{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318282"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318282","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτες σχέσεων δομής-αλληλουχίας αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών","abstract":"Η αναγνώριση πρωτεϊνών - πρωτεϊνών είναι ο μηχανισμός με τον οποίο μία ειδική αλληλεπίδραση μεταξύ πολυπεπτιδικών αλυσίδων, δημιουργεί λειτουργικές υπομονάδες. Η ικανότητα των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών να αλληλεπιδρούν ειδικά με τους εαυτούς τους και να αυτοσυγκροτούνται ορίζει μία ειδικού τύπου κατηγορία αλληλεπιδράσεων πρωτεϊνών-πρωτεϊνών. Η χαρακτηριστική cross-β δομή που αποκτούν οι αμυλοειδογόνες πρωτεΐνες, οδήγησε σε πολλές θεωρητικές μελέτες που έχουν κατορθώσει σήμερα να προτείνουν μοντέλα για τον πιθανό ομοπολυμερισμό τους. Σκοπός, υπήρξε η μελέτη αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών σε επίπεδο ακολουθίας και δομής και η πιθανή συσχέτιση προβλεπόμενων περιοχών ‘επιρρεπών προς συσσωμάτωση’ και καταλοίπων που συμμετέχουν σε κρυσταλλικές επαφές. Η πρώτη προσέγγιση αφορούσε την ανάπτυξη ομοπολυμερών του συνόλου των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών και την αναλυτική μελέτη της σχέσης προβλεπόμενων «επιρρεπών για συσσωμάτωση» περιοχών και κρυσταλλικών επαφών ενώ η δεύτερη προσέγγιση αφορούσε την ανάλυση των ομοπολυμερών με β-δομή για την πιθανή πρόταση μοντέλων πολυμερισμού βασισμένα στην πρώτη προσέγγιση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ~30% των «επιρρεπών για συσσωμάτωση» περιοχών των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών συμμετέχουν σε κρυσταλλικές επαφές. Συνδυασμός βιβλιογραφικών δεδομένων καθώς και των αποτελεσμάτων μας, έδωσε πιθανές «λύσεις» στο μηχανισμό του προτιμώμενου μηχανισμού του πολυμερισμού μεταξύ μορίων με ισοδύναμες θέσης συμμετρίας σε κρυσταλλογραφικά προσδιορισμένες δομές και έδειξε ότι υπάρχει προτίμηση στην κατεύθυνση δημιουργίας του αμυλοειδούς ινιδίου.","abstract_html":"Η αναγνώριση πρωτεϊνών - πρωτεϊνών είναι ο μηχανισμός με τον οποίο μία ειδική αλληλεπίδραση μεταξύ πολυπεπτιδικών αλυσίδων, δημιουργεί λειτουργικές υπομονάδες. Η ικανότητα των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών να αλληλεπιδρούν ειδικά με τους εαυτούς τους και να αυτοσυγκροτούνται ορίζει μία ειδικού τύπου κατηγορία αλληλεπιδράσεων πρωτεϊνών-πρωτεϊνών. Η χαρακτηριστική cross-β δομή που αποκτούν οι αμυλοειδογόνες πρωτεΐνες, οδήγησε σε πολλές θεωρητικές μελέτες που έχουν κατορθώσει σήμερα να προτείνουν μοντέλα για τον πιθανό ομοπολυμερισμό τους. Σκοπός, υπήρξε η μελέτη αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών σε επίπεδο ακολουθίας και δομής και η πιθανή συσχέτιση προβλεπόμενων περιοχών ‘επιρρεπών προς συσσωμάτωση’ και καταλοίπων που συμμετέχουν σε κρυσταλλικές επαφές. Η πρώτη προσέγγιση αφορούσε την ανάπτυξη ομοπολυμερών του συνόλου των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών και την αναλυτική μελέτη της σχέσης προβλεπόμενων «επιρρεπών για συσσωμάτωση» περιοχών και κρυσταλλικών επαφών ενώ η δεύτερη προσέγγιση αφορούσε την ανάλυση των ομοπολυμερών με β-δομή για την πιθανή πρόταση μοντέλων πολυμερισμού βασισμένα στην πρώτη προσέγγιση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ~30% των «επιρρεπών για συσσωμάτωση» περιοχών των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών συμμετέχουν σε κρυσταλλικές επαφές. Συνδυασμός βιβλιογραφικών δεδομένων καθώς και των αποτελεσμάτων μας, έδωσε πιθανές «λύσεις» στο μηχανισμό του προτιμώμενου μηχανισμού του πολυμερισμού μεταξύ μορίων με ισοδύναμες θέσης συμμετρίας σε κρυσταλλογραφικά προσδιορισμένες δομές και έδειξε ότι υπάρχει προτίμηση στην κατεύθυνση δημιουργίας του αμυλοειδούς ινιδίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιολάκη Παρασκευή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:25:20Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318282"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318282","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318282","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318282","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318282","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιολάκη Παρασκευή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318282","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318282"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αναγνώριση πρωτεϊνών - πρωτεϊνών είναι ο μηχανισμός με τον οποίο μία ειδική αλληλεπίδραση μεταξύ πολυπεπτιδικών αλυσίδων, δημιουργεί λειτουργικές υπομονάδες. Η ικανότητα των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών να αλληλεπιδρούν ειδικά με τους εαυτούς τους και να αυτοσυγκροτούνται ορίζει μία ειδικού τύπου κατηγορία αλληλεπιδράσεων πρωτεϊνών-πρωτεϊνών. Η χαρακτηριστική cross-β δομή που αποκτούν οι αμυλοειδογόνες πρωτεΐνες, οδήγησε σε πολλές θεωρητικές μελέτες που έχουν κατορθώσει σήμερα να προτείνουν μοντέλα για τον πιθανό ομοπολυμερισμό τους. Σκοπός, υπήρξε η μελέτη αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών σε επίπεδο ακολουθίας και δομής και η πιθανή συσχέτιση προβλεπόμενων περιοχών ‘επιρρεπών προς συσσωμάτωση’ και καταλοίπων που συμμετέχουν σε κρυσταλλικές επαφές. Η πρώτη προσέγγιση αφορούσε την ανάπτυξη ομοπολυμερών του συνόλου των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών και την αναλυτική μελέτη της σχέσης προβλεπόμενων «επιρρεπών για συσσωμάτωση» περιοχών και κρυσταλλικών επαφών ενώ η δεύτερη προσέγγιση αφορούσε την ανάλυση των ομοπολυμερών με β-δομή για την πιθανή πρόταση μοντέλων πολυμερισμού βασισμένα στην πρώτη προσέγγιση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ~30% των «επιρρεπών για συσσωμάτωση» περιοχών των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών συμμετέχουν σε κρυσταλλικές επαφές. Συνδυασμός βιβλιογραφικών δεδομένων καθώς και των αποτελεσμάτων μας, έδωσε πιθανές «λύσεις» στο μηχανισμό του προτιμώμενου μηχανισμού του πολυμερισμού μεταξύ μορίων με ισοδύναμες θέσης συμμετρίας σε κρυσταλλογραφικά προσδιορισμένες δομές και έδειξε ότι υπάρχει προτίμηση στην κατεύθυνση δημιουργίας του αμυλοειδούς ινιδίου.","Protein-protein interactions (PPIs) refer to specific physical contacts that are capable of building homo-oligomer or hetero-oligomer assemblies. Since proteins rarely act alone, protein-protein interactions are at the core of biological functions, including homodimeric or eterodimeric transcription factors, molecular machines as the proteasome or the ribososme, or even pathologies such as cancer or amyloidoses. A great number of proteins different sequences and structure have been identified as causative agents of amyloidoses in humans. Amyloid fibrils are formed by normally soluble proteins, which accumulate to form closely packed and highly ordered insoluble aggregates and are found in association with a range of important medical disorders such as Alzheimer’s disease and Type II Diabetes. Protein-protein interactions in a crystal structure describe, at atomic detail, functional relevant contacts between protein molecules. This suggests that crystal packing interactions are important from a functional point of view. Thus, the aim of that study was to investigate a possible correlation between amyloidogenic ‘aggregation-prone’ peptides and contacts that occur between molecules in the crystal structure of several ‘aggregation-prone’ proteins and propose a possible three-dimensional models of polymerization. Our theoretical data suggest that predicted ‘aggregation-prone’ peptides possibly have the tendency to drive the polymerization amyloidogenic proteins."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτες σχέσεων δομής-αλληλουχίας αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιολάκη Παρασκευή"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η αναγνώριση πρωτεϊνών - πρωτεϊνών είναι ο μηχανισμός με τον οποίο μία ειδική αλληλεπίδραση μεταξύ πολυπεπτιδικών αλυσίδων, δημιουργεί λειτουργικές υπομονάδες. Η ικανότητα των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών να αλληλεπιδρούν ειδικά με τους εαυτούς τους και να αυτοσυγκροτούνται ορίζει μία ειδικού τύπου κατηγορία αλληλεπιδράσεων πρωτεϊνών-πρωτεϊνών. Η χαρακτηριστική cross-β δομή που αποκτούν οι αμυλοειδογόνες πρωτεΐνες, οδήγησε σε πολλές θεωρητικές μελέτες που έχουν κατορθώσει σήμερα να προτείνουν μοντέλα για τον πιθανό ομοπολυμερισμό τους. Σκοπός, υπήρξε η μελέτη αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών σε επίπεδο ακολουθίας και δομής και η πιθανή συσχέτιση προβλεπόμενων περιοχών ‘επιρρεπών προς συσσωμάτωση’ και καταλοίπων που συμμετέχουν σε κρυσταλλικές επαφές. Η πρώτη προσέγγιση αφορούσε την ανάπτυξη ομοπολυμερών του συνόλου των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών και την αναλυτική μελέτη της σχέσης προβλεπόμενων «επιρρεπών για συσσωμάτωση» περιοχών και κρυσταλλικών επαφών ενώ η δεύτερη προσέγγιση αφορούσε την ανάλυση των ομοπολυμερών με β-δομή για την πιθανή πρόταση μοντέλων πολυμερισμού βασισμένα στην πρώτη προσέγγιση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ~30% των «επιρρεπών για συσσωμάτωση» περιοχών των αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών συμμετέχουν σε κρυσταλλικές επαφές. Συνδυασμός βιβλιογραφικών δεδομένων καθώς και των αποτελεσμάτων μας, έδωσε πιθανές «λύσεις» στο μηχανισμό του προτιμώμενου μηχανισμού του πολυμερισμού μεταξύ μορίων με ισοδύναμες θέσης συμμετρίας σε κρυσταλλογραφικά προσδιορισμένες δομές και έδειξε ότι υπάρχει προτίμηση στην κατεύθυνση δημιουργίας του αμυλοειδούς ινιδίου.","Protein-protein interactions (PPIs) refer to specific physical contacts that are capable of building homo-oligomer or hetero-oligomer assemblies. Since proteins rarely act alone, protein-protein interactions are at the core of biological functions, including homodimeric or eterodimeric transcription factors, molecular machines as the proteasome or the ribososme, or even pathologies such as cancer or amyloidoses. A great number of proteins different sequences and structure have been identified as causative agents of amyloidoses in humans. Amyloid fibrils are formed by normally soluble proteins, which accumulate to form closely packed and highly ordered insoluble aggregates and are found in association with a range of important medical disorders such as Alzheimer’s disease and Type II Diabetes. Protein-protein interactions in a crystal structure describe, at atomic detail, functional relevant contacts between protein molecules. This suggests that crystal packing interactions are important from a functional point of view. Thus, the aim of that study was to investigate a possible correlation between amyloidogenic ‘aggregation-prone’ peptides and contacts that occur between molecules in the crystal structure of several ‘aggregation-prone’ proteins and propose a possible three-dimensional models of polymerization. Our theoretical data suggest that predicted ‘aggregation-prone’ peptides possibly have the tendency to drive the polymerization amyloidogenic proteins."],"dc:identifier":["uoadl:1318282","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318282"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτες σχέσεων δομής-αλληλουχίας αμυλοειδογόνων πρωτεϊνών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:20Z"}