{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318739"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318739","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του ενζύμου L-DOPA αποκαρβοξυλάση σε ανθρώπινα β-κύτταρα παγκρέατος","abstract":"H αποκαρβοξυλάση της 3,4-διϋδροξυ-L-φαινυλαλανίνης [3,4-dihydroxy-L-phenylalanine (L-DOPA) decarboxylase, DDC] είναι ένα ένζυμο 54 kDa που καταλύει ένα βήμα στο βιοσυνθετικό μονοπάτι των κατεχολαμινών στα θηλαστικά(την αποκαρβοξυλίωση της L-DOPA σε ντοπαμίνη), καθώς επίσης και στο σχηματισμό της 5-υδροξυτρυπταμίνης (5-hydroxytryptamine, 5-HT) δηλαδή την ευρύτερα γνωστή και ως σεροτονίνη. Το γονίδιό της DDC χαρτογραφήθηκε με την τεχνική FISH (φθορίζουσα in situ υβριδοποίηση) στη χρωμοσωμική ζώνη 7p12.1-p12.3 και καλύπτει μία περιοχή μεγαλύτερη από 85 kb. Αποτελείται από 15 εξώνια, τα οποία διακόπτονται από 14 παρεμβαλλόμενα εσώνια. Η ταυτοποίησή της DDC έχει πραγματοποιηθεί σε ένα πλήθος ιστών και περιφερικών οργάνων. Έρευνες υποδηλώνουν την εμπλοκή τόσο της DDC όσο και των προϊόντων της καταλυτικής της δράσης, στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ντοπαμίνη που φαίνεται να εμπλέκεται στο μηχανισμό απελευθέρωσης της ινσουλίνης και κατ’ επέκταση στη μοριακή παθολογία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ. Η παρούσα εργασία εστιάζει και παρουσιάζει για πρώτη φορά το πρότυπο γονιδιακής έκφρασης της DDC σε ανθρώπινα β-κύτταρα παγκρέατος. Για το σκοπό αυτό έγινε χρήση 1.2Β4 ανθρώπινων κυττάρων του παγκρέατος που προέρχονται από ηλεκτροσύντηξη από πρωτογενή καλλιέργεια κυττάρων ανθρώπινων νησιδίων του παγκρέατος με HuP-T3, τα οποία αποτελούν ανθρώπινη καρκινική παγκρεατική κυτταρική σειρά. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε απομόνωση ολικού RNA, ποιοτικός και ποσοτικός έλεγχός του καθώς και σύνθεση cDNA μέσω αντίδρασης αντίστροφης μεταγραφής. Ακολούθως, αναπτύχτηκαν πρωτοκόλλα συμβατικής PCR για την ποιοτική ανίχνευση της πλήρους μήκους DDC και των τεσσάρων εναλλακτικών της μεταγράφων σε επίπεδο mRNA. Εν συνεχεία τα δείγματα ηλεκτροφορήθηκαν σε gel αγαρόζης. Επιπλέον, αναπτύχθηκε πρωτόκολλο real-time PCR για τον ποσοτικό προσδιορισμό των επιπέδων της έκφρασης της DDC. Σε επόμενο στάδιο πραγματοποιήθηκε μελέτη της αλλαγής της έκφρασης της DDC με την επίδραση ινσουλίνης και sunitinib. Τέλος, πραγματοποιήθηκε η ανίχνευση της DDC σε πρωτεϊνικό επίπεδο μέσω ανοσοστύπωσης Western και της ινσουλίνης με μέθοδο ELISA. Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσης μελέτης, παρατηρήθηκε έκφραση του mRNA του γονιδίου της DDC και πιο συγκεκριμένα εντοπίσθηκαν τα μετάγραφα πλήρους μήκους και μη νευρικού τύπου. Παράλληλα, αναπτύχθηκε πρωτόκολλο ποσοτικοποίησης των επιπέδων mRNA της DDC το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση της αλλαγής έκφρασης της DDC μετά από επίδραση παραγόντων. Τέλος, σε πρωτεϊνικό επίπεδο καταφέραμε να εντοπίσουμε τη DDC μέσω ανοσοστύπωσης Western αλλά και να μετρήσουμε τα επίπεδα ινσουλίνης μέσα και έξω από τα κύτταρα με τη μέθοδο ELISA.","abstract_html":"H αποκαρβοξυλάση της 3,4-διϋδροξυ-L-φαινυλαλανίνης [3,4-dihydroxy-L-phenylalanine (L-DOPA) decarboxylase, DDC] είναι ένα ένζυμο 54 kDa που καταλύει ένα βήμα στο βιοσυνθετικό μονοπάτι των κατεχολαμινών στα θηλαστικά(την αποκαρβοξυλίωση της L-DOPA σε ντοπαμίνη), καθώς επίσης και στο σχηματισμό της 5-υδροξυτρυπταμίνης (5-hydroxytryptamine, 5-HT) δηλαδή την ευρύτερα γνωστή και ως σεροτονίνη. Το γονίδιό της DDC χαρτογραφήθηκε με την τεχνική FISH (φθορίζουσα in situ υβριδοποίηση) στη χρωμοσωμική ζώνη 7p12.1-p12.3 και καλύπτει μία περιοχή μεγαλύτερη από 85 kb. Αποτελείται από 15 εξώνια, τα οποία διακόπτονται από 14 παρεμβαλλόμενα εσώνια. Η ταυτοποίησή της DDC έχει πραγματοποιηθεί σε ένα πλήθος ιστών και περιφερικών οργάνων. Έρευνες υποδηλώνουν την εμπλοκή τόσο της DDC όσο και των προϊόντων της καταλυτικής της δράσης, στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ντοπαμίνη που φαίνεται να εμπλέκεται στο μηχανισμό απελευθέρωσης της ινσουλίνης και κατ’ επέκταση στη μοριακή παθολογία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ. Η παρούσα εργασία εστιάζει και παρουσιάζει για πρώτη φορά το πρότυπο γονιδιακής έκφρασης της DDC σε ανθρώπινα β-κύτταρα παγκρέατος. Για το σκοπό αυτό έγινε χρήση 1.2Β4 ανθρώπινων κυττάρων του παγκρέατος που προέρχονται από ηλεκτροσύντηξη από πρωτογενή καλλιέργεια κυττάρων ανθρώπινων νησιδίων του παγκρέατος με HuP-T3, τα οποία αποτελούν ανθρώπινη καρκινική παγκρεατική κυτταρική σειρά. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε απομόνωση ολικού RNA, ποιοτικός και ποσοτικός έλεγχός του καθώς και σύνθεση cDNA μέσω αντίδρασης αντίστροφης μεταγραφής. Ακολούθως, αναπτύχτηκαν πρωτοκόλλα συμβατικής PCR για την ποιοτική ανίχνευση της πλήρους μήκους DDC και των τεσσάρων εναλλακτικών της μεταγράφων σε επίπεδο mRNA. Εν συνεχεία τα δείγματα ηλεκτροφορήθηκαν σε gel αγαρόζης. Επιπλέον, αναπτύχθηκε πρωτόκολλο real-time PCR για τον ποσοτικό προσδιορισμό των επιπέδων της έκφρασης της DDC. Σε επόμενο στάδιο πραγματοποιήθηκε μελέτη της αλλαγής της έκφρασης της DDC με την επίδραση ινσουλίνης και sunitinib. Τέλος, πραγματοποιήθηκε η ανίχνευση της DDC σε πρωτεϊνικό επίπεδο μέσω ανοσοστύπωσης Western και της ινσουλίνης με μέθοδο ELISA. Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσης μελέτης, παρατηρήθηκε έκφραση του mRNA του γονιδίου της DDC και πιο συγκεκριμένα εντοπίσθηκαν τα μετάγραφα πλήρους μήκους και μη νευρικού τύπου. Παράλληλα, αναπτύχθηκε πρωτόκολλο ποσοτικοποίησης των επιπέδων mRNA της DDC το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση της αλλαγής έκφρασης της DDC μετά από επίδραση παραγόντων. Τέλος, σε πρωτεϊνικό επίπεδο καταφέραμε να εντοπίσουμε τη DDC μέσω ανοσοστύπωσης Western αλλά και να μετρήσουμε τα επίπεδα ινσουλίνης μέσα και έξω από τα κύτταρα με τη μέθοδο ELISA.","abstract_has_math":false,"creators":["Παντολέων Γεώργιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:25:28Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318739"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318739","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318739","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318739","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318739","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παντολέων Γεώργιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318739","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318739"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H αποκαρβοξυλάση της 3,4-διϋδροξυ-L-φαινυλαλανίνης [3,4-dihydroxy-L-phenylalanine (L-DOPA) decarboxylase, DDC] είναι ένα ένζυμο 54 kDa που καταλύει ένα βήμα στο βιοσυνθετικό μονοπάτι των κατεχολαμινών στα θηλαστικά(την αποκαρβοξυλίωση της L-DOPA σε ντοπαμίνη), καθώς επίσης και στο σχηματισμό της 5-υδροξυτρυπταμίνης (5-hydroxytryptamine, 5-HT) δηλαδή την ευρύτερα γνωστή και ως σεροτονίνη. Το γονίδιό της DDC χαρτογραφήθηκε με την τεχνική FISH (φθορίζουσα in situ υβριδοποίηση) στη χρωμοσωμική ζώνη 7p12.1-p12.3 και καλύπτει μία περιοχή μεγαλύτερη από 85 kb. Αποτελείται από 15 εξώνια, τα οποία διακόπτονται από 14 παρεμβαλλόμενα εσώνια. Η ταυτοποίησή της DDC έχει πραγματοποιηθεί σε ένα πλήθος ιστών και περιφερικών οργάνων. Έρευνες υποδηλώνουν την εμπλοκή τόσο της DDC όσο και των προϊόντων της καταλυτικής της δράσης, στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ντοπαμίνη που φαίνεται να εμπλέκεται στο μηχανισμό απελευθέρωσης της ινσουλίνης και κατ’ επέκταση στη μοριακή παθολογία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ. Η παρούσα εργασία εστιάζει και παρουσιάζει για πρώτη φορά το πρότυπο γονιδιακής έκφρασης της DDC σε ανθρώπινα β-κύτταρα παγκρέατος. Για το σκοπό αυτό έγινε χρήση 1.2Β4 ανθρώπινων κυττάρων του παγκρέατος που προέρχονται από ηλεκτροσύντηξη από πρωτογενή καλλιέργεια κυττάρων ανθρώπινων νησιδίων του παγκρέατος με HuP-T3, τα οποία αποτελούν ανθρώπινη καρκινική παγκρεατική κυτταρική σειρά. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε απομόνωση ολικού RNA, ποιοτικός και ποσοτικός έλεγχός του καθώς και σύνθεση cDNA μέσω αντίδρασης αντίστροφης μεταγραφής. Ακολούθως, αναπτύχτηκαν πρωτοκόλλα συμβατικής PCR για την ποιοτική ανίχνευση της πλήρους μήκους DDC και των τεσσάρων εναλλακτικών της μεταγράφων σε επίπεδο mRNA. Εν συνεχεία τα δείγματα ηλεκτροφορήθηκαν σε gel αγαρόζης. Επιπλέον, αναπτύχθηκε πρωτόκολλο real-time PCR για τον ποσοτικό προσδιορισμό των επιπέδων της έκφρασης της DDC. Σε επόμενο στάδιο πραγματοποιήθηκε μελέτη της αλλαγής της έκφρασης της DDC με την επίδραση ινσουλίνης και sunitinib. Τέλος, πραγματοποιήθηκε η ανίχνευση της DDC σε πρωτεϊνικό επίπεδο μέσω ανοσοστύπωσης Western και της ινσουλίνης με μέθοδο ELISA. Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσης μελέτης, παρατηρήθηκε έκφραση του mRNA του γονιδίου της DDC και πιο συγκεκριμένα εντοπίσθηκαν τα μετάγραφα πλήρους μήκους και μη νευρικού τύπου. Παράλληλα, αναπτύχθηκε πρωτόκολλο ποσοτικοποίησης των επιπέδων mRNA της DDC το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση της αλλαγής έκφρασης της DDC μετά από επίδραση παραγόντων. Τέλος, σε πρωτεϊνικό επίπεδο καταφέραμε να εντοπίσουμε τη DDC μέσω ανοσοστύπωσης Western αλλά και να μετρήσουμε τα επίπεδα ινσουλίνης μέσα και έξω από τα κύτταρα με τη μέθοδο ELISA.","L-DOPA decarboxylase DDC [3,4-dihydroxy-L-phenylalanine(L-DOPA) decarboxylase] is an enzyme with molecular weight of 54 kDa which participates in the biosynthetic pathway of catecholamines in mammals(it causes the decarboxylation of L-DOPA to dopamine). It also contributes to the formation of 5-hydroxytryptamine (5-HT), commonly known as serotonin. The DDC gene was mapped using FISH (fluorescence in situ hybridization) technique to the chromosomal region 7p12.1-p12.3 and covers a region larger than 85 kb. It consists of 15 exons which are interrupted by 14 introns. DDC expression has been reported in a number of tissues and peripheral organs. Studies appear to substantiate the association of both DDC and products of its catalytic action, in the regulation of glucose and insulin blood levels. One very interesting example is that of dopamine which seems to be associated with the secretion mechanism of insulin through secretory granules. Dopamine seems to prevent secretion of insulin which may be fundamental for the molecular pathology of diabetes mellitus type II. The present study focuses on the DDC expression pattern in human pancreatic β- cells. For this purpose, in our experiments we used 1.2B4 human pancreatic cells which are the final products of electrofusion between human pancreatic cells from a primary culture and HuP-T3 cells. The latter consist a human tumor pancreatic cell line. The experimental procedure that followed included total RNA extraction, qualitative and quantitative determination of the extracted RNA and cDNA synthesis via reverse transcription reaction. The next step was to develop protocols for regular PCR, for the qualitative investigation of the full length DDC and the four alternative splicing transcripts. Afterwards, the PCR products were electrophorized on agarose gel. As for the quantification of the expression of DDC, we developed a protocol for real-time PCR. Based on this protocol we were able to estimate the changes in the expression of DDC in samples after treatment with specific concentrations of insulin and sunitinib. Finally, we have detected DDC on a protein level through Western blotting and insulin using the ELISA method.Based on the results of this particular study, we have identified the expression of DDC in human pancreatic β-cells and more precisely the transcripts of the full length and non neural type DDC. As for the quantification of the expression of DDC, we developed a protocol for real-time PCR in order to be able to estimate the changes in the expression of DDC in samples treated with specific concentrations of insulin and sunitinib. Finally, on a protein level we managed to detect DDC through Western blotting and to measure the amount of intra- and extracellular insulin using the ELISA method."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του ενζύμου L-DOPA αποκαρβοξυλάση σε ανθρώπινα β-κύτταρα παγκρέατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παντολέων Γεώργιος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["H αποκαρβοξυλάση της 3,4-διϋδροξυ-L-φαινυλαλανίνης [3,4-dihydroxy-L-phenylalanine (L-DOPA) decarboxylase, DDC] είναι ένα ένζυμο 54 kDa που καταλύει ένα βήμα στο βιοσυνθετικό μονοπάτι των κατεχολαμινών στα θηλαστικά(την αποκαρβοξυλίωση της L-DOPA σε ντοπαμίνη), καθώς επίσης και στο σχηματισμό της 5-υδροξυτρυπταμίνης (5-hydroxytryptamine, 5-HT) δηλαδή την ευρύτερα γνωστή και ως σεροτονίνη. Το γονίδιό της DDC χαρτογραφήθηκε με την τεχνική FISH (φθορίζουσα in situ υβριδοποίηση) στη χρωμοσωμική ζώνη 7p12.1-p12.3 και καλύπτει μία περιοχή μεγαλύτερη από 85 kb. Αποτελείται από 15 εξώνια, τα οποία διακόπτονται από 14 παρεμβαλλόμενα εσώνια. Η ταυτοποίησή της DDC έχει πραγματοποιηθεί σε ένα πλήθος ιστών και περιφερικών οργάνων. Έρευνες υποδηλώνουν την εμπλοκή τόσο της DDC όσο και των προϊόντων της καταλυτικής της δράσης, στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ντοπαμίνη που φαίνεται να εμπλέκεται στο μηχανισμό απελευθέρωσης της ινσουλίνης και κατ’ επέκταση στη μοριακή παθολογία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ. Η παρούσα εργασία εστιάζει και παρουσιάζει για πρώτη φορά το πρότυπο γονιδιακής έκφρασης της DDC σε ανθρώπινα β-κύτταρα παγκρέατος. Για το σκοπό αυτό έγινε χρήση 1.2Β4 ανθρώπινων κυττάρων του παγκρέατος που προέρχονται από ηλεκτροσύντηξη από πρωτογενή καλλιέργεια κυττάρων ανθρώπινων νησιδίων του παγκρέατος με HuP-T3, τα οποία αποτελούν ανθρώπινη καρκινική παγκρεατική κυτταρική σειρά. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε απομόνωση ολικού RNA, ποιοτικός και ποσοτικός έλεγχός του καθώς και σύνθεση cDNA μέσω αντίδρασης αντίστροφης μεταγραφής. Ακολούθως, αναπτύχτηκαν πρωτοκόλλα συμβατικής PCR για την ποιοτική ανίχνευση της πλήρους μήκους DDC και των τεσσάρων εναλλακτικών της μεταγράφων σε επίπεδο mRNA. Εν συνεχεία τα δείγματα ηλεκτροφορήθηκαν σε gel αγαρόζης. Επιπλέον, αναπτύχθηκε πρωτόκολλο real-time PCR για τον ποσοτικό προσδιορισμό των επιπέδων της έκφρασης της DDC. Σε επόμενο στάδιο πραγματοποιήθηκε μελέτη της αλλαγής της έκφρασης της DDC με την επίδραση ινσουλίνης και sunitinib. Τέλος, πραγματοποιήθηκε η ανίχνευση της DDC σε πρωτεϊνικό επίπεδο μέσω ανοσοστύπωσης Western και της ινσουλίνης με μέθοδο ELISA. Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσης μελέτης, παρατηρήθηκε έκφραση του mRNA του γονιδίου της DDC και πιο συγκεκριμένα εντοπίσθηκαν τα μετάγραφα πλήρους μήκους και μη νευρικού τύπου. Παράλληλα, αναπτύχθηκε πρωτόκολλο ποσοτικοποίησης των επιπέδων mRNA της DDC το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση της αλλαγής έκφρασης της DDC μετά από επίδραση παραγόντων. Τέλος, σε πρωτεϊνικό επίπεδο καταφέραμε να εντοπίσουμε τη DDC μέσω ανοσοστύπωσης Western αλλά και να μετρήσουμε τα επίπεδα ινσουλίνης μέσα και έξω από τα κύτταρα με τη μέθοδο ELISA.","L-DOPA decarboxylase DDC [3,4-dihydroxy-L-phenylalanine(L-DOPA) decarboxylase] is an enzyme with molecular weight of 54 kDa which participates in the biosynthetic pathway of catecholamines in mammals(it causes the decarboxylation of L-DOPA to dopamine). It also contributes to the formation of 5-hydroxytryptamine (5-HT), commonly known as serotonin. The DDC gene was mapped using FISH (fluorescence in situ hybridization) technique to the chromosomal region 7p12.1-p12.3 and covers a region larger than 85 kb. It consists of 15 exons which are interrupted by 14 introns. DDC expression has been reported in a number of tissues and peripheral organs. Studies appear to substantiate the association of both DDC and products of its catalytic action, in the regulation of glucose and insulin blood levels. One very interesting example is that of dopamine which seems to be associated with the secretion mechanism of insulin through secretory granules. Dopamine seems to prevent secretion of insulin which may be fundamental for the molecular pathology of diabetes mellitus type II. The present study focuses on the DDC expression pattern in human pancreatic β- cells. For this purpose, in our experiments we used 1.2B4 human pancreatic cells which are the final products of electrofusion between human pancreatic cells from a primary culture and HuP-T3 cells. The latter consist a human tumor pancreatic cell line. The experimental procedure that followed included total RNA extraction, qualitative and quantitative determination of the extracted RNA and cDNA synthesis via reverse transcription reaction. The next step was to develop protocols for regular PCR, for the qualitative investigation of the full length DDC and the four alternative splicing transcripts. Afterwards, the PCR products were electrophorized on agarose gel. As for the quantification of the expression of DDC, we developed a protocol for real-time PCR. Based on this protocol we were able to estimate the changes in the expression of DDC in samples after treatment with specific concentrations of insulin and sunitinib. Finally, we have detected DDC on a protein level through Western blotting and insulin using the ELISA method.Based on the results of this particular study, we have identified the expression of DDC in human pancreatic β-cells and more precisely the transcripts of the full length and non neural type DDC. As for the quantification of the expression of DDC, we developed a protocol for real-time PCR in order to be able to estimate the changes in the expression of DDC in samples treated with specific concentrations of insulin and sunitinib. Finally, on a protein level we managed to detect DDC through Western blotting and to measure the amount of intra- and extracellular insulin using the ELISA method."],"dc:identifier":["uoadl:1318739","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318739"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη του ενζύμου L-DOPA αποκαρβοξυλάση σε ανθρώπινα β-κύτταρα παγκρέατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:28Z"}