{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318644"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318644","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της έκφρασης των γονιδίων και πρωτεϊνών του σηματοδοτικού μονοπατιού TGF-b σε άτομα με ασθένειες του μεταβολισμού των οστών","abstract":"Το σηματοδοτικό μονοπάτι TGF-β/BMP διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο σχηματισμό των οστών και αλληλεπιδρά με πολλά άλλα μονοπάτια σηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων αυτών των MAPK, Wnt, Hedgehog, Notch και FGF. Διάφορες διαταραχές που επηρεάζουν τα παραπάνω σηματοδοτικά μονοπάτια έχουν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση μυοσκελετικών νοσημάτων, όπως η οστεοαρθρίτιδα. Η οστεοαρθρίτιδα αποτελεί μια εκφυλιστική πάθηση των αρθρώσεων, η οποία εμφανίζεται κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα. Επηρεάζει ολόκληρη την άρθρωση και χαρακτηρίζεται κυρίως από αποδόμηση του αρθρικού χόνδρου. Θεωρείται ως μια ετερογενής και πολυπαραγοντική νόσος, στην εμφάνιση και εξέλιξη της οποίας έχει βρεθεί ότι συμμετέχουν γενετικοί, μηχανικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια η επιστημονική έρευνα έχει στραφεί στη διερεύνηση του ρόλου της φλεγμονής στην παθογένεια της οστεοαρθρίτιδας, καθώς έχει δειχθεί ότι η φλεγμονή του αρθρικού υμένα αποτελεί βασική εκδήλωση της νόσου και έναν κύριο αιτιοπαθογενετικό παράγοντα της αρθρικής βλάβης. Μάλιστα, έχει ανιχνευτεί ένας μεγάλος αριθμός φλεγμονωδών κυτταροκινών στην οστεοαρθρίτιδα, που οδηγούν στην αυξημένη παραγωγή πρωτεολυτικών ενζύμων υπεύθυνων για την καταστροφή του αρθρικού χόνδρου. Επιπλέον, ο τραυματισμός του μηνίσκου προκαλεί συνήθως φλεγμονή στην αρθρική κοιλότητα, η οποία, αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, συχνά οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα. Συγκεκριμένα, έχουν παρατηρηθεί δομικές, μηχανικές και βιολογικές αλλαγές στην άρθρωση, οι οποίες τελικά οδηγούν στην εκφύλιση του αρθρικού χόνδρου. Παρατηρείται αυξημένη έκφραση φλεγμονωδών κυτταροκινών και πρωτεολυτικών ενζύμων (π.χ. ΜMP-13, ADAMTS-5), ενώ η απελευθέρωση ελεύθερων ριζών οξυγόνου (ROS) προκαλεί κυτταρικό θάνατο. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η παρουσία κυτταροκινών στο αρθρικό υγρό γονάτων με οστεοαρθρίτιδα και με ρήξη μηνίσκου καθώς και ο ρόλος τους στην εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας. Αναλυτικότερα, συλλέχθηκε αρθρικό υγρό από ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα (N=32) και με ρήξη μηνίσκου (N=8), οι οποίοι υπεβλήθησαν σε αρθροπλαστική γόνατος ή μηνισκεκτομή, αντίστοιχα. Μετρήθηκαν 22 φλεγμονώδεις κυτταροκίνες με την τεχνική της multiplex ELISA (LuminexxMAP 200). Δυο εξ’ αυτών (IL-8, GroA) χρησιμοποιήθηκαν για επίδραση σε καλλιέργειες φυσιολογικών δισκίων χόνδρου για 14 ημέρες. Ακολούθησε μέτρηση των γλυκοζαμινογλυκανών (GAGs) στον ιστό και το υπερκείμενο της καλλιέργειας και ιστολογική ανάλυση. Επίσης μετρήθηκαν οι εκκρινόμενες κυτταροκίνες και διάφορα πρωτεολυτικά ένζυμα. Η μελέτη του αρθρικού υγρού των ασθενών με οστεοαρθρίτιδα και ρήξη μηνίσκου ανέδειξε παρόμοιο προφίλ κυτταροκινών και στις δυο ομάδες, με αυξημένα επίπεδα στους ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα. Τα επίπεδα των GAGs μειώθηκαν στους ιστούς που καλλιεργήθηκαν, με παράλληλη αύξηση στο υπερκείμενο της καλλιέργειας. Το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε εντονότερο παρουσία της GROa. Ιστολογικά, η IL8 δεν φαίνεται να προκαλεί σημαντικές αλλοιώσεις, σε αντίθεση με την GROa, που σε συνδυασμό ή όχι με την IL8 επιφέρει αλλοιώσεις παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται στην οστεοαρθρίτιδα. Τέλος, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων της MMP-13 μετά την επίδραση των καλλιεργειών με IL-8 και GROa, γεγονός που επιβεβαιώνει την αποδόμηση του αρθρικού χόνδρου. Τα παραπάνω αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι κυτταροκίνες που εκλύονται κατά τον τραυματισμό του μηνίσκου μπορούν να προκαλέσουν οστεοαρθριτικές αλλαγές που οφείλονται σε βιολογικά - φλεγμονώδη αίτια, εκτός από τα εμβιομηχανικά, που εμφανίζονται στην άρθρωση μετά από τον τραυματισμό.","abstract_html":"Το σηματοδοτικό μονοπάτι TGF-β/BMP διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο σχηματισμό των οστών και αλληλεπιδρά με πολλά άλλα μονοπάτια σηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων αυτών των MAPK, Wnt, Hedgehog, Notch και FGF. Διάφορες διαταραχές που επηρεάζουν τα παραπάνω σηματοδοτικά μονοπάτια έχουν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση μυοσκελετικών νοσημάτων, όπως η οστεοαρθρίτιδα. Η οστεοαρθρίτιδα αποτελεί μια εκφυλιστική πάθηση των αρθρώσεων, η οποία εμφανίζεται κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα. Επηρεάζει ολόκληρη την άρθρωση και χαρακτηρίζεται κυρίως από αποδόμηση του αρθρικού χόνδρου. Θεωρείται ως μια ετερογενής και πολυπαραγοντική νόσος, στην εμφάνιση και εξέλιξη της οποίας έχει βρεθεί ότι συμμετέχουν γενετικοί, μηχανικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια η επιστημονική έρευνα έχει στραφεί στη διερεύνηση του ρόλου της φλεγμονής στην παθογένεια της οστεοαρθρίτιδας, καθώς έχει δειχθεί ότι η φλεγμονή του αρθρικού υμένα αποτελεί βασική εκδήλωση της νόσου και έναν κύριο αιτιοπαθογενετικό παράγοντα της αρθρικής βλάβης. Μάλιστα, έχει ανιχνευτεί ένας μεγάλος αριθμός φλεγμονωδών κυτταροκινών στην οστεοαρθρίτιδα, που οδηγούν στην αυξημένη παραγωγή πρωτεολυτικών ενζύμων υπεύθυνων για την καταστροφή του αρθρικού χόνδρου. Επιπλέον, ο τραυματισμός του μηνίσκου προκαλεί συνήθως φλεγμονή στην αρθρική κοιλότητα, η οποία, αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, συχνά οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα. Συγκεκριμένα, έχουν παρατηρηθεί δομικές, μηχανικές και βιολογικές αλλαγές στην άρθρωση, οι οποίες τελικά οδηγούν στην εκφύλιση του αρθρικού χόνδρου. Παρατηρείται αυξημένη έκφραση φλεγμονωδών κυτταροκινών και πρωτεολυτικών ενζύμων (π.χ. ΜMP-13, ADAMTS-5), ενώ η απελευθέρωση ελεύθερων ριζών οξυγόνου (ROS) προκαλεί κυτταρικό θάνατο. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η παρουσία κυτταροκινών στο αρθρικό υγρό γονάτων με οστεοαρθρίτιδα και με ρήξη μηνίσκου καθώς και ο ρόλος τους στην εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας. Αναλυτικότερα, συλλέχθηκε αρθρικό υγρό από ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα (N=32) και με ρήξη μηνίσκου (N=8), οι οποίοι υπεβλήθησαν σε αρθροπλαστική γόνατος ή μηνισκεκτομή, αντίστοιχα. Μετρήθηκαν 22 φλεγμονώδεις κυτταροκίνες με την τεχνική της multiplex ELISA (LuminexxMAP 200). Δυο εξ’ αυτών (IL-8, GroA) χρησιμοποιήθηκαν για επίδραση σε καλλιέργειες φυσιολογικών δισκίων χόνδρου για 14 ημέρες. Ακολούθησε μέτρηση των γλυκοζαμινογλυκανών (GAGs) στον ιστό και το υπερκείμενο της καλλιέργειας και ιστολογική ανάλυση. Επίσης μετρήθηκαν οι εκκρινόμενες κυτταροκίνες και διάφορα πρωτεολυτικά ένζυμα. Η μελέτη του αρθρικού υγρού των ασθενών με οστεοαρθρίτιδα και ρήξη μηνίσκου ανέδειξε παρόμοιο προφίλ κυτταροκινών και στις δυο ομάδες, με αυξημένα επίπεδα στους ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα. Τα επίπεδα των GAGs μειώθηκαν στους ιστούς που καλλιεργήθηκαν, με παράλληλη αύξηση στο υπερκείμενο της καλλιέργειας. Το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε εντονότερο παρουσία της GROa. Ιστολογικά, η IL8 δεν φαίνεται να προκαλεί σημαντικές αλλοιώσεις, σε αντίθεση με την GROa, που σε συνδυασμό ή όχι με την IL8 επιφέρει αλλοιώσεις παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται στην οστεοαρθρίτιδα. Τέλος, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων της MMP-13 μετά την επίδραση των καλλιεργειών με IL-8 και GROa, γεγονός που επιβεβαιώνει την αποδόμηση του αρθρικού χόνδρου. Τα παραπάνω αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι κυτταροκίνες που εκλύονται κατά τον τραυματισμό του μηνίσκου μπορούν να προκαλέσουν οστεοαρθριτικές αλλαγές που οφείλονται σε βιολογικά - φλεγμονώδη αίτια, εκτός από τα εμβιομηχανικά, που εμφανίζονται στην άρθρωση μετά από τον τραυματισμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Ριζοπούλου Ειρήνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:25:25Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318644"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318644","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318644","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318644","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318644","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ριζοπούλου Ειρήνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318644","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318644"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το σηματοδοτικό μονοπάτι TGF-β/BMP διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο σχηματισμό των οστών και αλληλεπιδρά με πολλά άλλα μονοπάτια σηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων αυτών των MAPK, Wnt, Hedgehog, Notch και FGF. Διάφορες διαταραχές που επηρεάζουν τα παραπάνω σηματοδοτικά μονοπάτια έχουν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση μυοσκελετικών νοσημάτων, όπως η οστεοαρθρίτιδα. Η οστεοαρθρίτιδα αποτελεί μια εκφυλιστική πάθηση των αρθρώσεων, η οποία εμφανίζεται κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα. Επηρεάζει ολόκληρη την άρθρωση και χαρακτηρίζεται κυρίως από αποδόμηση του αρθρικού χόνδρου. Θεωρείται ως μια ετερογενής και πολυπαραγοντική νόσος, στην εμφάνιση και εξέλιξη της οποίας έχει βρεθεί ότι συμμετέχουν γενετικοί, μηχανικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια η επιστημονική έρευνα έχει στραφεί στη διερεύνηση του ρόλου της φλεγμονής στην παθογένεια της οστεοαρθρίτιδας, καθώς έχει δειχθεί ότι η φλεγμονή του αρθρικού υμένα αποτελεί βασική εκδήλωση της νόσου και έναν κύριο αιτιοπαθογενετικό παράγοντα της αρθρικής βλάβης. Μάλιστα, έχει ανιχνευτεί ένας μεγάλος αριθμός φλεγμονωδών κυτταροκινών στην οστεοαρθρίτιδα, που οδηγούν στην αυξημένη παραγωγή πρωτεολυτικών ενζύμων υπεύθυνων για την καταστροφή του αρθρικού χόνδρου. Επιπλέον, ο τραυματισμός του μηνίσκου προκαλεί συνήθως φλεγμονή στην αρθρική κοιλότητα, η οποία, αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, συχνά οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα. Συγκεκριμένα, έχουν παρατηρηθεί δομικές, μηχανικές και βιολογικές αλλαγές στην άρθρωση, οι οποίες τελικά οδηγούν στην εκφύλιση του αρθρικού χόνδρου. Παρατηρείται αυξημένη έκφραση φλεγμονωδών κυτταροκινών και πρωτεολυτικών ενζύμων (π.χ. ΜMP-13, ADAMTS-5), ενώ η απελευθέρωση ελεύθερων ριζών οξυγόνου (ROS) προκαλεί κυτταρικό θάνατο. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η παρουσία κυτταροκινών στο αρθρικό υγρό γονάτων με οστεοαρθρίτιδα και με ρήξη μηνίσκου καθώς και ο ρόλος τους στην εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας. Αναλυτικότερα, συλλέχθηκε αρθρικό υγρό από ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα (N=32) και με ρήξη μηνίσκου (N=8), οι οποίοι υπεβλήθησαν σε αρθροπλαστική γόνατος ή μηνισκεκτομή, αντίστοιχα. Μετρήθηκαν 22 φλεγμονώδεις κυτταροκίνες με την τεχνική της multiplex ELISA (LuminexxMAP 200). Δυο εξ’ αυτών (IL-8, GroA) χρησιμοποιήθηκαν για επίδραση σε καλλιέργειες φυσιολογικών δισκίων χόνδρου για 14 ημέρες. Ακολούθησε μέτρηση των γλυκοζαμινογλυκανών (GAGs) στον ιστό και το υπερκείμενο της καλλιέργειας και ιστολογική ανάλυση. Επίσης μετρήθηκαν οι εκκρινόμενες κυτταροκίνες και διάφορα πρωτεολυτικά ένζυμα. Η μελέτη του αρθρικού υγρού των ασθενών με οστεοαρθρίτιδα και ρήξη μηνίσκου ανέδειξε παρόμοιο προφίλ κυτταροκινών και στις δυο ομάδες, με αυξημένα επίπεδα στους ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα. Τα επίπεδα των GAGs μειώθηκαν στους ιστούς που καλλιεργήθηκαν, με παράλληλη αύξηση στο υπερκείμενο της καλλιέργειας. Το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε εντονότερο παρουσία της GROa. Ιστολογικά, η IL8 δεν φαίνεται να προκαλεί σημαντικές αλλοιώσεις, σε αντίθεση με την GROa, που σε συνδυασμό ή όχι με την IL8 επιφέρει αλλοιώσεις παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται στην οστεοαρθρίτιδα. Τέλος, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων της MMP-13 μετά την επίδραση των καλλιεργειών με IL-8 και GROa, γεγονός που επιβεβαιώνει την αποδόμηση του αρθρικού χόνδρου. Τα παραπάνω αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι κυτταροκίνες που εκλύονται κατά τον τραυματισμό του μηνίσκου μπορούν να προκαλέσουν οστεοαρθριτικές αλλαγές που οφείλονται σε βιολογικά - φλεγμονώδη αίτια, εκτός από τα εμβιομηχανικά, που εμφανίζονται στην άρθρωση μετά από τον τραυματισμό.","TGF-β/BMP signaling exhibits critical regulatory functions in osteoblast differentiation and bone formation. It is widely recognized that there is a cross-talk between TGF-β/BMP signaling and many other major signaling pathways such as MAPK, Wnt, Hedgehog, Notch and FGF. Perturbations of TFG-β/BMP signaling have been implicated in multiple bone diseases including osteoarthritis. Osteoarthritis (OA) is a common degenerative joint disorder, with higher incidence at ages over 60 years. It is a disease that affects all elements of the joint, with most prominent the articular cartilage. It is considered a complex, multi-factorial disease with genetic, mechanic and environmental components leading to the degeneration of cartilage. Scientific research in the last years has focused on the impact of synovial inflammation in osteoarthritis. There is increasing evidence that inflammatory mediators play a pivotal role in the initiation and perpetuation of the OA process. Also, many different cytokines have been detected in OA and these molecules lead to the production of degradative enzymes. Meniscal traumas cause inflammation in the joint cavity and when not treated, can often lead to osteoarthritis and total knee arthroplasty. In response to traumatic injury, global gene expression is activated, resulting in increased expression of inflammatory mediators, cartilage-degrading proteinases, and stress-induced intracellular signals. Moreover, injury stimulates the release of reactive oxygen species (ROS) that induce chondrocyte death and activation of stress-induced kinases that upregulate MMP-13, ADAMTS-5, and TNF-α. The current study aims to evaluate the cytokine presence in OA and meniscal tear (MT) synovial fluids and their possible contribution to the progression of OA after meniscal tear. For this purpose, synovial fluid from OA (N=32) and meniscal tear (N=8) were obtained from patients undergoing total knee arthroplasty or meniscectomy, respectively. Cytokine profiles were assembled using a custom 22-plex Xmap assay on a LuminexFlexMap instrument. Two of the important cytokines identified (IL-8, GroA) were used to treat normal cartilage explants (3mm diameter) for 14 days. Media and tissues were harvested at different time points and assessed for GAG production. Additionally, tissues were analysed histologically. After the stimulation, media was also assessed for the expression of cytokines and degradative enzymes. Screening of OA and MT synovial fluids identified upregulation of the same inflammatory cytokines, although as expected, higher levels were identified in OA. GAG content in tissue was decreased by the 14th day in all conditions tested and it was further decreased in the presence of GROa. IL-8 does not seem to cause severe degradation in cartilage explants in contrast to GROa, which in the presence or not of IL-8 causes phenotypical changes similar to osteoarthritis. Finally, the levels of ΜΜP-13 were increased after the stimulation of cartilage explants. This fact confirms the cartilage degradation. The above data support the hypothesis that trauma leading to meniscal tear can cause osteoarthritic-like changes due to biological and inflammatory conditions, in addition to biomechanical, that are present in the knee joint."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της έκφρασης των γονιδίων και πρωτεϊνών του σηματοδοτικού μονοπατιού TGF-b σε άτομα με ασθένειες του μεταβολισμού των οστών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ριζοπούλου Ειρήνη"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Το σηματοδοτικό μονοπάτι TGF-β/BMP διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο σχηματισμό των οστών και αλληλεπιδρά με πολλά άλλα μονοπάτια σηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων αυτών των MAPK, Wnt, Hedgehog, Notch και FGF. Διάφορες διαταραχές που επηρεάζουν τα παραπάνω σηματοδοτικά μονοπάτια έχουν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση μυοσκελετικών νοσημάτων, όπως η οστεοαρθρίτιδα. Η οστεοαρθρίτιδα αποτελεί μια εκφυλιστική πάθηση των αρθρώσεων, η οποία εμφανίζεται κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα. Επηρεάζει ολόκληρη την άρθρωση και χαρακτηρίζεται κυρίως από αποδόμηση του αρθρικού χόνδρου. Θεωρείται ως μια ετερογενής και πολυπαραγοντική νόσος, στην εμφάνιση και εξέλιξη της οποίας έχει βρεθεί ότι συμμετέχουν γενετικοί, μηχανικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια η επιστημονική έρευνα έχει στραφεί στη διερεύνηση του ρόλου της φλεγμονής στην παθογένεια της οστεοαρθρίτιδας, καθώς έχει δειχθεί ότι η φλεγμονή του αρθρικού υμένα αποτελεί βασική εκδήλωση της νόσου και έναν κύριο αιτιοπαθογενετικό παράγοντα της αρθρικής βλάβης. Μάλιστα, έχει ανιχνευτεί ένας μεγάλος αριθμός φλεγμονωδών κυτταροκινών στην οστεοαρθρίτιδα, που οδηγούν στην αυξημένη παραγωγή πρωτεολυτικών ενζύμων υπεύθυνων για την καταστροφή του αρθρικού χόνδρου. Επιπλέον, ο τραυματισμός του μηνίσκου προκαλεί συνήθως φλεγμονή στην αρθρική κοιλότητα, η οποία, αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, συχνά οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα. Συγκεκριμένα, έχουν παρατηρηθεί δομικές, μηχανικές και βιολογικές αλλαγές στην άρθρωση, οι οποίες τελικά οδηγούν στην εκφύλιση του αρθρικού χόνδρου. Παρατηρείται αυξημένη έκφραση φλεγμονωδών κυτταροκινών και πρωτεολυτικών ενζύμων (π.χ. ΜMP-13, ADAMTS-5), ενώ η απελευθέρωση ελεύθερων ριζών οξυγόνου (ROS) προκαλεί κυτταρικό θάνατο. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η παρουσία κυτταροκινών στο αρθρικό υγρό γονάτων με οστεοαρθρίτιδα και με ρήξη μηνίσκου καθώς και ο ρόλος τους στην εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας. Αναλυτικότερα, συλλέχθηκε αρθρικό υγρό από ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα (N=32) και με ρήξη μηνίσκου (N=8), οι οποίοι υπεβλήθησαν σε αρθροπλαστική γόνατος ή μηνισκεκτομή, αντίστοιχα. Μετρήθηκαν 22 φλεγμονώδεις κυτταροκίνες με την τεχνική της multiplex ELISA (LuminexxMAP 200). Δυο εξ’ αυτών (IL-8, GroA) χρησιμοποιήθηκαν για επίδραση σε καλλιέργειες φυσιολογικών δισκίων χόνδρου για 14 ημέρες. Ακολούθησε μέτρηση των γλυκοζαμινογλυκανών (GAGs) στον ιστό και το υπερκείμενο της καλλιέργειας και ιστολογική ανάλυση. Επίσης μετρήθηκαν οι εκκρινόμενες κυτταροκίνες και διάφορα πρωτεολυτικά ένζυμα. Η μελέτη του αρθρικού υγρού των ασθενών με οστεοαρθρίτιδα και ρήξη μηνίσκου ανέδειξε παρόμοιο προφίλ κυτταροκινών και στις δυο ομάδες, με αυξημένα επίπεδα στους ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα. Τα επίπεδα των GAGs μειώθηκαν στους ιστούς που καλλιεργήθηκαν, με παράλληλη αύξηση στο υπερκείμενο της καλλιέργειας. Το φαινόμενο αυτό παρατηρήθηκε εντονότερο παρουσία της GROa. Ιστολογικά, η IL8 δεν φαίνεται να προκαλεί σημαντικές αλλοιώσεις, σε αντίθεση με την GROa, που σε συνδυασμό ή όχι με την IL8 επιφέρει αλλοιώσεις παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται στην οστεοαρθρίτιδα. Τέλος, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων της MMP-13 μετά την επίδραση των καλλιεργειών με IL-8 και GROa, γεγονός που επιβεβαιώνει την αποδόμηση του αρθρικού χόνδρου. Τα παραπάνω αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι κυτταροκίνες που εκλύονται κατά τον τραυματισμό του μηνίσκου μπορούν να προκαλέσουν οστεοαρθριτικές αλλαγές που οφείλονται σε βιολογικά - φλεγμονώδη αίτια, εκτός από τα εμβιομηχανικά, που εμφανίζονται στην άρθρωση μετά από τον τραυματισμό.","TGF-β/BMP signaling exhibits critical regulatory functions in osteoblast differentiation and bone formation. It is widely recognized that there is a cross-talk between TGF-β/BMP signaling and many other major signaling pathways such as MAPK, Wnt, Hedgehog, Notch and FGF. Perturbations of TFG-β/BMP signaling have been implicated in multiple bone diseases including osteoarthritis. Osteoarthritis (OA) is a common degenerative joint disorder, with higher incidence at ages over 60 years. It is a disease that affects all elements of the joint, with most prominent the articular cartilage. It is considered a complex, multi-factorial disease with genetic, mechanic and environmental components leading to the degeneration of cartilage. Scientific research in the last years has focused on the impact of synovial inflammation in osteoarthritis. There is increasing evidence that inflammatory mediators play a pivotal role in the initiation and perpetuation of the OA process. Also, many different cytokines have been detected in OA and these molecules lead to the production of degradative enzymes. Meniscal traumas cause inflammation in the joint cavity and when not treated, can often lead to osteoarthritis and total knee arthroplasty. In response to traumatic injury, global gene expression is activated, resulting in increased expression of inflammatory mediators, cartilage-degrading proteinases, and stress-induced intracellular signals. Moreover, injury stimulates the release of reactive oxygen species (ROS) that induce chondrocyte death and activation of stress-induced kinases that upregulate MMP-13, ADAMTS-5, and TNF-α. The current study aims to evaluate the cytokine presence in OA and meniscal tear (MT) synovial fluids and their possible contribution to the progression of OA after meniscal tear. For this purpose, synovial fluid from OA (N=32) and meniscal tear (N=8) were obtained from patients undergoing total knee arthroplasty or meniscectomy, respectively. Cytokine profiles were assembled using a custom 22-plex Xmap assay on a LuminexFlexMap instrument. Two of the important cytokines identified (IL-8, GroA) were used to treat normal cartilage explants (3mm diameter) for 14 days. Media and tissues were harvested at different time points and assessed for GAG production. Additionally, tissues were analysed histologically. After the stimulation, media was also assessed for the expression of cytokines and degradative enzymes. Screening of OA and MT synovial fluids identified upregulation of the same inflammatory cytokines, although as expected, higher levels were identified in OA. GAG content in tissue was decreased by the 14th day in all conditions tested and it was further decreased in the presence of GROa. IL-8 does not seem to cause severe degradation in cartilage explants in contrast to GROa, which in the presence or not of IL-8 causes phenotypical changes similar to osteoarthritis. Finally, the levels of ΜΜP-13 were increased after the stimulation of cartilage explants. This fact confirms the cartilage degradation. The above data support the hypothesis that trauma leading to meniscal tear can cause osteoarthritic-like changes due to biological and inflammatory conditions, in addition to biomechanical, that are present in the knee joint."],"dc:identifier":["uoadl:1318644","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318644"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη της έκφρασης των γονιδίων και πρωτεϊνών του σηματοδοτικού μονοπατιού TGF-b σε άτομα με ασθένειες του μεταβολισμού των οστών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:25Z"}