{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319171"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319171","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο προσδιορισμός των κατασταλτικών κυττάρων της Μυελικής Σειράς σε κακοήθη αιματολογικά νοσήματα","abstract":"Εισαγωγή: Τα Κατασταλτικά Κύτταρα της Μυελικής Σειράς (Myeloid-Derived Suppressor Cells - MDSCs) είναι ένας -φαινοτυπικά και λειτουργικά- ετερογενής πληθυσμός άωρων κυττάρων της μυελικής σειράς, που μπορεί να έχουν τόσο μονοκυτταρική (Mono-MDSCs) όσο και κοκκιώδη (Gran-MDSCs) προεύλευση και παίζουν σημαντικά επιβαρυντικό ρόλο στην εξέλιξη των ασθενών με κακοήθη νοσήματα, λόγω της ανοσοκατασταλτικής δράσης τους τόσο στην ειδική, όσο και στη μη-ειδική ανοσολογική απόκριση του οργανισμού. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εφαρμογή των πιο πρόσφατων κατευθυντηρίων οδηγιών για τον προσδιορισμό των Κατασταλτικών Κυττάρων της Μυελικής Σειράς (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) καθώς και των Τ-ρυθμιστικών κυττάρων (Tregs), σε δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (CLL), και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα αποτελέσματα από δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με Μονοκλωνική Β-Λεμφοκυττάρωση (MBL) καθώς και ασθενών με άλλα Β λεμφοϋπερπλαστικά σύδρομα και φυσιολογικών μαρτύρων, με πολυπαραμετρική Κυτταρομετρία Ροής πέντε και έξι χρωμάτων. Υλικά & Μέθοδοι: Μελετήθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος 30 ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική λευχαιμία (CLL), 24 ασθενών με Μονοκλωνική Β-Λεμφοκυττάρωση (ΜΒL), 18 ασθενών με Λεμφουπερπλαστικό Νόσημα πέραν της CLL και της MBL (LPD) και 20 φυσιολογικών μαρτύρων (NC). Τα 92 αυτά δείγματα παραπέμφθηκαν στο Εργαστήριο στο διάστημα Σεπτέμβριος 2015 - Ιούνιος 2016 για προσδιορισμό ανοσοφαινότυπου. Για καθένα από τα δείγματα αυτά, πραγματοποιήθηκε πολυπαραμετρική ανάλυση σε τρία διαφορετικά σωληνάρια: Στο σωληνάριο 1 με τον συνδυασμό: HLADR-FITC/CD64-PE/CD45-ECD/CD14-PC5/CD3-PC7/CD19-PC7 έγινε ο προσδιορισμός (σε ποσοστό επί των μονοκυττάρων) των Κατασταλτικών Κυττάρων της Μονοκυτταρικής Σειράς (Mono-MDSCs), στο σωληνάριο 2 με τον συνδυασμό: CD15-FITC/CD11b-PC5/CD3-ECD/CD19-ECD/HLADR-PE/CD33-PC7/CD45-AlexaFluor750 έγινε ο προσδιορισμός (σε ποσοστό επί συνόλου λευκοκυττάρων) των Κατασταλτικών Κυττάρων της Κοκκιώδους Σειράς (Gran–MDSCs) και στο σωληνάριο 3 με τον συνδυασμό: CD3-FITC/ CD127-PE/ CD4-ECD/CD25-PC5 έγινε ο προσδιορισμός των Τ- ρυθμιστικών κυτττάρων (Τregs) τόσο σε απόλυτο αριθμό, όσο και σε ποσοστό επί των CD4(+) λεμφοκυττάρων. Αποτελέσματα: Σε ό,τι αφορά τα Mono-MDSCs, παρατηρήθηκε ότι οι ασθενείς που πάσχουν από CLL, οι ασθενείς που πάσχουν από MBL και οι ασθενείς που πάσχουν από άλλο LPD πέραν των CLL και MBL (MZL, FL, HCL,SLL) παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντική αύξηση των κυττάρων αυτών σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (p=0,001, p=0,017 και p0,0001 αντίστοιχα). Βρέθηκε, επίσης, στατιστικώς σημαντική μεγαλύτερη αύξηση των Mono-MDSCs στους ασθενείς με LPD σε σχέση με τους ασθενείς με CLL (p=0,03). Bρέθηκε επίσης στατιστικά σημαντική αύξηση του ποσοστού των Mono-MDSCs επί συνόλου μονοκυττάρων στους ασθενείς με LPD σε σχέση με τους ασθενείς με MBL (p=0,018). Παρατηρήθηκε, τέλος, αύξηση του ποσοστού των Mono-MDSCs στους ασθενείς με CLL σε σχέση με τους ασθενείς με MBL, χωρίς όμως να φθάνει σε στατιστικώς σημαντικά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά τα Gran-MDSCs, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική αύξηση του κυτταρικού αυτού πληθυσμού στους ασθενείς που πάσχουν από CLL σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (p=0,007). Bρέθηκε, επιπλέον, στατιστικώς σημαντική αύξηση των Gran-MDSCs στους ασθενείς με CLL σε σχέση με τους ασθενείς με LPD (p=0,021). Παρατηρήθηκε, τέλος, αύξηση του ποσοστού των Gran-MDSCs στους ασθενείς με CLL, MBL και LPD σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες αντίστοιχα, καθώς και μεταξύ των CLL και ΜΒL, χωρίς όμως να φθάνει σε στατιστικώς σημαντικά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά τα Tregs, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του απόλυτου αριθμού του κυτταρικού αυτού πληθυσμού στους ασθενείς που πάσχουν από LPD σε σχέση με τους ασθενείς που πάσχουν από MBL (p=0,0038). Βρέθηκε επίσης διαφορά, αν και όχι στατιστικά σημαντική, του απόλυτου αριθμού/ του ποσοστού επί των λεμφοκυττάρων των Tregs μεταξύ όλων των ομάδων της μελέτης μας. Συμπεράσματα: Η μελέτη των Mono-MDSCs, των Gran-MDSCs και των Tregs είναι δυνατή με πολυπαραμετρική Κυτταρομετρία Ροής 5 και 6 χρωμάτων. Ο προσδιορισμός των Mono-MDSCs και των Gran-MDSCs πιθανά να συνεισφέρει στην πρόγνωση των ασθενών με CLL, διότι φαίνεται ότι αυτοί οι κυτταρικοί πληθυσμοί παρουσιάζουν σημαντική αύξηση του ποσοστού τους στην CLL, τόσο σε σχέση με την MBL και τα άλλα LPD, όσο και σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες. Σχετικά με τα Tregs, οι διαφορές που βρήκαμε στην παρούσα μελέτη είναι υπαρκτές, εντούτοις όχι στατιστικώς σημαντικές, γεγονός που καταδεικνύει την ανάγκη για εντατικότερες έρευνες πάνω στο κομμάτι αυτό της σύγχρονης Ανοσολογίας. Να σημειωθεί τέλος, ότι για την πληρέστερη αξιολόγηση της εκτίμησης που αφορά τη χρήση των MDSCs (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) ως προγνωστικού δείκτη για την CLL, απαιτείται περαιτέρω μελέτη και, βέβαια, σύγκριση και με άλλους προγνωστικούς παράγοντες της νόσου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα Κατασταλτικά Κύτταρα της Μυελικής Σειράς (Myeloid-Derived Suppressor Cells - MDSCs) είναι ένας -φαινοτυπικά και λειτουργικά- ετερογενής πληθυσμός άωρων κυττάρων της μυελικής σειράς, που μπορεί να έχουν τόσο μονοκυτταρική (Mono-MDSCs) όσο και κοκκιώδη (Gran-MDSCs) προεύλευση και παίζουν σημαντικά επιβαρυντικό ρόλο στην εξέλιξη των ασθενών με κακοήθη νοσήματα, λόγω της ανοσοκατασταλτικής δράσης τους τόσο στην ειδική, όσο και στη μη-ειδική ανοσολογική απόκριση του οργανισμού. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εφαρμογή των πιο πρόσφατων κατευθυντηρίων οδηγιών για τον προσδιορισμό των Κατασταλτικών Κυττάρων της Μυελικής Σειράς (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) καθώς και των Τ-ρυθμιστικών κυττάρων (Tregs), σε δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (CLL), και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα αποτελέσματα από δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με Μονοκλωνική Β-Λεμφοκυττάρωση (MBL) καθώς και ασθενών με άλλα Β λεμφοϋπερπλαστικά σύδρομα και φυσιολογικών μαρτύρων, με πολυπαραμετρική Κυτταρομετρία Ροής πέντε και έξι χρωμάτων. Υλικά &amp; Μέθοδοι: Μελετήθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος 30 ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική λευχαιμία (CLL), 24 ασθενών με Μονοκλωνική Β-Λεμφοκυττάρωση (ΜΒL), 18 ασθενών με Λεμφουπερπλαστικό Νόσημα πέραν της CLL και της MBL (LPD) και 20 φυσιολογικών μαρτύρων (NC). Τα 92 αυτά δείγματα παραπέμφθηκαν στο Εργαστήριο στο διάστημα Σεπτέμβριος 2015 - Ιούνιος 2016 για προσδιορισμό ανοσοφαινότυπου. Για καθένα από τα δείγματα αυτά, πραγματοποιήθηκε πολυπαραμετρική ανάλυση σε τρία διαφορετικά σωληνάρια: Στο σωληνάριο 1 με τον συνδυασμό: HLADR-FITC/CD64-PE/CD45-ECD/CD14-PC5/CD3-PC7/CD19-PC7 έγινε ο προσδιορισμός (σε ποσοστό επί των μονοκυττάρων) των Κατασταλτικών Κυττάρων της Μονοκυτταρικής Σειράς (Mono-MDSCs), στο σωληνάριο 2 με τον συνδυασμό: CD15-FITC/CD11b-PC5/CD3-ECD/CD19-ECD/HLADR-PE/CD33-PC7/CD45-AlexaFluor750 έγινε ο προσδιορισμός (σε ποσοστό επί συνόλου λευκοκυττάρων) των Κατασταλτικών Κυττάρων της Κοκκιώδους Σειράς (Gran–MDSCs) και στο σωληνάριο 3 με τον συνδυασμό: CD3-FITC/ CD127-PE/ CD4-ECD/CD25-PC5 έγινε ο προσδιορισμός των Τ- ρυθμιστικών κυτττάρων (Τregs) τόσο σε απόλυτο αριθμό, όσο και σε ποσοστό επί των CD4(+) λεμφοκυττάρων. Αποτελέσματα: Σε ό,τι αφορά τα Mono-MDSCs, παρατηρήθηκε ότι οι ασθενείς που πάσχουν από CLL, οι ασθενείς που πάσχουν από MBL και οι ασθενείς που πάσχουν από άλλο LPD πέραν των CLL και MBL (MZL, FL, HCL,SLL) παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντική αύξηση των κυττάρων αυτών σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (p=0,001, p=0,017 και p0,0001 αντίστοιχα). Βρέθηκε, επίσης, στατιστικώς σημαντική μεγαλύτερη αύξηση των Mono-MDSCs στους ασθενείς με LPD σε σχέση με τους ασθενείς με CLL (p=0,03). Bρέθηκε επίσης στατιστικά σημαντική αύξηση του ποσοστού των Mono-MDSCs επί συνόλου μονοκυττάρων στους ασθενείς με LPD σε σχέση με τους ασθενείς με MBL (p=0,018). Παρατηρήθηκε, τέλος, αύξηση του ποσοστού των Mono-MDSCs στους ασθενείς με CLL σε σχέση με τους ασθενείς με MBL, χωρίς όμως να φθάνει σε στατιστικώς σημαντικά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά τα Gran-MDSCs, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική αύξηση του κυτταρικού αυτού πληθυσμού στους ασθενείς που πάσχουν από CLL σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (p=0,007). Bρέθηκε, επιπλέον, στατιστικώς σημαντική αύξηση των Gran-MDSCs στους ασθενείς με CLL σε σχέση με τους ασθενείς με LPD (p=0,021). Παρατηρήθηκε, τέλος, αύξηση του ποσοστού των Gran-MDSCs στους ασθενείς με CLL, MBL και LPD σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες αντίστοιχα, καθώς και μεταξύ των CLL και ΜΒL, χωρίς όμως να φθάνει σε στατιστικώς σημαντικά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά τα Tregs, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του απόλυτου αριθμού του κυτταρικού αυτού πληθυσμού στους ασθενείς που πάσχουν από LPD σε σχέση με τους ασθενείς που πάσχουν από MBL (p=0,0038). Βρέθηκε επίσης διαφορά, αν και όχι στατιστικά σημαντική, του απόλυτου αριθμού/ του ποσοστού επί των λεμφοκυττάρων των Tregs μεταξύ όλων των ομάδων της μελέτης μας. Συμπεράσματα: Η μελέτη των Mono-MDSCs, των Gran-MDSCs και των Tregs είναι δυνατή με πολυπαραμετρική Κυτταρομετρία Ροής 5 και 6 χρωμάτων. Ο προσδιορισμός των Mono-MDSCs και των Gran-MDSCs πιθανά να συνεισφέρει στην πρόγνωση των ασθενών με CLL, διότι φαίνεται ότι αυτοί οι κυτταρικοί πληθυσμοί παρουσιάζουν σημαντική αύξηση του ποσοστού τους στην CLL, τόσο σε σχέση με την MBL και τα άλλα LPD, όσο και σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες. Σχετικά με τα Tregs, οι διαφορές που βρήκαμε στην παρούσα μελέτη είναι υπαρκτές, εντούτοις όχι στατιστικώς σημαντικές, γεγονός που καταδεικνύει την ανάγκη για εντατικότερες έρευνες πάνω στο κομμάτι αυτό της σύγχρονης Ανοσολογίας. Να σημειωθεί τέλος, ότι για την πληρέστερη αξιολόγηση της εκτίμησης που αφορά τη χρήση των MDSCs (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) ως προγνωστικού δείκτη για την CLL, απαιτείται περαιτέρω μελέτη και, βέβαια, σύγκριση και με άλλους προγνωστικούς παράγοντες της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικολακάκη Ιωάννα-Μαρία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:25:36Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319171"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319171","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319171","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319171","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319171","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικολακάκη Ιωάννα-Μαρία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319171","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319171"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα Κατασταλτικά Κύτταρα της Μυελικής Σειράς (Myeloid-Derived Suppressor Cells - MDSCs) είναι ένας -φαινοτυπικά και λειτουργικά- ετερογενής πληθυσμός άωρων κυττάρων της μυελικής σειράς, που μπορεί να έχουν τόσο μονοκυτταρική (Mono-MDSCs) όσο και κοκκιώδη (Gran-MDSCs) προεύλευση και παίζουν σημαντικά επιβαρυντικό ρόλο στην εξέλιξη των ασθενών με κακοήθη νοσήματα, λόγω της ανοσοκατασταλτικής δράσης τους τόσο στην ειδική, όσο και στη μη-ειδική ανοσολογική απόκριση του οργανισμού. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εφαρμογή των πιο πρόσφατων κατευθυντηρίων οδηγιών για τον προσδιορισμό των Κατασταλτικών Κυττάρων της Μυελικής Σειράς (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) καθώς και των Τ-ρυθμιστικών κυττάρων (Tregs), σε δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (CLL), και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα αποτελέσματα από δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με Μονοκλωνική Β-Λεμφοκυττάρωση (MBL) καθώς και ασθενών με άλλα Β λεμφοϋπερπλαστικά σύδρομα και φυσιολογικών μαρτύρων, με πολυπαραμετρική Κυτταρομετρία Ροής πέντε και έξι χρωμάτων. Υλικά & Μέθοδοι: Μελετήθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος 30 ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική λευχαιμία (CLL), 24 ασθενών με Μονοκλωνική Β-Λεμφοκυττάρωση (ΜΒL), 18 ασθενών με Λεμφουπερπλαστικό Νόσημα πέραν της CLL και της MBL (LPD) και 20 φυσιολογικών μαρτύρων (NC). Τα 92 αυτά δείγματα παραπέμφθηκαν στο Εργαστήριο στο διάστημα Σεπτέμβριος 2015 - Ιούνιος 2016 για προσδιορισμό ανοσοφαινότυπου. Για καθένα από τα δείγματα αυτά, πραγματοποιήθηκε πολυπαραμετρική ανάλυση σε τρία διαφορετικά σωληνάρια: Στο σωληνάριο 1 με τον συνδυασμό: HLADR-FITC/CD64-PE/CD45-ECD/CD14-PC5/CD3-PC7/CD19-PC7 έγινε ο προσδιορισμός (σε ποσοστό επί των μονοκυττάρων) των Κατασταλτικών Κυττάρων της Μονοκυτταρικής Σειράς (Mono-MDSCs), στο σωληνάριο 2 με τον συνδυασμό: CD15-FITC/CD11b-PC5/CD3-ECD/CD19-ECD/HLADR-PE/CD33-PC7/CD45-AlexaFluor750 έγινε ο προσδιορισμός (σε ποσοστό επί συνόλου λευκοκυττάρων) των Κατασταλτικών Κυττάρων της Κοκκιώδους Σειράς (Gran–MDSCs) και στο σωληνάριο 3 με τον συνδυασμό: CD3-FITC/ CD127-PE/ CD4-ECD/CD25-PC5 έγινε ο προσδιορισμός των Τ- ρυθμιστικών κυτττάρων (Τregs) τόσο σε απόλυτο αριθμό, όσο και σε ποσοστό επί των CD4(+) λεμφοκυττάρων. Αποτελέσματα: Σε ό,τι αφορά τα Mono-MDSCs, παρατηρήθηκε ότι οι ασθενείς που πάσχουν από CLL, οι ασθενείς που πάσχουν από MBL και οι ασθενείς που πάσχουν από άλλο LPD πέραν των CLL και MBL (MZL, FL, HCL,SLL) παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντική αύξηση των κυττάρων αυτών σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (p=0,001, p=0,017 και p0,0001 αντίστοιχα). Βρέθηκε, επίσης, στατιστικώς σημαντική μεγαλύτερη αύξηση των Mono-MDSCs στους ασθενείς με LPD σε σχέση με τους ασθενείς με CLL (p=0,03). Bρέθηκε επίσης στατιστικά σημαντική αύξηση του ποσοστού των Mono-MDSCs επί συνόλου μονοκυττάρων στους ασθενείς με LPD σε σχέση με τους ασθενείς με MBL (p=0,018). Παρατηρήθηκε, τέλος, αύξηση του ποσοστού των Mono-MDSCs στους ασθενείς με CLL σε σχέση με τους ασθενείς με MBL, χωρίς όμως να φθάνει σε στατιστικώς σημαντικά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά τα Gran-MDSCs, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική αύξηση του κυτταρικού αυτού πληθυσμού στους ασθενείς που πάσχουν από CLL σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (p=0,007). Bρέθηκε, επιπλέον, στατιστικώς σημαντική αύξηση των Gran-MDSCs στους ασθενείς με CLL σε σχέση με τους ασθενείς με LPD (p=0,021). Παρατηρήθηκε, τέλος, αύξηση του ποσοστού των Gran-MDSCs στους ασθενείς με CLL, MBL και LPD σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες αντίστοιχα, καθώς και μεταξύ των CLL και ΜΒL, χωρίς όμως να φθάνει σε στατιστικώς σημαντικά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά τα Tregs, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του απόλυτου αριθμού του κυτταρικού αυτού πληθυσμού στους ασθενείς που πάσχουν από LPD σε σχέση με τους ασθενείς που πάσχουν από MBL (p=0,0038). Βρέθηκε επίσης διαφορά, αν και όχι στατιστικά σημαντική, του απόλυτου αριθμού/ του ποσοστού επί των λεμφοκυττάρων των Tregs μεταξύ όλων των ομάδων της μελέτης μας. Συμπεράσματα: Η μελέτη των Mono-MDSCs, των Gran-MDSCs και των Tregs είναι δυνατή με πολυπαραμετρική Κυτταρομετρία Ροής 5 και 6 χρωμάτων. Ο προσδιορισμός των Mono-MDSCs και των Gran-MDSCs πιθανά να συνεισφέρει στην πρόγνωση των ασθενών με CLL, διότι φαίνεται ότι αυτοί οι κυτταρικοί πληθυσμοί παρουσιάζουν σημαντική αύξηση του ποσοστού τους στην CLL, τόσο σε σχέση με την MBL και τα άλλα LPD, όσο και σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες. Σχετικά με τα Tregs, οι διαφορές που βρήκαμε στην παρούσα μελέτη είναι υπαρκτές, εντούτοις όχι στατιστικώς σημαντικές, γεγονός που καταδεικνύει την ανάγκη για εντατικότερες έρευνες πάνω στο κομμάτι αυτό της σύγχρονης Ανοσολογίας. Να σημειωθεί τέλος, ότι για την πληρέστερη αξιολόγηση της εκτίμησης που αφορά τη χρήση των MDSCs (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) ως προγνωστικού δείκτη για την CLL, απαιτείται περαιτέρω μελέτη και, βέβαια, σύγκριση και με άλλους προγνωστικούς παράγοντες της νόσου.","Introduction: Myeloid-Derived Suppressor Cells (MDSCs) is a - morphologically, phenotypically and functionally- heterogeneous population of immature cells of the myeloid lineage, which may be of either a monocytic (Mono-MDSCs) or a granulocytic (Gran-MDSCs) origin and play a significantly deteriorating role in the progress of patients with malignant diseases, due to their immunosuppressive effect to both the specific and the non-specific immunity of the human organism. The purpose of this study was the application of the most recent directional guidelines in order to define the Myeloid-Derived Suppressor Cells (Mono-MDSCs and Gran-MDSCs) and the Tregs, in peripheral blood samples from patients with Chronic Lymphocytic Leukemia (CLL) and the comparison of these results to the respective results from patients with Monoclonal B-Cell Lymphocytosis as well as from patients with other types of B-LPD syndromes and to normal controls with the use of Multiparametric Flow Cytometry of 5 and 6 colors. Materials and Methods: This study involved the analysis of the peripheral blood samples of 30 patients with Chronic Lymphocytic Leukemia (CLL), 24 patients with Monoclonal B-Cell Lymphocytosis (MBL), 18 patients with a Lymphoproliferative Disorder (LPD) apart from CLL and MBL and 20 normal controls (NC). These 92 samples were sent for immunophenotyping to the Laboratory, during the period September 2015-June 2016. For each one of these samples, multiparametric analysis was carried out in three different tubes: The tube No1 with the combination: HLADR-FITC/CD64-PE/CD45-ECD/CD14-PC5/CD3-PC7/CD19-PC7 was used for the definition of the percentage (% of the monocytes) of the Mono-MDSCs, the tube No2 with the combination: CD15-FITC/CD11b-PC5/CD3-ECD/CD19-ECD/HLADR-PE/CD33-PC7/CD45-AlexaFluor750 was used for the definition of the percentage (% of the leucocytes) of the Gran-MDSCs and the tube No3 with the combination: CD3-FITC/ CD127-PE/ CD4-ECD/CD25-PC5 was used for the definition of both the percentage (% of the CD4(+) lymphocytes) and the absolute number of the Tregs. Results: Regarding Mono-MDSCs, it was proven that patients suffering from CLL, MBL and other LPDs (MZL, FL, HCL, SLL) have a statistically significant increase of this cellular population in comparison to the normal controls (p=0,001, p=0,017 και p0,0001 respectively). A statistically significant higher increase in the Mono-MDSCs percentage was also found between LPD patients and CLL patients (p=0,03). A statistically significant higher increase in the Mono-MDSCs percentage was also found between LPD patients and ΜΒL patients (p=0,018). Finally, an increase in the Mono-MDSCs percentage was found between CLL and MBL patients, yet, this increase does not reach statistically significant levels. As for Gran-MDSCs, it was proven that patients suffering from CLL have a statistically significant increase of this cellular population in comparison to the normal controls (p=0,007). Moreover, a statistically important rise of the Gran-MDSCs percentage was found in the CLL patients in comparison to the LPD patients (p=0,021). Finally, an increase of the Gran-MDSCs percentage was found in the CLL, MBL and LPD patients in comparison to the normal controls respectively, however, this increase does not reach statistically important levels. Concerning Tregs, a statistically important increase of the absolute number of Tregs was found in the LPD patients in comparison to the MBL patients (p=0,0038). Finally,a difference of their absolute number/percentage (% lymphocytes) among all the groups of the study was found, yet, this difference does not reach statistically important levels. Conclusions: The study of the Mono-MDSCs, the Gran-MDSCs and the Tregs is feasible with the use of Multiparametric Flow Cytometry of 5 and 6 colors. The definition of the Mono-MDSCs and the Gran-MDSCs may possibly contribute to the prognosis of the CLL patients, because it seems that these two cellular populations show an important increase of their percentage in CLL, in comparison to MBL, LPD and normal controls. Regarding Tregs, the differences found in this study are existent, yet not statistically important, which shows the need for more intensive research on this specific domain of the current Immunology. Finally it should not be omitted that, for the complete evaluation of the use of MDSCs (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) as a prognostic factor of CLL, more scientific evidence and comparison to other prognostic factors of the disease are required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο προσδιορισμός των κατασταλτικών κυττάρων της Μυελικής Σειράς σε κακοήθη αιματολογικά νοσήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικολακάκη Ιωάννα-Μαρία"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα Κατασταλτικά Κύτταρα της Μυελικής Σειράς (Myeloid-Derived Suppressor Cells - MDSCs) είναι ένας -φαινοτυπικά και λειτουργικά- ετερογενής πληθυσμός άωρων κυττάρων της μυελικής σειράς, που μπορεί να έχουν τόσο μονοκυτταρική (Mono-MDSCs) όσο και κοκκιώδη (Gran-MDSCs) προεύλευση και παίζουν σημαντικά επιβαρυντικό ρόλο στην εξέλιξη των ασθενών με κακοήθη νοσήματα, λόγω της ανοσοκατασταλτικής δράσης τους τόσο στην ειδική, όσο και στη μη-ειδική ανοσολογική απόκριση του οργανισμού. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εφαρμογή των πιο πρόσφατων κατευθυντηρίων οδηγιών για τον προσδιορισμό των Κατασταλτικών Κυττάρων της Μυελικής Σειράς (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) καθώς και των Τ-ρυθμιστικών κυττάρων (Tregs), σε δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (CLL), και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα αποτελέσματα από δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με Μονοκλωνική Β-Λεμφοκυττάρωση (MBL) καθώς και ασθενών με άλλα Β λεμφοϋπερπλαστικά σύδρομα και φυσιολογικών μαρτύρων, με πολυπαραμετρική Κυτταρομετρία Ροής πέντε και έξι χρωμάτων. Υλικά & Μέθοδοι: Μελετήθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος 30 ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική λευχαιμία (CLL), 24 ασθενών με Μονοκλωνική Β-Λεμφοκυττάρωση (ΜΒL), 18 ασθενών με Λεμφουπερπλαστικό Νόσημα πέραν της CLL και της MBL (LPD) και 20 φυσιολογικών μαρτύρων (NC). Τα 92 αυτά δείγματα παραπέμφθηκαν στο Εργαστήριο στο διάστημα Σεπτέμβριος 2015 - Ιούνιος 2016 για προσδιορισμό ανοσοφαινότυπου. Για καθένα από τα δείγματα αυτά, πραγματοποιήθηκε πολυπαραμετρική ανάλυση σε τρία διαφορετικά σωληνάρια: Στο σωληνάριο 1 με τον συνδυασμό: HLADR-FITC/CD64-PE/CD45-ECD/CD14-PC5/CD3-PC7/CD19-PC7 έγινε ο προσδιορισμός (σε ποσοστό επί των μονοκυττάρων) των Κατασταλτικών Κυττάρων της Μονοκυτταρικής Σειράς (Mono-MDSCs), στο σωληνάριο 2 με τον συνδυασμό: CD15-FITC/CD11b-PC5/CD3-ECD/CD19-ECD/HLADR-PE/CD33-PC7/CD45-AlexaFluor750 έγινε ο προσδιορισμός (σε ποσοστό επί συνόλου λευκοκυττάρων) των Κατασταλτικών Κυττάρων της Κοκκιώδους Σειράς (Gran–MDSCs) και στο σωληνάριο 3 με τον συνδυασμό: CD3-FITC/ CD127-PE/ CD4-ECD/CD25-PC5 έγινε ο προσδιορισμός των Τ- ρυθμιστικών κυτττάρων (Τregs) τόσο σε απόλυτο αριθμό, όσο και σε ποσοστό επί των CD4(+) λεμφοκυττάρων. Αποτελέσματα: Σε ό,τι αφορά τα Mono-MDSCs, παρατηρήθηκε ότι οι ασθενείς που πάσχουν από CLL, οι ασθενείς που πάσχουν από MBL και οι ασθενείς που πάσχουν από άλλο LPD πέραν των CLL και MBL (MZL, FL, HCL,SLL) παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντική αύξηση των κυττάρων αυτών σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (p=0,001, p=0,017 και p0,0001 αντίστοιχα). Βρέθηκε, επίσης, στατιστικώς σημαντική μεγαλύτερη αύξηση των Mono-MDSCs στους ασθενείς με LPD σε σχέση με τους ασθενείς με CLL (p=0,03). Bρέθηκε επίσης στατιστικά σημαντική αύξηση του ποσοστού των Mono-MDSCs επί συνόλου μονοκυττάρων στους ασθενείς με LPD σε σχέση με τους ασθενείς με MBL (p=0,018). Παρατηρήθηκε, τέλος, αύξηση του ποσοστού των Mono-MDSCs στους ασθενείς με CLL σε σχέση με τους ασθενείς με MBL, χωρίς όμως να φθάνει σε στατιστικώς σημαντικά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά τα Gran-MDSCs, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική αύξηση του κυτταρικού αυτού πληθυσμού στους ασθενείς που πάσχουν από CLL σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (p=0,007). Bρέθηκε, επιπλέον, στατιστικώς σημαντική αύξηση των Gran-MDSCs στους ασθενείς με CLL σε σχέση με τους ασθενείς με LPD (p=0,021). Παρατηρήθηκε, τέλος, αύξηση του ποσοστού των Gran-MDSCs στους ασθενείς με CLL, MBL και LPD σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες αντίστοιχα, καθώς και μεταξύ των CLL και ΜΒL, χωρίς όμως να φθάνει σε στατιστικώς σημαντικά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά τα Tregs, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του απόλυτου αριθμού του κυτταρικού αυτού πληθυσμού στους ασθενείς που πάσχουν από LPD σε σχέση με τους ασθενείς που πάσχουν από MBL (p=0,0038). Βρέθηκε επίσης διαφορά, αν και όχι στατιστικά σημαντική, του απόλυτου αριθμού/ του ποσοστού επί των λεμφοκυττάρων των Tregs μεταξύ όλων των ομάδων της μελέτης μας. Συμπεράσματα: Η μελέτη των Mono-MDSCs, των Gran-MDSCs και των Tregs είναι δυνατή με πολυπαραμετρική Κυτταρομετρία Ροής 5 και 6 χρωμάτων. Ο προσδιορισμός των Mono-MDSCs και των Gran-MDSCs πιθανά να συνεισφέρει στην πρόγνωση των ασθενών με CLL, διότι φαίνεται ότι αυτοί οι κυτταρικοί πληθυσμοί παρουσιάζουν σημαντική αύξηση του ποσοστού τους στην CLL, τόσο σε σχέση με την MBL και τα άλλα LPD, όσο και σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες. Σχετικά με τα Tregs, οι διαφορές που βρήκαμε στην παρούσα μελέτη είναι υπαρκτές, εντούτοις όχι στατιστικώς σημαντικές, γεγονός που καταδεικνύει την ανάγκη για εντατικότερες έρευνες πάνω στο κομμάτι αυτό της σύγχρονης Ανοσολογίας. Να σημειωθεί τέλος, ότι για την πληρέστερη αξιολόγηση της εκτίμησης που αφορά τη χρήση των MDSCs (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) ως προγνωστικού δείκτη για την CLL, απαιτείται περαιτέρω μελέτη και, βέβαια, σύγκριση και με άλλους προγνωστικούς παράγοντες της νόσου.","Introduction: Myeloid-Derived Suppressor Cells (MDSCs) is a - morphologically, phenotypically and functionally- heterogeneous population of immature cells of the myeloid lineage, which may be of either a monocytic (Mono-MDSCs) or a granulocytic (Gran-MDSCs) origin and play a significantly deteriorating role in the progress of patients with malignant diseases, due to their immunosuppressive effect to both the specific and the non-specific immunity of the human organism. The purpose of this study was the application of the most recent directional guidelines in order to define the Myeloid-Derived Suppressor Cells (Mono-MDSCs and Gran-MDSCs) and the Tregs, in peripheral blood samples from patients with Chronic Lymphocytic Leukemia (CLL) and the comparison of these results to the respective results from patients with Monoclonal B-Cell Lymphocytosis as well as from patients with other types of B-LPD syndromes and to normal controls with the use of Multiparametric Flow Cytometry of 5 and 6 colors. Materials and Methods: This study involved the analysis of the peripheral blood samples of 30 patients with Chronic Lymphocytic Leukemia (CLL), 24 patients with Monoclonal B-Cell Lymphocytosis (MBL), 18 patients with a Lymphoproliferative Disorder (LPD) apart from CLL and MBL and 20 normal controls (NC). These 92 samples were sent for immunophenotyping to the Laboratory, during the period September 2015-June 2016. For each one of these samples, multiparametric analysis was carried out in three different tubes: The tube No1 with the combination: HLADR-FITC/CD64-PE/CD45-ECD/CD14-PC5/CD3-PC7/CD19-PC7 was used for the definition of the percentage (% of the monocytes) of the Mono-MDSCs, the tube No2 with the combination: CD15-FITC/CD11b-PC5/CD3-ECD/CD19-ECD/HLADR-PE/CD33-PC7/CD45-AlexaFluor750 was used for the definition of the percentage (% of the leucocytes) of the Gran-MDSCs and the tube No3 with the combination: CD3-FITC/ CD127-PE/ CD4-ECD/CD25-PC5 was used for the definition of both the percentage (% of the CD4(+) lymphocytes) and the absolute number of the Tregs. Results: Regarding Mono-MDSCs, it was proven that patients suffering from CLL, MBL and other LPDs (MZL, FL, HCL, SLL) have a statistically significant increase of this cellular population in comparison to the normal controls (p=0,001, p=0,017 και p0,0001 respectively). A statistically significant higher increase in the Mono-MDSCs percentage was also found between LPD patients and CLL patients (p=0,03). A statistically significant higher increase in the Mono-MDSCs percentage was also found between LPD patients and ΜΒL patients (p=0,018). Finally, an increase in the Mono-MDSCs percentage was found between CLL and MBL patients, yet, this increase does not reach statistically significant levels. As for Gran-MDSCs, it was proven that patients suffering from CLL have a statistically significant increase of this cellular population in comparison to the normal controls (p=0,007). Moreover, a statistically important rise of the Gran-MDSCs percentage was found in the CLL patients in comparison to the LPD patients (p=0,021). Finally, an increase of the Gran-MDSCs percentage was found in the CLL, MBL and LPD patients in comparison to the normal controls respectively, however, this increase does not reach statistically important levels. Concerning Tregs, a statistically important increase of the absolute number of Tregs was found in the LPD patients in comparison to the MBL patients (p=0,0038). Finally,a difference of their absolute number/percentage (% lymphocytes) among all the groups of the study was found, yet, this difference does not reach statistically important levels. Conclusions: The study of the Mono-MDSCs, the Gran-MDSCs and the Tregs is feasible with the use of Multiparametric Flow Cytometry of 5 and 6 colors. The definition of the Mono-MDSCs and the Gran-MDSCs may possibly contribute to the prognosis of the CLL patients, because it seems that these two cellular populations show an important increase of their percentage in CLL, in comparison to MBL, LPD and normal controls. Regarding Tregs, the differences found in this study are existent, yet not statistically important, which shows the need for more intensive research on this specific domain of the current Immunology. Finally it should not be omitted that, for the complete evaluation of the use of MDSCs (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) as a prognostic factor of CLL, more scientific evidence and comparison to other prognostic factors of the disease are required."],"dc:identifier":["uoadl:1319171","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319171"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ο προσδιορισμός των κατασταλτικών κυττάρων της Μυελικής Σειράς σε κακοήθη αιματολογικά νοσήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:36Z"}