησης του οξειδωτικού στρεςόπως η μηλονική διαλδεΰδη(MDA), τα πρωτεϊνικά καρβονύλια (PCs) και η νιτροτυροσίνη (NT) μετρήθηκαν σε 45 ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες (ενδιάμεση β-Μεσογειακή Αναιμία (β-ΜΑ), μείζων β-ΜΑ και Δρεπανοκυτταρική αναιμία) από τους οποίους οι 29 ελάμβαναν αποσιδηρωτική αγωγή (Δεσφεροξαμίνη, Δεφεριπρόνη και Δεφερασιρόξη). Οι δείκτες οξειδωτικού στρες συσχετίσθηκαν με κλασσικούς απεικονιστικούς και βιοχημικούς δείκτες εκτίμησης της υπερφόρτωσης σιδήρου καθώς καιμε το νέο δείκτηασταθούς σιδήρου LPI(Labileplasmairon). Αποτελέσματα: Καμία αποσιδηρωτική αγωγή δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα του οξειδωτικού στρες και στις τρεις αιμοσφαιρινοπάθειες. Σε όλους τους ασθενείς βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση της MDA (r=-0,627 , p=0,029) και των PCs (r=-0,674 , p=0,016) με τον χρόνο χάλασης T2* της καρδιάς. Επιπλέον, στους ασθενείς με μείζων β-ΜΑ βρέθηκε σημαντική συσχέτιση της ΝΤ με τον LPI (r=0,700 , p<0,05). Στους μεταγγιζόμενους ασθενείς συσχετίστηκαν θετικά τα επίπεδα του ασταθούς σιδήρου στο πλάσμα (LPI) με τα επίπεδα της νιτροτυροσίνης στο πλάσμα (r=0,645 , p=0,023). Συμπεράσματα: Καμία αποσιδηρωτική αγωγή δεν επέφερε σημαντικές διαφορές στα επίπεδα του οξειδωτικού στρες και στις τρεις αιμοσφαιρινοπάθειες που μελετήθηκαν. Οι συσχετίσεις που παρουσιάζονται μπορεί να καταστούν χρήσιμες στην αξιολόγηση της επίδρασης του οξειδωτικού στρες και της αποτελεσματικότητας της αποσιδηρωτικής αγωγής.","Introduction:The pathophysiology of hemoglobinopathies (thalassemia and sickle cell anemia)is associated with iron overload. Iron overload causes the production of unstable and oxidizing active iron in abnormal red blood cells. The appearance of the labile iron promotes the formation of reactive oxygen species (ROS) and reactive nitrogen species (RNS) whichlead to cumulative damage to the cells and hence to the patient's organs. Purpose:The purpose of this study was to evaluate the oxidative stress in patients with hemoglobinopathies (blood transfused or not) and to correlate them with biomarkers of iron overload. Patients and methods: Biomarkers of oxidative stress such as malondialdehyde (MDA), protein carbonyls (PCs) and nitrotyrosine (NT) were measured in 45 patients with hemoglobinopathies (intermediate and major β- Thalassemia and Sickle cell disease), of whom 29 received iron chelation therapy (Deferoxamine, Deferiprone and Deferasirox). The oxidative stress markers were associated with classic imaging and biochemical biomarkers of iron overload and the new marker, labile plasma iron (LPI). Results:Neither iron chelationtherapy showed significant difference in the levels of oxidative stress in the three hemoglobinopathies. In all patients was a significant negative correlation of MDA (r =-0,627, p=0,029) and PCs (r =-0,674, p =0,016) with the relaxation time T2 * of the heart. Moreover, in patients with major β-MA a significant correlation of NT with the LPI (r = 0,700, p <0,05) was observed.Transfused patients group a positive association between labile plasma iron (LPI) and nitrotyrosine levels in plasma (r=0,645, p=0,023) was observed. Conclusions:Neither chelation treatment resulted insignificant differences in the levels of oxidative stress in the three hemoglobinopathies studied. The correlations presented may become useful for the evaluation at the effect of oxidative stress and the effectiveness of chelation treatment."],"dc:identifier":["uoadl:1317722","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1317722"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η επίδραση των παραγόντων αποσιδήρωσης σε δείκτες υπερφόρτωσης σιδήρου και οξειδωτικού στρες σε ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:10Z"}