{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318603"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318603","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επίδρασης αντικαρκινικών φαρμάκων στα επίπεδα έκφρασης των ισομορφών της ανθρωπίνης RNase κ.","abstract":"Οι καρκίνοι του μαστού και των ωοθηκών συνιστούν ένα μείζον ζήτημα για τη δημόσια υγεία, καθώς αποτελούν τις κύριες αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας για το γυναικείο φύλο παγκοσμίως. Παρά την ύπαρξη συστηματικής χημειοθεραπείας και για τις δύο μορφές καρκίνου, η ετερογένεια που παρουσιάζουν καθώς και ο διαφορετικός βαθμός κακοήθειας όταν διαγιγνώσκονται, καθιστούν αναγκαία την εύρεση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Οι ριβονουκλεάσες, εξαιτίας του ρόλου τους στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως αντικαρκινικά φάρμακα. Πιο συγκεκριμένα, η ανθρώπινη ριβονουκλεάση κ (RNase κ) ανήκει σε μια πρόσφατα χαρακτηρισμένη οικογένεια ριβονουκλεασών, η οποία σε διάφορες μελέτες μικροσυστοιχιών έχει βρεθεί είτε να υποεκφράζεται ή να υπερεκφράζεται σε διάφορους καρκίνους, υποδεικνύοντας την πιθανή χρήση της ως προγνωστικό ή/και διαγνωστικό εργαλείο. Ο στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, ήταν η διερεύνηση πιθανών τροποποιήσεων στα επίπεδα έκφρασης των δύο ισομορφών του γονιδίου της RNASEK σε επίπεδο mRNA, σε δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές μαστού (BT-20, SKBR-3) και μία ωοθηκών (SKOV-3). Η μέτρηση της αναλογίας RNase κ01/ RNase κ02 πραγματοποιήθηκε σε κύτταρα μετά την επίδραση με τέσσερις χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, τη δοσεταξέλη, την επιρουβικίνη, την πακλιταξέλη και τη βινορελμπίνη, τις χρονικές περιόδους των 24, 48 και 72 ωρών. Παράλληλα, μετρήθηκε η ίδια αναλογία σε κύτταρα ελέγχου που υπήρχαν για κάθε έναν τύπο κυττάρου και χρονική περίοδο αντίστοιχα. Η διάκριση των δύο ισομορφών βασίζεται στην έλλειψη τεσσάρων νουκλεοτιδίων του μεταγράφου RNase κ02, συγκριτικά με το μετάγραφο RNase κ01. Τα τέσσερα αυτά νουκλεοτίδια χαρίζουν μία θέση ενζυμικού περιορισμού στο ένζυμο FatI, η οποία όμως χάνεται στην περίπτωση του μεταγράφου κ02. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ενισχυθεί εκλεκτικά η RNase κ02 και να μετρηθεί η αναλογία RNase κ01/ RNase κ02. Το πρωτόκολο που ακολουθήθηκε περιελάμβανε απομόνωση ολικού RNA από τα κύτταρα, αντίστροφη μεταγραφή, αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) 8 κύκλων, πέψη με το περιοριστικό ένζυμο FatI και PCR πραγματικού χρόνου (Real-Time PCR). Τα αποτελέσματα της Real-Time PCR, επεξεργάστηκαν και με βάση τον τύπο 2^ΔCt- 1=a/b=κ01/κ02 προέκυψαν οι ζητούμενες αναλογίες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μετά από επίδραση με πακλιταξέλη παρατηρείται τετραπλασιασμός της αναλογίας RNase κ01/ RNase κ02 συγκριτικά με τα κύτταρα ελέγχου στις 72 ώρες για τις καρκινικές σειρές μαστού BT-20 και SKBR-3, ενώ η αναλογία είναι 2,5 φορές μεγαλύτερη στην περίπτωση της καρκινικής σειρές SKOV-3 την περίοδο των 48 ωρών. Επιπλέον, τη χρονική περίοδο των 72 ωρών στα κύτταρα SKBR-3, η αναλογία RNase κ01/ RNase κ02 επταπλασιάστηκε μετά από επίδραση με δοσεταξέλη ενώ εννιαπλασιάστηκε μετά από επίδραση με επιρουβικίνη. Τέλος, για τα κύτταρα της σειράς SKOV-3 το χρονικό διάστημα των 48 ωρών παρατηρήθηκε αύξηση της αναλογίας κ01/κ02 κατά 3 φορές μετά από επίδραση με επιρουβικίνης και κατά 3,5 φορές μετά από επίδραση με βινορελμπίνη. Συνεπώς, παρατηρείται μια σημαντική αύξηση της αναλογίας το διάστημα των 48 και 72 ωρών για κάποιες από τις περιπτώσεις επίδρασης με φάρμακα. Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας υπόψην την κυτταροτοξικότητα των φαρμάκων και την επαγωγή της απόπτωσης που προκαλούν στα κύτταρα, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι ενδεικτικά μιας πιθανής συσχέτισης των δύο ισομορφών της RNase κ με μονοπάτια που σχετίζονται με την απόπτωση.","abstract_html":"Οι καρκίνοι του μαστού και των ωοθηκών συνιστούν ένα μείζον ζήτημα για τη δημόσια υγεία, καθώς αποτελούν τις κύριες αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας για το γυναικείο φύλο παγκοσμίως. Παρά την ύπαρξη συστηματικής χημειοθεραπείας και για τις δύο μορφές καρκίνου, η ετερογένεια που παρουσιάζουν καθώς και ο διαφορετικός βαθμός κακοήθειας όταν διαγιγνώσκονται, καθιστούν αναγκαία την εύρεση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Οι ριβονουκλεάσες, εξαιτίας του ρόλου τους στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως αντικαρκινικά φάρμακα. Πιο συγκεκριμένα, η ανθρώπινη ριβονουκλεάση κ (RNase κ) ανήκει σε μια πρόσφατα χαρακτηρισμένη οικογένεια ριβονουκλεασών, η οποία σε διάφορες μελέτες μικροσυστοιχιών έχει βρεθεί είτε να υποεκφράζεται ή να υπερεκφράζεται σε διάφορους καρκίνους, υποδεικνύοντας την πιθανή χρήση της ως προγνωστικό ή/και διαγνωστικό εργαλείο. Ο στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, ήταν η διερεύνηση πιθανών τροποποιήσεων στα επίπεδα έκφρασης των δύο ισομορφών του γονιδίου της RNASEK σε επίπεδο mRNA, σε δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές μαστού (BT-20, SKBR-3) και μία ωοθηκών (SKOV-3). Η μέτρηση της αναλογίας RNase κ01/ RNase κ02 πραγματοποιήθηκε σε κύτταρα μετά την επίδραση με τέσσερις χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, τη δοσεταξέλη, την επιρουβικίνη, την πακλιταξέλη και τη βινορελμπίνη, τις χρονικές περιόδους των 24, 48 και 72 ωρών. Παράλληλα, μετρήθηκε η ίδια αναλογία σε κύτταρα ελέγχου που υπήρχαν για κάθε έναν τύπο κυττάρου και χρονική περίοδο αντίστοιχα. Η διάκριση των δύο ισομορφών βασίζεται στην έλλειψη τεσσάρων νουκλεοτιδίων του μεταγράφου RNase κ02, συγκριτικά με το μετάγραφο RNase κ01. Τα τέσσερα αυτά νουκλεοτίδια χαρίζουν μία θέση ενζυμικού περιορισμού στο ένζυμο FatI, η οποία όμως χάνεται στην περίπτωση του μεταγράφου κ02. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ενισχυθεί εκλεκτικά η RNase κ02 και να μετρηθεί η αναλογία RNase κ01/ RNase κ02. Το πρωτόκολο που ακολουθήθηκε περιελάμβανε απομόνωση ολικού RNA από τα κύτταρα, αντίστροφη μεταγραφή, αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) 8 κύκλων, πέψη με το περιοριστικό ένζυμο FatI και PCR πραγματικού χρόνου (Real-Time PCR). Τα αποτελέσματα της Real-Time PCR, επεξεργάστηκαν και με βάση τον τύπο 2^ΔCt- 1=a/b=κ01/κ02 προέκυψαν οι ζητούμενες αναλογίες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μετά από επίδραση με πακλιταξέλη παρατηρείται τετραπλασιασμός της αναλογίας RNase κ01/ RNase κ02 συγκριτικά με τα κύτταρα ελέγχου στις 72 ώρες για τις καρκινικές σειρές μαστού BT-20 και SKBR-3, ενώ η αναλογία είναι 2,5 φορές μεγαλύτερη στην περίπτωση της καρκινικής σειρές SKOV-3 την περίοδο των 48 ωρών. Επιπλέον, τη χρονική περίοδο των 72 ωρών στα κύτταρα SKBR-3, η αναλογία RNase κ01/ RNase κ02 επταπλασιάστηκε μετά από επίδραση με δοσεταξέλη ενώ εννιαπλασιάστηκε μετά από επίδραση με επιρουβικίνη. Τέλος, για τα κύτταρα της σειράς SKOV-3 το χρονικό διάστημα των 48 ωρών παρατηρήθηκε αύξηση της αναλογίας κ01/κ02 κατά 3 φορές μετά από επίδραση με επιρουβικίνης και κατά 3,5 φορές μετά από επίδραση με βινορελμπίνη. Συνεπώς, παρατηρείται μια σημαντική αύξηση της αναλογίας το διάστημα των 48 και 72 ωρών για κάποιες από τις περιπτώσεις επίδρασης με φάρμακα. Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας υπόψην την κυτταροτοξικότητα των φαρμάκων και την επαγωγή της απόπτωσης που προκαλούν στα κύτταρα, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι ενδεικτικά μιας πιθανής συσχέτισης των δύο ισομορφών της RNase κ με μονοπάτια που σχετίζονται με την απόπτωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Περεντέ Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:25:25Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318603"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318603","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318603","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318603","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318603","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Περεντέ Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318603","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318603"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι καρκίνοι του μαστού και των ωοθηκών συνιστούν ένα μείζον ζήτημα για τη δημόσια υγεία, καθώς αποτελούν τις κύριες αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας για το γυναικείο φύλο παγκοσμίως. Παρά την ύπαρξη συστηματικής χημειοθεραπείας και για τις δύο μορφές καρκίνου, η ετερογένεια που παρουσιάζουν καθώς και ο διαφορετικός βαθμός κακοήθειας όταν διαγιγνώσκονται, καθιστούν αναγκαία την εύρεση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Οι ριβονουκλεάσες, εξαιτίας του ρόλου τους στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως αντικαρκινικά φάρμακα. Πιο συγκεκριμένα, η ανθρώπινη ριβονουκλεάση κ (RNase κ) ανήκει σε μια πρόσφατα χαρακτηρισμένη οικογένεια ριβονουκλεασών, η οποία σε διάφορες μελέτες μικροσυστοιχιών έχει βρεθεί είτε να υποεκφράζεται ή να υπερεκφράζεται σε διάφορους καρκίνους, υποδεικνύοντας την πιθανή χρήση της ως προγνωστικό ή/και διαγνωστικό εργαλείο. Ο στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, ήταν η διερεύνηση πιθανών τροποποιήσεων στα επίπεδα έκφρασης των δύο ισομορφών του γονιδίου της RNASEK σε επίπεδο mRNA, σε δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές μαστού (BT-20, SKBR-3) και μία ωοθηκών (SKOV-3). Η μέτρηση της αναλογίας RNase κ01/ RNase κ02 πραγματοποιήθηκε σε κύτταρα μετά την επίδραση με τέσσερις χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, τη δοσεταξέλη, την επιρουβικίνη, την πακλιταξέλη και τη βινορελμπίνη, τις χρονικές περιόδους των 24, 48 και 72 ωρών. Παράλληλα, μετρήθηκε η ίδια αναλογία σε κύτταρα ελέγχου που υπήρχαν για κάθε έναν τύπο κυττάρου και χρονική περίοδο αντίστοιχα. Η διάκριση των δύο ισομορφών βασίζεται στην έλλειψη τεσσάρων νουκλεοτιδίων του μεταγράφου RNase κ02, συγκριτικά με το μετάγραφο RNase κ01. Τα τέσσερα αυτά νουκλεοτίδια χαρίζουν μία θέση ενζυμικού περιορισμού στο ένζυμο FatI, η οποία όμως χάνεται στην περίπτωση του μεταγράφου κ02. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ενισχυθεί εκλεκτικά η RNase κ02 και να μετρηθεί η αναλογία RNase κ01/ RNase κ02. Το πρωτόκολο που ακολουθήθηκε περιελάμβανε απομόνωση ολικού RNA από τα κύτταρα, αντίστροφη μεταγραφή, αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) 8 κύκλων, πέψη με το περιοριστικό ένζυμο FatI και PCR πραγματικού χρόνου (Real-Time PCR). Τα αποτελέσματα της Real-Time PCR, επεξεργάστηκαν και με βάση τον τύπο 2^ΔCt- 1=a/b=κ01/κ02 προέκυψαν οι ζητούμενες αναλογίες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μετά από επίδραση με πακλιταξέλη παρατηρείται τετραπλασιασμός της αναλογίας RNase κ01/ RNase κ02 συγκριτικά με τα κύτταρα ελέγχου στις 72 ώρες για τις καρκινικές σειρές μαστού BT-20 και SKBR-3, ενώ η αναλογία είναι 2,5 φορές μεγαλύτερη στην περίπτωση της καρκινικής σειρές SKOV-3 την περίοδο των 48 ωρών. Επιπλέον, τη χρονική περίοδο των 72 ωρών στα κύτταρα SKBR-3, η αναλογία RNase κ01/ RNase κ02 επταπλασιάστηκε μετά από επίδραση με δοσεταξέλη ενώ εννιαπλασιάστηκε μετά από επίδραση με επιρουβικίνη. Τέλος, για τα κύτταρα της σειράς SKOV-3 το χρονικό διάστημα των 48 ωρών παρατηρήθηκε αύξηση της αναλογίας κ01/κ02 κατά 3 φορές μετά από επίδραση με επιρουβικίνης και κατά 3,5 φορές μετά από επίδραση με βινορελμπίνη. Συνεπώς, παρατηρείται μια σημαντική αύξηση της αναλογίας το διάστημα των 48 και 72 ωρών για κάποιες από τις περιπτώσεις επίδρασης με φάρμακα. Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας υπόψην την κυτταροτοξικότητα των φαρμάκων και την επαγωγή της απόπτωσης που προκαλούν στα κύτταρα, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι ενδεικτικά μιας πιθανής συσχέτισης των δύο ισομορφών της RNase κ με μονοπάτια που σχετίζονται με την απόπτωση.","Breast and ovarian cancers are considered to be a major health issue of public health, constituting the major causes of morbidity and mortality of the womankind worldwide. Despite the existence of systematic chemotherapy for both types of cancer, the heterogeneity presented and the different degree of malignancy, when diagnosed, render necessary the discovery of novel therapeutic approaches. Ribonucleases, owing to their role in gene expression regulation, could serve as potential anticancer agents. More specifically, the human ribonuclease kappa (RNase κ) belongs to a recently identified family of ribonucleases, which has been found to be either down-regulated or up-regulated in different types of cancer in several microarray studies indicating its potential use as a prognostic or/and diagnostic tool. The purpose of this thesis was the investigation of potential amendments in expression levels of the two isoforms of RNASEK gene in mRNA level for two breast cancer cell lines (BT-20, SKBR-3) and one ovarian cancer cell line (SKOV-3). The calculation of RNase κ01/ RNase κ02 ratio was carried out in cells treated with 4 chemotherapeutic agents, docetaxel, epirubicin, paclitaxel and vinorelbine, for three time periods of 24, 48 and 72 hours. At the same time, the same ratio was calculated in control (untreated) cells for every cancer cell line and period respectively. The discrimination of the two isoforms is based on the lack of 4 consecutive nucleotides (GTTG) of RNase κ02 splice variant, compared to splice variant RNase κ01. These 4 nucleotides endow a restriction site to FatI restriction enzyme, which is then eliminated in splice variant of RNase κ02. In this way, RNase κ02 can be selectively amplified and the ratio RNase κ01/ RNase κ02 can be easily calculated. The protocol followed, involved total RNA extraction from cells (treated and untreated), reverse transcription, polymerase chain reaction for 8 cycles, digestion with restriction enzyme FatI and Real-Time PCR. The results of Real Time PCR were processed and using the type 2^ΔCt-1=a/b=κ01/κ02 the ratios needed were calculated. The results showed that after the effect of paclitaxel on BT-20 and SKBR-3 cell lines, the ratio RNase κ01/ RNase κ02 showed a 4-fold increase compared to the control cells for the time period of 72 hours whereas the same ratio was 2,5-fold increased for SKOV-3 cell line, for the time period of 48 hours. Moreover, the time period of 72 hours, as far as SKBR-3 cell line is concerned, the ratio RNase κ01/ RNase κ02 showed a 7-fold increase after the effect of docetaxel and a 9-fold increase after the effect of epirubicin compared to control cells. Last but not least, cells of SKOV-3 cell line at the time period of 48 hours presented a 3-fold increase of RNase κ01/κ02 under the epirubicin effect and a 3,5-fold increase after the vinorelbine effect. Consequently, a significant increase of RNase κ01/ RNase κ02 ratio is observed at the time period of 48 and 72 hours in some cases of anticancer agent effects. Therefore, considering the cytotoxicity and the induction of apoptosis caused by anticancer agents to diverse cell lines, the results could be indicative of a potential correlation of the two RNase κ isoforms with apoptosis-related pathways."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επίδρασης αντικαρκινικών φαρμάκων στα επίπεδα έκφρασης των ισομορφών της ανθρωπίνης RNase κ."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Περεντέ Γεωργία"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Οι καρκίνοι του μαστού και των ωοθηκών συνιστούν ένα μείζον ζήτημα για τη δημόσια υγεία, καθώς αποτελούν τις κύριες αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας για το γυναικείο φύλο παγκοσμίως. Παρά την ύπαρξη συστηματικής χημειοθεραπείας και για τις δύο μορφές καρκίνου, η ετερογένεια που παρουσιάζουν καθώς και ο διαφορετικός βαθμός κακοήθειας όταν διαγιγνώσκονται, καθιστούν αναγκαία την εύρεση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Οι ριβονουκλεάσες, εξαιτίας του ρόλου τους στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως αντικαρκινικά φάρμακα. Πιο συγκεκριμένα, η ανθρώπινη ριβονουκλεάση κ (RNase κ) ανήκει σε μια πρόσφατα χαρακτηρισμένη οικογένεια ριβονουκλεασών, η οποία σε διάφορες μελέτες μικροσυστοιχιών έχει βρεθεί είτε να υποεκφράζεται ή να υπερεκφράζεται σε διάφορους καρκίνους, υποδεικνύοντας την πιθανή χρήση της ως προγνωστικό ή/και διαγνωστικό εργαλείο. Ο στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, ήταν η διερεύνηση πιθανών τροποποιήσεων στα επίπεδα έκφρασης των δύο ισομορφών του γονιδίου της RNASEK σε επίπεδο mRNA, σε δύο καρκινικές κυτταρικές σειρές μαστού (BT-20, SKBR-3) και μία ωοθηκών (SKOV-3). Η μέτρηση της αναλογίας RNase κ01/ RNase κ02 πραγματοποιήθηκε σε κύτταρα μετά την επίδραση με τέσσερις χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, τη δοσεταξέλη, την επιρουβικίνη, την πακλιταξέλη και τη βινορελμπίνη, τις χρονικές περιόδους των 24, 48 και 72 ωρών. Παράλληλα, μετρήθηκε η ίδια αναλογία σε κύτταρα ελέγχου που υπήρχαν για κάθε έναν τύπο κυττάρου και χρονική περίοδο αντίστοιχα. Η διάκριση των δύο ισομορφών βασίζεται στην έλλειψη τεσσάρων νουκλεοτιδίων του μεταγράφου RNase κ02, συγκριτικά με το μετάγραφο RNase κ01. Τα τέσσερα αυτά νουκλεοτίδια χαρίζουν μία θέση ενζυμικού περιορισμού στο ένζυμο FatI, η οποία όμως χάνεται στην περίπτωση του μεταγράφου κ02. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ενισχυθεί εκλεκτικά η RNase κ02 και να μετρηθεί η αναλογία RNase κ01/ RNase κ02. Το πρωτόκολο που ακολουθήθηκε περιελάμβανε απομόνωση ολικού RNA από τα κύτταρα, αντίστροφη μεταγραφή, αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) 8 κύκλων, πέψη με το περιοριστικό ένζυμο FatI και PCR πραγματικού χρόνου (Real-Time PCR). Τα αποτελέσματα της Real-Time PCR, επεξεργάστηκαν και με βάση τον τύπο 2^ΔCt- 1=a/b=κ01/κ02 προέκυψαν οι ζητούμενες αναλογίες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μετά από επίδραση με πακλιταξέλη παρατηρείται τετραπλασιασμός της αναλογίας RNase κ01/ RNase κ02 συγκριτικά με τα κύτταρα ελέγχου στις 72 ώρες για τις καρκινικές σειρές μαστού BT-20 και SKBR-3, ενώ η αναλογία είναι 2,5 φορές μεγαλύτερη στην περίπτωση της καρκινικής σειρές SKOV-3 την περίοδο των 48 ωρών. Επιπλέον, τη χρονική περίοδο των 72 ωρών στα κύτταρα SKBR-3, η αναλογία RNase κ01/ RNase κ02 επταπλασιάστηκε μετά από επίδραση με δοσεταξέλη ενώ εννιαπλασιάστηκε μετά από επίδραση με επιρουβικίνη. Τέλος, για τα κύτταρα της σειράς SKOV-3 το χρονικό διάστημα των 48 ωρών παρατηρήθηκε αύξηση της αναλογίας κ01/κ02 κατά 3 φορές μετά από επίδραση με επιρουβικίνης και κατά 3,5 φορές μετά από επίδραση με βινορελμπίνη. Συνεπώς, παρατηρείται μια σημαντική αύξηση της αναλογίας το διάστημα των 48 και 72 ωρών για κάποιες από τις περιπτώσεις επίδρασης με φάρμακα. Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας υπόψην την κυτταροτοξικότητα των φαρμάκων και την επαγωγή της απόπτωσης που προκαλούν στα κύτταρα, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι ενδεικτικά μιας πιθανής συσχέτισης των δύο ισομορφών της RNase κ με μονοπάτια που σχετίζονται με την απόπτωση.","Breast and ovarian cancers are considered to be a major health issue of public health, constituting the major causes of morbidity and mortality of the womankind worldwide. Despite the existence of systematic chemotherapy for both types of cancer, the heterogeneity presented and the different degree of malignancy, when diagnosed, render necessary the discovery of novel therapeutic approaches. Ribonucleases, owing to their role in gene expression regulation, could serve as potential anticancer agents. More specifically, the human ribonuclease kappa (RNase κ) belongs to a recently identified family of ribonucleases, which has been found to be either down-regulated or up-regulated in different types of cancer in several microarray studies indicating its potential use as a prognostic or/and diagnostic tool. The purpose of this thesis was the investigation of potential amendments in expression levels of the two isoforms of RNASEK gene in mRNA level for two breast cancer cell lines (BT-20, SKBR-3) and one ovarian cancer cell line (SKOV-3). The calculation of RNase κ01/ RNase κ02 ratio was carried out in cells treated with 4 chemotherapeutic agents, docetaxel, epirubicin, paclitaxel and vinorelbine, for three time periods of 24, 48 and 72 hours. At the same time, the same ratio was calculated in control (untreated) cells for every cancer cell line and period respectively. The discrimination of the two isoforms is based on the lack of 4 consecutive nucleotides (GTTG) of RNase κ02 splice variant, compared to splice variant RNase κ01. These 4 nucleotides endow a restriction site to FatI restriction enzyme, which is then eliminated in splice variant of RNase κ02. In this way, RNase κ02 can be selectively amplified and the ratio RNase κ01/ RNase κ02 can be easily calculated. The protocol followed, involved total RNA extraction from cells (treated and untreated), reverse transcription, polymerase chain reaction for 8 cycles, digestion with restriction enzyme FatI and Real-Time PCR. The results of Real Time PCR were processed and using the type 2^ΔCt-1=a/b=κ01/κ02 the ratios needed were calculated. The results showed that after the effect of paclitaxel on BT-20 and SKBR-3 cell lines, the ratio RNase κ01/ RNase κ02 showed a 4-fold increase compared to the control cells for the time period of 72 hours whereas the same ratio was 2,5-fold increased for SKOV-3 cell line, for the time period of 48 hours. Moreover, the time period of 72 hours, as far as SKBR-3 cell line is concerned, the ratio RNase κ01/ RNase κ02 showed a 7-fold increase after the effect of docetaxel and a 9-fold increase after the effect of epirubicin compared to control cells. Last but not least, cells of SKOV-3 cell line at the time period of 48 hours presented a 3-fold increase of RNase κ01/κ02 under the epirubicin effect and a 3,5-fold increase after the vinorelbine effect. Consequently, a significant increase of RNase κ01/ RNase κ02 ratio is observed at the time period of 48 and 72 hours in some cases of anticancer agent effects. Therefore, considering the cytotoxicity and the induction of apoptosis caused by anticancer agents to diverse cell lines, the results could be indicative of a potential correlation of the two RNase κ isoforms with apoptosis-related pathways."],"dc:identifier":["uoadl:1318603","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318603"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη της επίδρασης αντικαρκινικών φαρμάκων στα επίπεδα έκφρασης των ισομορφών της ανθρωπίνης RNase κ."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:25Z"}