{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318656"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318656","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της καταλυτικής δραστικότητας τρισαμιδοαμινικών συμπλόκων των στοιχείων μετάπτωσης σε αντιδράσεις ελεγχόμενου ριζικού πολυμερισμού","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετάται η καταλυτική δραστικότητα μιας νέας οικογένειας συμπλόκων του CoII ως προς αντιδράσεις ελεγχόμενου ριζικού πολυμερισμού (CRP). Τα σύμπλοκα αυτά φέρουν μία σειρά τριανιοντικών τριφαινυλαμιδο-αμινικών υποκαταστατών με διαφορετικές πλευρικές ομάδες (αρυλο-, ακυλο-, αλκυλο-) και έχουν γεωμετρία παραμορφωμένης τριγωνικής πυραμίδας. Σε δύο περιπτώσεις, ένα μόριο ακετονιτριλίου καταλαμβάνει την πέμπτη θέση σύμπλεξης. Ηλεκτροχημικές μελέτες δείχνουν ότι σύμπλοκα με αρυλο- και αλκυλο-ομάδες στους υποκατάστατες εμφανίζουν αντιστρεπτά ή ημιαντιστρεπτά κύματα που αποδίδονται στο οξειδοαναγωγικό ζεύγος CoII/CoIII, και οι τιμές δυναμικού κυμαίνονται σε εύρος 575 mV. Από την άλλη πλευρά, σύμπλοκα που οι υποκαταστάτες τους φέρουν ακυλο-ομάδες (δέκτες ηλεκτρονιακής πυκνότητας) εμφανίζουν μη αντιστρεπτά ανοδικά κύματα σε υψηλά δυναμικά, στα οποία μπορεί να συνεισφέρει και οξείδωση των υποκαταστατών. Η καταλυτική δραστικότητα των συμπλόκων ως προς την αντίδραση CRP μελετήθηκε με δύο μονομερή, το στυρένιο (St) και τον μεθακρυλικό μεθυλεστέρα (MMA), σε διάφορους διαλύτες. Σε τολουόλιο, τα σύμπλοκα 2 και 4-6 δίνουν καλές αποδόσεις (60-90%), ενώ άλλα (3 και 7) παρέχουν καλύτερο έλεγχο στις αντιδράσεις πολυμερισμού, αλλά με χαμηλότερες αποδόσεις (12-16% για το PS και 30-45% για το PMMA). Σε THF, παρατηρούνται μεγαλύτερες αποδόσεις και καλύτερος έλεγχος του πολυμερισμού του St (σύμπλοκα 3 και 7) και του MMA (2 και 7). Ο στερεοχημικός παράγοντας δείχνει να παίζει ουσιαστικό ρόλο, αφού τα σύμπλοκα του CoII με τη λιγότερο παρεμποδισμένη πέμπτη θέση σύμπλεξης παρουσιάζουν μεγαλύτερη δραστικότητα και καλύτερο έλεγχο της αντίδρασης. Τα λαμβανόμενα πολυμερή είναι κυρίως συνδιοτακτικά, με λίγες εξαιρέσεις, όπου εμφανίζονται ασυνήθιστα υψηλά ποσοστά ισοτακτικών τριάδων. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις τα μοριακά βάρη των λαμβανόμενων πολυμερών εμφανίζουν διμοριακές κατανομές, οι οποίες όμως δεν είναι πολύ ευρείες (1,40-2,00). Το δεδομένο αυτό αποτελέι ισχυρή ένδειξη ότι η αντίδραση χωρεί μέσω δύο παράλληλων μηχανισμών.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετάται η καταλυτική δραστικότητα μιας νέας οικογένειας συμπλόκων του CoII ως προς αντιδράσεις ελεγχόμενου ριζικού πολυμερισμού (CRP). Τα σύμπλοκα αυτά φέρουν μία σειρά τριανιοντικών τριφαινυλαμιδο-αμινικών υποκαταστατών με διαφορετικές πλευρικές ομάδες (αρυλο-, ακυλο-, αλκυλο-) και έχουν γεωμετρία παραμορφωμένης τριγωνικής πυραμίδας. Σε δύο περιπτώσεις, ένα μόριο ακετονιτριλίου καταλαμβάνει την πέμπτη θέση σύμπλεξης. Ηλεκτροχημικές μελέτες δείχνουν ότι σύμπλοκα με αρυλο- και αλκυλο-ομάδες στους υποκατάστατες εμφανίζουν αντιστρεπτά ή ημιαντιστρεπτά κύματα που αποδίδονται στο οξειδοαναγωγικό ζεύγος CoII/CoIII, και οι τιμές δυναμικού κυμαίνονται σε εύρος 575 mV. Από την άλλη πλευρά, σύμπλοκα που οι υποκαταστάτες τους φέρουν ακυλο-ομάδες (δέκτες ηλεκτρονιακής πυκνότητας) εμφανίζουν μη αντιστρεπτά ανοδικά κύματα σε υψηλά δυναμικά, στα οποία μπορεί να συνεισφέρει και οξείδωση των υποκαταστατών. Η καταλυτική δραστικότητα των συμπλόκων ως προς την αντίδραση CRP μελετήθηκε με δύο μονομερή, το στυρένιο (St) και τον μεθακρυλικό μεθυλεστέρα (MMA), σε διάφορους διαλύτες. Σε τολουόλιο, τα σύμπλοκα 2 και 4-6 δίνουν καλές αποδόσεις (60-90%), ενώ άλλα (3 και 7) παρέχουν καλύτερο έλεγχο στις αντιδράσεις πολυμερισμού, αλλά με χαμηλότερες αποδόσεις (12-16% για το PS και 30-45% για το PMMA). Σε THF, παρατηρούνται μεγαλύτερες αποδόσεις και καλύτερος έλεγχος του πολυμερισμού του St (σύμπλοκα 3 και 7) και του MMA (2 και 7). Ο στερεοχημικός παράγοντας δείχνει να παίζει ουσιαστικό ρόλο, αφού τα σύμπλοκα του CoII με τη λιγότερο παρεμποδισμένη πέμπτη θέση σύμπλεξης παρουσιάζουν μεγαλύτερη δραστικότητα και καλύτερο έλεγχο της αντίδρασης. Τα λαμβανόμενα πολυμερή είναι κυρίως συνδιοτακτικά, με λίγες εξαιρέσεις, όπου εμφανίζονται ασυνήθιστα υψηλά ποσοστά ισοτακτικών τριάδων. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις τα μοριακά βάρη των λαμβανόμενων πολυμερών εμφανίζουν διμοριακές κατανομές, οι οποίες όμως δεν είναι πολύ ευρείες (1,40-2,00). Το δεδομένο αυτό αποτελέι ισχυρή ένδειξη ότι η αντίδραση χωρεί μέσω δύο παράλληλων μηχανισμών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ραπτόπουλος Γρηγόριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:25:25Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318656"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318656","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318656","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318656","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318656","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ραπτόπουλος Γρηγόριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318656","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318656"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετάται η καταλυτική δραστικότητα μιας νέας οικογένειας συμπλόκων του CoII ως προς αντιδράσεις ελεγχόμενου ριζικού πολυμερισμού (CRP). Τα σύμπλοκα αυτά φέρουν μία σειρά τριανιοντικών τριφαινυλαμιδο-αμινικών υποκαταστατών με διαφορετικές πλευρικές ομάδες (αρυλο-, ακυλο-, αλκυλο-) και έχουν γεωμετρία παραμορφωμένης τριγωνικής πυραμίδας. Σε δύο περιπτώσεις, ένα μόριο ακετονιτριλίου καταλαμβάνει την πέμπτη θέση σύμπλεξης. Ηλεκτροχημικές μελέτες δείχνουν ότι σύμπλοκα με αρυλο- και αλκυλο-ομάδες στους υποκατάστατες εμφανίζουν αντιστρεπτά ή ημιαντιστρεπτά κύματα που αποδίδονται στο οξειδοαναγωγικό ζεύγος CoII/CoIII, και οι τιμές δυναμικού κυμαίνονται σε εύρος 575 mV. Από την άλλη πλευρά, σύμπλοκα που οι υποκαταστάτες τους φέρουν ακυλο-ομάδες (δέκτες ηλεκτρονιακής πυκνότητας) εμφανίζουν μη αντιστρεπτά ανοδικά κύματα σε υψηλά δυναμικά, στα οποία μπορεί να συνεισφέρει και οξείδωση των υποκαταστατών. Η καταλυτική δραστικότητα των συμπλόκων ως προς την αντίδραση CRP μελετήθηκε με δύο μονομερή, το στυρένιο (St) και τον μεθακρυλικό μεθυλεστέρα (MMA), σε διάφορους διαλύτες. Σε τολουόλιο, τα σύμπλοκα 2 και 4-6 δίνουν καλές αποδόσεις (60-90%), ενώ άλλα (3 και 7) παρέχουν καλύτερο έλεγχο στις αντιδράσεις πολυμερισμού, αλλά με χαμηλότερες αποδόσεις (12-16% για το PS και 30-45% για το PMMA). Σε THF, παρατηρούνται μεγαλύτερες αποδόσεις και καλύτερος έλεγχος του πολυμερισμού του St (σύμπλοκα 3 και 7) και του MMA (2 και 7). Ο στερεοχημικός παράγοντας δείχνει να παίζει ουσιαστικό ρόλο, αφού τα σύμπλοκα του CoII με τη λιγότερο παρεμποδισμένη πέμπτη θέση σύμπλεξης παρουσιάζουν μεγαλύτερη δραστικότητα και καλύτερο έλεγχο της αντίδρασης. Τα λαμβανόμενα πολυμερή είναι κυρίως συνδιοτακτικά, με λίγες εξαιρέσεις, όπου εμφανίζονται ασυνήθιστα υψηλά ποσοστά ισοτακτικών τριάδων. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις τα μοριακά βάρη των λαμβανόμενων πολυμερών εμφανίζουν διμοριακές κατανομές, οι οποίες όμως δεν είναι πολύ ευρείες (1,40-2,00). Το δεδομένο αυτό αποτελέι ισχυρή ένδειξη ότι η αντίδραση χωρεί μέσω δύο παράλληλων μηχανισμών.","The present work studies the catalytic reactivity of a new family of tripodal CoII complexes towards controlled radical polymerization (CRP) reactions. These complexes bear trianionic triphenylamido-amine ligands with a variety of pendant arms (aryl, acyl, alkyl), and feature a distorted trigonal-pyramidal geometry. In two cases, the presence of acetonitrile adds a fifth moiety to the coordination sphere. Electrochemical data establish that all aryl- and alkyl-armed ligands give rise to reversible or semi-reversible CoII/CoIII couples, with redox potentials ranging by as much as 575 mV. On the other hand, the electron-withdrawing acyl-armed ligands demonstrate irreversible features, exhibiting anodic waves at positive voltages, for which ligand participation cannot be excluded. The catalytic reactivity of these complexes towards the CRP of styrene (St) and methyl methacrylate (MMA) has been studied in various solvents. In toluene, compounds 2 and 4-6, give high yields of polymers (60-90%), whereas 3 and 7 provide lower yields (12-16% for PS and 30-45% for PMMA). In THF, higher yields and better control of the polymerization of St (complexes 3 and 7) and MMA (2 and 7) are observed. The steric factor seems to play an essential role, since CoII compounds that feature a less hindered fifth coordination site show the highest reactivity and better control over polymerization. The polymers obtained are predominately syndiotactic, with a few exceptions that exhibit unusually high ratios of isotactic triads. Interestingly, in many cases, the polymers obtained feature bimodal distributions, while the molecular weight distributions are not very broad (1.40-2.00), and this strongly indicates that two parallel mechanisms may be in operation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της καταλυτικής δραστικότητας τρισαμιδοαμινικών συμπλόκων των στοιχείων μετάπτωσης σε αντιδράσεις ελεγχόμενου ριζικού πολυμερισμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ραπτόπουλος Γρηγόριος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετάται η καταλυτική δραστικότητα μιας νέας οικογένειας συμπλόκων του CoII ως προς αντιδράσεις ελεγχόμενου ριζικού πολυμερισμού (CRP). Τα σύμπλοκα αυτά φέρουν μία σειρά τριανιοντικών τριφαινυλαμιδο-αμινικών υποκαταστατών με διαφορετικές πλευρικές ομάδες (αρυλο-, ακυλο-, αλκυλο-) και έχουν γεωμετρία παραμορφωμένης τριγωνικής πυραμίδας. Σε δύο περιπτώσεις, ένα μόριο ακετονιτριλίου καταλαμβάνει την πέμπτη θέση σύμπλεξης. Ηλεκτροχημικές μελέτες δείχνουν ότι σύμπλοκα με αρυλο- και αλκυλο-ομάδες στους υποκατάστατες εμφανίζουν αντιστρεπτά ή ημιαντιστρεπτά κύματα που αποδίδονται στο οξειδοαναγωγικό ζεύγος CoII/CoIII, και οι τιμές δυναμικού κυμαίνονται σε εύρος 575 mV. Από την άλλη πλευρά, σύμπλοκα που οι υποκαταστάτες τους φέρουν ακυλο-ομάδες (δέκτες ηλεκτρονιακής πυκνότητας) εμφανίζουν μη αντιστρεπτά ανοδικά κύματα σε υψηλά δυναμικά, στα οποία μπορεί να συνεισφέρει και οξείδωση των υποκαταστατών. Η καταλυτική δραστικότητα των συμπλόκων ως προς την αντίδραση CRP μελετήθηκε με δύο μονομερή, το στυρένιο (St) και τον μεθακρυλικό μεθυλεστέρα (MMA), σε διάφορους διαλύτες. Σε τολουόλιο, τα σύμπλοκα 2 και 4-6 δίνουν καλές αποδόσεις (60-90%), ενώ άλλα (3 και 7) παρέχουν καλύτερο έλεγχο στις αντιδράσεις πολυμερισμού, αλλά με χαμηλότερες αποδόσεις (12-16% για το PS και 30-45% για το PMMA). Σε THF, παρατηρούνται μεγαλύτερες αποδόσεις και καλύτερος έλεγχος του πολυμερισμού του St (σύμπλοκα 3 και 7) και του MMA (2 και 7). Ο στερεοχημικός παράγοντας δείχνει να παίζει ουσιαστικό ρόλο, αφού τα σύμπλοκα του CoII με τη λιγότερο παρεμποδισμένη πέμπτη θέση σύμπλεξης παρουσιάζουν μεγαλύτερη δραστικότητα και καλύτερο έλεγχο της αντίδρασης. Τα λαμβανόμενα πολυμερή είναι κυρίως συνδιοτακτικά, με λίγες εξαιρέσεις, όπου εμφανίζονται ασυνήθιστα υψηλά ποσοστά ισοτακτικών τριάδων. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις τα μοριακά βάρη των λαμβανόμενων πολυμερών εμφανίζουν διμοριακές κατανομές, οι οποίες όμως δεν είναι πολύ ευρείες (1,40-2,00). Το δεδομένο αυτό αποτελέι ισχυρή ένδειξη ότι η αντίδραση χωρεί μέσω δύο παράλληλων μηχανισμών.","The present work studies the catalytic reactivity of a new family of tripodal CoII complexes towards controlled radical polymerization (CRP) reactions. These complexes bear trianionic triphenylamido-amine ligands with a variety of pendant arms (aryl, acyl, alkyl), and feature a distorted trigonal-pyramidal geometry. In two cases, the presence of acetonitrile adds a fifth moiety to the coordination sphere. Electrochemical data establish that all aryl- and alkyl-armed ligands give rise to reversible or semi-reversible CoII/CoIII couples, with redox potentials ranging by as much as 575 mV. On the other hand, the electron-withdrawing acyl-armed ligands demonstrate irreversible features, exhibiting anodic waves at positive voltages, for which ligand participation cannot be excluded. The catalytic reactivity of these complexes towards the CRP of styrene (St) and methyl methacrylate (MMA) has been studied in various solvents. In toluene, compounds 2 and 4-6, give high yields of polymers (60-90%), whereas 3 and 7 provide lower yields (12-16% for PS and 30-45% for PMMA). In THF, higher yields and better control of the polymerization of St (complexes 3 and 7) and MMA (2 and 7) are observed. The steric factor seems to play an essential role, since CoII compounds that feature a less hindered fifth coordination site show the highest reactivity and better control over polymerization. The polymers obtained are predominately syndiotactic, with a few exceptions that exhibit unusually high ratios of isotactic triads. Interestingly, in many cases, the polymers obtained feature bimodal distributions, while the molecular weight distributions are not very broad (1.40-2.00), and this strongly indicates that two parallel mechanisms may be in operation."],"dc:identifier":["uoadl:1318656","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318656"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη της καταλυτικής δραστικότητας τρισαμιδοαμινικών συμπλόκων των στοιχείων μετάπτωσης σε αντιδράσεις ελεγχόμενου ριζικού πολυμερισμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:25Z"}