{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318678"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318678","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της μεταβάσης στην αυτοοργάνωση στο μοντέλο σεισμικότητας των Olami-Feder-Chrisensen (OFC) με τη βοήθεια του φυσικού χρόνου","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετάται η μετάβαση στην αυτοοργάνωση του Μοντέλου των Olami – feder – Christensen (OFC). Η μελέτη αυτή πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια του φυσικού χρόνου χ [Varotsos, 2001; Varotsos et al., 2011]. Ένα νέο πεδίο του χρόνου που μπορεί να αναδείξει κρυμμένα δυναμικά χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε μία χρονοσειρά. Για τους σκοπούς της εργασίας χρησιμοποιήθηκε ένα δισδιάστατο κυψελωτό αυτόματο. Αρχικά μελετήθηκε η συμπεριφορά της διασποράς k1 του φυσικού χρόνου συναρτήσει του συμβατικού χρόνου και δείξαμε ότι μπορεί να αποτελέσει ένδειξη για το πότε το σύστημα μεταβαίνει από το μεταβατικό του στάδιο στην στάσιμη κατάσταση. Το σύστημα φτάνει στην στάσιμη κατάσταση όταν η διασπορά k1 προσεγγίζει την τιμή ku = 0:083. Εν συνεχεία συγκρίθηκαν δύο εκδοχές του μοντέλου OFC, τδιατηρητική και η μη διατηρητική. Δείξαμε ότι και στις δύο εκδοχές το σύστημα φτάνει σε στάσιμη κατάσταση. Αντίθετα η μη διατηρητική εκδοχή χαρακτηρίζεται από την απουσία θερμοδυναμικού ορίου και ως εκ τούτου το μη διατηρητικό μοντέλο OFC δεν εμφανίζει κρισιμότητα. Μάλιστα στην μη διατηρητική εκδοχή του μοντέλου OFC παρατηρήθηκε η δημιουργία συνεκτικών δομών (συσσωματωμάτων). Αυτές οι δομές ποσοτικοποιήθηκαν και μελετήθηκαν. Διαπιστώθηκε ότι όταν το σύστημα εισέρχεται στην στάσιμη κατάσταση οι παράμετροι αυτών των δομών, όπως το πλήθος τους καθώς και το πλήθος στον σωμάτων που τα απαρτίζουν σταθεροποιούνται γύρω από μία τιμή. Επιπλέον στην στάσιμη κατάσταση οι εν λόγω παράμετροι εμφανίζουν χρονικές συσχετίσεις μακράς εμβέλειας. Τέλος δείξαμε ότι τα πρώτα ευδιάκριτα συσσωματώματα (επαρκές μέγεθος) εμφανίζονται στο σύστημα όταν η διασπορά k1 προσεγγίζει για τελευταία φορά την τιμή ku = 0:07 και αρχίζει να “οδεύει” προ την τιμή ku = 0:083","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετάται η μετάβαση στην αυτοοργάνωση του Μοντέλου των Olami – feder – Christensen (OFC). Η μελέτη αυτή πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια του φυσικού χρόνου χ [Varotsos, 2001; Varotsos et al., 2011]. Ένα νέο πεδίο του χρόνου που μπορεί να αναδείξει κρυμμένα δυναμικά χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε μία χρονοσειρά. Για τους σκοπούς της εργασίας χρησιμοποιήθηκε ένα δισδιάστατο κυψελωτό αυτόματο. Αρχικά μελετήθηκε η συμπεριφορά της διασποράς k1 του φυσικού χρόνου συναρτήσει του συμβατικού χρόνου και δείξαμε ότι μπορεί να αποτελέσει ένδειξη για το πότε το σύστημα μεταβαίνει από το μεταβατικό του στάδιο στην στάσιμη κατάσταση. Το σύστημα φτάνει στην στάσιμη κατάσταση όταν η διασπορά k1 προσεγγίζει την τιμή ku = 0:083. Εν συνεχεία συγκρίθηκαν δύο εκδοχές του μοντέλου OFC, τδιατηρητική και η μη διατηρητική. Δείξαμε ότι και στις δύο εκδοχές το σύστημα φτάνει σε στάσιμη κατάσταση. Αντίθετα η μη διατηρητική εκδοχή χαρακτηρίζεται από την απουσία θερμοδυναμικού ορίου και ως εκ τούτου το μη διατηρητικό μοντέλο OFC δεν εμφανίζει κρισιμότητα. Μάλιστα στην μη διατηρητική εκδοχή του μοντέλου OFC παρατηρήθηκε η δημιουργία συνεκτικών δομών (συσσωματωμάτων). Αυτές οι δομές ποσοτικοποιήθηκαν και μελετήθηκαν. Διαπιστώθηκε ότι όταν το σύστημα εισέρχεται στην στάσιμη κατάσταση οι παράμετροι αυτών των δομών, όπως το πλήθος τους καθώς και το πλήθος στον σωμάτων που τα απαρτίζουν σταθεροποιούνται γύρω από μία τιμή. Επιπλέον στην στάσιμη κατάσταση οι εν λόγω παράμετροι εμφανίζουν χρονικές συσχετίσεις μακράς εμβέλειας. Τέλος δείξαμε ότι τα πρώτα ευδιάκριτα συσσωματώματα (επαρκές μέγεθος) εμφανίζονται στο σύστημα όταν η διασπορά k1 προσεγγίζει για τελευταία φορά την τιμή ku = 0:07 και αρχίζει να “οδεύει” προ την τιμή ku = 0:083","abstract_has_math":false,"creators":["Μιντζέλας Απόστολος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:25:25Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318678"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318678","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318678","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318678","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318678","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μιντζέλας Απόστολος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318678","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318678"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετάται η μετάβαση στην αυτοοργάνωση του Μοντέλου των Olami – feder – Christensen (OFC). Η μελέτη αυτή πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια του φυσικού χρόνου χ [Varotsos, 2001; Varotsos et al., 2011]. Ένα νέο πεδίο του χρόνου που μπορεί να αναδείξει κρυμμένα δυναμικά χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε μία χρονοσειρά. Για τους σκοπούς της εργασίας χρησιμοποιήθηκε ένα δισδιάστατο κυψελωτό αυτόματο. Αρχικά μελετήθηκε η συμπεριφορά της διασποράς k1 του φυσικού χρόνου συναρτήσει του συμβατικού χρόνου και δείξαμε ότι μπορεί να αποτελέσει ένδειξη για το πότε το σύστημα μεταβαίνει από το μεταβατικό του στάδιο στην στάσιμη κατάσταση. Το σύστημα φτάνει στην στάσιμη κατάσταση όταν η διασπορά k1 προσεγγίζει την τιμή ku = 0:083. Εν συνεχεία συγκρίθηκαν δύο εκδοχές του μοντέλου OFC, τδιατηρητική και η μη διατηρητική. Δείξαμε ότι και στις δύο εκδοχές το σύστημα φτάνει σε στάσιμη κατάσταση. Αντίθετα η μη διατηρητική εκδοχή χαρακτηρίζεται από την απουσία θερμοδυναμικού ορίου και ως εκ τούτου το μη διατηρητικό μοντέλο OFC δεν εμφανίζει κρισιμότητα. Μάλιστα στην μη διατηρητική εκδοχή του μοντέλου OFC παρατηρήθηκε η δημιουργία συνεκτικών δομών (συσσωματωμάτων). Αυτές οι δομές ποσοτικοποιήθηκαν και μελετήθηκαν. Διαπιστώθηκε ότι όταν το σύστημα εισέρχεται στην στάσιμη κατάσταση οι παράμετροι αυτών των δομών, όπως το πλήθος τους καθώς και το πλήθος στον σωμάτων που τα απαρτίζουν σταθεροποιούνται γύρω από μία τιμή. Επιπλέον στην στάσιμη κατάσταση οι εν λόγω παράμετροι εμφανίζουν χρονικές συσχετίσεις μακράς εμβέλειας. Τέλος δείξαμε ότι τα πρώτα ευδιάκριτα συσσωματώματα (επαρκές μέγεθος) εμφανίζονται στο σύστημα όταν η διασπορά k1 προσεγγίζει για τελευταία φορά την τιμή ku = 0:07 και αρχίζει να “οδεύει” προ την τιμή ku = 0:083","In the present assignment, the transition to the self-organization of Olami - Feder - Christensen (OFC) Model is studied. This study took place with the help of natural time χ [Varotsos, 2001; Varotsos et al., 2011]. A new time field that can reveal hidden dynamic characteristics that exist in a time series. For assignment purposes, a two dimensional cellular automaton was used. At first place, the dispertion behavior in function with the conventional time was studied, demonstrating that it can constitute the evidence regarding when the system goes over the transient regime to the steady state. The system adjusts to the steady state when the quantity k1 reaches approximately the value ku = 0:083. After that, two OFC model versions were compared, the conservative and the nonconservative. We demonstrated that in both versions, the system reaches the steady state. In the contrary, the non-maintained version is characterised by the a absence of the thermodynamic limit and, presumably, the non- conservative OFC model does not seem to be critical. More specifically, in the non-conservative OFC model, the development of cohesive structures (clusters) was observed. These structures were quantified and studied. It was shown that when the system enters the steady state , the parameters of these structures, like its population as well as the population of the blocks that compose them, are stabilized to a specific value. In addition, in the steady state, aforementioned parameters are characterized by temporal long range correlations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της μεταβάσης στην αυτοοργάνωση στο μοντέλο σεισμικότητας των Olami-Feder-Chrisensen (OFC) με τη βοήθεια του φυσικού χρόνου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μιντζέλας Απόστολος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετάται η μετάβαση στην αυτοοργάνωση του Μοντέλου των Olami – feder – Christensen (OFC). Η μελέτη αυτή πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια του φυσικού χρόνου χ [Varotsos, 2001; Varotsos et al., 2011]. Ένα νέο πεδίο του χρόνου που μπορεί να αναδείξει κρυμμένα δυναμικά χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε μία χρονοσειρά. Για τους σκοπούς της εργασίας χρησιμοποιήθηκε ένα δισδιάστατο κυψελωτό αυτόματο. Αρχικά μελετήθηκε η συμπεριφορά της διασποράς k1 του φυσικού χρόνου συναρτήσει του συμβατικού χρόνου και δείξαμε ότι μπορεί να αποτελέσει ένδειξη για το πότε το σύστημα μεταβαίνει από το μεταβατικό του στάδιο στην στάσιμη κατάσταση. Το σύστημα φτάνει στην στάσιμη κατάσταση όταν η διασπορά k1 προσεγγίζει την τιμή ku = 0:083. Εν συνεχεία συγκρίθηκαν δύο εκδοχές του μοντέλου OFC, τδιατηρητική και η μη διατηρητική. Δείξαμε ότι και στις δύο εκδοχές το σύστημα φτάνει σε στάσιμη κατάσταση. Αντίθετα η μη διατηρητική εκδοχή χαρακτηρίζεται από την απουσία θερμοδυναμικού ορίου και ως εκ τούτου το μη διατηρητικό μοντέλο OFC δεν εμφανίζει κρισιμότητα. Μάλιστα στην μη διατηρητική εκδοχή του μοντέλου OFC παρατηρήθηκε η δημιουργία συνεκτικών δομών (συσσωματωμάτων). Αυτές οι δομές ποσοτικοποιήθηκαν και μελετήθηκαν. Διαπιστώθηκε ότι όταν το σύστημα εισέρχεται στην στάσιμη κατάσταση οι παράμετροι αυτών των δομών, όπως το πλήθος τους καθώς και το πλήθος στον σωμάτων που τα απαρτίζουν σταθεροποιούνται γύρω από μία τιμή. Επιπλέον στην στάσιμη κατάσταση οι εν λόγω παράμετροι εμφανίζουν χρονικές συσχετίσεις μακράς εμβέλειας. Τέλος δείξαμε ότι τα πρώτα ευδιάκριτα συσσωματώματα (επαρκές μέγεθος) εμφανίζονται στο σύστημα όταν η διασπορά k1 προσεγγίζει για τελευταία φορά την τιμή ku = 0:07 και αρχίζει να “οδεύει” προ την τιμή ku = 0:083","In the present assignment, the transition to the self-organization of Olami - Feder - Christensen (OFC) Model is studied. This study took place with the help of natural time χ [Varotsos, 2001; Varotsos et al., 2011]. A new time field that can reveal hidden dynamic characteristics that exist in a time series. For assignment purposes, a two dimensional cellular automaton was used. At first place, the dispertion behavior in function with the conventional time was studied, demonstrating that it can constitute the evidence regarding when the system goes over the transient regime to the steady state. The system adjusts to the steady state when the quantity k1 reaches approximately the value ku = 0:083. After that, two OFC model versions were compared, the conservative and the nonconservative. We demonstrated that in both versions, the system reaches the steady state. In the contrary, the non-maintained version is characterised by the a absence of the thermodynamic limit and, presumably, the non- conservative OFC model does not seem to be critical. More specifically, in the non-conservative OFC model, the development of cohesive structures (clusters) was observed. These structures were quantified and studied. It was shown that when the system enters the steady state , the parameters of these structures, like its population as well as the population of the blocks that compose them, are stabilized to a specific value. In addition, in the steady state, aforementioned parameters are characterized by temporal long range correlations."],"dc:identifier":["uoadl:1318678","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318678"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη της μεταβάσης στην αυτοοργάνωση στο μοντέλο σεισμικότητας των Olami-Feder-Chrisensen (OFC) με τη βοήθεια του φυσικού χρόνου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:25Z"}