{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319607"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319607","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσδιορισμός πολικών οργανικών ενώσεων στα αιωρούμενα σωματίδια της ατμόσφαιρας","abstract":"Τα τελευταία χρόνια υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη μελέτη των πολικών οργανικών ενώσεων στα αιωρούμενα σωματίδια της ατμόσφαιρας. Οι ενώσεις αυτές, εκτός του ότι μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στην ανθρώπινη υγεία, μπορούν και να αποτελέσουν πυρήνες συμπύκνωσης νεφών (CCN), οπότε συνεισφέρουν σημαντικά στην παγκόσμια κλιματική αλλαγή. Στην παρούσα εργασία έγινε βελτιστοποίηση της μεθόδου για την κατεργασία και ανάλυση δειγμάτων αιωρούμενων σωματιδίων της ατμόσφαιρας. Συγκεκριμένα, έγινε ταυτόχρονος προσδιορισμός και ποσοτικοποίηση των εξής ενώσεων: 6 δικαρβοξυλικών οξέων (σουκινικό, γλουταρικό, μαλικό, μαλεϊκό, α-κετογλουταρικό και φθαλικό), 1 μονο-καρβοξυλικού οξέος (βενζοϊκό), 1 ανυδροσακχαρίτη (λεβογλουκοζάνη), 1 αλκοολικού σακχάρου (αραβιτόλη), 1 δισακχαρίτη (σουκρόζη = γλυκόζη + φρουκτόζη) και 4 μονο-σακχαριτών (φρουκτόζη, γλυκόζη, μαννόζη και γαλακτόζη). Η κατεργασία των δειγμάτων έγινε με εκχύλιση σε λουτρό υπερήχων με μίγμα MeOH/DCM (1:2 v/v), συμπύκνωση σε περιστροφικό εξατμιστήρα, εξάτμιση με ήπιο ρεύμα N2 μέχρι ξηρού και παραγωγοποίηση με BSTFA-TMCS 1% και πυριδίνη στους 75°C, για 70 λεπτά. Ακολούθησε η προσθήκη d26-δωδεκανίου ως εσωτερικού προτύπου και έπειτα η έγχυση των δειγμάτων στο GC-MS/EI για ανάλυση. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε τρεις περιοχές αστικής κυκλοφορίας και σε μία περιοχή αστικού υποβάθρου, στην Ελλάδα, στην παράκτια πόλη της Θεσσαλονίκης, και σε δύο περιόδους που χωρίστηκαν με βάση τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας, μία ψυχρή και μία θερμή περίοδο. Ακόμη, μελετήθηκαν τρία σωματιδιακά κλάσματα PM10, PM2,5 και PM0,49, και εξετάστηκε η κατανομή των ενώσεων στα δύο πρώτα κλάσματα. Τα οξέα που βρέθηκαν επικρατέστερα σε όλα τα σωματιδιακά κλάσματα στα άγνωστα δείγματα, ήταν το φθαλικό κατά την ψυχρή περίοδο και το α-κετογλουταρικό οξύ κατά τη θερμή περίοδο, ενώ ακόλουθα ήταν το μαλεϊκό και μαλικό οξύ. Από τα σάκχαρα κυρίαρχα ήταν η λεβογλουκοζάνη κατά την ψυχρή περίοδο, σε όλα τα σωματιδιακά κλάσματα και η αραβιτόλη κατά τη θερμή περίοδο, εκτός του PM2,5 κλάσματος, ενώ σημαντικές βρέθηκαν και η γλυκόζη, σουκρόζη και φρουκτόζη. Συνολικά, η κατανομή των DCAs φάνηκε να ευνοείται στο PM2,5 σωματιδιακό κλάσμα, όπως και της λεβογλουκοζάνης και της γαλακτόζης, που πιθανόν οφείλεται σε εκπομπές ανθρωπογενούς προέλευσης, αλλά και φωτοχημικών αντιδράσεων για την περίπτωση των οξέων. Αντίθετα, για τα υπόλοιπα σάκχαρα προέκυψε ότι κατανέμονται κυρίως στο PM10 σωματιδιακό κλάσμα, που πιθανόν οφείλεται στη βιογενή παραγωγή τους. Τα αποτελέσματα της εργασίας αυτής θα πρέπει να συνεκτιμηθούν επιπρόσθετα με παράγοντες, όπως τα γεωφυσικά χαρακτηριστικά των μελετώμενων περιοχών και οι κλιματικές συνθήκες κατά την περίοδο της δειγματοληψίας, και απαιτούνται εκτενέστερες μελέτες για τον ολοκληρωμένο έλεγχο της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα.","abstract_html":"Τα τελευταία χρόνια υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη μελέτη των πολικών οργανικών ενώσεων στα αιωρούμενα σωματίδια της ατμόσφαιρας. Οι ενώσεις αυτές, εκτός του ότι μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στην ανθρώπινη υγεία, μπορούν και να αποτελέσουν πυρήνες συμπύκνωσης νεφών (CCN), οπότε συνεισφέρουν σημαντικά στην παγκόσμια κλιματική αλλαγή. Στην παρούσα εργασία έγινε βελτιστοποίηση της μεθόδου για την κατεργασία και ανάλυση δειγμάτων αιωρούμενων σωματιδίων της ατμόσφαιρας. Συγκεκριμένα, έγινε ταυτόχρονος προσδιορισμός και ποσοτικοποίηση των εξής ενώσεων: 6 δικαρβοξυλικών οξέων (σουκινικό, γλουταρικό, μαλικό, μαλεϊκό, α-κετογλουταρικό και φθαλικό), 1 μονο-καρβοξυλικού οξέος (βενζοϊκό), 1 ανυδροσακχαρίτη (λεβογλουκοζάνη), 1 αλκοολικού σακχάρου (αραβιτόλη), 1 δισακχαρίτη (σουκρόζη = γλυκόζη + φρουκτόζη) και 4 μονο-σακχαριτών (φρουκτόζη, γλυκόζη, μαννόζη και γαλακτόζη). Η κατεργασία των δειγμάτων έγινε με εκχύλιση σε λουτρό υπερήχων με μίγμα MeOH/DCM (1:2 v/v), συμπύκνωση σε περιστροφικό εξατμιστήρα, εξάτμιση με ήπιο ρεύμα N2 μέχρι ξηρού και παραγωγοποίηση με BSTFA-TMCS 1% και πυριδίνη στους 75°C, για 70 λεπτά. Ακολούθησε η προσθήκη d26-δωδεκανίου ως εσωτερικού προτύπου και έπειτα η έγχυση των δειγμάτων στο GC-MS/EI για ανάλυση. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε τρεις περιοχές αστικής κυκλοφορίας και σε μία περιοχή αστικού υποβάθρου, στην Ελλάδα, στην παράκτια πόλη της Θεσσαλονίκης, και σε δύο περιόδους που χωρίστηκαν με βάση τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας, μία ψυχρή και μία θερμή περίοδο. Ακόμη, μελετήθηκαν τρία σωματιδιακά κλάσματα PM10, PM2,5 και PM0,49, και εξετάστηκε η κατανομή των ενώσεων στα δύο πρώτα κλάσματα. Τα οξέα που βρέθηκαν επικρατέστερα σε όλα τα σωματιδιακά κλάσματα στα άγνωστα δείγματα, ήταν το φθαλικό κατά την ψυχρή περίοδο και το α-κετογλουταρικό οξύ κατά τη θερμή περίοδο, ενώ ακόλουθα ήταν το μαλεϊκό και μαλικό οξύ. Από τα σάκχαρα κυρίαρχα ήταν η λεβογλουκοζάνη κατά την ψυχρή περίοδο, σε όλα τα σωματιδιακά κλάσματα και η αραβιτόλη κατά τη θερμή περίοδο, εκτός του PM2,5 κλάσματος, ενώ σημαντικές βρέθηκαν και η γλυκόζη, σουκρόζη και φρουκτόζη. Συνολικά, η κατανομή των DCAs φάνηκε να ευνοείται στο PM2,5 σωματιδιακό κλάσμα, όπως και της λεβογλουκοζάνης και της γαλακτόζης, που πιθανόν οφείλεται σε εκπομπές ανθρωπογενούς προέλευσης, αλλά και φωτοχημικών αντιδράσεων για την περίπτωση των οξέων. Αντίθετα, για τα υπόλοιπα σάκχαρα προέκυψε ότι κατανέμονται κυρίως στο PM10 σωματιδιακό κλάσμα, που πιθανόν οφείλεται στη βιογενή παραγωγή τους. Τα αποτελέσματα της εργασίας αυτής θα πρέπει να συνεκτιμηθούν επιπρόσθετα με παράγοντες, όπως τα γεωφυσικά χαρακτηριστικά των μελετώμενων περιοχών και οι κλιματικές συνθήκες κατά την περίοδο της δειγματοληψίας, και απαιτούνται εκτενέστερες μελέτες για τον ολοκληρωμένο έλεγχο της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπάλλα Δήμητρα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:26:04Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319607"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319607","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319607","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319607","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319607","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπάλλα Δήμητρα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319607","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319607"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία χρόνια υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη μελέτη των πολικών οργανικών ενώσεων στα αιωρούμενα σωματίδια της ατμόσφαιρας. Οι ενώσεις αυτές, εκτός του ότι μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στην ανθρώπινη υγεία, μπορούν και να αποτελέσουν πυρήνες συμπύκνωσης νεφών (CCN), οπότε συνεισφέρουν σημαντικά στην παγκόσμια κλιματική αλλαγή. Στην παρούσα εργασία έγινε βελτιστοποίηση της μεθόδου για την κατεργασία και ανάλυση δειγμάτων αιωρούμενων σωματιδίων της ατμόσφαιρας. Συγκεκριμένα, έγινε ταυτόχρονος προσδιορισμός και ποσοτικοποίηση των εξής ενώσεων: 6 δικαρβοξυλικών οξέων (σουκινικό, γλουταρικό, μαλικό, μαλεϊκό, α-κετογλουταρικό και φθαλικό), 1 μονο-καρβοξυλικού οξέος (βενζοϊκό), 1 ανυδροσακχαρίτη (λεβογλουκοζάνη), 1 αλκοολικού σακχάρου (αραβιτόλη), 1 δισακχαρίτη (σουκρόζη = γλυκόζη + φρουκτόζη) και 4 μονο-σακχαριτών (φρουκτόζη, γλυκόζη, μαννόζη και γαλακτόζη). Η κατεργασία των δειγμάτων έγινε με εκχύλιση σε λουτρό υπερήχων με μίγμα MeOH/DCM (1:2 v/v), συμπύκνωση σε περιστροφικό εξατμιστήρα, εξάτμιση με ήπιο ρεύμα N2 μέχρι ξηρού και παραγωγοποίηση με BSTFA-TMCS 1% και πυριδίνη στους 75°C, για 70 λεπτά. Ακολούθησε η προσθήκη d26-δωδεκανίου ως εσωτερικού προτύπου και έπειτα η έγχυση των δειγμάτων στο GC-MS/EI για ανάλυση. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε τρεις περιοχές αστικής κυκλοφορίας και σε μία περιοχή αστικού υποβάθρου, στην Ελλάδα, στην παράκτια πόλη της Θεσσαλονίκης, και σε δύο περιόδους που χωρίστηκαν με βάση τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας, μία ψυχρή και μία θερμή περίοδο. Ακόμη, μελετήθηκαν τρία σωματιδιακά κλάσματα PM10, PM2,5 και PM0,49, και εξετάστηκε η κατανομή των ενώσεων στα δύο πρώτα κλάσματα. Τα οξέα που βρέθηκαν επικρατέστερα σε όλα τα σωματιδιακά κλάσματα στα άγνωστα δείγματα, ήταν το φθαλικό κατά την ψυχρή περίοδο και το α-κετογλουταρικό οξύ κατά τη θερμή περίοδο, ενώ ακόλουθα ήταν το μαλεϊκό και μαλικό οξύ. Από τα σάκχαρα κυρίαρχα ήταν η λεβογλουκοζάνη κατά την ψυχρή περίοδο, σε όλα τα σωματιδιακά κλάσματα και η αραβιτόλη κατά τη θερμή περίοδο, εκτός του PM2,5 κλάσματος, ενώ σημαντικές βρέθηκαν και η γλυκόζη, σουκρόζη και φρουκτόζη. Συνολικά, η κατανομή των DCAs φάνηκε να ευνοείται στο PM2,5 σωματιδιακό κλάσμα, όπως και της λεβογλουκοζάνης και της γαλακτόζης, που πιθανόν οφείλεται σε εκπομπές ανθρωπογενούς προέλευσης, αλλά και φωτοχημικών αντιδράσεων για την περίπτωση των οξέων. Αντίθετα, για τα υπόλοιπα σάκχαρα προέκυψε ότι κατανέμονται κυρίως στο PM10 σωματιδιακό κλάσμα, που πιθανόν οφείλεται στη βιογενή παραγωγή τους. Τα αποτελέσματα της εργασίας αυτής θα πρέπει να συνεκτιμηθούν επιπρόσθετα με παράγοντες, όπως τα γεωφυσικά χαρακτηριστικά των μελετώμενων περιοχών και οι κλιματικές συνθήκες κατά την περίοδο της δειγματοληψίας, και απαιτούνται εκτενέστερες μελέτες για τον ολοκληρωμένο έλεγχο της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα.","The last decades there has been increasing interest in the study of polar organic compounds in airborne particles of the atmosphere. These compounds can damage the human health and also they have a potential contribution to the formation of cloud condensation nuclei (CCN), thus they can significantly affect the global climate change. In this work, it was optimized the method of pretreatment and analysis of samples of suspended particles in the atmosphere. Particularly, the following compounds were determined simultaneously: 6 dicarboxylic acids (succinic, glutaric, malic, maleic, a-ketoglutaric and phthalic acid), 1 mono-carboxylic acid (benzoic acid), 1 anhydro-saccharide (levoglucosan), 1 sugar alcohol (arabitol), 1 di-saccharide (sucrose = glucose + fructose) and 4 mono-saccharides (glucose, fructose, mannose and galactose). The sample pre-treatment was carried out by extraction in an ultrasonic bath with a mixture of MeOH / DCM (1:2 v/v), condensation by rotary evaporator, evaporation with a gentle stream of pure N2 to dryness and derivatization with BSTFA-TMCS 1% and pyridine at 75 ° C, for 70 minutes. That was followed by addition of d26-dodecane as an internal standard, and then injection of samples to GC-MS / EI for analysis. The study was conducted in three urban traffic areas and one urban background area, in Greece, in the coastal city of Thessaloniki, and two periods divided by the temperature of the atmosphere, one cold and one warm period. Furthermore, three particle fractions PM10, PM2.5 and PM0.49 were studied, and the distribution of compounds between the first two fractions was tested. In all the particulate fractions in the unknown samples, the acids were found predominant were phthalic during cold season and a-ketoglutaric acid in warm season, while maleic and malic acid were following acids. Levoglucosan was dominated to every particle fraction by the sugars during the cold period, and arabitol was during the warm period, except PM2.5 fraction, while glucose, sucrose and fructose were also found significant. In total, the distribution of DCAs seemed to favour the PM2.5 particle fraction, as well as levoglucosan and galactose, probably due to anthropogenic emissions, and photochemical reactions in the case of acids. In contrast, for other sugars was suggested that they mostly distributed in PM10 particulate fraction, possibly due to their biogenic production. The results of this work should be taken into account additional factors such as geophysical characteristics of investigated areas and climatic conditions during the sampling period, and needed more extensive studies for the integrated control of the air quality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσδιορισμός πολικών οργανικών ενώσεων στα αιωρούμενα σωματίδια της ατμόσφαιρας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπάλλα Δήμητρα"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Τα τελευταία χρόνια υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη μελέτη των πολικών οργανικών ενώσεων στα αιωρούμενα σωματίδια της ατμόσφαιρας. Οι ενώσεις αυτές, εκτός του ότι μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στην ανθρώπινη υγεία, μπορούν και να αποτελέσουν πυρήνες συμπύκνωσης νεφών (CCN), οπότε συνεισφέρουν σημαντικά στην παγκόσμια κλιματική αλλαγή. Στην παρούσα εργασία έγινε βελτιστοποίηση της μεθόδου για την κατεργασία και ανάλυση δειγμάτων αιωρούμενων σωματιδίων της ατμόσφαιρας. Συγκεκριμένα, έγινε ταυτόχρονος προσδιορισμός και ποσοτικοποίηση των εξής ενώσεων: 6 δικαρβοξυλικών οξέων (σουκινικό, γλουταρικό, μαλικό, μαλεϊκό, α-κετογλουταρικό και φθαλικό), 1 μονο-καρβοξυλικού οξέος (βενζοϊκό), 1 ανυδροσακχαρίτη (λεβογλουκοζάνη), 1 αλκοολικού σακχάρου (αραβιτόλη), 1 δισακχαρίτη (σουκρόζη = γλυκόζη + φρουκτόζη) και 4 μονο-σακχαριτών (φρουκτόζη, γλυκόζη, μαννόζη και γαλακτόζη). Η κατεργασία των δειγμάτων έγινε με εκχύλιση σε λουτρό υπερήχων με μίγμα MeOH/DCM (1:2 v/v), συμπύκνωση σε περιστροφικό εξατμιστήρα, εξάτμιση με ήπιο ρεύμα N2 μέχρι ξηρού και παραγωγοποίηση με BSTFA-TMCS 1% και πυριδίνη στους 75°C, για 70 λεπτά. Ακολούθησε η προσθήκη d26-δωδεκανίου ως εσωτερικού προτύπου και έπειτα η έγχυση των δειγμάτων στο GC-MS/EI για ανάλυση. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε τρεις περιοχές αστικής κυκλοφορίας και σε μία περιοχή αστικού υποβάθρου, στην Ελλάδα, στην παράκτια πόλη της Θεσσαλονίκης, και σε δύο περιόδους που χωρίστηκαν με βάση τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας, μία ψυχρή και μία θερμή περίοδο. Ακόμη, μελετήθηκαν τρία σωματιδιακά κλάσματα PM10, PM2,5 και PM0,49, και εξετάστηκε η κατανομή των ενώσεων στα δύο πρώτα κλάσματα. Τα οξέα που βρέθηκαν επικρατέστερα σε όλα τα σωματιδιακά κλάσματα στα άγνωστα δείγματα, ήταν το φθαλικό κατά την ψυχρή περίοδο και το α-κετογλουταρικό οξύ κατά τη θερμή περίοδο, ενώ ακόλουθα ήταν το μαλεϊκό και μαλικό οξύ. Από τα σάκχαρα κυρίαρχα ήταν η λεβογλουκοζάνη κατά την ψυχρή περίοδο, σε όλα τα σωματιδιακά κλάσματα και η αραβιτόλη κατά τη θερμή περίοδο, εκτός του PM2,5 κλάσματος, ενώ σημαντικές βρέθηκαν και η γλυκόζη, σουκρόζη και φρουκτόζη. Συνολικά, η κατανομή των DCAs φάνηκε να ευνοείται στο PM2,5 σωματιδιακό κλάσμα, όπως και της λεβογλουκοζάνης και της γαλακτόζης, που πιθανόν οφείλεται σε εκπομπές ανθρωπογενούς προέλευσης, αλλά και φωτοχημικών αντιδράσεων για την περίπτωση των οξέων. Αντίθετα, για τα υπόλοιπα σάκχαρα προέκυψε ότι κατανέμονται κυρίως στο PM10 σωματιδιακό κλάσμα, που πιθανόν οφείλεται στη βιογενή παραγωγή τους. Τα αποτελέσματα της εργασίας αυτής θα πρέπει να συνεκτιμηθούν επιπρόσθετα με παράγοντες, όπως τα γεωφυσικά χαρακτηριστικά των μελετώμενων περιοχών και οι κλιματικές συνθήκες κατά την περίοδο της δειγματοληψίας, και απαιτούνται εκτενέστερες μελέτες για τον ολοκληρωμένο έλεγχο της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα.","The last decades there has been increasing interest in the study of polar organic compounds in airborne particles of the atmosphere. These compounds can damage the human health and also they have a potential contribution to the formation of cloud condensation nuclei (CCN), thus they can significantly affect the global climate change. In this work, it was optimized the method of pretreatment and analysis of samples of suspended particles in the atmosphere. Particularly, the following compounds were determined simultaneously: 6 dicarboxylic acids (succinic, glutaric, malic, maleic, a-ketoglutaric and phthalic acid), 1 mono-carboxylic acid (benzoic acid), 1 anhydro-saccharide (levoglucosan), 1 sugar alcohol (arabitol), 1 di-saccharide (sucrose = glucose + fructose) and 4 mono-saccharides (glucose, fructose, mannose and galactose). The sample pre-treatment was carried out by extraction in an ultrasonic bath with a mixture of MeOH / DCM (1:2 v/v), condensation by rotary evaporator, evaporation with a gentle stream of pure N2 to dryness and derivatization with BSTFA-TMCS 1% and pyridine at 75 ° C, for 70 minutes. That was followed by addition of d26-dodecane as an internal standard, and then injection of samples to GC-MS / EI for analysis. The study was conducted in three urban traffic areas and one urban background area, in Greece, in the coastal city of Thessaloniki, and two periods divided by the temperature of the atmosphere, one cold and one warm period. Furthermore, three particle fractions PM10, PM2.5 and PM0.49 were studied, and the distribution of compounds between the first two fractions was tested. In all the particulate fractions in the unknown samples, the acids were found predominant were phthalic during cold season and a-ketoglutaric acid in warm season, while maleic and malic acid were following acids. Levoglucosan was dominated to every particle fraction by the sugars during the cold period, and arabitol was during the warm period, except PM2.5 fraction, while glucose, sucrose and fructose were also found significant. In total, the distribution of DCAs seemed to favour the PM2.5 particle fraction, as well as levoglucosan and galactose, probably due to anthropogenic emissions, and photochemical reactions in the case of acids. In contrast, for other sugars was suggested that they mostly distributed in PM10 particulate fraction, possibly due to their biogenic production. The results of this work should be taken into account additional factors such as geophysical characteristics of investigated areas and climatic conditions during the sampling period, and needed more extensive studies for the integrated control of the air quality."],"dc:identifier":["uoadl:1319607","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319607"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Προσδιορισμός πολικών οργανικών ενώσεων στα αιωρούμενα σωματίδια της ατμόσφαιρας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:04Z"}