{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319246"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319246","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι κλασσικές μη Ευκλείδιες Γεωμετρίες και η πρόταση Καραθεοδωρή","abstract":"Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε πως οι κλασσικές μη Ευκλείδειες Γεωμετρίες παράγονται μέσω της Γεωμετρίας της επιφάνειας της σφαίρας στο χώρο. Βασιζόμαστε ουσιαστικά στην προσέγγιση του Κ. Καραθεοδωρή, από το κλασσικό του έργο Theory of Functions of a Complex Variable, σύμφωνα με την οποία οι Γεωμετρίες αυτές αποτυπώνονται καλύτερα αν κάνουμε χρήση των μιγαδικών αριθμών. Μέσω αυτής της προσέγγισης γίνεται πιο εύκολα κατανοητό πως προκύπτουν οι μετρικές σχέσεις σε αυτές τις γεωμετρίες. Εξετάζουμε, δηλαδή, πως καταλήξαμε στα μοντέλα για τις κλασσικές μη ευκλείδειες γεωμετρίες μέσω των Μιγαδικών Αριθμών. Η πρώτη προσέγγιση έγινε με τη Διαφορική Γεωμετρία του Beltrami ο οποίος χρησιμοποίησε μη στοιχειώδη Μαθηματικά. Ο Klein χρησιμοποίησε Προβολική Γεωμετρία και μετασχηματισμούς. Ο Poincare απλοποίησε πολύ τα μοντέλα με το άνω ημιεπίπεδο. Σ' όλα αυτά οι μετασχηματισμοί Moebius έδιναν τις ισομετρίες της Γεωμετρίας. Πιο συγκεκριμένα, αναζητούμε να βρεθεί ένας ενοποιημένος τρόπος να παρουσιαστεί η Ελλειπτική και η Υπερβολική Γεωμετρία με έμφαση στις διαδικασίες που \"ανακαλύπτουν\" το μήκος για τη Γεωμετρία. Στο βιβλίο του ο Κ. Καραθεοδωρή βρίσκει ένα θαυμαστό τρόπο να παρουσιάσει Γεωμετρικά τα θέματα μέσω στοιχειωδών μεθόδων που βασίζονται στους μιγαδικούς αριθμούς και στις ιδιότητες των δεσμών κύκλων που προκύπτουν από σμήνη ευθειών και τομές τους με τη σφαίρα του Riemann, και διαφοροποιεί κατασκευαστικά τις Γεωμετρίες. Το μήκος προκύπτει ως αναγκαιότητα από τη λύση μιας διαφορικής εξίσωσης ο τύπος της οποίας καθορίζει και τη Γεωμετρία. Έπειτα, οι ισομετρίες της μετρικής καθορίζουν τους μετασχηματισμούς Moebius που αντιστοιχούν σε κάθε Γεωμετρία.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε πως οι κλασσικές μη Ευκλείδειες Γεωμετρίες παράγονται μέσω της Γεωμετρίας της επιφάνειας της σφαίρας στο χώρο. Βασιζόμαστε ουσιαστικά στην προσέγγιση του Κ. Καραθεοδωρή, από το κλασσικό του έργο Theory of Functions of a Complex Variable, σύμφωνα με την οποία οι Γεωμετρίες αυτές αποτυπώνονται καλύτερα αν κάνουμε χρήση των μιγαδικών αριθμών. Μέσω αυτής της προσέγγισης γίνεται πιο εύκολα κατανοητό πως προκύπτουν οι μετρικές σχέσεις σε αυτές τις γεωμετρίες. Εξετάζουμε, δηλαδή, πως καταλήξαμε στα μοντέλα για τις κλασσικές μη ευκλείδειες γεωμετρίες μέσω των Μιγαδικών Αριθμών. Η πρώτη προσέγγιση έγινε με τη Διαφορική Γεωμετρία του Beltrami ο οποίος χρησιμοποίησε μη στοιχειώδη Μαθηματικά. Ο Klein χρησιμοποίησε Προβολική Γεωμετρία και μετασχηματισμούς. Ο Poincare απλοποίησε πολύ τα μοντέλα με το άνω ημιεπίπεδο. Σ&#x27; όλα αυτά οι μετασχηματισμοί Moebius έδιναν τις ισομετρίες της Γεωμετρίας. Πιο συγκεκριμένα, αναζητούμε να βρεθεί ένας ενοποιημένος τρόπος να παρουσιαστεί η Ελλειπτική και η Υπερβολική Γεωμετρία με έμφαση στις διαδικασίες που &quot;ανακαλύπτουν&quot; το μήκος για τη Γεωμετρία. Στο βιβλίο του ο Κ. Καραθεοδωρή βρίσκει ένα θαυμαστό τρόπο να παρουσιάσει Γεωμετρικά τα θέματα μέσω στοιχειωδών μεθόδων που βασίζονται στους μιγαδικούς αριθμούς και στις ιδιότητες των δεσμών κύκλων που προκύπτουν από σμήνη ευθειών και τομές τους με τη σφαίρα του Riemann, και διαφοροποιεί κατασκευαστικά τις Γεωμετρίες. Το μήκος προκύπτει ως αναγκαιότητα από τη λύση μιας διαφορικής εξίσωσης ο τύπος της οποίας καθορίζει και τη Γεωμετρία. Έπειτα, οι ισομετρίες της μετρικής καθορίζουν τους μετασχηματισμούς Moebius που αντιστοιχούν σε κάθε Γεωμετρία.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσαμαδιά Μαρία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:25:36Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319246"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319246","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319246","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319246","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319246","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσαμαδιά Μαρία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319246","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319246"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε πως οι κλασσικές μη Ευκλείδειες Γεωμετρίες παράγονται μέσω της Γεωμετρίας της επιφάνειας της σφαίρας στο χώρο. Βασιζόμαστε ουσιαστικά στην προσέγγιση του Κ. Καραθεοδωρή, από το κλασσικό του έργο Theory of Functions of a Complex Variable, σύμφωνα με την οποία οι Γεωμετρίες αυτές αποτυπώνονται καλύτερα αν κάνουμε χρήση των μιγαδικών αριθμών. Μέσω αυτής της προσέγγισης γίνεται πιο εύκολα κατανοητό πως προκύπτουν οι μετρικές σχέσεις σε αυτές τις γεωμετρίες. Εξετάζουμε, δηλαδή, πως καταλήξαμε στα μοντέλα για τις κλασσικές μη ευκλείδειες γεωμετρίες μέσω των Μιγαδικών Αριθμών. Η πρώτη προσέγγιση έγινε με τη Διαφορική Γεωμετρία του Beltrami ο οποίος χρησιμοποίησε μη στοιχειώδη Μαθηματικά. Ο Klein χρησιμοποίησε Προβολική Γεωμετρία και μετασχηματισμούς. Ο Poincare απλοποίησε πολύ τα μοντέλα με το άνω ημιεπίπεδο. Σ' όλα αυτά οι μετασχηματισμοί Moebius έδιναν τις ισομετρίες της Γεωμετρίας. Πιο συγκεκριμένα, αναζητούμε να βρεθεί ένας ενοποιημένος τρόπος να παρουσιαστεί η Ελλειπτική και η Υπερβολική Γεωμετρία με έμφαση στις διαδικασίες που \"ανακαλύπτουν\" το μήκος για τη Γεωμετρία. Στο βιβλίο του ο Κ. Καραθεοδωρή βρίσκει ένα θαυμαστό τρόπο να παρουσιάσει Γεωμετρικά τα θέματα μέσω στοιχειωδών μεθόδων που βασίζονται στους μιγαδικούς αριθμούς και στις ιδιότητες των δεσμών κύκλων που προκύπτουν από σμήνη ευθειών και τομές τους με τη σφαίρα του Riemann, και διαφοροποιεί κατασκευαστικά τις Γεωμετρίες. Το μήκος προκύπτει ως αναγκαιότητα από τη λύση μιας διαφορικής εξίσωσης ο τύπος της οποίας καθορίζει και τη Γεωμετρία. Έπειτα, οι ισομετρίες της μετρικής καθορίζουν τους μετασχηματισμούς Moebius που αντιστοιχούν σε κάθε Γεωμετρία.","The subject of this study is how non-Euclidean Geometries are produced by Spherical Geometry in space. We are essentially based on the approach of C. Caratheodory from his classic work Theory of Functions of a Complex Variable, according to which these Geometries are better described if we make use of complex numbers. Through this approach, the resulting metric relations in such Geometries are more easily understood. We study how we came up to models for non-Euclidean Geometries via complex numbers. The first approach was by Differential Geometry of Beltrami who used non elementary mathematics. Klein used Projective Geometry and transformations. Poincare greatly simplified the models with the upper half-plane. In all these, Moebius transformations gave us the isometries of Geometry. More specifically, we seek to find a unified way to represent Elliptic and Hyperbolic Geometry emphasizing on procedures that 'discover' the length in Geometry. In his work, C. Caratheodory finds a wonderful way to present these issues geometrically through incremental ways based on complex numbers and properties of bundles of circles resulting from pencils of circles and their intersections with Riemann's sphere, and differentiates structurally the types of Geometry. The length arises as a necessity by the solution of a differential equation whose formula also determines the type of Geometry. Then, isometries define Moebius transformations that correspond to each type of Geometry."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι κλασσικές μη Ευκλείδιες Γεωμετρίες και η πρόταση Καραθεοδωρή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσαμαδιά Μαρία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε πως οι κλασσικές μη Ευκλείδειες Γεωμετρίες παράγονται μέσω της Γεωμετρίας της επιφάνειας της σφαίρας στο χώρο. Βασιζόμαστε ουσιαστικά στην προσέγγιση του Κ. Καραθεοδωρή, από το κλασσικό του έργο Theory of Functions of a Complex Variable, σύμφωνα με την οποία οι Γεωμετρίες αυτές αποτυπώνονται καλύτερα αν κάνουμε χρήση των μιγαδικών αριθμών. Μέσω αυτής της προσέγγισης γίνεται πιο εύκολα κατανοητό πως προκύπτουν οι μετρικές σχέσεις σε αυτές τις γεωμετρίες. Εξετάζουμε, δηλαδή, πως καταλήξαμε στα μοντέλα για τις κλασσικές μη ευκλείδειες γεωμετρίες μέσω των Μιγαδικών Αριθμών. Η πρώτη προσέγγιση έγινε με τη Διαφορική Γεωμετρία του Beltrami ο οποίος χρησιμοποίησε μη στοιχειώδη Μαθηματικά. Ο Klein χρησιμοποίησε Προβολική Γεωμετρία και μετασχηματισμούς. Ο Poincare απλοποίησε πολύ τα μοντέλα με το άνω ημιεπίπεδο. Σ' όλα αυτά οι μετασχηματισμοί Moebius έδιναν τις ισομετρίες της Γεωμετρίας. Πιο συγκεκριμένα, αναζητούμε να βρεθεί ένας ενοποιημένος τρόπος να παρουσιαστεί η Ελλειπτική και η Υπερβολική Γεωμετρία με έμφαση στις διαδικασίες που \"ανακαλύπτουν\" το μήκος για τη Γεωμετρία. Στο βιβλίο του ο Κ. Καραθεοδωρή βρίσκει ένα θαυμαστό τρόπο να παρουσιάσει Γεωμετρικά τα θέματα μέσω στοιχειωδών μεθόδων που βασίζονται στους μιγαδικούς αριθμούς και στις ιδιότητες των δεσμών κύκλων που προκύπτουν από σμήνη ευθειών και τομές τους με τη σφαίρα του Riemann, και διαφοροποιεί κατασκευαστικά τις Γεωμετρίες. Το μήκος προκύπτει ως αναγκαιότητα από τη λύση μιας διαφορικής εξίσωσης ο τύπος της οποίας καθορίζει και τη Γεωμετρία. Έπειτα, οι ισομετρίες της μετρικής καθορίζουν τους μετασχηματισμούς Moebius που αντιστοιχούν σε κάθε Γεωμετρία.","The subject of this study is how non-Euclidean Geometries are produced by Spherical Geometry in space. We are essentially based on the approach of C. Caratheodory from his classic work Theory of Functions of a Complex Variable, according to which these Geometries are better described if we make use of complex numbers. Through this approach, the resulting metric relations in such Geometries are more easily understood. We study how we came up to models for non-Euclidean Geometries via complex numbers. The first approach was by Differential Geometry of Beltrami who used non elementary mathematics. Klein used Projective Geometry and transformations. Poincare greatly simplified the models with the upper half-plane. In all these, Moebius transformations gave us the isometries of Geometry. More specifically, we seek to find a unified way to represent Elliptic and Hyperbolic Geometry emphasizing on procedures that 'discover' the length in Geometry. In his work, C. Caratheodory finds a wonderful way to present these issues geometrically through incremental ways based on complex numbers and properties of bundles of circles resulting from pencils of circles and their intersections with Riemann's sphere, and differentiates structurally the types of Geometry. The length arises as a necessity by the solution of a differential equation whose formula also determines the type of Geometry. Then, isometries define Moebius transformations that correspond to each type of Geometry."],"dc:identifier":["uoadl:1319246","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319246"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Οι κλασσικές μη Ευκλείδιες Γεωμετρίες και η πρόταση Καραθεοδωρή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:36Z"}