{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319122"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319122","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μορφοποίηση και in vitro Αξιολόγηση Γαλακτωμάτων Κυκλοσπορίνης Α με τη χρήση Πειραματικού Σχεδιασμού","abstract":"Το σύνδρομο της Ξηροφθαλμίας οφείλεται στην μεταβολή της ποιότητας ή της ποσότητας των δακρύων που καλύπτουν τον κερατοειδή με αποτέλεσμα την ανεπαρκή λίπανση της πρόσθιας επιφάνειας του. Συνοδεύεται από αυξημένη ωσμωτικότητα της δακρυϊκής μεμβράνης και φλεγμονή της οφθαλμικής επιφάνειας. Τα σκευάσματα κυκλοσπορίνης αποτελούν συχνή θεραπεία καθότι δρουν ενάντια στη φλεγμονή της οφθαλμικής κοιλότητας, με αποτέλεσμα την αύξηση της παραγωγής δακρύων και της διεύρυνσης των αγγείων του επιπεφυκότα. Λόγω της εξαιρετικά χαμηλής διαλυτότητας της Κυκλοσπορίνης σε υδατικά μέσα έχουν γίνει πολλές ερευνητικές προσπάθειες για την δημιουργία ενός κατάλληλου οφθαλμικού συστήματος χορήγησής της. Τα γαλακτώματα πλεονεκτούν έναντι των υπόλοιπων φαρμακοτεχνικών μορφών καθότι έχουν σχετικά οικονομική και απλή παραγωγή και αποστείρωση. Ιδιαιτέρως τα γαλακτώματα με μέγεθος σταγονιδίων μικρότερων των 100nm αποτελούν σταθερότερα συστήματα, με μεγάλη διάρκεια ζωής και σκεδάζουν ασθενώς τα κύματα φωτός, έτσι είναι οπτικά διαυγή ή ελαφρώς θολά. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε η μορφοποίηση και η αξιολόγηση ενός σκευάσματος κυκλοσπορίνης Α κατάλληλο για οφθαλμική χρήση. Για τον σκοπό αυτό παρασκευάσθηκαν γαλακτώματα από εγκεκριμένα και ασφαλή έκδοχα τα οποία περιείχαν στην εσωτερική ελαιώδη φάση τους διαλυμένη τη θεραπευτική δόση 0.05%w/w κυκλοσπορίνης Α. Ένα επιπλέον επιθυμητό χαρακτηριστικό των γαλακτωμάτων αυτών ήταν η μείωση των σταγονιδίων της εσωτερικής τους φάσης σε μεγέθη μικρότερα των 100 nm. Για την ανάπτυξη και την αξιολόγηση των γαλακτωμάτων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του Πειραματικού Σχεδιασμού. Αναλυτικότερα επιλέχθηκε ο Σχεδιασμός Μίγματος υπό περιορισμούς με παράγοντες την % αναλογία των ελαίων Castor Oil και MCT καθώς και του επιφανειοδραστικού Kolliphor HS 15. Για την επιλογή των παραγόντων αυτών πραγματοποιήθηκαν προκαταρτικά πειράματα υπολογισμού της διαλυτότητας κορεσμού της κυκλοσπορίνης σε διάφορα έλαια καθώς και η κατασκευή τριγωνικών διαγραμμάτων φάσης για τον προσδιορισμό της περιοχής ύπαρξης μικρογαλακτώματος με τη μέθοδο της τιτλοδότησης. Τα όρια των παραγόντων επιλέχθηκαν με βάση τα προκαταρτικά πειράματα και τις συνήθεις αναλογίες που ορίζονται από τη βιβλιογραφία για την παρασκευή οφθαλμικών γαλακτωμάτων o/w. Η μήτρα του πειραματικού σχεδιασμού αποτελούνταν από 12 συνταγές, η μία εκ των οποίων ήταν επανάληψη. Έντεκα από τα δώδεκα γαλακτώματα που παρασκευάσθηκαν παρουσίασαν μακροσκοπική σταθερότητα για διάστημα τριών μηνών από την ημερομηνία παρασκευής τους και σταθερές τιμές υδροδυναμικής διαμέτρου στον ένα μήνα τον οποίον μετρήθηκαν. Επιπλέον όλες οι συνταγές περιείχαν ποσότητα κυκλοσπορίνης εντός των ορίων που ορίζει η Φαρμακοποιία. Ακολούθησε η in vitro αξιολόγηση των συνταγών με δύο μεθόδους οι οποίες αποτέλεσαν και τις υπό μελέτη αποκρίσεις του πειραματικού σχεδιασμού. Μετρήθηκε η υδροδυναμική διάμετρος των σταγονιδίων της εσωτερικής φάσης των γαλακτωμάτων (Dh), η οποία επιλέχθηκε σαν πρώτη απόκριση. Το μοντέλο που επιλέχθηκε για την ανάλυση των δεδομένων αυτής της απόκρισης ήταν γραμμικό. Ο παράγοντας που είχε στατιστικά σημαντική επίδραση ήταν το επιφανειοδραστικό, όπου με την αύξηση του ευνοούσε την μείωση της υδροδυναμικής διαμέτρου. Επιπλέον πραγματοποιήθηκε ένα in vitro πείραμα διάχυσης μέσω τεχνητής μεμβράνης κυτταρίνης για τη συγκριτική μελέτη της αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης από τα γαλακτώματα. Το πείραμα εκτελέσθηκε με τη χρήση τροποποιημένων κυττάρων Franz και η απόκριση που επιλέχθηκε να μελετηθεί ήταν η ποσότητα της κυκλοσπορίνης που διαπερνούσε την μεμβράνη ανά μονάδα επιφανείας (Q) στις 6h από την έναρξη του πειράματος. Το μοντέλο που προσομοιάζει βέλτιστα την σχέση παραγόντων- απόκρισης ήταν το Special Cubic. Για την αποδέσμευση της κυκλοσπορίνης εξίσου σημαντική επίδραση είχαν το έλαιο Castor Oil και το επιφανειοδραστικό Kolliphor HS15. Με την αύξηση του ελαίου η αποδέσμευση της κυκλοσπορίνης μειωνόταν ενώ η επίδραση του επιφανειοδραστικού ήταν η αντίστροφη. Συνεπώς για η αύξηση της αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης ευνοείται με την μείωση της υδροδυναμικής διαμέτρου των σταγονιδίων της εσωτερικής φάσης του γαλακτώματος, φαινόμενο το οποίο αυτό πιθανώς οφείλεται στην αύξηση της επιφάνεια αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης. Το γαλάκτωμα με τη μέγιστη ποσότητα επιφανειοδραστικού και την ελάχιστη ποσότητα ελαίων είχε λοιπόν τα βέλτιστα χαρακτηριστικά, δηλαδή το μικρότερο Dh και τη μεγαλύτερη αποδέσμευση.","abstract_html":"Το σύνδρομο της Ξηροφθαλμίας οφείλεται στην μεταβολή της ποιότητας ή της ποσότητας των δακρύων που καλύπτουν τον κερατοειδή με αποτέλεσμα την ανεπαρκή λίπανση της πρόσθιας επιφάνειας του. Συνοδεύεται από αυξημένη ωσμωτικότητα της δακρυϊκής μεμβράνης και φλεγμονή της οφθαλμικής επιφάνειας. Τα σκευάσματα κυκλοσπορίνης αποτελούν συχνή θεραπεία καθότι δρουν ενάντια στη φλεγμονή της οφθαλμικής κοιλότητας, με αποτέλεσμα την αύξηση της παραγωγής δακρύων και της διεύρυνσης των αγγείων του επιπεφυκότα. Λόγω της εξαιρετικά χαμηλής διαλυτότητας της Κυκλοσπορίνης σε υδατικά μέσα έχουν γίνει πολλές ερευνητικές προσπάθειες για την δημιουργία ενός κατάλληλου οφθαλμικού συστήματος χορήγησής της. Τα γαλακτώματα πλεονεκτούν έναντι των υπόλοιπων φαρμακοτεχνικών μορφών καθότι έχουν σχετικά οικονομική και απλή παραγωγή και αποστείρωση. Ιδιαιτέρως τα γαλακτώματα με μέγεθος σταγονιδίων μικρότερων των 100nm αποτελούν σταθερότερα συστήματα, με μεγάλη διάρκεια ζωής και σκεδάζουν ασθενώς τα κύματα φωτός, έτσι είναι οπτικά διαυγή ή ελαφρώς θολά. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε η μορφοποίηση και η αξιολόγηση ενός σκευάσματος κυκλοσπορίνης Α κατάλληλο για οφθαλμική χρήση. Για τον σκοπό αυτό παρασκευάσθηκαν γαλακτώματα από εγκεκριμένα και ασφαλή έκδοχα τα οποία περιείχαν στην εσωτερική ελαιώδη φάση τους διαλυμένη τη θεραπευτική δόση 0.05%w/w κυκλοσπορίνης Α. Ένα επιπλέον επιθυμητό χαρακτηριστικό των γαλακτωμάτων αυτών ήταν η μείωση των σταγονιδίων της εσωτερικής τους φάσης σε μεγέθη μικρότερα των 100 nm. Για την ανάπτυξη και την αξιολόγηση των γαλακτωμάτων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του Πειραματικού Σχεδιασμού. Αναλυτικότερα επιλέχθηκε ο Σχεδιασμός Μίγματος υπό περιορισμούς με παράγοντες την % αναλογία των ελαίων Castor Oil και MCT καθώς και του επιφανειοδραστικού Kolliphor HS 15. Για την επιλογή των παραγόντων αυτών πραγματοποιήθηκαν προκαταρτικά πειράματα υπολογισμού της διαλυτότητας κορεσμού της κυκλοσπορίνης σε διάφορα έλαια καθώς και η κατασκευή τριγωνικών διαγραμμάτων φάσης για τον προσδιορισμό της περιοχής ύπαρξης μικρογαλακτώματος με τη μέθοδο της τιτλοδότησης. Τα όρια των παραγόντων επιλέχθηκαν με βάση τα προκαταρτικά πειράματα και τις συνήθεις αναλογίες που ορίζονται από τη βιβλιογραφία για την παρασκευή οφθαλμικών γαλακτωμάτων o/w. Η μήτρα του πειραματικού σχεδιασμού αποτελούνταν από 12 συνταγές, η μία εκ των οποίων ήταν επανάληψη. Έντεκα από τα δώδεκα γαλακτώματα που παρασκευάσθηκαν παρουσίασαν μακροσκοπική σταθερότητα για διάστημα τριών μηνών από την ημερομηνία παρασκευής τους και σταθερές τιμές υδροδυναμικής διαμέτρου στον ένα μήνα τον οποίον μετρήθηκαν. Επιπλέον όλες οι συνταγές περιείχαν ποσότητα κυκλοσπορίνης εντός των ορίων που ορίζει η Φαρμακοποιία. Ακολούθησε η in vitro αξιολόγηση των συνταγών με δύο μεθόδους οι οποίες αποτέλεσαν και τις υπό μελέτη αποκρίσεις του πειραματικού σχεδιασμού. Μετρήθηκε η υδροδυναμική διάμετρος των σταγονιδίων της εσωτερικής φάσης των γαλακτωμάτων (Dh), η οποία επιλέχθηκε σαν πρώτη απόκριση. Το μοντέλο που επιλέχθηκε για την ανάλυση των δεδομένων αυτής της απόκρισης ήταν γραμμικό. Ο παράγοντας που είχε στατιστικά σημαντική επίδραση ήταν το επιφανειοδραστικό, όπου με την αύξηση του ευνοούσε την μείωση της υδροδυναμικής διαμέτρου. Επιπλέον πραγματοποιήθηκε ένα in vitro πείραμα διάχυσης μέσω τεχνητής μεμβράνης κυτταρίνης για τη συγκριτική μελέτη της αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης από τα γαλακτώματα. Το πείραμα εκτελέσθηκε με τη χρήση τροποποιημένων κυττάρων Franz και η απόκριση που επιλέχθηκε να μελετηθεί ήταν η ποσότητα της κυκλοσπορίνης που διαπερνούσε την μεμβράνη ανά μονάδα επιφανείας (Q) στις 6h από την έναρξη του πειράματος. Το μοντέλο που προσομοιάζει βέλτιστα την σχέση παραγόντων- απόκρισης ήταν το Special Cubic. Για την αποδέσμευση της κυκλοσπορίνης εξίσου σημαντική επίδραση είχαν το έλαιο Castor Oil και το επιφανειοδραστικό Kolliphor HS15. Με την αύξηση του ελαίου η αποδέσμευση της κυκλοσπορίνης μειωνόταν ενώ η επίδραση του επιφανειοδραστικού ήταν η αντίστροφη. Συνεπώς για η αύξηση της αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης ευνοείται με την μείωση της υδροδυναμικής διαμέτρου των σταγονιδίων της εσωτερικής φάσης του γαλακτώματος, φαινόμενο το οποίο αυτό πιθανώς οφείλεται στην αύξηση της επιφάνεια αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης. Το γαλάκτωμα με τη μέγιστη ποσότητα επιφανειοδραστικού και την ελάχιστη ποσότητα ελαίων είχε λοιπόν τα βέλτιστα χαρακτηριστικά, δηλαδή το μικρότερο Dh και τη μεγαλύτερη αποδέσμευση.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζουανάκη Σοφία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:25:34Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319122"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319122","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319122","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319122","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319122","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζουανάκη Σοφία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319122","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319122"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το σύνδρομο της Ξηροφθαλμίας οφείλεται στην μεταβολή της ποιότητας ή της ποσότητας των δακρύων που καλύπτουν τον κερατοειδή με αποτέλεσμα την ανεπαρκή λίπανση της πρόσθιας επιφάνειας του. Συνοδεύεται από αυξημένη ωσμωτικότητα της δακρυϊκής μεμβράνης και φλεγμονή της οφθαλμικής επιφάνειας. Τα σκευάσματα κυκλοσπορίνης αποτελούν συχνή θεραπεία καθότι δρουν ενάντια στη φλεγμονή της οφθαλμικής κοιλότητας, με αποτέλεσμα την αύξηση της παραγωγής δακρύων και της διεύρυνσης των αγγείων του επιπεφυκότα. Λόγω της εξαιρετικά χαμηλής διαλυτότητας της Κυκλοσπορίνης σε υδατικά μέσα έχουν γίνει πολλές ερευνητικές προσπάθειες για την δημιουργία ενός κατάλληλου οφθαλμικού συστήματος χορήγησής της. Τα γαλακτώματα πλεονεκτούν έναντι των υπόλοιπων φαρμακοτεχνικών μορφών καθότι έχουν σχετικά οικονομική και απλή παραγωγή και αποστείρωση. Ιδιαιτέρως τα γαλακτώματα με μέγεθος σταγονιδίων μικρότερων των 100nm αποτελούν σταθερότερα συστήματα, με μεγάλη διάρκεια ζωής και σκεδάζουν ασθενώς τα κύματα φωτός, έτσι είναι οπτικά διαυγή ή ελαφρώς θολά. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε η μορφοποίηση και η αξιολόγηση ενός σκευάσματος κυκλοσπορίνης Α κατάλληλο για οφθαλμική χρήση. Για τον σκοπό αυτό παρασκευάσθηκαν γαλακτώματα από εγκεκριμένα και ασφαλή έκδοχα τα οποία περιείχαν στην εσωτερική ελαιώδη φάση τους διαλυμένη τη θεραπευτική δόση 0.05%w/w κυκλοσπορίνης Α. Ένα επιπλέον επιθυμητό χαρακτηριστικό των γαλακτωμάτων αυτών ήταν η μείωση των σταγονιδίων της εσωτερικής τους φάσης σε μεγέθη μικρότερα των 100 nm. Για την ανάπτυξη και την αξιολόγηση των γαλακτωμάτων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του Πειραματικού Σχεδιασμού. Αναλυτικότερα επιλέχθηκε ο Σχεδιασμός Μίγματος υπό περιορισμούς με παράγοντες την % αναλογία των ελαίων Castor Oil και MCT καθώς και του επιφανειοδραστικού Kolliphor HS 15. Για την επιλογή των παραγόντων αυτών πραγματοποιήθηκαν προκαταρτικά πειράματα υπολογισμού της διαλυτότητας κορεσμού της κυκλοσπορίνης σε διάφορα έλαια καθώς και η κατασκευή τριγωνικών διαγραμμάτων φάσης για τον προσδιορισμό της περιοχής ύπαρξης μικρογαλακτώματος με τη μέθοδο της τιτλοδότησης. Τα όρια των παραγόντων επιλέχθηκαν με βάση τα προκαταρτικά πειράματα και τις συνήθεις αναλογίες που ορίζονται από τη βιβλιογραφία για την παρασκευή οφθαλμικών γαλακτωμάτων o/w. Η μήτρα του πειραματικού σχεδιασμού αποτελούνταν από 12 συνταγές, η μία εκ των οποίων ήταν επανάληψη. Έντεκα από τα δώδεκα γαλακτώματα που παρασκευάσθηκαν παρουσίασαν μακροσκοπική σταθερότητα για διάστημα τριών μηνών από την ημερομηνία παρασκευής τους και σταθερές τιμές υδροδυναμικής διαμέτρου στον ένα μήνα τον οποίον μετρήθηκαν. Επιπλέον όλες οι συνταγές περιείχαν ποσότητα κυκλοσπορίνης εντός των ορίων που ορίζει η Φαρμακοποιία. Ακολούθησε η in vitro αξιολόγηση των συνταγών με δύο μεθόδους οι οποίες αποτέλεσαν και τις υπό μελέτη αποκρίσεις του πειραματικού σχεδιασμού. Μετρήθηκε η υδροδυναμική διάμετρος των σταγονιδίων της εσωτερικής φάσης των γαλακτωμάτων (Dh), η οποία επιλέχθηκε σαν πρώτη απόκριση. Το μοντέλο που επιλέχθηκε για την ανάλυση των δεδομένων αυτής της απόκρισης ήταν γραμμικό. Ο παράγοντας που είχε στατιστικά σημαντική επίδραση ήταν το επιφανειοδραστικό, όπου με την αύξηση του ευνοούσε την μείωση της υδροδυναμικής διαμέτρου. Επιπλέον πραγματοποιήθηκε ένα in vitro πείραμα διάχυσης μέσω τεχνητής μεμβράνης κυτταρίνης για τη συγκριτική μελέτη της αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης από τα γαλακτώματα. Το πείραμα εκτελέσθηκε με τη χρήση τροποποιημένων κυττάρων Franz και η απόκριση που επιλέχθηκε να μελετηθεί ήταν η ποσότητα της κυκλοσπορίνης που διαπερνούσε την μεμβράνη ανά μονάδα επιφανείας (Q) στις 6h από την έναρξη του πειράματος. Το μοντέλο που προσομοιάζει βέλτιστα την σχέση παραγόντων- απόκρισης ήταν το Special Cubic. Για την αποδέσμευση της κυκλοσπορίνης εξίσου σημαντική επίδραση είχαν το έλαιο Castor Oil και το επιφανειοδραστικό Kolliphor HS15. Με την αύξηση του ελαίου η αποδέσμευση της κυκλοσπορίνης μειωνόταν ενώ η επίδραση του επιφανειοδραστικού ήταν η αντίστροφη. Συνεπώς για η αύξηση της αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης ευνοείται με την μείωση της υδροδυναμικής διαμέτρου των σταγονιδίων της εσωτερικής φάσης του γαλακτώματος, φαινόμενο το οποίο αυτό πιθανώς οφείλεται στην αύξηση της επιφάνεια αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης. Το γαλάκτωμα με τη μέγιστη ποσότητα επιφανειοδραστικού και την ελάχιστη ποσότητα ελαίων είχε λοιπόν τα βέλτιστα χαρακτηριστικά, δηλαδή το μικρότερο Dh και τη μεγαλύτερη αποδέσμευση.","The Dry Eye Syndrome (DES) is caused by the alteration of the amount or quality of the lacrimal fluid resulting in the insufficient lubrication of the front surface of the cornea. It is accompanied by increased osmolality of the tear film and inflammation of the ocular surface. Cyclosporine containing formulations is an option for the treatment of DES, as it acts against inflammation of the ocular cavity, resulting in the increase of the production of tears, and the expansion of the conjunctival blood vessels Due to the extremely low solubility of cyclosporine in aqueous media there have been many research efforts in order to create a satisfactory ophthalmic delivery system. Emulsions have many advantages over other formulations as they are relatively inexpensive and simple to manufacture and sterilize. Particularly submicron emulsions are sufficiently stable systems. Moreover they are optically clear or slightly turbid liquids as they contain droplets that scatter light waves weakly. The objective of the present study was the formulation and evaluation of a cyclosporine A formulation suitable for ophthalmic use. For this purpose, ophthalmic emulsions consisting of approved and safe for the eye excipients were prepared. The internal oil phase of the emulsions contained dissolved cyclosporine A with a therapeutic dose of 0.05% w/w. A further desirable characteristic of these emulsions was the reduction of droplets of the internal phase in sizes smaller than 100 nm. The development and the evaluation of the emulsions was performed using Design of Experiment (DoE) technique. More specifically the type of the Experimental Design chosen was the Constrained Mixture Design and the factors studied where the % proportion of Castor Oil and Medium Chain Triglycerides and of the surfactant Kolliphor HS 15. Preliminary experiments were conducted in order to determine cyclosporine’s saturation solubility in different oils. Also ternary phase diagrams were constructed using the titration method proving the area of microemulsion’s existence. The results of the preliminary experiments were taken in to consideration for the selection of the DoE factors. The limits of the factors were selected based on preliminary experiments and the % amounts appeared in the literature for the preparation of ophthalmic o/w emulsions. The matrix of the experimental design consisted of 12 formulations, one of which was a repetition. Eleven of the twelve emulsions prepared were macroscopically stable for three months from the date of manufacture. Furthermore, the hydrodynamic diameter and the polydispersity index remained unchanged during the one month in which they were measured. Moreover, all formulations contained cyclosporine within the limits set by the Pharmacopoeia. In vitro evaluation of the formulations was performed measuring two responses. The first was the hydrodynamic diameter of the emulsion’s inner phase droplets (Dh). The model chosen for the analysis of the data was linear. The factor which had a statistically significant effect was the % amount of the surfactant, since the increase of the surfactant resulted in the decrease of the hydrodynamic diameter. The second response was the amount of cyclosporine permeated the membrane per unit area after 6 hours (Q). An in vitro diffusion experiment was performed, using artificial cellulose membrane for the comparative study of cyclosporine’s release from the emulsions. The experiment was performed using modified Franz cells. It was found that the Special Cubic model simulates the relation of Q and the factors selected. In the release of cyclosporine two factors had equal significant effect, the oil Castor Oil and the surfactant Kolliphor HS15. By increasing the amount of the oil the cyclosporine’s release was decreased while the effect of the surfactant was the opposite. In conclusion, the increase of cyclosporine’s release is favored by the reduction in the hydrodynamic diameter of the droplets of the emulsion’s inner phase, a phenomenon that is probably due to the increase of cyclosporine’s release surface. So the emulsion with the maximum amount of surfactant and the minimum amount of oil had the best characteristics, i.e. the smallest Dh and greater release."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μορφοποίηση και in vitro Αξιολόγηση Γαλακτωμάτων Κυκλοσπορίνης Α με τη χρήση Πειραματικού Σχεδιασμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζουανάκη Σοφία"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Το σύνδρομο της Ξηροφθαλμίας οφείλεται στην μεταβολή της ποιότητας ή της ποσότητας των δακρύων που καλύπτουν τον κερατοειδή με αποτέλεσμα την ανεπαρκή λίπανση της πρόσθιας επιφάνειας του. Συνοδεύεται από αυξημένη ωσμωτικότητα της δακρυϊκής μεμβράνης και φλεγμονή της οφθαλμικής επιφάνειας. Τα σκευάσματα κυκλοσπορίνης αποτελούν συχνή θεραπεία καθότι δρουν ενάντια στη φλεγμονή της οφθαλμικής κοιλότητας, με αποτέλεσμα την αύξηση της παραγωγής δακρύων και της διεύρυνσης των αγγείων του επιπεφυκότα. Λόγω της εξαιρετικά χαμηλής διαλυτότητας της Κυκλοσπορίνης σε υδατικά μέσα έχουν γίνει πολλές ερευνητικές προσπάθειες για την δημιουργία ενός κατάλληλου οφθαλμικού συστήματος χορήγησής της. Τα γαλακτώματα πλεονεκτούν έναντι των υπόλοιπων φαρμακοτεχνικών μορφών καθότι έχουν σχετικά οικονομική και απλή παραγωγή και αποστείρωση. Ιδιαιτέρως τα γαλακτώματα με μέγεθος σταγονιδίων μικρότερων των 100nm αποτελούν σταθερότερα συστήματα, με μεγάλη διάρκεια ζωής και σκεδάζουν ασθενώς τα κύματα φωτός, έτσι είναι οπτικά διαυγή ή ελαφρώς θολά. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε η μορφοποίηση και η αξιολόγηση ενός σκευάσματος κυκλοσπορίνης Α κατάλληλο για οφθαλμική χρήση. Για τον σκοπό αυτό παρασκευάσθηκαν γαλακτώματα από εγκεκριμένα και ασφαλή έκδοχα τα οποία περιείχαν στην εσωτερική ελαιώδη φάση τους διαλυμένη τη θεραπευτική δόση 0.05%w/w κυκλοσπορίνης Α. Ένα επιπλέον επιθυμητό χαρακτηριστικό των γαλακτωμάτων αυτών ήταν η μείωση των σταγονιδίων της εσωτερικής τους φάσης σε μεγέθη μικρότερα των 100 nm. Για την ανάπτυξη και την αξιολόγηση των γαλακτωμάτων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του Πειραματικού Σχεδιασμού. Αναλυτικότερα επιλέχθηκε ο Σχεδιασμός Μίγματος υπό περιορισμούς με παράγοντες την % αναλογία των ελαίων Castor Oil και MCT καθώς και του επιφανειοδραστικού Kolliphor HS 15. Για την επιλογή των παραγόντων αυτών πραγματοποιήθηκαν προκαταρτικά πειράματα υπολογισμού της διαλυτότητας κορεσμού της κυκλοσπορίνης σε διάφορα έλαια καθώς και η κατασκευή τριγωνικών διαγραμμάτων φάσης για τον προσδιορισμό της περιοχής ύπαρξης μικρογαλακτώματος με τη μέθοδο της τιτλοδότησης. Τα όρια των παραγόντων επιλέχθηκαν με βάση τα προκαταρτικά πειράματα και τις συνήθεις αναλογίες που ορίζονται από τη βιβλιογραφία για την παρασκευή οφθαλμικών γαλακτωμάτων o/w. Η μήτρα του πειραματικού σχεδιασμού αποτελούνταν από 12 συνταγές, η μία εκ των οποίων ήταν επανάληψη. Έντεκα από τα δώδεκα γαλακτώματα που παρασκευάσθηκαν παρουσίασαν μακροσκοπική σταθερότητα για διάστημα τριών μηνών από την ημερομηνία παρασκευής τους και σταθερές τιμές υδροδυναμικής διαμέτρου στον ένα μήνα τον οποίον μετρήθηκαν. Επιπλέον όλες οι συνταγές περιείχαν ποσότητα κυκλοσπορίνης εντός των ορίων που ορίζει η Φαρμακοποιία. Ακολούθησε η in vitro αξιολόγηση των συνταγών με δύο μεθόδους οι οποίες αποτέλεσαν και τις υπό μελέτη αποκρίσεις του πειραματικού σχεδιασμού. Μετρήθηκε η υδροδυναμική διάμετρος των σταγονιδίων της εσωτερικής φάσης των γαλακτωμάτων (Dh), η οποία επιλέχθηκε σαν πρώτη απόκριση. Το μοντέλο που επιλέχθηκε για την ανάλυση των δεδομένων αυτής της απόκρισης ήταν γραμμικό. Ο παράγοντας που είχε στατιστικά σημαντική επίδραση ήταν το επιφανειοδραστικό, όπου με την αύξηση του ευνοούσε την μείωση της υδροδυναμικής διαμέτρου. Επιπλέον πραγματοποιήθηκε ένα in vitro πείραμα διάχυσης μέσω τεχνητής μεμβράνης κυτταρίνης για τη συγκριτική μελέτη της αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης από τα γαλακτώματα. Το πείραμα εκτελέσθηκε με τη χρήση τροποποιημένων κυττάρων Franz και η απόκριση που επιλέχθηκε να μελετηθεί ήταν η ποσότητα της κυκλοσπορίνης που διαπερνούσε την μεμβράνη ανά μονάδα επιφανείας (Q) στις 6h από την έναρξη του πειράματος. Το μοντέλο που προσομοιάζει βέλτιστα την σχέση παραγόντων- απόκρισης ήταν το Special Cubic. Για την αποδέσμευση της κυκλοσπορίνης εξίσου σημαντική επίδραση είχαν το έλαιο Castor Oil και το επιφανειοδραστικό Kolliphor HS15. Με την αύξηση του ελαίου η αποδέσμευση της κυκλοσπορίνης μειωνόταν ενώ η επίδραση του επιφανειοδραστικού ήταν η αντίστροφη. Συνεπώς για η αύξηση της αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης ευνοείται με την μείωση της υδροδυναμικής διαμέτρου των σταγονιδίων της εσωτερικής φάσης του γαλακτώματος, φαινόμενο το οποίο αυτό πιθανώς οφείλεται στην αύξηση της επιφάνεια αποδέσμευσης της κυκλοσπορίνης. Το γαλάκτωμα με τη μέγιστη ποσότητα επιφανειοδραστικού και την ελάχιστη ποσότητα ελαίων είχε λοιπόν τα βέλτιστα χαρακτηριστικά, δηλαδή το μικρότερο Dh και τη μεγαλύτερη αποδέσμευση.","The Dry Eye Syndrome (DES) is caused by the alteration of the amount or quality of the lacrimal fluid resulting in the insufficient lubrication of the front surface of the cornea. It is accompanied by increased osmolality of the tear film and inflammation of the ocular surface. Cyclosporine containing formulations is an option for the treatment of DES, as it acts against inflammation of the ocular cavity, resulting in the increase of the production of tears, and the expansion of the conjunctival blood vessels Due to the extremely low solubility of cyclosporine in aqueous media there have been many research efforts in order to create a satisfactory ophthalmic delivery system. Emulsions have many advantages over other formulations as they are relatively inexpensive and simple to manufacture and sterilize. Particularly submicron emulsions are sufficiently stable systems. Moreover they are optically clear or slightly turbid liquids as they contain droplets that scatter light waves weakly. The objective of the present study was the formulation and evaluation of a cyclosporine A formulation suitable for ophthalmic use. For this purpose, ophthalmic emulsions consisting of approved and safe for the eye excipients were prepared. The internal oil phase of the emulsions contained dissolved cyclosporine A with a therapeutic dose of 0.05% w/w. A further desirable characteristic of these emulsions was the reduction of droplets of the internal phase in sizes smaller than 100 nm. The development and the evaluation of the emulsions was performed using Design of Experiment (DoE) technique. More specifically the type of the Experimental Design chosen was the Constrained Mixture Design and the factors studied where the % proportion of Castor Oil and Medium Chain Triglycerides and of the surfactant Kolliphor HS 15. Preliminary experiments were conducted in order to determine cyclosporine’s saturation solubility in different oils. Also ternary phase diagrams were constructed using the titration method proving the area of microemulsion’s existence. The results of the preliminary experiments were taken in to consideration for the selection of the DoE factors. The limits of the factors were selected based on preliminary experiments and the % amounts appeared in the literature for the preparation of ophthalmic o/w emulsions. The matrix of the experimental design consisted of 12 formulations, one of which was a repetition. Eleven of the twelve emulsions prepared were macroscopically stable for three months from the date of manufacture. Furthermore, the hydrodynamic diameter and the polydispersity index remained unchanged during the one month in which they were measured. Moreover, all formulations contained cyclosporine within the limits set by the Pharmacopoeia. In vitro evaluation of the formulations was performed measuring two responses. The first was the hydrodynamic diameter of the emulsion’s inner phase droplets (Dh). The model chosen for the analysis of the data was linear. The factor which had a statistically significant effect was the % amount of the surfactant, since the increase of the surfactant resulted in the decrease of the hydrodynamic diameter. The second response was the amount of cyclosporine permeated the membrane per unit area after 6 hours (Q). An in vitro diffusion experiment was performed, using artificial cellulose membrane for the comparative study of cyclosporine’s release from the emulsions. The experiment was performed using modified Franz cells. It was found that the Special Cubic model simulates the relation of Q and the factors selected. In the release of cyclosporine two factors had equal significant effect, the oil Castor Oil and the surfactant Kolliphor HS15. By increasing the amount of the oil the cyclosporine’s release was decreased while the effect of the surfactant was the opposite. In conclusion, the increase of cyclosporine’s release is favored by the reduction in the hydrodynamic diameter of the droplets of the emulsion’s inner phase, a phenomenon that is probably due to the increase of cyclosporine’s release surface. So the emulsion with the maximum amount of surfactant and the minimum amount of oil had the best characteristics, i.e. the smallest Dh and greater release."],"dc:identifier":["uoadl:1319122","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319122"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μορφοποίηση και in vitro Αξιολόγηση Γαλακτωμάτων Κυκλοσπορίνης Α με τη χρήση Πειραματικού Σχεδιασμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:34Z"}