{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318033"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318033","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καθαρισμός, βιοχημιός και κινητικός χαρακτηρισμός μίας β-ξυλοζιδάσης από ένα θερμόφιλο βακτηριακό στέλεχος Geobacillus sp. απομονωμένο από το ηφαιστειακό σύμπλεγμα της Σαντορίνης","abstract":"Οι β-ξυλοζιδάσες, ανήκουν στις έξω-υδρολάσες και είναι απαραίτητες για την αποικοδόμηση της ξυλάνης καθώς υδρολύουν ξυλοβιόζη και μικρούς ξυλοολιγοσακχαρίτες σε μονομερή ξυλόζης. Τις τελευταίες δεκαετίες, η αξιοποίηση της βιομάζας συγκεντρώνει το όλο και αυξανόμενο ενδιαφέρον με αποτέλεσμα, πολλά ένζυμα που σχετίζονται με την αποικοδόμησή της, συμπεριλαμβανομένου των β- ξυλοζιδασών,να έχουν μελετηθεί εκτενώς. Ιδιαίτερης βιοτεχνολογικής σημασίας όμως, είναι μόνο τα ένζυμα αυτά, που μπορούν να δράσουν στις υψηλές θερμοκρασίες και απαιτητικές συνθήκες των βιομηχανικών διεργασιών. Στην παρούσα εργασία, περιγράφεται η παραγωγή, ο καθαρισμός και βιοχημικός χαρακτηρισμός μίας β-ξυλοζιδάσης από ένα θερμόφιλο στέλεχος Geobacillus sp. απομονωμένο από το ηφαιστειακό σύμπλεγμα της Σαντορίνης. H παραγωγή του ενζύμου, πραγματοποιήθηκε σε υγρές βακτηριακές καλλιέργειες με χρήση πίτυρου και θειικού αμμωνίου ως πηγή άνθρακα και αζώτου αντίστοιχα. Ο καθαρισμός του ενζύμου από το εξωκυτταρικό διάλυμα, επιτεύχθηκε με τη χρήση ανιοντοανταλλακτικής χρωματογραφίας και χρωματογραφίας μοριακής διήθησης (DEAE Sephacel και Sephacryl S-200 HR). Σύμφωνα με τη χρωματογραφία μοριακής διήθησης αλλά και ηλεκτροφόρηση παρουσία αποδιατακτικού παράγοντα (SDS PAGE) το καθαρό ένζυμο φαίνεται να είναι διμερές και κάθε υπομονάδα να έχει μοριακό βάρος 55kDa. Με χρήση του ψευδοϋποστρώματος 4-νιτροφαινυλ β- D- ξυλοσίδη (pNPX) το βέλτιστο pH δράσης βρέθηκε 6 και η βέλτιστη θερμοκρασία δράσης 65οC (Km 0,26 mM). Το ένζυμο εμφάνισε ιδιαίτερη σταθερότητα σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 65οC και σε τιμές pH από 5 έως 10. Επιπλέον, μελετήθηκε η επίδραση μετάλλων και η κινητική της αναστολής της ενζυμικής δράσης από διάφορους μονοσακχαρίτες. Τέλος, δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε ικανότητα τρανσγλυκοζυλίωσης με χρήση του pNPX ως υπόστρωμα. Σύμφωνα με τα παραπάνω αποτελέσματα, η υπό μελέτη β- ξυλοζιδάση φαίνεται πως πιθανά ανήκει στην GH43 γλυκοσιδική οικογένεια. Τα βιοχημικά χαρακτηριστικά που διαθέτει, της προσδίδουν τη δυνατότητα αξιοποίησής της ως βιοκαταλύτη σε μία σειρά βιοτεχνολογικών εφαρμογών.","abstract_html":"Οι β-ξυλοζιδάσες, ανήκουν στις έξω-υδρολάσες και είναι απαραίτητες για την αποικοδόμηση της ξυλάνης καθώς υδρολύουν ξυλοβιόζη και μικρούς ξυλοολιγοσακχαρίτες σε μονομερή ξυλόζης. Τις τελευταίες δεκαετίες, η αξιοποίηση της βιομάζας συγκεντρώνει το όλο και αυξανόμενο ενδιαφέρον με αποτέλεσμα, πολλά ένζυμα που σχετίζονται με την αποικοδόμησή της, συμπεριλαμβανομένου των β- ξυλοζιδασών,να έχουν μελετηθεί εκτενώς. Ιδιαίτερης βιοτεχνολογικής σημασίας όμως, είναι μόνο τα ένζυμα αυτά, που μπορούν να δράσουν στις υψηλές θερμοκρασίες και απαιτητικές συνθήκες των βιομηχανικών διεργασιών. Στην παρούσα εργασία, περιγράφεται η παραγωγή, ο καθαρισμός και βιοχημικός χαρακτηρισμός μίας β-ξυλοζιδάσης από ένα θερμόφιλο στέλεχος Geobacillus sp. απομονωμένο από το ηφαιστειακό σύμπλεγμα της Σαντορίνης. H παραγωγή του ενζύμου, πραγματοποιήθηκε σε υγρές βακτηριακές καλλιέργειες με χρήση πίτυρου και θειικού αμμωνίου ως πηγή άνθρακα και αζώτου αντίστοιχα. Ο καθαρισμός του ενζύμου από το εξωκυτταρικό διάλυμα, επιτεύχθηκε με τη χρήση ανιοντοανταλλακτικής χρωματογραφίας και χρωματογραφίας μοριακής διήθησης (DEAE Sephacel και Sephacryl S-200 HR). Σύμφωνα με τη χρωματογραφία μοριακής διήθησης αλλά και ηλεκτροφόρηση παρουσία αποδιατακτικού παράγοντα (SDS PAGE) το καθαρό ένζυμο φαίνεται να είναι διμερές και κάθε υπομονάδα να έχει μοριακό βάρος 55kDa. Με χρήση του ψευδοϋποστρώματος 4-νιτροφαινυλ β- D- ξυλοσίδη (pNPX) το βέλτιστο pH δράσης βρέθηκε 6 και η βέλτιστη θερμοκρασία δράσης 65οC (Km 0,26 mM). Το ένζυμο εμφάνισε ιδιαίτερη σταθερότητα σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 65οC και σε τιμές pH από 5 έως 10. Επιπλέον, μελετήθηκε η επίδραση μετάλλων και η κινητική της αναστολής της ενζυμικής δράσης από διάφορους μονοσακχαρίτες. Τέλος, δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε ικανότητα τρανσγλυκοζυλίωσης με χρήση του pNPX ως υπόστρωμα. Σύμφωνα με τα παραπάνω αποτελέσματα, η υπό μελέτη β- ξυλοζιδάση φαίνεται πως πιθανά ανήκει στην GH43 γλυκοσιδική οικογένεια. Τα βιοχημικά χαρακτηριστικά που διαθέτει, της προσδίδουν τη δυνατότητα αξιοποίησής της ως βιοκαταλύτη σε μία σειρά βιοτεχνολογικών εφαρμογών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαλανοπούλου Αναστασία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:25:14Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318033"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318033","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318033","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318033","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318033","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαλανοπούλου Αναστασία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318033","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318033"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι β-ξυλοζιδάσες, ανήκουν στις έξω-υδρολάσες και είναι απαραίτητες για την αποικοδόμηση της ξυλάνης καθώς υδρολύουν ξυλοβιόζη και μικρούς ξυλοολιγοσακχαρίτες σε μονομερή ξυλόζης. Τις τελευταίες δεκαετίες, η αξιοποίηση της βιομάζας συγκεντρώνει το όλο και αυξανόμενο ενδιαφέρον με αποτέλεσμα, πολλά ένζυμα που σχετίζονται με την αποικοδόμησή της, συμπεριλαμβανομένου των β- ξυλοζιδασών,να έχουν μελετηθεί εκτενώς. Ιδιαίτερης βιοτεχνολογικής σημασίας όμως, είναι μόνο τα ένζυμα αυτά, που μπορούν να δράσουν στις υψηλές θερμοκρασίες και απαιτητικές συνθήκες των βιομηχανικών διεργασιών. Στην παρούσα εργασία, περιγράφεται η παραγωγή, ο καθαρισμός και βιοχημικός χαρακτηρισμός μίας β-ξυλοζιδάσης από ένα θερμόφιλο στέλεχος Geobacillus sp. απομονωμένο από το ηφαιστειακό σύμπλεγμα της Σαντορίνης. H παραγωγή του ενζύμου, πραγματοποιήθηκε σε υγρές βακτηριακές καλλιέργειες με χρήση πίτυρου και θειικού αμμωνίου ως πηγή άνθρακα και αζώτου αντίστοιχα. Ο καθαρισμός του ενζύμου από το εξωκυτταρικό διάλυμα, επιτεύχθηκε με τη χρήση ανιοντοανταλλακτικής χρωματογραφίας και χρωματογραφίας μοριακής διήθησης (DEAE Sephacel και Sephacryl S-200 HR). Σύμφωνα με τη χρωματογραφία μοριακής διήθησης αλλά και ηλεκτροφόρηση παρουσία αποδιατακτικού παράγοντα (SDS PAGE) το καθαρό ένζυμο φαίνεται να είναι διμερές και κάθε υπομονάδα να έχει μοριακό βάρος 55kDa. Με χρήση του ψευδοϋποστρώματος 4-νιτροφαινυλ β- D- ξυλοσίδη (pNPX) το βέλτιστο pH δράσης βρέθηκε 6 και η βέλτιστη θερμοκρασία δράσης 65οC (Km 0,26 mM). Το ένζυμο εμφάνισε ιδιαίτερη σταθερότητα σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 65οC και σε τιμές pH από 5 έως 10. Επιπλέον, μελετήθηκε η επίδραση μετάλλων και η κινητική της αναστολής της ενζυμικής δράσης από διάφορους μονοσακχαρίτες. Τέλος, δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε ικανότητα τρανσγλυκοζυλίωσης με χρήση του pNPX ως υπόστρωμα. Σύμφωνα με τα παραπάνω αποτελέσματα, η υπό μελέτη β- ξυλοζιδάση φαίνεται πως πιθανά ανήκει στην GH43 γλυκοσιδική οικογένεια. Τα βιοχημικά χαρακτηριστικά που διαθέτει, της προσδίδουν τη δυνατότητα αξιοποίησής της ως βιοκαταλύτη σε μία σειρά βιοτεχνολογικών εφαρμογών.","beta-Xylosidases play an important role in xylan degradation, hydrolyzing xylobiose and short length xylo-oligosaccharides to xylose units. The interest in biomass degrading enzymes for biorefinery applications has steadily increased during the last decades and as a result, several relevant enzymes including beta-xylosidases have been studied although only a few of them could function at elevated temperatures and harsh process conditions. In the present study, we describe the production, purification and biochemical characterization of a novel beta-xylosidase from a thermophilic Geobacillus sp. strain isolated from Santorini volcanic area, Aegean Sea, Greece. For the β- xylosidase production, the bacterial strain was cultivated in liquid cultures, with wheat bran and ammonium sulfate as carbon and nitrogen source respectively.The enzyme was subsequently purified to electrophoretic homogeneity from the optimized extracellular culture medium through a two step chromatographic process (DEAE Sephacel και Sephacryl S-200 HR). According to gel filtration and SDS-PAGE, the purified beta-xylosidase revealed a dimeric structure with a subunit MW of 55 kDa. It was highly active against para-NitroPhenyl Xylopyranoside (pNPX) showing maximum activity at pH 6 and 65o C (Km 0.26 mM). The enzyme proved to be very stable at temperatures below 65 oC with more than 2 hours half-life at 70 oC, while it was stable at pH range from 5 to 10. The effect of metal ions on enzyme activity and various monosaccharides were additionally studied. Finally, we couldn’t detect any transglycosylation activity against pnpX. All the above results indicate that this novel beta-xylosidase, probably belongs to GH43 family and is a highly promising candidate for the beta-xylosidase activity and the bioconversion of lignocellulosic biomass in general."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καθαρισμός, βιοχημιός και κινητικός χαρακτηρισμός μίας β-ξυλοζιδάσης από ένα θερμόφιλο βακτηριακό στέλεχος Geobacillus sp. απομονωμένο από το ηφαιστειακό σύμπλεγμα της Σαντορίνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαλανοπούλου Αναστασία"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Οι β-ξυλοζιδάσες, ανήκουν στις έξω-υδρολάσες και είναι απαραίτητες για την αποικοδόμηση της ξυλάνης καθώς υδρολύουν ξυλοβιόζη και μικρούς ξυλοολιγοσακχαρίτες σε μονομερή ξυλόζης. Τις τελευταίες δεκαετίες, η αξιοποίηση της βιομάζας συγκεντρώνει το όλο και αυξανόμενο ενδιαφέρον με αποτέλεσμα, πολλά ένζυμα που σχετίζονται με την αποικοδόμησή της, συμπεριλαμβανομένου των β- ξυλοζιδασών,να έχουν μελετηθεί εκτενώς. Ιδιαίτερης βιοτεχνολογικής σημασίας όμως, είναι μόνο τα ένζυμα αυτά, που μπορούν να δράσουν στις υψηλές θερμοκρασίες και απαιτητικές συνθήκες των βιομηχανικών διεργασιών. Στην παρούσα εργασία, περιγράφεται η παραγωγή, ο καθαρισμός και βιοχημικός χαρακτηρισμός μίας β-ξυλοζιδάσης από ένα θερμόφιλο στέλεχος Geobacillus sp. απομονωμένο από το ηφαιστειακό σύμπλεγμα της Σαντορίνης. H παραγωγή του ενζύμου, πραγματοποιήθηκε σε υγρές βακτηριακές καλλιέργειες με χρήση πίτυρου και θειικού αμμωνίου ως πηγή άνθρακα και αζώτου αντίστοιχα. Ο καθαρισμός του ενζύμου από το εξωκυτταρικό διάλυμα, επιτεύχθηκε με τη χρήση ανιοντοανταλλακτικής χρωματογραφίας και χρωματογραφίας μοριακής διήθησης (DEAE Sephacel και Sephacryl S-200 HR). Σύμφωνα με τη χρωματογραφία μοριακής διήθησης αλλά και ηλεκτροφόρηση παρουσία αποδιατακτικού παράγοντα (SDS PAGE) το καθαρό ένζυμο φαίνεται να είναι διμερές και κάθε υπομονάδα να έχει μοριακό βάρος 55kDa. Με χρήση του ψευδοϋποστρώματος 4-νιτροφαινυλ β- D- ξυλοσίδη (pNPX) το βέλτιστο pH δράσης βρέθηκε 6 και η βέλτιστη θερμοκρασία δράσης 65οC (Km 0,26 mM). Το ένζυμο εμφάνισε ιδιαίτερη σταθερότητα σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 65οC και σε τιμές pH από 5 έως 10. Επιπλέον, μελετήθηκε η επίδραση μετάλλων και η κινητική της αναστολής της ενζυμικής δράσης από διάφορους μονοσακχαρίτες. Τέλος, δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε ικανότητα τρανσγλυκοζυλίωσης με χρήση του pNPX ως υπόστρωμα. Σύμφωνα με τα παραπάνω αποτελέσματα, η υπό μελέτη β- ξυλοζιδάση φαίνεται πως πιθανά ανήκει στην GH43 γλυκοσιδική οικογένεια. Τα βιοχημικά χαρακτηριστικά που διαθέτει, της προσδίδουν τη δυνατότητα αξιοποίησής της ως βιοκαταλύτη σε μία σειρά βιοτεχνολογικών εφαρμογών.","beta-Xylosidases play an important role in xylan degradation, hydrolyzing xylobiose and short length xylo-oligosaccharides to xylose units. The interest in biomass degrading enzymes for biorefinery applications has steadily increased during the last decades and as a result, several relevant enzymes including beta-xylosidases have been studied although only a few of them could function at elevated temperatures and harsh process conditions. In the present study, we describe the production, purification and biochemical characterization of a novel beta-xylosidase from a thermophilic Geobacillus sp. strain isolated from Santorini volcanic area, Aegean Sea, Greece. For the β- xylosidase production, the bacterial strain was cultivated in liquid cultures, with wheat bran and ammonium sulfate as carbon and nitrogen source respectively.The enzyme was subsequently purified to electrophoretic homogeneity from the optimized extracellular culture medium through a two step chromatographic process (DEAE Sephacel και Sephacryl S-200 HR). According to gel filtration and SDS-PAGE, the purified beta-xylosidase revealed a dimeric structure with a subunit MW of 55 kDa. It was highly active against para-NitroPhenyl Xylopyranoside (pNPX) showing maximum activity at pH 6 and 65o C (Km 0.26 mM). The enzyme proved to be very stable at temperatures below 65 oC with more than 2 hours half-life at 70 oC, while it was stable at pH range from 5 to 10. The effect of metal ions on enzyme activity and various monosaccharides were additionally studied. Finally, we couldn’t detect any transglycosylation activity against pnpX. All the above results indicate that this novel beta-xylosidase, probably belongs to GH43 family and is a highly promising candidate for the beta-xylosidase activity and the bioconversion of lignocellulosic biomass in general."],"dc:identifier":["uoadl:1318033","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318033"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Καθαρισμός, βιοχημιός και κινητικός χαρακτηρισμός μίας β-ξυλοζιδάσης από ένα θερμόφιλο βακτηριακό στέλεχος Geobacillus sp. απομονωμένο από το ηφαιστειακό σύμπλεγμα της Σαντορίνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:14Z"}