{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319100"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319100","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοριακή βάση των μηχανισμών επιδιόρθωσης DNA σε ευκαρυωτικά συστήματα","abstract":"Στοχευμένη έκφραση μεταλλαγμένων μορφών της RAD51 σε κύτταρα MCF-7 τροποποιεί την βιωσιμότητα τους κατά την επίδραση της χημικοθεραπευτικής ουσίας Δοξορουβικίνη (Doxorubicin – DOX) Οι βλάβες του DNA, που προκαλούνται είτε από ενδογενείς είτε από εξωγενείς παράγοντες απειλούν την σταθερότητα γονιδιώματος. Οι πιο επιβλαβείς βλάβες είναι οι δίκλωνες σχάσεις του DNA (double strand breaks-DSBs). Τα DSBs επιδιορθώνονται κυρίως από δύο μηχανισμούς, την µη οµόλογη σύνδεση των άκρων (non homologous end-joining, NHEJ) που είναι επιρρεπής σε σφάλματα και τον οµόλογο ανασυνδυασµό (homologous recombination, HR) που είναι μια υψηλής πιστότητας επιδιορθωτική διαδικασία. Ελλιπής επιδιόρθωση, ανάλογα με τις συνθήκες, οδηγεί είτε σε απόπτωση είτε σε καρκίνο. Ένας σημαντικός παράγοντας στον οµόλογο ανασυνδυασµό είναι ο παράγοντας ανασυνδυασμού RAD51, ο οποίος κατά κύριο λόγο εμπλέκεται στην ανίχνευση του ομόλογου κλώνου και την επιδιόρθωση της βλάβης με μήτρα τον ομόλογο κλώνο. Αλληλεπιδρά άμεσα ή έμμεσα με σημαντικές ενδοκυττάριες πρωτεΐνες όπως οι BRCA1, BRCA2 και p53 που εμπλέκονται στον ομόλογο ανασυνδιασμό επίσης. Παρόλο που δεν έχουν ανιχνευτεί μέχρι τώρα μεταλλάξεις στην πρωτεϊνη RAD51 σε καρκίνους του ανθρώπου, η υπερέκφραση του γονιδίου rad51 φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα καρκινογένεσης, ενώ αναμένεται να παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ανθεκτικότητας σε γενοτοξικές βλάβες του γονιδιώματος. Προηγούμενη δουλειά της ομάδα μας έδειξε ότι στοχευμένα μεταλλαγμένες μορφές της RAD51 ανιχνεύονται στον πυρήνα κυττάρων MCF-7, απουσία γενοτοξικών παραγόντων, ενώ η φυσικού τύπου πρωτεΐνη (RAD51wt) εντοπίζεται κυρίως στο κυτταρόπλασμα. Με ανάλυση FRET δείχθηκε ότι μία μεταλλαγμένη μορφή, η RAD51-m6 αλληλεπιδρά με την RAD51wt πιθανώς μέσω σχηματισμού υβριδικών νηματίων. Υπερέκφραση της RAD51m6, σε αντίθεση με την υπερέκφραση της RAD51wt, σε συγκεκριμένες καρκινικές κυτταρικές σειρές, θανατώνει τα κύτταρα σε λίγες ώρες έως 2 ημέρες απουσία γενετοξικών παραγόντων. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί η επίδραση της υπερέκφρασης της RAD51wt καθώς και στοχευμένα μεταλλαγμένων μορφών της, στην επιβίωση της κυτταρικής σειράς MCF-7 (καρκινικά κύτταρα επιθηλιώματος του μαστού) μετά από χορήγηση του γενοτοξικού παράγοντα δοξορουβικίνη (Doxorubicin-DOX). Για την επιμόλυνση των κυττάρων MCF-7 χρησιμοποιήθηκε πλασμιδιακό όχημα έκφρασης ευκαρυωτικών κυττάρων με εισηγμένο το cDNA της RAD51wt και των μεταλλαγμένων μορφών της σε σύζευξη με την κίτρινη φθορίζουσα πρωτεϊνη (EYFP). Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε παροδική έκφραση των εξωγενών RAD51 πρωτεϊνών στα κύτταραεπιμόλυνση MCF-7 και έλεγχος της βιωσιμότητας των κυττάρων με δοκιμασία κυτταρικής βιωσιμότητας ΜΤΤ. Στη συνέχεια ταυτοποιήθηκε το εύρος των συγκεντρώσεων και ο χρόνος επώασης του γενοτοξικού παράγοντα DOX με στόχο την ανίχνευση των βέλτιστων συνθηκών επιβίωσης του 50% των κυττάρων (LC50). Επιλέχθηκε η χρήση εύρους συγκεντρώσεων 0,3-0,7μM DOX στο μέσο καλλιέργειας 24 ώρες μετά την επιμόλυνσηεπιμόλυνση και επώαση για επιπλέον 24 και 48 ώρες. Η επιβίωση των κυττάρων μετά από την επίδραση DOX αναλύθηκε με τη δοκιμασία ΜΤΤ. Σε όλα τα πειράματα γενοτοξικότητας και δοκιμασίας ΜΤΤ πραγματοποιήθηκαν τουλάχιστον εις διπλούν και υπήρχαν θετικοί και αρνητικοί μάρτυρες. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης EYFP-RAD51wt οδηγεί σε αυξημένη επιβίωση των κυττάρων MCF7 παρουσία DOX σε σύγκριση με τα μη- επιμολυσμένα κύτταρα. Τα ευρήματα αυτά, δείχνουν ότι η υπερέκφραση της RAD51wt πιθανά συντελεί σε αυξημένη χημειο-ανθεκτικότητα των κυττάρων MCF-7, γεγονός που συμφωνεί με την παρατήρηση στην βιβλιογραφία ότι μορφές καρκίνου που παρουσιάζουν χημειο-ανθεκτικότητα και κακή πρόγνωση εκφράζουν αυξημένα επίπεδα ενδογενούς πρωτεΐνης RAD51. Στην περίπτωση που έγινε υπερέκφραση των μεταλλαγμένων μορφών της RAD51, ενώ φάνηκε να αλλάζει ο εντοπισμός της αντίστοιχης πρωτεΐνης εντός του κυττάρου δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην βιωσιμότητα των κυττάρων σε σχέση με την περίπτωση που έγινε υπερέκφραση της RAD51-wt. Όλα τα παραπάνω συντελούν σε μια πιο λεπτομερή διευκρίνιση της λειτουργίας της RAD51 και πιθανόν να βοηθήσουν στη διαλεύκανση των μηχανισμών αντοχής των καρκινικών κυττάρων έναντι των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων, καθώς και στο σχεδιασμό φαρμάκων που θα αποτελούν μέρος πιο αποτελεσματικών αντικαρκινικών θεραπευτικών σχημάτων.","abstract_html":"Στοχευμένη έκφραση μεταλλαγμένων μορφών της RAD51 σε κύτταρα MCF-7 τροποποιεί την βιωσιμότητα τους κατά την επίδραση της χημικοθεραπευτικής ουσίας Δοξορουβικίνη (Doxorubicin – DOX) Οι βλάβες του DNA, που προκαλούνται είτε από ενδογενείς είτε από εξωγενείς παράγοντες απειλούν την σταθερότητα γονιδιώματος. Οι πιο επιβλαβείς βλάβες είναι οι δίκλωνες σχάσεις του DNA (double strand breaks-DSBs). Τα DSBs επιδιορθώνονται κυρίως από δύο μηχανισμούς, την µη οµόλογη σύνδεση των άκρων (non homologous end-joining, NHEJ) που είναι επιρρεπής σε σφάλματα και τον οµόλογο ανασυνδυασµό (homologous recombination, HR) που είναι μια υψηλής πιστότητας επιδιορθωτική διαδικασία. Ελλιπής επιδιόρθωση, ανάλογα με τις συνθήκες, οδηγεί είτε σε απόπτωση είτε σε καρκίνο. Ένας σημαντικός παράγοντας στον οµόλογο ανασυνδυασµό είναι ο παράγοντας ανασυνδυασμού RAD51, ο οποίος κατά κύριο λόγο εμπλέκεται στην ανίχνευση του ομόλογου κλώνου και την επιδιόρθωση της βλάβης με μήτρα τον ομόλογο κλώνο. Αλληλεπιδρά άμεσα ή έμμεσα με σημαντικές ενδοκυττάριες πρωτεΐνες όπως οι BRCA1, BRCA2 και p53 που εμπλέκονται στον ομόλογο ανασυνδιασμό επίσης. Παρόλο που δεν έχουν ανιχνευτεί μέχρι τώρα μεταλλάξεις στην πρωτεϊνη RAD51 σε καρκίνους του ανθρώπου, η υπερέκφραση του γονιδίου rad51 φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα καρκινογένεσης, ενώ αναμένεται να παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ανθεκτικότητας σε γενοτοξικές βλάβες του γονιδιώματος. Προηγούμενη δουλειά της ομάδα μας έδειξε ότι στοχευμένα μεταλλαγμένες μορφές της RAD51 ανιχνεύονται στον πυρήνα κυττάρων MCF-7, απουσία γενοτοξικών παραγόντων, ενώ η φυσικού τύπου πρωτεΐνη (RAD51wt) εντοπίζεται κυρίως στο κυτταρόπλασμα. Με ανάλυση FRET δείχθηκε ότι μία μεταλλαγμένη μορφή, η RAD51-m6 αλληλεπιδρά με την RAD51wt πιθανώς μέσω σχηματισμού υβριδικών νηματίων. Υπερέκφραση της RAD51m6, σε αντίθεση με την υπερέκφραση της RAD51wt, σε συγκεκριμένες καρκινικές κυτταρικές σειρές, θανατώνει τα κύτταρα σε λίγες ώρες έως 2 ημέρες απουσία γενετοξικών παραγόντων. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί η επίδραση της υπερέκφρασης της RAD51wt καθώς και στοχευμένα μεταλλαγμένων μορφών της, στην επιβίωση της κυτταρικής σειράς MCF-7 (καρκινικά κύτταρα επιθηλιώματος του μαστού) μετά από χορήγηση του γενοτοξικού παράγοντα δοξορουβικίνη (Doxorubicin-DOX). Για την επιμόλυνση των κυττάρων MCF-7 χρησιμοποιήθηκε πλασμιδιακό όχημα έκφρασης ευκαρυωτικών κυττάρων με εισηγμένο το cDNA της RAD51wt και των μεταλλαγμένων μορφών της σε σύζευξη με την κίτρινη φθορίζουσα πρωτεϊνη (EYFP). Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε παροδική έκφραση των εξωγενών RAD51 πρωτεϊνών στα κύτταραεπιμόλυνση MCF-7 και έλεγχος της βιωσιμότητας των κυττάρων με δοκιμασία κυτταρικής βιωσιμότητας ΜΤΤ. Στη συνέχεια ταυτοποιήθηκε το εύρος των συγκεντρώσεων και ο χρόνος επώασης του γενοτοξικού παράγοντα DOX με στόχο την ανίχνευση των βέλτιστων συνθηκών επιβίωσης του 50% των κυττάρων (LC50). Επιλέχθηκε η χρήση εύρους συγκεντρώσεων 0,3-0,7μM DOX στο μέσο καλλιέργειας 24 ώρες μετά την επιμόλυνσηεπιμόλυνση και επώαση για επιπλέον 24 και 48 ώρες. Η επιβίωση των κυττάρων μετά από την επίδραση DOX αναλύθηκε με τη δοκιμασία ΜΤΤ. Σε όλα τα πειράματα γενοτοξικότητας και δοκιμασίας ΜΤΤ πραγματοποιήθηκαν τουλάχιστον εις διπλούν και υπήρχαν θετικοί και αρνητικοί μάρτυρες. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης EYFP-RAD51wt οδηγεί σε αυξημένη επιβίωση των κυττάρων MCF7 παρουσία DOX σε σύγκριση με τα μη- επιμολυσμένα κύτταρα. Τα ευρήματα αυτά, δείχνουν ότι η υπερέκφραση της RAD51wt πιθανά συντελεί σε αυξημένη χημειο-ανθεκτικότητα των κυττάρων MCF-7, γεγονός που συμφωνεί με την παρατήρηση στην βιβλιογραφία ότι μορφές καρκίνου που παρουσιάζουν χημειο-ανθεκτικότητα και κακή πρόγνωση εκφράζουν αυξημένα επίπεδα ενδογενούς πρωτεΐνης RAD51. Στην περίπτωση που έγινε υπερέκφραση των μεταλλαγμένων μορφών της RAD51, ενώ φάνηκε να αλλάζει ο εντοπισμός της αντίστοιχης πρωτεΐνης εντός του κυττάρου δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην βιωσιμότητα των κυττάρων σε σχέση με την περίπτωση που έγινε υπερέκφραση της RAD51-wt. Όλα τα παραπάνω συντελούν σε μια πιο λεπτομερή διευκρίνιση της λειτουργίας της RAD51 και πιθανόν να βοηθήσουν στη διαλεύκανση των μηχανισμών αντοχής των καρκινικών κυττάρων έναντι των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων, καθώς και στο σχεδιασμό φαρμάκων που θα αποτελούν μέρος πιο αποτελεσματικών αντικαρκινικών θεραπευτικών σχημάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμολέγκου Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:25:34Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319100"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319100","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319100","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319100","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319100","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμολέγκου Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319100","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319100"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στοχευμένη έκφραση μεταλλαγμένων μορφών της RAD51 σε κύτταρα MCF-7 τροποποιεί την βιωσιμότητα τους κατά την επίδραση της χημικοθεραπευτικής ουσίας Δοξορουβικίνη (Doxorubicin – DOX) Οι βλάβες του DNA, που προκαλούνται είτε από ενδογενείς είτε από εξωγενείς παράγοντες απειλούν την σταθερότητα γονιδιώματος. Οι πιο επιβλαβείς βλάβες είναι οι δίκλωνες σχάσεις του DNA (double strand breaks-DSBs). Τα DSBs επιδιορθώνονται κυρίως από δύο μηχανισμούς, την µη οµόλογη σύνδεση των άκρων (non homologous end-joining, NHEJ) που είναι επιρρεπής σε σφάλματα και τον οµόλογο ανασυνδυασµό (homologous recombination, HR) που είναι μια υψηλής πιστότητας επιδιορθωτική διαδικασία. Ελλιπής επιδιόρθωση, ανάλογα με τις συνθήκες, οδηγεί είτε σε απόπτωση είτε σε καρκίνο. Ένας σημαντικός παράγοντας στον οµόλογο ανασυνδυασµό είναι ο παράγοντας ανασυνδυασμού RAD51, ο οποίος κατά κύριο λόγο εμπλέκεται στην ανίχνευση του ομόλογου κλώνου και την επιδιόρθωση της βλάβης με μήτρα τον ομόλογο κλώνο. Αλληλεπιδρά άμεσα ή έμμεσα με σημαντικές ενδοκυττάριες πρωτεΐνες όπως οι BRCA1, BRCA2 και p53 που εμπλέκονται στον ομόλογο ανασυνδιασμό επίσης. Παρόλο που δεν έχουν ανιχνευτεί μέχρι τώρα μεταλλάξεις στην πρωτεϊνη RAD51 σε καρκίνους του ανθρώπου, η υπερέκφραση του γονιδίου rad51 φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα καρκινογένεσης, ενώ αναμένεται να παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ανθεκτικότητας σε γενοτοξικές βλάβες του γονιδιώματος. Προηγούμενη δουλειά της ομάδα μας έδειξε ότι στοχευμένα μεταλλαγμένες μορφές της RAD51 ανιχνεύονται στον πυρήνα κυττάρων MCF-7, απουσία γενοτοξικών παραγόντων, ενώ η φυσικού τύπου πρωτεΐνη (RAD51wt) εντοπίζεται κυρίως στο κυτταρόπλασμα. Με ανάλυση FRET δείχθηκε ότι μία μεταλλαγμένη μορφή, η RAD51-m6 αλληλεπιδρά με την RAD51wt πιθανώς μέσω σχηματισμού υβριδικών νηματίων. Υπερέκφραση της RAD51m6, σε αντίθεση με την υπερέκφραση της RAD51wt, σε συγκεκριμένες καρκινικές κυτταρικές σειρές, θανατώνει τα κύτταρα σε λίγες ώρες έως 2 ημέρες απουσία γενετοξικών παραγόντων. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί η επίδραση της υπερέκφρασης της RAD51wt καθώς και στοχευμένα μεταλλαγμένων μορφών της, στην επιβίωση της κυτταρικής σειράς MCF-7 (καρκινικά κύτταρα επιθηλιώματος του μαστού) μετά από χορήγηση του γενοτοξικού παράγοντα δοξορουβικίνη (Doxorubicin-DOX). Για την επιμόλυνση των κυττάρων MCF-7 χρησιμοποιήθηκε πλασμιδιακό όχημα έκφρασης ευκαρυωτικών κυττάρων με εισηγμένο το cDNA της RAD51wt και των μεταλλαγμένων μορφών της σε σύζευξη με την κίτρινη φθορίζουσα πρωτεϊνη (EYFP). Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε παροδική έκφραση των εξωγενών RAD51 πρωτεϊνών στα κύτταραεπιμόλυνση MCF-7 και έλεγχος της βιωσιμότητας των κυττάρων με δοκιμασία κυτταρικής βιωσιμότητας ΜΤΤ. Στη συνέχεια ταυτοποιήθηκε το εύρος των συγκεντρώσεων και ο χρόνος επώασης του γενοτοξικού παράγοντα DOX με στόχο την ανίχνευση των βέλτιστων συνθηκών επιβίωσης του 50% των κυττάρων (LC50). Επιλέχθηκε η χρήση εύρους συγκεντρώσεων 0,3-0,7μM DOX στο μέσο καλλιέργειας 24 ώρες μετά την επιμόλυνσηεπιμόλυνση και επώαση για επιπλέον 24 και 48 ώρες. Η επιβίωση των κυττάρων μετά από την επίδραση DOX αναλύθηκε με τη δοκιμασία ΜΤΤ. Σε όλα τα πειράματα γενοτοξικότητας και δοκιμασίας ΜΤΤ πραγματοποιήθηκαν τουλάχιστον εις διπλούν και υπήρχαν θετικοί και αρνητικοί μάρτυρες. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης EYFP-RAD51wt οδηγεί σε αυξημένη επιβίωση των κυττάρων MCF7 παρουσία DOX σε σύγκριση με τα μη- επιμολυσμένα κύτταρα. Τα ευρήματα αυτά, δείχνουν ότι η υπερέκφραση της RAD51wt πιθανά συντελεί σε αυξημένη χημειο-ανθεκτικότητα των κυττάρων MCF-7, γεγονός που συμφωνεί με την παρατήρηση στην βιβλιογραφία ότι μορφές καρκίνου που παρουσιάζουν χημειο-ανθεκτικότητα και κακή πρόγνωση εκφράζουν αυξημένα επίπεδα ενδογενούς πρωτεΐνης RAD51. Στην περίπτωση που έγινε υπερέκφραση των μεταλλαγμένων μορφών της RAD51, ενώ φάνηκε να αλλάζει ο εντοπισμός της αντίστοιχης πρωτεΐνης εντός του κυττάρου δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην βιωσιμότητα των κυττάρων σε σχέση με την περίπτωση που έγινε υπερέκφραση της RAD51-wt. Όλα τα παραπάνω συντελούν σε μια πιο λεπτομερή διευκρίνιση της λειτουργίας της RAD51 και πιθανόν να βοηθήσουν στη διαλεύκανση των μηχανισμών αντοχής των καρκινικών κυττάρων έναντι των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων, καθώς και στο σχεδιασμό φαρμάκων που θα αποτελούν μέρος πιο αποτελεσματικών αντικαρκινικών θεραπευτικών σχημάτων.","Expression of RAD51 designed mutants in MCF-7 cells alters their resistance to the genotoxic agent Doxorubicin DNA damage, caused by either endogenous and/or exogenous factors threatens genome integrity and stability. The most deleterious damage induced by DNA lesions are DNA double strand breaks (DSBs). DSBs are mainly repaired either by the error prone Non-Homologous End Joining (NHEJ) or the almost error free Homologous Recombination Repair (HRR) pathways. A major player in HRR is the key enzyme, RAD51 recombinase, which is predominantly implicated in homologous strand detection and exchange. RAD51 is a key enzyme in the high fidelity mechanism of homologous recombination repair (HRR) of DNA and its structural modification results in major miss-localization of the protein from cytoplasm to the nucleus. RAD51 is interacting directly or indirectly with the nodal intracellular proteins BRCA1, BRCA2 and p53, among others. Therefore, overexpression of rad51 gene is expected to play a significant role in DNA damage resistance mechanisms. The aim of the current work was to investigate the effect of the overexpression of RAD51wt and designed mutants in the survival of breast cancer epithelioma cell line MCF-7 upon treatment with the DSBs inducing agent Doxorubicin (DOX). RAD51wt and RAD51wt-mutants genes were fused to Enhanced Yellow Fluorescent Protein gene (EYFP) and transiently expressed in MCF-7 cells. 24hrs post-transfection, 0,3-0,7μM of DOX was added to the culture medium and incubated for 24 and 48 hrs. Cell survival rates were analyzed by the MTT cell viability assay. Our results showed-suggest that EYFP-RAD51wt gene overexpression increased survival of DOX-treated MCF7 cells, compared to the non-transfected cells. Previous work from our group showed that EYFP-RAD51-m6 is translocated to the cell nucleus under normal conditions, while EYFP-RAD51wt is predominantly localized in the cytoplasm. By employing FRET analysis RAD51-m6 was shown to interact with RAD51wt possibly forming hybrid filaments. Overexpression of rad51-m6 gene in some cancer cell lines kills the cells, upon transfection, within hours up to 2 days. These findings, conferring to a more detailed elucidation of RAD51 function and may also assist to elucidate cancer cell drug resistance mechanisms, as well as designing more effective treatment anti-cancer theurapeutic schemes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοριακή βάση των μηχανισμών επιδιόρθωσης DNA σε ευκαρυωτικά συστήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμολέγκου Γεωργία"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Στοχευμένη έκφραση μεταλλαγμένων μορφών της RAD51 σε κύτταρα MCF-7 τροποποιεί την βιωσιμότητα τους κατά την επίδραση της χημικοθεραπευτικής ουσίας Δοξορουβικίνη (Doxorubicin – DOX) Οι βλάβες του DNA, που προκαλούνται είτε από ενδογενείς είτε από εξωγενείς παράγοντες απειλούν την σταθερότητα γονιδιώματος. Οι πιο επιβλαβείς βλάβες είναι οι δίκλωνες σχάσεις του DNA (double strand breaks-DSBs). Τα DSBs επιδιορθώνονται κυρίως από δύο μηχανισμούς, την µη οµόλογη σύνδεση των άκρων (non homologous end-joining, NHEJ) που είναι επιρρεπής σε σφάλματα και τον οµόλογο ανασυνδυασµό (homologous recombination, HR) που είναι μια υψηλής πιστότητας επιδιορθωτική διαδικασία. Ελλιπής επιδιόρθωση, ανάλογα με τις συνθήκες, οδηγεί είτε σε απόπτωση είτε σε καρκίνο. Ένας σημαντικός παράγοντας στον οµόλογο ανασυνδυασµό είναι ο παράγοντας ανασυνδυασμού RAD51, ο οποίος κατά κύριο λόγο εμπλέκεται στην ανίχνευση του ομόλογου κλώνου και την επιδιόρθωση της βλάβης με μήτρα τον ομόλογο κλώνο. Αλληλεπιδρά άμεσα ή έμμεσα με σημαντικές ενδοκυττάριες πρωτεΐνες όπως οι BRCA1, BRCA2 και p53 που εμπλέκονται στον ομόλογο ανασυνδιασμό επίσης. Παρόλο που δεν έχουν ανιχνευτεί μέχρι τώρα μεταλλάξεις στην πρωτεϊνη RAD51 σε καρκίνους του ανθρώπου, η υπερέκφραση του γονιδίου rad51 φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα καρκινογένεσης, ενώ αναμένεται να παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ανθεκτικότητας σε γενοτοξικές βλάβες του γονιδιώματος. Προηγούμενη δουλειά της ομάδα μας έδειξε ότι στοχευμένα μεταλλαγμένες μορφές της RAD51 ανιχνεύονται στον πυρήνα κυττάρων MCF-7, απουσία γενοτοξικών παραγόντων, ενώ η φυσικού τύπου πρωτεΐνη (RAD51wt) εντοπίζεται κυρίως στο κυτταρόπλασμα. Με ανάλυση FRET δείχθηκε ότι μία μεταλλαγμένη μορφή, η RAD51-m6 αλληλεπιδρά με την RAD51wt πιθανώς μέσω σχηματισμού υβριδικών νηματίων. Υπερέκφραση της RAD51m6, σε αντίθεση με την υπερέκφραση της RAD51wt, σε συγκεκριμένες καρκινικές κυτταρικές σειρές, θανατώνει τα κύτταρα σε λίγες ώρες έως 2 ημέρες απουσία γενετοξικών παραγόντων. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί η επίδραση της υπερέκφρασης της RAD51wt καθώς και στοχευμένα μεταλλαγμένων μορφών της, στην επιβίωση της κυτταρικής σειράς MCF-7 (καρκινικά κύτταρα επιθηλιώματος του μαστού) μετά από χορήγηση του γενοτοξικού παράγοντα δοξορουβικίνη (Doxorubicin-DOX). Για την επιμόλυνση των κυττάρων MCF-7 χρησιμοποιήθηκε πλασμιδιακό όχημα έκφρασης ευκαρυωτικών κυττάρων με εισηγμένο το cDNA της RAD51wt και των μεταλλαγμένων μορφών της σε σύζευξη με την κίτρινη φθορίζουσα πρωτεϊνη (EYFP). Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε παροδική έκφραση των εξωγενών RAD51 πρωτεϊνών στα κύτταραεπιμόλυνση MCF-7 και έλεγχος της βιωσιμότητας των κυττάρων με δοκιμασία κυτταρικής βιωσιμότητας ΜΤΤ. Στη συνέχεια ταυτοποιήθηκε το εύρος των συγκεντρώσεων και ο χρόνος επώασης του γενοτοξικού παράγοντα DOX με στόχο την ανίχνευση των βέλτιστων συνθηκών επιβίωσης του 50% των κυττάρων (LC50). Επιλέχθηκε η χρήση εύρους συγκεντρώσεων 0,3-0,7μM DOX στο μέσο καλλιέργειας 24 ώρες μετά την επιμόλυνσηεπιμόλυνση και επώαση για επιπλέον 24 και 48 ώρες. Η επιβίωση των κυττάρων μετά από την επίδραση DOX αναλύθηκε με τη δοκιμασία ΜΤΤ. Σε όλα τα πειράματα γενοτοξικότητας και δοκιμασίας ΜΤΤ πραγματοποιήθηκαν τουλάχιστον εις διπλούν και υπήρχαν θετικοί και αρνητικοί μάρτυρες. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η υπερέκφραση της πρωτεΐνης EYFP-RAD51wt οδηγεί σε αυξημένη επιβίωση των κυττάρων MCF7 παρουσία DOX σε σύγκριση με τα μη- επιμολυσμένα κύτταρα. Τα ευρήματα αυτά, δείχνουν ότι η υπερέκφραση της RAD51wt πιθανά συντελεί σε αυξημένη χημειο-ανθεκτικότητα των κυττάρων MCF-7, γεγονός που συμφωνεί με την παρατήρηση στην βιβλιογραφία ότι μορφές καρκίνου που παρουσιάζουν χημειο-ανθεκτικότητα και κακή πρόγνωση εκφράζουν αυξημένα επίπεδα ενδογενούς πρωτεΐνης RAD51. Στην περίπτωση που έγινε υπερέκφραση των μεταλλαγμένων μορφών της RAD51, ενώ φάνηκε να αλλάζει ο εντοπισμός της αντίστοιχης πρωτεΐνης εντός του κυττάρου δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην βιωσιμότητα των κυττάρων σε σχέση με την περίπτωση που έγινε υπερέκφραση της RAD51-wt. Όλα τα παραπάνω συντελούν σε μια πιο λεπτομερή διευκρίνιση της λειτουργίας της RAD51 και πιθανόν να βοηθήσουν στη διαλεύκανση των μηχανισμών αντοχής των καρκινικών κυττάρων έναντι των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων, καθώς και στο σχεδιασμό φαρμάκων που θα αποτελούν μέρος πιο αποτελεσματικών αντικαρκινικών θεραπευτικών σχημάτων.","Expression of RAD51 designed mutants in MCF-7 cells alters their resistance to the genotoxic agent Doxorubicin DNA damage, caused by either endogenous and/or exogenous factors threatens genome integrity and stability. The most deleterious damage induced by DNA lesions are DNA double strand breaks (DSBs). DSBs are mainly repaired either by the error prone Non-Homologous End Joining (NHEJ) or the almost error free Homologous Recombination Repair (HRR) pathways. A major player in HRR is the key enzyme, RAD51 recombinase, which is predominantly implicated in homologous strand detection and exchange. RAD51 is a key enzyme in the high fidelity mechanism of homologous recombination repair (HRR) of DNA and its structural modification results in major miss-localization of the protein from cytoplasm to the nucleus. RAD51 is interacting directly or indirectly with the nodal intracellular proteins BRCA1, BRCA2 and p53, among others. Therefore, overexpression of rad51 gene is expected to play a significant role in DNA damage resistance mechanisms. The aim of the current work was to investigate the effect of the overexpression of RAD51wt and designed mutants in the survival of breast cancer epithelioma cell line MCF-7 upon treatment with the DSBs inducing agent Doxorubicin (DOX). RAD51wt and RAD51wt-mutants genes were fused to Enhanced Yellow Fluorescent Protein gene (EYFP) and transiently expressed in MCF-7 cells. 24hrs post-transfection, 0,3-0,7μM of DOX was added to the culture medium and incubated for 24 and 48 hrs. Cell survival rates were analyzed by the MTT cell viability assay. Our results showed-suggest that EYFP-RAD51wt gene overexpression increased survival of DOX-treated MCF7 cells, compared to the non-transfected cells. Previous work from our group showed that EYFP-RAD51-m6 is translocated to the cell nucleus under normal conditions, while EYFP-RAD51wt is predominantly localized in the cytoplasm. By employing FRET analysis RAD51-m6 was shown to interact with RAD51wt possibly forming hybrid filaments. Overexpression of rad51-m6 gene in some cancer cell lines kills the cells, upon transfection, within hours up to 2 days. These findings, conferring to a more detailed elucidation of RAD51 function and may also assist to elucidate cancer cell drug resistance mechanisms, as well as designing more effective treatment anti-cancer theurapeutic schemes."],"dc:identifier":["uoadl:1319100","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319100"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μοριακή βάση των μηχανισμών επιδιόρθωσης DNA σε ευκαρυωτικά συστήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:34Z"}