{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318425"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318425","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη και κλινική αξιολόγηση της μεθυλίωσης DNA των υποκινητών των γονιδίων SOX17 και BRMS1 στον καρκίνο του μαστού με υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυση καμπυλών τήξης (MS-HRMA)","abstract":"Η μη φυσιολογική μεθυλίωση του DNA στον καρκίνο αποτελεί πρώιμο γεγονός κατά την δημιουργία και ανάπτυξη του όγκου, και θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς επιγενετικούς παράγοντες που ευθύνονται για την αποσιώπηση ογκοκατασταλτικών γονιδίων ή αυξημένη έκφραση ογκογονιδίων . Ήδη έχει δειχθεί ότι η μελέτη της μεθυλίωσης του υποκινητή ογκοκατασταλτικών γονιδίων έχει διαγνωστική και προγνωστική σημασία σε πολλές περιπτώσεις καρκίνων. Ο υποκινητής των γονιδίων SOX17 και BRMS1 περιέχει CpG νησίδες, οι οποίες είναι συχνά μεθυλιωμένες σε καρκινικά κύτταρα. Η μεθυλιοεξαρτώμενη υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυση καμπυλών τήξεως, (MS-HRMA), επιτρέπει τη μελέτη της μεθυλίωσης, βασιζόμενη στην τεχνολογία ανάλυσης καμπυλών τήξεως DNA (HRMA) και χαρακτηρίζεται από υψηλή ευαισθησία, ταχύτητα και χαμηλό κόστος. Σκοπός αυτής της εργασίας, ήταν η ανάπτυξη νέας μεθόδου υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυσης καμπυλών τήξεως DNA, και η εφαρμογή της σε δείγματα ιστών παραφίνης από μαστό για την εκτίμηση του επιπέδου μεθυλίωσης των γονιδίων SOX17 και BRMS1, καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων μας με τα αντίστοιχα που είχαν ληφθεί για τα ίδια δείγματα με την μέθοδο της Real-Time MSP και για τα δύο γονίδια. Η αναπτυχθείσα μέθοδος αξιολογήθηκε και βελτιστοποιήθηκε ως προς τα αναλυτικά της χαρακτηριστικά και κατόπιν εφαρμόσθηκε σε 165 ιστούς παραφίνης από μαστό (134 καρκινικούς ιστούς μαστού από ασθενείς με πρώιμο καρκίνο μαστού και ασθενείς διαγνωσμένους με μετάσταση, 15 φυσιολογικούς ιστούς και 16 φυσιολογικά δείγματα DNA απομονωμένα από λευκοκύτταρα) για το γονίδιο SOX17, καθώς και 148 ιστούς εγκλεισμένους σε παραφίνη (117 καρκινικούς, 15 φυσιολογικούς ιστούς και 16 φυσιολογικά δείγματα DNA απομονωμένα από λευκοκύτταρα) για το γονίδιο BRMS1.Όσον αφορά στο γονίδιο του SOX17, μεθυλίωση σε διάφορα ποσοστά βρέθηκε σε 96 από τα 134 καρκινικά δείγματα (71,6%), ενώ κανένα από τα φυσιολογικά δείγματα δεν βρέθηκαν μεθυλιωμένα (0%). Για το γονίδιο BRMS1, βρέθηκαν μεθυλιωμένα 15 από τα 117 καρκινικά δείγματα που μελετήθηκαν (12,8%). Η σύγκριση των αποτελεσμάτων της μεθόδου που αναπτύξαμε με τα αντίστοιχα αποτελέσματα της Real-Time MSP, έδειξε ότι οι δύο μέθοδοι δίνουν άμεσα συγκρίσιμα αποτελέσματα για την μελέτη μεθυλίωσης του υποκινητή του SOX17, ενώ η συσχέτιση των αποτελεσμάτων των δύο μεθόδων για το BRMS1 δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η αναπτυχθείσα μέθοδος δεν καταδεικνύει μόνο την παρουσία μεθυλίωσης, αλλά μπορεί παράλληλα να δώσει και μία ημιποσοτική εκτίμηση του ποσοστού της μεθυλίωσης, στην περιοχή που μελετάται.","abstract_html":"Η μη φυσιολογική μεθυλίωση του DNA στον καρκίνο αποτελεί πρώιμο γεγονός κατά την δημιουργία και ανάπτυξη του όγκου, και θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς επιγενετικούς παράγοντες που ευθύνονται για την αποσιώπηση ογκοκατασταλτικών γονιδίων ή αυξημένη έκφραση ογκογονιδίων . Ήδη έχει δειχθεί ότι η μελέτη της μεθυλίωσης του υποκινητή ογκοκατασταλτικών γονιδίων έχει διαγνωστική και προγνωστική σημασία σε πολλές περιπτώσεις καρκίνων. Ο υποκινητής των γονιδίων SOX17 και BRMS1 περιέχει CpG νησίδες, οι οποίες είναι συχνά μεθυλιωμένες σε καρκινικά κύτταρα. Η μεθυλιοεξαρτώμενη υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυση καμπυλών τήξεως, (MS-HRMA), επιτρέπει τη μελέτη της μεθυλίωσης, βασιζόμενη στην τεχνολογία ανάλυσης καμπυλών τήξεως DNA (HRMA) και χαρακτηρίζεται από υψηλή ευαισθησία, ταχύτητα και χαμηλό κόστος. Σκοπός αυτής της εργασίας, ήταν η ανάπτυξη νέας μεθόδου υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυσης καμπυλών τήξεως DNA, και η εφαρμογή της σε δείγματα ιστών παραφίνης από μαστό για την εκτίμηση του επιπέδου μεθυλίωσης των γονιδίων SOX17 και BRMS1, καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων μας με τα αντίστοιχα που είχαν ληφθεί για τα ίδια δείγματα με την μέθοδο της Real-Time MSP και για τα δύο γονίδια. Η αναπτυχθείσα μέθοδος αξιολογήθηκε και βελτιστοποιήθηκε ως προς τα αναλυτικά της χαρακτηριστικά και κατόπιν εφαρμόσθηκε σε 165 ιστούς παραφίνης από μαστό (134 καρκινικούς ιστούς μαστού από ασθενείς με πρώιμο καρκίνο μαστού και ασθενείς διαγνωσμένους με μετάσταση, 15 φυσιολογικούς ιστούς και 16 φυσιολογικά δείγματα DNA απομονωμένα από λευκοκύτταρα) για το γονίδιο SOX17, καθώς και 148 ιστούς εγκλεισμένους σε παραφίνη (117 καρκινικούς, 15 φυσιολογικούς ιστούς και 16 φυσιολογικά δείγματα DNA απομονωμένα από λευκοκύτταρα) για το γονίδιο BRMS1.Όσον αφορά στο γονίδιο του SOX17, μεθυλίωση σε διάφορα ποσοστά βρέθηκε σε 96 από τα 134 καρκινικά δείγματα (71,6%), ενώ κανένα από τα φυσιολογικά δείγματα δεν βρέθηκαν μεθυλιωμένα (0%). Για το γονίδιο BRMS1, βρέθηκαν μεθυλιωμένα 15 από τα 117 καρκινικά δείγματα που μελετήθηκαν (12,8%). Η σύγκριση των αποτελεσμάτων της μεθόδου που αναπτύξαμε με τα αντίστοιχα αποτελέσματα της Real-Time MSP, έδειξε ότι οι δύο μέθοδοι δίνουν άμεσα συγκρίσιμα αποτελέσματα για την μελέτη μεθυλίωσης του υποκινητή του SOX17, ενώ η συσχέτιση των αποτελεσμάτων των δύο μεθόδων για το BRMS1 δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η αναπτυχθείσα μέθοδος δεν καταδεικνύει μόνο την παρουσία μεθυλίωσης, αλλά μπορεί παράλληλα να δώσει και μία ημιποσοτική εκτίμηση του ποσοστού της μεθυλίωσης, στην περιοχή που μελετάται.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαστοράκη Σοφία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:25:21Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318425"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318425","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318425","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318425","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318425","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαστοράκη Σοφία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318425","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318425"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μη φυσιολογική μεθυλίωση του DNA στον καρκίνο αποτελεί πρώιμο γεγονός κατά την δημιουργία και ανάπτυξη του όγκου, και θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς επιγενετικούς παράγοντες που ευθύνονται για την αποσιώπηση ογκοκατασταλτικών γονιδίων ή αυξημένη έκφραση ογκογονιδίων . Ήδη έχει δειχθεί ότι η μελέτη της μεθυλίωσης του υποκινητή ογκοκατασταλτικών γονιδίων έχει διαγνωστική και προγνωστική σημασία σε πολλές περιπτώσεις καρκίνων. Ο υποκινητής των γονιδίων SOX17 και BRMS1 περιέχει CpG νησίδες, οι οποίες είναι συχνά μεθυλιωμένες σε καρκινικά κύτταρα. Η μεθυλιοεξαρτώμενη υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυση καμπυλών τήξεως, (MS-HRMA), επιτρέπει τη μελέτη της μεθυλίωσης, βασιζόμενη στην τεχνολογία ανάλυσης καμπυλών τήξεως DNA (HRMA) και χαρακτηρίζεται από υψηλή ευαισθησία, ταχύτητα και χαμηλό κόστος. Σκοπός αυτής της εργασίας, ήταν η ανάπτυξη νέας μεθόδου υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυσης καμπυλών τήξεως DNA, και η εφαρμογή της σε δείγματα ιστών παραφίνης από μαστό για την εκτίμηση του επιπέδου μεθυλίωσης των γονιδίων SOX17 και BRMS1, καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων μας με τα αντίστοιχα που είχαν ληφθεί για τα ίδια δείγματα με την μέθοδο της Real-Time MSP και για τα δύο γονίδια. Η αναπτυχθείσα μέθοδος αξιολογήθηκε και βελτιστοποιήθηκε ως προς τα αναλυτικά της χαρακτηριστικά και κατόπιν εφαρμόσθηκε σε 165 ιστούς παραφίνης από μαστό (134 καρκινικούς ιστούς μαστού από ασθενείς με πρώιμο καρκίνο μαστού και ασθενείς διαγνωσμένους με μετάσταση, 15 φυσιολογικούς ιστούς και 16 φυσιολογικά δείγματα DNA απομονωμένα από λευκοκύτταρα) για το γονίδιο SOX17, καθώς και 148 ιστούς εγκλεισμένους σε παραφίνη (117 καρκινικούς, 15 φυσιολογικούς ιστούς και 16 φυσιολογικά δείγματα DNA απομονωμένα από λευκοκύτταρα) για το γονίδιο BRMS1.Όσον αφορά στο γονίδιο του SOX17, μεθυλίωση σε διάφορα ποσοστά βρέθηκε σε 96 από τα 134 καρκινικά δείγματα (71,6%), ενώ κανένα από τα φυσιολογικά δείγματα δεν βρέθηκαν μεθυλιωμένα (0%). Για το γονίδιο BRMS1, βρέθηκαν μεθυλιωμένα 15 από τα 117 καρκινικά δείγματα που μελετήθηκαν (12,8%). Η σύγκριση των αποτελεσμάτων της μεθόδου που αναπτύξαμε με τα αντίστοιχα αποτελέσματα της Real-Time MSP, έδειξε ότι οι δύο μέθοδοι δίνουν άμεσα συγκρίσιμα αποτελέσματα για την μελέτη μεθυλίωσης του υποκινητή του SOX17, ενώ η συσχέτιση των αποτελεσμάτων των δύο μεθόδων για το BRMS1 δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η αναπτυχθείσα μέθοδος δεν καταδεικνύει μόνο την παρουσία μεθυλίωσης, αλλά μπορεί παράλληλα να δώσει και μία ημιποσοτική εκτίμηση του ποσοστού της μεθυλίωσης, στην περιοχή που μελετάται.","Aberrant DNA methylation is common in many human cancers, and is an early event in tumor development and progression. It is one of the major factors for epigenetic silencing of certain genes, through promoter hypermethylation of tumor suppressor genes. As a result, the evaluation of promoter methylation of specific genes could offer important diagnostic or prognostic information on the clinical outcome of cancer patients. SOX17 and BRMS1 genes, featuring a CpG island within their promoters, are frequently methylated in that region in cancer cells. Methylation-sensitive high resolution melting (MS-HRMA) enables highly sensitive, labor- and cost-efficient single locus methylation studies on the basis of DNA high-resolution melting analysis technology (HRMA). The aim of this Diploma thesis, was the development and clinical evaluation of a novel MS-HRMA method based on the combination of Real-Time PCR and high-resolution melting analysis for the investigation of the methylation status of SOX17 and BRMS1 genes in breast tissues (FFPEs), and the comparison of the results obtained for both genes, with the respective results of Real-Time MSP. The developed methodology was extensively analytically optimized and validated and then applied in 165 FFPE breast tissue samples (134 breast tumors obtained from patients with early breast cancer and metastasis verified, 15 normal breast tissues and 16 DNA samples isolated from white blood cells) for SOX17 as well as in 148 FFPE breast tissue samples (117 breast tumors, 15 normal FFPEs and 16 DNA samples isolated from white blood cells) for BRMS1. As far as the SOX17 gene is concerned, methylation in various levels was observed in 96 out of the 134 tumor samples (71.6%), while none of the non cancerous tissues and samples were found to be methylated. 15 out of 117 (12.8%) samples investigated for the BRMS1 gene were found to be methylated. The results obtained by MS-HRMA for the same samples show a strong correlation with MSP when investigating SOX17 promoter methylation status. The developed methodology can not only, detect the presence of methylation within the studied region, but also gives a semi-quantitative estimation of the methylation level in terms of percentage as well."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη και κλινική αξιολόγηση της μεθυλίωσης DNA των υποκινητών των γονιδίων SOX17 και BRMS1 στον καρκίνο του μαστού με υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυση καμπυλών τήξης (MS-HRMA)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαστοράκη Σοφία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η μη φυσιολογική μεθυλίωση του DNA στον καρκίνο αποτελεί πρώιμο γεγονός κατά την δημιουργία και ανάπτυξη του όγκου, και θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς επιγενετικούς παράγοντες που ευθύνονται για την αποσιώπηση ογκοκατασταλτικών γονιδίων ή αυξημένη έκφραση ογκογονιδίων . Ήδη έχει δειχθεί ότι η μελέτη της μεθυλίωσης του υποκινητή ογκοκατασταλτικών γονιδίων έχει διαγνωστική και προγνωστική σημασία σε πολλές περιπτώσεις καρκίνων. Ο υποκινητής των γονιδίων SOX17 και BRMS1 περιέχει CpG νησίδες, οι οποίες είναι συχνά μεθυλιωμένες σε καρκινικά κύτταρα. Η μεθυλιοεξαρτώμενη υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυση καμπυλών τήξεως, (MS-HRMA), επιτρέπει τη μελέτη της μεθυλίωσης, βασιζόμενη στην τεχνολογία ανάλυσης καμπυλών τήξεως DNA (HRMA) και χαρακτηρίζεται από υψηλή ευαισθησία, ταχύτητα και χαμηλό κόστος. Σκοπός αυτής της εργασίας, ήταν η ανάπτυξη νέας μεθόδου υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυσης καμπυλών τήξεως DNA, και η εφαρμογή της σε δείγματα ιστών παραφίνης από μαστό για την εκτίμηση του επιπέδου μεθυλίωσης των γονιδίων SOX17 και BRMS1, καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων μας με τα αντίστοιχα που είχαν ληφθεί για τα ίδια δείγματα με την μέθοδο της Real-Time MSP και για τα δύο γονίδια. Η αναπτυχθείσα μέθοδος αξιολογήθηκε και βελτιστοποιήθηκε ως προς τα αναλυτικά της χαρακτηριστικά και κατόπιν εφαρμόσθηκε σε 165 ιστούς παραφίνης από μαστό (134 καρκινικούς ιστούς μαστού από ασθενείς με πρώιμο καρκίνο μαστού και ασθενείς διαγνωσμένους με μετάσταση, 15 φυσιολογικούς ιστούς και 16 φυσιολογικά δείγματα DNA απομονωμένα από λευκοκύτταρα) για το γονίδιο SOX17, καθώς και 148 ιστούς εγκλεισμένους σε παραφίνη (117 καρκινικούς, 15 φυσιολογικούς ιστούς και 16 φυσιολογικά δείγματα DNA απομονωμένα από λευκοκύτταρα) για το γονίδιο BRMS1.Όσον αφορά στο γονίδιο του SOX17, μεθυλίωση σε διάφορα ποσοστά βρέθηκε σε 96 από τα 134 καρκινικά δείγματα (71,6%), ενώ κανένα από τα φυσιολογικά δείγματα δεν βρέθηκαν μεθυλιωμένα (0%). Για το γονίδιο BRMS1, βρέθηκαν μεθυλιωμένα 15 από τα 117 καρκινικά δείγματα που μελετήθηκαν (12,8%). Η σύγκριση των αποτελεσμάτων της μεθόδου που αναπτύξαμε με τα αντίστοιχα αποτελέσματα της Real-Time MSP, έδειξε ότι οι δύο μέθοδοι δίνουν άμεσα συγκρίσιμα αποτελέσματα για την μελέτη μεθυλίωσης του υποκινητή του SOX17, ενώ η συσχέτιση των αποτελεσμάτων των δύο μεθόδων για το BRMS1 δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η αναπτυχθείσα μέθοδος δεν καταδεικνύει μόνο την παρουσία μεθυλίωσης, αλλά μπορεί παράλληλα να δώσει και μία ημιποσοτική εκτίμηση του ποσοστού της μεθυλίωσης, στην περιοχή που μελετάται.","Aberrant DNA methylation is common in many human cancers, and is an early event in tumor development and progression. It is one of the major factors for epigenetic silencing of certain genes, through promoter hypermethylation of tumor suppressor genes. As a result, the evaluation of promoter methylation of specific genes could offer important diagnostic or prognostic information on the clinical outcome of cancer patients. SOX17 and BRMS1 genes, featuring a CpG island within their promoters, are frequently methylated in that region in cancer cells. Methylation-sensitive high resolution melting (MS-HRMA) enables highly sensitive, labor- and cost-efficient single locus methylation studies on the basis of DNA high-resolution melting analysis technology (HRMA). The aim of this Diploma thesis, was the development and clinical evaluation of a novel MS-HRMA method based on the combination of Real-Time PCR and high-resolution melting analysis for the investigation of the methylation status of SOX17 and BRMS1 genes in breast tissues (FFPEs), and the comparison of the results obtained for both genes, with the respective results of Real-Time MSP. The developed methodology was extensively analytically optimized and validated and then applied in 165 FFPE breast tissue samples (134 breast tumors obtained from patients with early breast cancer and metastasis verified, 15 normal breast tissues and 16 DNA samples isolated from white blood cells) for SOX17 as well as in 148 FFPE breast tissue samples (117 breast tumors, 15 normal FFPEs and 16 DNA samples isolated from white blood cells) for BRMS1. As far as the SOX17 gene is concerned, methylation in various levels was observed in 96 out of the 134 tumor samples (71.6%), while none of the non cancerous tissues and samples were found to be methylated. 15 out of 117 (12.8%) samples investigated for the BRMS1 gene were found to be methylated. The results obtained by MS-HRMA for the same samples show a strong correlation with MSP when investigating SOX17 promoter methylation status. The developed methodology can not only, detect the presence of methylation within the studied region, but also gives a semi-quantitative estimation of the methylation level in terms of percentage as well."],"dc:identifier":["uoadl:1318425","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318425"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη και κλινική αξιολόγηση της μεθυλίωσης DNA των υποκινητών των γονιδίων SOX17 και BRMS1 στον καρκίνο του μαστού με υψηλής διακριτικής ικανότητας ανάλυση καμπυλών τήξης (MS-HRMA)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:21Z"}