{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319476"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319476","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πολυμερή ένταξης του Cu(II) που βασίζονται στο Τριμεσικό Οξύ και στη Δι-2- Πυρίδυλο κετόνη","abstract":"Οι μεταλλο-οργανικές κατασκευές (MOFs) είναι κρυσταλλικά ανόργανα-οργανικά υβριδικά υλικά που αποτελούνται από μεταλλικά ιόντα ή μεταλλικές πλειάδες και οργανικά μόρια συνδεδεμένα στο χώρο έτσι ώστε να δημιουργούν μονο-, δις- και τρισδιάστατα πολυμερή πλέγματα. Οι MOFs είναι κρυσταλλικά στερεά με αρκετά μεγάλο πορώδες (έως και 90%) και εξαιρετικά μεγάλη εσωτερική επιφάνεια που μπορεί να ξεπερνά τα 6000 m2/g. Η εμβατική φύση τους, δηλαδή η δυνατότητα μετατροπής των συστατικών τους, αποτελεί έναν εύκολο τρόπο μετατροπής και ελέγχου των ιδιοτήτων αυτών των υλικών (π.χ. εγκλεισμός). Η σύνθεση των MOFs επιτυγχάνεται κάτω από σχετικά ήπιες συνθήκες και είναι γενικά υψηλών αποδόσεων και μπορεί να πραγματοποιηθεί σε μεγάλες κλίμακες, χαρακτηριστικά που καθιστούν τις MOFs ελκυστικές για τεχνολογικές εφαρμογές. Οι περισσότερες MOFs βασίζονται σε μεταλλικά ιόντα που λειτουργούν ως κόμβοι και οργανικούς υποκαταστάτες που λειτουργούν ως γέφυρες. Συνεπώς, η λειτουργικότητα αυτών των υλικών καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τον οργανικό υποκαταστάτη-γέφυρα. Στην ουσία, η μετατροπή της λειτουργικότητας των MOFs απαιτεί τη χημική τροποποίηση του οργανικού υποκαταστάτη, η οποία προϋποθέτει τη χρησιμοποίηση εξεζητημένων τεχνικών οργανικής σύνθεσης και μπορεί να οδηγήσει σε MOFs με διαφορετικές τοπολογίες και ιδιότητες. Προκειμένου να συνθέσουμε νέες λειτουργικές MOFs, η τροποποίηση των οποίων να είναι εύκολη, αναπτύσουμε νέες συνθετικές μεθόδους. Στην παρούσα εργασία, εισάγουμε μια μέθοδο σύνθεσης MOFs η οποία βασίζεται στο συνδυασμό περισσότερων του ενός υποκαταστατών, προς σχηματισμό νέων MOFs. Αυτή η συνθετική στρατηγική βασίζεται στη χρήση της δι-2-πυρίδυλο κετόνης, ενός υποκαταστάτη που στερείται της ικανότητας γεφύρωσης (πολυμερισμού), και ενός κατ’ εξοχήν γεφυρωτικού υποκαταστάτη (τριμεσικό οξύ), ο οποίος έχει τη δυνατότητα να συνδέει μεταλλικά ιόντα ή σύμπλοκα. Με βάση αυτή τη στρατηγική συνθέσαμε ένα μονοδιάστατο πολυμερές σύμπλοκο και ένα τριών διαστάσεων τα οποία χαρακτηρίσθηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ και φασματοσκοπικές τεχνικές ενώ παράλληλα μελετήθηκαν οι μαγνητικές ιδιότητες του τρισδιάστατου πολυμερούς συμπλόκου.","abstract_html":"Οι μεταλλο-οργανικές κατασκευές (MOFs) είναι κρυσταλλικά ανόργανα-οργανικά υβριδικά υλικά που αποτελούνται από μεταλλικά ιόντα ή μεταλλικές πλειάδες και οργανικά μόρια συνδεδεμένα στο χώρο έτσι ώστε να δημιουργούν μονο-, δις- και τρισδιάστατα πολυμερή πλέγματα. Οι MOFs είναι κρυσταλλικά στερεά με αρκετά μεγάλο πορώδες (έως και 90%) και εξαιρετικά μεγάλη εσωτερική επιφάνεια που μπορεί να ξεπερνά τα 6000 m2/g. Η εμβατική φύση τους, δηλαδή η δυνατότητα μετατροπής των συστατικών τους, αποτελεί έναν εύκολο τρόπο μετατροπής και ελέγχου των ιδιοτήτων αυτών των υλικών (π.χ. εγκλεισμός). Η σύνθεση των MOFs επιτυγχάνεται κάτω από σχετικά ήπιες συνθήκες και είναι γενικά υψηλών αποδόσεων και μπορεί να πραγματοποιηθεί σε μεγάλες κλίμακες, χαρακτηριστικά που καθιστούν τις MOFs ελκυστικές για τεχνολογικές εφαρμογές. Οι περισσότερες MOFs βασίζονται σε μεταλλικά ιόντα που λειτουργούν ως κόμβοι και οργανικούς υποκαταστάτες που λειτουργούν ως γέφυρες. Συνεπώς, η λειτουργικότητα αυτών των υλικών καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τον οργανικό υποκαταστάτη-γέφυρα. Στην ουσία, η μετατροπή της λειτουργικότητας των MOFs απαιτεί τη χημική τροποποίηση του οργανικού υποκαταστάτη, η οποία προϋποθέτει τη χρησιμοποίηση εξεζητημένων τεχνικών οργανικής σύνθεσης και μπορεί να οδηγήσει σε MOFs με διαφορετικές τοπολογίες και ιδιότητες. Προκειμένου να συνθέσουμε νέες λειτουργικές MOFs, η τροποποίηση των οποίων να είναι εύκολη, αναπτύσουμε νέες συνθετικές μεθόδους. Στην παρούσα εργασία, εισάγουμε μια μέθοδο σύνθεσης MOFs η οποία βασίζεται στο συνδυασμό περισσότερων του ενός υποκαταστατών, προς σχηματισμό νέων MOFs. Αυτή η συνθετική στρατηγική βασίζεται στη χρήση της δι-2-πυρίδυλο κετόνης, ενός υποκαταστάτη που στερείται της ικανότητας γεφύρωσης (πολυμερισμού), και ενός κατ’ εξοχήν γεφυρωτικού υποκαταστάτη (τριμεσικό οξύ), ο οποίος έχει τη δυνατότητα να συνδέει μεταλλικά ιόντα ή σύμπλοκα. Με βάση αυτή τη στρατηγική συνθέσαμε ένα μονοδιάστατο πολυμερές σύμπλοκο και ένα τριών διαστάσεων τα οποία χαρακτηρίσθηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ και φασματοσκοπικές τεχνικές ενώ παράλληλα μελετήθηκαν οι μαγνητικές ιδιότητες του τρισδιάστατου πολυμερούς συμπλόκου.","abstract_has_math":false,"creators":["Φιδέλλη Αθηνά"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:26:01Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319476"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319476","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319476","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319476","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319476","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φιδέλλη Αθηνά"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319476","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319476"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι μεταλλο-οργανικές κατασκευές (MOFs) είναι κρυσταλλικά ανόργανα-οργανικά υβριδικά υλικά που αποτελούνται από μεταλλικά ιόντα ή μεταλλικές πλειάδες και οργανικά μόρια συνδεδεμένα στο χώρο έτσι ώστε να δημιουργούν μονο-, δις- και τρισδιάστατα πολυμερή πλέγματα. Οι MOFs είναι κρυσταλλικά στερεά με αρκετά μεγάλο πορώδες (έως και 90%) και εξαιρετικά μεγάλη εσωτερική επιφάνεια που μπορεί να ξεπερνά τα 6000 m2/g. Η εμβατική φύση τους, δηλαδή η δυνατότητα μετατροπής των συστατικών τους, αποτελεί έναν εύκολο τρόπο μετατροπής και ελέγχου των ιδιοτήτων αυτών των υλικών (π.χ. εγκλεισμός). Η σύνθεση των MOFs επιτυγχάνεται κάτω από σχετικά ήπιες συνθήκες και είναι γενικά υψηλών αποδόσεων και μπορεί να πραγματοποιηθεί σε μεγάλες κλίμακες, χαρακτηριστικά που καθιστούν τις MOFs ελκυστικές για τεχνολογικές εφαρμογές. Οι περισσότερες MOFs βασίζονται σε μεταλλικά ιόντα που λειτουργούν ως κόμβοι και οργανικούς υποκαταστάτες που λειτουργούν ως γέφυρες. Συνεπώς, η λειτουργικότητα αυτών των υλικών καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τον οργανικό υποκαταστάτη-γέφυρα. Στην ουσία, η μετατροπή της λειτουργικότητας των MOFs απαιτεί τη χημική τροποποίηση του οργανικού υποκαταστάτη, η οποία προϋποθέτει τη χρησιμοποίηση εξεζητημένων τεχνικών οργανικής σύνθεσης και μπορεί να οδηγήσει σε MOFs με διαφορετικές τοπολογίες και ιδιότητες. Προκειμένου να συνθέσουμε νέες λειτουργικές MOFs, η τροποποίηση των οποίων να είναι εύκολη, αναπτύσουμε νέες συνθετικές μεθόδους. Στην παρούσα εργασία, εισάγουμε μια μέθοδο σύνθεσης MOFs η οποία βασίζεται στο συνδυασμό περισσότερων του ενός υποκαταστατών, προς σχηματισμό νέων MOFs. Αυτή η συνθετική στρατηγική βασίζεται στη χρήση της δι-2-πυρίδυλο κετόνης, ενός υποκαταστάτη που στερείται της ικανότητας γεφύρωσης (πολυμερισμού), και ενός κατ’ εξοχήν γεφυρωτικού υποκαταστάτη (τριμεσικό οξύ), ο οποίος έχει τη δυνατότητα να συνδέει μεταλλικά ιόντα ή σύμπλοκα. Με βάση αυτή τη στρατηγική συνθέσαμε ένα μονοδιάστατο πολυμερές σύμπλοκο και ένα τριών διαστάσεων τα οποία χαρακτηρίσθηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ και φασματοσκοπικές τεχνικές ενώ παράλληλα μελετήθηκαν οι μαγνητικές ιδιότητες του τρισδιάστατου πολυμερούς συμπλόκου.","Metal-organic frameworks (MOFs) are crystalline inorganic–organic hybrid materials that consist of metal ions or clusters and organic molecules connected in space to produce an infinite one-, two-, or three-dimensional frameworks. MOFs, have emerged as an extensive class of crystalline materials with ultrahigh porosity (up to 90%) and enormous internal surface areas, extending beyond 6000 m2/g. The modular nature of MOFs, specifically, the ability to modify the organic and/or inorganic components, offers a ready means to modify and control properties of such materials (e.g. inclusion). The synthesis of MOFs is achieved under mild conditions (e.g. solution chemistry, solvothermal synthesis) and is in general high yielding and scalable, features that make MOFs attractive targets for technological applications. The majority of MOFs are built up from metal ions that serve as nodes and organic ligands that serve as spacers. Consequently, the chemical functionality that defines the walls of such hosts is largely based on the chemical composition of the organic spacer. In effect, functionalization of the interiors of the cavities of a given MOF will require chemical modification of the organic ligand, which involves elaborate covalent organic synthesis and may result in frameworks with different topologies and properties. Having in mind to synthesize new functional MOFs, prone to modifications, we develop new synthetic strategies. In this work we introduce a synthetic method which is based on the combination of more than one organic ligands, in order to construct new MOFs. This synthetic strategy is based on the use of di-2-pyridyl ketone, a ligand with no capability to bridge the nodes (polymerize) and trimesic acid, which has the tendency to bridge the metal ions or complexes. Following this strategy, we synthesized a one-dimensional coordination polymer and a three-dimensional coordination polymer that were characterized by single-crystal x-ray crystallography and spectroscopic techniques while the magnetic properties of the 3D polymer were studied."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πολυμερή ένταξης του Cu(II) που βασίζονται στο Τριμεσικό Οξύ και στη Δι-2- Πυρίδυλο κετόνη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φιδέλλη Αθηνά"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Οι μεταλλο-οργανικές κατασκευές (MOFs) είναι κρυσταλλικά ανόργανα-οργανικά υβριδικά υλικά που αποτελούνται από μεταλλικά ιόντα ή μεταλλικές πλειάδες και οργανικά μόρια συνδεδεμένα στο χώρο έτσι ώστε να δημιουργούν μονο-, δις- και τρισδιάστατα πολυμερή πλέγματα. Οι MOFs είναι κρυσταλλικά στερεά με αρκετά μεγάλο πορώδες (έως και 90%) και εξαιρετικά μεγάλη εσωτερική επιφάνεια που μπορεί να ξεπερνά τα 6000 m2/g. Η εμβατική φύση τους, δηλαδή η δυνατότητα μετατροπής των συστατικών τους, αποτελεί έναν εύκολο τρόπο μετατροπής και ελέγχου των ιδιοτήτων αυτών των υλικών (π.χ. εγκλεισμός). Η σύνθεση των MOFs επιτυγχάνεται κάτω από σχετικά ήπιες συνθήκες και είναι γενικά υψηλών αποδόσεων και μπορεί να πραγματοποιηθεί σε μεγάλες κλίμακες, χαρακτηριστικά που καθιστούν τις MOFs ελκυστικές για τεχνολογικές εφαρμογές. Οι περισσότερες MOFs βασίζονται σε μεταλλικά ιόντα που λειτουργούν ως κόμβοι και οργανικούς υποκαταστάτες που λειτουργούν ως γέφυρες. Συνεπώς, η λειτουργικότητα αυτών των υλικών καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τον οργανικό υποκαταστάτη-γέφυρα. Στην ουσία, η μετατροπή της λειτουργικότητας των MOFs απαιτεί τη χημική τροποποίηση του οργανικού υποκαταστάτη, η οποία προϋποθέτει τη χρησιμοποίηση εξεζητημένων τεχνικών οργανικής σύνθεσης και μπορεί να οδηγήσει σε MOFs με διαφορετικές τοπολογίες και ιδιότητες. Προκειμένου να συνθέσουμε νέες λειτουργικές MOFs, η τροποποίηση των οποίων να είναι εύκολη, αναπτύσουμε νέες συνθετικές μεθόδους. Στην παρούσα εργασία, εισάγουμε μια μέθοδο σύνθεσης MOFs η οποία βασίζεται στο συνδυασμό περισσότερων του ενός υποκαταστατών, προς σχηματισμό νέων MOFs. Αυτή η συνθετική στρατηγική βασίζεται στη χρήση της δι-2-πυρίδυλο κετόνης, ενός υποκαταστάτη που στερείται της ικανότητας γεφύρωσης (πολυμερισμού), και ενός κατ’ εξοχήν γεφυρωτικού υποκαταστάτη (τριμεσικό οξύ), ο οποίος έχει τη δυνατότητα να συνδέει μεταλλικά ιόντα ή σύμπλοκα. Με βάση αυτή τη στρατηγική συνθέσαμε ένα μονοδιάστατο πολυμερές σύμπλοκο και ένα τριών διαστάσεων τα οποία χαρακτηρίσθηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ και φασματοσκοπικές τεχνικές ενώ παράλληλα μελετήθηκαν οι μαγνητικές ιδιότητες του τρισδιάστατου πολυμερούς συμπλόκου.","Metal-organic frameworks (MOFs) are crystalline inorganic–organic hybrid materials that consist of metal ions or clusters and organic molecules connected in space to produce an infinite one-, two-, or three-dimensional frameworks. MOFs, have emerged as an extensive class of crystalline materials with ultrahigh porosity (up to 90%) and enormous internal surface areas, extending beyond 6000 m2/g. The modular nature of MOFs, specifically, the ability to modify the organic and/or inorganic components, offers a ready means to modify and control properties of such materials (e.g. inclusion). The synthesis of MOFs is achieved under mild conditions (e.g. solution chemistry, solvothermal synthesis) and is in general high yielding and scalable, features that make MOFs attractive targets for technological applications. The majority of MOFs are built up from metal ions that serve as nodes and organic ligands that serve as spacers. Consequently, the chemical functionality that defines the walls of such hosts is largely based on the chemical composition of the organic spacer. In effect, functionalization of the interiors of the cavities of a given MOF will require chemical modification of the organic ligand, which involves elaborate covalent organic synthesis and may result in frameworks with different topologies and properties. Having in mind to synthesize new functional MOFs, prone to modifications, we develop new synthetic strategies. In this work we introduce a synthetic method which is based on the combination of more than one organic ligands, in order to construct new MOFs. This synthetic strategy is based on the use of di-2-pyridyl ketone, a ligand with no capability to bridge the nodes (polymerize) and trimesic acid, which has the tendency to bridge the metal ions or complexes. Following this strategy, we synthesized a one-dimensional coordination polymer and a three-dimensional coordination polymer that were characterized by single-crystal x-ray crystallography and spectroscopic techniques while the magnetic properties of the 3D polymer were studied."],"dc:identifier":["uoadl:1319476","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319476"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Πολυμερή ένταξης του Cu(II) που βασίζονται στο Τριμεσικό Οξύ και στη Δι-2- Πυρίδυλο κετόνη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:01Z"}