{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318735"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318735","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του βιολογικού ρόλου ρυθμιστών της σταθερότητας του πρωτεώματος κατά την καρκινογένεση","abstract":"Εισαγωγή: Η καρκινογένεση είναι μια πολυσταδιακή διαδικασία που σχετίζεται με διαφορετικούς τύπους στρες, οι οποίοι συμβάλλουν στην ανάπτυξη του όγκου. Ένας από τους τύπους στρες που σχετίζονται με την καρκινογένεση είναι το πρωτεοτοξικό στρες, το οποίοι οδηγεί στη συσσώρευση τοξικών, μη-διπλωμένων πρωτεϊνών και συσσωματωμάτων, που με τη σειρά τους παρακωλύουν τους μηχανισμούς διατήρησης των πρωτεϊνών και αποικοδόμησης. Τόσο για να αναπτύξουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, όσο και για να αντιμετωπίσουν την συσσώρευση του στρες, τα καρκινικά κύτταρα εξαρτώνται από την ενεργότητα πληθώρας γονιδίων και μονοπατιών σηματοδότησης, που δεν είναι τα ίδια ογκογόνα. Με αυτήν την έννοια, φαίνεται να αποκτούν σταδιακά εξάρτηση από τους ρυθμιστές της σταθερότητας του πρωτεώματος για να ανταπεξέλθουν στο πρωτεοτοξικό στρες. Στους ρυθμιστές αυτούς περιπλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι μοριακές συνοδοί και τα μονοπάτια αποικοδόμησης μέσω των συστημάτων ουβικιτίνης-πρωτεασώματος και αυτοφαγίας- λυσοσώματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας: Η ανάλυση του λειτουργικού ρόλου των μηχανισμών διατήρησης και σταθερότητας του πρωτεώματος κατά την καρκινογένεση στον άνθρωπο. Υλικά και Μέθοδοι: Η ανοσοϊστοχημική έκφραση της κλαστερίνης, μιας εξωκυττάριας και πιθανώς ενδοκυττάριας μοριακής συνοδού, μελετήθηκε σε προκαρκινικές και καρκινικές αλλοιώσεις, καθώς και σε φυσιολογικό επιθήλιο του λάρυγγα. Επιπρόσθετα, εξετάστηκαν μέσω ανοσοϊστοχημείας τα επίπεδα έκφρασης της κλαστερίνης, της beclin-1 και της β5 υπομονάδας του 20S πρωτεασώματος σε περιστατικά εντερικής μετάπλασης παρουσία και απουσία ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, όπως επίσης και σε γαστρικά αδενοκαρκινώματα και λεμφώματα τύπου MALT. Αποτελέσματα: Η έκφραση της κλαστερίνης εντοπίζεται κυρίως στους οροβλεννώδεις αδένες και το στρώμα του λάρυγγα, ενώ το φυσιολογικό επιθήλιο και η πλειοψηφία των νεοπλασματικών κυττάρων είναι ελεύθερα χρώσης. Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό καρκινικών κυττάρων βρίσκονται θετικά σε κλαστερίνη και εμφανίζουν κυτταροπλασματική, πυρηνική ή μεμβρανική χρώση. Επιπλέον, σπανιότερα παρατηρείται πυρηνική χρώση σε περιοχές δυσπλασίας. Σε ό,τι αφορά τα περιστατικά του στομάχου, η κλαστερίνη, η beclin-1 και η β5 υπομονάδα του 20S πρωτεασώματος είναι παρούσες στον φυσιολογικό βλεννογόνο και εμφανίζουν μικρή αύξηση στην εντερική μετάπλαση και τα αδενοκαρκινώματα ανεξάρτητα από την παρουσία Helicobacter pylori, με εξαίρεση την κλαστερίνη που βρίσκεται αυξημένη σε φυσιολογικές περιοχές θετικών σε Helicobacter pylori περιστατικών. Συμπεράσματα: Η κλαστερίνη και οι πρωτεολυτικοί μηχανισμοί επάγονται νωρίς κατά την καρκινογένεση, σε περιοχές δυσπλασίας στο λάρυγγα και εντερικής μετάπλασης στο στομάχι. Μάλιστα, τα συστήματα αυτοφαγίας-λυσοσώματος και ουβικιτίνης- πρωτεασώματος φαίνεται ότι ρυθμίζονται με παρόμοιο τρόπο. Τα παραπάνω ιδιαίτερα ενδιαφέροντα προκαταρκτικά ευρήματα θα πρέπει να επιβεβαιωθούν εξετάζοντας περισσότερες μοριακές συνοδούς, δείκτες αυτοφαγίας και πρωτεασωμικές υπομονάδες σε προκαρκινικές και καρκινικές αλλοιώσεις του ανθρώπου, in vivo και in vitro μοντέλα καρκινογένεσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η καρκινογένεση είναι μια πολυσταδιακή διαδικασία που σχετίζεται με διαφορετικούς τύπους στρες, οι οποίοι συμβάλλουν στην ανάπτυξη του όγκου. Ένας από τους τύπους στρες που σχετίζονται με την καρκινογένεση είναι το πρωτεοτοξικό στρες, το οποίοι οδηγεί στη συσσώρευση τοξικών, μη-διπλωμένων πρωτεϊνών και συσσωματωμάτων, που με τη σειρά τους παρακωλύουν τους μηχανισμούς διατήρησης των πρωτεϊνών και αποικοδόμησης. Τόσο για να αναπτύξουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, όσο και για να αντιμετωπίσουν την συσσώρευση του στρες, τα καρκινικά κύτταρα εξαρτώνται από την ενεργότητα πληθώρας γονιδίων και μονοπατιών σηματοδότησης, που δεν είναι τα ίδια ογκογόνα. Με αυτήν την έννοια, φαίνεται να αποκτούν σταδιακά εξάρτηση από τους ρυθμιστές της σταθερότητας του πρωτεώματος για να ανταπεξέλθουν στο πρωτεοτοξικό στρες. Στους ρυθμιστές αυτούς περιπλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι μοριακές συνοδοί και τα μονοπάτια αποικοδόμησης μέσω των συστημάτων ουβικιτίνης-πρωτεασώματος και αυτοφαγίας- λυσοσώματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας: Η ανάλυση του λειτουργικού ρόλου των μηχανισμών διατήρησης και σταθερότητας του πρωτεώματος κατά την καρκινογένεση στον άνθρωπο. Υλικά και Μέθοδοι: Η ανοσοϊστοχημική έκφραση της κλαστερίνης, μιας εξωκυττάριας και πιθανώς ενδοκυττάριας μοριακής συνοδού, μελετήθηκε σε προκαρκινικές και καρκινικές αλλοιώσεις, καθώς και σε φυσιολογικό επιθήλιο του λάρυγγα. Επιπρόσθετα, εξετάστηκαν μέσω ανοσοϊστοχημείας τα επίπεδα έκφρασης της κλαστερίνης, της beclin-1 και της β5 υπομονάδας του 20S πρωτεασώματος σε περιστατικά εντερικής μετάπλασης παρουσία και απουσία ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, όπως επίσης και σε γαστρικά αδενοκαρκινώματα και λεμφώματα τύπου MALT. Αποτελέσματα: Η έκφραση της κλαστερίνης εντοπίζεται κυρίως στους οροβλεννώδεις αδένες και το στρώμα του λάρυγγα, ενώ το φυσιολογικό επιθήλιο και η πλειοψηφία των νεοπλασματικών κυττάρων είναι ελεύθερα χρώσης. Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό καρκινικών κυττάρων βρίσκονται θετικά σε κλαστερίνη και εμφανίζουν κυτταροπλασματική, πυρηνική ή μεμβρανική χρώση. Επιπλέον, σπανιότερα παρατηρείται πυρηνική χρώση σε περιοχές δυσπλασίας. Σε ό,τι αφορά τα περιστατικά του στομάχου, η κλαστερίνη, η beclin-1 και η β5 υπομονάδα του 20S πρωτεασώματος είναι παρούσες στον φυσιολογικό βλεννογόνο και εμφανίζουν μικρή αύξηση στην εντερική μετάπλαση και τα αδενοκαρκινώματα ανεξάρτητα από την παρουσία Helicobacter pylori, με εξαίρεση την κλαστερίνη που βρίσκεται αυξημένη σε φυσιολογικές περιοχές θετικών σε Helicobacter pylori περιστατικών. Συμπεράσματα: Η κλαστερίνη και οι πρωτεολυτικοί μηχανισμοί επάγονται νωρίς κατά την καρκινογένεση, σε περιοχές δυσπλασίας στο λάρυγγα και εντερικής μετάπλασης στο στομάχι. Μάλιστα, τα συστήματα αυτοφαγίας-λυσοσώματος και ουβικιτίνης- πρωτεασώματος φαίνεται ότι ρυθμίζονται με παρόμοιο τρόπο. Τα παραπάνω ιδιαίτερα ενδιαφέροντα προκαταρκτικά ευρήματα θα πρέπει να επιβεβαιωθούν εξετάζοντας περισσότερες μοριακές συνοδούς, δείκτες αυτοφαγίας και πρωτεασωμικές υπομονάδες σε προκαρκινικές και καρκινικές αλλοιώσεις του ανθρώπου, in vivo και in vitro μοντέλα καρκινογένεσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κομσέλη Ειρήνη-Σταυρούλα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:25:28Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318735"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318735","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318735","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318735","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318735","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κομσέλη Ειρήνη-Σταυρούλα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318735","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318735"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η καρκινογένεση είναι μια πολυσταδιακή διαδικασία που σχετίζεται με διαφορετικούς τύπους στρες, οι οποίοι συμβάλλουν στην ανάπτυξη του όγκου. Ένας από τους τύπους στρες που σχετίζονται με την καρκινογένεση είναι το πρωτεοτοξικό στρες, το οποίοι οδηγεί στη συσσώρευση τοξικών, μη-διπλωμένων πρωτεϊνών και συσσωματωμάτων, που με τη σειρά τους παρακωλύουν τους μηχανισμούς διατήρησης των πρωτεϊνών και αποικοδόμησης. Τόσο για να αναπτύξουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, όσο και για να αντιμετωπίσουν την συσσώρευση του στρες, τα καρκινικά κύτταρα εξαρτώνται από την ενεργότητα πληθώρας γονιδίων και μονοπατιών σηματοδότησης, που δεν είναι τα ίδια ογκογόνα. Με αυτήν την έννοια, φαίνεται να αποκτούν σταδιακά εξάρτηση από τους ρυθμιστές της σταθερότητας του πρωτεώματος για να ανταπεξέλθουν στο πρωτεοτοξικό στρες. Στους ρυθμιστές αυτούς περιπλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι μοριακές συνοδοί και τα μονοπάτια αποικοδόμησης μέσω των συστημάτων ουβικιτίνης-πρωτεασώματος και αυτοφαγίας- λυσοσώματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας: Η ανάλυση του λειτουργικού ρόλου των μηχανισμών διατήρησης και σταθερότητας του πρωτεώματος κατά την καρκινογένεση στον άνθρωπο. Υλικά και Μέθοδοι: Η ανοσοϊστοχημική έκφραση της κλαστερίνης, μιας εξωκυττάριας και πιθανώς ενδοκυττάριας μοριακής συνοδού, μελετήθηκε σε προκαρκινικές και καρκινικές αλλοιώσεις, καθώς και σε φυσιολογικό επιθήλιο του λάρυγγα. Επιπρόσθετα, εξετάστηκαν μέσω ανοσοϊστοχημείας τα επίπεδα έκφρασης της κλαστερίνης, της beclin-1 και της β5 υπομονάδας του 20S πρωτεασώματος σε περιστατικά εντερικής μετάπλασης παρουσία και απουσία ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, όπως επίσης και σε γαστρικά αδενοκαρκινώματα και λεμφώματα τύπου MALT. Αποτελέσματα: Η έκφραση της κλαστερίνης εντοπίζεται κυρίως στους οροβλεννώδεις αδένες και το στρώμα του λάρυγγα, ενώ το φυσιολογικό επιθήλιο και η πλειοψηφία των νεοπλασματικών κυττάρων είναι ελεύθερα χρώσης. Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό καρκινικών κυττάρων βρίσκονται θετικά σε κλαστερίνη και εμφανίζουν κυτταροπλασματική, πυρηνική ή μεμβρανική χρώση. Επιπλέον, σπανιότερα παρατηρείται πυρηνική χρώση σε περιοχές δυσπλασίας. Σε ό,τι αφορά τα περιστατικά του στομάχου, η κλαστερίνη, η beclin-1 και η β5 υπομονάδα του 20S πρωτεασώματος είναι παρούσες στον φυσιολογικό βλεννογόνο και εμφανίζουν μικρή αύξηση στην εντερική μετάπλαση και τα αδενοκαρκινώματα ανεξάρτητα από την παρουσία Helicobacter pylori, με εξαίρεση την κλαστερίνη που βρίσκεται αυξημένη σε φυσιολογικές περιοχές θετικών σε Helicobacter pylori περιστατικών. Συμπεράσματα: Η κλαστερίνη και οι πρωτεολυτικοί μηχανισμοί επάγονται νωρίς κατά την καρκινογένεση, σε περιοχές δυσπλασίας στο λάρυγγα και εντερικής μετάπλασης στο στομάχι. Μάλιστα, τα συστήματα αυτοφαγίας-λυσοσώματος και ουβικιτίνης- πρωτεασώματος φαίνεται ότι ρυθμίζονται με παρόμοιο τρόπο. Τα παραπάνω ιδιαίτερα ενδιαφέροντα προκαταρκτικά ευρήματα θα πρέπει να επιβεβαιωθούν εξετάζοντας περισσότερες μοριακές συνοδούς, δείκτες αυτοφαγίας και πρωτεασωμικές υπομονάδες σε προκαρκινικές και καρκινικές αλλοιώσεις του ανθρώπου, in vivo και in vitro μοντέλα καρκινογένεσης.","Introduction: Carcinogenesis is a multistep process implying different stress phenotypes that contribute to tumor growth and are common characteristics of many tumor types. Proteotoxic stress is an emerging hallmark of tumorigenesis resulting in the increase of the amount of toxic, unfolded protein aggregates that place additional burdens on the protein folding and degradation machineries. Cancer cells depend on the activities of a wide variety of genes and pathways, which may contribute to promotion of tumorigenesis, although they are not directly oncogenic. In line with this notion, cancer cells seem to rely on regulators of proteostasis to deal with increased proteotoxic stress. Protein stability mechanisms include among others molecular chaperones and the degradation pathways of ubiquitin-proteasome and autophagy-lysosome systems. Objective of the current thesis: Analysis of the proteome maintenance and stability mechanisms functional involvement in human carcinogenesis. Materials and Methods: Precancerous and cancerous lesions of the larynx along with normal epithelium were examined by immunohistochemical staining for Clusterin (CLU), an extracellular and likely intracellular chaperone. Also, the expression levels of CLU, beclin-1 and of the β5 subunit of 20S proteasome were investigated by means of immunohistochemistry in cases of intestinal metaplasia with and without Helicobacter pylori infection, as well as at gastric adenocarcinomas and MALT lymphomas. Results: Clusterin expression is limited in mucosecretory glands and the stroma of laryngeal tissue, while normal epithelium and the majority of tumor cells were free of staining. Interestingly, a small fraction of cancer cells were positive and they showed cytoplasmic, nuclear or membranous staining. Additionally, nuclear staining was rarely observed in dysplasia. Concerning stomach samples, CLU, beclin-1 and β5 subunit were found to be expressed in normal mucosa and showed limited increase in intestinal metaplasia and adenocarcinomas independently of Helicobacter pylori infection, with the exception of CLU which was also found increased in normal mucosa with Helicobacter pylori infection. Conclusions: CLU and degradation mechanisms are induced early during tumorigenesis; in dysplasia of the larynx and intestinal metaplasia of gastric mucosa. In addition, the autophagy-lysosome and ubiquitin-proteasome systems seem to be co-over-expressed in early carcinogenesis. These preliminary findings need further confirmation by examining additional chaperones, autophagy markers and proteasome subunits in human precancerous and cancerous lesions, in vivo and in vitro models of carcinogenesis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του βιολογικού ρόλου ρυθμιστών της σταθερότητας του πρωτεώματος κατά την καρκινογένεση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κομσέλη Ειρήνη-Σταυρούλα"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η καρκινογένεση είναι μια πολυσταδιακή διαδικασία που σχετίζεται με διαφορετικούς τύπους στρες, οι οποίοι συμβάλλουν στην ανάπτυξη του όγκου. Ένας από τους τύπους στρες που σχετίζονται με την καρκινογένεση είναι το πρωτεοτοξικό στρες, το οποίοι οδηγεί στη συσσώρευση τοξικών, μη-διπλωμένων πρωτεϊνών και συσσωματωμάτων, που με τη σειρά τους παρακωλύουν τους μηχανισμούς διατήρησης των πρωτεϊνών και αποικοδόμησης. Τόσο για να αναπτύξουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, όσο και για να αντιμετωπίσουν την συσσώρευση του στρες, τα καρκινικά κύτταρα εξαρτώνται από την ενεργότητα πληθώρας γονιδίων και μονοπατιών σηματοδότησης, που δεν είναι τα ίδια ογκογόνα. Με αυτήν την έννοια, φαίνεται να αποκτούν σταδιακά εξάρτηση από τους ρυθμιστές της σταθερότητας του πρωτεώματος για να ανταπεξέλθουν στο πρωτεοτοξικό στρες. Στους ρυθμιστές αυτούς περιπλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι μοριακές συνοδοί και τα μονοπάτια αποικοδόμησης μέσω των συστημάτων ουβικιτίνης-πρωτεασώματος και αυτοφαγίας- λυσοσώματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας: Η ανάλυση του λειτουργικού ρόλου των μηχανισμών διατήρησης και σταθερότητας του πρωτεώματος κατά την καρκινογένεση στον άνθρωπο. Υλικά και Μέθοδοι: Η ανοσοϊστοχημική έκφραση της κλαστερίνης, μιας εξωκυττάριας και πιθανώς ενδοκυττάριας μοριακής συνοδού, μελετήθηκε σε προκαρκινικές και καρκινικές αλλοιώσεις, καθώς και σε φυσιολογικό επιθήλιο του λάρυγγα. Επιπρόσθετα, εξετάστηκαν μέσω ανοσοϊστοχημείας τα επίπεδα έκφρασης της κλαστερίνης, της beclin-1 και της β5 υπομονάδας του 20S πρωτεασώματος σε περιστατικά εντερικής μετάπλασης παρουσία και απουσία ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, όπως επίσης και σε γαστρικά αδενοκαρκινώματα και λεμφώματα τύπου MALT. Αποτελέσματα: Η έκφραση της κλαστερίνης εντοπίζεται κυρίως στους οροβλεννώδεις αδένες και το στρώμα του λάρυγγα, ενώ το φυσιολογικό επιθήλιο και η πλειοψηφία των νεοπλασματικών κυττάρων είναι ελεύθερα χρώσης. Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό καρκινικών κυττάρων βρίσκονται θετικά σε κλαστερίνη και εμφανίζουν κυτταροπλασματική, πυρηνική ή μεμβρανική χρώση. Επιπλέον, σπανιότερα παρατηρείται πυρηνική χρώση σε περιοχές δυσπλασίας. Σε ό,τι αφορά τα περιστατικά του στομάχου, η κλαστερίνη, η beclin-1 και η β5 υπομονάδα του 20S πρωτεασώματος είναι παρούσες στον φυσιολογικό βλεννογόνο και εμφανίζουν μικρή αύξηση στην εντερική μετάπλαση και τα αδενοκαρκινώματα ανεξάρτητα από την παρουσία Helicobacter pylori, με εξαίρεση την κλαστερίνη που βρίσκεται αυξημένη σε φυσιολογικές περιοχές θετικών σε Helicobacter pylori περιστατικών. Συμπεράσματα: Η κλαστερίνη και οι πρωτεολυτικοί μηχανισμοί επάγονται νωρίς κατά την καρκινογένεση, σε περιοχές δυσπλασίας στο λάρυγγα και εντερικής μετάπλασης στο στομάχι. Μάλιστα, τα συστήματα αυτοφαγίας-λυσοσώματος και ουβικιτίνης- πρωτεασώματος φαίνεται ότι ρυθμίζονται με παρόμοιο τρόπο. Τα παραπάνω ιδιαίτερα ενδιαφέροντα προκαταρκτικά ευρήματα θα πρέπει να επιβεβαιωθούν εξετάζοντας περισσότερες μοριακές συνοδούς, δείκτες αυτοφαγίας και πρωτεασωμικές υπομονάδες σε προκαρκινικές και καρκινικές αλλοιώσεις του ανθρώπου, in vivo και in vitro μοντέλα καρκινογένεσης.","Introduction: Carcinogenesis is a multistep process implying different stress phenotypes that contribute to tumor growth and are common characteristics of many tumor types. Proteotoxic stress is an emerging hallmark of tumorigenesis resulting in the increase of the amount of toxic, unfolded protein aggregates that place additional burdens on the protein folding and degradation machineries. Cancer cells depend on the activities of a wide variety of genes and pathways, which may contribute to promotion of tumorigenesis, although they are not directly oncogenic. In line with this notion, cancer cells seem to rely on regulators of proteostasis to deal with increased proteotoxic stress. Protein stability mechanisms include among others molecular chaperones and the degradation pathways of ubiquitin-proteasome and autophagy-lysosome systems. Objective of the current thesis: Analysis of the proteome maintenance and stability mechanisms functional involvement in human carcinogenesis. Materials and Methods: Precancerous and cancerous lesions of the larynx along with normal epithelium were examined by immunohistochemical staining for Clusterin (CLU), an extracellular and likely intracellular chaperone. Also, the expression levels of CLU, beclin-1 and of the β5 subunit of 20S proteasome were investigated by means of immunohistochemistry in cases of intestinal metaplasia with and without Helicobacter pylori infection, as well as at gastric adenocarcinomas and MALT lymphomas. Results: Clusterin expression is limited in mucosecretory glands and the stroma of laryngeal tissue, while normal epithelium and the majority of tumor cells were free of staining. Interestingly, a small fraction of cancer cells were positive and they showed cytoplasmic, nuclear or membranous staining. Additionally, nuclear staining was rarely observed in dysplasia. Concerning stomach samples, CLU, beclin-1 and β5 subunit were found to be expressed in normal mucosa and showed limited increase in intestinal metaplasia and adenocarcinomas independently of Helicobacter pylori infection, with the exception of CLU which was also found increased in normal mucosa with Helicobacter pylori infection. Conclusions: CLU and degradation mechanisms are induced early during tumorigenesis; in dysplasia of the larynx and intestinal metaplasia of gastric mucosa. In addition, the autophagy-lysosome and ubiquitin-proteasome systems seem to be co-over-expressed in early carcinogenesis. These preliminary findings need further confirmation by examining additional chaperones, autophagy markers and proteasome subunits in human precancerous and cancerous lesions, in vivo and in vitro models of carcinogenesis."],"dc:identifier":["uoadl:1318735","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318735"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη του βιολογικού ρόλου ρυθμιστών της σταθερότητας του πρωτεώματος κατά την καρκινογένεση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:28Z"}