{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318852"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1318852","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη υποπληθυσμών αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε οξεία μυελογενή λευχαιμία και μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα,μέσω κυτταρομετρίας ροής, με χρήση πενταπλού και οκταπλού φθορισμού","abstract":"Τα Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα (MDS) και η Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία (AML) αποτελoύν αιματολογικές παθήσεις οι οποίες εκφράζονται με διαταραχές στην διαδικασία ωρίμανσης των φυσιολογικών αιμοποιητικών κυττάρων του μυελού των οστών. Αποτελούν ετερογενή ομάδα κλωνικών διαταραχών των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Ανάμεσα στις τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την διάγνωση και παρακολούθηση των ασθενών με αυτές τις νόσους, σημαντική θέση κατέχει η. πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής, η οποία παρέχει μεγάλη ειδικότητα όπως και υψηλότερη ευαισθησία, στον διαχωρισμό και την μελέτη των παθολογικών κυτταρικών πληθυσμών κάθε ασθενούς. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ανοσοφαινότυπου των stem cellsασθενών με MDS και AML, προκειμένου να βρεθεί η πιθανή παθολογική έκφραση ή συνέκφραση των χρησιμοποιούμενων δεικτών, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της κυτταρομετρίας ροής πενταπλού και οκταπλού φθορισμού. Συνολικά μελετήθηκαν 31 δείγματα μυελού των οστών, τα οποία εξέφραζαν τους δείκτες CD34+ εκ’ των οποίων τα 7 αφορούσαν ασθενείς με MDS και τα 24 ασθενείς με AML. Από αυτά τα 16 ήταν AΜ1L , τα 2 AΜ2L, τα 4 AΜ4L, 1 AΜ6L και 1 αδιαφοροποίητη λευχαιμία. Τα δείγματα μελετήθηκαν χρησιμοποιώντας πλειάδα μονοκλωνικών αντισωμάτων. (για τη διάγνωση CD2, CD3, CD4, CD7, CD8, CD10, CD11b, CD13, CD14, CD15, CD16, CD19, CD20, CD22, CD33, CD34, CD38, CD45, CD56, CD64, CD117, HLA-DR, MPO, LF και για περεταίρω έρευνα προστέθηκαν επιπλέον τα CD90, CD123, CD133) Ο ανοσοφαινότυπος των βλαστικών κυττάρων στα MDS περιλαμβάνει τους χαρακτηριστικούς δείκτες HLA-DR+, CD34+, CD117+ , CD38- , ο οποίος συγκλίνει με τον ανοσοφαινότυπο των βλαστικών κυττάρων των AML. Θεωρήθηκαν ως stem cells τα CD34+ /CD38- και στα κύτταρα αυτά προσδιορίσθηκαν οι δείκτες CD117, HLADR, CD123, CD133, CD90 καθώς και οι άτυποι δείκτες λεμφικής σειράς όπου υπήρχαν. Τα stem cells φαίνεται να εκφράζουν στην πλειοψηφία των κυττάρων και των ασθενών τους δείκτες CD133, CD123, HLADR ενώ αυτό δεν ισχύει για το CD90 και το CD117. Η έκτοπη έκφραση λεμφικών δεικτών στα βλαστικά κύτταρα παρατηρείται και στα αντίσοιχα stem cells. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του ποσοστού των HLA-DR+ βλαστών σε ασθενείς με AML, συγκριτικά με τους ασθενείς με MDS. (p=0,034), χωρίς όμως να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στο HLA-DR των stem cells. Ακόμη συγκρίνοντας αν υπάρχει διαφορετική έκφραση αντιγόνων στους ασθενείς με καλή και κακή πρόγνωση στους ασθενείς με AML, παρατηρείται οριακή στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκφραση του CD117+ των βλαστών (p=0,055). Επίσης στατιστικά σημαντική διαφορά υπάρχει στην έκφραση του CD133+ των stem cells (ρ=0,038). Τέλος, η συνέκφραση των δεικτών CD123+ /CD117+ (p=0,052) στα stem cells παρουσιάζει οριακή στατιστικά σημαντική διαφορά. Μεταξύ AM1L και AM2L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells AM1L (p=0,023). Μεταξύ AM1L και AM2L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells total AM1L (p=0,026), στο ποσοστό των stem cells totalCD123+ AM1L (p=0,028) και στο ποσοστό των stem cells totalCD133+ AM1L (p=0,028). Μεταξύ AM1L και AM4L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells στην AM1L (p=0,019). Λόγω της μεγάλης ετερογένειας που εμφανίζουν, τα περιστατικά αυτά απαιτούν μεγάλο αριθμό διαγνωστικών εργαλείων. Διερευνώντας τη διαγνωστική σημασία του ανοσοφαινότυπου των MDS και των AML των βλαστικών κυττάρων και των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, επισημάνθηκαν σημαντικά ευρήματα, που συμβάλλουν στην διάγνωση και πρόγνωση της νόσου","abstract_html":"Τα Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα (MDS) και η Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία (AML) αποτελoύν αιματολογικές παθήσεις οι οποίες εκφράζονται με διαταραχές στην διαδικασία ωρίμανσης των φυσιολογικών αιμοποιητικών κυττάρων του μυελού των οστών. Αποτελούν ετερογενή ομάδα κλωνικών διαταραχών των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Ανάμεσα στις τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την διάγνωση και παρακολούθηση των ασθενών με αυτές τις νόσους, σημαντική θέση κατέχει η. πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής, η οποία παρέχει μεγάλη ειδικότητα όπως και υψηλότερη ευαισθησία, στον διαχωρισμό και την μελέτη των παθολογικών κυτταρικών πληθυσμών κάθε ασθενούς. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ανοσοφαινότυπου των stem cellsασθενών με MDS και AML, προκειμένου να βρεθεί η πιθανή παθολογική έκφραση ή συνέκφραση των χρησιμοποιούμενων δεικτών, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της κυτταρομετρίας ροής πενταπλού και οκταπλού φθορισμού. Συνολικά μελετήθηκαν 31 δείγματα μυελού των οστών, τα οποία εξέφραζαν τους δείκτες CD34+ εκ’ των οποίων τα 7 αφορούσαν ασθενείς με MDS και τα 24 ασθενείς με AML. Από αυτά τα 16 ήταν AΜ1L , τα 2 AΜ2L, τα 4 AΜ4L, 1 AΜ6L και 1 αδιαφοροποίητη λευχαιμία. Τα δείγματα μελετήθηκαν χρησιμοποιώντας πλειάδα μονοκλωνικών αντισωμάτων. (για τη διάγνωση CD2, CD3, CD4, CD7, CD8, CD10, CD11b, CD13, CD14, CD15, CD16, CD19, CD20, CD22, CD33, CD34, CD38, CD45, CD56, CD64, CD117, HLA-DR, MPO, LF και για περεταίρω έρευνα προστέθηκαν επιπλέον τα CD90, CD123, CD133) Ο ανοσοφαινότυπος των βλαστικών κυττάρων στα MDS περιλαμβάνει τους χαρακτηριστικούς δείκτες HLA-DR+, CD34+, CD117+ , CD38- , ο οποίος συγκλίνει με τον ανοσοφαινότυπο των βλαστικών κυττάρων των AML. Θεωρήθηκαν ως stem cells τα CD34+ /CD38- και στα κύτταρα αυτά προσδιορίσθηκαν οι δείκτες CD117, HLADR, CD123, CD133, CD90 καθώς και οι άτυποι δείκτες λεμφικής σειράς όπου υπήρχαν. Τα stem cells φαίνεται να εκφράζουν στην πλειοψηφία των κυττάρων και των ασθενών τους δείκτες CD133, CD123, HLADR ενώ αυτό δεν ισχύει για το CD90 και το CD117. Η έκτοπη έκφραση λεμφικών δεικτών στα βλαστικά κύτταρα παρατηρείται και στα αντίσοιχα stem cells. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του ποσοστού των HLA-DR+ βλαστών σε ασθενείς με AML, συγκριτικά με τους ασθενείς με MDS. (p=0,034), χωρίς όμως να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στο HLA-DR των stem cells. Ακόμη συγκρίνοντας αν υπάρχει διαφορετική έκφραση αντιγόνων στους ασθενείς με καλή και κακή πρόγνωση στους ασθενείς με AML, παρατηρείται οριακή στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκφραση του CD117+ των βλαστών (p=0,055). Επίσης στατιστικά σημαντική διαφορά υπάρχει στην έκφραση του CD133+ των stem cells (ρ=0,038). Τέλος, η συνέκφραση των δεικτών CD123+ /CD117+ (p=0,052) στα stem cells παρουσιάζει οριακή στατιστικά σημαντική διαφορά. Μεταξύ AM1L και AM2L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells AM1L (p=0,023). Μεταξύ AM1L και AM2L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells total AM1L (p=0,026), στο ποσοστό των stem cells totalCD123+ AM1L (p=0,028) και στο ποσοστό των stem cells totalCD133+ AM1L (p=0,028). Μεταξύ AM1L και AM4L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells στην AM1L (p=0,019). Λόγω της μεγάλης ετερογένειας που εμφανίζουν, τα περιστατικά αυτά απαιτούν μεγάλο αριθμό διαγνωστικών εργαλείων. Διερευνώντας τη διαγνωστική σημασία του ανοσοφαινότυπου των MDS και των AML των βλαστικών κυττάρων και των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, επισημάνθηκαν σημαντικά ευρήματα, που συμβάλλουν στην διάγνωση και πρόγνωση της νόσου","abstract_has_math":false,"creators":["Σωκράτους Έλενα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:25:31Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318852"],"render_values":[{"text":"uoadl:1318852","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318852","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318852","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1318852","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σωκράτους Έλενα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1318852","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318852"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα (MDS) και η Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία (AML) αποτελoύν αιματολογικές παθήσεις οι οποίες εκφράζονται με διαταραχές στην διαδικασία ωρίμανσης των φυσιολογικών αιμοποιητικών κυττάρων του μυελού των οστών. Αποτελούν ετερογενή ομάδα κλωνικών διαταραχών των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Ανάμεσα στις τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την διάγνωση και παρακολούθηση των ασθενών με αυτές τις νόσους, σημαντική θέση κατέχει η. πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής, η οποία παρέχει μεγάλη ειδικότητα όπως και υψηλότερη ευαισθησία, στον διαχωρισμό και την μελέτη των παθολογικών κυτταρικών πληθυσμών κάθε ασθενούς. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ανοσοφαινότυπου των stem cellsασθενών με MDS και AML, προκειμένου να βρεθεί η πιθανή παθολογική έκφραση ή συνέκφραση των χρησιμοποιούμενων δεικτών, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της κυτταρομετρίας ροής πενταπλού και οκταπλού φθορισμού. Συνολικά μελετήθηκαν 31 δείγματα μυελού των οστών, τα οποία εξέφραζαν τους δείκτες CD34+ εκ’ των οποίων τα 7 αφορούσαν ασθενείς με MDS και τα 24 ασθενείς με AML. Από αυτά τα 16 ήταν AΜ1L , τα 2 AΜ2L, τα 4 AΜ4L, 1 AΜ6L και 1 αδιαφοροποίητη λευχαιμία. Τα δείγματα μελετήθηκαν χρησιμοποιώντας πλειάδα μονοκλωνικών αντισωμάτων. (για τη διάγνωση CD2, CD3, CD4, CD7, CD8, CD10, CD11b, CD13, CD14, CD15, CD16, CD19, CD20, CD22, CD33, CD34, CD38, CD45, CD56, CD64, CD117, HLA-DR, MPO, LF και για περεταίρω έρευνα προστέθηκαν επιπλέον τα CD90, CD123, CD133) Ο ανοσοφαινότυπος των βλαστικών κυττάρων στα MDS περιλαμβάνει τους χαρακτηριστικούς δείκτες HLA-DR+, CD34+, CD117+ , CD38- , ο οποίος συγκλίνει με τον ανοσοφαινότυπο των βλαστικών κυττάρων των AML. Θεωρήθηκαν ως stem cells τα CD34+ /CD38- και στα κύτταρα αυτά προσδιορίσθηκαν οι δείκτες CD117, HLADR, CD123, CD133, CD90 καθώς και οι άτυποι δείκτες λεμφικής σειράς όπου υπήρχαν. Τα stem cells φαίνεται να εκφράζουν στην πλειοψηφία των κυττάρων και των ασθενών τους δείκτες CD133, CD123, HLADR ενώ αυτό δεν ισχύει για το CD90 και το CD117. Η έκτοπη έκφραση λεμφικών δεικτών στα βλαστικά κύτταρα παρατηρείται και στα αντίσοιχα stem cells. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του ποσοστού των HLA-DR+ βλαστών σε ασθενείς με AML, συγκριτικά με τους ασθενείς με MDS. (p=0,034), χωρίς όμως να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στο HLA-DR των stem cells. Ακόμη συγκρίνοντας αν υπάρχει διαφορετική έκφραση αντιγόνων στους ασθενείς με καλή και κακή πρόγνωση στους ασθενείς με AML, παρατηρείται οριακή στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκφραση του CD117+ των βλαστών (p=0,055). Επίσης στατιστικά σημαντική διαφορά υπάρχει στην έκφραση του CD133+ των stem cells (ρ=0,038). Τέλος, η συνέκφραση των δεικτών CD123+ /CD117+ (p=0,052) στα stem cells παρουσιάζει οριακή στατιστικά σημαντική διαφορά. Μεταξύ AM1L και AM2L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells AM1L (p=0,023). Μεταξύ AM1L και AM2L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells total AM1L (p=0,026), στο ποσοστό των stem cells totalCD123+ AM1L (p=0,028) και στο ποσοστό των stem cells totalCD133+ AM1L (p=0,028). Μεταξύ AM1L και AM4L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells στην AM1L (p=0,019). Λόγω της μεγάλης ετερογένειας που εμφανίζουν, τα περιστατικά αυτά απαιτούν μεγάλο αριθμό διαγνωστικών εργαλείων. Διερευνώντας τη διαγνωστική σημασία του ανοσοφαινότυπου των MDS και των AML των βλαστικών κυττάρων και των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, επισημάνθηκαν σημαντικά ευρήματα, που συμβάλλουν στην διάγνωση και πρόγνωση της νόσου","Myelodysplastic syndromes (MDS) and Acute Myeloid Leukemia (AML) are haematological diseases, caused by abnormal maturation of bone marrow hematopoietic stem cells. They are also an heterogeneous group of clonal disorders of hematopoietic stem cells. Between the techniques used for the diagnosis and follow-up of AML patients , flow cytometry holds an important position. Τhe multiparameter flow cytometry, provides high specificity and high sensitivity at screening and study of abnormal cell populations in each patient. The purpose of this study was to investigate the immunophenotype of stem cells in patients with MDS and AML in order to find possible pathological expression or coexpression of indicators used, using the method of flow cytometry fivefold and eightfold fluorescence. There was a total of 31 samples of bone marrow, which expressed the marker CD34+ ,from wich 7 were MDS patients and 24 AML patients. Out of these AML patients, 16 were AM1L, 2 were AM2L , 4 were AM4L, 1 was AM6L and 1 undifferentiated. Samples were studied using plurality of monoclonal antibodies. (For diagnosis CD2, CD3, CD4, CD7, CD8, CD10, CD11b, CD13, CD14, CD15, CD16, CD19, CD20, CD22, CD33, CD34, CD38, CD45, CD56, CD64, CD117, HLA-DR, MPO, LF and for further research we added the CD90, CD123, CD133 monoclonal antibodies) Immunophenotyping of stem cells in MDS patients showes the common blast phenotype HLA-DR+, CD34+, CD117+ , CD38- , which is also the same in AML patients. CD34+/CD38- were considered as stem cells on which indicators CD117, HLADR, CD123, CD133, CD90 were determined and there was also identification of the informal indicators of the lymphatic series. The majority of stem cells and patients seem to represent the markers CD133, CD123, HLADR, but it does not apply for CD90 and CD117. Ectopic expression of lymphoid markers in stem cells is also observed in stem cells. There was statistically significant increase observed in the percentage of HLA-DR+ blasts, in patients with AML, compared to patients with MDS (p = 0.034), but there is no statistically significant difference in the HLA-DR of stem cells. Comparing otherwise antigen expression in patients with good and poor prognosis in patients with AML, there was a limit statistically significant difference in the expression of CD117+ stem cells(p = 0.055). Also there was a significant difference in expression of CD133 + stem cells (p = 0.038). Finally, co-expression of markers CD123+ /CD117+ (p = 0.052) at stem cells expressed a marginal statistical difference. Between AM1L and AM2L there was a statistically significant increase observed in the proportion of stem cells AM1L (p = 0,023). Also, between AM1L and AM2L there was a statistically significant increase in the proportion of stem cells total AM1L (p = 0,026) in the proportion of stem cells totalCD123 + AM1L (p = 0,028) and in the proportion of stem cells totalCD133 + AM1L (p = 0,028). Between AM1L and AM4L there was a statistically significant increase in the proportion of stem cells in AM1L (p = 0,019). Due to their heterogeneity, those incidents require a large number of diagnostic tools. The study of diagnostic importance of MDS and AML of immunophenotype showed that immunophenotyping provide some important findings, which contribute in the disease diagnosis and prognosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη υποπληθυσμών αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε οξεία μυελογενή λευχαιμία και μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα,μέσω κυτταρομετρίας ροής, με χρήση πενταπλού και οκταπλού φθορισμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σωκράτους Έλενα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Τα Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα (MDS) και η Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία (AML) αποτελoύν αιματολογικές παθήσεις οι οποίες εκφράζονται με διαταραχές στην διαδικασία ωρίμανσης των φυσιολογικών αιμοποιητικών κυττάρων του μυελού των οστών. Αποτελούν ετερογενή ομάδα κλωνικών διαταραχών των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Ανάμεσα στις τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την διάγνωση και παρακολούθηση των ασθενών με αυτές τις νόσους, σημαντική θέση κατέχει η. πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής, η οποία παρέχει μεγάλη ειδικότητα όπως και υψηλότερη ευαισθησία, στον διαχωρισμό και την μελέτη των παθολογικών κυτταρικών πληθυσμών κάθε ασθενούς. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ανοσοφαινότυπου των stem cellsασθενών με MDS και AML, προκειμένου να βρεθεί η πιθανή παθολογική έκφραση ή συνέκφραση των χρησιμοποιούμενων δεικτών, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της κυτταρομετρίας ροής πενταπλού και οκταπλού φθορισμού. Συνολικά μελετήθηκαν 31 δείγματα μυελού των οστών, τα οποία εξέφραζαν τους δείκτες CD34+ εκ’ των οποίων τα 7 αφορούσαν ασθενείς με MDS και τα 24 ασθενείς με AML. Από αυτά τα 16 ήταν AΜ1L , τα 2 AΜ2L, τα 4 AΜ4L, 1 AΜ6L και 1 αδιαφοροποίητη λευχαιμία. Τα δείγματα μελετήθηκαν χρησιμοποιώντας πλειάδα μονοκλωνικών αντισωμάτων. (για τη διάγνωση CD2, CD3, CD4, CD7, CD8, CD10, CD11b, CD13, CD14, CD15, CD16, CD19, CD20, CD22, CD33, CD34, CD38, CD45, CD56, CD64, CD117, HLA-DR, MPO, LF και για περεταίρω έρευνα προστέθηκαν επιπλέον τα CD90, CD123, CD133) Ο ανοσοφαινότυπος των βλαστικών κυττάρων στα MDS περιλαμβάνει τους χαρακτηριστικούς δείκτες HLA-DR+, CD34+, CD117+ , CD38- , ο οποίος συγκλίνει με τον ανοσοφαινότυπο των βλαστικών κυττάρων των AML. Θεωρήθηκαν ως stem cells τα CD34+ /CD38- και στα κύτταρα αυτά προσδιορίσθηκαν οι δείκτες CD117, HLADR, CD123, CD133, CD90 καθώς και οι άτυποι δείκτες λεμφικής σειράς όπου υπήρχαν. Τα stem cells φαίνεται να εκφράζουν στην πλειοψηφία των κυττάρων και των ασθενών τους δείκτες CD133, CD123, HLADR ενώ αυτό δεν ισχύει για το CD90 και το CD117. Η έκτοπη έκφραση λεμφικών δεικτών στα βλαστικά κύτταρα παρατηρείται και στα αντίσοιχα stem cells. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του ποσοστού των HLA-DR+ βλαστών σε ασθενείς με AML, συγκριτικά με τους ασθενείς με MDS. (p=0,034), χωρίς όμως να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στο HLA-DR των stem cells. Ακόμη συγκρίνοντας αν υπάρχει διαφορετική έκφραση αντιγόνων στους ασθενείς με καλή και κακή πρόγνωση στους ασθενείς με AML, παρατηρείται οριακή στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκφραση του CD117+ των βλαστών (p=0,055). Επίσης στατιστικά σημαντική διαφορά υπάρχει στην έκφραση του CD133+ των stem cells (ρ=0,038). Τέλος, η συνέκφραση των δεικτών CD123+ /CD117+ (p=0,052) στα stem cells παρουσιάζει οριακή στατιστικά σημαντική διαφορά. Μεταξύ AM1L και AM2L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells AM1L (p=0,023). Μεταξύ AM1L και AM2L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells total AM1L (p=0,026), στο ποσοστό των stem cells totalCD123+ AM1L (p=0,028) και στο ποσοστό των stem cells totalCD133+ AM1L (p=0,028). Μεταξύ AM1L και AM4L υπάρχει στατιστικά σημαντική αύξηση στο ποσοστό των stem cells στην AM1L (p=0,019). Λόγω της μεγάλης ετερογένειας που εμφανίζουν, τα περιστατικά αυτά απαιτούν μεγάλο αριθμό διαγνωστικών εργαλείων. Διερευνώντας τη διαγνωστική σημασία του ανοσοφαινότυπου των MDS και των AML των βλαστικών κυττάρων και των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, επισημάνθηκαν σημαντικά ευρήματα, που συμβάλλουν στην διάγνωση και πρόγνωση της νόσου","Myelodysplastic syndromes (MDS) and Acute Myeloid Leukemia (AML) are haematological diseases, caused by abnormal maturation of bone marrow hematopoietic stem cells. They are also an heterogeneous group of clonal disorders of hematopoietic stem cells. Between the techniques used for the diagnosis and follow-up of AML patients , flow cytometry holds an important position. Τhe multiparameter flow cytometry, provides high specificity and high sensitivity at screening and study of abnormal cell populations in each patient. The purpose of this study was to investigate the immunophenotype of stem cells in patients with MDS and AML in order to find possible pathological expression or coexpression of indicators used, using the method of flow cytometry fivefold and eightfold fluorescence. There was a total of 31 samples of bone marrow, which expressed the marker CD34+ ,from wich 7 were MDS patients and 24 AML patients. Out of these AML patients, 16 were AM1L, 2 were AM2L , 4 were AM4L, 1 was AM6L and 1 undifferentiated. Samples were studied using plurality of monoclonal antibodies. (For diagnosis CD2, CD3, CD4, CD7, CD8, CD10, CD11b, CD13, CD14, CD15, CD16, CD19, CD20, CD22, CD33, CD34, CD38, CD45, CD56, CD64, CD117, HLA-DR, MPO, LF and for further research we added the CD90, CD123, CD133 monoclonal antibodies) Immunophenotyping of stem cells in MDS patients showes the common blast phenotype HLA-DR+, CD34+, CD117+ , CD38- , which is also the same in AML patients. CD34+/CD38- were considered as stem cells on which indicators CD117, HLADR, CD123, CD133, CD90 were determined and there was also identification of the informal indicators of the lymphatic series. The majority of stem cells and patients seem to represent the markers CD133, CD123, HLADR, but it does not apply for CD90 and CD117. Ectopic expression of lymphoid markers in stem cells is also observed in stem cells. There was statistically significant increase observed in the percentage of HLA-DR+ blasts, in patients with AML, compared to patients with MDS (p = 0.034), but there is no statistically significant difference in the HLA-DR of stem cells. Comparing otherwise antigen expression in patients with good and poor prognosis in patients with AML, there was a limit statistically significant difference in the expression of CD117+ stem cells(p = 0.055). Also there was a significant difference in expression of CD133 + stem cells (p = 0.038). Finally, co-expression of markers CD123+ /CD117+ (p = 0.052) at stem cells expressed a marginal statistical difference. Between AM1L and AM2L there was a statistically significant increase observed in the proportion of stem cells AM1L (p = 0,023). Also, between AM1L and AM2L there was a statistically significant increase in the proportion of stem cells total AM1L (p = 0,026) in the proportion of stem cells totalCD123 + AM1L (p = 0,028) and in the proportion of stem cells totalCD133 + AM1L (p = 0,028). Between AM1L and AM4L there was a statistically significant increase in the proportion of stem cells in AM1L (p = 0,019). Due to their heterogeneity, those incidents require a large number of diagnostic tools. The study of diagnostic importance of MDS and AML of immunophenotype showed that immunophenotyping provide some important findings, which contribute in the disease diagnosis and prognosis."],"dc:identifier":["uoadl:1318852","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318852"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη υποπληθυσμών αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε οξεία μυελογενή λευχαιμία και μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα,μέσω κυτταρομετρίας ροής, με χρήση πενταπλού και οκταπλού φθορισμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:31Z"}