{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318280"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318280","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτες πολυμορφισμών (SNPs) που σχετίζονται με ασθένειες, σε συζευγμένους με G-πρωτεΐνες υποδοχείς (GPCRs)","abstract":"Οι συζευγμένοι με G-πρωτεΐνες υποδοχείς ( G-protein coupled receptors – GPCRs ) αποτελούν μια υπεροικογένεια μεμβρανικών πρωτεϊνών οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο σε φυσιολογικές λειτουργίες του κυττάρου. Ορμόνες, νευροδιαβιβαστές, φωτόνια και άλλα περιβαλλοντικά ερεθίσματα ενεργοποιούν την κυτταρική σηματοδότηση μέσω των GPCRs, οδηγώντας σε ποικίλες κυτταρικές αποκρίσεις. Λόγω αυτού του ρόλου τους, οι GPCRs αποτελούν θεραπευτικούς στόχους για ένα μεγάλο εύρος ασθενειών. Η τοπολογία τους περιλαμβάνει επτά διαμεμβρανικές α-έλικες, ένα εξωκυτταρικό αμινοτελικό άκρο και ένα ενδοκυτταρικό καρβοξυτελικό άκρο. Η ταξινόμηση των GPCRs βασίζεται κυρίως σε δομικά αλλά και φυλογενετικά χαρακτηριστικά, ωστόσο υπάρχουν και άλλα κριτήρια ταξινόμησής τους. Οι μονονουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί ( Single nucleotide polymorphisms - SNPs) είναι κληρονομήσιμες αλλαγές μίας νουκλεοτιδικής βάσης στο γονιδίωμα που εντοπίζονται σε ποσοστό τουλάχιστον 1% του πληθυσμού. Κάποια από τα SNPs που έχουν εντοπιστεί στους GPCRs φαίνεται να σχετίζονται με παθολογικούς φαινοτύπους και με διαφορετική απόκριση σε φάρμακα. Στην παρούσα μελέτη, συγκεντρώθηκαν τα παρερμηνεύσιμα SNPs που εμφανίζονται στους ανθρώπινους GPCRs. Στη συνέχεια, κατηγοριοποιούνται τα SNPs των ανθρώπινων GPCRs ως παθογενή ή μη- παθογενή, αναλύεται η κατανομή των SNPs στην τοπολογία των υποδοχέων, με τη βοήθεια της μεθόδου t-test και διακρίνονται οι αμινοξικές αντικαταστάσεις των υποδοχέων σε συντηρημένες και μη συντηρημένες, σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά τους.","abstract_html":"Οι συζευγμένοι με G-πρωτεΐνες υποδοχείς ( G-protein coupled receptors – GPCRs ) αποτελούν μια υπεροικογένεια μεμβρανικών πρωτεϊνών οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο σε φυσιολογικές λειτουργίες του κυττάρου. Ορμόνες, νευροδιαβιβαστές, φωτόνια και άλλα περιβαλλοντικά ερεθίσματα ενεργοποιούν την κυτταρική σηματοδότηση μέσω των GPCRs, οδηγώντας σε ποικίλες κυτταρικές αποκρίσεις. Λόγω αυτού του ρόλου τους, οι GPCRs αποτελούν θεραπευτικούς στόχους για ένα μεγάλο εύρος ασθενειών. Η τοπολογία τους περιλαμβάνει επτά διαμεμβρανικές α-έλικες, ένα εξωκυτταρικό αμινοτελικό άκρο και ένα ενδοκυτταρικό καρβοξυτελικό άκρο. Η ταξινόμηση των GPCRs βασίζεται κυρίως σε δομικά αλλά και φυλογενετικά χαρακτηριστικά, ωστόσο υπάρχουν και άλλα κριτήρια ταξινόμησής τους. Οι μονονουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί ( Single nucleotide polymorphisms - SNPs) είναι κληρονομήσιμες αλλαγές μίας νουκλεοτιδικής βάσης στο γονιδίωμα που εντοπίζονται σε ποσοστό τουλάχιστον 1% του πληθυσμού. Κάποια από τα SNPs που έχουν εντοπιστεί στους GPCRs φαίνεται να σχετίζονται με παθολογικούς φαινοτύπους και με διαφορετική απόκριση σε φάρμακα. Στην παρούσα μελέτη, συγκεντρώθηκαν τα παρερμηνεύσιμα SNPs που εμφανίζονται στους ανθρώπινους GPCRs. Στη συνέχεια, κατηγοριοποιούνται τα SNPs των ανθρώπινων GPCRs ως παθογενή ή μη- παθογενή, αναλύεται η κατανομή των SNPs στην τοπολογία των υποδοχέων, με τη βοήθεια της μεθόδου t-test και διακρίνονται οι αμινοξικές αντικαταστάσεις των υποδοχέων σε συντηρημένες και μη συντηρημένες, σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Σερδάρη Θεοδώρα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:25:20Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318280"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318280","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318280","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318280","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318280","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σερδάρη Θεοδώρα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318280","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318280"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι συζευγμένοι με G-πρωτεΐνες υποδοχείς ( G-protein coupled receptors – GPCRs ) αποτελούν μια υπεροικογένεια μεμβρανικών πρωτεϊνών οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο σε φυσιολογικές λειτουργίες του κυττάρου. Ορμόνες, νευροδιαβιβαστές, φωτόνια και άλλα περιβαλλοντικά ερεθίσματα ενεργοποιούν την κυτταρική σηματοδότηση μέσω των GPCRs, οδηγώντας σε ποικίλες κυτταρικές αποκρίσεις. Λόγω αυτού του ρόλου τους, οι GPCRs αποτελούν θεραπευτικούς στόχους για ένα μεγάλο εύρος ασθενειών. Η τοπολογία τους περιλαμβάνει επτά διαμεμβρανικές α-έλικες, ένα εξωκυτταρικό αμινοτελικό άκρο και ένα ενδοκυτταρικό καρβοξυτελικό άκρο. Η ταξινόμηση των GPCRs βασίζεται κυρίως σε δομικά αλλά και φυλογενετικά χαρακτηριστικά, ωστόσο υπάρχουν και άλλα κριτήρια ταξινόμησής τους. Οι μονονουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί ( Single nucleotide polymorphisms - SNPs) είναι κληρονομήσιμες αλλαγές μίας νουκλεοτιδικής βάσης στο γονιδίωμα που εντοπίζονται σε ποσοστό τουλάχιστον 1% του πληθυσμού. Κάποια από τα SNPs που έχουν εντοπιστεί στους GPCRs φαίνεται να σχετίζονται με παθολογικούς φαινοτύπους και με διαφορετική απόκριση σε φάρμακα. Στην παρούσα μελέτη, συγκεντρώθηκαν τα παρερμηνεύσιμα SNPs που εμφανίζονται στους ανθρώπινους GPCRs. Στη συνέχεια, κατηγοριοποιούνται τα SNPs των ανθρώπινων GPCRs ως παθογενή ή μη- παθογενή, αναλύεται η κατανομή των SNPs στην τοπολογία των υποδοχέων, με τη βοήθεια της μεθόδου t-test και διακρίνονται οι αμινοξικές αντικαταστάσεις των υποδοχέων σε συντηρημένες και μη συντηρημένες, σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά τους.","G-protein coupled receptors (GPCRs) are the largest superfamily of membrane proteins and mediate most physiological responses to hormones, neurotransmitters, photons and other environmental stimulants, thus playing a key role as therapeutic targets for a broad spectrum of diseases. The main structural characteristics of GPCRs are seven transmembrane α- helixes, an extracellular N-terminal, and an intracellular C-terminal. Either structural or phylogenetic features have been mainly used to classify GPCRs, although there are also additional feautures about GPCRs classification. Single nucleotide polymorphisms (SNPs) are inherited single nucleotide substitutions among individuals of a species and are defined as such when they occur at a rate greater than 1% in a population. Some of SNPs identified in GPCRs can influence receptor function, leading to clinical phenotype, as well as the ability of receptors to recognize and respond to pharmacologic agents. The main objective of this study is to collect all missense SNPs of human GPCRs, to classify SNPs as pathogenic and non-pathogenic SNPs, to assess and analyze the distribution of SNPs over the topology of the protein, through t-test method, and based on the properties of amino acids, to distinguish between conservative and non-conservative substitutions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτες πολυμορφισμών (SNPs) που σχετίζονται με ασθένειες, σε συζευγμένους με G-πρωτεΐνες υποδοχείς (GPCRs)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σερδάρη Θεοδώρα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Οι συζευγμένοι με G-πρωτεΐνες υποδοχείς ( G-protein coupled receptors – GPCRs ) αποτελούν μια υπεροικογένεια μεμβρανικών πρωτεϊνών οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο σε φυσιολογικές λειτουργίες του κυττάρου. Ορμόνες, νευροδιαβιβαστές, φωτόνια και άλλα περιβαλλοντικά ερεθίσματα ενεργοποιούν την κυτταρική σηματοδότηση μέσω των GPCRs, οδηγώντας σε ποικίλες κυτταρικές αποκρίσεις. Λόγω αυτού του ρόλου τους, οι GPCRs αποτελούν θεραπευτικούς στόχους για ένα μεγάλο εύρος ασθενειών. Η τοπολογία τους περιλαμβάνει επτά διαμεμβρανικές α-έλικες, ένα εξωκυτταρικό αμινοτελικό άκρο και ένα ενδοκυτταρικό καρβοξυτελικό άκρο. Η ταξινόμηση των GPCRs βασίζεται κυρίως σε δομικά αλλά και φυλογενετικά χαρακτηριστικά, ωστόσο υπάρχουν και άλλα κριτήρια ταξινόμησής τους. Οι μονονουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί ( Single nucleotide polymorphisms - SNPs) είναι κληρονομήσιμες αλλαγές μίας νουκλεοτιδικής βάσης στο γονιδίωμα που εντοπίζονται σε ποσοστό τουλάχιστον 1% του πληθυσμού. Κάποια από τα SNPs που έχουν εντοπιστεί στους GPCRs φαίνεται να σχετίζονται με παθολογικούς φαινοτύπους και με διαφορετική απόκριση σε φάρμακα. Στην παρούσα μελέτη, συγκεντρώθηκαν τα παρερμηνεύσιμα SNPs που εμφανίζονται στους ανθρώπινους GPCRs. Στη συνέχεια, κατηγοριοποιούνται τα SNPs των ανθρώπινων GPCRs ως παθογενή ή μη- παθογενή, αναλύεται η κατανομή των SNPs στην τοπολογία των υποδοχέων, με τη βοήθεια της μεθόδου t-test και διακρίνονται οι αμινοξικές αντικαταστάσεις των υποδοχέων σε συντηρημένες και μη συντηρημένες, σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά τους.","G-protein coupled receptors (GPCRs) are the largest superfamily of membrane proteins and mediate most physiological responses to hormones, neurotransmitters, photons and other environmental stimulants, thus playing a key role as therapeutic targets for a broad spectrum of diseases. The main structural characteristics of GPCRs are seven transmembrane α- helixes, an extracellular N-terminal, and an intracellular C-terminal. Either structural or phylogenetic features have been mainly used to classify GPCRs, although there are also additional feautures about GPCRs classification. Single nucleotide polymorphisms (SNPs) are inherited single nucleotide substitutions among individuals of a species and are defined as such when they occur at a rate greater than 1% in a population. Some of SNPs identified in GPCRs can influence receptor function, leading to clinical phenotype, as well as the ability of receptors to recognize and respond to pharmacologic agents. The main objective of this study is to collect all missense SNPs of human GPCRs, to classify SNPs as pathogenic and non-pathogenic SNPs, to assess and analyze the distribution of SNPs over the topology of the protein, through t-test method, and based on the properties of amino acids, to distinguish between conservative and non-conservative substitutions."],"dc:identifier":["uoadl:1318280","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318280"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτες πολυμορφισμών (SNPs) που σχετίζονται με ασθένειες, σε συζευγμένους με G-πρωτεΐνες υποδοχείς (GPCRs)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:20Z"}