{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318138"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318138","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κινητικές και κρυσταλλογραφικές μελέτες του ενζύμου φωσφορυλάση του γλυκογόνου για την ανάπτυξη δυνάμει αντιδιαβητικών φαρμάκων","abstract":"Η μέθοδος κατευθυνόμενου από τη δομή σχεδιασμού δυνάμει φαρμάκων, εφαρµόσθηκε στο ένζυµο φωσφορυλάση του γλυκογόνου, ένζυµο κλειδί στο µεταβολισµό του γλυκογόνου και θεραπευτικό στόχο για την αντιµετώπιση του Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας πραγµατοποιήθηκαν κινητικές µελέτες γλυκοπυρανοζιτικών παραγώγων 5-αλογονο- 1,2,3-τριαζολίων και αµιδίων και δοµικές µελέτες γλυκοπυρανοζυλιδενο- σπειροισοξαζολινων ως σύµπλοκων µε το ένζυµο µε χρήση κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ. Επίσης, µελετήθηκαν παράγωγα β-D ξυλοπυρανόζης, για τον προσδιορισµό των δοµικών χαρακτηριστικών που συνεισφέρουν στην υψηλή συγγένεια σύνδεσης που επιδεικνύει µια ένωση κατά τη σύνδεσή της στο καταλυτικό κέντρο του ενζύµου πέραν της εξειδίκευσης που προσδίδει ο δακτύλιος της γλυκόζης. Για αυτό χρησιµοποιηθήκαν κρύσταλλοι πρωτεΐνης οι οποίοι εµβαπτίστηκαν σε διάλυµα αναστολέα γνωστής συγκέντρωσης. Τα αποτελέσµατα έδειξαν ότι για τα µεν παράγωγα των 1,2,3-τριαζολών η προσθήκη 5-αλκυνυλο και 5-φαινυλο τµηµάτων στην περιοχή του α-υποκέντρου, δυσχεραίνουν την πρόσδεσή στο καταλυτικό κέντρο του ενζύµου. Στα δε αµίδια η εισαγωγή ενός δακτυλίου πυριδίνης καθώς και ενός ατόµου βρωµίου δεν αναστέλουν ισχυρά το ένζυµο. Τα αποτελέσµατα, ωστόσο, ήταν ενθαρρυντικά για τα παράγωγα ξυλόζης, τα οποία για πρώτη φορά βρέθηκε ότι συνδέονται στο καταλυτικό κέντρο ανοίγοντας νέους δρόµους για το ρόλο του σακχάρου ή των αρωµατικών υποκαταστατών που φέρει αυτό στη σύνδεση ενός προσδέτη στο εν λόγω κέντρο.","abstract_html":"Η μέθοδος κατευθυνόμενου από τη δομή σχεδιασμού δυνάμει φαρμάκων, εφαρµόσθηκε στο ένζυµο φωσφορυλάση του γλυκογόνου, ένζυµο κλειδί στο µεταβολισµό του γλυκογόνου και θεραπευτικό στόχο για την αντιµετώπιση του Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας πραγµατοποιήθηκαν κινητικές µελέτες γλυκοπυρανοζιτικών παραγώγων 5-αλογονο- 1,2,3-τριαζολίων και αµιδίων και δοµικές µελέτες γλυκοπυρανοζυλιδενο- σπειροισοξαζολινων ως σύµπλοκων µε το ένζυµο µε χρήση κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ. Επίσης, µελετήθηκαν παράγωγα β-D ξυλοπυρανόζης, για τον προσδιορισµό των δοµικών χαρακτηριστικών που συνεισφέρουν στην υψηλή συγγένεια σύνδεσης που επιδεικνύει µια ένωση κατά τη σύνδεσή της στο καταλυτικό κέντρο του ενζύµου πέραν της εξειδίκευσης που προσδίδει ο δακτύλιος της γλυκόζης. Για αυτό χρησιµοποιηθήκαν κρύσταλλοι πρωτεΐνης οι οποίοι εµβαπτίστηκαν σε διάλυµα αναστολέα γνωστής συγκέντρωσης. Τα αποτελέσµατα έδειξαν ότι για τα µεν παράγωγα των 1,2,3-τριαζολών η προσθήκη 5-αλκυνυλο και 5-φαινυλο τµηµάτων στην περιοχή του α-υποκέντρου, δυσχεραίνουν την πρόσδεσή στο καταλυτικό κέντρο του ενζύµου. Στα δε αµίδια η εισαγωγή ενός δακτυλίου πυριδίνης καθώς και ενός ατόµου βρωµίου δεν αναστέλουν ισχυρά το ένζυµο. Τα αποτελέσµατα, ωστόσο, ήταν ενθαρρυντικά για τα παράγωγα ξυλόζης, τα οποία για πρώτη φορά βρέθηκε ότι συνδέονται στο καταλυτικό κέντρο ανοίγοντας νέους δρόµους για το ρόλο του σακχάρου ή των αρωµατικών υποκαταστατών που φέρει αυτό στη σύνδεση ενός προσδέτη στο εν λόγω κέντρο.","abstract_has_math":false,"creators":["Σωτηροπούλου Αναστασία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:25:16Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318138"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318138","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318138","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318138","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318138","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σωτηροπούλου Αναστασία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318138","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318138"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μέθοδος κατευθυνόμενου από τη δομή σχεδιασμού δυνάμει φαρμάκων, εφαρµόσθηκε στο ένζυµο φωσφορυλάση του γλυκογόνου, ένζυµο κλειδί στο µεταβολισµό του γλυκογόνου και θεραπευτικό στόχο για την αντιµετώπιση του Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας πραγµατοποιήθηκαν κινητικές µελέτες γλυκοπυρανοζιτικών παραγώγων 5-αλογονο- 1,2,3-τριαζολίων και αµιδίων και δοµικές µελέτες γλυκοπυρανοζυλιδενο- σπειροισοξαζολινων ως σύµπλοκων µε το ένζυµο µε χρήση κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ. Επίσης, µελετήθηκαν παράγωγα β-D ξυλοπυρανόζης, για τον προσδιορισµό των δοµικών χαρακτηριστικών που συνεισφέρουν στην υψηλή συγγένεια σύνδεσης που επιδεικνύει µια ένωση κατά τη σύνδεσή της στο καταλυτικό κέντρο του ενζύµου πέραν της εξειδίκευσης που προσδίδει ο δακτύλιος της γλυκόζης. Για αυτό χρησιµοποιηθήκαν κρύσταλλοι πρωτεΐνης οι οποίοι εµβαπτίστηκαν σε διάλυµα αναστολέα γνωστής συγκέντρωσης. Τα αποτελέσµατα έδειξαν ότι για τα µεν παράγωγα των 1,2,3-τριαζολών η προσθήκη 5-αλκυνυλο και 5-φαινυλο τµηµάτων στην περιοχή του α-υποκέντρου, δυσχεραίνουν την πρόσδεσή στο καταλυτικό κέντρο του ενζύµου. Στα δε αµίδια η εισαγωγή ενός δακτυλίου πυριδίνης καθώς και ενός ατόµου βρωµίου δεν αναστέλουν ισχυρά το ένζυµο. Τα αποτελέσµατα, ωστόσο, ήταν ενθαρρυντικά για τα παράγωγα ξυλόζης, τα οποία για πρώτη φορά βρέθηκε ότι συνδέονται στο καταλυτικό κέντρο ανοίγοντας νέους δρόµους για το ρόλο του σακχάρου ή των αρωµατικών υποκαταστατών που φέρει αυτό στη σύνδεση ενός προσδέτη στο εν λόγω κέντρο.","The structure-based drug design approach has been applied on glycogen phosphorylase a key enzyme in glycogen metabolism that is exploited as a therapeutic target for the treatment of type 2 diabetes. In the frame of the present study, kinetic studies of glucopyranose based 5-halogen-1,2,3- triazoles and amides were perfomed along with structural studies of glucopyranosyl-spiroisoxazolines in complex with RMGPb using X-ray crystallography. In addition, β-D-xylopyranose derivatives were examined with the aim to identify the structural determinants that contribute to the ligand binding affinity for the catalytic site of the enzyme, beyond the specificity induced by the glucose moiety.Native crystals of RMGPb were soaked in various ligand solutions of known concentration. The results showed that introduction of of 5-alkinyl and 5-phenyl groups at 1,2,3-triazoles pointing towards the α- subsite were not favourable for ligand binding at the active site of the enzyme. The results though were exciting for the β-D-xylose derivatives, which for the first time, showed thatthey bind at the catalytic site of RMGPb. This provides new insights for the role of sugar as the leading or driving component for ligand binding as compared to the aromatic substituents like naphthoyl groups."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κινητικές και κρυσταλλογραφικές μελέτες του ενζύμου φωσφορυλάση του γλυκογόνου για την ανάπτυξη δυνάμει αντιδιαβητικών φαρμάκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σωτηροπούλου Αναστασία"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η μέθοδος κατευθυνόμενου από τη δομή σχεδιασμού δυνάμει φαρμάκων, εφαρµόσθηκε στο ένζυµο φωσφορυλάση του γλυκογόνου, ένζυµο κλειδί στο µεταβολισµό του γλυκογόνου και θεραπευτικό στόχο για την αντιµετώπιση του Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας πραγµατοποιήθηκαν κινητικές µελέτες γλυκοπυρανοζιτικών παραγώγων 5-αλογονο- 1,2,3-τριαζολίων και αµιδίων και δοµικές µελέτες γλυκοπυρανοζυλιδενο- σπειροισοξαζολινων ως σύµπλοκων µε το ένζυµο µε χρήση κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ. Επίσης, µελετήθηκαν παράγωγα β-D ξυλοπυρανόζης, για τον προσδιορισµό των δοµικών χαρακτηριστικών που συνεισφέρουν στην υψηλή συγγένεια σύνδεσης που επιδεικνύει µια ένωση κατά τη σύνδεσή της στο καταλυτικό κέντρο του ενζύµου πέραν της εξειδίκευσης που προσδίδει ο δακτύλιος της γλυκόζης. Για αυτό χρησιµοποιηθήκαν κρύσταλλοι πρωτεΐνης οι οποίοι εµβαπτίστηκαν σε διάλυµα αναστολέα γνωστής συγκέντρωσης. Τα αποτελέσµατα έδειξαν ότι για τα µεν παράγωγα των 1,2,3-τριαζολών η προσθήκη 5-αλκυνυλο και 5-φαινυλο τµηµάτων στην περιοχή του α-υποκέντρου, δυσχεραίνουν την πρόσδεσή στο καταλυτικό κέντρο του ενζύµου. Στα δε αµίδια η εισαγωγή ενός δακτυλίου πυριδίνης καθώς και ενός ατόµου βρωµίου δεν αναστέλουν ισχυρά το ένζυµο. Τα αποτελέσµατα, ωστόσο, ήταν ενθαρρυντικά για τα παράγωγα ξυλόζης, τα οποία για πρώτη φορά βρέθηκε ότι συνδέονται στο καταλυτικό κέντρο ανοίγοντας νέους δρόµους για το ρόλο του σακχάρου ή των αρωµατικών υποκαταστατών που φέρει αυτό στη σύνδεση ενός προσδέτη στο εν λόγω κέντρο.","The structure-based drug design approach has been applied on glycogen phosphorylase a key enzyme in glycogen metabolism that is exploited as a therapeutic target for the treatment of type 2 diabetes. In the frame of the present study, kinetic studies of glucopyranose based 5-halogen-1,2,3- triazoles and amides were perfomed along with structural studies of glucopyranosyl-spiroisoxazolines in complex with RMGPb using X-ray crystallography. In addition, β-D-xylopyranose derivatives were examined with the aim to identify the structural determinants that contribute to the ligand binding affinity for the catalytic site of the enzyme, beyond the specificity induced by the glucose moiety.Native crystals of RMGPb were soaked in various ligand solutions of known concentration. The results showed that introduction of of 5-alkinyl and 5-phenyl groups at 1,2,3-triazoles pointing towards the α- subsite were not favourable for ligand binding at the active site of the enzyme. The results though were exciting for the β-D-xylose derivatives, which for the first time, showed thatthey bind at the catalytic site of RMGPb. This provides new insights for the role of sugar as the leading or driving component for ligand binding as compared to the aromatic substituents like naphthoyl groups."],"dc:identifier":["uoadl:1318138","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318138"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Κινητικές και κρυσταλλογραφικές μελέτες του ενζύμου φωσφορυλάση του γλυκογόνου για την ανάπτυξη δυνάμει αντιδιαβητικών φαρμάκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:16Z"}