{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319350"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319350","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παρεμβολή στην κατονομασία ως αποτέλεσμα εξάσκησης: υπάρχει συμμετρία σχήματος και χρώματος;","abstract":"Στην εργασία αυτή εξετάζεται το κατά πόσο η παρεμβολή ανάμεσα σε δύο διαστάσεις του ερεθίσματος που εμφανίζεται σε έργα κατονομασίας είναι συμμετρική μεταξύ σχήματος και χρώματος. Η υπόθεση της αυτοματοποίησης προβλέπει ότι το μέγεθος της παρεμβολής εξαρτάται από την σχετική εξάσκηση στις δύο διαστάσεις. Πρόσφατα δεδομένα έχουν θέσει σε αμφισβήτηση αυτή την υπόθεση, ενώ παράλληλα η υπόθεση της νευρωνικής ανακύκλωσης για την εξέλιξη της ανάγνωσης προτείνει ότι τα εγκεφαλικά κυκλώματα που αναλαμβάνουν την επεξεργασία γραπτών ερεθισμάτων είναι προσαρμοσμένα για την επεξεργασία λεπτομερειακών μορφών. Άρα ενδέχεται η κατονομασία σχημάτων να είναι εγγενώς πιο αποδοτική ή ανθεκτική από την κατονομασία χρωμάτων. Η μελέτη ξεκινά με την επανάληψη του πειράματος των McLeod και Dunbar (1988), με την προσθήκη μιας αντίστροφης συνθήκης. Η επιβεβαίωση της ασυμμετρίας απαιτεί νέες υποθέσεις αναφορικά με το ρόλο της λεκτικής απόκρισης και της φύσης των διαστάσεων του ερεθίσματος.","abstract_html":"Στην εργασία αυτή εξετάζεται το κατά πόσο η παρεμβολή ανάμεσα σε δύο διαστάσεις του ερεθίσματος που εμφανίζεται σε έργα κατονομασίας είναι συμμετρική μεταξύ σχήματος και χρώματος. Η υπόθεση της αυτοματοποίησης προβλέπει ότι το μέγεθος της παρεμβολής εξαρτάται από την σχετική εξάσκηση στις δύο διαστάσεις. Πρόσφατα δεδομένα έχουν θέσει σε αμφισβήτηση αυτή την υπόθεση, ενώ παράλληλα η υπόθεση της νευρωνικής ανακύκλωσης για την εξέλιξη της ανάγνωσης προτείνει ότι τα εγκεφαλικά κυκλώματα που αναλαμβάνουν την επεξεργασία γραπτών ερεθισμάτων είναι προσαρμοσμένα για την επεξεργασία λεπτομερειακών μορφών. Άρα ενδέχεται η κατονομασία σχημάτων να είναι εγγενώς πιο αποδοτική ή ανθεκτική από την κατονομασία χρωμάτων. Η μελέτη ξεκινά με την επανάληψη του πειράματος των McLeod και Dunbar (1988), με την προσθήκη μιας αντίστροφης συνθήκης. Η επιβεβαίωση της ασυμμετρίας απαιτεί νέες υποθέσεις αναφορικά με το ρόλο της λεκτικής απόκρισης και της φύσης των διαστάσεων του ερεθίσματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαμαράς Ευάγγελος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:25:45Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319350"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319350","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319350","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319350","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319350","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαμαράς Ευάγγελος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319350","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319350"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην εργασία αυτή εξετάζεται το κατά πόσο η παρεμβολή ανάμεσα σε δύο διαστάσεις του ερεθίσματος που εμφανίζεται σε έργα κατονομασίας είναι συμμετρική μεταξύ σχήματος και χρώματος. Η υπόθεση της αυτοματοποίησης προβλέπει ότι το μέγεθος της παρεμβολής εξαρτάται από την σχετική εξάσκηση στις δύο διαστάσεις. Πρόσφατα δεδομένα έχουν θέσει σε αμφισβήτηση αυτή την υπόθεση, ενώ παράλληλα η υπόθεση της νευρωνικής ανακύκλωσης για την εξέλιξη της ανάγνωσης προτείνει ότι τα εγκεφαλικά κυκλώματα που αναλαμβάνουν την επεξεργασία γραπτών ερεθισμάτων είναι προσαρμοσμένα για την επεξεργασία λεπτομερειακών μορφών. Άρα ενδέχεται η κατονομασία σχημάτων να είναι εγγενώς πιο αποδοτική ή ανθεκτική από την κατονομασία χρωμάτων. Η μελέτη ξεκινά με την επανάληψη του πειράματος των McLeod και Dunbar (1988), με την προσθήκη μιας αντίστροφης συνθήκης. Η επιβεβαίωση της ασυμμετρίας απαιτεί νέες υποθέσεις αναφορικά με το ρόλο της λεκτικής απόκρισης και της φύσης των διαστάσεων του ερεθίσματος.","In this study is examined whether the interference between two dimensions of the stimulus in naming tasks appears to be symmetrical between shape and color. The automatization theory predicts that the size of the interference depends on the relevant exercise in the two dimensions. Recent data have cast doubt on this hypothesis, while the neuronal recycling hypothesis for the evolution of reading suggests that the brain circuits responsible for the processing of written stimuli are adapted to process detailed forms. So the naming of shapes may be inherently more efficient and durable than the naming of colors. The study begins with the repetition of the experiment of McLeod and Dunbar (1988), by adding a reverse condition. The confirmation of the asymmetry requires new hypotheses regarding the role of verbal response and the nature of the dimensions of the stimulus."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παρεμβολή στην κατονομασία ως αποτέλεσμα εξάσκησης: υπάρχει συμμετρία σχήματος και χρώματος;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαμαράς Ευάγγελος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Στην εργασία αυτή εξετάζεται το κατά πόσο η παρεμβολή ανάμεσα σε δύο διαστάσεις του ερεθίσματος που εμφανίζεται σε έργα κατονομασίας είναι συμμετρική μεταξύ σχήματος και χρώματος. Η υπόθεση της αυτοματοποίησης προβλέπει ότι το μέγεθος της παρεμβολής εξαρτάται από την σχετική εξάσκηση στις δύο διαστάσεις. Πρόσφατα δεδομένα έχουν θέσει σε αμφισβήτηση αυτή την υπόθεση, ενώ παράλληλα η υπόθεση της νευρωνικής ανακύκλωσης για την εξέλιξη της ανάγνωσης προτείνει ότι τα εγκεφαλικά κυκλώματα που αναλαμβάνουν την επεξεργασία γραπτών ερεθισμάτων είναι προσαρμοσμένα για την επεξεργασία λεπτομερειακών μορφών. Άρα ενδέχεται η κατονομασία σχημάτων να είναι εγγενώς πιο αποδοτική ή ανθεκτική από την κατονομασία χρωμάτων. Η μελέτη ξεκινά με την επανάληψη του πειράματος των McLeod και Dunbar (1988), με την προσθήκη μιας αντίστροφης συνθήκης. Η επιβεβαίωση της ασυμμετρίας απαιτεί νέες υποθέσεις αναφορικά με το ρόλο της λεκτικής απόκρισης και της φύσης των διαστάσεων του ερεθίσματος.","In this study is examined whether the interference between two dimensions of the stimulus in naming tasks appears to be symmetrical between shape and color. The automatization theory predicts that the size of the interference depends on the relevant exercise in the two dimensions. Recent data have cast doubt on this hypothesis, while the neuronal recycling hypothesis for the evolution of reading suggests that the brain circuits responsible for the processing of written stimuli are adapted to process detailed forms. So the naming of shapes may be inherently more efficient and durable than the naming of colors. The study begins with the repetition of the experiment of McLeod and Dunbar (1988), by adding a reverse condition. The confirmation of the asymmetry requires new hypotheses regarding the role of verbal response and the nature of the dimensions of the stimulus."],"dc:identifier":["uoadl:1319350","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319350"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Παρεμβολή στην κατονομασία ως αποτέλεσμα εξάσκησης: υπάρχει συμμετρία σχήματος και χρώματος;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:25:45Z"}