{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318479"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318479","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη παραμέτρων παραγωγοποίησης για μεταβολομική ανάλυση βιολογικών δειγμάτων με GC-MS","abstract":"Η GC-MS ανάλυση αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο στη κλινική ανάλυση. Η μεταβολομική ανάλυση συνιστά έναν αναδυόμενο τομέα όπου κατευθύνονται σημαντικές προσπάθειες. Απαραίτητο στάδιο της μεταβολομικής ανάλυσης με GC-MS αποτελεί η παραγωγοποίηση, για την μετατροπή των μεταβολιτών σε μορφές πιο επιδεκτικές στο χρωματογραφικό διαχωρισμό και τη φασματομετρική ανίχνευση. Η παραγωγοποίηση αποτελεί ένα πολύ σημαντικό στάδιο της πειραματικής διαδικασίας. Υπάρχουν διάφορα πρωτόκολλα παραγωγοποίησης στη GC-MS μεταβολομική ανάλυση χωρίς ωστόσο κάποιο να είναι καθολικά αποδεκτό. Ο σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι οι διερεύνηση των συνθηκών παραγωγοποίησης συμπεριλαμβανομένης και της επιλογής του καταλληλότερου συνδυασμού των αντιδραστηρίων παραγωγοποίησης. Στη βιβλιογραφία αναφέρονται διάφορα αντιδραστήρια παραγωγοποίησης. Το πιο συχνά εφαρμοζόμενο πρωτόκολλο παραγωγοποίησης περιλαμβάνει δύο στάδια, τη μεθοξυαμίνωση και έπειτα τη σιλυλίωση. Στη παρούσα μελέτη, τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα αντιδραστήρια παραγωγοποίησης (MSTFA, BSTFA με 1% TMCS και MSTFA με 1% TMCS) εξετάζονται για τη παραγωγοποίηση του πλάσματος αίματος, με την εφαρμογή ενός συγκεκριμένου πρωτοκόλλου. Στη συνέχεια, έγινε βελτιστοποίηση των συνθηκών μεθοξυαμίνωσης μετά από κατάλληλη επεξεργασία του ίδιου εκχυλίσματος, το οποίο περιελάμβανε 46 διαφορετικές πρότυπες ενώσεις που ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις ενώσεων (ενδογενείς μεταβολίτες). Η ολοκλήρωση της αντίδρασης μεθοξυαμίνωσης εξαρτάται από τη θερμοκρασία και το χρόνο της αντίδρασης. Οι δύο αυτές παράμετροι μελετήθηκαν εφαρμόζοντας τις πιο κατάλληλες συνθήκες με βάση τη βιβλιογραφία. Ανάλογα πειράματα έγιναν έπειτα στο ίδιο εκχύλισμα εξετάζοντας το χρόνο και τη θερμοκρασία σιλυλίωσης. Στη συνέχεια, ακολούθησαν πειράματα σταθερότητας των παραγωγοποιημένων μεταβολιτών στο χρόνο και σε χαμηλή θερμοκρασία. Τα αποτελέσματα επεξεργάστηκαν στη συνέχεια με τη βοήθεια των λογισμικών XCMS, AMDIS και Chemstation. Μετά από εκτεταμένη στατιστική ανάλυση, τα βέλτιστα αποτελέσματα για τα βιολογικά δείγματα προέκυψαν με χρήση MSTFA και 1% TMCS σαν αντιδραστήριο σιλυλίωσης. Επίσης, η μεθοξυαμίνωση σε θερμοκρασία περιβάλλοντος ακολουθούμενη από σιλυλίωση σε αυξημένη θερμοκρασία οδήγησε σε αποτελεσματική παραγωγοποίηση των περισσότερων μεταβολιτών. Τέλος, η σταθερότητα των παραγωγοποιημένων μεταβολιτών προσδιορίστηκε στις 18 ώρες στους 4°C για τα αμινοξέα και για τη πλειοψηφία των ενώσεων, ενώ στις 24 ώρες στην ίδια θερμοκρασία για τα σάκχαρα.","abstract_html":"Η GC-MS ανάλυση αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο στη κλινική ανάλυση. Η μεταβολομική ανάλυση συνιστά έναν αναδυόμενο τομέα όπου κατευθύνονται σημαντικές προσπάθειες. Απαραίτητο στάδιο της μεταβολομικής ανάλυσης με GC-MS αποτελεί η παραγωγοποίηση, για την μετατροπή των μεταβολιτών σε μορφές πιο επιδεκτικές στο χρωματογραφικό διαχωρισμό και τη φασματομετρική ανίχνευση. Η παραγωγοποίηση αποτελεί ένα πολύ σημαντικό στάδιο της πειραματικής διαδικασίας. Υπάρχουν διάφορα πρωτόκολλα παραγωγοποίησης στη GC-MS μεταβολομική ανάλυση χωρίς ωστόσο κάποιο να είναι καθολικά αποδεκτό. Ο σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι οι διερεύνηση των συνθηκών παραγωγοποίησης συμπεριλαμβανομένης και της επιλογής του καταλληλότερου συνδυασμού των αντιδραστηρίων παραγωγοποίησης. Στη βιβλιογραφία αναφέρονται διάφορα αντιδραστήρια παραγωγοποίησης. Το πιο συχνά εφαρμοζόμενο πρωτόκολλο παραγωγοποίησης περιλαμβάνει δύο στάδια, τη μεθοξυαμίνωση και έπειτα τη σιλυλίωση. Στη παρούσα μελέτη, τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα αντιδραστήρια παραγωγοποίησης (MSTFA, BSTFA με 1% TMCS και MSTFA με 1% TMCS) εξετάζονται για τη παραγωγοποίηση του πλάσματος αίματος, με την εφαρμογή ενός συγκεκριμένου πρωτοκόλλου. Στη συνέχεια, έγινε βελτιστοποίηση των συνθηκών μεθοξυαμίνωσης μετά από κατάλληλη επεξεργασία του ίδιου εκχυλίσματος, το οποίο περιελάμβανε 46 διαφορετικές πρότυπες ενώσεις που ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις ενώσεων (ενδογενείς μεταβολίτες). Η ολοκλήρωση της αντίδρασης μεθοξυαμίνωσης εξαρτάται από τη θερμοκρασία και το χρόνο της αντίδρασης. Οι δύο αυτές παράμετροι μελετήθηκαν εφαρμόζοντας τις πιο κατάλληλες συνθήκες με βάση τη βιβλιογραφία. Ανάλογα πειράματα έγιναν έπειτα στο ίδιο εκχύλισμα εξετάζοντας το χρόνο και τη θερμοκρασία σιλυλίωσης. Στη συνέχεια, ακολούθησαν πειράματα σταθερότητας των παραγωγοποιημένων μεταβολιτών στο χρόνο και σε χαμηλή θερμοκρασία. Τα αποτελέσματα επεξεργάστηκαν στη συνέχεια με τη βοήθεια των λογισμικών XCMS, AMDIS και Chemstation. Μετά από εκτεταμένη στατιστική ανάλυση, τα βέλτιστα αποτελέσματα για τα βιολογικά δείγματα προέκυψαν με χρήση MSTFA και 1% TMCS σαν αντιδραστήριο σιλυλίωσης. Επίσης, η μεθοξυαμίνωση σε θερμοκρασία περιβάλλοντος ακολουθούμενη από σιλυλίωση σε αυξημένη θερμοκρασία οδήγησε σε αποτελεσματική παραγωγοποίηση των περισσότερων μεταβολιτών. Τέλος, η σταθερότητα των παραγωγοποιημένων μεταβολιτών προσδιορίστηκε στις 18 ώρες στους 4°C για τα αμινοξέα και για τη πλειοψηφία των ενώσεων, ενώ στις 24 ώρες στην ίδια θερμοκρασία για τα σάκχαρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μώρος Γεώργιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:25:23Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318479"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318479","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318479","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318479","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318479","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μώρος Γεώργιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318479","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318479"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η GC-MS ανάλυση αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο στη κλινική ανάλυση. Η μεταβολομική ανάλυση συνιστά έναν αναδυόμενο τομέα όπου κατευθύνονται σημαντικές προσπάθειες. Απαραίτητο στάδιο της μεταβολομικής ανάλυσης με GC-MS αποτελεί η παραγωγοποίηση, για την μετατροπή των μεταβολιτών σε μορφές πιο επιδεκτικές στο χρωματογραφικό διαχωρισμό και τη φασματομετρική ανίχνευση. Η παραγωγοποίηση αποτελεί ένα πολύ σημαντικό στάδιο της πειραματικής διαδικασίας. Υπάρχουν διάφορα πρωτόκολλα παραγωγοποίησης στη GC-MS μεταβολομική ανάλυση χωρίς ωστόσο κάποιο να είναι καθολικά αποδεκτό. Ο σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι οι διερεύνηση των συνθηκών παραγωγοποίησης συμπεριλαμβανομένης και της επιλογής του καταλληλότερου συνδυασμού των αντιδραστηρίων παραγωγοποίησης. Στη βιβλιογραφία αναφέρονται διάφορα αντιδραστήρια παραγωγοποίησης. Το πιο συχνά εφαρμοζόμενο πρωτόκολλο παραγωγοποίησης περιλαμβάνει δύο στάδια, τη μεθοξυαμίνωση και έπειτα τη σιλυλίωση. Στη παρούσα μελέτη, τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα αντιδραστήρια παραγωγοποίησης (MSTFA, BSTFA με 1% TMCS και MSTFA με 1% TMCS) εξετάζονται για τη παραγωγοποίηση του πλάσματος αίματος, με την εφαρμογή ενός συγκεκριμένου πρωτοκόλλου. Στη συνέχεια, έγινε βελτιστοποίηση των συνθηκών μεθοξυαμίνωσης μετά από κατάλληλη επεξεργασία του ίδιου εκχυλίσματος, το οποίο περιελάμβανε 46 διαφορετικές πρότυπες ενώσεις που ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις ενώσεων (ενδογενείς μεταβολίτες). Η ολοκλήρωση της αντίδρασης μεθοξυαμίνωσης εξαρτάται από τη θερμοκρασία και το χρόνο της αντίδρασης. Οι δύο αυτές παράμετροι μελετήθηκαν εφαρμόζοντας τις πιο κατάλληλες συνθήκες με βάση τη βιβλιογραφία. Ανάλογα πειράματα έγιναν έπειτα στο ίδιο εκχύλισμα εξετάζοντας το χρόνο και τη θερμοκρασία σιλυλίωσης. Στη συνέχεια, ακολούθησαν πειράματα σταθερότητας των παραγωγοποιημένων μεταβολιτών στο χρόνο και σε χαμηλή θερμοκρασία. Τα αποτελέσματα επεξεργάστηκαν στη συνέχεια με τη βοήθεια των λογισμικών XCMS, AMDIS και Chemstation. Μετά από εκτεταμένη στατιστική ανάλυση, τα βέλτιστα αποτελέσματα για τα βιολογικά δείγματα προέκυψαν με χρήση MSTFA και 1% TMCS σαν αντιδραστήριο σιλυλίωσης. Επίσης, η μεθοξυαμίνωση σε θερμοκρασία περιβάλλοντος ακολουθούμενη από σιλυλίωση σε αυξημένη θερμοκρασία οδήγησε σε αποτελεσματική παραγωγοποίηση των περισσότερων μεταβολιτών. Τέλος, η σταθερότητα των παραγωγοποιημένων μεταβολιτών προσδιορίστηκε στις 18 ώρες στους 4°C για τα αμινοξέα και για τη πλειοψηφία των ενώσεων, ενώ στις 24 ώρες στην ίδια θερμοκρασία για τα σάκχαρα.","GC-MS provides a powerful tool for clinical analysis. Metabolomics applications represent an upcoming field where significant efforts are directed. GC-MS metabolomics analysis necessitates derivatization to alter metabolites in forms more amenable to chromatographic separation and mass spectrometric detection. Derivatization is a very important step of the experiment process. Different derivatizations have been reported for GC-MS metabolomics. However still no universally accepted protocol is established. The scope of this work is to examine derivatization reaction conditions including selection of derivatization agent. Different derivatization agents have been reported in the literature. Two-step derivatization procedure is the method most often used; methoxyamination followed by silylation. In the present study, frequently used silylation agents (MSTFA, BSTFA with 1% TMCS and MSTFA with 1% TMCS) were tested for the derivatization of blood plasma following a standardized experimental protocol. Optimization of the methoxyamination reaction was performed examining different conditions when processing the same standard extract, consisting of 46 different standard compounds belonging to several chemical classes (endogenous metabolites). Completion of the methoxyamination reaction depends on reaction time and temperature. Both parameters were studied using conditions commonly found in literature. A further experiment was performed in the same standard extract testing the time and the temperature of silylation reaction. Afterwards, stability tests of derivatized metabolites were made on the same extract, through time at low temperature. Raw data were extracted with XCMS, AMDIS and Chemstation software. After extensive statistical analysis the optimum results for biological matrixes were given using MSTFA with 1% TMCS as silylation agent. Also methoxyamination at room temperature followed by silylation at high temperature leads to efficient derivatization of most metabolites. Stability of derivatized compounds through time was found to be 18 hours at 4 °C with respect to amino acids and the majority of the comopounds, although sugars were found to be stable till 24 hours at the same temperature."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη παραμέτρων παραγωγοποίησης για μεταβολομική ανάλυση βιολογικών δειγμάτων με GC-MS"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μώρος Γεώργιος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η GC-MS ανάλυση αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο στη κλινική ανάλυση. Η μεταβολομική ανάλυση συνιστά έναν αναδυόμενο τομέα όπου κατευθύνονται σημαντικές προσπάθειες. Απαραίτητο στάδιο της μεταβολομικής ανάλυσης με GC-MS αποτελεί η παραγωγοποίηση, για την μετατροπή των μεταβολιτών σε μορφές πιο επιδεκτικές στο χρωματογραφικό διαχωρισμό και τη φασματομετρική ανίχνευση. Η παραγωγοποίηση αποτελεί ένα πολύ σημαντικό στάδιο της πειραματικής διαδικασίας. Υπάρχουν διάφορα πρωτόκολλα παραγωγοποίησης στη GC-MS μεταβολομική ανάλυση χωρίς ωστόσο κάποιο να είναι καθολικά αποδεκτό. Ο σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι οι διερεύνηση των συνθηκών παραγωγοποίησης συμπεριλαμβανομένης και της επιλογής του καταλληλότερου συνδυασμού των αντιδραστηρίων παραγωγοποίησης. Στη βιβλιογραφία αναφέρονται διάφορα αντιδραστήρια παραγωγοποίησης. Το πιο συχνά εφαρμοζόμενο πρωτόκολλο παραγωγοποίησης περιλαμβάνει δύο στάδια, τη μεθοξυαμίνωση και έπειτα τη σιλυλίωση. Στη παρούσα μελέτη, τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα αντιδραστήρια παραγωγοποίησης (MSTFA, BSTFA με 1% TMCS και MSTFA με 1% TMCS) εξετάζονται για τη παραγωγοποίηση του πλάσματος αίματος, με την εφαρμογή ενός συγκεκριμένου πρωτοκόλλου. Στη συνέχεια, έγινε βελτιστοποίηση των συνθηκών μεθοξυαμίνωσης μετά από κατάλληλη επεξεργασία του ίδιου εκχυλίσματος, το οποίο περιελάμβανε 46 διαφορετικές πρότυπες ενώσεις που ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις ενώσεων (ενδογενείς μεταβολίτες). Η ολοκλήρωση της αντίδρασης μεθοξυαμίνωσης εξαρτάται από τη θερμοκρασία και το χρόνο της αντίδρασης. Οι δύο αυτές παράμετροι μελετήθηκαν εφαρμόζοντας τις πιο κατάλληλες συνθήκες με βάση τη βιβλιογραφία. Ανάλογα πειράματα έγιναν έπειτα στο ίδιο εκχύλισμα εξετάζοντας το χρόνο και τη θερμοκρασία σιλυλίωσης. Στη συνέχεια, ακολούθησαν πειράματα σταθερότητας των παραγωγοποιημένων μεταβολιτών στο χρόνο και σε χαμηλή θερμοκρασία. Τα αποτελέσματα επεξεργάστηκαν στη συνέχεια με τη βοήθεια των λογισμικών XCMS, AMDIS και Chemstation. Μετά από εκτεταμένη στατιστική ανάλυση, τα βέλτιστα αποτελέσματα για τα βιολογικά δείγματα προέκυψαν με χρήση MSTFA και 1% TMCS σαν αντιδραστήριο σιλυλίωσης. Επίσης, η μεθοξυαμίνωση σε θερμοκρασία περιβάλλοντος ακολουθούμενη από σιλυλίωση σε αυξημένη θερμοκρασία οδήγησε σε αποτελεσματική παραγωγοποίηση των περισσότερων μεταβολιτών. Τέλος, η σταθερότητα των παραγωγοποιημένων μεταβολιτών προσδιορίστηκε στις 18 ώρες στους 4°C για τα αμινοξέα και για τη πλειοψηφία των ενώσεων, ενώ στις 24 ώρες στην ίδια θερμοκρασία για τα σάκχαρα.","GC-MS provides a powerful tool for clinical analysis. Metabolomics applications represent an upcoming field where significant efforts are directed. GC-MS metabolomics analysis necessitates derivatization to alter metabolites in forms more amenable to chromatographic separation and mass spectrometric detection. Derivatization is a very important step of the experiment process. Different derivatizations have been reported for GC-MS metabolomics. However still no universally accepted protocol is established. The scope of this work is to examine derivatization reaction conditions including selection of derivatization agent. Different derivatization agents have been reported in the literature. Two-step derivatization procedure is the method most often used; methoxyamination followed by silylation. In the present study, frequently used silylation agents (MSTFA, BSTFA with 1% TMCS and MSTFA with 1% TMCS) were tested for the derivatization of blood plasma following a standardized experimental protocol. Optimization of the methoxyamination reaction was performed examining different conditions when processing the same standard extract, consisting of 46 different standard compounds belonging to several chemical classes (endogenous metabolites). Completion of the methoxyamination reaction depends on reaction time and temperature. Both parameters were studied using conditions commonly found in literature. A further experiment was performed in the same standard extract testing the time and the temperature of silylation reaction. Afterwards, stability tests of derivatized metabolites were made on the same extract, through time at low temperature. Raw data were extracted with XCMS, AMDIS and Chemstation software. After extensive statistical analysis the optimum results for biological matrixes were given using MSTFA with 1% TMCS as silylation agent. Also methoxyamination at room temperature followed by silylation at high temperature leads to efficient derivatization of most metabolites. Stability of derivatized compounds through time was found to be 18 hours at 4 °C with respect to amino acids and the majority of the comopounds, although sugars were found to be stable till 24 hours at the same temperature."],"dc:identifier":["uoadl:1318479","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318479"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη παραμέτρων παραγωγοποίησης για μεταβολομική ανάλυση βιολογικών δειγμάτων με GC-MS"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:23Z"}