{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319078"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319078","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοντελοποίηση Φασμάτων στους Ενεργούς Γαλαξιακούς Πυρήνες","abstract":"Οι Ενεργοί Γαλαξιακοί Πυρήνες (ΕΓΠ) είναι συμπαγείς πηγές οι οποίες βρίσκονται στα κέντρα γαλαξιών. Η κατηγορία των blazar, μεταξύ άλλων, χαρακτηρίζεται από την εκπομπή στις ακτίνες γάμμα. Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας επισημαίνονται τα βασικά χαρακτηριστικά των ΕΓΠ. Οι blazar χαρακτηρίζονται από μη θερμική ακτινοβολία και οι μηχανισμοί οι οποίοι την παράγουν παρουσιάζονται στο κεφάλαιο 2. Επιπλέον, από το δίσκο προσαύξησης των αντικειμένων αυτών είναι εφικτή η παραγωγή εστιασμένου μαγνητοϋδροδυναμικού ανέμου, στο κεφάλαιο 3 παρουσιάζεται το συγκεκριμένο μοντέλο ανέμου, το προφίλ πυκνότητας του οποίου είναι της μορφής n ανάλογο του 1/r. Το φάσμα των πηγών αυτών αποτελείται από δύο συνιστώσες, μία σε χαμηλές και μία σε υψηλές συχνότητες. Στην περίπτωση του λεπτονικού μοντέλου η πρώτη συνιστώσα σχετίζεται με ακτινοβολία σύγχροτρον, ενώ η δεύτερη από αντίστροφο σκεδασμό Compton πάνω σε φωτόνια τα οποία είναι πιθανόν να παράγονται είτε εκτός είτε εντός της ροής του σχετικιστικού πλάσματος. Στόχος της εργασίας είναι να προταθεί μία φυσική εξήγηση για την παρατηρούμενη ακολουθία των blazar. Το εξωτερικό πεδίο φωτονίων για πρώτη φορά συνδέεται με τον άνεμο από το δίσκο προσαύξησης. Πάνω σε αυτά τα σωματίδια σκεδάζονται φωτόνια του δίσκου, τα οποία λειτουργούν ως στόχοι για τα σχετικιστικά ηλεκτρόνια εντός της περιοχής επιτάχυνσης. Στο κεφάλαιο 4 παρουσιάζεται το θεωρητικό μοντέλο το οποίο αναπτύχθηκε προκειμένου να εξηγηθεί στο κεφάλαιο 5 η ακολουθία blazar. Αντικείμενα τα οποία έχουν μεγαλύτερη βολομετρική λαμπρότητα, άρα υψηλότερο ρυθμό πρόσπτωσης μάζας, προκύπτει ότι έχουν και μεγαλύτερο οπτικό βάθος για τα φωτόνια. Επομένως, αυτές οι πηγές έχουν μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα φωτονίων σε σχέση με εκείνες χαμηλότερης λαμπρότητας. Σχετίζοντας όλες τις φυσικές παραμέτρους του προβλήματος με το ρυθμό πρόσπτωσης μάζας, τελικώς αναπαράγεται η ακολουθία των blazar αλλάζοντας μόνο με τη συγκεκριμένη παράμετρο.","abstract_html":"Οι Ενεργοί Γαλαξιακοί Πυρήνες (ΕΓΠ) είναι συμπαγείς πηγές οι οποίες βρίσκονται στα κέντρα γαλαξιών. Η κατηγορία των blazar, μεταξύ άλλων, χαρακτηρίζεται από την εκπομπή στις ακτίνες γάμμα. Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας επισημαίνονται τα βασικά χαρακτηριστικά των ΕΓΠ. Οι blazar χαρακτηρίζονται από μη θερμική ακτινοβολία και οι μηχανισμοί οι οποίοι την παράγουν παρουσιάζονται στο κεφάλαιο 2. Επιπλέον, από το δίσκο προσαύξησης των αντικειμένων αυτών είναι εφικτή η παραγωγή εστιασμένου μαγνητοϋδροδυναμικού ανέμου, στο κεφάλαιο 3 παρουσιάζεται το συγκεκριμένο μοντέλο ανέμου, το προφίλ πυκνότητας του οποίου είναι της μορφής n ανάλογο του 1/r. Το φάσμα των πηγών αυτών αποτελείται από δύο συνιστώσες, μία σε χαμηλές και μία σε υψηλές συχνότητες. Στην περίπτωση του λεπτονικού μοντέλου η πρώτη συνιστώσα σχετίζεται με ακτινοβολία σύγχροτρον, ενώ η δεύτερη από αντίστροφο σκεδασμό Compton πάνω σε φωτόνια τα οποία είναι πιθανόν να παράγονται είτε εκτός είτε εντός της ροής του σχετικιστικού πλάσματος. Στόχος της εργασίας είναι να προταθεί μία φυσική εξήγηση για την παρατηρούμενη ακολουθία των blazar. Το εξωτερικό πεδίο φωτονίων για πρώτη φορά συνδέεται με τον άνεμο από το δίσκο προσαύξησης. Πάνω σε αυτά τα σωματίδια σκεδάζονται φωτόνια του δίσκου, τα οποία λειτουργούν ως στόχοι για τα σχετικιστικά ηλεκτρόνια εντός της περιοχής επιτάχυνσης. Στο κεφάλαιο 4 παρουσιάζεται το θεωρητικό μοντέλο το οποίο αναπτύχθηκε προκειμένου να εξηγηθεί στο κεφάλαιο 5 η ακολουθία blazar. Αντικείμενα τα οποία έχουν μεγαλύτερη βολομετρική λαμπρότητα, άρα υψηλότερο ρυθμό πρόσπτωσης μάζας, προκύπτει ότι έχουν και μεγαλύτερο οπτικό βάθος για τα φωτόνια. Επομένως, αυτές οι πηγές έχουν μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα φωτονίων σε σχέση με εκείνες χαμηλότερης λαμπρότητας. Σχετίζοντας όλες τις φυσικές παραμέτρους του προβλήματος με το ρυθμό πρόσπτωσης μάζας, τελικώς αναπαράγεται η ακολουθία των blazar αλλάζοντας μόνο με τη συγκεκριμένη παράμετρο.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπουλά Στυλιανή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:25:34Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319078"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319078","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319078","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319078","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319078","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπουλά Στυλιανή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319078","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319078"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι Ενεργοί Γαλαξιακοί Πυρήνες (ΕΓΠ) είναι συμπαγείς πηγές οι οποίες βρίσκονται στα κέντρα γαλαξιών. Η κατηγορία των blazar, μεταξύ άλλων, χαρακτηρίζεται από την εκπομπή στις ακτίνες γάμμα. Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας επισημαίνονται τα βασικά χαρακτηριστικά των ΕΓΠ. Οι blazar χαρακτηρίζονται από μη θερμική ακτινοβολία και οι μηχανισμοί οι οποίοι την παράγουν παρουσιάζονται στο κεφάλαιο 2. Επιπλέον, από το δίσκο προσαύξησης των αντικειμένων αυτών είναι εφικτή η παραγωγή εστιασμένου μαγνητοϋδροδυναμικού ανέμου, στο κεφάλαιο 3 παρουσιάζεται το συγκεκριμένο μοντέλο ανέμου, το προφίλ πυκνότητας του οποίου είναι της μορφής n ανάλογο του 1/r. Το φάσμα των πηγών αυτών αποτελείται από δύο συνιστώσες, μία σε χαμηλές και μία σε υψηλές συχνότητες. Στην περίπτωση του λεπτονικού μοντέλου η πρώτη συνιστώσα σχετίζεται με ακτινοβολία σύγχροτρον, ενώ η δεύτερη από αντίστροφο σκεδασμό Compton πάνω σε φωτόνια τα οποία είναι πιθανόν να παράγονται είτε εκτός είτε εντός της ροής του σχετικιστικού πλάσματος. Στόχος της εργασίας είναι να προταθεί μία φυσική εξήγηση για την παρατηρούμενη ακολουθία των blazar. Το εξωτερικό πεδίο φωτονίων για πρώτη φορά συνδέεται με τον άνεμο από το δίσκο προσαύξησης. Πάνω σε αυτά τα σωματίδια σκεδάζονται φωτόνια του δίσκου, τα οποία λειτουργούν ως στόχοι για τα σχετικιστικά ηλεκτρόνια εντός της περιοχής επιτάχυνσης. Στο κεφάλαιο 4 παρουσιάζεται το θεωρητικό μοντέλο το οποίο αναπτύχθηκε προκειμένου να εξηγηθεί στο κεφάλαιο 5 η ακολουθία blazar. Αντικείμενα τα οποία έχουν μεγαλύτερη βολομετρική λαμπρότητα, άρα υψηλότερο ρυθμό πρόσπτωσης μάζας, προκύπτει ότι έχουν και μεγαλύτερο οπτικό βάθος για τα φωτόνια. Επομένως, αυτές οι πηγές έχουν μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα φωτονίων σε σχέση με εκείνες χαμηλότερης λαμπρότητας. Σχετίζοντας όλες τις φυσικές παραμέτρους του προβλήματος με το ρυθμό πρόσπτωσης μάζας, τελικώς αναπαράγεται η ακολουθία των blazar αλλάζοντας μόνο με τη συγκεκριμένη παράμετρο.","Adopting the hypothesis that the nonthermal emission of blazars is primarily due to the acceleration of electrons, we construct a simple leptonic model in order to explain the Blazar Sequence. The acceleration process is assumed to be of the first order Fermi type and the injected electrons and photons in the emitting region of the blazar are described by spatially averaged kinetic equations. According to the leptonic scenario, the spectral energy distributions of blazars have two basic components: a low frequency component, peaking in the optical through X-rays, from synchrotron emission; and a high frequency one, peaking in the γ rays, probably originating from Compton scattering of some seed photon source, either internal (synchrotron self-Compton) and/or external to the jet (external Compton). We find an adequate description of the Blazar Sequence by assuming a wind density profile of the form n 1/r. Higher luminosity objects have  higher accretion rates, higher optical thicknesses of the wind to Compton scattering and thus higher external photon fields than the lower luminosity ones. Therefore, we present indicative Blazar Sequence models which reproduce the basic observational trends just by varying one parameter, namely the mass accretion rate."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοντελοποίηση Φασμάτων στους Ενεργούς Γαλαξιακούς Πυρήνες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπουλά Στυλιανή"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Οι Ενεργοί Γαλαξιακοί Πυρήνες (ΕΓΠ) είναι συμπαγείς πηγές οι οποίες βρίσκονται στα κέντρα γαλαξιών. Η κατηγορία των blazar, μεταξύ άλλων, χαρακτηρίζεται από την εκπομπή στις ακτίνες γάμμα. Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας επισημαίνονται τα βασικά χαρακτηριστικά των ΕΓΠ. Οι blazar χαρακτηρίζονται από μη θερμική ακτινοβολία και οι μηχανισμοί οι οποίοι την παράγουν παρουσιάζονται στο κεφάλαιο 2. Επιπλέον, από το δίσκο προσαύξησης των αντικειμένων αυτών είναι εφικτή η παραγωγή εστιασμένου μαγνητοϋδροδυναμικού ανέμου, στο κεφάλαιο 3 παρουσιάζεται το συγκεκριμένο μοντέλο ανέμου, το προφίλ πυκνότητας του οποίου είναι της μορφής n ανάλογο του 1/r. Το φάσμα των πηγών αυτών αποτελείται από δύο συνιστώσες, μία σε χαμηλές και μία σε υψηλές συχνότητες. Στην περίπτωση του λεπτονικού μοντέλου η πρώτη συνιστώσα σχετίζεται με ακτινοβολία σύγχροτρον, ενώ η δεύτερη από αντίστροφο σκεδασμό Compton πάνω σε φωτόνια τα οποία είναι πιθανόν να παράγονται είτε εκτός είτε εντός της ροής του σχετικιστικού πλάσματος. Στόχος της εργασίας είναι να προταθεί μία φυσική εξήγηση για την παρατηρούμενη ακολουθία των blazar. Το εξωτερικό πεδίο φωτονίων για πρώτη φορά συνδέεται με τον άνεμο από το δίσκο προσαύξησης. Πάνω σε αυτά τα σωματίδια σκεδάζονται φωτόνια του δίσκου, τα οποία λειτουργούν ως στόχοι για τα σχετικιστικά ηλεκτρόνια εντός της περιοχής επιτάχυνσης. Στο κεφάλαιο 4 παρουσιάζεται το θεωρητικό μοντέλο το οποίο αναπτύχθηκε προκειμένου να εξηγηθεί στο κεφάλαιο 5 η ακολουθία blazar. Αντικείμενα τα οποία έχουν μεγαλύτερη βολομετρική λαμπρότητα, άρα υψηλότερο ρυθμό πρόσπτωσης μάζας, προκύπτει ότι έχουν και μεγαλύτερο οπτικό βάθος για τα φωτόνια. Επομένως, αυτές οι πηγές έχουν μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα φωτονίων σε σχέση με εκείνες χαμηλότερης λαμπρότητας. Σχετίζοντας όλες τις φυσικές παραμέτρους του προβλήματος με το ρυθμό πρόσπτωσης μάζας, τελικώς αναπαράγεται η ακολουθία των blazar αλλάζοντας μόνο με τη συγκεκριμένη παράμετρο.","Adopting the hypothesis that the nonthermal emission of blazars is primarily due to the acceleration of electrons, we construct a simple leptonic model in order to explain the Blazar Sequence. The acceleration process is assumed to be of the first order Fermi type and the injected electrons and photons in the emitting region of the blazar are described by spatially averaged kinetic equations. According to the leptonic scenario, the spectral energy distributions of blazars have two basic components: a low frequency component, peaking in the optical through X-rays, from synchrotron emission; and a high frequency one, peaking in the γ rays, probably originating from Compton scattering of some seed photon source, either internal (synchrotron self-Compton) and/or external to the jet (external Compton). We find an adequate description of the Blazar Sequence by assuming a wind density profile of the form n 1/r. Higher luminosity objects have  higher accretion rates, higher optical thicknesses of the wind to Compton scattering and thus higher external photon fields than the lower luminosity ones. Therefore, we present indicative Blazar Sequence models which reproduce the basic observational trends just by varying one parameter, namely the mass accretion rate."],"dc:identifier":["uoadl:1319078","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319078"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μοντελοποίηση Φασμάτων στους Ενεργούς Γαλαξιακούς Πυρήνες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:34Z"}