{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318195"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318195","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κυτταροβιολογική μελέτη του καρκίνου του θυρεοειδή","abstract":"Τελευταία, ο αριθμός των περιστατικών που αφορούν παθολογικές καταστάσεις του θυρεοειδή βρίσκεται σε μεγάλη άνοδο, γεγονός που ως ένα βαθμό οφείλετε στη βελτίωση των διαγνωστικών μεθόδων. Παράλληλα όμως φαίνεται ότι έχει αυξηθεί ο απόλυτος αριθμός των κρουσμάτων αλλά και η φύση τους έχει γίνει πιο επιθετική. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει τρόπος μη παρεμβατικής διάγνωσης και παρακολούθησης του καρκίνου του θυρεοειδή. Απαιτείται κυτταρολογική τουλάχιστον εξέταση μετά από παρακέντηση ύποπτων όζων. Στόχος μας είναι να κατανοήσουμε την βιολογία του συγκεκριμένου καρκίνου και μέσα από τα αποτελέσματα της βασικής έρευνας να αναπτύξουμε τα εργαλεία για ακριβή διάγνωση, πρόγνωση και πιθανές καινοτόμες θεραπείες. Για το σκοπό αυτό, επικεντρώνουμε την μελέτη μας στην γονιδιακή έκφραση και τη ρυθμιση αυτης απο μικρά RNA για τις τρεις πιο αντιπροσωπευτικές κυτταρικές σειρές του θυρεοειδικού καρκίνου, την TPC-1 για το θηλώδες, την FTC-133 για το θυλακιώδες και την ARO-88 για το αναπλαστικό καρκίνωμα με αντιπροσώπευση των φυσιολογικών θυρεοειδικών κυττάρων απο την ΝΤΗΥ κυτταρική σειρά. Παράλληλα, με τη βοήθεια των απορυθμισμένων για την ΤΡC-1 κυτταρική σειρά γονιδίων, ελέγχονται δείγματα του Ελληνικού πληθυσμού χαρακτηρισμένα ιστολογικά ως μεταστατικά θηλώδη καρκινώματα. Έτσι, κοινό γεγονός για όλες τις κυτταρικές σειρές αποτελεί η υπερεκφραση της λαμίνης Ac, η μειορύθμιση του ckit και του igf2bp, κατι που υποστηρίζεται και απο την ως τωρα μικρή βιβλιογραφία, προτείνοντας ειδικά το ckit ως δείκτη θυρεοειδικής διαφοροποίησης. Οι πιο καλά διαφοροποιημένες κυτταρικές σειρές TPC-1, FTC-133 συγκλίνουν στην απορύθμιση του DDR μηχανισμού και του ελέγχου του κυτταρικού κύκλου λόγω μειορύθμισης των λαμινών β και των p53 και sfn μεταγράφων αντίστοιχα. Όμως το κεντρικό μονοπάτι που υπερεκφράζεται στην TPC-1 κυτταρική σειρά εμπλέκει την RET/PTC αναδιάταξη στη συνεχή σηματοδότηση με καταρροϊκό στόχο τον κυριο ρυθμιστή του γενώματος c-myc, ενώ στην FTC-133 η αποσιώπιση των αναστολέων INPP5D και PTEN ενεργοποιεί ένα έντονο μονοπάτι επιβίωσης και βιοσυνθετικής δραστηριότητας το ΡΙ3Κ/ΑΚΤ. Στην ARO-88 κυτταρική σειρά η υπερέκφραση της Ε-κατχερίνης οδηγεί τα κύτταρα σε αναπλαστικό φαινότυπο, επάγει το μεταστατικό δυναμικό τους, πιθανόν και μεσω της αυξημένης έκφρασης της sfn αναστέλλει τους αποπτωτικούς μηχανισμούς. Στα ανθρώπινα δείγματα το ckit μένει σταθερά μειορυθμισμένο, ενώ πιθανολογείται και η αντιαποπτωτική δράση της sfn. Τέλος, μελετώντας το μηχανισμό αρνητικής ρύθμισης που ελέγχεται απο τα μικρά RNA, υπερεκφράστηκαν ως κύρια μέλη αυτού του μηχανισμού, οι πρωτεϊνες Ago-1 & 2 σημασμένες με πρωτεϊνη Α και με εξι κατάλοιπα ιστιδίνης. Στόχος ήταν η καταγραφή στιγμιότυπων απο την έκφραση και τις αλληλεπιδράσεις των miRs με τα mRNA στόχους. Έτσι μελετήθηκε η κατάσταση των κυττάρων μετα την υπερέκφραση των Ago πρωτεϊνών στην FTC-133 κυτταρική σειρά, μιας και η βιβλιογραφία για τα αποτελέσματα της υπερέκφρασης των Ago είναι ανύπαρκτη. Βρέθηκε ότι η υπερέκφραση των Ago1 &2 αυξάνει εντυπωσιακά τα επίπεδα έκφρασης πολλών ογκοκατασταλτικών γονιδίων που ήταν μειορυθμισμένα, ενώ πιθανόν να δημιουργεί στρές στα κύτταρα μιας και εντοπίστηκαν μη ειδικά κοκκία στις διαμολυσμένες κυτταρικές σειρές και πιθανόν μέρος του μη κανονικού 48S στο φιλμ του ανοσοστυπώματος. Το επόμενο ερευνητικό ερώτημα που εγείρεται, αφορά το μηχανισμό με τον οποίο οι πρωτεϊνες Ago ρυθμίζουν την υπερέκφραση των ογκοκατασταλτικών γονιδίων και πως αυτή επιδρά στο κύτταρο. Μπορεί η υπερέκφραση κάποιων ογκοκατασταλτικών να οδηγήσει σε αντιαποπτωτικά φαινόμενα και μηχανισμούς ανοσιακής διαφυγής; Υπάρχει τρόπος λέπτης ρύθμισης των απορυθμισμένων ογκοκατασταλτικών στα φυσιολογικά για το κύτταρο επίπεδα;","abstract_html":"Τελευταία, ο αριθμός των περιστατικών που αφορούν παθολογικές καταστάσεις του θυρεοειδή βρίσκεται σε μεγάλη άνοδο, γεγονός που ως ένα βαθμό οφείλετε στη βελτίωση των διαγνωστικών μεθόδων. Παράλληλα όμως φαίνεται ότι έχει αυξηθεί ο απόλυτος αριθμός των κρουσμάτων αλλά και η φύση τους έχει γίνει πιο επιθετική. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει τρόπος μη παρεμβατικής διάγνωσης και παρακολούθησης του καρκίνου του θυρεοειδή. Απαιτείται κυτταρολογική τουλάχιστον εξέταση μετά από παρακέντηση ύποπτων όζων. Στόχος μας είναι να κατανοήσουμε την βιολογία του συγκεκριμένου καρκίνου και μέσα από τα αποτελέσματα της βασικής έρευνας να αναπτύξουμε τα εργαλεία για ακριβή διάγνωση, πρόγνωση και πιθανές καινοτόμες θεραπείες. Για το σκοπό αυτό, επικεντρώνουμε την μελέτη μας στην γονιδιακή έκφραση και τη ρυθμιση αυτης απο μικρά RNA για τις τρεις πιο αντιπροσωπευτικές κυτταρικές σειρές του θυρεοειδικού καρκίνου, την TPC-1 για το θηλώδες, την FTC-133 για το θυλακιώδες και την ARO-88 για το αναπλαστικό καρκίνωμα με αντιπροσώπευση των φυσιολογικών θυρεοειδικών κυττάρων απο την ΝΤΗΥ κυτταρική σειρά. Παράλληλα, με τη βοήθεια των απορυθμισμένων για την ΤΡC-1 κυτταρική σειρά γονιδίων, ελέγχονται δείγματα του Ελληνικού πληθυσμού χαρακτηρισμένα ιστολογικά ως μεταστατικά θηλώδη καρκινώματα. Έτσι, κοινό γεγονός για όλες τις κυτταρικές σειρές αποτελεί η υπερεκφραση της λαμίνης Ac, η μειορύθμιση του ckit και του igf2bp, κατι που υποστηρίζεται και απο την ως τωρα μικρή βιβλιογραφία, προτείνοντας ειδικά το ckit ως δείκτη θυρεοειδικής διαφοροποίησης. Οι πιο καλά διαφοροποιημένες κυτταρικές σειρές TPC-1, FTC-133 συγκλίνουν στην απορύθμιση του DDR μηχανισμού και του ελέγχου του κυτταρικού κύκλου λόγω μειορύθμισης των λαμινών β και των p53 και sfn μεταγράφων αντίστοιχα. Όμως το κεντρικό μονοπάτι που υπερεκφράζεται στην TPC-1 κυτταρική σειρά εμπλέκει την RET/PTC αναδιάταξη στη συνεχή σηματοδότηση με καταρροϊκό στόχο τον κυριο ρυθμιστή του γενώματος c-myc, ενώ στην FTC-133 η αποσιώπιση των αναστολέων INPP5D και PTEN ενεργοποιεί ένα έντονο μονοπάτι επιβίωσης και βιοσυνθετικής δραστηριότητας το ΡΙ3Κ/ΑΚΤ. Στην ARO-88 κυτταρική σειρά η υπερέκφραση της Ε-κατχερίνης οδηγεί τα κύτταρα σε αναπλαστικό φαινότυπο, επάγει το μεταστατικό δυναμικό τους, πιθανόν και μεσω της αυξημένης έκφρασης της sfn αναστέλλει τους αποπτωτικούς μηχανισμούς. Στα ανθρώπινα δείγματα το ckit μένει σταθερά μειορυθμισμένο, ενώ πιθανολογείται και η αντιαποπτωτική δράση της sfn. Τέλος, μελετώντας το μηχανισμό αρνητικής ρύθμισης που ελέγχεται απο τα μικρά RNA, υπερεκφράστηκαν ως κύρια μέλη αυτού του μηχανισμού, οι πρωτεϊνες Ago-1 &amp; 2 σημασμένες με πρωτεϊνη Α και με εξι κατάλοιπα ιστιδίνης. Στόχος ήταν η καταγραφή στιγμιότυπων απο την έκφραση και τις αλληλεπιδράσεις των miRs με τα mRNA στόχους. Έτσι μελετήθηκε η κατάσταση των κυττάρων μετα την υπερέκφραση των Ago πρωτεϊνών στην FTC-133 κυτταρική σειρά, μιας και η βιβλιογραφία για τα αποτελέσματα της υπερέκφρασης των Ago είναι ανύπαρκτη. Βρέθηκε ότι η υπερέκφραση των Ago1 &amp;2 αυξάνει εντυπωσιακά τα επίπεδα έκφρασης πολλών ογκοκατασταλτικών γονιδίων που ήταν μειορυθμισμένα, ενώ πιθανόν να δημιουργεί στρές στα κύτταρα μιας και εντοπίστηκαν μη ειδικά κοκκία στις διαμολυσμένες κυτταρικές σειρές και πιθανόν μέρος του μη κανονικού 48S στο φιλμ του ανοσοστυπώματος. Το επόμενο ερευνητικό ερώτημα που εγείρεται, αφορά το μηχανισμό με τον οποίο οι πρωτεϊνες Ago ρυθμίζουν την υπερέκφραση των ογκοκατασταλτικών γονιδίων και πως αυτή επιδρά στο κύτταρο. Μπορεί η υπερέκφραση κάποιων ογκοκατασταλτικών να οδηγήσει σε αντιαποπτωτικά φαινόμενα και μηχανισμούς ανοσιακής διαφυγής; Υπάρχει τρόπος λέπτης ρύθμισης των απορυθμισμένων ογκοκατασταλτικών στα φυσιολογικά για το κύτταρο επίπεδα;","abstract_has_math":false,"creators":["Βεϊογλάνη Κωνσταντίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:25:18Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318195"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318195","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318195","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318195","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318195","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βεϊογλάνη Κωνσταντίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318195","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318195"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τελευταία, ο αριθμός των περιστατικών που αφορούν παθολογικές καταστάσεις του θυρεοειδή βρίσκεται σε μεγάλη άνοδο, γεγονός που ως ένα βαθμό οφείλετε στη βελτίωση των διαγνωστικών μεθόδων. Παράλληλα όμως φαίνεται ότι έχει αυξηθεί ο απόλυτος αριθμός των κρουσμάτων αλλά και η φύση τους έχει γίνει πιο επιθετική. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει τρόπος μη παρεμβατικής διάγνωσης και παρακολούθησης του καρκίνου του θυρεοειδή. Απαιτείται κυτταρολογική τουλάχιστον εξέταση μετά από παρακέντηση ύποπτων όζων. Στόχος μας είναι να κατανοήσουμε την βιολογία του συγκεκριμένου καρκίνου και μέσα από τα αποτελέσματα της βασικής έρευνας να αναπτύξουμε τα εργαλεία για ακριβή διάγνωση, πρόγνωση και πιθανές καινοτόμες θεραπείες. Για το σκοπό αυτό, επικεντρώνουμε την μελέτη μας στην γονιδιακή έκφραση και τη ρυθμιση αυτης απο μικρά RNA για τις τρεις πιο αντιπροσωπευτικές κυτταρικές σειρές του θυρεοειδικού καρκίνου, την TPC-1 για το θηλώδες, την FTC-133 για το θυλακιώδες και την ARO-88 για το αναπλαστικό καρκίνωμα με αντιπροσώπευση των φυσιολογικών θυρεοειδικών κυττάρων απο την ΝΤΗΥ κυτταρική σειρά. Παράλληλα, με τη βοήθεια των απορυθμισμένων για την ΤΡC-1 κυτταρική σειρά γονιδίων, ελέγχονται δείγματα του Ελληνικού πληθυσμού χαρακτηρισμένα ιστολογικά ως μεταστατικά θηλώδη καρκινώματα. Έτσι, κοινό γεγονός για όλες τις κυτταρικές σειρές αποτελεί η υπερεκφραση της λαμίνης Ac, η μειορύθμιση του ckit και του igf2bp, κατι που υποστηρίζεται και απο την ως τωρα μικρή βιβλιογραφία, προτείνοντας ειδικά το ckit ως δείκτη θυρεοειδικής διαφοροποίησης. Οι πιο καλά διαφοροποιημένες κυτταρικές σειρές TPC-1, FTC-133 συγκλίνουν στην απορύθμιση του DDR μηχανισμού και του ελέγχου του κυτταρικού κύκλου λόγω μειορύθμισης των λαμινών β και των p53 και sfn μεταγράφων αντίστοιχα. Όμως το κεντρικό μονοπάτι που υπερεκφράζεται στην TPC-1 κυτταρική σειρά εμπλέκει την RET/PTC αναδιάταξη στη συνεχή σηματοδότηση με καταρροϊκό στόχο τον κυριο ρυθμιστή του γενώματος c-myc, ενώ στην FTC-133 η αποσιώπιση των αναστολέων INPP5D και PTEN ενεργοποιεί ένα έντονο μονοπάτι επιβίωσης και βιοσυνθετικής δραστηριότητας το ΡΙ3Κ/ΑΚΤ. Στην ARO-88 κυτταρική σειρά η υπερέκφραση της Ε-κατχερίνης οδηγεί τα κύτταρα σε αναπλαστικό φαινότυπο, επάγει το μεταστατικό δυναμικό τους, πιθανόν και μεσω της αυξημένης έκφρασης της sfn αναστέλλει τους αποπτωτικούς μηχανισμούς. Στα ανθρώπινα δείγματα το ckit μένει σταθερά μειορυθμισμένο, ενώ πιθανολογείται και η αντιαποπτωτική δράση της sfn. Τέλος, μελετώντας το μηχανισμό αρνητικής ρύθμισης που ελέγχεται απο τα μικρά RNA, υπερεκφράστηκαν ως κύρια μέλη αυτού του μηχανισμού, οι πρωτεϊνες Ago-1 & 2 σημασμένες με πρωτεϊνη Α και με εξι κατάλοιπα ιστιδίνης. Στόχος ήταν η καταγραφή στιγμιότυπων απο την έκφραση και τις αλληλεπιδράσεις των miRs με τα mRNA στόχους. Έτσι μελετήθηκε η κατάσταση των κυττάρων μετα την υπερέκφραση των Ago πρωτεϊνών στην FTC-133 κυτταρική σειρά, μιας και η βιβλιογραφία για τα αποτελέσματα της υπερέκφρασης των Ago είναι ανύπαρκτη. Βρέθηκε ότι η υπερέκφραση των Ago1 &2 αυξάνει εντυπωσιακά τα επίπεδα έκφρασης πολλών ογκοκατασταλτικών γονιδίων που ήταν μειορυθμισμένα, ενώ πιθανόν να δημιουργεί στρές στα κύτταρα μιας και εντοπίστηκαν μη ειδικά κοκκία στις διαμολυσμένες κυτταρικές σειρές και πιθανόν μέρος του μη κανονικού 48S στο φιλμ του ανοσοστυπώματος. Το επόμενο ερευνητικό ερώτημα που εγείρεται, αφορά το μηχανισμό με τον οποίο οι πρωτεϊνες Ago ρυθμίζουν την υπερέκφραση των ογκοκατασταλτικών γονιδίων και πως αυτή επιδρά στο κύτταρο. Μπορεί η υπερέκφραση κάποιων ογκοκατασταλτικών να οδηγήσει σε αντιαποπτωτικά φαινόμενα και μηχανισμούς ανοσιακής διαφυγής; Υπάρχει τρόπος λέπτης ρύθμισης των απορυθμισμένων ογκοκατασταλτικών στα φυσιολογικά για το κύτταρο επίπεδα;","Recently, the number of incidents involving thyroid pathologies is soaring, which is to some extent due to the improvement of diagnostic methods. At the same time the absolute number of cases have increased and their nature has become more aggressive. So far there is no way of non-invasive diagnosis and monitoring of thyroid cancer. At least cytological examination is required after puncturing suspicious nodules. Our goal is to understand the biology of thyroid cancer and through the results of basic research to develop tools for accurate diagnosis, prognosis and possible innovative treatments. To this end, we focus our study on gene expression and gene regulation by microRNAs for the three most representative cell lines of thyroid cancer, TPC-1 for papillary, FTC-133 for follicular, ARO-88 for anaplastic carcinoma and representation of normal thyroid cells from NTHY cell line. Moreover, taking into account the results of deregulated genes for TPC1 cell line we checked samples taken of Greek population that were histologically characterized as metastatic papillary carcinomas. Thus, common event for all cell lines is the overexpression of lamin Ac and downregulation of ckit and igf2bp, that is supported by the hitherto little literature, specifically proposing ckit as an indicator of thyroid differentiation. The most well-differentiated cell lines, TPC-1, FTC-133 converge at deregulation of DDR mechanism and cell cycle control due to down regulation of lamins b, p53 and sfn transcripts respectively. But the central pathway which is overexpressed in TPC-1 cell line involves RET / PTC rearrangement in continuous signaling having c-myc, an transcription factor characterized as the master regulator of the genome, as a downstream target, while in FTC-133 involves the silencing of inhibitors INPP5D and PTEN which activates an intense survival and biosynthetic activity pathway, PI3K / AKT. In ARO-88 cell line overexpression of E-cadherins leads cells in anaplastic phenotype, induces metastatic potential and probably inhibits apoptotic mechanisms through increased sfn expression. In human samples ckit stays firmly downregulated while cells is possible to escape from apoptosis through sfn upregulation. Finally, studying the mechanism of negative regulation controlled by microRNAs, protein Ago-1 & 2, as main members of this mechanism, were overexpressed. Ago-1 & 2 were labeled with protein A and six histidine residues. The aim was to record snapshots of miRs expression and interactions with mRNA targets. So we studied the state of the cells after overexpression of Ago proteins in FTC-133 cell line, as the literature on the effects of Ago overexpression is limited. We found that Ago1 & 2 overexpression dramatically increases expression levels of many tumor suppressor genes that were downregulated, while possibly induces stress in cells as nonspecific granules identified in transfected cell lines and possibly part of the abnormal 48S in Western Blot. Next research question raised from this study concerns the mechanism by which proteins modulate Ago overexpression of tumor suppressor genes and how this affects the cell. Could overexpression of certain tumor suppressors lead to antiapoptotic effects and immune escape mechanisms? Is there a way of fine tuning deregulated tumor suppressors to normal levels for the cell?"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κυτταροβιολογική μελέτη του καρκίνου του θυρεοειδή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βεϊογλάνη Κωνσταντίνα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Τελευταία, ο αριθμός των περιστατικών που αφορούν παθολογικές καταστάσεις του θυρεοειδή βρίσκεται σε μεγάλη άνοδο, γεγονός που ως ένα βαθμό οφείλετε στη βελτίωση των διαγνωστικών μεθόδων. Παράλληλα όμως φαίνεται ότι έχει αυξηθεί ο απόλυτος αριθμός των κρουσμάτων αλλά και η φύση τους έχει γίνει πιο επιθετική. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει τρόπος μη παρεμβατικής διάγνωσης και παρακολούθησης του καρκίνου του θυρεοειδή. Απαιτείται κυτταρολογική τουλάχιστον εξέταση μετά από παρακέντηση ύποπτων όζων. Στόχος μας είναι να κατανοήσουμε την βιολογία του συγκεκριμένου καρκίνου και μέσα από τα αποτελέσματα της βασικής έρευνας να αναπτύξουμε τα εργαλεία για ακριβή διάγνωση, πρόγνωση και πιθανές καινοτόμες θεραπείες. Για το σκοπό αυτό, επικεντρώνουμε την μελέτη μας στην γονιδιακή έκφραση και τη ρυθμιση αυτης απο μικρά RNA για τις τρεις πιο αντιπροσωπευτικές κυτταρικές σειρές του θυρεοειδικού καρκίνου, την TPC-1 για το θηλώδες, την FTC-133 για το θυλακιώδες και την ARO-88 για το αναπλαστικό καρκίνωμα με αντιπροσώπευση των φυσιολογικών θυρεοειδικών κυττάρων απο την ΝΤΗΥ κυτταρική σειρά. Παράλληλα, με τη βοήθεια των απορυθμισμένων για την ΤΡC-1 κυτταρική σειρά γονιδίων, ελέγχονται δείγματα του Ελληνικού πληθυσμού χαρακτηρισμένα ιστολογικά ως μεταστατικά θηλώδη καρκινώματα. Έτσι, κοινό γεγονός για όλες τις κυτταρικές σειρές αποτελεί η υπερεκφραση της λαμίνης Ac, η μειορύθμιση του ckit και του igf2bp, κατι που υποστηρίζεται και απο την ως τωρα μικρή βιβλιογραφία, προτείνοντας ειδικά το ckit ως δείκτη θυρεοειδικής διαφοροποίησης. Οι πιο καλά διαφοροποιημένες κυτταρικές σειρές TPC-1, FTC-133 συγκλίνουν στην απορύθμιση του DDR μηχανισμού και του ελέγχου του κυτταρικού κύκλου λόγω μειορύθμισης των λαμινών β και των p53 και sfn μεταγράφων αντίστοιχα. Όμως το κεντρικό μονοπάτι που υπερεκφράζεται στην TPC-1 κυτταρική σειρά εμπλέκει την RET/PTC αναδιάταξη στη συνεχή σηματοδότηση με καταρροϊκό στόχο τον κυριο ρυθμιστή του γενώματος c-myc, ενώ στην FTC-133 η αποσιώπιση των αναστολέων INPP5D και PTEN ενεργοποιεί ένα έντονο μονοπάτι επιβίωσης και βιοσυνθετικής δραστηριότητας το ΡΙ3Κ/ΑΚΤ. Στην ARO-88 κυτταρική σειρά η υπερέκφραση της Ε-κατχερίνης οδηγεί τα κύτταρα σε αναπλαστικό φαινότυπο, επάγει το μεταστατικό δυναμικό τους, πιθανόν και μεσω της αυξημένης έκφρασης της sfn αναστέλλει τους αποπτωτικούς μηχανισμούς. Στα ανθρώπινα δείγματα το ckit μένει σταθερά μειορυθμισμένο, ενώ πιθανολογείται και η αντιαποπτωτική δράση της sfn. Τέλος, μελετώντας το μηχανισμό αρνητικής ρύθμισης που ελέγχεται απο τα μικρά RNA, υπερεκφράστηκαν ως κύρια μέλη αυτού του μηχανισμού, οι πρωτεϊνες Ago-1 & 2 σημασμένες με πρωτεϊνη Α και με εξι κατάλοιπα ιστιδίνης. Στόχος ήταν η καταγραφή στιγμιότυπων απο την έκφραση και τις αλληλεπιδράσεις των miRs με τα mRNA στόχους. Έτσι μελετήθηκε η κατάσταση των κυττάρων μετα την υπερέκφραση των Ago πρωτεϊνών στην FTC-133 κυτταρική σειρά, μιας και η βιβλιογραφία για τα αποτελέσματα της υπερέκφρασης των Ago είναι ανύπαρκτη. Βρέθηκε ότι η υπερέκφραση των Ago1 &2 αυξάνει εντυπωσιακά τα επίπεδα έκφρασης πολλών ογκοκατασταλτικών γονιδίων που ήταν μειορυθμισμένα, ενώ πιθανόν να δημιουργεί στρές στα κύτταρα μιας και εντοπίστηκαν μη ειδικά κοκκία στις διαμολυσμένες κυτταρικές σειρές και πιθανόν μέρος του μη κανονικού 48S στο φιλμ του ανοσοστυπώματος. Το επόμενο ερευνητικό ερώτημα που εγείρεται, αφορά το μηχανισμό με τον οποίο οι πρωτεϊνες Ago ρυθμίζουν την υπερέκφραση των ογκοκατασταλτικών γονιδίων και πως αυτή επιδρά στο κύτταρο. Μπορεί η υπερέκφραση κάποιων ογκοκατασταλτικών να οδηγήσει σε αντιαποπτωτικά φαινόμενα και μηχανισμούς ανοσιακής διαφυγής; Υπάρχει τρόπος λέπτης ρύθμισης των απορυθμισμένων ογκοκατασταλτικών στα φυσιολογικά για το κύτταρο επίπεδα;","Recently, the number of incidents involving thyroid pathologies is soaring, which is to some extent due to the improvement of diagnostic methods. At the same time the absolute number of cases have increased and their nature has become more aggressive. So far there is no way of non-invasive diagnosis and monitoring of thyroid cancer. At least cytological examination is required after puncturing suspicious nodules. Our goal is to understand the biology of thyroid cancer and through the results of basic research to develop tools for accurate diagnosis, prognosis and possible innovative treatments. To this end, we focus our study on gene expression and gene regulation by microRNAs for the three most representative cell lines of thyroid cancer, TPC-1 for papillary, FTC-133 for follicular, ARO-88 for anaplastic carcinoma and representation of normal thyroid cells from NTHY cell line. Moreover, taking into account the results of deregulated genes for TPC1 cell line we checked samples taken of Greek population that were histologically characterized as metastatic papillary carcinomas. Thus, common event for all cell lines is the overexpression of lamin Ac and downregulation of ckit and igf2bp, that is supported by the hitherto little literature, specifically proposing ckit as an indicator of thyroid differentiation. The most well-differentiated cell lines, TPC-1, FTC-133 converge at deregulation of DDR mechanism and cell cycle control due to down regulation of lamins b, p53 and sfn transcripts respectively. But the central pathway which is overexpressed in TPC-1 cell line involves RET / PTC rearrangement in continuous signaling having c-myc, an transcription factor characterized as the master regulator of the genome, as a downstream target, while in FTC-133 involves the silencing of inhibitors INPP5D and PTEN which activates an intense survival and biosynthetic activity pathway, PI3K / AKT. In ARO-88 cell line overexpression of E-cadherins leads cells in anaplastic phenotype, induces metastatic potential and probably inhibits apoptotic mechanisms through increased sfn expression. In human samples ckit stays firmly downregulated while cells is possible to escape from apoptosis through sfn upregulation. Finally, studying the mechanism of negative regulation controlled by microRNAs, protein Ago-1 & 2, as main members of this mechanism, were overexpressed. Ago-1 & 2 were labeled with protein A and six histidine residues. The aim was to record snapshots of miRs expression and interactions with mRNA targets. So we studied the state of the cells after overexpression of Ago proteins in FTC-133 cell line, as the literature on the effects of Ago overexpression is limited. We found that Ago1 & 2 overexpression dramatically increases expression levels of many tumor suppressor genes that were downregulated, while possibly induces stress in cells as nonspecific granules identified in transfected cell lines and possibly part of the abnormal 48S in Western Blot. Next research question raised from this study concerns the mechanism by which proteins modulate Ago overexpression of tumor suppressor genes and how this affects the cell. Could overexpression of certain tumor suppressors lead to antiapoptotic effects and immune escape mechanisms? Is there a way of fine tuning deregulated tumor suppressors to normal levels for the cell?"],"dc:identifier":["uoadl:1318195","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318195"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Κυτταροβιολογική μελέτη του καρκίνου του θυρεοειδή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:18Z"}