{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319628"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319628","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσδιορισμός του μοριακού βάρους υδρολυμένων πρωτεϊνών σε δείγματα ιχθυοτροφών με χρωματογραφία μοριακού αποκλεισμού και ανιχνευτή ορατού/υπεριώδους (SEC-UV)","abstract":"Το αυξανόμενο κόστος των ιχθυάλευρων και των ζωντανών θηραμάτων κατέστησε αναγκαία την εύρεση εναλλακτικών πηγών πρωτεΐνης για την διατροφή των ιχθύων. Στις μέρες μας, οι υδρολυμένες πρωτεΐνες έχουν κατακτήσει μεγάλο κομμάτι στην αγορά των ιχθυοτροφών. Οι υδρολυμένες πρωτεΐνες παράγονται από την υδρόλυση των υποπροϊόντων των σφαγείων σε ειδικά εργοστάσια μεταποίησης. Με βάση την νομοθεσία, το μοριακό τους βάρος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10.000 Da υπό τον φόβο μετάδοσης σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας. Επιπρόσθετα, τα μικρά πεπτίδια και πολυπεπτίδια έχουν αρκετές ιδιότητες που είναι σημαντικές για την ανάπτυξη και την υγεία του ψαριού. Σήμερα, το όριο αυτό ισχύει μόνο για την μεταποιημένη πρωτεΐνη που προέρχεται από μυρηκαστικά ενώ για τα άλλα ζωικά υποπροϊόντα η νομοθεσία αναφέρει ότι πρέπει να είναι πεπτίδια ή πολυπεπτίδια. Συνεπώς, θα πρέπει να υπάρχει ο κατάλληλος έλεγχος που θα πιστοποιεί ότι οι υδρολυμένες πρωτεΐνες βρίσκονται εντός των ορίων της ευρωπαϊκής νομοθεσίας με αριθμό 1069/2009 . Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση μιας μεθόδου υγροχρωματογραφίας μοριακού αποκλεισμού με ανιχνευτή ορατού/ υπεριώδους, για τον προσδιορισμό του μοριακού βάρους των υδρολυμένων πρωτεϊνών σε δείγματα ιχθυοτροφών. Για τον διαχωρισμό των υδρολυμένων πρωτεϊνών σε κλάσματα ανάλογα με το μοριακό τους βάρος χρησιμοποιήθηκε η χρωματογραφία μοριακού αποκλεισμού και ο μετέπειτα προσδιορισμός των μοριακών βαρών έγινε με ανιχνευτή ορατού - υπεριώδους μετρώντας την απορρόφηση στα 280 nm. Έτσι η βελτιστοποιημένη πειραματική πορεία περιλαμβάνει εκχύλιση του δείγματος κάτω από ισχυρά αποδιατακτικές συνθήκες ( 0,05 Μ ρυθμιστικό διάλυμα Tris-HCl pH=8,5, 8 Μ ουρία, 0,25% SDS, 1,5 Μ 2-μερκαπτοαιθανόλη) στους υπερήχους στους 60 °C, φυγοκέντρηση και αραίωση του δείγματος (1:5) με κινητή φάση. Κατά την ανάπτυξη της μεθόδου βελτιστοποιήθηκαν οι εξής παράμετροι: η σύσταση της κινητής φάσης, το pH της κινητής φάσης, η ροή και η σύσταση του εκχυλιστικού. Η μέθοδος επικυρώθηκε ως προς την γραμμικότητα, την εκλεκτικότητα, την επαναληψιμότητα και την αναπαραγωγιμότητα. Η μέθοδος είναι γραμμική σε όλη την περιοχή κλασματοποίησης της στήλης (200-75.000 Da) και η απόκλιση του προσδιοριζόμενου μοριακού βάρους από το θεωρητικό κυμάνθηκε από 3,0% (κυτόχρωμα c) εώς 8,4% (καρβονική ανυδράση). Η εκατοστιαίες σχετικές τυπικές αποκλίσεις κυμάνθηκαν από 3,0% (αλβουμίνη) εώς 8,9% (απροτινίνη).","abstract_html":"Το αυξανόμενο κόστος των ιχθυάλευρων και των ζωντανών θηραμάτων κατέστησε αναγκαία την εύρεση εναλλακτικών πηγών πρωτεΐνης για την διατροφή των ιχθύων. Στις μέρες μας, οι υδρολυμένες πρωτεΐνες έχουν κατακτήσει μεγάλο κομμάτι στην αγορά των ιχθυοτροφών. Οι υδρολυμένες πρωτεΐνες παράγονται από την υδρόλυση των υποπροϊόντων των σφαγείων σε ειδικά εργοστάσια μεταποίησης. Με βάση την νομοθεσία, το μοριακό τους βάρος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10.000 Da υπό τον φόβο μετάδοσης σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας. Επιπρόσθετα, τα μικρά πεπτίδια και πολυπεπτίδια έχουν αρκετές ιδιότητες που είναι σημαντικές για την ανάπτυξη και την υγεία του ψαριού. Σήμερα, το όριο αυτό ισχύει μόνο για την μεταποιημένη πρωτεΐνη που προέρχεται από μυρηκαστικά ενώ για τα άλλα ζωικά υποπροϊόντα η νομοθεσία αναφέρει ότι πρέπει να είναι πεπτίδια ή πολυπεπτίδια. Συνεπώς, θα πρέπει να υπάρχει ο κατάλληλος έλεγχος που θα πιστοποιεί ότι οι υδρολυμένες πρωτεΐνες βρίσκονται εντός των ορίων της ευρωπαϊκής νομοθεσίας με αριθμό 1069/2009 . Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση μιας μεθόδου υγροχρωματογραφίας μοριακού αποκλεισμού με ανιχνευτή ορατού/ υπεριώδους, για τον προσδιορισμό του μοριακού βάρους των υδρολυμένων πρωτεϊνών σε δείγματα ιχθυοτροφών. Για τον διαχωρισμό των υδρολυμένων πρωτεϊνών σε κλάσματα ανάλογα με το μοριακό τους βάρος χρησιμοποιήθηκε η χρωματογραφία μοριακού αποκλεισμού και ο μετέπειτα προσδιορισμός των μοριακών βαρών έγινε με ανιχνευτή ορατού - υπεριώδους μετρώντας την απορρόφηση στα 280 nm. Έτσι η βελτιστοποιημένη πειραματική πορεία περιλαμβάνει εκχύλιση του δείγματος κάτω από ισχυρά αποδιατακτικές συνθήκες ( 0,05 Μ ρυθμιστικό διάλυμα Tris-HCl pH=8,5, 8 Μ ουρία, 0,25% SDS, 1,5 Μ 2-μερκαπτοαιθανόλη) στους υπερήχους στους 60 °C, φυγοκέντρηση και αραίωση του δείγματος (1:5) με κινητή φάση. Κατά την ανάπτυξη της μεθόδου βελτιστοποιήθηκαν οι εξής παράμετροι: η σύσταση της κινητής φάσης, το pH της κινητής φάσης, η ροή και η σύσταση του εκχυλιστικού. Η μέθοδος επικυρώθηκε ως προς την γραμμικότητα, την εκλεκτικότητα, την επαναληψιμότητα και την αναπαραγωγιμότητα. Η μέθοδος είναι γραμμική σε όλη την περιοχή κλασματοποίησης της στήλης (200-75.000 Da) και η απόκλιση του προσδιοριζόμενου μοριακού βάρους από το θεωρητικό κυμάνθηκε από 3,0% (κυτόχρωμα c) εώς 8,4% (καρβονική ανυδράση). Η εκατοστιαίες σχετικές τυπικές αποκλίσεις κυμάνθηκαν από 3,0% (αλβουμίνη) εώς 8,9% (απροτινίνη).","abstract_has_math":false,"creators":["Κουλής Γεώργιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:26:04Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319628"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319628","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319628","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319628","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319628","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουλής Γεώργιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319628","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319628"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το αυξανόμενο κόστος των ιχθυάλευρων και των ζωντανών θηραμάτων κατέστησε αναγκαία την εύρεση εναλλακτικών πηγών πρωτεΐνης για την διατροφή των ιχθύων. Στις μέρες μας, οι υδρολυμένες πρωτεΐνες έχουν κατακτήσει μεγάλο κομμάτι στην αγορά των ιχθυοτροφών. Οι υδρολυμένες πρωτεΐνες παράγονται από την υδρόλυση των υποπροϊόντων των σφαγείων σε ειδικά εργοστάσια μεταποίησης. Με βάση την νομοθεσία, το μοριακό τους βάρος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10.000 Da υπό τον φόβο μετάδοσης σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας. Επιπρόσθετα, τα μικρά πεπτίδια και πολυπεπτίδια έχουν αρκετές ιδιότητες που είναι σημαντικές για την ανάπτυξη και την υγεία του ψαριού. Σήμερα, το όριο αυτό ισχύει μόνο για την μεταποιημένη πρωτεΐνη που προέρχεται από μυρηκαστικά ενώ για τα άλλα ζωικά υποπροϊόντα η νομοθεσία αναφέρει ότι πρέπει να είναι πεπτίδια ή πολυπεπτίδια. Συνεπώς, θα πρέπει να υπάρχει ο κατάλληλος έλεγχος που θα πιστοποιεί ότι οι υδρολυμένες πρωτεΐνες βρίσκονται εντός των ορίων της ευρωπαϊκής νομοθεσίας με αριθμό 1069/2009 . Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση μιας μεθόδου υγροχρωματογραφίας μοριακού αποκλεισμού με ανιχνευτή ορατού/ υπεριώδους, για τον προσδιορισμό του μοριακού βάρους των υδρολυμένων πρωτεϊνών σε δείγματα ιχθυοτροφών. Για τον διαχωρισμό των υδρολυμένων πρωτεϊνών σε κλάσματα ανάλογα με το μοριακό τους βάρος χρησιμοποιήθηκε η χρωματογραφία μοριακού αποκλεισμού και ο μετέπειτα προσδιορισμός των μοριακών βαρών έγινε με ανιχνευτή ορατού - υπεριώδους μετρώντας την απορρόφηση στα 280 nm. Έτσι η βελτιστοποιημένη πειραματική πορεία περιλαμβάνει εκχύλιση του δείγματος κάτω από ισχυρά αποδιατακτικές συνθήκες ( 0,05 Μ ρυθμιστικό διάλυμα Tris-HCl pH=8,5, 8 Μ ουρία, 0,25% SDS, 1,5 Μ 2-μερκαπτοαιθανόλη) στους υπερήχους στους 60 °C, φυγοκέντρηση και αραίωση του δείγματος (1:5) με κινητή φάση. Κατά την ανάπτυξη της μεθόδου βελτιστοποιήθηκαν οι εξής παράμετροι: η σύσταση της κινητής φάσης, το pH της κινητής φάσης, η ροή και η σύσταση του εκχυλιστικού. Η μέθοδος επικυρώθηκε ως προς την γραμμικότητα, την εκλεκτικότητα, την επαναληψιμότητα και την αναπαραγωγιμότητα. Η μέθοδος είναι γραμμική σε όλη την περιοχή κλασματοποίησης της στήλης (200-75.000 Da) και η απόκλιση του προσδιοριζόμενου μοριακού βάρους από το θεωρητικό κυμάνθηκε από 3,0% (κυτόχρωμα c) εώς 8,4% (καρβονική ανυδράση). Η εκατοστιαίες σχετικές τυπικές αποκλίσεις κυμάνθηκαν από 3,0% (αλβουμίνη) εώς 8,9% (απροτινίνη).","The increasing cost of fish feeds and live preys rendered necessary to find alternative protein sources in fish diet. In this time and age, hydrolysed proteins have obtained a large part in the fish feeds’ market. Hydrolysed proteins derives from the hydrolysis of slaughterhouse’s by-products in specific processing plants. As the legislation dictates, their molecular weight must not exceed 10,000 Da owing to the fear of spreading transmissible spongiform encephalopathies. Apart from the legislation, small peptides and polypeptides have enough properties which are important for fishes’ growth and health. Nowadays, this limit only exist for hydrolysed proteins that are derived from ruminants while for the other animal by-products the legislation refers that hydrolysed protein must be peptides and polypeptides. Thus, an appropriate control method that will certify that hydrolysed proteins are below the limit of the European legislation No. 1069/2009, should be developed. In this study, a liquid chromatography method with UV/Vis detection for the determination of molecular weight of hydrolysed proteins in fish feeds, was developed and optimized. For the separation of hydrolysed proteins in fractions based on their molecular weight, size exclusion chromatography was used and the subsequent determination of molecular weight was accomplished by absorbance measurements at 280 nm. So, the optimized experimental procedure includes, extraction of the sample under strong denaturing conditions (0.05 Μ Tris-HCl buffer adjusted at pH=8.5, 8 Μ urea, 0.25% SDS, 1.5 Μ 2-mercaptoathanol) in ultrasonic at 60 °C, centrifugation and sample dilution (1:5) with mobile phase. During the development of the method the following parameters were optimized: the mobile phase composition, the pH value and the flow rate of the mobile phase and the composition of extraction solution. The method was validated for linearity, selectivity, repeatability and reproducibility. The method is linear over the whole column fractionation range (200-75,000 Da) and the % deviation between the experimental and theoretical molecular weight ranged from 3.0% (cytochrome c) to 8.4% (carbonic anhydrase). The % RSD ranged from 3.0% (albumin) to 8.9% (aprotinin)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσδιορισμός του μοριακού βάρους υδρολυμένων πρωτεϊνών σε δείγματα ιχθυοτροφών με χρωματογραφία μοριακού αποκλεισμού και ανιχνευτή ορατού/υπεριώδους (SEC-UV)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουλής Γεώργιος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Το αυξανόμενο κόστος των ιχθυάλευρων και των ζωντανών θηραμάτων κατέστησε αναγκαία την εύρεση εναλλακτικών πηγών πρωτεΐνης για την διατροφή των ιχθύων. Στις μέρες μας, οι υδρολυμένες πρωτεΐνες έχουν κατακτήσει μεγάλο κομμάτι στην αγορά των ιχθυοτροφών. Οι υδρολυμένες πρωτεΐνες παράγονται από την υδρόλυση των υποπροϊόντων των σφαγείων σε ειδικά εργοστάσια μεταποίησης. Με βάση την νομοθεσία, το μοριακό τους βάρος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10.000 Da υπό τον φόβο μετάδοσης σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας. Επιπρόσθετα, τα μικρά πεπτίδια και πολυπεπτίδια έχουν αρκετές ιδιότητες που είναι σημαντικές για την ανάπτυξη και την υγεία του ψαριού. Σήμερα, το όριο αυτό ισχύει μόνο για την μεταποιημένη πρωτεΐνη που προέρχεται από μυρηκαστικά ενώ για τα άλλα ζωικά υποπροϊόντα η νομοθεσία αναφέρει ότι πρέπει να είναι πεπτίδια ή πολυπεπτίδια. Συνεπώς, θα πρέπει να υπάρχει ο κατάλληλος έλεγχος που θα πιστοποιεί ότι οι υδρολυμένες πρωτεΐνες βρίσκονται εντός των ορίων της ευρωπαϊκής νομοθεσίας με αριθμό 1069/2009 . Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση μιας μεθόδου υγροχρωματογραφίας μοριακού αποκλεισμού με ανιχνευτή ορατού/ υπεριώδους, για τον προσδιορισμό του μοριακού βάρους των υδρολυμένων πρωτεϊνών σε δείγματα ιχθυοτροφών. Για τον διαχωρισμό των υδρολυμένων πρωτεϊνών σε κλάσματα ανάλογα με το μοριακό τους βάρος χρησιμοποιήθηκε η χρωματογραφία μοριακού αποκλεισμού και ο μετέπειτα προσδιορισμός των μοριακών βαρών έγινε με ανιχνευτή ορατού - υπεριώδους μετρώντας την απορρόφηση στα 280 nm. Έτσι η βελτιστοποιημένη πειραματική πορεία περιλαμβάνει εκχύλιση του δείγματος κάτω από ισχυρά αποδιατακτικές συνθήκες ( 0,05 Μ ρυθμιστικό διάλυμα Tris-HCl pH=8,5, 8 Μ ουρία, 0,25% SDS, 1,5 Μ 2-μερκαπτοαιθανόλη) στους υπερήχους στους 60 °C, φυγοκέντρηση και αραίωση του δείγματος (1:5) με κινητή φάση. Κατά την ανάπτυξη της μεθόδου βελτιστοποιήθηκαν οι εξής παράμετροι: η σύσταση της κινητής φάσης, το pH της κινητής φάσης, η ροή και η σύσταση του εκχυλιστικού. Η μέθοδος επικυρώθηκε ως προς την γραμμικότητα, την εκλεκτικότητα, την επαναληψιμότητα και την αναπαραγωγιμότητα. Η μέθοδος είναι γραμμική σε όλη την περιοχή κλασματοποίησης της στήλης (200-75.000 Da) και η απόκλιση του προσδιοριζόμενου μοριακού βάρους από το θεωρητικό κυμάνθηκε από 3,0% (κυτόχρωμα c) εώς 8,4% (καρβονική ανυδράση). Η εκατοστιαίες σχετικές τυπικές αποκλίσεις κυμάνθηκαν από 3,0% (αλβουμίνη) εώς 8,9% (απροτινίνη).","The increasing cost of fish feeds and live preys rendered necessary to find alternative protein sources in fish diet. In this time and age, hydrolysed proteins have obtained a large part in the fish feeds’ market. Hydrolysed proteins derives from the hydrolysis of slaughterhouse’s by-products in specific processing plants. As the legislation dictates, their molecular weight must not exceed 10,000 Da owing to the fear of spreading transmissible spongiform encephalopathies. Apart from the legislation, small peptides and polypeptides have enough properties which are important for fishes’ growth and health. Nowadays, this limit only exist for hydrolysed proteins that are derived from ruminants while for the other animal by-products the legislation refers that hydrolysed protein must be peptides and polypeptides. Thus, an appropriate control method that will certify that hydrolysed proteins are below the limit of the European legislation No. 1069/2009, should be developed. In this study, a liquid chromatography method with UV/Vis detection for the determination of molecular weight of hydrolysed proteins in fish feeds, was developed and optimized. For the separation of hydrolysed proteins in fractions based on their molecular weight, size exclusion chromatography was used and the subsequent determination of molecular weight was accomplished by absorbance measurements at 280 nm. So, the optimized experimental procedure includes, extraction of the sample under strong denaturing conditions (0.05 Μ Tris-HCl buffer adjusted at pH=8.5, 8 Μ urea, 0.25% SDS, 1.5 Μ 2-mercaptoathanol) in ultrasonic at 60 °C, centrifugation and sample dilution (1:5) with mobile phase. During the development of the method the following parameters were optimized: the mobile phase composition, the pH value and the flow rate of the mobile phase and the composition of extraction solution. The method was validated for linearity, selectivity, repeatability and reproducibility. The method is linear over the whole column fractionation range (200-75,000 Da) and the % deviation between the experimental and theoretical molecular weight ranged from 3.0% (cytochrome c) to 8.4% (carbonic anhydrase). The % RSD ranged from 3.0% (albumin) to 8.9% (aprotinin)."],"dc:identifier":["uoadl:1319628","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319628"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Προσδιορισμός του μοριακού βάρους υδρολυμένων πρωτεϊνών σε δείγματα ιχθυοτροφών με χρωματογραφία μοριακού αποκλεισμού και ανιχνευτή ορατού/υπεριώδους (SEC-UV)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:04Z"}