{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319279"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319279","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οξειδωτικές βλάβες στο DNA: Ανεξάρτητη (de novo) σύνθεση και παραγωγή με οζονόλυση των προϊόντων οξείδωσης προστατευμένων θυμιδινών","abstract":"Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η σύνθεση της 2΄-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο- 5-υδροξυ-5-μεθυλοϋδαντοΐνης 1.1b, ενός από τα κύρια προϊόντα οξείδωσης της θυμιδίνης στο DNA. Στο πρώτο μέρος της εργασίας αναφέρονται οι συνθετικές προσπάθειες με σκοπό την ανεξάρτητη σύνθεση της ανοικτής δομής της Ν-(2΄-δεοξυ- β-D-ριβοφουρανοζυλο)-Ν’-πυρουβοϋλο-ουρίας 1b. Στο δεύτερο μέρος, αναφέρονται οι μελέτες σύνθεσης του μορίου στόχου (ένωση 1.1b) από την αντίδραση οζονόλυσης προστατευμένων θυμιδινών. Στο πρώτο μέρος εφαρμόστηκαν δύο συνθετικές μέθοδοι: Κατά την πρώτη μέθοδο (Σχήμα 10, σελ. 24) μελετήθηκαν οι αντιδράσεις του (β-D-ριβοφουρανοζυλο) -ισοκυανικού εστέρα 3a με αμίδια. Παρατηρήθηκε ότι ο (β-D-ριβοφουρανοζυλο) -ισοκυανικός εστέρας είναι μια αρκετά ασταθής ένωση με την ισοκυανική ομάδα να αποτελεί μια εύκολα αποχωρούσα ομάδα και υποκατάστασή της με ένα χαμηλής δραστικότητας αμίδιο όπως το πυρουβαμίδιο 4, οδηγεί στο σχηματισμό της Ν- (πυρουβοϋλο)-β-D-ριβοφουρανοζυλαμίνης 10. Το πυρουβαμίδιο δεν αποτέλεσε αρκετά δραστικό πυρηνόφιλο ώστε να συμμετάσχει σε αντιδράσεις πυρηνόφιλης προσθήκης σε ισοκυανικούς εστέρες όπως ο 18. Παρόμοια δραστικότητα έδειξε και το άζωτο του (S)-γαλακταμιδίου. Αυτό αποδείχτηκε όταν το γαλακταμίδιο αντικαταστάθηκε με το προστατευμένο (S)-γαλακταμίδιο 15 σε αντίδραση με το 18 υπό παρόμοιες συνθήκες. Κατά την δεύτερη συνθετική μέθοδο (Σχήμα 31, σελ. 43), ο ισοκυανικός εστέρας του προστατευμένου γαλακταμιδίου 14 αντέδρασε με την 2,3,4,6-τετρα-Ο-ακετυλο-β- D-γλυκοπυρανοζυλαμίνη 19. Κατά την αντίδραση αυτή ελήφθησαν δύο προϊόντα (23 και 17). Το προϊόν 23 αποτελεί την πρώτη επιτυχή παρασκευή της επιθυμητής πρόδρομης ένωσης του μορίου στόχου, το οποίο δυνητικά οδηγεί σε δύο στάδια, μετά από αποπροστασία της σιλυλο-ομάδας και οξείδωση της ελεύθερης αλκοόλης, στο τελικό μόριο στόχο. Στο δεύτερο μέρος μελετήθηκαν και χαρακτηρίστηκαν τα προϊόντα οζονόλυσης προστατευμένων θυμιδινών. Συγκεκριμένα, απομονώθηκε και χαρακτηρίστηκε για πρώτη φορά η πρόδρομη ένωση των προϊόντων της οζονόλυσης (27a, 27b και 27c), η οποία είχε προταθεί στην βιβλιογραφία1 ως ενδιάμεσο, αλλά δεν είχε χαρακτηριστεί μέχρι σήμερα. Απομονώθηκαν και χαρακτηρίστηκαν τα προϊόντα διάσπασης των 27a, 27b και 27c, και πιο συγκεκριμένα η Ν-φορμυλουρία 28a-c, το Ν-φορμαμίδιο 29a-c και η υδαντοΐνη 2.1a-c. Στην περίπτωση της οζονόλυσης της τριβενζυλιωμένης θυμιδίνης δεν παρατηρήθηκε η πρόδρομη ένωση αλλά απευθείας η αντίστοιχη υδαντοΐνη 33. Βάσει των παραπάνω παρατηρήσεων προτάθηκε ένας πιθανός μηχανισμός. Σε καμία περίπτωση δεν απομονώθηκε ή παρατηρήθηκε η ανοικτή δομή της πυρουβοϋλο-ουρίας (2a-c) υποδεικνύοντας τη σχετική σταθερότητα της κυκλικής δομής της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα αποτελέσματα μας βρίσκονται σε μεγαλύτερη συμφωνία με τη μελέτη του J. Cadet και των συνεργατών του,1 αφού παρατηρήθηκαν τα τρία από τα τέσσερα προϊόντα που έχουν αναφερθεί. Το τέταρτο προϊόν και συγκεκριμένα η Ν-(2-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο)-Ν-ακετυλο-ουρία (Σχήμα 7, σελ. 18) δεν παρατηρήθηκε, αλλά δεν έχει προταθεί μηχανισμός σχηματισμού, δεν αναφέρεται σε πρόσφατες ανασκοπήσεις και δεν είναι εμφανές γιατί αποτελεί προϊόν αποικοδόμησης. Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι όπως και στην εργασία του 1994, δεν παρατηρήθηκε ο σχηματισμός της 2-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο-ουρίας που αναφέρεται ως προϊόν στην πρόσφατη εργασία των von Sonntag & coworkers.2 Το γεγονός αυτό βρίσκεται σε συμφωνία με τον J. Cadet & coworkers.. και είναι ενδιαφέρον επειδή δίνει στοιχεία για το μηχανισμό της αντίδρασης αποικοδόμησης του προϊόντος της οζονόλυσης. Τέλος, μέσα από την παρούσα εργασία βρέθηκε μια νέα μέθοδος για την στερεοεκλεκτική παρασκευή της (5R)-Ν-(2΄-δεοξυ-3΄,5΄-δι-Ο- tert-βουτυλο-διμεθυλοσιλυλο-β-D-ριβοφουρανοζυλο)-5-υδροξυ-5-μεθυλοϋδαντοΐνης. Καθοριστική σημασία για την στερεοεκλεκτική παραγωγή της ένωσης αυτής διαδραματίζει η TBDMS ομάδα στη 5΄-θεση.","abstract_html":"Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η σύνθεση της 2΄-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο- 5-υδροξυ-5-μεθυλοϋδαντοΐνης 1.1b, ενός από τα κύρια προϊόντα οξείδωσης της θυμιδίνης στο DNA. Στο πρώτο μέρος της εργασίας αναφέρονται οι συνθετικές προσπάθειες με σκοπό την ανεξάρτητη σύνθεση της ανοικτής δομής της Ν-(2΄-δεοξυ- β-D-ριβοφουρανοζυλο)-Ν’-πυρουβοϋλο-ουρίας 1b. Στο δεύτερο μέρος, αναφέρονται οι μελέτες σύνθεσης του μορίου στόχου (ένωση 1.1b) από την αντίδραση οζονόλυσης προστατευμένων θυμιδινών. Στο πρώτο μέρος εφαρμόστηκαν δύο συνθετικές μέθοδοι: Κατά την πρώτη μέθοδο (Σχήμα 10, σελ. 24) μελετήθηκαν οι αντιδράσεις του (β-D-ριβοφουρανοζυλο) -ισοκυανικού εστέρα 3a με αμίδια. Παρατηρήθηκε ότι ο (β-D-ριβοφουρανοζυλο) -ισοκυανικός εστέρας είναι μια αρκετά ασταθής ένωση με την ισοκυανική ομάδα να αποτελεί μια εύκολα αποχωρούσα ομάδα και υποκατάστασή της με ένα χαμηλής δραστικότητας αμίδιο όπως το πυρουβαμίδιο 4, οδηγεί στο σχηματισμό της Ν- (πυρουβοϋλο)-β-D-ριβοφουρανοζυλαμίνης 10. Το πυρουβαμίδιο δεν αποτέλεσε αρκετά δραστικό πυρηνόφιλο ώστε να συμμετάσχει σε αντιδράσεις πυρηνόφιλης προσθήκης σε ισοκυανικούς εστέρες όπως ο 18. Παρόμοια δραστικότητα έδειξε και το άζωτο του (S)-γαλακταμιδίου. Αυτό αποδείχτηκε όταν το γαλακταμίδιο αντικαταστάθηκε με το προστατευμένο (S)-γαλακταμίδιο 15 σε αντίδραση με το 18 υπό παρόμοιες συνθήκες. Κατά την δεύτερη συνθετική μέθοδο (Σχήμα 31, σελ. 43), ο ισοκυανικός εστέρας του προστατευμένου γαλακταμιδίου 14 αντέδρασε με την 2,3,4,6-τετρα-Ο-ακετυλο-β- D-γλυκοπυρανοζυλαμίνη 19. Κατά την αντίδραση αυτή ελήφθησαν δύο προϊόντα (23 και 17). Το προϊόν 23 αποτελεί την πρώτη επιτυχή παρασκευή της επιθυμητής πρόδρομης ένωσης του μορίου στόχου, το οποίο δυνητικά οδηγεί σε δύο στάδια, μετά από αποπροστασία της σιλυλο-ομάδας και οξείδωση της ελεύθερης αλκοόλης, στο τελικό μόριο στόχο. Στο δεύτερο μέρος μελετήθηκαν και χαρακτηρίστηκαν τα προϊόντα οζονόλυσης προστατευμένων θυμιδινών. Συγκεκριμένα, απομονώθηκε και χαρακτηρίστηκε για πρώτη φορά η πρόδρομη ένωση των προϊόντων της οζονόλυσης (27a, 27b και 27c), η οποία είχε προταθεί στην βιβλιογραφία1 ως ενδιάμεσο, αλλά δεν είχε χαρακτηριστεί μέχρι σήμερα. Απομονώθηκαν και χαρακτηρίστηκαν τα προϊόντα διάσπασης των 27a, 27b και 27c, και πιο συγκεκριμένα η Ν-φορμυλουρία 28a-c, το Ν-φορμαμίδιο 29a-c και η υδαντοΐνη 2.1a-c. Στην περίπτωση της οζονόλυσης της τριβενζυλιωμένης θυμιδίνης δεν παρατηρήθηκε η πρόδρομη ένωση αλλά απευθείας η αντίστοιχη υδαντοΐνη 33. Βάσει των παραπάνω παρατηρήσεων προτάθηκε ένας πιθανός μηχανισμός. Σε καμία περίπτωση δεν απομονώθηκε ή παρατηρήθηκε η ανοικτή δομή της πυρουβοϋλο-ουρίας (2a-c) υποδεικνύοντας τη σχετική σταθερότητα της κυκλικής δομής της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα αποτελέσματα μας βρίσκονται σε μεγαλύτερη συμφωνία με τη μελέτη του J. Cadet και των συνεργατών του,1 αφού παρατηρήθηκαν τα τρία από τα τέσσερα προϊόντα που έχουν αναφερθεί. Το τέταρτο προϊόν και συγκεκριμένα η Ν-(2-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο)-Ν-ακετυλο-ουρία (Σχήμα 7, σελ. 18) δεν παρατηρήθηκε, αλλά δεν έχει προταθεί μηχανισμός σχηματισμού, δεν αναφέρεται σε πρόσφατες ανασκοπήσεις και δεν είναι εμφανές γιατί αποτελεί προϊόν αποικοδόμησης. Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι όπως και στην εργασία του 1994, δεν παρατηρήθηκε ο σχηματισμός της 2-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο-ουρίας που αναφέρεται ως προϊόν στην πρόσφατη εργασία των von Sonntag &amp; coworkers.2 Το γεγονός αυτό βρίσκεται σε συμφωνία με τον J. Cadet &amp; coworkers.. και είναι ενδιαφέρον επειδή δίνει στοιχεία για το μηχανισμό της αντίδρασης αποικοδόμησης του προϊόντος της οζονόλυσης. Τέλος, μέσα από την παρούσα εργασία βρέθηκε μια νέα μέθοδος για την στερεοεκλεκτική παρασκευή της (5R)-Ν-(2΄-δεοξυ-3΄,5΄-δι-Ο- tert-βουτυλο-διμεθυλοσιλυλο-β-D-ριβοφουρανοζυλο)-5-υδροξυ-5-μεθυλοϋδαντοΐνης. Καθοριστική σημασία για την στερεοεκλεκτική παραγωγή της ένωσης αυτής διαδραματίζει η TBDMS ομάδα στη 5΄-θεση.","abstract_has_math":false,"creators":["Ψυκαράκης Εμμανουήλ"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2011,"date_issued":"2011","date_published":"2011","updated_at":"2026-11-19T05:25:45Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319279"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319279","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319279","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319279","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319279","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ψυκαράκης Εμμανουήλ"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2011"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319279","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319279"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η σύνθεση της 2΄-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο- 5-υδροξυ-5-μεθυλοϋδαντοΐνης 1.1b, ενός από τα κύρια προϊόντα οξείδωσης της θυμιδίνης στο DNA. Στο πρώτο μέρος της εργασίας αναφέρονται οι συνθετικές προσπάθειες με σκοπό την ανεξάρτητη σύνθεση της ανοικτής δομής της Ν-(2΄-δεοξυ- β-D-ριβοφουρανοζυλο)-Ν’-πυρουβοϋλο-ουρίας 1b. Στο δεύτερο μέρος, αναφέρονται οι μελέτες σύνθεσης του μορίου στόχου (ένωση 1.1b) από την αντίδραση οζονόλυσης προστατευμένων θυμιδινών. Στο πρώτο μέρος εφαρμόστηκαν δύο συνθετικές μέθοδοι: Κατά την πρώτη μέθοδο (Σχήμα 10, σελ. 24) μελετήθηκαν οι αντιδράσεις του (β-D-ριβοφουρανοζυλο) -ισοκυανικού εστέρα 3a με αμίδια. Παρατηρήθηκε ότι ο (β-D-ριβοφουρανοζυλο) -ισοκυανικός εστέρας είναι μια αρκετά ασταθής ένωση με την ισοκυανική ομάδα να αποτελεί μια εύκολα αποχωρούσα ομάδα και υποκατάστασή της με ένα χαμηλής δραστικότητας αμίδιο όπως το πυρουβαμίδιο 4, οδηγεί στο σχηματισμό της Ν- (πυρουβοϋλο)-β-D-ριβοφουρανοζυλαμίνης 10. Το πυρουβαμίδιο δεν αποτέλεσε αρκετά δραστικό πυρηνόφιλο ώστε να συμμετάσχει σε αντιδράσεις πυρηνόφιλης προσθήκης σε ισοκυανικούς εστέρες όπως ο 18. Παρόμοια δραστικότητα έδειξε και το άζωτο του (S)-γαλακταμιδίου. Αυτό αποδείχτηκε όταν το γαλακταμίδιο αντικαταστάθηκε με το προστατευμένο (S)-γαλακταμίδιο 15 σε αντίδραση με το 18 υπό παρόμοιες συνθήκες. Κατά την δεύτερη συνθετική μέθοδο (Σχήμα 31, σελ. 43), ο ισοκυανικός εστέρας του προστατευμένου γαλακταμιδίου 14 αντέδρασε με την 2,3,4,6-τετρα-Ο-ακετυλο-β- D-γλυκοπυρανοζυλαμίνη 19. Κατά την αντίδραση αυτή ελήφθησαν δύο προϊόντα (23 και 17). Το προϊόν 23 αποτελεί την πρώτη επιτυχή παρασκευή της επιθυμητής πρόδρομης ένωσης του μορίου στόχου, το οποίο δυνητικά οδηγεί σε δύο στάδια, μετά από αποπροστασία της σιλυλο-ομάδας και οξείδωση της ελεύθερης αλκοόλης, στο τελικό μόριο στόχο. Στο δεύτερο μέρος μελετήθηκαν και χαρακτηρίστηκαν τα προϊόντα οζονόλυσης προστατευμένων θυμιδινών. Συγκεκριμένα, απομονώθηκε και χαρακτηρίστηκε για πρώτη φορά η πρόδρομη ένωση των προϊόντων της οζονόλυσης (27a, 27b και 27c), η οποία είχε προταθεί στην βιβλιογραφία1 ως ενδιάμεσο, αλλά δεν είχε χαρακτηριστεί μέχρι σήμερα. Απομονώθηκαν και χαρακτηρίστηκαν τα προϊόντα διάσπασης των 27a, 27b και 27c, και πιο συγκεκριμένα η Ν-φορμυλουρία 28a-c, το Ν-φορμαμίδιο 29a-c και η υδαντοΐνη 2.1a-c. Στην περίπτωση της οζονόλυσης της τριβενζυλιωμένης θυμιδίνης δεν παρατηρήθηκε η πρόδρομη ένωση αλλά απευθείας η αντίστοιχη υδαντοΐνη 33. Βάσει των παραπάνω παρατηρήσεων προτάθηκε ένας πιθανός μηχανισμός. Σε καμία περίπτωση δεν απομονώθηκε ή παρατηρήθηκε η ανοικτή δομή της πυρουβοϋλο-ουρίας (2a-c) υποδεικνύοντας τη σχετική σταθερότητα της κυκλικής δομής της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα αποτελέσματα μας βρίσκονται σε μεγαλύτερη συμφωνία με τη μελέτη του J. Cadet και των συνεργατών του,1 αφού παρατηρήθηκαν τα τρία από τα τέσσερα προϊόντα που έχουν αναφερθεί. Το τέταρτο προϊόν και συγκεκριμένα η Ν-(2-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο)-Ν-ακετυλο-ουρία (Σχήμα 7, σελ. 18) δεν παρατηρήθηκε, αλλά δεν έχει προταθεί μηχανισμός σχηματισμού, δεν αναφέρεται σε πρόσφατες ανασκοπήσεις και δεν είναι εμφανές γιατί αποτελεί προϊόν αποικοδόμησης. Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι όπως και στην εργασία του 1994, δεν παρατηρήθηκε ο σχηματισμός της 2-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο-ουρίας που αναφέρεται ως προϊόν στην πρόσφατη εργασία των von Sonntag & coworkers.2 Το γεγονός αυτό βρίσκεται σε συμφωνία με τον J. Cadet & coworkers.. και είναι ενδιαφέρον επειδή δίνει στοιχεία για το μηχανισμό της αντίδρασης αποικοδόμησης του προϊόντος της οζονόλυσης. Τέλος, μέσα από την παρούσα εργασία βρέθηκε μια νέα μέθοδος για την στερεοεκλεκτική παρασκευή της (5R)-Ν-(2΄-δεοξυ-3΄,5΄-δι-Ο- tert-βουτυλο-διμεθυλοσιλυλο-β-D-ριβοφουρανοζυλο)-5-υδροξυ-5-μεθυλοϋδαντοΐνης. Καθοριστική σημασία για την στερεοεκλεκτική παραγωγή της ένωσης αυτής διαδραματίζει η TBDMS ομάδα στη 5΄-θεση.","The purpose of the current study was to synthesize 2΄-deoxy-β- D-ribofuranosyl-5-hydroxy-5-methylhydantoin 1.1b, one of the main oxidation products of thymidine in DNA. In the first part, the synthetic efforts towards the open-chain N-(2΄-deoxy-β-D-ribofuranosyl)-N΄-pyruvoyl-urea 1b. In the second part, the studies towards the generation of the target molecule (compound 1.1b) from the ozonolysis reaction of protected thymidines, are described. In the first part, two synthetic methods were applied: Under the first method (Scheme 10, p. 24), the reaction of β-D-ribofuranosyl isocyanate 3a with amides was studied. It was found that 3a was a particularly unstable substance with the isocyanate group behaving as a good leaving group, leading to N-pyruvoyl-β- D-ribofuranosylamine 10 after reaction with a low reactivity amide such as pyruvamide (4). Pyruvamide proved a poor nucleophile in reactions with isocyanates, such as 18. Similar reactivity was exhibited by the nitrogen of (S)-lactamide, as it was shown when the protected lactamide 15 was left to react with 18 under similar conditions. Under the second synthetic method (Scheme 31, p. 43), the isocyanate of protected lactamide 14 reacted with 2,3,4,6-tetra-O-acetyl-β- D-glucopyranosylamine 19. From the two products obtained, product 23 corresponds to the first successful preparation of the desired precursor which may be converted in two steps, namely deprotection of the silyl group and oxidation of the free hydroxyl, to the final target compound. In the second part, the products of the ozonolysis reaction of protected thymidines were characterized. Specifically, the precursor compounds 27a, 27b and 27c were characterized for the first time. These structures have been postulated in the literature1 but have not been characterized to date. The precursor decomposition products were also isolated and characterized and more specifically, the N-formylurea 28a-c, the Ν-formamide 29a-c and the hydantoin 2.1a-c. In the case of the tribenzylated thymidine, hydantoin 33 was isolated directly from the ozonolysis reaction which led to a proposed mechanism. The open-chain pyruvoyl-urea structure 2a-c was not observed indicating the relative stability of the closed ring of the 5-hydroxy-5-methyl-hydantoin. Our results are in agreement with the studies from J. Cadet and coworkers1, with the only exception that Ν-(2-deoxy-β-D-ribofuranosyl)-Ν-acetyl-urea (Scheme 7, p. 18) was not observed. It is also important that, in agreement with the above work, 2-deoxy-β-D-ribofuranosyl-urea was not observed although it has been mentioned as aproduct in a more recent study by von Sonntag & coworkers.2 This fact provides useful hints in order to draw a suitable mechanism for the reaction. Finally, through the present study, a method for the stereoselective preparation of (5R)-Ν-(2΄-deoxy-3΄,5΄-di-Ο- tert-butyldimethylsilyl-β-D-ribofuranosyl)-5-hydroxy-5-methylhydantoin has been developed by utilizing the steric hindrance of a TBDMS group at the 5’-postion."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οξειδωτικές βλάβες στο DNA: Ανεξάρτητη (de novo) σύνθεση και παραγωγή με οζονόλυση των προϊόντων οξείδωσης προστατευμένων θυμιδινών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ψυκαράκης Εμμανουήλ"],"dc:date":["2011"],"dc:description":["Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η σύνθεση της 2΄-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο- 5-υδροξυ-5-μεθυλοϋδαντοΐνης 1.1b, ενός από τα κύρια προϊόντα οξείδωσης της θυμιδίνης στο DNA. Στο πρώτο μέρος της εργασίας αναφέρονται οι συνθετικές προσπάθειες με σκοπό την ανεξάρτητη σύνθεση της ανοικτής δομής της Ν-(2΄-δεοξυ- β-D-ριβοφουρανοζυλο)-Ν’-πυρουβοϋλο-ουρίας 1b. Στο δεύτερο μέρος, αναφέρονται οι μελέτες σύνθεσης του μορίου στόχου (ένωση 1.1b) από την αντίδραση οζονόλυσης προστατευμένων θυμιδινών. Στο πρώτο μέρος εφαρμόστηκαν δύο συνθετικές μέθοδοι: Κατά την πρώτη μέθοδο (Σχήμα 10, σελ. 24) μελετήθηκαν οι αντιδράσεις του (β-D-ριβοφουρανοζυλο) -ισοκυανικού εστέρα 3a με αμίδια. Παρατηρήθηκε ότι ο (β-D-ριβοφουρανοζυλο) -ισοκυανικός εστέρας είναι μια αρκετά ασταθής ένωση με την ισοκυανική ομάδα να αποτελεί μια εύκολα αποχωρούσα ομάδα και υποκατάστασή της με ένα χαμηλής δραστικότητας αμίδιο όπως το πυρουβαμίδιο 4, οδηγεί στο σχηματισμό της Ν- (πυρουβοϋλο)-β-D-ριβοφουρανοζυλαμίνης 10. Το πυρουβαμίδιο δεν αποτέλεσε αρκετά δραστικό πυρηνόφιλο ώστε να συμμετάσχει σε αντιδράσεις πυρηνόφιλης προσθήκης σε ισοκυανικούς εστέρες όπως ο 18. Παρόμοια δραστικότητα έδειξε και το άζωτο του (S)-γαλακταμιδίου. Αυτό αποδείχτηκε όταν το γαλακταμίδιο αντικαταστάθηκε με το προστατευμένο (S)-γαλακταμίδιο 15 σε αντίδραση με το 18 υπό παρόμοιες συνθήκες. Κατά την δεύτερη συνθετική μέθοδο (Σχήμα 31, σελ. 43), ο ισοκυανικός εστέρας του προστατευμένου γαλακταμιδίου 14 αντέδρασε με την 2,3,4,6-τετρα-Ο-ακετυλο-β- D-γλυκοπυρανοζυλαμίνη 19. Κατά την αντίδραση αυτή ελήφθησαν δύο προϊόντα (23 και 17). Το προϊόν 23 αποτελεί την πρώτη επιτυχή παρασκευή της επιθυμητής πρόδρομης ένωσης του μορίου στόχου, το οποίο δυνητικά οδηγεί σε δύο στάδια, μετά από αποπροστασία της σιλυλο-ομάδας και οξείδωση της ελεύθερης αλκοόλης, στο τελικό μόριο στόχο. Στο δεύτερο μέρος μελετήθηκαν και χαρακτηρίστηκαν τα προϊόντα οζονόλυσης προστατευμένων θυμιδινών. Συγκεκριμένα, απομονώθηκε και χαρακτηρίστηκε για πρώτη φορά η πρόδρομη ένωση των προϊόντων της οζονόλυσης (27a, 27b και 27c), η οποία είχε προταθεί στην βιβλιογραφία1 ως ενδιάμεσο, αλλά δεν είχε χαρακτηριστεί μέχρι σήμερα. Απομονώθηκαν και χαρακτηρίστηκαν τα προϊόντα διάσπασης των 27a, 27b και 27c, και πιο συγκεκριμένα η Ν-φορμυλουρία 28a-c, το Ν-φορμαμίδιο 29a-c και η υδαντοΐνη 2.1a-c. Στην περίπτωση της οζονόλυσης της τριβενζυλιωμένης θυμιδίνης δεν παρατηρήθηκε η πρόδρομη ένωση αλλά απευθείας η αντίστοιχη υδαντοΐνη 33. Βάσει των παραπάνω παρατηρήσεων προτάθηκε ένας πιθανός μηχανισμός. Σε καμία περίπτωση δεν απομονώθηκε ή παρατηρήθηκε η ανοικτή δομή της πυρουβοϋλο-ουρίας (2a-c) υποδεικνύοντας τη σχετική σταθερότητα της κυκλικής δομής της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα αποτελέσματα μας βρίσκονται σε μεγαλύτερη συμφωνία με τη μελέτη του J. Cadet και των συνεργατών του,1 αφού παρατηρήθηκαν τα τρία από τα τέσσερα προϊόντα που έχουν αναφερθεί. Το τέταρτο προϊόν και συγκεκριμένα η Ν-(2-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο)-Ν-ακετυλο-ουρία (Σχήμα 7, σελ. 18) δεν παρατηρήθηκε, αλλά δεν έχει προταθεί μηχανισμός σχηματισμού, δεν αναφέρεται σε πρόσφατες ανασκοπήσεις και δεν είναι εμφανές γιατί αποτελεί προϊόν αποικοδόμησης. Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι όπως και στην εργασία του 1994, δεν παρατηρήθηκε ο σχηματισμός της 2-δεοξυ-β-D-ριβοφουρανοζυλο-ουρίας που αναφέρεται ως προϊόν στην πρόσφατη εργασία των von Sonntag & coworkers.2 Το γεγονός αυτό βρίσκεται σε συμφωνία με τον J. Cadet & coworkers.. και είναι ενδιαφέρον επειδή δίνει στοιχεία για το μηχανισμό της αντίδρασης αποικοδόμησης του προϊόντος της οζονόλυσης. Τέλος, μέσα από την παρούσα εργασία βρέθηκε μια νέα μέθοδος για την στερεοεκλεκτική παρασκευή της (5R)-Ν-(2΄-δεοξυ-3΄,5΄-δι-Ο- tert-βουτυλο-διμεθυλοσιλυλο-β-D-ριβοφουρανοζυλο)-5-υδροξυ-5-μεθυλοϋδαντοΐνης. Καθοριστική σημασία για την στερεοεκλεκτική παραγωγή της ένωσης αυτής διαδραματίζει η TBDMS ομάδα στη 5΄-θεση.","The purpose of the current study was to synthesize 2΄-deoxy-β- D-ribofuranosyl-5-hydroxy-5-methylhydantoin 1.1b, one of the main oxidation products of thymidine in DNA. In the first part, the synthetic efforts towards the open-chain N-(2΄-deoxy-β-D-ribofuranosyl)-N΄-pyruvoyl-urea 1b. In the second part, the studies towards the generation of the target molecule (compound 1.1b) from the ozonolysis reaction of protected thymidines, are described. In the first part, two synthetic methods were applied: Under the first method (Scheme 10, p. 24), the reaction of β-D-ribofuranosyl isocyanate 3a with amides was studied. It was found that 3a was a particularly unstable substance with the isocyanate group behaving as a good leaving group, leading to N-pyruvoyl-β- D-ribofuranosylamine 10 after reaction with a low reactivity amide such as pyruvamide (4). Pyruvamide proved a poor nucleophile in reactions with isocyanates, such as 18. Similar reactivity was exhibited by the nitrogen of (S)-lactamide, as it was shown when the protected lactamide 15 was left to react with 18 under similar conditions. Under the second synthetic method (Scheme 31, p. 43), the isocyanate of protected lactamide 14 reacted with 2,3,4,6-tetra-O-acetyl-β- D-glucopyranosylamine 19. From the two products obtained, product 23 corresponds to the first successful preparation of the desired precursor which may be converted in two steps, namely deprotection of the silyl group and oxidation of the free hydroxyl, to the final target compound. In the second part, the products of the ozonolysis reaction of protected thymidines were characterized. Specifically, the precursor compounds 27a, 27b and 27c were characterized for the first time. These structures have been postulated in the literature1 but have not been characterized to date. The precursor decomposition products were also isolated and characterized and more specifically, the N-formylurea 28a-c, the Ν-formamide 29a-c and the hydantoin 2.1a-c. In the case of the tribenzylated thymidine, hydantoin 33 was isolated directly from the ozonolysis reaction which led to a proposed mechanism. The open-chain pyruvoyl-urea structure 2a-c was not observed indicating the relative stability of the closed ring of the 5-hydroxy-5-methyl-hydantoin. Our results are in agreement with the studies from J. Cadet and coworkers1, with the only exception that Ν-(2-deoxy-β-D-ribofuranosyl)-Ν-acetyl-urea (Scheme 7, p. 18) was not observed. It is also important that, in agreement with the above work, 2-deoxy-β-D-ribofuranosyl-urea was not observed although it has been mentioned as aproduct in a more recent study by von Sonntag & coworkers.2 This fact provides useful hints in order to draw a suitable mechanism for the reaction. Finally, through the present study, a method for the stereoselective preparation of (5R)-Ν-(2΄-deoxy-3΄,5΄-di-Ο- tert-butyldimethylsilyl-β-D-ribofuranosyl)-5-hydroxy-5-methylhydantoin has been developed by utilizing the steric hindrance of a TBDMS group at the 5’-postion."],"dc:identifier":["uoadl:1319279","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319279"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Οξειδωτικές βλάβες στο DNA: Ανεξάρτητη (de novo) σύνθεση και παραγωγή με οζονόλυση των προϊόντων οξείδωσης προστατευμένων θυμιδινών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:45Z"}