{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318676"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318676","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της μεθυλίωσης των γονιδίων RASSF1A, BRMS1, SOX17 σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου","abstract":"Ο καρκίνος του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) είναι ο τρίτος πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και στις γυναίκες. Σε αντίθεση με τα φυσιολογικά, τα καρκινικά κύτταρα χαρακτηρίζονται από ειδικά πρότυπα υπερμεθυλίωσης στις CpG νησίδες των υποκινητών ορισμένων γονιδίων. Η μεθυλίωση των CpG νησίδων στον καρκίνο συνδέεται με τη φυσιολογική σίγαση της μεταγραφής τους και αποτελεί, επιπρόσθετα με τη μετάλλαξη, μηχανισμό σίγασης ογκοκατασταλτικών γονιδίων. Σκοπός της ερευνητικής αυτής εργασίας είναι η μελέτη της μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων RASSF1A, SOX17 και BRMS1 σε cell free DNA (DNA ελεύθερο κυττάρου) απομονωμένο από πλάσμα και από τομές ιστών και η συσχέτιση των αποτελεσμάτων με τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Μελετήθηκαν 107 δείγματα πλάσματος και 20 τομές παραφίνης που ελήφθησαν από ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου.Tα 65 δείγματα προέρχονται από ασθενείς με διαγνωσμένη μετάσταση (μεταστατικοί) ενώ τα 42 από ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου. Οι 19 τομές παραφίνης προέρχονται από τους αντίστοιχους ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο και μια από ασθενή με μετάσταση. Επιπλέον χρησιμοποιήθηκαν 49 δείγματα πλάσματος από υγιείς δότες για το SOX17 και 43 για το RASSF1A. Αρχικά το cell free DNA απομονώθηκε από 200μL πλάσματος ασθενών. Το απομονωμένο DNA τροποποιήθηκε με όξινο θειώδες νάτριο και υποβλήθηκε σε Methylation Specific PCR (MSP). Η αρχή της μεθόδου βασίζεται στις διαφορές στην αλληλουχία που προκαλεί η κατεργασία του DNA με όξινο θειώδες νάτριο και στη χρήση διαφορετικών ζευγών εκκινητών που αναγνωρίζουν τη μεθυλιωμένη και τη μη μεθυλιωμένη αλληλουχία αντίστοιχα .Τέλος τα αποτελέσματα εξετάστηκαν με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης και χρώση με βρωμιούχο αιθίδιο. Για το BRMS1 στα πρώτα 50 δείγματα τα αποτελέσματα δεν ήταν ενθαρρυντικά (0/50) και αποφασίσαμε να μην συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα καθώς ο όγκος του δείγματος μετά την επεξεργασία με όξινο θειώδες νάτριο είναι πολύ μικρός (10μl). Ο υποκινητής του γονιδίου SOX17 βρέθηκε μεθυλιωμένος στα δείγματα πλάσματος στο 7,1% (3/42) των ασθενών με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου, στο 38,4% (25/65) των μεταστατικών ασθενών και στις τομές ιστών σε παραφίνη στο 52,6% (10/19) των ασθενών με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου και στη μια τομή ιστού σε παραφίνη ενός μεταστατικού ασθενή. Ο υποκινητής του γονιδίου RASSF1A βρέθηκε μεθυλιωμένος στα δείγματα πλάσματος στο 4,6% (3/65) των μεταστατικών ασθενών και μόνο σε μια τομή παραφίνης ασθενή με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου (5,2 %). Τέλος, το γεγονός ότι ο υποκινητής του SOX17 βρέθηκε μεθυλιωμένος, κυρίως στους ασθενείς με διαγνωσμένη μετάσταση, και υπήρξε στατιστικά σημαντική σχέση της μεθυλίωσης του με το στάδιο της νόσου ,μπορεί να αποτελέσει την έναρξη ενός νέου κύκλου ερευνών με σκοπό την εύρεση ενός νέου προγνωστικού δείκτη.","abstract_html":"Ο καρκίνος του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) είναι ο τρίτος πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και στις γυναίκες. Σε αντίθεση με τα φυσιολογικά, τα καρκινικά κύτταρα χαρακτηρίζονται από ειδικά πρότυπα υπερμεθυλίωσης στις CpG νησίδες των υποκινητών ορισμένων γονιδίων. Η μεθυλίωση των CpG νησίδων στον καρκίνο συνδέεται με τη φυσιολογική σίγαση της μεταγραφής τους και αποτελεί, επιπρόσθετα με τη μετάλλαξη, μηχανισμό σίγασης ογκοκατασταλτικών γονιδίων. Σκοπός της ερευνητικής αυτής εργασίας είναι η μελέτη της μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων RASSF1A, SOX17 και BRMS1 σε cell free DNA (DNA ελεύθερο κυττάρου) απομονωμένο από πλάσμα και από τομές ιστών και η συσχέτιση των αποτελεσμάτων με τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Μελετήθηκαν 107 δείγματα πλάσματος και 20 τομές παραφίνης που ελήφθησαν από ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου.Tα 65 δείγματα προέρχονται από ασθενείς με διαγνωσμένη μετάσταση (μεταστατικοί) ενώ τα 42 από ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου. Οι 19 τομές παραφίνης προέρχονται από τους αντίστοιχους ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο και μια από ασθενή με μετάσταση. Επιπλέον χρησιμοποιήθηκαν 49 δείγματα πλάσματος από υγιείς δότες για το SOX17 και 43 για το RASSF1A. Αρχικά το cell free DNA απομονώθηκε από 200μL πλάσματος ασθενών. Το απομονωμένο DNA τροποποιήθηκε με όξινο θειώδες νάτριο και υποβλήθηκε σε Methylation Specific PCR (MSP). Η αρχή της μεθόδου βασίζεται στις διαφορές στην αλληλουχία που προκαλεί η κατεργασία του DNA με όξινο θειώδες νάτριο και στη χρήση διαφορετικών ζευγών εκκινητών που αναγνωρίζουν τη μεθυλιωμένη και τη μη μεθυλιωμένη αλληλουχία αντίστοιχα .Τέλος τα αποτελέσματα εξετάστηκαν με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης και χρώση με βρωμιούχο αιθίδιο. Για το BRMS1 στα πρώτα 50 δείγματα τα αποτελέσματα δεν ήταν ενθαρρυντικά (0/50) και αποφασίσαμε να μην συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα καθώς ο όγκος του δείγματος μετά την επεξεργασία με όξινο θειώδες νάτριο είναι πολύ μικρός (10μl). Ο υποκινητής του γονιδίου SOX17 βρέθηκε μεθυλιωμένος στα δείγματα πλάσματος στο 7,1% (3/42) των ασθενών με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου, στο 38,4% (25/65) των μεταστατικών ασθενών και στις τομές ιστών σε παραφίνη στο 52,6% (10/19) των ασθενών με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου και στη μια τομή ιστού σε παραφίνη ενός μεταστατικού ασθενή. Ο υποκινητής του γονιδίου RASSF1A βρέθηκε μεθυλιωμένος στα δείγματα πλάσματος στο 4,6% (3/65) των μεταστατικών ασθενών και μόνο σε μια τομή παραφίνης ασθενή με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου (5,2 %). Τέλος, το γεγονός ότι ο υποκινητής του SOX17 βρέθηκε μεθυλιωμένος, κυρίως στους ασθενείς με διαγνωσμένη μετάσταση, και υπήρξε στατιστικά σημαντική σχέση της μεθυλίωσης του με το στάδιο της νόσου ,μπορεί να αποτελέσει την έναρξη ενός νέου κύκλου ερευνών με σκοπό την εύρεση ενός νέου προγνωστικού δείκτη.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρκάκη Ευανθία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:25:25Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318676"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318676","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318676","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318676","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318676","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρκάκη Ευανθία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318676","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318676"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) είναι ο τρίτος πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και στις γυναίκες. Σε αντίθεση με τα φυσιολογικά, τα καρκινικά κύτταρα χαρακτηρίζονται από ειδικά πρότυπα υπερμεθυλίωσης στις CpG νησίδες των υποκινητών ορισμένων γονιδίων. Η μεθυλίωση των CpG νησίδων στον καρκίνο συνδέεται με τη φυσιολογική σίγαση της μεταγραφής τους και αποτελεί, επιπρόσθετα με τη μετάλλαξη, μηχανισμό σίγασης ογκοκατασταλτικών γονιδίων. Σκοπός της ερευνητικής αυτής εργασίας είναι η μελέτη της μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων RASSF1A, SOX17 και BRMS1 σε cell free DNA (DNA ελεύθερο κυττάρου) απομονωμένο από πλάσμα και από τομές ιστών και η συσχέτιση των αποτελεσμάτων με τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Μελετήθηκαν 107 δείγματα πλάσματος και 20 τομές παραφίνης που ελήφθησαν από ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου.Tα 65 δείγματα προέρχονται από ασθενείς με διαγνωσμένη μετάσταση (μεταστατικοί) ενώ τα 42 από ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου. Οι 19 τομές παραφίνης προέρχονται από τους αντίστοιχους ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο και μια από ασθενή με μετάσταση. Επιπλέον χρησιμοποιήθηκαν 49 δείγματα πλάσματος από υγιείς δότες για το SOX17 και 43 για το RASSF1A. Αρχικά το cell free DNA απομονώθηκε από 200μL πλάσματος ασθενών. Το απομονωμένο DNA τροποποιήθηκε με όξινο θειώδες νάτριο και υποβλήθηκε σε Methylation Specific PCR (MSP). Η αρχή της μεθόδου βασίζεται στις διαφορές στην αλληλουχία που προκαλεί η κατεργασία του DNA με όξινο θειώδες νάτριο και στη χρήση διαφορετικών ζευγών εκκινητών που αναγνωρίζουν τη μεθυλιωμένη και τη μη μεθυλιωμένη αλληλουχία αντίστοιχα .Τέλος τα αποτελέσματα εξετάστηκαν με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης και χρώση με βρωμιούχο αιθίδιο. Για το BRMS1 στα πρώτα 50 δείγματα τα αποτελέσματα δεν ήταν ενθαρρυντικά (0/50) και αποφασίσαμε να μην συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα καθώς ο όγκος του δείγματος μετά την επεξεργασία με όξινο θειώδες νάτριο είναι πολύ μικρός (10μl). Ο υποκινητής του γονιδίου SOX17 βρέθηκε μεθυλιωμένος στα δείγματα πλάσματος στο 7,1% (3/42) των ασθενών με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου, στο 38,4% (25/65) των μεταστατικών ασθενών και στις τομές ιστών σε παραφίνη στο 52,6% (10/19) των ασθενών με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου και στη μια τομή ιστού σε παραφίνη ενός μεταστατικού ασθενή. Ο υποκινητής του γονιδίου RASSF1A βρέθηκε μεθυλιωμένος στα δείγματα πλάσματος στο 4,6% (3/65) των μεταστατικών ασθενών και μόνο σε μια τομή παραφίνης ασθενή με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου (5,2 %). Τέλος, το γεγονός ότι ο υποκινητής του SOX17 βρέθηκε μεθυλιωμένος, κυρίως στους ασθενείς με διαγνωσμένη μετάσταση, και υπήρξε στατιστικά σημαντική σχέση της μεθυλίωσης του με το στάδιο της νόσου ,μπορεί να αποτελέσει την έναρξη ενός νέου κύκλου ερευνών με σκοπό την εύρεση ενός νέου προγνωστικού δείκτη.","Colon cancer is the third most commonly diagnosed cancer in men and women. In contrast to the normal, tumor cells are characterized by specific hypermethylation patterns in CpG islands of the promoters of certain genes. Methylation of CpG islands in cancer is related to the physiological silencing of transcription and is, in addition to the presence of mutations, another silencing mechanism of tumor suppressor genes. The purpose of this study is to evaluate the promoter methylation of three genes RASSF1A, SOX17 and BRMS1 in cell free DNA isolated from plasma and tissue sections(FFPEs) from the same patients and correlation of the results with the clinicopathological characteristics of patients. 107 plasma samples and 20 paraffin sections from patients with colorectal cancer were analysed. 65 samples were from patients with diagnosed metastasis (metastatic) and 42 from patients with resectable primary tumor. 19 paraffin sections were from the primary tumor of the same patients and one paraffin section was from a patient with diagnosed metastasis. As controls we used 49 plasma samples from healthy donors for SOX17 and 43 for RASSF1A. Initially, cell-free DNA was isolated from 200mL plasma . Isolated DNA was modified with sodium bisulfite (SB) and then it was subjected to Methylation Specific PCR (MSP). This method is based on the differences in the sequence of DNA that causes SB treatment and on the use of different primer pairs that specifically recognize methylated and unmethylated sequences respectively. Finally our MSP products were examined by agarose gel electrophoresis and ethidium bromide staining. For BRMS1, our results for the first 50 samples were very dissapointing (0/50) , so we decided not to continue with the remaining samples as the volume of the sample after treatment with sodium bisulfite is very limited (10ml). SOX17 gene promoter was found to be methylated in plasma samples of 3/42 (7,1%) patients with resectable primary tumor ,in plasma samples of 25/65 (38,4%) metastatic petients , in the tissue sections of 10/19 (52,6%) patients with resectable primary tumor and in the one tissue section of the metastatic patient. RASSF1A gene promoter was methylated in 3/65 (4,6%) plasma samples of metastatic patients, and only in one tissue section of a patient (5,2 %) with resectable primary tumor. Finally, the fact that SOX17 promoter was methylated, especially in patients with diagnosed metastases, and there was a statistically significant association of methylation with disease stage, may be the start of a new cycle of research aimed at finding a new prognostic marker ."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της μεθυλίωσης των γονιδίων RASSF1A, BRMS1, SOX17 σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρκάκη Ευανθία"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Ο καρκίνος του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) είναι ο τρίτος πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και στις γυναίκες. Σε αντίθεση με τα φυσιολογικά, τα καρκινικά κύτταρα χαρακτηρίζονται από ειδικά πρότυπα υπερμεθυλίωσης στις CpG νησίδες των υποκινητών ορισμένων γονιδίων. Η μεθυλίωση των CpG νησίδων στον καρκίνο συνδέεται με τη φυσιολογική σίγαση της μεταγραφής τους και αποτελεί, επιπρόσθετα με τη μετάλλαξη, μηχανισμό σίγασης ογκοκατασταλτικών γονιδίων. Σκοπός της ερευνητικής αυτής εργασίας είναι η μελέτη της μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων RASSF1A, SOX17 και BRMS1 σε cell free DNA (DNA ελεύθερο κυττάρου) απομονωμένο από πλάσμα και από τομές ιστών και η συσχέτιση των αποτελεσμάτων με τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Μελετήθηκαν 107 δείγματα πλάσματος και 20 τομές παραφίνης που ελήφθησαν από ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου.Tα 65 δείγματα προέρχονται από ασθενείς με διαγνωσμένη μετάσταση (μεταστατικοί) ενώ τα 42 από ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου. Οι 19 τομές παραφίνης προέρχονται από τους αντίστοιχους ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο και μια από ασθενή με μετάσταση. Επιπλέον χρησιμοποιήθηκαν 49 δείγματα πλάσματος από υγιείς δότες για το SOX17 και 43 για το RASSF1A. Αρχικά το cell free DNA απομονώθηκε από 200μL πλάσματος ασθενών. Το απομονωμένο DNA τροποποιήθηκε με όξινο θειώδες νάτριο και υποβλήθηκε σε Methylation Specific PCR (MSP). Η αρχή της μεθόδου βασίζεται στις διαφορές στην αλληλουχία που προκαλεί η κατεργασία του DNA με όξινο θειώδες νάτριο και στη χρήση διαφορετικών ζευγών εκκινητών που αναγνωρίζουν τη μεθυλιωμένη και τη μη μεθυλιωμένη αλληλουχία αντίστοιχα .Τέλος τα αποτελέσματα εξετάστηκαν με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης και χρώση με βρωμιούχο αιθίδιο. Για το BRMS1 στα πρώτα 50 δείγματα τα αποτελέσματα δεν ήταν ενθαρρυντικά (0/50) και αποφασίσαμε να μην συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα καθώς ο όγκος του δείγματος μετά την επεξεργασία με όξινο θειώδες νάτριο είναι πολύ μικρός (10μl). Ο υποκινητής του γονιδίου SOX17 βρέθηκε μεθυλιωμένος στα δείγματα πλάσματος στο 7,1% (3/42) των ασθενών με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου, στο 38,4% (25/65) των μεταστατικών ασθενών και στις τομές ιστών σε παραφίνη στο 52,6% (10/19) των ασθενών με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου και στη μια τομή ιστού σε παραφίνη ενός μεταστατικού ασθενή. Ο υποκινητής του γονιδίου RASSF1A βρέθηκε μεθυλιωμένος στα δείγματα πλάσματος στο 4,6% (3/65) των μεταστατικών ασθενών και μόνο σε μια τομή παραφίνης ασθενή με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου (5,2 %). Τέλος, το γεγονός ότι ο υποκινητής του SOX17 βρέθηκε μεθυλιωμένος, κυρίως στους ασθενείς με διαγνωσμένη μετάσταση, και υπήρξε στατιστικά σημαντική σχέση της μεθυλίωσης του με το στάδιο της νόσου ,μπορεί να αποτελέσει την έναρξη ενός νέου κύκλου ερευνών με σκοπό την εύρεση ενός νέου προγνωστικού δείκτη.","Colon cancer is the third most commonly diagnosed cancer in men and women. In contrast to the normal, tumor cells are characterized by specific hypermethylation patterns in CpG islands of the promoters of certain genes. Methylation of CpG islands in cancer is related to the physiological silencing of transcription and is, in addition to the presence of mutations, another silencing mechanism of tumor suppressor genes. The purpose of this study is to evaluate the promoter methylation of three genes RASSF1A, SOX17 and BRMS1 in cell free DNA isolated from plasma and tissue sections(FFPEs) from the same patients and correlation of the results with the clinicopathological characteristics of patients. 107 plasma samples and 20 paraffin sections from patients with colorectal cancer were analysed. 65 samples were from patients with diagnosed metastasis (metastatic) and 42 from patients with resectable primary tumor. 19 paraffin sections were from the primary tumor of the same patients and one paraffin section was from a patient with diagnosed metastasis. As controls we used 49 plasma samples from healthy donors for SOX17 and 43 for RASSF1A. Initially, cell-free DNA was isolated from 200mL plasma . Isolated DNA was modified with sodium bisulfite (SB) and then it was subjected to Methylation Specific PCR (MSP). This method is based on the differences in the sequence of DNA that causes SB treatment and on the use of different primer pairs that specifically recognize methylated and unmethylated sequences respectively. Finally our MSP products were examined by agarose gel electrophoresis and ethidium bromide staining. For BRMS1, our results for the first 50 samples were very dissapointing (0/50) , so we decided not to continue with the remaining samples as the volume of the sample after treatment with sodium bisulfite is very limited (10ml). SOX17 gene promoter was found to be methylated in plasma samples of 3/42 (7,1%) patients with resectable primary tumor ,in plasma samples of 25/65 (38,4%) metastatic petients , in the tissue sections of 10/19 (52,6%) patients with resectable primary tumor and in the one tissue section of the metastatic patient. RASSF1A gene promoter was methylated in 3/65 (4,6%) plasma samples of metastatic patients, and only in one tissue section of a patient (5,2 %) with resectable primary tumor. Finally, the fact that SOX17 promoter was methylated, especially in patients with diagnosed metastases, and there was a statistically significant association of methylation with disease stage, may be the start of a new cycle of research aimed at finding a new prognostic marker ."],"dc:identifier":["uoadl:1318676","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318676"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη της μεθυλίωσης των γονιδίων RASSF1A, BRMS1, SOX17 σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:25Z"}