{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319635"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319635","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσδιορισμός ύψους ανάμειξης από δορυφορικά δεδομένα CALIPSO και σύγκρισή τους με αριθμητικές προσομοιώσεις. Πειραματική εκστρατεία ACEMED","abstract":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι ο προσδιορισμός του ύψους ανάμιξης (ΜΗ) από δορυφορικές παρατηρήσεις lidar (αποστολή NASA-CALIPSO) και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με εκτιμήσεις του ύψους του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος (ΑΟΣ) από το μετεωρολογικό μοντέλο WRF. Η μελέτη διενεργήθηκε για την ευρύτερη περιοχή της Ελλάδας (34E–43E, 18N–29N) και για τη χρονική περίοδο των πειραματικών εκστρατειών AEGEAN-GAME και ACEMED (28/2/2011 με 9/9/2011). Εξετάστηκαν στο σύνολό τους 1883 κατακόρυφες κατανομές αιωρούμενων σωματιδίων και νεφών πάνω από ξηρά (1010 περιπτώσεις) και θάλασσα (873 περιπτώσεις). Για τις ανάγκες υπολογισμού του ΜΗ από τις παρατηρήσεις του CALIPSO αναπτύχθηκαν τέσσερις αλγόριθμοι ανάκτησης που βασίστηκαν σε τρεις μεθοδολογίες που προτείνονται στη βιβλιογραφία (μέθοδος της πρώτης στρωμάτωσης, μέθοδος της μέγιστης τυπικής απόκλισης, μέθοδος της πρώτης μέγιστης παραγώγου) και μια επιπλέον τροποποιημένη μεθοδολογία που βασίστηκε στην τεχνική της μέγιστης παραγώγου με περιορισμούς που αφορούν στον σωματιδιακό φόρτο της περιοχή μελέτης. Τα διαγράμματα διασποράς μεταξύ του ανακτώμενου ΜΗ από τον CALIPSO και του ύψους του ΑΟΣ από το WRF υποδεικνύουν ικανοποιητική σύγκριση των δεδομένων για τις τεχνικές ανάκτησης της πρώτης μέγιστης παραγώγου και της τροποποιημένης μεθόδου που εισήχθηκε στην παρούσα εργασία. Η μέθοδος της πρώτης μέγιστης παραγώγου έχει την καλύτερη απόδοση σε σχέση με το WRF για τις περιπτώσεις ημερήσιου ΜΗ πάνω από ξηρά (αφορούν κυρίως περιπτώσεις αστάθειας). Η τροποποιημένη μέθοδος της μέγιστης παραγώγου έχει την καλύτερη απόδοση σε σχέση με το WRF για τις περιπτώσεις νυχτερινού ΜΗ πάνω από ξηρά και θάλασσα (περιπτώσεις ευστάθειας). Η εκτίμηση του ύψους του ΑΟΣ από το WRF βρέθηκε 300 με 600 m χαμηλότερα από το ανακτώμενο ΜΗ από το CALIPSO για της περιπτώσεις αστάθειας, και 100 με 300 m χαμηλότερο για τις περιπτώσεις ευστάθειας.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι ο προσδιορισμός του ύψους ανάμιξης (ΜΗ) από δορυφορικές παρατηρήσεις lidar (αποστολή NASA-CALIPSO) και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με εκτιμήσεις του ύψους του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος (ΑΟΣ) από το μετεωρολογικό μοντέλο WRF. Η μελέτη διενεργήθηκε για την ευρύτερη περιοχή της Ελλάδας (34E–43E, 18N–29N) και για τη χρονική περίοδο των πειραματικών εκστρατειών AEGEAN-GAME και ACEMED (28/2/2011 με 9/9/2011). Εξετάστηκαν στο σύνολό τους 1883 κατακόρυφες κατανομές αιωρούμενων σωματιδίων και νεφών πάνω από ξηρά (1010 περιπτώσεις) και θάλασσα (873 περιπτώσεις). Για τις ανάγκες υπολογισμού του ΜΗ από τις παρατηρήσεις του CALIPSO αναπτύχθηκαν τέσσερις αλγόριθμοι ανάκτησης που βασίστηκαν σε τρεις μεθοδολογίες που προτείνονται στη βιβλιογραφία (μέθοδος της πρώτης στρωμάτωσης, μέθοδος της μέγιστης τυπικής απόκλισης, μέθοδος της πρώτης μέγιστης παραγώγου) και μια επιπλέον τροποποιημένη μεθοδολογία που βασίστηκε στην τεχνική της μέγιστης παραγώγου με περιορισμούς που αφορούν στον σωματιδιακό φόρτο της περιοχή μελέτης. Τα διαγράμματα διασποράς μεταξύ του ανακτώμενου ΜΗ από τον CALIPSO και του ύψους του ΑΟΣ από το WRF υποδεικνύουν ικανοποιητική σύγκριση των δεδομένων για τις τεχνικές ανάκτησης της πρώτης μέγιστης παραγώγου και της τροποποιημένης μεθόδου που εισήχθηκε στην παρούσα εργασία. Η μέθοδος της πρώτης μέγιστης παραγώγου έχει την καλύτερη απόδοση σε σχέση με το WRF για τις περιπτώσεις ημερήσιου ΜΗ πάνω από ξηρά (αφορούν κυρίως περιπτώσεις αστάθειας). Η τροποποιημένη μέθοδος της μέγιστης παραγώγου έχει την καλύτερη απόδοση σε σχέση με το WRF για τις περιπτώσεις νυχτερινού ΜΗ πάνω από ξηρά και θάλασσα (περιπτώσεις ευστάθειας). Η εκτίμηση του ύψους του ΑΟΣ από το WRF βρέθηκε 300 με 600 m χαμηλότερα από το ανακτώμενο ΜΗ από το CALIPSO για της περιπτώσεις αστάθειας, και 100 με 300 m χαμηλότερο για τις περιπτώσεις ευστάθειας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρίνου Ελένη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:26:04Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319635"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319635","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319635","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319635","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319635","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρίνου Ελένη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319635","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319635"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι ο προσδιορισμός του ύψους ανάμιξης (ΜΗ) από δορυφορικές παρατηρήσεις lidar (αποστολή NASA-CALIPSO) και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με εκτιμήσεις του ύψους του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος (ΑΟΣ) από το μετεωρολογικό μοντέλο WRF. Η μελέτη διενεργήθηκε για την ευρύτερη περιοχή της Ελλάδας (34E–43E, 18N–29N) και για τη χρονική περίοδο των πειραματικών εκστρατειών AEGEAN-GAME και ACEMED (28/2/2011 με 9/9/2011). Εξετάστηκαν στο σύνολό τους 1883 κατακόρυφες κατανομές αιωρούμενων σωματιδίων και νεφών πάνω από ξηρά (1010 περιπτώσεις) και θάλασσα (873 περιπτώσεις). Για τις ανάγκες υπολογισμού του ΜΗ από τις παρατηρήσεις του CALIPSO αναπτύχθηκαν τέσσερις αλγόριθμοι ανάκτησης που βασίστηκαν σε τρεις μεθοδολογίες που προτείνονται στη βιβλιογραφία (μέθοδος της πρώτης στρωμάτωσης, μέθοδος της μέγιστης τυπικής απόκλισης, μέθοδος της πρώτης μέγιστης παραγώγου) και μια επιπλέον τροποποιημένη μεθοδολογία που βασίστηκε στην τεχνική της μέγιστης παραγώγου με περιορισμούς που αφορούν στον σωματιδιακό φόρτο της περιοχή μελέτης. Τα διαγράμματα διασποράς μεταξύ του ανακτώμενου ΜΗ από τον CALIPSO και του ύψους του ΑΟΣ από το WRF υποδεικνύουν ικανοποιητική σύγκριση των δεδομένων για τις τεχνικές ανάκτησης της πρώτης μέγιστης παραγώγου και της τροποποιημένης μεθόδου που εισήχθηκε στην παρούσα εργασία. Η μέθοδος της πρώτης μέγιστης παραγώγου έχει την καλύτερη απόδοση σε σχέση με το WRF για τις περιπτώσεις ημερήσιου ΜΗ πάνω από ξηρά (αφορούν κυρίως περιπτώσεις αστάθειας). Η τροποποιημένη μέθοδος της μέγιστης παραγώγου έχει την καλύτερη απόδοση σε σχέση με το WRF για τις περιπτώσεις νυχτερινού ΜΗ πάνω από ξηρά και θάλασσα (περιπτώσεις ευστάθειας). Η εκτίμηση του ύψους του ΑΟΣ από το WRF βρέθηκε 300 με 600 m χαμηλότερα από το ανακτώμενο ΜΗ από το CALIPSO για της περιπτώσεις αστάθειας, και 100 με 300 m χαμηλότερο για τις περιπτώσεις ευστάθειας.","This study aims at the derivation of the mixing height (MH) from CALIPSO space-borne lidar observations and their comparison with simulations of the Planetary Boundary Layer (PBL) height by WRF model. The geographical area of the application is Greece (34W–43E, 18N–29N) and the selected time period coincides with the conduction of the experimental campaigns AEGEAN-GAME and ACEMED (28/2/2011 - 9/9/2011). 1883 CALIPSO aerosol/cloud vertical distributions were examined in total, both over land (1010 cases) and ocean (873 cases). Four (4) algorithms were developed for the derivation of MH from CALIPSO observations based on three (3) well-known methodologies proposed in the literature (first layer, standard deviation method, first derivative method) and one methodology that for the first time is proposed here, which is based on the first derivative method and thresholds related to the aerosol load of the area under study. The scatter diagrams between CALIPSO retrievals and WRF estimations indicate relatively good comparisons for the first derivative and the aerosol-load-constrained method. The first derivative method shows better performance in relation to WRF for daytime MH retrievals over land (unstable conditions). The aerosol-load-constrained method shows better performance in relation to WRF for nighttime MH retrievals over land and ocean (stable conditions). PBL estimates from WRF found to vary between 300 to 600 m lower than CALIPSO MH retrievals for unstable conditions, while for stable conditions the WRF underestimation found to vary between 100 and 300 m."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσδιορισμός ύψους ανάμειξης από δορυφορικά δεδομένα CALIPSO και σύγκρισή τους με αριθμητικές προσομοιώσεις. Πειραματική εκστρατεία ACEMED"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρίνου Ελένη"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι ο προσδιορισμός του ύψους ανάμιξης (ΜΗ) από δορυφορικές παρατηρήσεις lidar (αποστολή NASA-CALIPSO) και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με εκτιμήσεις του ύψους του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος (ΑΟΣ) από το μετεωρολογικό μοντέλο WRF. Η μελέτη διενεργήθηκε για την ευρύτερη περιοχή της Ελλάδας (34E–43E, 18N–29N) και για τη χρονική περίοδο των πειραματικών εκστρατειών AEGEAN-GAME και ACEMED (28/2/2011 με 9/9/2011). Εξετάστηκαν στο σύνολό τους 1883 κατακόρυφες κατανομές αιωρούμενων σωματιδίων και νεφών πάνω από ξηρά (1010 περιπτώσεις) και θάλασσα (873 περιπτώσεις). Για τις ανάγκες υπολογισμού του ΜΗ από τις παρατηρήσεις του CALIPSO αναπτύχθηκαν τέσσερις αλγόριθμοι ανάκτησης που βασίστηκαν σε τρεις μεθοδολογίες που προτείνονται στη βιβλιογραφία (μέθοδος της πρώτης στρωμάτωσης, μέθοδος της μέγιστης τυπικής απόκλισης, μέθοδος της πρώτης μέγιστης παραγώγου) και μια επιπλέον τροποποιημένη μεθοδολογία που βασίστηκε στην τεχνική της μέγιστης παραγώγου με περιορισμούς που αφορούν στον σωματιδιακό φόρτο της περιοχή μελέτης. Τα διαγράμματα διασποράς μεταξύ του ανακτώμενου ΜΗ από τον CALIPSO και του ύψους του ΑΟΣ από το WRF υποδεικνύουν ικανοποιητική σύγκριση των δεδομένων για τις τεχνικές ανάκτησης της πρώτης μέγιστης παραγώγου και της τροποποιημένης μεθόδου που εισήχθηκε στην παρούσα εργασία. Η μέθοδος της πρώτης μέγιστης παραγώγου έχει την καλύτερη απόδοση σε σχέση με το WRF για τις περιπτώσεις ημερήσιου ΜΗ πάνω από ξηρά (αφορούν κυρίως περιπτώσεις αστάθειας). Η τροποποιημένη μέθοδος της μέγιστης παραγώγου έχει την καλύτερη απόδοση σε σχέση με το WRF για τις περιπτώσεις νυχτερινού ΜΗ πάνω από ξηρά και θάλασσα (περιπτώσεις ευστάθειας). Η εκτίμηση του ύψους του ΑΟΣ από το WRF βρέθηκε 300 με 600 m χαμηλότερα από το ανακτώμενο ΜΗ από το CALIPSO για της περιπτώσεις αστάθειας, και 100 με 300 m χαμηλότερο για τις περιπτώσεις ευστάθειας.","This study aims at the derivation of the mixing height (MH) from CALIPSO space-borne lidar observations and their comparison with simulations of the Planetary Boundary Layer (PBL) height by WRF model. The geographical area of the application is Greece (34W–43E, 18N–29N) and the selected time period coincides with the conduction of the experimental campaigns AEGEAN-GAME and ACEMED (28/2/2011 - 9/9/2011). 1883 CALIPSO aerosol/cloud vertical distributions were examined in total, both over land (1010 cases) and ocean (873 cases). Four (4) algorithms were developed for the derivation of MH from CALIPSO observations based on three (3) well-known methodologies proposed in the literature (first layer, standard deviation method, first derivative method) and one methodology that for the first time is proposed here, which is based on the first derivative method and thresholds related to the aerosol load of the area under study. The scatter diagrams between CALIPSO retrievals and WRF estimations indicate relatively good comparisons for the first derivative and the aerosol-load-constrained method. The first derivative method shows better performance in relation to WRF for daytime MH retrievals over land (unstable conditions). The aerosol-load-constrained method shows better performance in relation to WRF for nighttime MH retrievals over land and ocean (stable conditions). PBL estimates from WRF found to vary between 300 to 600 m lower than CALIPSO MH retrievals for unstable conditions, while for stable conditions the WRF underestimation found to vary between 100 and 300 m."],"dc:identifier":["uoadl:1319635","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319635"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Προσδιορισμός ύψους ανάμειξης από δορυφορικά δεδομένα CALIPSO και σύγκρισή τους με αριθμητικές προσομοιώσεις. Πειραματική εκστρατεία ACEMED"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:04Z"}